Ο Γιώργος Ταμβάκης , στην παλιά πετρόχτιστη βρύση μας , τη Φερμάναινα , που ήταν κάτω απ’ τα Λιδορικιώτικα αμπέλια , κοντά στο καινούργιο γεφύρι , προσέξτε τον πέτρινο πελεκητό ..κεντητό καλανο , φυσικά τώρα , όπως και η γύρω περιοχή , είναι στον πάτο της ..
****
Καλησπέρα Λιδορικιώτες ..
Καλησπέρα φίλοι του χωριού μας
ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΗΜΕΡΑ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ 2015
Ανατολή Ήλιου: 06:08
Δύση Ήλιου: 20:51
Σελήνη 22 ημερών
Γιορτάζουν: Θεόφιλος, Θεοφιλία,Προκόπιος, Προκοπία.
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
μ. Χ.
1889
Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της εφημερίδας «Wall Street Journal».
1912
Ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας κερδίζει χρυσό μετάλλιο στο μήκος άνευ φοράς στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης, με επίδοση 3,37. (Η ημερομηνία είναι βάσει του Γρηγοριανού Ημερολογίου, ενώ στην Ελλάδα ισχύει ακόμη το Ιουλιανό και καταγράφεται σαν να έγινε στις 25 Ιουνίου)
1965
Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος αποστέλλει επιστολή στον λαοπρόβλητο πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, με την οποία τον κατηγορεί ότι «ενισχύει και υποθάλπει […] συνωμοσία μοναδικόν σκοπόν έχουσα την ανατροπήν του Συντάγματος και την επιβολήν δικατορίας ελεεινής μορφής...». Αρχή της ρήξης του Γεωργίου Παπανδρέου με τα Ανάκτορα («Ιουλιανά» και «Αποστασία»).
1979
Η Κίνα γίνεται η δεύτερη σοσιαλιστική χώρα μετά τη Γιουγκοσλαβία που επιτρέπει σε ξένους να κάνουν επενδύσεις.
1997
Ο έλληνας πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και ο τούρκος πρόεδρος Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, υπογράφουν στη Μαδρίτη, στο περιθώριο της συνόδου του ΝΑΤΟ, συμφωνία έξι σημείων, με σκοπό τη μείωση της έντασης στο Αιγαίο και την απομάκρυνση του κινδύνου σύρραξης ανάμεσα στις δύο χώρες. Η «Συμφωνία της Μαδρίτης» προκαλεί αντιδράσεις των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, ακόμη και των μελών του κυβερνώντος κόμματος, που κατηγορούν την κυβέρνηση ότι νομιμοποιεί έτσι τις τουρκικές αξιώσεις.
2012
Η κυβερνηση Σαμαρά λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. «Υπέρ» ψηφίζουν 179 βουλευτές (ΝΔ,ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) και κατά 121 (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΚΚΕ,Χρυσή Αυγή)
ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ
μ. Χ.
1889
Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της εφημερίδας «Wall Street Journal».
1912
Ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας κερδίζει χρυσό μετάλλιο στο μήκος άνευ φοράς στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης, με επίδοση 3,37. (Η ημερομηνία είναι βάσει του Γρηγοριανού Ημερολογίου, ενώ στην Ελλάδα ισχύει ακόμη το Ιουλιανό και καταγράφεται σαν να έγινε στις 25 Ιουνίου)
1965
Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος αποστέλλει επιστολή στον λαοπρόβλητο πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, με την οποία τον κατηγορεί ότι «ενισχύει και υποθάλπει […] συνωμοσία μοναδικόν σκοπόν έχουσα την ανατροπήν του Συντάγματος και την επιβολήν δικατορίας ελεεινής μορφής...». Αρχή της ρήξης του Γεωργίου Παπανδρέου με τα Ανάκτορα («Ιουλιανά» και «Αποστασία»).
1979
Η Κίνα γίνεται η δεύτερη σοσιαλιστική χώρα μετά τη Γιουγκοσλαβία που επιτρέπει σε ξένους να κάνουν επενδύσεις.
1997
Ο έλληνας πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και ο τούρκος πρόεδρος Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, υπογράφουν στη Μαδρίτη, στο περιθώριο της συνόδου του ΝΑΤΟ, συμφωνία έξι σημείων, με σκοπό τη μείωση της έντασης στο Αιγαίο και την απομάκρυνση του κινδύνου σύρραξης ανάμεσα στις δύο χώρες. Η «Συμφωνία της Μαδρίτης» προκαλεί αντιδράσεις των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, ακόμη και των μελών του κυβερνώντος κόμματος, που κατηγορούν την κυβέρνηση ότι νομιμοποιεί έτσι τις τουρκικές αξιώσεις.
2012
Η κυβερνηση Σαμαρά λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. «Υπέρ» ψηφίζουν 179 βουλευτές (ΝΔ,ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) και κατά 121 (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΚΚΕ,Χρυσή Αυγή)
ΘΑΝΑΤΟΙ
μ. Χ.
1889
Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της εφημερίδας «Wall Street Journal».
1912
Ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας κερδίζει χρυσό μετάλλιο στο μήκος άνευ φοράς στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης, με επίδοση 3,37. (Η ημερομηνία είναι βάσει του Γρηγοριανού Ημερολογίου, ενώ στην Ελλάδα ισχύει ακόμη το Ιουλιανό και καταγράφεται σαν να έγινε στις 25 Ιουνίου)
1965
Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος αποστέλλει επιστολή στον λαοπρόβλητο πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, με την οποία τον κατηγορεί ότι «ενισχύει και υποθάλπει […] συνωμοσία μοναδικόν σκοπόν έχουσα την ανατροπήν του Συντάγματος και την επιβολήν δικατορίας ελεεινής μορφής...». Αρχή της ρήξης του Γεωργίου Παπανδρέου με τα Ανάκτορα («Ιουλιανά» και «Αποστασία»).
1979
Η Κίνα γίνεται η δεύτερη σοσιαλιστική χώρα μετά τη Γιουγκοσλαβία που επιτρέπει σε ξένους να κάνουν επενδύσεις.
1997
Ο έλληνας πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και ο τούρκος πρόεδρος Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, υπογράφουν στη Μαδρίτη, στο περιθώριο της συνόδου του ΝΑΤΟ, συμφωνία έξι σημείων, με σκοπό τη μείωση της έντασης στο Αιγαίο και την απομάκρυνση του κινδύνου σύρραξης ανάμεσα στις δύο χώρες. Η «Συμφωνία της Μαδρίτης» προκαλεί αντιδράσεις των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, ακόμη και των μελών του κυβερνώντος κόμματος, που κατηγορούν την κυβέρνηση ότι νομιμοποιεί έτσι τις τουρκικές αξιώσεις.
2012
Η κυβερνηση Σαμαρά λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. «Υπέρ» ψηφίζουν 179 βουλευτές (ΝΔ,ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) και κατά 121 (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΚΚΕ,Χρυσή Αυγή)
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/0807#ixzz3fIo7LIs5
Αλέξανδρος Παπαναστασίου
1876 – 1936
685
0
Αρκάς νομικός και κοινωνιολόγος, από τις σημαντικότερες πολιτικές προσωπικότητες της νεώτερης Ελλάδας. Διετέλεσε δύο φορές πρωθυπουργός (1924 και 1932) και θεωρείται από τους πρωτεργάτες της σοσιαλδημοκρατίας στη χώρα μας.
Ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου γεννήθηκε στις 8 Ιουλίου 1876 στην Τρίπολη. Ήταν γιος του εκπαιδευτικού και πολιτικού Παναγιώτη Παπαναστασίου από το Λεβίδι Αρκαδίας και της Μαριγώς Ρογάρη - Αποστολοπούλου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, απ’ όπου ανακηρύχθηκε διδάκτωρ το 1899. Συνέχισε τις σπουδές του στα πανεπιστήμια Χαϊδελβέργης, Βερολίνου, Λονδίνου και Παρισίων (1901-1907), στην κοινωνιολογία, στη φιλοσοφία και τα οικονομικά. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Γερμανία επηρεάστηκε από τις σοσιαλιστικές και συνεργατικές ιδέες.
Το 1907 επέστρεψε στην Αθήνα και άρχισε να πολιτεύεται, αναπτύσσοντας πολύ προοδευτικές ιδέες για την εποχή του. Το 1908 ίδρυσε την Κοινωνιολογική Εταιρεία, μαζί τους ιδεολογικούς και πολιτικούς του φίλους από το Βερολίνο, Κωνσταντίνο Τριανταφυλλόπουλο, Θρασύβουλο Πετμεζά, Θαλή Κουτούπη, Αλέξανδρο Δελμούζο, Παναγιώτη Αραβαντινό και Αλέξανδρο Μυλωνά. Σκοπός του σωματείου ήταν, μεταξύ άλλων, η αναγνώριση της πολιτικής αρχής ότι θα πρέπει να εξασφαλιστούν σε όλους εξίσου ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους. «Προς επίτευξιν του σκοπού τούτου, ο οποίος δεν είναι δυνατόν να πληρωθή τελείως, αν μην καταστώσι κοινά τα μέσα παραγωγής και ρυθμισθή η διανομή του πλούτου αναλόγως των αναγκών εκάστου, πρέπει να μεταβάλλεται βαθμιαίως ο οικονομικός και πολιτειακός οργανισμός κατά το εκάστοτε δυνατόν μέτρον, αδιαφόρως προς την εκ τούτου βλάβην των ατομικών συμφερόντων ορισμένων προσώπων ή τάξεων» αναφέρεται στο καταστατικό της εταιρείας. Η εταιρεία εξέδιδε το επιστημονικό περιοδικό Επιθεώρησις των Κοινωνικών και Νομικών Επιστημών, που είχε σημαντική απήχηση στον πνευματικό και πολιτικό κόσμο της χώρας. Μεταξύ των συνδρομητών του περιοδικού ήταν και ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος εντυπωσιάστηκε από τα άρθρα του νέου τότε επιστήμονα και πολιτικού.
Το 1909 ο Παπαναστασίου υποστήριξε το κίνημα του Στρατιωτικού Συνδέσμου στου Γουδή (15 Αυγούστου) και υπέβαλλε υπόμνημα προς τον αρχηγό του συνταγματάρχη Νικόλαο Ζορμπά με τίτλο «Τι πρέπει να γίνη». Την επόμενη χρονιά τα μέλη της Κοινωνιολογικής Εταιρείας ίδρυσαν πολιτικό φορέα με την επωνυμία Λαϊκόν Κόμμα, με μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα σοσιαλιστικής απόχρωσης. Ο Παπαναστασίου εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας στις εκλογές του Αυγούστου και Νοεμβρίου 1910 και ανέπτυξε σημαντική δράση στη Βουλή, υποστηρίζοντας την απαλλοτρίωση των τσιφλικιών της Θεσσαλίας και την απόδοσή τους στους ακτήμονες και τους μικροκαλλιεργητές. Ως προς το γλωσσικό ζήτημα υποστήριζε με ιδιαίτερη θέρμη την καθιέρωση της δημοτικής.
Ο Αλέξανδρος Παπαναστασιου και ο Ελευθέριος Βενιζέλος
Με την έκρηξη του Α' Βαλκανικού Πολέμου στρατεύτηκε ως εθελοντής και τιμήθηκε με μετάλλια για την πολεμική του δράση. Στις εκλογές της 31ης Μαΐου 1915 το Λαϊκό Κόμμα εντάχθηκε στο Κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου, αποτελώντας την αριστερή του πτέρυγα. Ακολούθησε τον Ελευθέριο Βενιζέλο στο κίνημα της Εθνικής Αμύνης (Εθνικός Διχασμός) και τον Μάρτιο του 1917 με την ανάληψη της εξουσίας από τον κρητικό πολιτικό, διορίσθηκε κυβερνητικός αντιπρόσωπος στα Ιόνια Νησιά. Τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου ανέλαβε το Υπουργείο Συγκοινωνίας έως τον Νοέμβριο του 1920, ενώ διατέλεσε ταυτόχρονα προσωρινός Υπουργός Περιθάλψεως και Εσωτερικών.
Κατά την παραμονή του στο Υπουργείο Συγκοινωνίας έβαλε τις βάσεις για την αναδιοργάνωση των μέσων μαζικής μεταφοράς, των ταχυδρομείων και των τηλεφώνων. Εκπόνησε θεμελιώδη νομοθετήματα για τον οικοδομικό κανονισμό των πόλεων και το εθνικό κτηματολόγιο, ενώ συγκρότησε επιτροπή μελέτης του ρυθμιστικού σχεδίου της Αθήνας, με επικεφαλής τους αρχιτέκτονες Εμπράρ και Καλλιγά. Την ίδια περίοδο σχεδιάστηκε η μεγάλη παραλιακή αρτηρία Αθηνών-Σουνίου, που υλοποιήθηκε μισό αιώνα αργότερα από τονΚωνσταντίνο Καραμανλή. Μετά τη μεγάλη πυρκαϊά της Θεσσαλονίκης (5 Αυγούστου 1917) συνέστησε τη Διεθνή Επιτροπή Ανοικοδομήσεως Θεσσαλονίκης, η οποία συνέταξε το νέο πολεοδομικό κανονισμό της πόλης. Ακόμη, αναδιοργάνωσε το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το οποίο έγινε αυτοτελές πανεπιστημιακό ίδρυμα και ίδρυσε τρεις νέες σχολές, Αρχιτεκτόνων, Χημικών και Τοπογράφων Μηχανικών. «Παπανάσταση» ονόμασαν οι τότε καθηγητές του ΕΜΠ τις μεταρρυθμίσεις του.
Μετά την εκλογική αποτυχία του Βενιζέλου την 1η Νοεμβρίου 1922, μεσούσης της Μικρασιατικής Εκστρατείας, έγινε δεινός επικριτής της βασιλείας. Τον Φεβρουάριο του 1922, μαζί με άλλους ομοϊδεάτες του, υπέγραψε το Δημοκρατικό Μανιφέστο, με το οποίο καλούσε τον βασιλιά Κωνσταντίνο να παραιτηθεί προς χάρη των συμφερόντων του έθνους. Συνελήφθη και καταδικάστηκε σε τριετή φυλάκιση για εξύβριση του βασιλιά και εσχάτη προδοσία. Κλείστηκε στις φυλακές της Αίγινας και απελευθερώθηκε μετά τρίμηνο από την Επαναστατική Επιτροπή του Νικόλαου Πλαστήρα, που ανέλαβε τις τύχες της Ελλάδας στις 11 Σεπτεμβρίου 1922, αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Είχαν ωριμάσει οι συνθήκες για να θέσει ο Παπαναστασίου θέμα κατάργησης της βασιλείας και άμεσης κήρυξης της αβασίλευτης δημοκρατίας. Στις εκλογές της 16ης Δεκεμβρίου 1923 κατήλθε ως επικεφαλής της Δημοκρατικής Ένωσης (μετεξέλιξη του Λαϊκού Κόμματος), με σημαία την αβασίλευτη δημοκρατία και προοδευτικό μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα. Το κόμμα του εξέλεξε 70 βουλευτές, σε μια εκλογική αναμέτρηση που απείχε η αντιβενιζελική παράταξη.
Η κυβέρνηση Παπαναστασίου (1924)
Μετά τις βραχύβιες κυβερνήσεις Βενιζέλου και Καφαντάρη, ο Παπαναστασίου ανέλαβε την πρωθυπουργία της χώρας στις 12 Μαρτίου 1924 και ανήμερα της εθνικής επετείου (25 Μαρτίου1924) κήρυξε με ψήφισμα της Βουλής έκπτωτη τη δυναστεία των Γκλίξμπουργκ και την εγκαθίδρυση δημοκρατίας, που επικυρώθηκε με το δημοψήφισμα της 13ης Απριλίου 1924. Έπειτα από σύντομη παραμονή στην πρωθυπουργία, ο Παπαναστασίου παραιτήθηκε στις 25 Ιουλίου 1924, όταν η κυβέρνησή του καταψηφίστηκε στη Βουλή. Κατά τη διάρκεια της σύντομης πρωθυπουργίας του ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του στρατηγού Πάγκαλου φυλακίστηκε στη Σαντορίνη (Φεβρουάριος - Απρίλιος 1926) και στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου του ίδιου έτους εξελέγη βουλευτής Μαντινείας, ενώ το κόμμα του έλαβε το 6,47% των ψήφων, εκλέγοντας συνολικά 17 βουλευτές. Στις κυβερνήσεις του Θρασύβουλου Ζαΐμη ανέλαβε το Υπουργείο Γεωργίας, το οποίο διατήρησε μέχρι την παραίτησή του τον Φεβρουάριο του 1928. Κατά τη διάρκεια της θητείας του έλαβε μέτρα για την αποκατάσταση των ακτημόνων και των προσφύγων και την οργάνωση των αγροτών σε συνεταιρισμούς. Το πιο σημαντικό έργο του υπήρξε η ίδρυση της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος, παρά την αντίδραση του πολιτικού κόσμου και της Εθνικής Τράπεζας. Ο ίδιος πίστευε ότι μια αγροτική τράπεζα θα εξυπηρετούσε αποτελεσματικότερα τα συμφέροντα των αγροτών.
Στις εκλογές της 19ης Αυγούστου 1928 το κόμμα του συνέπραξε με τους Φιλελευθέρους του Βενιζέλου και εξέλεξε 20 βουλευτές. Στις 26 Μαΐου 1932 ανέλαβε για δεύτερη φορά την πρωθυπουργία, με την υποστήριξη των Φιλελευθέρων, αλλά ανετράπη λίγες μέρες αργότερα (5 Ιουνίου 1932), όταν ο Βενιζέλος αντιτάχθηκε στην ψήφιση του νομοσχεδίου για τις κοινωνικές ασφαλίσεις.
Τον Ιανουάριο του 1933 συνεργάστηκε εκ νέου με τον Ελευθέριο Βενιζέλο ως Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Γεωργίας, ενώ τον Μάιο του ίδιου χρόνου εξελέγη αριστίνδην γερουσιαστής. Στις μαζικές διώξεις που ακολούθησαν την αιματηρή καταστολή του βενιζελικού κινήματος της 6ης Μαρτίου 1933, ο Παπαναστασίου συνελήφθη αν και ήταν αντίθετος, επιμένοντας στη συνδιαλλαγή μεταξύ των δύο παρατάξεων. Παραπέμφθηκε σε έκτακτο στρατοδικείο αλλά αθωώθηκε. Τον Οκτώβριο του 1935 εκτοπίσθηκε στη Μύκονο, απ’ όπου αφέθηκε ελεύθερος μετά το δημοψήφισμα για την επάνοδο της βασιλείας στην Ελλάδα (3 Νοεμβρίου 1935).
Στις εκλογές της 26ης Ιανουαρίου 1936 εξελέγη βουλευτής Μαντινείας και στις 25 Απριλίου αρνήθηκε την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά, που σχηματίστηκε με την ανοχή των δύο μεγάλων κομμάτων. Μετά την επιβολή της μεταξικής δικτατορίας της 4ης Αυγούστου, ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό. Πέθανε στις 17 Νοεμβρίου 1936 από ανακοπή καρδίας στο σπίτι του στην Εκάλη.
Ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου υπήρξε ένας καινοτόμος πολιτικός, με πρωτοποριακές ιδέες για την εποχή του. Ήταν υπέρμαχος του πολιτικού γάμου, της γυναικείας ψήφου, της προστασίας της μητρότητας και των εξώγαμων τέκνων, της δημιουργίας των κοινωνικών ασφαλίσεων, της κατάργησης της θανατικής ποινής, του διαχωρισμού της εκκλησίας από το κράτος, της συνταγματικής κατοχύρωσης του θεσμού της τοπικής αυτοδιοίκησης, της συνδικαλιστικής οργάνωσης και της απλής αναλογικής ως πάγιου εκλογικού συστήματος. Στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής ήταν βαθύτατα ειρηνιστής και ευρωπαϊστής. Πίστευε στην ένωση των ευρωπαϊκών χωρών σε μια «Πανευρώπη» και υποστήριξε τη συναδέλφωση των βαλκανικών λαών, μέσα από τη δημιουργία μιας βαλκανικής συνομοσπονδίας.
Στο ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο, ο Παπαναστασίου ήταν λάτρης της δημοκρατικής αρχής σε όλες τις βαθμίδες της πολιτειακής και κοινωνικής οργάνωσης και του δημοκρατικού σοσιαλισμού, ο οποίος με το μεταρρυθμιστικό έργο του θα μπορούσε να αποτρέψει τα εκφυλιστικά φαινόμενα της δικτατορίας, είτε της αστικής τάξης, είτε του προλεταριάτου, διαφοροποιούμενος έτσι απόλυτα από τις μεθόδους και τη στρατηγική των τότε κομμουνιστικών κομμάτων.
Τον χαρακτήρα και την προσφορά του Αλέξανδρου Παπαναστασίου συνόψισε ο Γεώργιος Παπανδρέου: «Ο Ελευθέριος Βενιζέλος επραγματοποίησεν εις την Ελλάδα το έθνος και το κράτος. Ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου εισήγαγεν εις αυτήν τον πνευματικόν και τον κοινωνικόν χαρακτήρα. Αποτέλεσε εγκαλλώπισμα του πολιτικού κόσμου της Ελλάδος. Ενάρετος όσον ουδείς. Με ευψυχίαν όσον ουδείς».
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/566#ixzz3fIoeoj33
Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος
1878 – 1961
157
0
Διακεκριμένος ιατρός, θεμελιωτής της γυναικολογίας στην Ελλάδα, που αμαύρωσε το όνομά του, υπηρετώντας τους Γερμανούς από διάφορες πολιτικές θέσεις κατά την διάρκεια της Κατοχής.
Γεννήθηκε το 1878 στο Ναύπλιο και μετά το τέλος των εγκύκλιων σπουδών του μετέβη στο Μόναχο, όπου σπούδασε Ιατρική. Ειδικεύτηκε στη Μαιευτική - Γυναικολογία και μετά από μια σύντομη πανεπιστημιακή καριέρα στη Γερμανία επέστρεψε στην Αθήνα το 1910, όπου ίδρυσε ιδιωτικό μαιευτήριο. Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό ως έφεδρος χειρουργός ιατρός. Αφυπηρέτησε το 1916, αλλά το 1922 επιστρατεύθηκε ξανά για να υπηρετήσει στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών.
Το 1922 αναγορεύτηκε καθηγητής της Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ανέλαβε διευθυντής της Γυναικολογικής Κλινικής του Αρεταίειου Νοσοκομείου. Τη διετία 1933 - 1935 διετέλεσε διευθυντής της Γυναικολογικής Κλινικής του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» και στη συνέχεια διευθυντής του Δημόσιου Μαιευτηρίου Αθηνών («Αλεξάνδρας»).
Διετέλεσε κοσμήτωρ της Ιατρικής Σχολής (1928 - 1929) και πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών (1932 - 1933). Κατά τη διάρκεια της πρυτανείας του, η Ιατρική Σχολή απέκτησε πλήρες συγκρότημα πανεπιστημιακών νοσοκομείων, κλινικών και εργαστηρίων («Ιπποκράτειο», «Λαϊκό», «Κρατικό», «Ευαγγελισμός»), ενώ τέθηκαν οι θεμέλιοι λίθοι του Δημόσιου Μαιευτηρίου Αθηνών («Αλεξάνδρας») και του Οδοντιατρικού Σχολείου.
Ο Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος ανέδειξε πολλούς νέους γιατρούς, μεταξύ των οποίων και ο μετέπειτα βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης. Έγραψε πλήθος μελετών στα ελληνικά και γερμανικά, πολλές από τις οποίες είχαν διεθνή απήχηση. Κλήθηκε από μεγάλα πανεπιστήμια του εξωτερικού (Παρισίων, Βερολίνου, Μονάχου, Λειψίας κ.ά.), για να εκθέσει τους χειρουργικούς του νεωτερισμούς και να πραγματοποιήσει εγχειρήσεις ενώπιον καθηγητών και φοιτητών.
Στην πολιτική του καριέρα δεν ευτύχησε, αφού η άκρατη γερμανοφιλία του αποτέλεσε κακό σύμβουλο, με συνέπεια να υπηρετήσει τους Ναζί χωρίς ενδοιασμούς κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Η γυναίκα του ήταν γερμανίδα και ανιψιά του στρατάρχη Λιστ, επικεφαλής των δυνάμεων της Βέρμαχτ, που επιτέθηκαν στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου 1941. Από τις 30 Απριλίου έως τις 2 Δεκεμβρίου 1942, ο Λογοθετόπουλος διετέλεσε Υπουργός Παιδείας και Υγείας, καθώς και αντιπρόεδρος στην κυβέρνηση Τσολάκογλου. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ίδρυσε τη δεύτερη Ιατρική Σχολή της χώρας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Μετά την παραίτηση του στρατηγού από τις κατοχικές δυνάμεις, ο Λογοθετόπουλος ανέλαβε πρωθυπουργός από τις 2 Δεκεμβρίου 1942 έως τις 7 Απριλίου 1943. Η βραχύβια πρωθυπουργία του συνδέθηκε με τη λύση του επισιτιστικού προβλήματος των υπόδουλων Ελλήνων, αλλά και με τις μαζικές διαδηλώσεις και απεργίες, εξαιτίας της πολιτικής επιστράτευσης εργατικού δυναμικού για τα εργοστάσια της Γερμανίας, η οποία τελικά ματαιώθηκε.
Ο Λογοθετόπουλος διαμαρτυρήθηκε πολλές φορές στους Γερμανούς, μάταια όμως, για την καταπιεστική πολιτική στη βουλγαροκρατούμενη ζώνη και τον περιορισμό των αυθαιρεσιών των δυνάμεων κατοχής. Κατηγορήθηκε ότι έκλεισε τα μάτια απέναντι στα σχέδια των Γερμανών για εξολόθρευση των ελλήνων εβραίων, παρά τις εκκλήσεις του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού και άλλων δημοσίων προσώπων της εποχής εκείνης. Οι κατακτητές επιθυμούσαν ένα πιο δυναμικό πρωθυπουργό για να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη επιρροή του ΕΑΜ και τον αντικατέστησαν στις 7 Απριλίου 1943 με τον βετεράνο πολιτικό Ιωάννη Ράλλη, γιο πρωθυπουργού (Δημήτριος Ράλλης) και πατέρα πρωθυπουργού (Γεώργιος Ράλλης).
Με τη γερμανική υποχώρηση τον Σεπτέμβριο του 1944 ο Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος αναχώρησε στη Γερμανία. Μετά την απελευθέρωση καταδικάσθηκε ερήμην σε ισόβια δεσμά και στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων (Μάιος 1945). Έπειτα από λίγο συνελήφθη από τις Αμερικανικές Δυνάμεις στη Γερμανία και εκδόθηκε στην Ελλάδα. Τον Φεβρουάριο του 1946 φυλακίστηκε και στις 3 Ιανουαρίου 1951 του απονεμήθηκε χάρη. Το 1948 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Ιδού η αλήθεια», για να υπερασπισθεί τον εαυτό του και την πολιτική του. Στο βιβλίο του υπερτονίζει ότι εκδιώχθηκε από την πρωθυπουργία, λόγω της επικριτικής του στάσης προς τους κατακτητές.
Ο Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος πέθανε στην Αθήνα στις 8 Ιουλίου 1961, σε πλήρη απαξίωση, παρά τη λαμπρή επιστημονική διαδρομή του.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/271#ixzz3fIovagFr
Η ιστορία του Παγκοσμίου
Κυπέλλου Ποδοσφαίρου
(Μουντιάλ)
-
14o ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ (ΙΤΑΛΙΑ, 1990)
62
5
Το 14ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου διεξήχθη από τις 8 Ιουνίου έως τις 8 Ιουλίου στα γήπεδα της Ιταλίας, η οποία έγινε η δεύτερη χώρα που διοργάνωσε Μουντιάλ για δεύτερη φορά. Ξεκίνησε με μία μεγάλη έκπληξη, που προϊδέαζε για μία σπουδαία διοργάνωση. Στον εναρκτήριο αγώνα της 8ης Ιουνίου, το Καμερούν με γκολ του Μπιγίκ στο 67ο λεπτό επικράτησε της κατόχου του τίτλου Αργεντινής, που είχε στις τάξεις της τον Ντιέγο Μαραντόνα.
Όμως, κύριο χαρακτηριστικό του 14ου Παγκοσμίου Κυπέλλου ήταν το ποδόσφαιρο σκοπιμότητας που παίχτηκε. Το θέαμα υποτάχθηκε στην ουσία, οι άμυνες και τα σκληρά τάκλιν ήταν στην ημερησία διάταξη, ενώ οι ομάδες στη φάση των νοκ-άουτ αγώνων προσπαθούσαν να φέρουν το παιγνίδι στα πέναλτι και να λύσουν εκεί τις διαφορές τους. Αρνητικό ρόλο στη διοργάνωση έπαιξαν και οι διαιτητές, που πρωταγωνίστησαν σε πολλά παιγνίδια με τις αλλοπρόσαλλες αποφάσεις τους. Εν κατακλείδι, το 14ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της Ιταλίας ήταν ίσως το χειρότερο όλων των εποχών.
Συνολικά, 116 εθνικές ομάδες έλαβαν μέρος στον προκριματικό γύρο, ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Συμμετείχε στον 1ο Προκριματικό Όμιλο της Ευρωπαϊκής Ζώνης, με αντιπάλους τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και τη Δανία. Η εθνική ομάδα απέτυχε παταγωδώς με δύο πεντακάθαρες εκτός έδρας ήττες από Ρουμανία και Βουλγαρία και μία συντριβή από τη Δανία με 7-1, που αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες σε έκταση ήττες στην ιστορία της. Την καθοδήγησαν δύο προπονητές: στα δύο πρώτα παιγνίδια ο Μίλτος Παπαποστόλου και στα τέσσερα υπόλοιπα ο Αντώνης Γεωργιάδης.
Τα αποτελέσματα της Εθνικής μας
- Αθήνα (ΟΑΚΑ, 19 Οκτωβρίου 1988): Ελλάδα - Δανία 1-1 (41’ Μητρόπουλος, 56’ Πόβλσεν)
- Βουκουρέστι (2 Νοεμβρίου 1988): Ρουμανία - Ελλάδα 3-0 (26’ Ματέουτ, 40’ Χάτζι, 84’ Σαμπάου)
- Αθήνα (ΟΑΚΑ, 26 Απριλίου 1989): Ελλάδα - Ρουμανία 0-0
- Κοπεγχάγη (17 Μαΐου 1989): Δανία - Ελλάδα 7-1 (25’ Λάουντρουπ, 40’ Μαυρίδης, 42’ Μπάρτραμ, 54’ Νίλσεν, 56’ Πόβλσεν, 73’ Βίλφορτ, 85' Αντερσεν, 90’ Λάουντρουπ)
Η ενδεκάδα της ντροπής: Σπ. Οικονομόπουλος, Αποστολάκης (46’ Ηλ. Σαββίδης), Χατζηαθανασίου, Μανωλάς, Μαυρίδης, Τσαλουχίδης, Σαραβάκος, Γ. Παπαδόπουλος, Σαμαράς, Μητρόπουλος, (48’ Καλιτζάκης), Τσιαντάκης. - Σόφια (11 Οκτωβρίου 1989): Βουλγαρία - Ελλάδα 4-0 (72’ Ιβάνοφ, 76’ Μπάνκοφ, 79’ Ισκρένοφ, 88’ Στόιτσκοφ).
- Αθήνα (ΟΑΚΑ, 15 Νοεμβρίου 1989): Ελλάδα - Βουλγαρία 1-0 (49’ Νιόμπλιας)
Η βαθμολογία του 1ου ομίλου
1.
Ρουμανία 10-5
9
2.
Δανία 15-6
8
3.
Ελλάδα 3-15
4
4.
Βουλγαρία 6-8
3
Η εθνική ανέστρεψε κάπως τις δυσμενείς εντυπώσεις από την ταπεινωτική ήττα της Κοπεγχάγης, αποσπώντας λευκή ισοπαλία από την πανίσχυρη Ιταλία μία εβδομάδα πριν από την έναρξη του Μουντιάλ, σε φιλικό παιγνίδι προετοιμασίας για τη Σκουάντρα Ατζούρα, που έγινε στην Περούτζια.
Στην τελική φάση του Μουντιάλ συμμετείχαν 24 ομάδες: 14 από την Ευρώπη, 6 από την Αμερική, 2 από την Αφρική και 2 από την Ασία. Χωρίστηκαν σε 6 ομίλους των τεσσάρων ομάδων έκαστος, ενώ 16 ομάδες προκρίθηκαν για τη δεύτερη φάση, όπου με νοκ-άουτ αγώνες οδηγήθηκαν στο ζευγάρι του τελικού.
Από τον 1ο όμιλο προκρίθηκαν εύκολα η διοργανώτρια Ιταλία χωρίς να δεχθεί γκολ και η Τσεχοσλοβακία. Από τον 2ο όμιλο το Καμερούν, η Ρουμανία και με την ψυχή στο στόμα η κάτοχος του τίτλου Αργεντινή. Στον 3ο όμιλο η Βραζιλία τερμάτισε πρώτη χωρίς απώλειες, ενώ την ακολούθησε η Κόστα Ρίκα, που προκρίθηκε εις βάρος της Σκοτίας. Από τον 4ο όμιλο πέρασαν Δυτική Γερμανία, Γιουγκοσλαβία και Κολομβία, που φόρτωσαν με συνολικά 11 γκολ τα πρωτοεμφανιζόμενα σε μουντιάλ Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Τρεις ομάδες προκρίθηκαν και από τον 5ο όμιλο: Ισπανία, Βέλγιο και Ουρουγουάη, ενώ άλλες τόσες και από τον 6ο όμιλο: Αγγλία, Ιρλανδία και Ολλανδία.
Οι παίκτες της Δ. Γερμανίας πανηγυρίζουν την κατάκτηση του 14ου Παγκοσμίου Κυπέλλου
Στη φάση των 16, το Καμερούν νίκησε 2-1 στην παράταση την Κολομβία κι έγινε η πρώτη αφρικανική ομάδα που πέρασε στην προημιτελική φάση ενός παγκοσμίου κυπέλλου. Στην παράταση κρίθηκαν και τα παιγνίδια Γιουγκοσλαβίας - Ισπανίας 2-1 και Αγγλίας - Βελγίου 1-0, ενώ με 5-4 στα πέναλτι πέρασε η Ιρλανδία τη Ρουμανία (κανονικός αγώνας 0-0). Η Τσεχοσλοβακία συνέτριψε την Κόστα Ρίκα 4-1, ενώ η Ιταλία πέρασε εύκολα την Ουρουγουάη 2-0. Στα δύο σπουδαιότερα παιγνίδια του γύρου, η Αργεντινή με γκολ του Κανίχια νίκησε 1-0 τη Βραζιλία και η Δυτική Γερμανία επικράτησε 2-1 της Ολλανδίας.
Στον προημιτελικό γύρο, η Αργεντινή νίκησε 3-2 τη Γιουγκοσλαβία στα πέναλτι (κανονικός αγώνας 0-0), η Δυτική Γερμανία 1-0 την Τσεχοσλοβακία και η Ιταλία με το ίδιο σκορ την Ιρλανδία. Το συγκλονιστικότερο παιγνίδι του γύρου, αλλά και της διοργάνωσης, έγινε στη Νάπολη μεταξύ της Αγγλίας και του Καμερούν. Τα λιοντάρια από το νησί νίκησαν τα αδάμαστα λιοντάρια από την Αφρική με 3-2 στην παράταση, αφού ο Ροζέ Μιλά και η παρέα του έφθασαν πολύ κοντά στον τελικό στην κανονική διάρκεια του αγώνα, προτού μιλήσει η κλάση του μεγάλου κανονιέρη Γκάρι Λίνεκερ.
Οι δύο ημιτελικοί αγώνες κρίθηκαν για πρώτη στην ιστορία του θεσμού στα πέναλτι και με το ίδιο ακριβώς σκορ: Αργεντινή - Ιταλία 1-1 (4-3 στα πέναλτι) και Δυτική Γερμανία - Αγγλία 1-1 (4-3 στα πέναλτι).
Το βράδυ της 8ης Ιουλίου παρατάχθηκαν στο Ολύμπικο της Ρώμης οι ομάδες της Αργεντινής και της Δυτικής Γερμανίας, σε μια επανάληψη του προ τετραετίας τελικού στο Μουντιάλ του Μεξικού. Όμως, σε αντίθεση με εκείνο το συγκλονιστικό παιγνίδι, ο τελικός αυτός ήταν ένα τα χειρότερα παιγνίδια της διοργάνωσης και κρίθηκε με πέτσινο πέναλτι, που σφύριξε υπέρ των γερμανών στο 85ο λεπτό ο ανεκδιήγητος μεξικάνος διαιτητής Εδγάρδο Κοντεζάλ. Ο Αντρέας Μπρέμε ευστόχησε και χάρισε στη Δυτική Γερμανία τον τρίτο τίτλο της ιστορίας της, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ της Βραζιλίας. Νωρίτερα, ο Κοντεζάλ είχε αρνηθεί από ένα καταφανέστατο πέναλτι σε κάθε ομάδα, ενώ η Αργεντινή τελείωσε τον αγώνα με 9 παίκτες, καθώς αποβλήθηκαν ο Μονσόν και ο Ντεσότι.
Οι συνθέσεις των δύο φιναλίστ:
Δ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Ίλγκνερ, Μπέρτχολντ (72’ Ρόιτερ), Μπρέμε, Αουγκεντάλερ, Κόλερ, Μπούχβαλντ, Λιτμπάρσκι, Χέσλερ, Φέλερ, Ματέους, Κλίνσμαν. 
ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ: Γκοϊκοετσέα, Ρουγκέρι (46’ Μονζόν), Σενσίνι, Σιμόν, Σερισουέλα, Λορέντσο, Μπουρουσάγα (54’ Καλντερόν), Μπασουάλδο, Ντεσότι, Μαραντόνα, Τρόλιο.
Σε ατομικό επίπεδο, ξεχώρισαν ο άγνωστος στους πολλούς ιταλός στράικερ Σαλβατόρε Τοτό Σκιλάτσι, που πέτυχε 6 γκολ και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης, ο Τόμας Σκούχραβι, ένα τανκ στην ομάδα της Τσεχοσλοβακίας, ο δαντελένιος βέλγος Έντσο Σίφο, ο γερμανός Γιούργκεν Κλίνσμαν, ένας φορ όχι μόνο δυνατός, αλλά και τεχνίτης, ο 38χρονος καμερουνέζος Ροζε Μιλά, ο αργεντίνος τερματοφύλακας Γκοϊγκοτσέα, με ειδικότητα στις αποκρούσεις πέναλτι, και τέλος ο άγγλος μέσος Πολ Γκασκόιν, ιδιόρρυθμος χαρακτήρας, αλλά σπουδαίος τεχνίτης.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/157/196#ixzz3fIpF0kmB
Άγιος Προκόπιος
– 303
128
0
Άγιος της Χριστιανικής Εκκλησίας, που μαρτύρησε για την πίστη του επί αυτοκράτορος Διοκλητιανού. Η μνήμη του τιμάται στις 8 Ιουλίου.
Ο Προκόπιος γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ από γονείς Εθνικούς (ειδωλολάτρες). Επί αυτοκράτορος Διοκλητιανού (284-305) διορίσθηκε Δούκας της Αλεξανδρείας με τη μεσολάβηση της μητέρας του Θεοδότης. Το βασικό καθήκον που του ανατέθηκε ήταν ο διωγμός των χριστιανών.
Καθ’ οδόν προς την Αλεξάνδρεια, ο Προκόπιος είδε όραμα σταυρού και μία φωνή να του λέει: «Εγώ είμαι ο εσταυρωμένος Ιησούς ο του Θεού υιός». Ο Προκόπιος μετά το όραμα διέκοψε το ταξίδι του και μέσω Σκυθούπολης επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ, όπου άρχισε να κηρύττει το Χριστό.
Όμως, η μητέρα του τον κατήγγειλε στον ηγεμόνα της Καισάρειας Ούλκιο, ενώπιον του οποίου ομολόγησε την πίστη του στο Χριστό. Ο Ούλκιος, αφού τον βασάνισε, διέταξε να τον οδηγήσουν στον ειδωλολατρικό ναό για να προσφέρει θυσίες.
Ο Προκόπιος με θερμή προσευχή γκρέμισε τον ναό και από το θαύμα αυτό πίστεψαν στον Χριστό η μητέρα του Θεοδότη, οι στρατιώτες που τον βασάνισαν, οι τριβούνοι Νικόστρατος και Αντίοχος, καθώς και 12 γυναίκες συγκλητικών. Όλοι οι ανωτέρω, εκτός του Προκόπιου, αποκεφαλίστηκαν με διαταγή του Ούλκιου.
Μετά τον θάνατο του Ούλκιου ήλθε και η σειρά του Προκόπιου, ο οποίος αποκεφαλίστηκε με διαταγή του νέου ηγεμόνα της Καισάρειας Φλαβιανού στις 8 Ιουλίου του 303.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/863#ixzz3fIpYlgBW
Η Παναγία του Καζάν
213
0
Ιερή εικόνα, που απεικονίζει το πρόσωπο της Παναγίας να στρέφεται τρυφερά προς τον Υιό Της, ο οποίος βρίσκεται σε όρθια θέση και ευλογεί. Γνωστή και ως «Θεοτόκος του Καζάν» ή «Η Μαύρη Παρθένος του Καζάν», κατέχει περίοπτη θέση στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Σύμφωνα με την Ιερά Παράδοση, ανακαλύφθηκε στις 8 Ιουλίου 1579 στην πόλη Καζάν της Ρωσίας (πρωτεύουσα σήμερα της Δημοκρατίας του Ταταρστάν) από ένα νεαρό κορίτσι, ονόματι Ματρώνα. Το περιστατικό συνέβη λίγα χρόνια μετά την κατάκτηση της ταταρικής αυτής πόλης από τον Ιβάν Δ' τον Τρομερό (1552). Η εικόνα φυλασσόταν στο Μοναστήρι της Θεοτόκου του Καζάν, που χτίστηκε στο σημείο που βρέθηκε, μέχρι τις 29 Νοεμβρίου 1904, οπότε και εκλάπη.
Οι κλέφτες προφανώς έβαλαν στο μάτι τη χρυσή κορνίζα, η οποία ήταν στολισμένη με πολύτιμα πετράδια. Χρόνια αργότερα, η αστυνομία συνέλαβε τους δράστες και ανακάλυψε την αμυθήτου αξίας κορνίζα, όχι όμως και την εικόνα, η οποία πρέπει να θεωρείται οριστικά χαμένη, αφού στην απολογία τους οι κλέφτες υποστήριξαν ότι την τεμάχισαν και την έκαψαν.
Η Ρωσική Εκκλησία ερμήνευσε την καταστροφή της εικόνας ως κακό σημάδι και ως πηγή δεινών για τη Ρωσία. Ο απλός θρησκευόμενος λαός συσχέτισε την καταστροφή της με την Επανάσταση του 1905, την ήττα της Ρωσίας στον Ρωσο-Ιαπωνικό Πόλεμο (1904-1905) και την Οκτωβριανή Επανάσταση (1917).
Η φήμη ότι μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση οι Μπολσεβίκοι την πούλησαν στο εξωτερικό, αποδείχθηκε ανυπόστατη. Πάντως, ένα αντίγραφο της Παναγίας του Καζάν περιφερόταν στο Λένινγκραντ κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης από τους Γερμανούς (1941-1944), προκειμένου να ανυψώσει το ηθικό των σοβιετικών στρατιωτών. Τη μεσιτεία της Παναγίας του Καζάν επικαλέστηκαν, μεταξύ άλλων, οι Ρώσοι στρατηγοί Ντμίτρι Ποζάρσκι και Μιχαήλ Κουτούζοφ, για να βοηθήσει τη χώρα στην εκδίωξη των Πολωνών εισβολέων το 1612 και των Γάλλων του Ναπολέοντα το 1812.Υπάρχουν περισσότερα από εξήντα αντίγραφα της Παναγίας του Καζάν, πολλά από τα οποία θεωρούνται θαυματουργά. Ένα αντίγραφο, που χρονολογείται από το 1730, αποκτήθηκε τη δεκαετία του '70 από το προσκύνημα της Παναγίας στο χωριό Φάτιμα της Πορτογαλίας (Το θαύμα της Φάτιμα) και μεταφέρθηκε στο Βατικανό το 1993. Ο Πάπας Ιωάννης-Παύλος ΙΙ προσευχόταν επί 11 χρόνια στην εικόνα, έχοντας πει ότι η Παναγία του Καζάν «βρήκε ένα σπίτι και με συνοδεύει με το μητρικό βλέμμα της στα καθημερινά μου εκκλησιαστικά καθήκοντα».
Ο Ποντίφικας θέλησε να τη δωρίσει αυτοπροσώπως στο Πατριαρχείο της Μόσχας, αλλά οι κακές σχέσεις των δύο Εκκλησιών, εξαιτίας του ακανθώδους ζητήματος της Ουνίας, δεν επέτρεψαν την πραγματοποίηση του παπικού ταξιδιού στη ρωσική πρωτεύουσα. Στις 26 Αυγούστου 2004 το αντίγραφο της Παναγίας του Καζάν εκτέθηκε στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη και στη συνέχεια ταξίδεψε αεροπορικώς στη Ρωσία. Σήμερα φυλάσσεται στον Ναό της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στο Καζάν.
Στη Ρωσική Μονή Αγίου Παντελεήμονα του Αγίου Όρους φυλάσσεται αντίγραφο της Παναγίας του Καζάν, μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας. Στον ελλαδικό χώρο, αντίγραφα της Παναγίας του Καζάν υπάρχουν στο Καθολικό της Ιεράς Μονής της Παναγίας (Κερατέα), στο παρεκκλήσιο της Οσίας Ξένης της Ρωσίδος (Μάνδρα Αττικής) και στον Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Καλλιθέα Αττικής.
Η Παναγία του Καζάν είναι πολιούχος του Καζάν και προστάτιδα της Ρωσίας. Τιμάται στις 8 Ιουλίου και στις 4 Νοεμβρίου, ημέρα που η Ρωσία γιορτάζει την Ημέρα της Εθνικής Ενότητας. Παραδοσιακά, με την εικόνα της Παναγίας του Καζάν ευλογούνται οι αρραβώνες στη Ρωσία. Ναοί προς τιμή της Παναγίας του Καζάν έχουν κτισθεί στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/543#ixzz3fIpqaoID
Ο αείμνηστος Γιώργος Αποστολόπουλος – Ματέρος , που έφυγε πέρυσι απ’τη ζωή
Ο ΑΥΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ
Πέμπτη
9/7
03:00
19°C
42%
3 Μπφ B
16 Km/h
ΚΑΘΑΡΟΣ
09:00
22°C
34%
2 Μπφ B
9 Km/h
ΚΑΘΑΡΟΣ
15:00
31°C
39%
3 Μπφ ΝΔ
16 Km/h
ΚΑΘΑΡΟΣ
21:00
25°C
58%
4 Μπφ Δ
24 Km/h
ΑΣΘΕΝΗΣ ΒΡΟΧΗ
ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
“ ΚΑΛΛΙΟ ΑΡΓΆ ΠΑΡΑ..ΠΟΤΕ …”
Με μεγάλη μας χαρά μάθαμε πως το γήπεδό μας στις Λάκκες , είναι στα τελειώματα , φύτρωσε το χορτάρι και τελικά θα είναι ένα πολύ καλό γήπεδο , λίγο μικρό βέβαια , αλλά πολύ καλό …
Εμείς , δυστυχώς , έχουμε μείνει στις αρχές του χειμώνα , από όπου και η φωτογραφία , πάντως απ’ το Σάββατο που θα ανέβουμε στο χωριό , εκτός…απροόπτου φυσικά , θα σας έχουμε πλήρη και καθημερινή ενημέρωση ,μετά…σχετικού φωτορεπορτάζ…
Θα πρέπει να τονίσουμε εδώ , πως το γήπεδο αυτό , γνώρισε μεγάλες δόξες , όχι τόσο στο ποδόσφαιρο αλλά στο στίβο και στις γυμναστικές επιδείξεις του Γυμνασίου μας ,που άφησαν εποχή
Ας ελπίσουμε πως και τώρα , όταν τελειοποιηθεί , θα προσφέρει πολλά στα παιδιά μας , που δυστυχώς δεν έχουν τίποτα που να μπορούν να απασχοληθούν παραγωγικά …
Με την ευκαιρία , μάθαμε πως η ομάδα μας , ο Αετός , δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση και την χρονιά που πέρασε δεν μετείχε σε πρωτάθλημα , μήπως θα πρέπει κι’ αυτός να..αναδιοργανωθεί ;
Θα πρέπει να βοηθηθεί , αφού όμως μπει σε ..σωστό δρόμο …
Καλό σας απόγευμα
Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με αγάπη ….Κ.Κ.-
No comments:
Post a Comment