Λιδωρίκι: ΕΔΩ..ΛΙΟΡΙΚΙ…ΕΔΩ…ΛΙΔΟΡΙΚΙ..

Χριστούγεννα 2008 , 17 Δεκεμβρίου , η Βαθιά στολισμένη …

Καλησπέρα Λιδορικιώτες …

ΤΡΙΤΗ ΣΗΜΕΡΑ 16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2014

Ανατολή Ήλιου: 07:33
Δύση Ήλιου: 17:08
Σελήνη 24 ημερών

Γιορτάζει: Μόδεστος, Μοδεστία.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

μ. Χ.

1497

Ο πορτογάλος θαλασσοπόρος Βάσκο Ντα Γάμα περιπλέει το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, ανοίγοντας νέους δρόμους στην ναυσιπλοία και το εμπόριο.

1923

Οι εκλογές στην Ελλάδα εξελίσσονται σε θρίαμβο του Ελευθερίου Βενιζέλου, εξαιτίας της αποχής των αντιβενιζελικών δυνάμεων. Είναι οι τελευταίες εκλογές που διεξάγονται με σφαιρίδιο.

1926

Ιδρύεται στη Θεσσαλονίκη από πόντιους πρόσφυγες ο Απόλλων Καλαμαριάς.

1985

Ψηφίζεται από τη Βουλή ο πρώτος νόμος για το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ).

1991

Με πρωτοβουλία της Γερμανίας, το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσηςαποδέχεται τη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, αναγνωρίζοντας ουσιαστικά την κρατική οντότητα της Κροατίας, της Σλοβενίας και της ΠΓΔΜ.

2011

Ο κουβανός ηγέτης Φιντέλ Κάστρο κερδίζει μία θέση στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, ως ο άνθρωπος με τις περισσότερες απόπειρες δολοφονίας εναντίον του. Από το 1959, όταν ανέτρεψε τον δικτάτορα

ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ

Χ.

1770

Λούντβιχ φαν Μπετόβεν, γερμανός συνθέτης. (Θαν. 26/3/1827)

1775

Τζέιν Όστεν, αγγλίδα συγγραφέας. (Λογική κι Ευαισθησία, Περηφάνια και Προκατάληψη) (Θαν. 18/7/1817)

Αποφθέγματα

1917

Άρθουρ Κλαρκ, άγγλος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας. (2001: Οδύσσεια του Διαστήματος) (Θαν. 19/3/2008)

ΘΑΝΑΤΟΙ

Χ.

1821

Αντώνης Οικονόμου, υδραίος αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης. Δολοφονήθηκε στο Άργος.(Γεν. 1775)

1859

Βίλχελμ Καρλ Γκριμ, γερμανός παραμυθάς, ένας από τους δύο αδελφούς Γκριμ. (Γεν. 24/2/1786)

1974

Κώστας Βάρναλης, έλληνας ποιητής και πεζογράφος. (Γεν. 14/2/1884)

Ανθολόγιο

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/1612#ixzz3M4Mpg56E

Το Αλωνάκι στολισμένο () 17-12- 2008
Αντώνης Οικονόμου
1775 – 1821

Αντώνης Οικονόμου

Υδραίος πλοίαρχος, πρωτεργάτης της λαϊκής εξέγερσης στην Ύδρα, που σηματοδότησε την κάμψη των αντιρρήσεων των προκρίτων και τη συμμετοχή του νησιού στην επανάσταση του 1821.

Ο Αντώνης Οικονόμου γεννήθηκε το 1775 στην Ύδρα και από νεαρή ηλικία ακολούθησε το ναυτικό επάγγελμα. Όταν το πλοίο του ναυάγησε στο Γιβραλτάρ, ταξίδευσε στην Κωνσταντινούπολη, με σκοπό την εξεύρεση δανείου για την αγορά καινούργιου. Εκεί συνάντησε τον Παπαφλέσσα, ο οποίος τον μύησε στη Φιλική Εταιρεία το 1820.

Αμέσως μετά επέστρεψε στην Ύδρα για να οργανώσει την προετοιμασία της επανάστασης στο νησί. Βρήκε συμπαράσταση από άνεργους ναυτικούς, τους οποίους στρατολόγησε με χρήματα Πελοποννήσιων φίλων του. Εκείνη την περίοδο, μεγάλο μέρος του ναυτικού πληθυσμού της Ύδρας, που ανερχόταν σε 10.000 άτομα, παρέμενε χωρίς δουλειά, μετά τη λήξη των Ναπολεόντειων Πολέμων και την ειρήνευση στην Ευρώπη.

Με την έκρηξη της Επανάστασης στην Πελοπόννησο, ο Οικονόμου προσπάθησε να συνεγείρει την άρχουσα τάξη του νησιού, αλλά οι πρόκριτοι και οι καραβοκύρηδες της Ύδρας δίσταζαν να πάρουν μέρος στην Επανάσταση και ζητούσαν εγγυήσεις για τη σοβαρότητα του εγχειρήματος. Τότε, ο Αντώνης Οικονόμου δεν έχασε χρόνο και με τους άνδρες του κατέλαβε την καγκελαρία και εκδίωξε τον διοικητή Νικόλαο Κοκοβίλα, αναλαμβάνοντας ο ίδιος τη διακυβέρνηση του νησιού.

Οι προεστοί, που αιφνιδιάστηκαν από την εξέλιξη αυτή, αναγκάστηκαν αναγνωρίσουν την εξουσία του και κάτω από τη λαϊκή πίεση να συνδράμουν χρηματικά στον εξοπλισμό του στόλου. Έτσι, στις 16 Απριλίου του 1821, με καθυστέρηση ενός μήνα, ο Οικονόμου κήρυξε την επανάσταση στο νησί και ανέθεσε στον Γιακουμάκη Τομπάζη την αρχηγία του υδραίικου στόλου, τον οποίο έθεσε στη διάθεση του Αγώνα.

Ο Αντώνης Οικονόμου κηρύσσει την επανάσταση στην Ύδρα (πίνακας του Πέτερ φον Χες)

Γρήγορα, όμως, ο Οικονόμου απώλεσε το κύρος του μεταξύ των υποστηρικτών του, οι οποίοι ήταν κυρίως ναύτες και μικροκαραβοκύρηδες, επειδή απαγόρευσε την πειρατεία και θέσπισε αυστηρούς κανόνες για τη διανομή των πολεμικών λειών. Οι πρόκριτοι του νησιού, που είχαν χάσει την εξουσία τους, επωφελήθηκαν από τη διαμάχη των αντιπάλων του και οργάνωσαν συνωμοσία κατά του Οικονόμου. Στις 12 Μαΐου, μπράβοι των προεστών επιτέθηκαν στον Οικονόμου στην Καγκελαρία της Ύδρας, με σκοπό να τον σκοτώσουν. Στη σύντομη συμπλοκή που ακολούθησε υπήρξαν θύματα και από τις δύο πλευρές. Ο Οικονόμου κατόρθωσε να διαφύγει με πλοίο, αλλά περικυκλώθηκε από τους εχθρούς του και συνελήφθη. Κάποιοι από τους συγγενείς του κατόρθωσαν να τον απελευθερώσουν και να τον φυγαδεύσουν στην απέναντι ακτή της Αργολίδας.

Ο Οικονόμου παρέμενε επικίνδυνος για τους προκρίτους της Ύδρας, που είχαν επανακτήσει την εξουσία στο νησί. Όταν ο πρόκριτος των Καλαβρύτων Σωτήρης Θεοχαρόπουλος ζήτησε από τους Υδραίους να στείλουν πλοία για το έλεγχο του Κορινθιακού Κόλπου, αυτοί για να στέρξουν στο αίτημά του ζήτησαν πρώτα τη σύλληψη του Οικονόμου. Πράγματι, ο Θεοχαρόπουλος τον συνέλαβε και τον έθεσε υπό περιορισμό, πρώτα στη Μονή της Αγίας Βαρβάρας Καλαβρύτων και στη συνέχεια στη Μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού (γνωστή και Μονή «του Φονιά»), στερώντας έτσι από την Επανάσταση ένα πολύτιμο μαχητή και ηγέτη.

Στις αρχές Δεκεμβρίου του 1821 ο Οικονόμου δραπέτευσε από το μοναστήρι και με 14 άνδρες του κατευθύνθηκε προς το Άργος, όπου παρεπιδημούσαν αρκετοί σύνεδροι της Α' Εθνοσυνέλευσης, ανάμεσά τους και οι εκπρόσωποι της Ύδρας. Στο άκουσμα ότι ο Οικονόμου με τους άνδρες του κατευθύνονται προς το Άργος, οι Υδραίοι πρόκριτοι καταθορυβήθηκαν. Τότε, με σύμφωνη γνώμη του Δημήτριου Υψηλάντη, που ήταν ο αρχιστράτηγος των ελληνικών δυνάμεων, οι Αχαιοί πρόκριτοι Ανδρέας Λόντος και Σωτήρης Χαραλάμπης συγκρότησαν μια ομάδα από 70 άνδρες, με σκοπό την εξόντωσή του.

Ο Κολοκοτρώνης, που πληροφορήθηκε το γεγονός, εξέφρασε την αντίθεσή του και έστειλε τον φρούραρχο του Άργους Δημήτριο Τσώκρη με 200 άνδρες να προστατεύσει τον Οικονόμου. Όμως, ο Τσώκρης ενεπλάκη σε αψιμαχία με τους Τούρκους και καθυστέρησε να εκτελέσει την εντολή του Κολοκοτρώνη. Οι άνδρες του Λόντου συνάντησαν τον Οικονόμου ανάμεσα στο Κουτσοπόδι και το Άργος και τον σκότωσαν στις 16 Δεκεμβρίου του 1821, ύστερα από σύντομη συμπλοκή. Ο Τσώκρης, που έφθασε εκεί μετά από λίγο, το μόνο που έκανε ήταν να θάψει το πτώμα του Οικονόμου.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/745#ixzz3M4NAH0Bp

11 – 12- 2009 , το Αλωνάκι στολισμένο
Η «Ενάτη» του Ντβόρζακ

Αντονίν Ντβόρζακ

Η Συμφωνία αριθμός 9, με υπότιτλο Του Νέου Κόσμου, είναι το κορυφαίο έργο του τσέχου συνθέτη Αντονίν Ντβόρζακ (1841 - 1904). Θεωρείται από τα σημαντικότερα έργα της συμφωνικής μουσικής και είναι η πιο γνωστή Ενάτη, μετά από αυτή του Μπετόβεν.

Στα τέλη του 19ου αιώνα ο Αντονίν Ντβόρζακ ήταν ένας καθιερωμένος συνθέτης, με συχνές μετακλήσεις στα μεγάλα μουσικά κέντρα της Ευρώπης για να διευθύνει έργα του. Το 1892 δέχθηκε πρόσκληση να αναλάβει τη διεύθυνση του Εθνικού Ωδείου της Νέας Υόρκης, με ετήσιο μισθό 15.000 δολάρια. Είπε αμέσως το «ναι» και έκανε το μεγάλο ταξίδι στο Νέο Κόσμο, αφού οι αποδοχές του θα ήταν κατά 20 φορές υψηλότερες από τις απολαβές του στην Ευρώπη.

Παράλληλα με τα διοικητικά και εκπαιδευτικά του καθήκοντα, στη Νέα Υόρκη συνέχισε να συνθέτει. Τον Ιανουάριο του 1893 άρχισε να γράφει την ένατη συμφωνία του, την οποία ολοκλήρωσε το Μάιο του ίδιου χρόνου, λίγο προτού φύγει με την οικογένειά του για διακοπές στο Σπίλβιλ της Αϊόβα, όπου υπήρχε μια τσέχικη κοινότητα. Η πρεμιέρα του έργου του δόθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1893 στο Κάρνεγκι Χολ με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης, υπό τη διεύθυνση του φίλου του μαέστρου Άντον Σεντλ.

Ο συνθέτης ενθουσιάστηκε από την υποδοχή της μουσικόφιλης Νέας Υόρκης στο έργο του και έγραψε στον εκδότη του: «Οι εφημερίδες είπαν ότι κανένας συνθέτης δεν γνώρισε τέτοιο θρίαμβο. Το Κάρνεγκι Χολ ήταν γεμάτο από μέλη της καλής κοινωνίας της Νέας Υόρκης. Το ακροατήριο χειροκρότησε τόσο πολύ, σαν να βρισκόταν στην αίθουσα βασιλιάς, αναγκάζοντάς με να υποκλιθώ πολλές φορές στο θεωρείο, όπου καθόμουν».

Η Ενάτη του Ντβόρζακ είναι γραμμένη για δύο φλάουτα, πίκολο, δύο όμποε, δύο κλαρινέτα, δύο φαγκότα, τέσσερα κόρνα, δύο τρομπέτες, τρία τρομπόνια, τούμπα, τύμπανα, κύμβαλα, τρίγωνο, βιολιά, βιόλες, βιολοντσέλα, και κοντραμπάσα. Αποτελείται από τέσσερα μέρη:

Adagio - Allegro molto
Largo
Scherzo: Molto Vivace - Poco Sostenuto
Allegro con fuoco

Η εισαγωγή του πρώτου μέρους είναι αργή, αλλά σύντομα γίνεται απειλητική και ανοίγει τον δρόμο σε ένα πολύ δραματικό κυρίως τμήμα. Το δεύτερο μέρος με το περίφημο σόλο του αγγλικού κόρνου, είναι κατά βάση λυρικό, αν και περιλαμβάνει στιγμές μεγάλης έντασης. Το Scherzo της Ενάτης του Μπετόβεν έχει επηρεάσει εμφανώς το Scherzo του έργου, αλλά το κυρίως θέμα παραπέμπει στον φυσικό κόσμο του Σμέτανα (Η πατρίδα μου), ενώ το ζεστό μελωδικό τρίο είναι προϊόν καθαρής έμπνευσης του Ντβόρζακ. Το θερμό και μερικές φορές βίαιο φινάλε περιλαμβάνει στοιχεία λαϊκών χορών, που πηγάζουν από τα τρία προηγούμενα μέρη, αλλά έχει νέο, δροσερό, μελωδικό υλικό. Στο τέλος μιας μεγάλης κορύφωσης, η τελευταία συγχορδία της συμφωνίας χάνεται στο πουθενά.

Ο Ντβόρζακ είχε ενδιαφερθεί και μελετήσει τη μουσική των Ινδιάνων και των μαύρων της Αμερικής. Σε μια προφητική δήλωσή του, άμα τη αφίξει του στη Νέα Υόρκη, είχε πει: «Είμαι πεπεισμένος ότι η μελλοντική μουσική αυτής της χώρας θα προέλθει από τις μελωδίες των νέγρων».

Πολύ κουβέντα είχε γίνει για τους «αμερικανικούς σκοπούς», που ακούγονται στην Ενάτη. Μερικοί βρήκαν αντηχήσεις λαϊκών τραγουδιών, όπως τα Yankee Doodle, Swing Low, Sweet Chariot. Ο ίδιος φρόντισε να ξεκαθαρίσει το θέμα από την αρχή: «Είναι ανοησίες τα όσα λέγονται για “ινδιάνικα” και “αμερικάνικα” θέματα, είναι ψέμματα. Προσπάθησα μόνο να συνθέσω στο πνεύμα των λαϊκών αμερικάνικων μελωδιών» έγραφε σ' ένα μαθητή του. Και σε μια συνέντευξή του στην εφημερίδα «New York Herald» δήλωσε: «Έγραψα τα δικά μου θέματα, ενσωματώνοντας σε αυτά χαρακτηριστικά της μουσικής των Ινδιάνων, χρησιμοποιώντας τα θέματά της ως μοτίβα».

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στις ΗΠΑ έγραψε και ένα άλλο σπουδαίο έργο του, το «Κοντσέρτο για βιολοντσέλο και ορχήστρα (έργο 104)». Ο Ντβόρζακ επέστρεψε στην Πράγα το 1895 και αφιέρωσε τις δημιουργικές του δυνάμεις στη σύνθεση όπερας. Στην αγαπημένη του πόλη γινόταν άλλος άνθρωπος, μιλούσε τη γλώσσα του και απολάμβανε τις απλές χαρές της ζωής.

11 –12 – 2009 , η Βαθιά στολισμένη

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/363#ixzz3M4NUdwL6

Η ιστορία της Μίλαν

Η Μίλαν είναι μία από τις μεγάλες δυνάμεις του ποδοσφαίρου, με εκατομμύρια οπαδούς σε όλο τον κόσμο. Αποκαλείται και ροσονέρι από το μαυροκόκκινο της εμφάνισής της.

Ιδρύθηκε στο Μιλάνο στις 16 Δεκεμβρίου 1899 από δύο Άγγλους, τον Άλφρεντ Έντουαρντς και τον Χέρμπερτ Κίλπιν. Προς τιμή τους, η ομάδα, παρότι ιταλική, διατηρεί το αγγλικό της όνομα Μίλαν και όχι Μιλάνο. Εννιά χρόνια αργότερα, το 1908, μία ομάδα παραγόντων υπό τον ελληνοβενετσιάνο Ιωάννη Παραμυθιώτη, αποχώρησε για να ιδρύσει την Ιντερνατσιονάλε, γνωστότερη σήμερα ως Ίντερ. Έκτοτε, το ποδοσφαιρικό Μιλάνο ζει και αναπνέει για τις κόντρες των δύο αιωνίων αντιπάλων της πόλης.

Ιστορικά, η Μίλαν υποστηρίζεται από τα εργατικά στρώματα της πόλης και τα συνδικάτα, ενώ η Ίντερ από τους εύπορους Μιλανέζους. Τα τελευταία χρόνια τα πράγματα έχουν αναστραφεί. Η Μίλαν ελέγχεται από τον συντηρητικό βαρόνο των ΜΜΕ και τέως πρωθυπουργό της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι και η Ίντερ από το κεντροαριστερό πετρελαιοβιομήχανο Μάσιμο Μοράτι.

Από τις τάξεις της Μίλαν έχουν περάσει σπουδαία ονόματα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, όπως οι Μεάτσα, Ριβέρα, Σνέλινγκερ, Αλταφίνι, Λίντχολμ, Τραπατόνι, Γκριβς, Τζόρνταν, Πράτι, Μπενέτι, Μπαρέζι, Ντοναντόνι, Βαν Μπάστεν, Γκούλιτ, Ντεσαγί, Ράικαρντ, Ριβάλντο, Μπάτζιο, Λάουντρουπ, Ρόσι, Βιέρι, Σεβτσένκο και οι σύγχρονοι Ντίντα, Καφού, Κοστακούρτα, Ιντζάγκι, Σερζίνιο, Πίρλο, Νέστα και Κακά. Σημαία της ομάδας αποτελούν οι Μαλντίνι, ο πατέρας Τσέζαρε και ο υιός Πάολο.

Η Μίλαν είναι η πιο σπουδαία ευρωπαϊκή ομάδα μετά τη Ρεάλ, από πλευράς τίτλων.
Έχει κατακτήσει:

7 κύπελλα πρωταθλητριών Ευρώπης: 1963, 1969, 1989, 1990, 1994, 2003, 2007.
2 Κύπελλα Κυπελλούχων: 1968, 1973.
4 Διηπειρωτικά Κύπελλα: 1969,1989,1990, 2007.
18 πρωταθλήματα Ιταλίας: 1901, 1906, 1907, 1951, 1955, 1957, 1959, 1962, 1968, 1979, 1988, 1992, 1993, 1994, 1996, 1999, 2004, 2011.
5 Κύπελλα Ιταλίας: 1967, 1972, 1973, 1977, 2003.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/197#ixzz3M4O9z5Ei

24 –12- 2013 , η μουσική μπάντα του Πολιτιστικού Ομίλου Λιδορικίου στο Αλωνάκι , ξεκινώντας για να πει τα κάλαντα στο χωριό μας , ποιος το περίμενε κάτι τέτοιο …

Ο ΑΥΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ