EΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ…ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ…

Λιδορίκι  , τέλος  δεκαετίας του  ‘50 , αρχές  του  ‘60 , τέσσερις  φίλες  Λιρορικιωτοπύλες  σε  αναμνηστική  φωτογραφία  κάπου  πίσω  απ’ τον  Άι Γιώργη , από  αριστ.Τασία Κρικέλα ,…Γουσίου , Κατίνα Σκούτα  και καθιστή η  …Δούκα
Αρχείο Τασία  Κρικέλα
*************
Καλησπέρα  Λιδορικιώτες  όλου  του  κόσμου
Καλησπέρα  φίλοι  του  χωριού  μας  και  της  εφημερίδας  του
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ   ΣΗΜΕΡΑ  10  ΙΟΥΛΙΟΥ  2015
Ανατολή Ήλιου: 06:09
Δύση Ήλιου: 20:51
Σελήνη 24 ημερών
Γιορτάζουν:  Αμαλία.

ΣΑΝ  ΣΗΜΕΡΑ 
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
μ. Χ.
1774

Η τσαρική Ρωσία και η Οθωμανική Αυτοκρατορία υπογράφουν τη συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, που προβλέπει -μεταξύ άλλων- ελεύθερη ανά τη Μεσόγειο ναυσιπλοΐα για τους Ρώσους. Τη συνθήκη αυτή εκμεταλλεύτηκαν οι Έλληνες, που ανέπτυξαν τη ναυτιλία τους, κατασκευάζοντας σύγχρονα πλοία, στα οποία ύψωσαν τη ρωσική σημαία.
1911

Κυκλοφορεί στην τουρκοκρατούμενη Θεσσαλονίκη το πρώτο φύλλο της εφημερίδας «Μακεδονία».
1940

Αρχίζει η Μάχη της Αγγλίας, που θα διαρκέσει 114 ημέρες. Ο Χίτλερ προσπαθεί να εκμηδενίσει τη βρετανική αεροπορία, με τελικό στόχο τη γερμανική απόβαση στα βρετανικά νησιά.
1960

Η Σοβιετική Ένωση νικά 2-1 στην παράταση τη Γιουγκοσλαβία στο «Παρκ ντε Πρενς» του Παρισιού και κατακτά το Α' Κύπελλο Εθνών Ευρώπης (νυνΕυρωπαϊκό Πρωτάθλημα ή Euro).
1964

Η Μαίρη Κουάντ προκαλεί επανάσταση στη μόδα με τη μίνι φούστα στην Αγγλία.
1985

Γάλλοι κομάντος ανατινάζουν το πλοίο της Greenpeace «Rainbow Warrior» στο λιμάνι Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας. Κατά την επιχείρηση, ένας φωτογράφος χάνει τη ζωή του.
ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ 
μ. Χ.
1950

Προκόπης Παυλόπουλος, πανεπιστημιακός και πολιτικός, πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.
1965

Πριγκίπισσα Αλεξία, πρωτότοκη κόρη του έκπτωτου βασιλιά Κωνσταντίνου.
1972

Σοφία Βεργκάρα, κολομβιανή ηθοποιός.
ΘΑΝΑΤΟΙ
. Χ.
138

Πόπλιος Αίλιος Τραϊανός Αδριανός, 14ος ρωμαίος αυτοκράτορας, γνωστός για τα φιλελληνικά του αισθήματα και από τα έργα που άφησε στην Αθήνα (Πύλη του Αδριανού, Ναός του Ολυμπίου Διός, Αδριάνειο Υδραγωγείο). (Γεν. 24/1/76)
1941

Φέρντιναντ «Τζέλι Ρολ» Μόρτον, αμερικανός πιανίστας και συνθέτης, από τους πρωτοπόρους τηςτζαζ. (Γεν. 20/10/1885)
1984

Θόδωρος Βενάρδος, ο ληστής με τις γλαδιόλες. Πέθανε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες στις φυλακές Κορυδαλλού. (Γεν. 1948)
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/1007#ixzz3fUiffYA3

Προκόπης Παυλόπουλος
1950 –

28
0

Έλληνας νομομαθής, πανεπιστημιακός δάσκαλος και πολιτικός· εν ενεργεία Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Ο Προκόπιος Παυλόπουλος γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1950 στην Καλαμάτα και είναι γιος του φιλόλογου και γυμνασιάρχη Βασιλείου Παυλοπούλου από την Πελεκανάδα Μεσσηνίας και της Μαρίας Καραμπίνη.
Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές στη γενέτειρά του (4ο Δημοτικό Σχολείο και Γυμνάσιο Παραλίας) και το 1968 εισήχθη κατόπιν πανελληνίων εξετάσεων στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποίαν αποφοίτησε με άριστα το 1973. Συνέχισε, σε μεταπτυχιακό επίπεδο, τις σπουδές του στο Παρίσι (Πανεπιστήμιο «Παρίσι 2») και το 1974 απέκτησε μεταπτυχιακό στο δημόσιο δίκαιο, ενώ τρία χρόνια αργότερα έλαβε το διδακτορικό του με άριστα.
Δίδαξε ως Επισκέπτης Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο «Παρίσι 2» (1986). Το 1982 διορίσθηκε Εντεταλμένος Υφηγητής του Διοικητικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και, μετά από διαδοχικές κρίσεις στις βαθμίδες του Επίκουρου Καθηγητή (1983) και του Αναπληρωτή Καθηγητή (1985), εξελέγη Καθηγητής της ίδιας Σχολής το 1989.

Στην πολιτική εισήλθε το 1974, όταν άσκησε καθήκοντα γραμματέα του πρώτου (προσωρινού) Προέδρου της Δημοκρατίας, Μιχαήλ Στασινόπουλου. Στην περίοδο της Οικουμενικής Κυβέρνησης του Ξενοφώντα Ζολώτα (1989-1990) μετείχε ως Αναπληρωτής Υπουργός Προεδρίας, αρμόδιος για τα ΜΜΕ και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Από το 1990 ως το 1995 υπηρέτησε ως Διευθυντής του Νομικού Γραφείου της Προεδρίας της Δημοκρατίας, επί Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Τη διετία 1995-1996 ήταν εκπρόσωπος τύπου της Νέας Δημοκρατίας. Στις εκλογές της 22ας Σεπτεμβρίου 1996 εξελέγη Βουλευτής Επικρατείας με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και ως το 2000 άσκησε καθήκοντα τομεάρχη Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης. Από το 2000 ως το 2014 εκλεγόταν συνεχώς Βουλευτής Α’ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία. Από το 2000 έως το 2004 διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας.
Με την άνοδο στην εξουσία του Κωνσταντίνου Καραμανλή (7 Μαρτίου 2004) ανέλαβε το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (10 Μαρτίου 2004 - 24 Αυγούστου 2007) και το διευρυμένο Υπουργείο Εσωτερικών (19 Σεπτεμβρίου 2007 - 7 Οκτωβρίου 2009). Υπήρξε ο βασικός εισηγητής του νόμου περί «βασικού μετόχου» (ν.3310/2005), με τον οποίο η κυβέρνηση Καραμανλή προσπάθησε να ελέγξει τη διαπλοκή στο χώρο των ΜΜΕ. Στην πορεία, όμως, η προσπάθεια εγκαταλείφτηκε, κατόπιν αντιδράσεων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που απείλησε την Ελλάδα με παραπομπή στο Ευρωδικαστήριο, επειδή ο νόμος αυτός έπληττε τον ανταγωνισμό στις δημόσιες συμβάσεις. Κατά τα σύγχρονα «Δεκεμβριανά» (6-10/12/2008), ως Υπουργός Εσωτερικών αρμόδιος και για τη Δημόσια Τάξη, αντιμετώπισε έντονη κριτική για την παθητική στάση της Αστυνομίας στα εκτεταμένα επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας, που ακολούθησαν τη δολοφονία Γρηγορόπουλου. Κριτική δέχτηκε και για το προεδρικό διάταγμα 164/2004, με το οποίο μονιμοποιήθηκαν στο Δημόσιο χιλιάδες συμβασιούχοι.
Αν και «καραμανλικός», στις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας υποστήριξε τη Ντόρα Μπακογιάννη αντί του συμπατριώτη του Αντώνη Σαμαρά, με αποτέλεσμα να περιθωριοποιηθεί από τη νέα ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ψήφισε και τα δύο μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους, αν και άσκησε δριμεία κριτική στις μνημονιακές πολιτικές υπό την ιδιότητα του πανεπιστημιακού δάσκαλου σε ημερίδες και βιβλία του.
Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 δεν έθεσε υποψηφιότητα, καθώς λόγω του δυσμενούς συσχετισμού δυνάμεων για το κόμμα του, δεν είχε πολλές πιθανότητες να εκλεγεί. Το είχε προαναγγείλει από τον Νοέμβριο του 2014, όταν είχε δηλώσει: «Κρεμάω τα παπούτσια όταν πρέπει. Αποφάσισα να φύγω με αξιοπρέπεια γιατί δεν αρέσω. Πέρασε η μπογιά μου».

Στις 17 Φεβρουαρίου 2015 ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, τον πρότεινε για Πρόεδρο της Δημοκρατίας για «την ανάγκη επιδίωξης ευρύτερης συναίνεσης», όπως δήλωσε. Την επομένη εξελέγη στο ύπατο αξίωμα της πολιτείας με 233 ψήφους (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΑΝΕΛ), έναντι 30 του συνυποψηφίου του Νίκου Αλιβιζάτου (ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι). 32 βουλευτές (ΚΚΕ, ΧΑ) δήλωσαν «παρών», ενώ 5 απουσίαζαν. Στις 13 Μαρτίου ανέλαβε τα υψηλά καθήκοντά του, διαδεχόμενος τον Κάρολο Παπούλια.
Ο Προκόπης Παυλόπουλος έχει πλούσιο συγγραφικό έργο, κυρίως στον τομέα του Δημοσίου Δικαίου. Είναι παντρεμένος με τη δικηγόρο Βλασία Πελτσεμή κι έχει τρία παιδιά: τον Βασίλη και τις δίδυμες Μαρία και Ζωή.

Συγγραφικό έργο (ενδεικτικό)

• «La directive en droit administratif» («Η οδηγία στο διοικητικό δίκαιο», 1978)
• «The Law and Practice Relating to Pollution Control in Greece» (« Η Νομοθεσία και η Πρακτική του Ελέγχου της Μόλυνσης στην Ελλάδα», σε συνεργασία με τον Δρα Γρηγόριο Τιμαγένη, 1982)
• «Η συνταγματική κατοχύρωση της αιτήσεως ακυρώσεως: Μια σύγχρονη έποψη του κράτους δικαίου» (1982)
• «Μαθήματα διοικητικής επιστήμης» (1983)
• «Η αστική ευθύνη του Δημοσίου» (1986, 1989)
• «Εγγυήσεις του δικαιώματος δικαστικής προστασίας στο ευρωπαϊκό κοινοτικό δίκαιο» (1993)
• «Η σύμβαση εκτέλεσης δημόσιου έργου» (1997)
• «Έντυπος Λόγος: Αρθρογραφία 1987-2003» (2003)
• «Η Αναθεώρηση του Συντάγματος - Υπό το πρίσμα της κοινοβουλευτικής εμπειρίας» (2010)
• «Το Λυκόφως των Πολιτικών Ηγεσιών: Αιτία ή αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης;» (2011)
• «Το δημόσιο δίκαιο στον αστερισμό της οικονομικής κρίσης» (2014)
• «Διοικητικό Δίκαιο» (2015), συλλογικό έργο, σε συνεργασία με τους καθηγητές Αποστόλη Γέροντα, Σωτήρη Λύτρα, Γλυκερία Σιούτη και Σπύρο Φλογαΐτη.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/1387#ixzz3fUitjKLg

Νίκολα Τέσλα

1856 – 1943

2254
0

Ο σέρβος φυσικός και εφευρέτης Νίκολα Τέσλα (Nikola Tesla) γεννήθηκε στις 9 Ιουλίου του 1856, στο χωριό Smiljan, στην επαρχία Lika της Κροατίας. Εκεί ολοκλήρωσε τη στοιχειώδη εκπαίδευσή του, συνέχισε τις σπουδές του στο πολυτεχνικό σχολείο του Γκρας και τις ολοκλήρωσε στο πανεπιστήμιο της Πράγας.
Εργάστηκε ως ηλεκτρικός μηχανικός στη Γερμανία, την Ουγγαρία και τη Γαλλία, πριν μεταναστεύσει στις ΗΠΑ το 1884. Στη Νέα Υόρκη εργάστηκε δίπλα στον Τόμας Έντισον, βελτιώνοντας πολλές από τις εφευρέσεις του. Όμως, οι διαφορές στο ύφος μεταξύ των δύο ανδρών οδήγησαν σύντομα στο χωρισμό τους.
Ο Τέσλα παραιτήθηκε το 1885 και ίδρυσε τη δική του εταιρία «Tesla Arc Light Company». Από το 1887 ως το 1894 σχεδίασε και κατοχύρωσε δεκάδες ευρεσιτεχνίες, συνεργαζόμενος με τον μεγαλοεπιχειρηματία Τζορτζ Ουέστινγκχαουζ, ο οποίος αγόρασε τα δικαιώματα διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας στο σύστημα θέρμανσης, αερισμού και κλιματισμού.
Η αντίστροφη μέτρηση για τον μεγάλο επιστήμονα άρχισε το 1895. Λόγω οικονομικών δυσκολιών, η εταιρία του χρεοκόπησε. Με το πέρασμα του χρόνου, ο Τέσλα γινόταν όλο και πιο εκκεντρικός και κλειστός χαρακτήρας, ενώ συνήθιζε να περνάει όλη τη μέρα του πειραματιζόμενος με τα ραδιοκύματα, αλλά και με σεισμικά μηχανήματα, που ο ίδιος είχε κατασκευάσει.
Ο Τέσλα προσέφερε στην ανθρωπότητα εφευρέσεις όπως το εναλλασσόμενο ρεύμα, το πολυφασικό σύστημα, το πηνίο τέσλα, την ακτινογραφία, τα ραδιοκύματα, το ραδιόφωνο, το ραντάρ κ.α., ανοίγοντας το δρόμο για τον εξηλεκτρισμό του πλανήτη. Το 1912 του απονεμήθηκε από κοινού με τον Τόμας Έντισον το Νόμπελ Φυσικής. Ωστόσο, αρνήθηκε να το δεχτεί, θεωρώντας υποτιμητικό το γεγονός ότι μοιραζόταν το βραβείο με «έναν απλό εφευρέτη».
Ο προφήτης του 21ου αιώνα, όπως θεωρείται από πολλούς, πέθανε φτωχός και ξεχασμένος απ’ όλους, στις 7 Ιανουαρίου του 1943, σ’ ένα ξενοδοχείο της Νέας Υόρκης. Μετά το θάνατό του, το όνομά του δόθηκε στη μονάδα μέτρησης της Μαγνητικής Επαγωγής πεδίου, ενώ η κληρονομιά του -70.000 επιστολές, 31.522 προσωπικά ντοκουμέντα, 5.297 τεχνικά σχέδια, 12.832 αποκόμματα περιοδικών, 1.000 φωτογραφίες, 40 βραβεία και διπλώματα- φυλάσσεται σήμερα στο Μουσείο Νίκολα Τέσλα στο Βελιγράδι.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/42#ixzz3fUjCPBvn

Η ιστορία της μίνι φούστας

248
0

Η εμφάνιση της μίνι φούστας (mini-skirt) θεωρήθηκε μία ακόμη ανατρεπτική πράξη, από τις πολλές που έφερε η δεκαετία του '60. Το μίνι εκδημοκρατικοποίησε τη μόδα, απελευθέρωσε τη γυναίκα και προκάλεσε τα πρώτα «εγκεφαλικά» στους άνδρες. Τα συντηρητικά πνεύματα αντέδρασαν έντονα στην αρχή, αλλά στο τέλος υποκλήθηκαν στη νέα μόδα. Μέχρι και η δική μας χούντα προσπάθησε δια του Στυλιανού Παττακού να απαγορεύσει το μίνι, αλλά πολύ γρήγορα αναγνώρισε το μάταιο της προσπάθειάς της. Η μίνι φούστα είχε γίνει καθεστώς.
Το μίνι δεν είναι ανακάλυψη της δεκαετίας του '60. Μινιφορούσες υπήρχαν στην Αρχαία Σπάρτη («φαινομηρίδες»), σε φυλές της Κίνας και της Αφρικής από τα μεσαιωνικά χρόνια. Κάποιοι ιστορικοί της μόδας εντάσσουν και την ένδοξη φουστανέλα στην κατηγορία του μίνι. Το 1926 η αμερικανίδα τραγουδίστρια Ζοζεφίν Μπέικερ τόλμησε να εμφανισθεί σε κλαμπ του Παρισιού μ’ ένα καυτό μίνι, φτιαγμένο από μπανάνες. Τη δεκαετία του '50 μπορούσε να δει κάποιος μινιφορούσες σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας, στα γήπεδα του τένις και στα παγοδρόμια. Μίνι φορούσαν οι χορεύτριες και οι τσιρλίντερς.
Η επιβολή και η διάδοση της μίνι φούστας είναι συνδεδεμένη με την αγγλίδα σχεδιάστρια και επιχειρηματία Μαίρη Κουάντ (γ. 1934). Η Κουάντ διατηρούσε την μπουτίκ Bazaar στο Τσέλσι του Λονδίνου και από τα τέλη της δεκαετίας του '50 άρχισε να πειραματίζεται με το μήκος της φούστας. Η ληξιαρχική πράξη γέννησης του μίνι θεωρείται η 10η Ιουλίου1964, όταν η 30χρονη Κουάντ παρουσίασε την πρώτη της ολοκληρωμένη της κολεξιόν με μίνι φούστες και προκάλεσε μεγάλο θόρυβο στον κόσμο της μόδας. Η ονομασία «μίνι» προέρχεται από το αγαπημένο της αυτοκίνητο, μάρκας Μίνι Κούπερ.
Επιδίωξη της Κουάντ ήταν να φτιάξει ένα πρακτικό και συνάμα απελευθερωτικό ρούχο για τη γυναίκα, που «να τις επιτρέπει να τρέξει για να προλάβει το λεωφορείο». Η ίδια αναγνωρίζει ότι το μίνι το ανακάλυψαν οι πελάτισσές της. «Έρχονταν στο μαγαζί για να προβάρουν μια φούστα και μου έλεγαν να την κάνω όλο και πιο κοντή». Την πατρότητα του μίνι διεκδίκησαν και διεκδικούν ακόμη δύο σχεδιαστές, ο γάλλος Αντρέ Κουρέζ (γ. 1923) και ο άγγλος Τζον Μπέιτς (γ. 1938).
Τη δεκαετία του '70 η βιομηχανία της μόδας ξαναγύρισε στα πιο μακριά φορέματα, το μίντι και το μάξι, αλλά από τα μέσα της δεκαετίας του '80 το μίνι επέστρεψε δυναμικά. Το μόνο που αμφισβητεί την κυριαρχία του στις μέρες μας είναι το «καυτό σορτς» (hot pants), δημιουργία κι αυτό της Μαίρης Κουάντ από τη δεκαετία του '60.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/798#ixzz3fUjYGjMi

Η Δίκη των Πιθήκων

853
0

Μία από τις δέκα πιο σημαντικές δίκες στη νομική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο επίσημος τίτλος της είναι «Πολιτεία του Τενεσί κατά του Τζον Τόμας Σκόουπς». Εντάσσεται στο πλαίσιο της διαμάχης μεταξύ «δημιουργιστών» και «δαρβινιστών».
«Δημιουργιστές» ονομάζουμε όσους συντάσσονται με την άποψη της Εκκλησίας ότι η δημιουργία του κόσμου είναι αποτέλεσμα της Θείας Χάριτος. Σήμερα, η θέση αυτή, τουλάχιστον στις ΗΠΑ, έχει μετασχηματισθεί στη θεωρία του ευφυούς σχεδιασμού, που υποστηρίζει ότι στην αρχή της εξέλιξης του Σύμπαντος υπήρξε ένα υπερφυσικό σχέδιο, μια επέμβαση του Δημιουργού Θεού. Οι «Δαρβινιστές» αποδέχονται τη θεωρία του βρετανού φυσιοδίφη Κάρολου Δαρβίνου (1809-1882), που υποστηρίζει ότι τα ζωικά και φυτικά είδη προέκυψαν από την αργή εξέλιξη απλούστερων μορφών ζωής, με γενετικές μεταλλάξεις και με τη φυσική επιλογή. Μια θεωρία που είναι γενικά αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα.
Το ιστορικό της δίκης ξεκινά στις 21 Μαρτίου 1925, όταν η Βουλή της Πολιτείας του Τενεσί στις ΗΠΑ ψηφίζει τον νόμο Μπάτλερ που «απαγορεύει τη διδασκαλία στα σχολεία κάθε θεωρίας που αρνείται τη θεϊκή καταγωγή του ανθρώπου και υποστηρίζει ότι ο άνθρωπος προέρχεται από κατώτερες μορφές ζωικών οργανισμών». Ο νεαρός καθηγητής βιολογίας Τζον Σκόουπς αψηφά τον νόμο και συνεχίζει να διδάσκει τους μαθητές του στο Λύκειο του Ντέιτον τη θεωρία του Δαρβίνου, δηλαδή «την καταγωγή του ανθρώπου από τον πίθηκο», όπως έλεγαν περιπαικτικά οι Δημιουργιστές. Η Εισαγγελία της Πολιτείας κινείται δικαστικά εναντίον του Σκόουπς και του ασκεί ποινική δίωξη.

Ο καθηγητής Τζον Τόμας Σκόουπς
Η δίκη του νεαρού καθηγητή προσδιορίστηκε για τις 10 Ιουλίου 1925 στο Ντέιτον του Τενεσί, μια πολιτεία που βρίσκεται στον συντηρητικό Αμερικανικό Νότο και ανήκει στη λεγόμενη «Ζώνη της Βίβλου». Το άσημο Ντέιτον συγκέντρωσε εν μία νυκτί τα φώτα της δημοσιότητας. Εκατοντάδες δημοσιογράφοι συνέρρευσαν για να καλύψουν τη δίκη και η μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα «Σικάγο Τρίμπιουν» έστησε ένα ραδιοφωνικό σταθμό για την απευθείας μετάδοση της δίκης, κάτι που συνέβαινε για πρώτη φορά στα δικαστικά χρονικά των ΗΠΑ.
Τα δικαστικά έξοδα του κατηγορουμένου ανέλαβε η Αμερικανική Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ACLU) και την υπεράσπισή του ο κορυφαίος ποινικολόγος των ΗΠΑ Κλάρενς Ντάροου. Συνήγορος πολιτικής αγωγής εκ μέρος χριστιανικών οργανώσεων παρέστη ο πολιτικός Ουίλιαμ Τζένιγκς Μπράιαν, διαπρύσιος κήρυκας του αντιδαρβινισμού. Ήταν σπουδαίος ρήτορας, αλλά είχε να δικηγορήσει τριάντα χρόνια. Του τοπικού δικαστηρίου των ενόρκων προΐστατο ο δικαστής Τζον Ρόλστον.
Η δίκη ξεκίνησε πράγματι στις 10 Ιουλίου 1925 και εξελίχθηκε σε μια μονομαχία Ντάροου - Μπράιαν. Ο Ντάροου προσπάθησε στην αρχή να κηρύξει τον νόμο αντισυνταγματικό, επειδή καλλιεργούσε το θρησκευτικό μίσος μεταξύ των πολιτών. Απέτυχε, όμως, καθώς ο δικαστής Ρόλστον απέρριψε το αίτημά του. Στη συνέχεια κάλεσε ως μάρτυρα τον δικηγόρο της πολιτικής αγωγής και χριστιανό ακτιβιστή Ουίλιαμ Τζένινγκς Μπράιαν και τον «στρίμωξε» αρκετά με τις ερωτήσεις του, κερδίζοντας τις εντυπώσεις του ακροατηρίου.

Κλάρενς Ντάροου - Ουίλιαμ Τζ. Μπράιαν
Η ζέστη, όμως, ήταν αφόρητη και η δίκη συνεχίστηκε στον περίβολο του δικαστηρίου, κάτω από τον ίσκιο των μεγάλων δέντρων. Η υπεράσπιση έφερε διαπρεπείς επιστήμονες να καταθέσουν για τη θεωρία της εξέλιξης, αλλά και αυτό το αίτημα απορρίφθηκε από τον δικαστή Ρόλστον. Ο Ντάροου αντέδρασε έντονα και θεώρησε ότι ο ρόλος του στη δίκη έληξε. Στις 21 Ιουλίου 1925 οι ένορκοι εξέδωσαν την απόφασή τους, που ήταν καταδικαστική. Ο δικαστής Ρόλστον επέβαλε στον νεαρό καθηγητή Τζον Σκόουπς χρηματική ποινή 100 δολαρίων, ποσό ιδιαίτερα σημαντικό για την εποχή.
Πέντε ημέρες αργότερα ο κατήγορος του Σκόουπς, Ουίλιαμ Τζένιγκς Μπράιαν, πέθανε στον ύπνο του σε ηλικία 65 ετών. Πολλοί είπαν ότι έφταιξε η εξαντλητική εξέτασή του από τον Ντάρελ, όμως η αλήθεια είναι ότι έπασχε από διαβήτη. Στις 15 Ιανουαρίου 1927, ο Κλάρενς Ντάροου υποστήριξε την αναίρεση του Τζον Σκόουπς, ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Πολιτείας του Τενεσί. Το δικαστήριο αθώωσε τον Σκόουπς για τυπικούς λόγους, επειδή την απόφαση για την επιβολή της χρηματικής ποινής έπρεπε να πάρουν οι ένορκοι και όχι δικαστής.
Τον δικαστήριο δεν μπήκε στην ουσία της υπόθεσης και άφησε ανέπαφο τον νόμο Μπάτλερ, που καταργήθηκε σαράντα χρόνια αργότερα με απόφαση της Βουλής του Τενεσί (16 Μαΐου 1967). Η διαμάχη «δημιουργιστών» και «δαρβινιστών» κυρίως στο χώρο της εκπαίδευσης συνεχίζεται με αμείωτη ένταση στις ΗΠΑ.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/292#ixzz3fUjq8U00

Πόπλιος Αίλιος Αδριανός
76 – 138

242
0

Από τους σημαντικότερους ρωμαίους αυτοκράτορες, γνωστός για τα φιλελληνικά του αισθήματα. Γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 76 στην πόλη Ιταλική, κοντά στη σημερινή Σεβίλλη της Ισπανίας. Καταγόταν από την πόλη Αδρία της Ιταλίας (σημερινό Άτρι), εξ ου και το όνομά του Αδριανός. Ήταν γιος συγκλητικού κι εξάδελφος του αυτοκράτορα Τραϊανού. Το πλήρες όνομά του ήταν Πόπλιος Αίλιος Τραϊανός Αδριανός.
Έλαβε άρτια εκπαίδευση και από μικρός είχε γνώση της ελληνικής γραμματείας, γι’ αυτό του δόθηκε το προσωνύμιο «Γκρεκούλους» (Ελληνάκι). Επί βασιλείας Δομητιανού, ο Αδριανός κατατάχθηκε στο στρατό και υπηρέτησε στις περιοχές της Γερμανίας, της Πανονίας (σημερινής Ουγγαρίας), διακρίθηκε στους πολέμους κατά των Δακών και Πάρθων, ενώ διετέλεσε κυβερνήτης της Συρίας. Λέγεται ότι συνδύαζε την ελληνική λεπτότητα και τη ρωμαϊκή σταθερότητα.
Ο Αδριανός ανέβηκε στο θρόνο το 117, σε ηλικία 41 ετών, με την υποστήριξη του στρατού και της Συγκλήτου. Ήταν ευνοούμενος της Πλωτίνας, συζύγου του εξαδέλφου του Τραϊανού, ο οποίος τον υιοθέτησε και τον έχρισε διάδοχό του. Υπάρχει η άποψη ότι η Πλωτίνα και ο Αδριανός πλαστογράφησαν τα έγγραφο της υιοθεσίας, με σκοπό να πείσουν τη Σύγκλητο ότι ο διάδοχος του θρόνου είχε την υποστήριξη του Τραϊανού.
Η πρώτη ενέργεια του Αδριανού ήταν η διαγραφή των καθυστερούμενων φόρων, ένα μέτρο που ανακούφισε τους υπηκόους του και τον έκανε αγαπητό στο λαό. Άλλωστε, ο ίδιος είχε ως προγραμματική αρχή τη ρήση του «Ο ηγεμών είναι για τον λαό και όχι ο λαός για τον ηγεμόνα». Η βασιλεία του συνέπεσε με μία ειρηνική περίοδο της ρωμαϊκής ιστορίας. Οι στρατιωτικές συγκρούσεις ήταν περιορισμένες και ο Αδριανός βρήκε την ευκαιρία να θωρακίσει την αυτοκρατορία, κατασκευάζοντας τείχη (limes) κατά μήκος των συνόρων, με πιο ονομαστά αυτά της Βρετανίας, του Δούναβη και του Ρήνου.
O Αδριανός εξασφάλισε τις κατακτήσεις του Τραϊανού στη Μεσοποταμία, ενώ συνήψε ειρήνη με τους Πάρθους στα ανατολικά της αυτοκρατορίας. Κατέστειλε την εξέγερση των Εβραίων υπό τους Μπαρ Κόχμπα και ραβίνο Ακίβα (132-135), συνεχίζοντας στη θρησκευτική τους καταπίεση. Μετονόμασε την Ιερουσαλήμ σε Αιλία Καπιτωλίνα και τους απαγόρευσε να την επισκέπτονται, επί ποινή θανάτου. Περίπου 600.000 Εβραίοι θανατώθηκαν ή εξορίστηκαν από τις λεγεώνες του Αδριανού.
Το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του το πέρασε ταξιδεύοντας, προκειμένου να επιβλέπει και να δίνει οδηγίες για τα μεγάλα δημόσια έργα που κατασκευάζονταν σε διάφορα μέρη της αχανούς αυτοκρατορίας. Πίστευε ότι η αυτοκρατορία θα θωρακισθεί καλύτερα από τους εχθρούς της με έργα υποδομής, παρά με κατακτητικούς πολέμους.
Σ’ ένα ταξίδι του στη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας γνώρισε τον Αντίνοο, ένα όμορφο νεαρό παιδί, το οποίο σφόδρα ηράσθη. Ο Αντίνοος τον ακολούθησε σε όλα του τα ταξίδια, όμως το 130 πνίγηκε κολυμπώντας σ’ ένα ποτάμι. Ο θάνατος του αγαπημένου του αποτέλεσε βαρύ πλήγμα για τον Αδριανό, ο οποίος για να τιμήσει τη μνήμη του έκτισε την Αντινοούπολη.
Ο Αδριανός λάτρευε τον ελληνικό πολιτισμό και το 124 ήλθε για πρώτη φορά στην Αθήνα, για να λάβει μέρος στα Ελευσίνια Μυστήρια. Έγινε Αθηναίος Πολίτης και προίκισε την Αθήνα με σημαντικά μνημεία και έργα. Έχτισε την Αψίδα, ως μέρος του τείχους που χώριζε την παλιά από τη νέα πόλη, την οποία σήμερα ονομάζουμε Πύλη του Αδριανού και αποπεράτωσε το Ναό του Ολυμπίου Διός, ο οποίος είχε ξεκινήσει να ανεγείρεται επί Πεισιστράτου, πριν από περίπου 600 χρόνια (οι σημερινοί «Στύλοι του Ολυμπίου Διός»).
Η σημαντικότερη και ευεργετικότερη προσφορά του στην Αθήνα ήταν το Αδριάνειο Υδραγωγείο, σχεδόν το μόνο μέσο ύδρευσης της πρωτεύουσας μέχρι το 1930. Διαπλάτυνε τη μεταξύ Κορίνθου και Μεγάρων δύσβατη οδό (τη σημερινή «Κακιά Σκάλα»), τόσο, ώστε να μπορούν άνετα να κινούνται δύο άρματα εξ αντιθέτων διευθύνσεων. Προσπάθησε να ενώσει όλες τις ελληνικές πόλεις υπό το «Πανελλήνιον», αλλά απέτυχε.
Μετά τις περιοδείες του, που κράτησαν 13 χρόνια (121-134), επανήλθε στη Ρώμη, όπου αποσύρθηκε στην πολυτελή του έπαυλη, κοντά στα Τίβουρα (σημερινό Τίβολι), την οποία εκόσμησε με αναπαραστάσεις ελληνικών μνημείων. Έπασχε από υδρωπικία και είχε γίνει άλλος άνθρωπος. Ήταν νευρικός, ευερέθιστος καχύποπτος και μισάνθρωπος.
Ο Αδριανός παντρεύτηκε τη συγγενή τού εξαδέλφου του Τραϊανού, Βιβία Σαβίνα, αλλά δεν έκανε παιδιά. Πέθανε σε ηλικία 62 ετών στις 10 Ιουλίου 138 στην πατρική του οικία στην Ιταλική, αφού υιοθέτησε κι έχρισε ως διάδοχό του τον Αντωνίνο τον Ευσεβή.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/180#ixzz3fUkAu8H6

Τζόρτζιο Ντε Κίρικο

1888 – 1978

1024
0

Ιταλός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας, κύριος εκπρόσωπος της μεταφυσικής ζωγραφικής. Με το έργο του άσκησε μεγάλη επιρροή στο σουρεαλιστικό κίνημα.
Ο Τζόρτζιο Ντε Κίρικο (Giorgio de Chirico) γεννήθηκε στο Βόλο στις 10 Ιουλίου 1888 και ήταν ο πρωτότοκος γιος του σικελού Εβαρίστο και της γενοβέζας Τζέμα ντε Κίρικο. Ο πατέρας του εργαζόταν ως μηχανικός και επέβλεπε την κατασκευή του θεσσαλικού σιδηροδρομικού δικτύου, ενώ η μητέρα του ήταν πρώην τραγουδίστρια της όπερας.
Το ελληνικό περιβάλλον και ο ελληνικός πολιτισμός, μέσα στον οποίο μεγάλωσε ο ντε Κίρικο, υπήρξε πηγή έμπνευσης για εκείνον. «…Πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στη γη του Κλασικισμού, έπαιξε στις ακτές που είδαν την Αργώ να ξεκινάει το ταξίδι της, στους πρόποδες του βουνού που ήταν μάρτυρας στη γέννηση του γοργοπόδαρου Αχιλλέα και στις σοφές νουθεσίες τού δασκάλου του, του Κένταυρου», έγραφε σ' ένα αυτοβιογραφικό του κείμενο.
Ο πατέρας του επιθυμούσε να ακολουθήσει ο γιος του το επάγγελμα του μηχανικού, ωστόσο τον ενθάρρυνε στα καλλιτεχνικά του ενδιαφέροντα. Πρώτος δάσκαλος του ντε Κίρικο υπήρξε ένας νέος έλληνας ζωγράφος από την Τεργέστη, ονόματι Μαυρουδής. Αργότερα, την περίοδο 1903 - 1905, φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με δασκάλους τους Γεώργιο Ροϊλό, Κωνσταντίνο Βολανάκη και Γεώργιο Ιακωβίδη. Το Μάιο του 1905 πέθανε ο πατέρας του, γεγονός που πιθανώς να συνδέεται με την αποτυχία του, την ίδια χρονιά, στις τελικές εξετάσεις της σχολής.
Το φθινόπωρο του 1906 εγκαταστάθηκε στο Μόναχο, όπου ξεκίνησε σπουδές στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών, παρακολουθώντας μαθήματα σχεδίου και ζωγραφικής, ενώ μελέτησε τα γραπτά του Νίτσε και του Σοπεγχάουερ. Αποχώρησε από την Ακαδημία πριν από την ολοκλήρωση των σπουδών του και το καλοκαίρι του 1909 εγκαταστάθηκε στο Μιλάνο.
Η περίοδος 1900 - 1919 ήταν η πιο μεστή της καριέρας του και αυτή για την οποία έγινε διάσημος. Στα έργα αυτής της περιόδου απεικονίζεται ένας κλειστός, θεατρικός κόσμος, με κύρια θέματα τις «πλατείες της Ιταλίας», πλατείες με σκοτεινές τοξοστοιχίες, έρημες, εκτός από την παρουσία κάποιου αγάλματος, ενός φουγάρου εργοστασίου ή κάποιου τρένου, που χαρακτηρίζονται από μια παγερή και αγωνιώδη ατμόσφαιρα, τα «ανδρείκελα», άψυχα και απρόσωπα, που υψώνονται μέσα σε αυστηρές προοπτικές και οι «εσωτερικοί μεταφυσικοί χώροι», που πνίγονται από πλήθος ετερόκλητων αντικειμένων.
Το 1911 σε ένα ταξίδι του στο Παρίσι προκάλεσε το ενδιαφέρον του Πικάσο και του Απολινέρ, με τη μεσολάβηση του οποίου έγινε γνωστός στους καλλιτεχνικούς κύκλους της γαλλικής πρωτεύουσας. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, στρατεύτηκε, αλλά τοποθετήθηκε σε βοηθητική θέση κι έτσι συνέχισε απερίσπαστα το ζωγραφικό του έργο.
Από το 1919 ο Ντε Κίρικο εγκατέλειψε τη «μεταφυσική» ζωγραφική για να αφοσιωθεί σε ένα είδος κλασσικισμού, με εμφανή την επιρροή των ζωγράφων της Αναγέννησης και της Φλαμανδικής Σχολής. Το 1924 γνώρισε τη ρωσίδα μπαλαρίνα Ραίσα Γκούριεβιτς, η οποία έγινε η πρώτη του γυναίκα. Εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι και μαζί ταξίδεψαν στη Νέα Υόρκη για την πρώτη του έκθεση στον Νέο Κόσμο το 1928. Τον επόμενο χρόνο θα χωρίσουν και το 1930 ο Ντε Κίρικο θα γνωρίσει μια άλλη ρωσίδα, την Ιζαμπέλα Φαρ, με την οποία θα συζήσει μέχρι το τέλος της ζωής του, στις 20 Νοεμβρίου 1978.
Ο Τζόρτζιο Ντε Κίρικο θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους ζωγράφους του 20ου αιώνα. Έχει επηρεάσει πλήθος ομοτέχνων του (Μαξ Ερνστ, Σαλβαδόρ Νταλί, Ρενέ Μαγκρίτ, Νίκος Εγγονόπουλος κ.ά.), αλλά και καλλιτέχνες από άλλους χώρος, όπως τον σκηνοθέτη Μικελάντζελο Αντονιόνι και τον δημιουργό ηλεκτρονικών παιγνιδιών Φουμίτο Ουέντα («Ico», «Shadow of the Colossus»).
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/309#ixzz3fUkSnXHl

Μια  χωριανή  μας  με  τη  ρόκα  της  
Ο  ΑΥΡΙΑΝΟΣ  ΚΑΙΡΟΣ  ΣΤΟ  ΛΙΔΟΡΙΚΙ

Σάββατο
11/7
03:00

21°C
76%

3 Μπφ B
16 Km/h


ΣΥΝΝΕΦΙΑΣΜΕΝΟΣ



09:00

24°C
56%

2 Μπφ B
9 Km/h


ΛΙΓΑ ΣΥΝΝΕΦΑ



15:00

30°C
40%

3 Μπφ N
16 Km/h


ΑΡΚΕΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ



21:00

26°C
57%

2 Μπφ Δ
9 Km/h


ΑΡΚΕΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ



ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ  ΤΗΝ  ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
“   ΣΩΦΡΟΝΙΣΜΟ  ΚΑΙ  ΒΟΗΘΕΙΑ  , ΟΧΙ..ΕΞΟΝΤΩΣΗ “
   Εξελίξεις  είχαμε  φίλοι  μου  στο  θέμα  των  γελαδιών , δεν  μάθαμε  βέβαια  τη  συνέχεια , αλλά  δεν  θα  πρέπει ο  παραβάτης  χωριανός  μας  να ..” εξοντωθεί “, δεν  νομίζω  πως  το  θέλει  αυτό  κανένας  χωριανός  μας , θα  πρέπει  όμως να  βρεθεί  τρόπος  να συνετιστεί , αν  και  πιστεύουμε , πως  ο  Κώστας , θέλει  συγκεκριμένη  βοήθεια  ώστε  να  μπορέσει  να..ενσωματωθεί στη  Λιδορικιώτικη  κοινωνία , στην  οποία  , απ’ όσα  γνωρίζουμε , δεν  είχε  ποτέ  συμμετοχή ..
   Ο κ. Δήμαρχος , στην προκειμένη  περίπτωση , παρενέβη  πολύ  σωστά , αν  και  πολύ  καθυστερημένα , αλλά  αναρωτιόμαστε  όλοι , μήπως  η  περίπτωση αυτή θέλει  και..βοήθεια  ειδικών ; μήπως  ο..παραβάτης , έχει  κάποιο  πρόβλημα , οπότε  κάποιοι  θα  πρέπει  να  σκύψουν και  να  τον  βοηθήσουν ;
   Θα  ήταν  ευχής  έργον , αν  ήταν  μπορετό , να  βοηθηθεί ο  Κώστας , για  να  μπορέσει  να  συνεχίσει  τη  ζωή του , αφήνοντας  στην  άκρη  την  μέχρι  τώρα  συμπεριφορά  του , προσωπικά  δεν  τον  γνωρίζω , ούτε  …εξ..όψεως  αλλά  θα χαιρόμουνα  να  μάθαινα  πως  άλλαξε …
Καλό  σας  απόγευμα
Απ’ το  “ Λιδωρίκι “ με  αγάπη ….Κ.Κ.-