16.12.14

ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ...ΚΥΡΙΑΚΗ !!....

Θυμάστε όλοι , αγαπημένοι μου φίλοι , το υπέροχο κινηματογραφικό έργο των αλησμόνητων Ελλήνων , Ζυλ Ντασσέν και Μελίνας Μερκούρη , έργο που πολλή δόξα , μα και...χρήμα , έφερε στην Πατρίδα μας , με την θεία μουσική του αξέχαστου και λατρεμένου Μάνου Χατζηδάκι , το σλόγκαν όμως " ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ " δεν ίσχυε πάντα , τουλάχιστον σε ορισμένους..τομείς .

Με αφορμή τα όσα έγιναν , αλλά και γίνονται καθημερινά , στην Πατρίδα μας , στο κράτος...χύμα , όπως θα μπορούσαμε να το λέμε , θα σας μεταφέρω μιά αυθεντική αφήγηση - μαρτυρία , ενός ανθρώπου που γιά κάποια , όχι πολλά , χρόνια εργάσθηκε οδηγός σε ταξί των Αθηνών , είναι ένα μικρό , πολύ μικρό κομμάτι , μιάς ενότητας , που σύντομα θ' αρχίσουμε να δημοσιεύουμε , με το γενικότερο τίτλο : " ΤΑ ΚΙΤΡΙΝΑ ΚΕΛΙΑ " .

Είναι η ..σκληρή , πολλές φορές , πραγματικότητα , της αθέατης πλευράς της καθημερινότητάς μας , που δυστυχώς σκεπασμένη απ' την...εικονική πραγματικότητα που μας παρουσιάζουν , δεν είναι συνήθως..ορατή διά γυμνού ..οφθαλμού...διαβάστε :


" Κυριακή πρωί , απόβρεχο με λιακάδα , όλη νύχτα έριξε..καρεκλοπόδαρα , τώρα όμως όλα δείχνουν πως θα 'χουμε μιά υπέροχη μέρα , γιά να δούμε...

Στην πλατεία Κυψέλης , με σταματάει μιά ωραία κυρία , και ευγενικά με ρωτάει , με μάλλον περίεργη προφορά , αν μπορώ να την πάω στο Αστυνομικό Τμήμα ....... , της απαντώ πως και βέβαια μπορώ να την πάω , αλλά δυστυχώς δεν ξέρω που ακριβώς είναι , αλλά θα το βρούμε .

Με καθησυχάζει λέγοντάς μου πως ξέρει πολύ καλά τη διαδρομή , και θα με καθοδηγήσει αυτή , κάθησε μπροστά , η ώρα είναι 10, 30 περίπου . Με ρώτησε , ευγενικά πάντα , αν μπορεί να καπνίσει , της απάντησα πως καιβέβαια μπορεί , και άναψα κι'εγώ τσιγάρο , παρατηρώντας κι' απο...κοντά , ότι η κυρία ήταν πράγματι πολύ όμορφη , ψηλή , καστανομελάχρινη , με πολύ όμορφο πρόσωπο και σώμα , την ρώτησα αν είναι Ελληνίδα , λόγω της προφοράς της και μου απάντησε , πως είναι απ' τη Ρουμανία .
   Στο  δρόμο  τη  ρώτησα , τι  πάει  να  κάνει  Κυριακάτικα  στο  τμήμα , κι  χαμογελώντας  μου  απάντησε πονηρα , πως  επειδή  τα  παιδιά την " προσέχουν " σε  'ο,τι αναποδιά  της  τύχει ,  τις  Κυριακές  τις  αφιερώνει  σ' αυτά .
    Φτάσαμε , κατέβηκε  κι  εγώ  κουνώντας  το  κεφάλι σκεφτόμουνα  το  τι  τελικά  γίνεται . Στο  σπίτι  το  κουβέντιασα με  τη  γυναίκα  μου που  κι' αυτή  κούνησε το κεφάλι ...
  Δεν  πέρασαν δυο  μέρες καιδιαβάζω  στην  εφημερίδα  πως  σ'αυτό το  στυνομικό  τμήμα οι  εσωτερική υπηρεσία , οι  αδιάφθοροι , έκαναν  ντου  και  τους  " ξήλωσαν  "  όλους ...
  Καταλαβαίνετε  τι  γινόταν , και  να'ταν το  μοναδικό τμήμα που  παρείχε ..ξεχωριστές  υπηρεσίες ......

No comments:

Post a Comment