50 λόγοι για να ζεις στο κέντρο και να το αγαπάς
Οταν η πείνα και τα πάθη δεν είναι στο επίκεντρο, παρουσιάζεται ξαφνικά μια άλλη εικόνα του κέντρου της Αθήνας, η πραγματική του. Αυτή που επιθυμεί να υπάρχει ένα ζωντανό, διαδραστικό κομμάτι της πόλης, που έχει ως στόχο του να εξυπηρετεί. Η αποκέντρωση, όσον αφορά το εσωτερικό των πόλεων, είναι ίσως μία από τις πιο ανόητες πολεοδομικές ιδέες. Ιδιαίτερα με τον τρόπο που έχει πραγματοποιηθεί στη μετα-ολυμπιακή Αθήνα. Παρ' όλα αυτά, φύσει και θέσει, το κέντρο συνεχίζει να εξυπηρετεί μερικές από τις πιο βασικές ανάγκες μας.
☛ Οι δρόμοι των υφασμάτων, του αμπαλάζ, των πορτατίφ και των ηλεκτρονικών αξεσουάρ. Η Αιόλου, η Ευαγγελιστρίας, η Αγίου Μάρκου, η Περικλέους, η Καλαμιώτου και τα πέριξ τους είναι πλημμυρισμένα από χιλιάδες χιλιόμετρα κουβάρια υφασμάτων, που, απ' ό,τι υποδηλώνουν οι πινακίδες στις βιτρίνες των μαγαζιών, οι τιμές τους έχουν περάσει σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα. Αν και η αγορά έχει πέσει, η ποικιλία παραμένει μεγάλη και όσοι επιμένουν να επιλέγουν οι ίδιοι το ύφασμά τους θα βρουν παρηγοριά. Στις οδούς Θησέως και Πραξιτέλους μπορείτε να βρείτε τα πάντα όσον αφορά τα είδη περιτυλίγματος, συσκευασίας, κουτιά, σακούλες, κορδέλες, φιόγκους και τα σχετικά. Ακόμα, στην Πραξιτέλους λειτουργεί μια μικρογραφία της Σίλικον Βάλεϊ, που ακούει στο όνομα «Ράδιο Κατουμάς». Η χαρά του μαστροχαλαστή. Στον ίδιο δρόμο κρατάει ακόμα η πιάτσα με τα πορτατίφ και άλλα ηλεκτρικά είδη. Μπορείς να αγοράσεις από πολύφωτο οροφής μέχρι ραντάρ.
☛ Η ιστορία της «πλατείας των λουλουδιών». Η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης τον 19ο αιώνα δεν ήταν απ' τα σημαντικά μνημεία της τότε Αθήνας. Τουλάχιστον στη βίβλο της ιστορίας του εμπορικού τριγώνου, το Αι παλαιαί Αθήναι του Δ.Γρ. Καμπούρογλου, που εκδόθηκε στις αρχές του περασμένου αιώνα, αναφέρεται ως η «παλιά Αγία Ειρήνη» που τότε ανοικοδομούνταν με μάρμαρα προερχόμενα απ' την Ακρόπολη. Στη συνέχεια, θα γνωρίσει μεγάλες δόξες, καθώς θα γίνει η πρώτη Μητρόπολις των Αθηνών (έργο του αρχιτέκτονα Λύσανδρου Καυτατζόγλου) και στο ποίμνιό της θα βρεθούν προσωπικότητες όπως ο Μακρυγιάννης και τα μέλη της τότε βασιλικής οικογένειας και Αυλής. Άλλωστε, λένε πως εκεί ήταν διάκονος και ο μετέπειτα Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Μακάριος. Αργότερα θα διατηρήσει την αίγλη της χάρη στην υψηλής ποιότητας εκκλησιαστική χορωδία που διέθετε κατά καιρούς.
Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια η πασχαλινή εβδομάδα εκεί αποτελεί κοσμικό γεγονός, καθώς ποιητές, συγγραφείς, σκηνοθέτες, ζωγράφοι και εικαστικοί σπεύδουν να βιώσουν τα Θεία Πάθη μαζί με τη χορωδία του Λυκούργου Αγγελόπουλου. Ο περίβολος της εκκλησίας φημιζόταν για τα λουλουδάδικά του. Όπως η Αιόλου ήταν ο υφασματόδρομος, έτσι και η πλατεία ήταν το λουλουδοπάζαρο, με δεκάδες σιδερένιες παράγκες που για χρόνια αποτελούσαν τον κύριο προμηθευτή λουλουδιών της πρωτεύουσας. Μάλιστα, τα Σαββατοκύριακα «γινότανε το ανθηρότερο παζάρι των Αθηνών», όπως μας λέει ο Παύλος Βασιλείου, ο ιδιοκτήτης του τελευταίου λουλουδάδικου της πλατείας.
«Το 1949 ήμασταν 40 παράγκες. Μετά, πέθαιναν πολλοί και δεν ανανεώνονταν οι άδειες. Το 1984 είχαμε μείνει 8. Έγιναν και κάποια επεισόδια και μια πυρκαγιά έκαψε τις τέσσερις. Φτιάξανε αυτό το μαγαζί που βλέπεις τώρα, που ήταν για δύο λουλουδάδικα. Ε, ο άλλος μάς άφησε πρόωρα κι έμεινα μόνος μου». Όχι και τελείως μόνος του, αφού ακριβώς από πίσω του βρίσκεται ο Αφεντούλης, άλλο ένα κατάστημα με είδη κηπουρικής. Το «φιόρε του Παύλου» και το σουβλάκι του Κώστα είναι τα σύμβολα της πλατείας. Ειδικά το δεύτερο, όπου ο συνδυασμός μπιφτεκιού, κόκκινης σάλτσας και καυτερής πιπεριάς έχει δημιουργήσει έναν απ' τους μεγαλύτερους γαστριμαργικούς μύθους.
Η γλυκιά συνωμοσία. Δεν έχει εκτιμηθεί ποτέ όσο θα έπρεπε η «γλυκιά συνωμοσία» της περιοχής. Στη Μητροπόλεως, το ζαχαροπλαστείο Χατζής από τη Θεσσαλονίκη, με το χορταστικό βούτυρο και το ντελικάτο μιλφέιγ σοκολάτα, κάνει παρέα στον συντοπίτη Αγαπητό και τα τρίγωνά του Πανοράματος, που βρίσκονται στη Βουλής. Στην οδό Νίκης, ο Gulluoglu με τα σιροπιαστά (και το καλύτερο παγωτό πεπόνι της υφηλίου), που ο θρύλος λέει ότι έρχονται κάθε μέρα με το αεροπλάνο από την Κωνσταντινούπολη. Το Αριστοκρατικόν στην οδό Βουλής, με τη διαμαντένια συλλογή από σοκολατάκια, μαζί με το Le Chocolate και το Leonidas συμπληρώνουν το παζλ της σοκολάτας. Το Μητροπολιτικόν στη Βουλής, από τη μεριά της Πλάκας, με την τραγανή τάρτα με σοκολάτα, το Cake με τα χορταστικά cheese cake στη Φωκίωνος, τα παγωμένα γιαουρτάδικα που ξεπετάγονται διαρκώς και μερικοί από τους καλύτερους φούρνους της πόλης (ειδική μνεία στην Πνύκα, στην οδό Πετράκη) συνθέτουν ένα σύνολο που κολάζει και άγιο. Απαραίτητες αναφορές
Ο Ορφανίδης και το Eleven Souls για ρούχα στην Κολοκοτρώνη
Οι τυρόπιτες στο Άριστον
Οι τοιχογραφίες του Θεόφιλου στην Καπνικαρέα Το Podilato στην οδό Κολοκοτρώνη Το ψαράδικο στο τέλος της Λέκκα Τα σφραγιδάδικα στην αρχή της Πραξιτέλους Οι τραγιάσκες στην οδό Βορεού Τα κουμπιά του Ρούπα στη Θησέως To ιαπωνικό μαγαζί της Hiroco στην Απόλλωνος Το σουβλάκι του Κώστα στην οδό Πεντέλης Το Four Seasons με τις βιολογικές τροφές στην οδό Νίκης H Pub Love στη Ναυάρχου Νικοδήμου, που είναι άγνωστο στο ευρύ κοινό τι συμβαίνει εκεί μέσα Η συλλογή ξηρών καρπών απ' όλη τη χώρα στον Ματσούκα της Καραγιώργη Σερβίας
Πηγή: www.lifo.gr
No comments:
Post a Comment