Λιδορίκι , δεκαετία του ‘60 , στη Βαθιά και εμώ ολόγυρα είναι μαζεμένοι οι Λιδορικιώτες αλλά και η ..συνήθης “ μαρίδα “ , οι αείμνηστοι , Παν.Δημητρακόπουλος και..Καλαμίδας , απ’ την Πεντάπολη , δίνουν τον συνήθη αγώνα τους , ενώ το ..πλήθος ζητωκραυγάζει …φυσικά ο αγώνας είναι μέχρι..τελικής πτώσης ..
**********
Καλησπέρα Λιδορικιώτες ..
Καλησπέρα φίλοι του Λιδορικιού και της εφημερίδας μας ..
ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ 5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015
νατολή Ήλιου: 07:23
Δύση Ήλιου: 19:03
Σελήνη 23 ημερών
- Παγκόσμια Ημέρα Κατοικίας
- Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών
- Παγκόσμια Ημέρα Αρχιτεκτονικής
- Διεθνής Ημέρα κατά της Πoρνείας
- Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού
- NEO!Γιορτάζουν: Χαριτίνη.
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
μ. Χ.
610
Ο έξαρχος της Αφρικής Ηράκλειος αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου μετά την ανατροπή του διεφθαρμένου Φωκά.
1912
Η Ελλάδα κηρύσσει τον πόλεμο κατά των Οθωμανών. Ο Ελληνικός Στρατός διαβαίνει τα σύνορα και εισέρχεται στο έδαφος της Μακεδονίας.
1949
38 μέρες μετά τη λήξη του Εμφυλίου Πολέμου, συνέρχεται η 6η ολομέλεια του ΚΚΕ στο Μπουρέλι της Αλβανίας και αποφασίζει την επίσημη παύση του πυρός. Στα νέα καθήκοντα του κόμματος περιλαμβάνονται η ίδρυση ενός νόμιμου πλατιού αριστερού δημοκρατικού κόμματος και η έκδοση μιας αριστερής νόμιμης αθηναϊκής εφημερίδας.
1951
Το Τάγμα του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος Κορέας, μετά από τριήμερη σφοδρή επίθεση, καταλαμβάνει το ύψωμα 313 (Σκοτς) κοντά στον ποταμό Ιμτζίν. Πρόκειται για την πλέον αιματηρή επιχείρησή του (πεσόντες 28, τραυματίες 87). (Πόλεμος της Κορέας)
1959
Την τελευταία του πνοή αφήνει ο ποδοσφαιριστής του Εθνικού Πειραιά Θοδωρής Ιωάννου, ο οποίος την προηγούμενη ημέρα είχε συγκρουστεί με τον τερματοφύλακα του Παναθηναϊκού, Μιχάλη Βουτσαρά, σε φιλικό παιγνίδι μεταξύ των δύο ομάδων.
1962
Οι Beatles κυκλοφορούν το πρώτο τους τραγούδι «Love Me Do».
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/0510#ixzz3nho5kC7e
ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ
μ. Χ.
1713
Ντενί Ντιντερό, γάλλος εγκυκλοπαιδιστής, απ' τους κυριότερους εκπροσώπους του Διαφωτισμού. (Θαν. 31/7/1784)
1936
Βάτσλαβ Χάβελ, θεατρικός συγγραφέας και πρώην πρόεδρος της Τσεχίας. (Θαν. 18/12/2011)
1951
Μπομπ Γκέλντοφ, ιρλανδός τραγουδοποιός (The Boomtown Rats), συγγραφέας, ηθοποιός και πολιτικός ακτιβιστής (Live Aid).
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/0510#ixzz3nhoKXIIY
ΘΑΝΑΤΟΙ
μ. Χ.
1850
Λογγίνος Χέυδεν, ολλανδικής καταγωγής ρώσος ναύαρχος. Ήταν ο διοικητής της ρωσικής ναυτικής μοίρας στη Ναυμαχία του Ναβαρίνου. (Γεν. 5/8/1777)
1885
Λύσανδρος Καυταντζόγλου, έλληνας αρχιτέκτονας και εθνικός ευεργέτης. (Γεν. 1811)
2011
Στίβεν Πολ Τζομπς, αμερικανός επιχειρηματίας, συνιδρυτής με τον Στιβ Βόσνιακ της Apple Computer. (Γεν. 24/2/1955)
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/0510#ixzz3nhoToHRc
Α’ Βαλκανικός Πόλεμος
687
Πολεμική αναμέτρηση ανάμεσα στη Βαλκανική Συμμαχία (Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία, Μαυροβούνιο) και της θνήσκουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τυπικά ξεκίνησε στις 25 Σεπτεμβρίου 1912 με την κήρυξη πολέμου από το Μαυροβούνιο κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ολοκληρώθηκε στις 17 Μαΐου 1913 με τη συνθήκη του Λονδίνου.
Αφορμή στάθηκε η πολιτική των Νεοτούρκων για τον εκτουρκισμό των εθνοτήτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η αντίδραση των προαναφερθέντων βαλκανικών κρατών, που συνέπηξαν συμμαχία με σειρά συμφωνιών, με στόχο τον διαμοιρασμό των εδαφών της στον ευρωπαϊκό χώρο. Η Ελλάδα εισήλθε στον πόλεμο στις 5 Οκτωβρίου 1912, με επιθετικές ενέργειες προς τη Μακεδονία και την Ήπειρο. Την ίδια ημέρα, ο Βουλγαρικός Στρατός κινήθηκε προς την Ανατολική Θράκη και ο Σερβικός προς τα Σκόπια και το Μοναστήρι.
Η Στρατιά Θεσσαλίας, αφού απώθησε τα τουρκικά τμήματα, κατέλαβε στις 6 Οκτωβρίου την Ελασσόνα και συνέχισε την προέλασή της προς τα στενά του Σαρανταπόρου. Στις 9 Οκτωβρίου, τρεις μεραρχίες επιτέθηκαν κατά μέτωπο, ενώ μία άλλη, με υπερκερωτική ενέργεια, έφτασε στα νώτα της τοποθεσίας, εξαναγκάζοντας τους Τούρκους να υποχωρήσουν προς τα Σέρβια και την Κοζάνη, εγκαταλείποντας όλο το πολεμικό υλικό τους.
H IV Μεραρχία, αφού καταδίωξε τους Τούρκους το πρωί στις 10 Οκτωβρίου, εισήλθε το απόγευμα στα Σέρβια, ενώ τμήματα της Ταξιαρχίας Ιππικού κατέλαβαν στις 11 Οκτωβρίου την Κοζάνη. Έτσι, η νίκη του Ελληνικού Στρατού στο Σαραντάπορο ενίσχυσε το ηθικό του και άνοιξε τις πύλες για την απελευθέρωση της Μακεδονίας. Μετά την ήττα των Τούρκων στο Σαραντάπορο, η Στρατιά Θεσσαλίας στράφηκε προς τα ανατολικά, με σκοπό την απελευθέρωση το ταχύτερο της Θεσσαλονίκης, που αποτελούσε τον κύριο πολιτικοστρατηγικό σκοπό των επιχειρήσεων στη Μακεδονία.
Ελληνικό πεζικό στα Γιαννιτσά
Ακολούθησε στις 16 Οκτωβρίου η απελευθέρωση της Βέροιας και της Κατερίνης. Μετά τη νικηφόρα μάχη των Γιαννιτσών (19-20 Οκτωβρίου), οι Τούρκοι, μπροστά στον κίνδυνο να κυκλωθούν, συμπτύχθηκαν εσπευσμένα προς τη Θεσσαλονίκη και υποχρεώθηκαν μετά από διαπραγματεύσεις να υπογράψουν στις 26 Οκτωβρίου 1912 την παράδοση της πόλης και του στρατού τους, που τον αποτελούσαν περίπου 26.000 άντρες, με 70 πυροβόλα, 30 πολυβόλα και 1.200 κτήνη. Στη συνέχεια, ο Ελληνικός Στρατός στράφηκε προς τη Δυτική Μακεδονία, όπου διαδοχικά απελευθέρωσε τη Φλώρινα (7 Νοεμβρίου), την Καστοριά (10 Νοεμβρίου) και την Κορυτσά (7 Δεκεμβρίου).
Το Ελληνικό Ναυτικό, που αποτελούσε τη μόνη ναυτική δύναμη της Βαλκανικής Συμμαχίας, συντέλεσε αποφασιστικά στη νίκη των συμμαχικών όπλων. Ταυτόχρονα, με την ακάθεκτη προέλαση του Ελληνικού Στρατού, ο Στόλος, με ηγέτη το Ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη, απελευθέρωσε με εθελοντικά σώματα Προσκόπων (απόμαχοι του Μακεδονικού Αγώνα) και αγήματα πεζοναυτών τη Χαλκιδική (26 Οκτωβρίου) και το ένα μετά το άλλο τα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου, που κατοικούνταν από συμπαγείς ελληνικούς πληθυσμούς: Λήμνος και Θάσος (8 Οκτωβρίου), Ίμβρος, Τένεδος και Άγιος Ευστράτιος (18 Οκτωβρίου), Σαμοθράκη (19 Οκτωβρίου), Ψαρά (22 Οκτωβρίου), Λέσβος (7 Δεκεμβρίου), Χίος (21 Δεκεμβρίου), Σάμος (2 Μαρτίου 1913).
Με τις ιστορικές ναυμαχίες της Έλλης (3 Δεκεμβρίου) και της Λήμνου (5 Ιανουαρίου 1913), με επικεφαλής το θρυλικό θωρηκτό «Αβέρωφ», το ελληνικό ναυτικό όχι μόνο εξασφάλισε την κυριαρχία του στο Αιγαίο, εξαναγκάζοντας τον Τουρκικό Στόλο να μείνει αποκλεισμένος στα Δαρδανέλια μέχρι το τέλος του Πολέμου, αλλά απαγόρευσε και τις στρατηγικές μεταφορές τουρκικών στρατευμάτων από τις ασιατικές ακτές στη Βαλκανική Χερσόνησο. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι στις 18 Οκτωβρίου το τορπιλλοβόλο «Τ-11» ανατίναξε στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης το τουρκικό θωρηκτό «Φετίχ Μπουλέν», που απειλούσε με τα κανόνια του την κατάληψη της πόλης από τον ελληνικό στρατό, ενώ στις 9 Δεκεμβρίου τουποβρύχιο «Δελφίν» επιτέθηκε κατά του τουρκικού καταδρομικού «Μετζηδιέ», γεγονός που αποτέλεσε την πρώτη τορπιλική επίθεση στον κόσμο. Οι παράγοντες των επιτυχιών του ελληνικού ναυτικού ήταν η ποιοτική υπεροχή του έναντι του τουρκικού, η ναυτική παράδοση των πληρωμάτων του και η εμπνευσμένη ηγεσία του.
Στη διάρκεια του Α’ Βαλκανικού Πολέμου έκανε την εμφάνισή του για πρώτη φορά το ελληνικό αεροπορικό σμήνος, που συνέβαλε σοβαρά στην πτώση του ηθικού του αντιπάλου, παρότι τα αεροσκάφη που διέθετε ήταν λίγα και με περιορισμένες επιχειρησιακές ικανότητες. Οι Έλληνες πιλότοι ανέλαβαν και εκτέλεσαν σημαντικές αποστολές αναγνώρισης, αλλά και προσβολές κατά επίγειων εχθρικών στόχων προς όφελος του στρατού στη Μακεδονία και την Ήπειρο.
Στις 24 Ιανουαρίου 1913, ελληνικό υδροπλάνο με πλήρωμα τον υπολοχαγό Μιχαήλ Μουτούση και τον σημαιοφόρο Αριστείδη Μωραϊτίνη πραγματοποίησε την πρώτη στον κόσμο αποστολή ναυτικής συνεργασίας, αναγνωρίζοντας τον Τουρκικό Στόλο στα Δαρδανέλια, κατά του οποίου έριξε και έξι βόμβες. Δίκαια, συνεπώς, μπορεί να υποστηριχθεί ότι η Ελλάδα είναι μεταξύ των πρώτων χωρών στον κόσμο που χρησιμοποίησε αεροπλάνο ως πολεμικό μέσο στο πεδίο της μάχης.
Στα μέτωπα των Συμμάχων, ο Σερβικός στρατός είχε καταλάβει στις αρχές Νοεμβρίου του 1912 μεγάλο μέρος της ευρύτερης περιοχής των Σκοπίων, φθάνοντας μέχρι το Μοναστήρι. Την ίδια περίοδο, ο Βουλγαρικός στρατός, ο μεγαλύτερος των Συμμάχων, είχε καταλάβει σχεδόν όλη την Ανατολική Μακεδονία (Σέρρες, Δράμα, Καβάλα) και το μεγαλύτερο μέρος της Θράκης (Ξάνθη, Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη, Ανδριανούπολη).
Η θέση της Τουρκίας ήταν δυσχερής και μετά από μακρές συζητήσεις ζήτησε ανακωχή. Η Ελλάδα δεν συμφώνησε με τους όρους ανακωχής και στις 20 Νοεμβρίου1912 συνέχισε μόνη τον πόλεμο κατά της Τουρκίας. Μετά την υπογραφή της ανακωχής, αντιπρόσωποι όλων των εμπολέμων, συμπεριλαμβανόμενης και της Ελλάδας, συνήλθαν στο Λονδίνο για τη σύναψη οριστικής ειρήνης. Εξαιτίας, όμως, της τουρκικής αδιαλλαξίας, οι διαπραγματεύσεις διακόπηκαν στις 24 Δεκεμβρίου1912, χωρίς στο μεταξύ να επιτευχθεί κάποια συμφωνία.
Στο μέτωπο της Ηπείρου, ο Ελληνικός Στρατός διέθετε περιορισμένες δυνάμεις. Ήταν, όμως, υποχρεωμένος να διεξάγει επιχειρήσεις σε δύο μέτωπα, της Μακεδονίας και της Ηπείρου. Γι’ αυτό και δεν ήταν δυνατό να αναλάβει επιθετικές ενέργειες ταυτόχρονα και προς τις δύο αυτές κατευθύνσεις. Έτσι, αποφασίστηκε να δοθεί προτεραιότητα στην απελευθέρωση της Μακεδονίας, γιατί το επέβαλλαν σοβαροί εθνικοί λόγοι.
Με την έναρξη του πολέμου, η αμυντική αποστολή του Στρατού Ηπείρου, που απέβλεπε στην εξασφάλιση της μεθορίου, μεταβλήθηκε σε επιθετική. Οι ελληνικές δυνάμεις, αφού πέρασαν τον Άραχθο ποταμό και μετά από σύντομο αγώνα, κατέλαβαν την Πρέβεζα (21 Οκτωβρίου) και το Μέτσοβο (10 Νοεμβρίου). Στη συνέχεια κινήθηκαν προς την πεδιάδα των Ιωαννίνων, όπου είχε συγκεντρωθεί ο όγκος των τουρκικών δυνάμεων, που στο μεταξύ είχαν αρκετά ενισχυθεί με νέες, από την περιοχή του Μοναστηρίου. Έτσι, κυρίως εξαιτίας αυτού, αλλά και των δυσμενών καιρικών συνθηκών, η προέλαση του Ελληνικού Στρατού ανακόπηκε.
Η απόφαση της κυβέρνησης του Ελευθερίου Βενιζέλου ήταν να απελευθερωθεί η Ήπειρος πριν από τη σύναψη συνθήκης ειρήνης μεταξύ των εμπολέμων. Έτσι, ο Στρατός Ηπείρου ενισχύθηκε με μία μεραρχία από τη Θεσσαλονίκη και ανέλαβε νέα επιθετική προσπάθεια. Μετά, όμως, από αλλεπάλληλες επιθετικές ενέργειες (1-3 Δεκεμβρίου), οι ελληνικές δυνάμεις προσέκρουσαν στην οχυρωμένη τοποθεσία των Ιωαννίνων, όπου και αναχαιτίστηκαν. Ακολούθησε περίοδος στασιμότητας στο μέτωπο, μέχρις ότου ο Στρατός Ηπείρου να ενισχυθεί και με άλλες μεραρχίες από τη Μακεδονία, καθότι είχε ολοκληρωθεί η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης και της Δυτικής Μακεδονίας και ήταν δυνατή η απαγκίστρωση δυνάμεων για την επίσπευση της απελευθέρωσης της Ηπείρου.
Νέα επίθεση που έγινε από τις 7 έως τις 10 Ιανουαρίου 1913, με κύρια προσπάθεια την κατάληψη της οχυρωματικής γραμμής του Μπιζανίου, αναχαιτίστηκε και πάλι από τους Τούρκους, με πολλές μάλιστα απώλειες για τις ελληνικές δυνάμεις. Η τελική επίθεση, που εκδηλώθηκε στις 19 Φεβρουάριου, είχε ως αποτέλεσμα τον αιφνιδιασμό των Τούρκων και την άνευ όρων παράδοση στον Ελληνικό Στρατό της πόλης των Ιωαννίνων στις 21 Φεβρουάριου 1913, από τον διοικητή της Εσσάτ Πασά. Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων, πέρα από την εξουδετέρωση κάθε σοβαρής τουρκικής αντίστασης στην Ήπειρο και την κυρίευση σημαντικού πολεμικού υλικού, είχε επίδραση στο ελληνικό γόητρο, το οποίο μετά την επιτυχία αυτή εξυψώθηκε διεθνώς. Μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, ο Ελληνικός Στρατός κινήθηκε βορειότερα και μέχρι τις 5 Μαρτίου 1913 απελευθέρωσε τη Βόρεια Ήπειρο, όπου γινόταν παντού δεκτός με άκρατο πατριωτικό ενθουσιασμό από τον ακραιφνή ελληνικό πληθυσμό της περιοχής αυτής.
Μετά από αρκετές παλινωδίες και υπό την πίεση των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής υπογράφηκε η οριστική ειρήνης στο Λονδίνο (17/30 Μαΐου 1913), με την οποία τερματίστηκε ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος. Από την Οθωμανική Αυτοκρατορία αποσπάσθηκαν τα ευρωπαϊκά της εδάφη δυτικά της γραμμής Αίνου - Μηδείας εκτός της Αλβανίας και εκχωρήθηκαν στους νικητές του πολέμου. Σε εκκρεμότητα παρέμεινε το καθεστώς των νησιών του Αιγαίου και του Αγίου Όρους. Στην Κρήτη, ο Σουλτάνος παραιτήθηκε των δικαιωμάτων του κι έτσι άνοιξε ο δρόμος για την ενσωμάτωσή της στην Ελλάδα. Δεν αποφασίστηκε η τύχη των Δωδεκανήσων, τα οποία κατείχαν οι Ιταλοί προσωρινά.
Η Συνθήκη του Λονδίνου δημοσιεύτηκε, αλλά δεν κυρώθηκε, εξαιτίας του Β’ Βαλκανικού Πολέμου, που εξερράγη μετά από λίγες ημέρες. Πάντως, το τέλος του Α’ Βαλκανικού Πολέμου, βρήκε την Ελλάδα να έχει απελευθερώσει την Ήπειρο, ολόκληρη τη Θεσσαλία, μεγάλο τμήμα της Μακεδονίας και τα νησιά του Αιγαίου.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/840#ixzz3nholcNnL
Ιουλιανό και Γρηγοριανό Ημερολόγιο
Πάπας Γρηγόριος ο 13ος
828
Τα χρονολογικά συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν ανά τους αιώνες είναι εκατοντάδες. Σχεδόν κάθε πολιτισμός ανέπτυσσε το δικό του, λίγα όμως κατόρθωσαν να επιβιώσουν. Έως τα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ. το ημερολόγιο που επικρατούσε ήταν αυτό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το οποίο βασιζόταν στις φάσεις της Σελήνης. Λόγω της ατέλειάς του, όμως, δημιουργήθηκαν μεγάλες αποκλίσεις, κυρίως στην εαρινή ισημερία, με σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομία και τη λειτουργία του κράτους.
Έτσι, ο Ιούλιος Καίσαρας ανέθεσε στον αλεξανδρινό αστρονόμο Σωσιγένη την αναμόρφωση του ημερολογίου. Προς την κατεύθυνση αυτή, προστέθηκαν στο έτος 90 μέρες, δηλαδή η 1η Μαρτίου του 44 π.Χ αντικαταστάθηκε από την 1η Ιανουαρίου. Το νέο, ηλιακό, ημερολόγιο ανταποκρινόταν απόλυτα στη διαδοχή των εποχών και η διάρκεια του έτους προσδιορίστηκε στις 365,25 ημέρες. Η μικρή διαφορά καλύπτονταν από μία επιπλέον ημέρα που προσθέτονταν κάθε τέσσερα χρόνια, μετά την «έκτη προ των καλένδων του Μαρτίου», που ονομαζόταν «bis sextus». Έτσι, η ημέρα αυτή, επειδή τη μετρούσαν δυο φορές, ονομάζεται ακόμα και σήμερα «δις έκτη» και το έτος που την περιέχει δίσεκτο.
Όμως και από το Ιουλιανό Ημερολόγιο προέκυπτε ένα σφάλμα 11 λεπτών και 14 δευτερολέπτων το χρόνο. Εξαιτίας της απόκλισης αυτής, μιάμιση χιλιετία αργότερα η εαρινή ισημερία είχε μετατοπιστεί ημερολογιακά 11 μέρες πίσω, σε σχέση με τα αστρονομικά δεδομένα. Μπροστά στον κίνδυνο να εορτάζονται τα Χριστούγεννα φθινόπωρο και το Πάσχα χειμώνα, ο Πάπας Γρηγόριος ο 13ος προχώρησε σε νέα μεταρρύθμιση του συστήματος. Στις 4 Οκτωβρίου του 1582 προστέθηκαν 10 ημέρες, ενώ για να αποφευχθούν ανάλογες ασυμφωνίες και στο μέλλον, αποφασίστηκε κάθε τέσσερις αιώνες να θεωρούνται δίσεκτα, αντί για 100 χρόνια μόνο τα 97.
Το Νέο ή Γρηγοριανό ημερολόγιο συνάντησε έντονες αντιδράσεις. Τα καθολικά κράτη της Ευρώπης το υιοθέτησαν τελικά μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, ενώ τα προτεσταντικά χρειάστηκαν έναν ακόμη αιώνα. Αγγλία και Αμερική το αποδέχτηκαν μόλις το 1752. Το ίδιο συνέβη και στην Ανατολή, όπου όλα τα ορθόδοξα κράτη συνέχισαν να ακολουθούν το Ιουλιανό έως τον 20ο αιώνα.
Η Ελληνική Πολιτεία εφάρμοσε το Γρηγοριανό ημερολόγιο το 1923, ονομάζοντας την 16η Φεβρουαρίου, 1η Μαρτίου. Η Εκκλησία της Ελλάδος το εφάρμοσε στο εορτολόγιό της ένα χρόνο αργότερα.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/56#ixzz3nhpEj2GI
Το Ιπτάμενο Τσίρκο των Μόντι
Πάιθον
343
5 Οκτωβρίου 1969: Το BBC μεταδίδει το πρώτο επεισόδιο μιας νέας σατυρικής σειράς. Είναι το Ιπτάμενο Τσίρκο των Μόντι Πάιθον (Monty Python's Flying Circus) , που θ' αφήσει εποχή στην ιστορία της μικρής οθόνης.
Τα επόμενα πέντε χρόνια, οι Μόντι Πάιθον θα δημιουργήσουν συνολικά 45 επεισόδια, μέσα από τα οποία θα καυτηριάσουν τη νοοτροπία της βρετανικής ζωής. Λόγω της ακαδημαϊκής τους μόρφωσης -και τα έξη μέλη ήταν απόφοιτοι των πανεπιστημίων της Οξφόρδης και του Κέιμπριτζ- το χιούμορ τους ήταν το ίδιο πνευματώδες όσο και επικριτικό, με πλήθος φιλοσοφικών και λογοτεχνικών αναφορών.
Η πρώτη σειρά του Ιπτάμενου Τσίρκου είχε αρχικά σχεδιαστεί ως ένα όχημα για τον Τζον Κλιζ. Ωστόσο, ο Κλιζ προτίμησε τη συνεργασία, συγκροτώντας μία καλά οργανωμένη και πειθαρχημένη ομάδα. Κάθε μέρα, το γράψιμο ξεκινούσε στις 9 το πρωί και τελείωνε στις 5 το απόγευμα. Στην αρχή μιας τυπικής εβδομάδας, ο Κλιζ εργαζόταν ως ζευγάρι με τον Γκράχαμ Τσάπμαν και ο Τέρι Τζοουνς με τον Μάικλ Πάλιν, ενώ ο Έρικ Άιντλ έγραφε μόνος του.
Έπειτα από λίγες ημέρες, όλη η ομάδα συναντιόταν για να ανταλλάξει απόψεις και αν κάποιος από τους διαλόγους προκαλούσε το κοινό γέλιο, τότε έμπαινε στο σόου. Η διανομή των ρόλων γινόταν μέσω μιας εξίσου δημοκρατικής διαδικασίας. Όταν όλα έμπαιναν σε μία σειρά, ο Τέρι Γκίλιαμ αναλάμβανε να κωλύσει τα σκετς μεταξύ τους, με ευφάνταστα κινούμενα σχέδια.
Οι Monty Python, ήξεραν καλά τι ήθελαν να κάνουν και το πέτυχαν! Η ιδέα τους συνοψίζεται στον τίτλο της πρώτης σειράς: Και τώρα κάτι τελείως διαφορετικό.
Μετά τον τρίτο κύκλο εκπομπών, ο Κλιζ αποχώρησε από το σόου, σημαίνοντας την αρχή του τέλους. Ακολούθησαν άλλα έξι επεισόδια χωρίς αυτόν και το τελευταίο μεταδόθηκε στις 5 Δεκεμβρίου του 1974.
Σχεδόν τρεις δεκαετίες αργότερα, το 2000, το Ιπτάμενο Τσίρκο των Μόντι Πάιθον βρέθηκε στην πέμπτη θέση των 100 πιο δημοφιλών τηλεοπτικών εκπομπών όλων των εποχών, σε έρευνα που διοργανώθηκε από το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/11#ixzz3nhpYRwBJ
Λογγίνος Χέυδεν
1772 – 1850
23
Ρώσος ναύαρχος, ολλανδικής καταγωγής, γνωστός στη χώρας μας από τη συμμετοχή του στη Ναυμαχία του Ναβαρίνου ως αρχηγός της ρωσικής ναυτικής μοίρας.
Ο Λογγίνος Χέυδεν - Λόντεβαϊκ Σίχισμουντ Βίνσεντ Χούσταφ φαν Χέιντεν (Lodewijk Sigismund Vincent Gustaaf van Heiden) στα ολλανδικά και Λόγκιν Πετρόβιτς Γκίντεν (Ло́гин Петро́вич Ге́йден) στα ρώσικα - γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1772 στο Ζαντλάρεν της Βόρειας Ολλανδίας από οικογένεια ευγενών. Νεώτατος κατατάχθηκε στο ολλανδικό ναυτικό και διακρίθηκε στη δίωξη της πειρατείας στη Μεσόγειο και τον Ινδικό Ωκεανό.
Το 1795, όταν κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων ο γαλλικός στρατός εισέβαλε στην Ολλανδία, επέστρεψε στη χώρα του και αγωνίστηκε στο πλευρό του γενικού κυβερνήτη της Ολλανδικής Δημοκρατίας, Γουλιέλμου Ε', τον οποίο βοήθησε να καταφύγει στην Αγγλία. Μετά την επιστροφή του, ο Χέυδεν φυλακίστηκε ως αντιδραστικός από τις γαλλικές αρχές, κατόρθωσε όμως να δραπετεύσει και κατέφυγε στη Ρωσία, όπου το 1810 πολιτογραφήθηκε Ρώσος.
Έλαβε μέρος στους πολέμους εναντίον του Ναπολέοντα και το 1817 ο τσάρος Αλέξανδρος Α' τον προήγαγε σε ναύαρχο. Μετά τη συνθήκη του Λονδίνου της 6ης Ιουλίου 1827, με την οποία οι τρεις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής εκείνης (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία) ζητούσαν άμεση ανακωχή μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των επαναστατημένων Ελλήνων ως απαραίτητη προϋπόθεση για την έναρξη διαπραγματεύσεων, ναυτικές μοίρες των χωρών αυτών διατάχθηκαν να πλεύσουν στις ελληνικές θάλασσες για να επιτηρήσουν την εφαρμογή των όρων της συνθήκης.
Ο Χέυδεν έφυγε με τη ναυαρχίδα «Αζόφ» από το λιμάνι της Κρονστάνδης με άλλα επτά πολεμικά πλοία κι έφτασε στις αρχές Οκτωβρίου στο Ναυαρίνο, όπου βρίσκονταν οι Κόδριγκτον και Δεριγνύ, επικεφαλής των ναυτικών μοιρών της Αγγλίας και της Γαλλίας. Οι τρεις ναύαρχοι, μετά τις παρασπονδίες του Iμπραήμ και την παρελκυστική τακτική του, επισήμαναν με διακοίνωσή τους τις συνέπειες των ενεργειών του και αποφάσισαν να δράσουν, υποχρεώνοντάς τον να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις των χωρών τους. Ο Χέυδεν έπεισε τους άλλους ναυάρχους να πλεύσουν στο λιμάνι του Ναβαρίνου και στη ναυμαχία που ακολούθησε ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος κατατροπώθηκε (8 Οκτωβρίου 1827), ανοίγοντας το δρόμο για την ανεξαρτησία της Ελλάδας.
Ο Χέυδεν παρέμεινε στην Ελλάδα και μετά την άφιξη του Καποδίστρια, με τον οποίο συνεργάστηκε και τον βοήθησε στην προσπάθειά του για την καταστολή της πειρατείας στο Αιγαίο. Στη Ρωσία, όπου επέστρεψε το 1831, διορίστηκε υπασπιστής του τσάρου Νικολάου Α'. Τον επόμενο χρόνο επισκέφθηκε για τελευταία φορά τη γενέθλια χώρα του Ολλανδία, όπου έγινε δεκτός με μεγάλες τιμές από τον βασιλιά Γουλιέλμο Α'.
Ο Λογγίνος Χέυδεν πέθανε στο Ρεβάλ (νυν Ταλίν Εσθονίας) στις 5 Οκτωβρίου 1850, σε ηλικία 78 ετών.
Σχετικά
- Οδούς προς τιμήν του ναυάρχου Χέυδεν συναντάμε στην Αθήνα, στο Περιστέρι Αττικής, στα Νέα Λιόσια Αττικής, στην Ηλιούπολη Αττικής, στον Πειραιά, στους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας, στις Νέες Παγασές Βόλου και το Βασιλικό Ευβοίας.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/1481#ixzz3nhpsd3rH
Βάτσλαβ Χάβελ
1936 – 2011
224
Τσέχος θεατρικός συγγραφέας και πολιτικός, από τους πρωτεργάτες της πτώσης του κομμουνισμού στην Ανατολική Ευρώπη. Διατέλεσε πρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας (1989-1992) και της Τσεχίας (1993-2003). Το συγγραφικό του έργο αποτελείται από 20 θεατρικά έργα και δεκάδες δοκίμια, που έχουν τύχει της παγκόσμιας αναγνώρισης.
Ο Βάτσλαβ Χάβελ (Václav Havel, ορθή προφορά στα τσεχικά: Βάτσλαφ Χαβέλ) γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1936 στην Πράγα. Η οικογένειά του ανήκε στη μεγαλοαστική τάξη της Τσεχοσλοβακίας, με παράδοση στην επιχειρηματικότητα και τις τέχνες. Ο πατέρας του Βάτσλαβ, Μαρία Χάβελ, ήταν ιδιοκτήτης των κινηματογραφικών στούντιο Μπαράντοφ και της γύρω περιοχής στα περίχωρα της Πράγας. Η μητέρα του, Μποζένα Βαβρέτσκοβα, καταγόταν από πλούσια οικογένεια διπλωματών και δημοσιογράφων.
Εξαιτίας του μεγαλοαστικού του παρελθόντος, το κομμουνιστικό καθεστώς της Τσεχοσλοβακίας του απαγόρευσε τη συνέχεια των σπουδών του μετά την ολοκλήρωση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης το 1951. Ολοκλήρωσε μετά κόπων και βασάνων τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση το 1954, παρακολουθώντας νυχτερινό σχολείο και δουλεύοντας την ημέρα ως μαθητευόμενος σε χημικό εργαστήριο. Ο ίδιος ήθελε να σπουδάσει σε κάποια σχολή των ανθρωπιστικών επιστημών, αλλά το κομμουνιστικό καθεστώς δεν του το επέτρεψε. Γράφτηκε στη Σχολή Οικονομικών του Πολυτεχνείου της Πράγας, αλλά μετά από δύο χρόνια εγκατέλειψε τις σπουδές του.
Μετά τη στρατιωτική του θητεία (1957-1959), δούλεψε ως τεχνικός σκηνής σε θέατρο της Πράγας. Η μεγάλη του αγάπη για το θέατρο τον ώθησε να γράψει το πρώτο έργο του το 1963 με τίτλο Πάρτυ στον Κήπο (Zahradní slavnost), που γνώρισε αμέσως μεγάλη επιτυχία. Ακολούθησαν το Υπόμνημα (Memorandum), ένα από τα κορυφαία θεατρικά έργα του, που συνέβαλε στην παγκόσμια αναγνώρισή του, και Η Αυξανόμενη Δυσκολία της Συγκέντρωσης (Ztížená možnost soustředění). Το προσωπικό του ύφος διαμορφώθηκε από τον Κάφκα, τον Κάρελ Τσάπεκ, το τσέχικο θέατρο μίμων με τη σπουδαία παράδοση, αλλά και το σύγχρονο θέατρο του παραλόγου. Για τα θεατρικά του έργα, που χαρακτηρίστηκαν «πολιτικά», ο ίδιος διευκρινίζει: «Το θέατρο δείχνει την αλήθεια για την πολιτική: η πολιτική η ίδια είναι ο στόχος». Το 1964 παντρεύτηκε την κατά τρία χρόνια μεγαλύτερή του Όλγα Σπλιτσάλοβα, μιά φτωχή κοπέλλα, που δούλευε ως ταξιθέτρια, προς μεγάλη απογοήτευση της μητέρας του.
Η πολιτική δράση του Βάτσλαβ Χάβελ ξεκινά ουσιαστικά από την εισβολή των Σοβιετικών στην Τσεχοσλοβακία στις 20 Αυγούστου 1968 για να καταστείλουν τη λεγόμενη Άνοιξη της Πράγας, δηλαδή την προσπάθεια εκδημοκρατισμού του κομμουνιστικού καθεστώτος της Τσεχοσλοβακίας από τον γενικό γραμματέα του κόμματος, Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ.
Ο Χάβελ θα αναδειχθεί σε κορυφαία προσωπικότητα της Άνοιξης της Πράγας και θα προκαλέσει με τη στάση του το σοβιετοκίνητο καθεστώς του Γκούσταβ Χούζακ, που θα διαδεχθεί τον αποπεμφθέντα Ντούμπτσεκ στην ηγεσία του Κ.Κ. Τσεχοσλοβακίας. Θα του απαγορευτεί η πολιτική δραστηριότητα και θα αναγκαστεί να ζητήσει δουλειά σε μία ζυθοποιία. Η εμπειρία του αυτή θα αποτυπωθεί στο θεατρικό έργο του Το Ακροατήριο (Audience).
Στις 6 Ιανουαρίου 1977 θα δοθεί στη δημοσιότητα το μανιφέστο Χάρτα 77, που στοχεύει στον εκδημοκρατισμό της Τσεχοσλοβακίας. Ο Χάβελ είναι από τους πρωτεργάτες της συγγραφής και της κυκλοφορίας του. Αφορμή στάθηκε η σύλληψη των μελών του ψυχεδελικού συγκροτήματος The Plastic People of the Universe, με την κατηγορία της αντικομμουνιστικής δράσης. Η πολιτική του δράση μπαίνει για τα καλά στο στόχαστρο των αρχών, με συλλήψεις, φυλακίσεις και διαρκή παρακολούθηση από τη μυστική αστυνομία του κομμουνιστικού καθεστώτος.
Οι αναμνήσεις του από την πιο μακροχρόνια φυλάκισή του (Ιούνιος 1979 - Ιανουάριος 1984) περιέχονται στο βιβλίο του Γράμματα στην Όλγα (Dopisy Olze), που κυκλοφόρησε το 1989. Ο Χάβελ υπήρξε οπαδός της ειρηνικής αντίστασης στην εξουσία, όπως και οι Μαχάτμα Γκάντι και Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, με τους οποίους τον συνέκρινε ο πρώην αμερικανός πρόεδρος Μπιλ Κλίντον. Η αγαπημένη του ρήση ήταν: «Η αλήθεια και η αγάπη πρέπει να κυριαρχούν στο ψέμμα και το μίσος».
Ο Βάτσλαβ Χάβελ υπήρξε μία από τις ηγετικές προσωπικότητες της Βελούδινης Επανάστασης, που ανέτρεψε αναίμακτα το κομμουνιστικό καθεστώς της Τσεχοσλοβακίας το 1989. Στις 29 Δεκεμβρίου έγινε Πρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας με την καθολική ψήφο της Εθνοσυνέλευσης. Στις 20 Ιουλίου 1992 παραιτήθηκε από το αξίωμα, επειδή ήταν αντίθετος με τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας, που προωθούσε η ιθύνουσα τάξη της Σλοβακίας. Μετά το βελούδινο διαζύγιο των δύο συνιστωσών οντοτήτων της Τσεχοσλοβακίας, ο Βάτσλαβ Χάβελ εκλέχτηκε πρώτος Πρόεδρος της Τσεχίας και παρέμεινε στο ανώτατο αξίωμα της χώρας έως το 2003. Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του συνέβαλε στη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας και προώθησε την ένταξη της Τσεχίας στο ΝΑΤΟ (1999) και την Ευρωπαϊκή Ένωση (2004).
Στις αρχές Ιανουαρίου 1996 έφυγε από τη ζωή η αγαπημένη του σύζυγος Όλγα, χτυπημένη από την επάρατη νόσο. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου, ο αρειμάνιος καπνιστής Χάβελ διαγνώσθηκε ότι πάσχει από καρκίνο του πνευμόνων. Ένα χρόνο αργότερα παντρεύτηκε τη 44χρονη ηθοποιό Ντάγκμαρ Βέσκρνοβα. Τον Μάιο του 2007 κυκλοφόρησε το βιβλίοΑπό το Κάστρο και πίσω, με τις αναμνήσεις του από την προεδρική θητεία του και τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου ανέβηκε στην Πράγα το πρώτο θεατρικό έργο μετά από 18 χρόνια, με τίτλο Φεύγοντας (Odchazeni), βασισμένο στον Βασιλιά Ληρ του Σέξπιρ και τον Βυσσινόκηπο του Τσέχοφ.
Με επιβαρυμένη υγεία όλα αυτά τα χρόνια, ο Βάτσλαβ Χάβελ άφησε την τελευταία του πνοή στις 18 Δεκεμβρίου 2011, στο εξοχικό του στο Χράντετσεκ. Κατά τη διάρκεια της ζωής του τιμήθηκε με δεκάδες διακρίσεις σε όλο τον κόσμο για τους αγώνες του για τη δημοκρατία. Στις 23 Μαΐου 1993 βρέθηκε στην Αθήνα για να παραλάβει το βραβείο Ωνάση, για την προστασία την ανθρωπότητας.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/427#ixzz3nhqEAunX
Ο αείμνηστος Διαμαντής Καρανδρέας , ο πασίγνωστος Διαμαντής , της περίφημης Λιδορικιώτικης “ ζευζεκοπαρέας “ της Βαθιάς και των..πέριξ , που μαζί με τους , Σερεντέλο , Σαψαρή , Γκομόζια κ.α , έφκιαχναν του κόσμου στις “ κασκαρίκες “ σε χωριανούς μας αλλά και μεταξύ τους . Ο Διαμαντής είχε ταβέρνα και ξενοδοχείο στη Βαθιά , στο Κουλοπουλαίϊκο , που ήταν οι Γιώργηδες ,και ήταν μία απ’ τις πέτρες των..σκανδάλων της εποχής εκείνης …Έχουμε πολλές υπέροχες ιστορίες να πούμε γι’ αυτόν και την παρέα του …
********
Ο ΑΥΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ
Τρίτη
6/10
03:00 
15°C
79%
2 Μπφ ΒΔ
9 Km/h 
ΛΙΓΑ ΣΥΝΝΕΦΑ 
09:00 
14°C
57%
2 Μπφ ΒΔ
9 Km/h
ΚΑΘΑΡΟΣ 
15:00 
24°C
43%
3 Μπφ Δ
16 Km/h 
ΑΡΚΕΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ
21:00 
18°C
76%
3 Μπφ Δ
16 Km/h
ΣΥΝΝΕΦΙΑΣΜΕΝΟΣ
ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
“ ΤΟ ΤΡΙΣ ΕΞΑΜΑΡΤΕΙΝ …”
Μπήκαμε για τα καλά φίλοι μου στο φθινόπωρο και τραβάμε..ντουγρού για το χειμώνα ..το χωριό μας άδειο από κόσμο , μπαίνει στη..” χειμερία του νάρκη “ , περιμένοντας τον επόμενο..Αύγουστο , να λύσει όλα τα προβλήματά μας ..και όχι ολόκληρο τον Αύγουστο , αλλά λίγες μέρες του εκεί γύρω στο δεκαπενταύγουστο και μετά τα κεφάλια μέσα..
Δεν ξέρω κατά πόσο είμαστε ευχαριστημένοι απ’ τη σημερινή μας κατάσταση , πάντως δεν πρέπει να έχουμε ..παράπονα , χορτάσαμε εκλογές και δημοψηφίσματα , χωρίς αποτέλεσμα βέβαια , γιατί δυστυχώς πήγαμε απ’ το κακό στο..χειρότερο ..και μακάρι να βγούμε ψεύτες , η ατμόσφαιρα ..μυρίζει πάλι κάτι σαν..εκλογές , μέχρι πέρα κοντά στα Χριστούγεννα , θα μου πείτε και τι θα κερδίσουμε με τρίτες εκλογές ; Γιατί , μήπως και απ’ τις δεύτερες , του Σεπτεμβρίου κερδίσαμε κάτι ; Όχι βέβαια , όλα έγιναν για να ξεκαθαρίσει τα ..σ]εσωκομματικά του ο ΣΥΡΙΖΑ , και να σταθεροποιηθεί στην εξουσία , όσο για τον έρμο τον Λαό ; Αυτός , μπήκε άλλο ένα μέτρο βαθιά στη..γη , και που’σαι ακόμα..
Πάντως , αν τελικά ματαξαναγίνουν εκλογές , πολύ..πιθανόν , πιστεύουμε , πως το αποτέλεσμα θα είναι πολύ διαφορετικό και πολλοί που ψήφισαν “ υπερβατικά “ ΣΥΡΙΖΑ , θα επανακάμψουν στις εστίες τους , και όπως καταλαβαίνετε ως δια μαγείας , πολλά αστέρια θα εξαφανιστούν απ’ το πολιτικό στερέωμα ..
Θα θέλαμε όμως φίλοι μου να μαθαίναμε , κάποιοι απ’ τα σημερινά αστέρια , Τασία , Σία , Θεανώ κλπ. τι επαγγέλονταν πριν υπουργοποιηθούν ; τι ιδιότητες είχαν εκτός..ΣΥΡΙΖΑ , εντάξει η κ. Θεανώ , ο]θα πρέπει να ήταν..σεφ , εξ’ ου και τα ..περίφημα γεμιστά της , όλοι οι άλλοι όμως και οι άλλες , που έτρωγαν ..ψωμί ;
Πολύ θα το θέλαμε να μάθουμε , έτσι για να ξέρουμε ποιοι τέλος πάντων..μας κουμαντάρουν ….
Καλό σας βράδυ και καλή εβδομάδα
Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με αγάπη ….Κ.Κ.-
No comments:
Post a Comment