TI HTAN Η ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΚΛΑΑΝΙΟΛΑ ;

Μάθετε για το ιστορικό και τιμημένο όργανο απαγωγής των δύσοσμων αερίων εκτός δωματίου!

---

Ο,ΤΙ ΝΑ 'ΝΑΙBEST OF
11:38
•
07/10/2013

40

---

Η ιστορία μας αρχίζει (και τελειώνει φυσικά) στα Επτάνησα του περασμένου αιώνα, όπου οι ευγενείς σκαρφίστηκαν έναν ομολογουμένως ιδιαίτερο τρόπο για να απαλλαχθούν από τις δυσάρεστες αναθυμιάσεις κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Ναι, καλά καταλάβατε, η κλανιόλα ήταν απαραίτητο οικιακό σκεύος στα σπιτικά της υψηλής κοινωνίας των Επτανήσων, σαφώς ορισμένη στα προικοσύμφωνα της εποχής για το νυφικό κρεβάτι!
Η ιδιόρρυθμη συσκευή με την απλούστατη λειτουργία αποτελούταν από ένα χωνί και ένα μακρύ λάστιχο, το οποίο δεν χρησίμευε σε τίποτα άλλο από το να διοχετεύει τις ενοχλητικές οσμές της πορδής, που εγκλωβίζονται συνήθως κάτω από τα σκεπάσματα, μακριά από το κρεβάτι του αντρόγυνου.
Όσο κι αν ο όρος εγείρει σήμερα υποτιμητικές συνδηλώσεις, η ξακουστή κλανιόλα έζησε και βασίλεψε επί μακρόν στα Επτάνησα, με τον όρο να αντλεί την καταγωγή του από την κερκυραϊκή διάλεκτο, αν και οι ρίζες της χάνονται στα βάθη των ετών.

Το εργαλείο που κρατούσε τα πράγματα στην κρεβατοκάμαρα καθαρά και ευωδιαστά έφτανε μέχρι το παράθυρο, για να βρίσκουν τη λυτρωτική διέξοδό τους οι δυσώδεις αναθυμιάσεις της νύχτας. Συνήθως ήταν υφασμάτινο ή δερμάτινο, υπήρχαν ωστόσο και ασημένιες εκδοχές του.
Το καινοτόμο σύστημα εξαερισμού του κρεβατιού αποτελούσε μάλιστα απαραίτητο συμπλήρωμα της νυφιάτικης επτανησιακής προίκας, που όριζε ρητά την κλανιόλα στα απαραίτητα αξεσουάρ του κρεβατιού για το νιόπαντρο ζευγάρι: κοκετίνα με ντεστιέρες και μπαλντακί (κρεβάτι με κάγκελα και ουρανό δηλαδή), μαξιλάρια με ντεμέλες ρικαμάδες (μαξιλάρια με κεντημένες μαξιλαροθήκες), τσαγκούλι (δοχείο νυκτός), αναπαψόλια, σκαλνταλέτο και φυσικά η κλανιόλα (ή κλανιόρα), ο σωλήνας που κρέμεται πίσω από το κρεβάτι για την απομάκρυνση των δυσάρεστων οσμών.

Η κλανιόλα εισήχθη στην τάξη των επτανήσιων ευγενών από τους αριστοκράτες της Ευρώπης, κυρίως μέσω Ιταλίας («piritera»), όπου το οικιακό σκεύος χρησιμοποιούταν κατά κόρον. Ήταν μάλιστα η συχνή βρώση οσπρίων που επέβαλε τη χρήση της κλανιόλας στα σπιτικά των επτανήσιων ευγενών!
Εκδοχή της επτανησιακής κλανιόλας συναντούμε και στην Κύπρο, με το ένδυμα (που έμοιαζε με σκελέα) να φοριέται από τον άντρα και να δένεται σφιχτά στη μέση και τους αστραγάλους για να φυλακίζει εντός του τα δύσοσμα αέρια, τα οποία έβρισκαν διέξοδο από ελαστικό αγωγό εκτός δωματίου.

Ο θρύλος θέλει μάλιστα βασιλική κλανιόλα να βγαίνει σε δημοπρασία στον οίκο Sotheby's του Λονδίνου, απ' όπου και το κάτωθι απόσπασμα: «Το επόμενο αντικείμενο της συλλογής Γλύξμπουργκ, νούμερο 324 στους καταλόγους σας, είναι η χειροποίητη ασημένια κλανιόλα του Βασιλέως Γεωργίου του Β', κατασκευασμένη από τον οίκο Bochler του Αμβούργου το 1894. Τιμή εκκίνησης 75.000 στερλίνες. Ακούω 75.000;».

http://www.newsbeast.gr/

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΨΩΜΙ ΑΠΟ ΑΛΕΥΡΙ ΖΕΑΣ

ΤΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ Ο ΠΡΩΗΝ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΦΕΤ

ΕΛΛΑΔΑ
 
^-A⁺A
Τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότεροι φούρνοι παράγουν ψωμί, παξιμάδια, κουλούρια, ακόμα και ζυμαρικά από αλεύρι ζέας. Πρόκειται για ένα από τα αρχαιότερα δημητριακά γνωστά στον άνθρωπο. Αναφέρεται και ως Ζειά και ορισμένες φορές μπλέκεται με το γερμανικό Dinkel ή την σίκαλη, ακόμα και με το καλαμπόκι, αφού ή λέξη ζέα (Zea mais) είναι η επιστημονική ονομασία του αραβοσίτου.
Το δίκοκκο σιτάρι (Triticum dicoccum) ή ζέα δηλαδή παρέμενε για χιλιάδες χρόνια και το κυριότερο δημητριακό για τις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής όπου ονομαζόταν aja ή Emmer και χρησιμοποιούνταν και ως ζωοτροφή.
Ο πρώην πρόεδρος του ΕΦΕΤ Νίκος Κατσαρός γράφει πως αναφορά στην καλλιέργεια αυτού του δημητριακού στην Λακωνία κάνει ο Όμηρος «...ζειαί τ' ηδ' ευρυφανές κρι λευκόν» αλλά και στην Παλαιά Διαθήκη γίνεται αναφορά 32 «ο σίτος όμως και η ζέα δεν εκτυπήθησαν διότι ήταν όψιμα» [έξοδος 9: 32,32]. Ο Ηρόδοτος (5ος αιώνας π.χ.) ο γιατρός Γαληνός (2ος αιώνας π.χ.), ο Θεόφραστος (4ος αιώνας π.χ.) αλλά και ο Διοσκουρίδης (1ος αιώνας μ.χ.) αναφέρονταν στην κατανάλωση της ζέας από Έλληνες, Αιγύπτιους, Ρωμαίους και την χρήση της ως ζωοτροφή. Ακόμη αναφέρεται και ότι ο Μ. Αλέξανδρος έδινε στους στρατιώτες του ψωμί από αλεύρι ζέας.
Παρά την εκτεταμένη καλλιέργεια του στο παρελθόν η συστηματική του καλλιέργειά άρχισε να περιορίζεται σταδιακά από τις αρχές του 1900 και μετά διότι άρχισαν να καλλιεργούνται ποικιλίες σταριού με μεγαλύτερη στρεμματική απόδοση, λιγότερο πότισμα, ευκολότερη συγκομιδή και άλεσή του για την παραγωγή αλεύρου. Παρά τις ιστορικές αναφορές ότι το 1928 απαγορεύθηκε με Νόμο επί πρωθυπουργίας Ε. Βενιζέλου η καλλιέργεια ζέας, πουθενά δεν τεκμηριώνεται κάτι τέτοιο. Όσο και αν αναζήτησα πουθενά δεν βρήκα ΦΕΚ που να αναφέρεται σε αυτό. Το βέβαιο είναι ότι σταδιακά εγκαταλείφτηκε έναντι άλλων συμφεροτέρων ποικιλιών σταριού. Το ότι απαγορεύτηκε να αναφέρεται ακόμη και στα λεξικά της εποχής επίσης δεν ισχύει.
Από που προέρχεται η ονομασία της ζέας
Η Ζειά ή Ζέα προέρχεται από τη λέξη «Ζείδωρος» (αυτός που δωρίζει ζωή) και προέρχεται από το δημητριακό ζέα. Η πόλη της Αθήνας ονομαζόταν Ζείδωρος γιατί τα εδάφη της χάριζαν στους κατοίκους το ντόπιο δημητριακό. Ακόμα, η μαρίνα της Ζέας στον Πειραιά ονομάστηκε έτσι επειδή από εκεί γινόταν η διακίνηση της ζέας προς τα άλλα λιμάνια.
Ποια είναι τα θρεπτικά στοιχεία της ζέας
Τα θρεπτικά συστατικά του αλευριού ζέας δεν διαφέρουν από τα άλλα είδη αλεύρων σίτου εκτός του ότι περιέχουν μικρότερες ποσότητες γλουτένης, μεγαλύτερες ποσότητες λυσίνης (βασικού αμινοξέος, συστατικού πρωτεϊνών) και μεγαλύτερες ποσότητες του ιχνοστοιχείου μαγνήσιο. Τόσο το μαγνήσιο όσο και το αμινοξύ λυσίνη μπορεί να ληφθούν άνετα από το νερό, το κρέας και τα γαλακτοκομικά. Όσον αφορά την γλουτένη ναι μεν η ζέα περιέχει μικρότερες ποσότητες γλουτένης αλλά πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι με αλλεργία στην γλουτένη επηρεάζονται ακόμα και με πολύ μικρές ποσότητες γλουτένης. Η κοιλιοκάκη είναι αυτοάνοσο κληρονομικό νόσημα που προέρχεται από την έλλειψη ενός ενζύμου σε ορισμένα άτομα και προκαλεί πόνους στην κοιλιά, δυσπεψία, πονοκεφάλους, ζαλάδες, εμετούς, πεπτικές διαταραχές, κλπ. Αλλά ούτε και η μειωμένη παρουσία γλουτένης δίνει κάποια ιδιαίτερα θρεπτικά χαρακτηριστικά στο ψωμί. Γλουτένη περιέχουν το σιτάρι, το κριθάρι, η σίκαλη και η βρόμη. Δεν υπάρχει φάρμακο, εμβόλιο κλπ.για την κοιλιοκάκη παρά μόνον η συστηματική αποφυγή προϊόντων που περιέχουν γλουτένη έστω και σε ελάχιστες ποσότητες.
Επίσης η ζέα περιέχει φυτικές ίνες όπως και άλλα είδη αλεύρων που οπωσδήποτε διευκολύνουν την λειτουργία του παχέως εντέρου γενικά αλλά επίσης φυτικές ίνες συνιστώνται και στους διαβητικούς.
Το αλεύρι ζέας περιέχει βιταμίνη Α, θειαμίνη και βιταμίνες της ομάδας Β, [ριμποφλαβίνη, (Β2), νιασίνη(Β3), παντοθενικό οξύ(Β5), βιταμίνη (Β6)], φολικό οξύ, βιταμίνη Ε, και βιταμίνης Κ. Αυτές τις βιταμίνες μπορούμε επίσης να τις πάρουμε από το κρέας, τα γαλακτοκομικά, αυγά, κλπ.
Τα ιχνοστοιχεία που υπάρχουν στην ζέα εκτός του μαγνησίου είναι ο σίδηρος, ο φώσφορος, το κάλιο, το νάτριο, ο ψευδάργυρος και το μαγγάνιο που επίσης παίρνουμε από μια απλή υγιεινή διατροφή, νερό, γαλακτοκομικά, κρέας, αυγά, κλπ. Κάποιες θαυματουργές ιδιότητες που αναφέρονται όπως : μείωση της χοληστερίνης, πρόληψη καρδιαγγειακών παθήσεων, πρόληψη καρκίνου, διαβήτη, απώλεια βάρους, ομαλή εμμηνόπαυση, καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος κλπ. δεν έχουν καμία επιστημονική τεκμηρίωση. Επίσης αναφέρεται ότι η ζέα συμβάλλει στην καταπολέμηση χρόνιων φλεγμονών καθώς και ότι συμβάλλει στην προστασία από μετάσταση διαφόρων μορφών καρκίνου, χωρίς να υπάρχει καμία επιστημονική τεκμηρίωση.
Αναφέρεται επίσης ότι είναι ιδιαίτερα ευεργετικό για την λειτουργία του εγκεφάλου, εντελώς αυθαίρετα και χωρίς έστω επιστημονικές ενδείξεις. Τέλος αναφέρεται ότι δύο Γερμανοί γιατροί ήλθαν στην Ελλάδα το 1926 και κατόπιν μελετών στην Βόρεια Ελλάδα διαπίστωσαν ότι οι ιδιαίτερες πνευματικές ικανότητες των Βόρειο Ελλαδιτών οφείλονταν στην κατανάλωση αλεύρου ζέας και κατόπιν αυτού εισηγήθηκαν στην Γερμανική Κυβέρνηση να απαγορεύσει την κατανάλωση ψωμιού από ζέα που επεβλήθη δια νόμου από τον Ε. Βενιζέλο .Τίποτα από αυτά δεν είναι αλήθεια.
Το δημητριακό ζέα έχει τις ίδιες θερμίδες με τις υπόλοιπες ποικιλίες σιταριού, παρά τις όποιες διαφορές σε θρεπτικά συστατικά. Από το αλεύρι ζέας βέβαια δεν παρασκευάζεται μόνο ψωμί, αλλά και κουλούρια, παξιμάδια, μακαρόνια και όπου αλλού χρησιμοποιείται αλεύρι .Το σιτάρι ζέας που εγκαταλείφθηκε από εμάς σταδιακά από την δεκαετία του '20 επανέρχεται σήμερα ως εισαγόμενο στάρι ζέας κυρίως από την Γερμανία. Τα πέντε τελευταία χρόνια άρχισε ν' ανθίζει η καλλιέργεια σπόρων ζέας στην Πελοπόννησο, την Θεσσαλία, την Β. Ελλάδα και αλλού. Χρειάζεται βέβαια πολύ νερό και προσοχή στο άλεσμα αλλά οι καλλιεργητές είναι μέχρι σήμερα ικανοποιημένοι.
Το στάρι ζέας πέρα από όσα αναφέρθηκαν έχει πολύ καλή γεύση και είναι εύπεπτο. Ο καταναλωτής αναζητά ποιοτικά προϊόντα και το αλεύρι ζέας παράγει ένα εξαιρετικά εύγευστο και εύπεπτο προϊόν, γι' αυτό και κερδίζει συνεχώς στην ελληνική αγορά. Με την αύξηση της κατανάλωσης του αλεύρου ζέας και της καλλιέργειας της ζέας μειώνονται ήδη και οι τιμές του.
Πηγή: Ολη η αλήθεια για το ψωμί από αλεύρι ζέας | iefimerida.gr http://
www.iefimerida.gr/news/

ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑΤΙ Η ΜΙΑ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΓΟΜΟΛΑΣΤΙΧΑς ΕΙΝΑΙ ΜΠΛΕ ;

 Μην είστε τόσο σίγουροι

Για χρόνια πιστεύαμε ότι η μπλε άκρη της γομολάστιχας ήταν για να σβήνει τα λάθη που κάναμε όταν γράφαμε με στυλό και άλλη άκρη της, η καφέ, αντίστοιχα χρησιμοποιούταν για τα γραπτά με μολύβι.
Σωστά; Λάθος.
Μα πως, θα διερωτηθεί κάποιος, αφού με αυτόν τον τρόπο τα γράμματα που ήταν γραμμένα με στυλό έσβηναν γρήγορα και καλά.
Ναι, αλλά το χαρτί τριβόταν και γινόταν τραχύ ενώ ορισμένες φορές σχιζόταν κιόλας (αυτά, για όσους θυμούνται πριν από την εμφάνιση του ασβεστόμορφου υγρού, του blanco).
Η σωστή χρήση της γομολάστιχας έχει ως εξής.
Η μπλε άκρη της σίγουρα δεν είναι για να σβήνουμε το στυλό. Η χρησιμότητά της είναι για να σβήνει τα όποια λάθη από μολύβι που έχουν γίνει όταν γράφουμε επάνω σε σκληρό χαρτί. Αντίθετα η καφέ άκρη χρησιμεύει για να σβήνει μολύβι σε πιο λεπτό τύπο χαρτιού.
ΠΗΓΗ: Αnawkwardindian

http://www.huffingtonpost.gr/

ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΗΘΙΖΕΤΑΙ ΝΑ ΣΚΕΠΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΩΝ ΚΕΚΟΙΜΙΣΜΈΝΩΝ ;

Η συνήθεια να σκεπάζεται το κεφάλι των κεκοιμημένων είναι πάρα πολύ παλιά και επικρατεί μέχρι και σήμερα μαζί με το σάββανο. Η συνήθεια αυτή διατηρείται και στις μοναχικές διατάξεις, όπου το κεφάλι του κεκοιμημένου από τη στιγμή που ενδύεται ο κεκοιμημένος τα μοναχικά του, παραμένει καλυμμένο μέχρι και αυτής της ταφής.

Το ειδικό αυτό ύφασμα που εκάλυπτε την κεφαλή του κεκοιμημένου έχει διάφορα ονόματα όπως: «σουδάριον προσώπου» κατά τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης ή «κάλυμμα της θήκης» κατά τον άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο1. Αυτά τα καλύμματα φαίνεται – σύμφωνα με τη μαρτυρία του αγίου Γρηγορίου Νύσσης τα έπαιρνε κατά την ταφή ο πιστός λαός για ευλογία. Έτσι «τα σουδάρια των προσώπων αυτού (ενν. του αγίου Μελετίου επισκόπου Αντιοχείας) εις φυλακτήρια των πιστών διετίλλετο» 2. Στον βίο της αγίας Μακρίνας της αδελφής του αγίου Γρηγορίου επισκόπου Νύσσης αναφέρει ο ίδιος: «Επειδή το ιερόν εκείνο πρόσωπον αι παρθένοι προσέβλεψαν… μιας τινός ατάκτως εκβοησάσης, ότι ουκέτι μετά την ώραν ταύτην το θεοειδές τούτο προσβλέψομεν πρόσωπον…» 3. Ακόμη και καθ’ όλην την νεκρική πομπή της μεταφοράς της οσίας Μακρίνας το πρόσωπό της παρέμεινε σκεπασμένο. Όταν έφθασε η ώρα της ταφής το πρόσωπο της ξεσκεπάστηκε.
Η συνήθεια της καλύψεως με το σάββανο συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Καθ’ όλη την διάρκεια των μεταφορών το λείψανο παραμένει καλυμμένο. Η αποκάλυψη του προσώπου γίνεται κατά την ώρα της νεκρώσιμης ακολουθίας και κατά τη στιγμή της ταφής.
Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος αναφέρει σχετικά με το σκέπασμα του προσώπου του κεκοιμημένου στο Εγκώμιό του για τον Μέγα Βασίλειο: «Προεκομίζετο μεν ο άγιος, χερσίν αγίων υψούμενος σπουδή δ’ ην εκάστω, τω μεν κρασπέδου λαβέσθαι, τω δε σκιάς, τω δε του ιεροφόρου σκίμποδος, και ψαυσαι μόνον τι γάρ εκείνου του σώματος ιερώτερον τε και καθαρώτερον; τω δε των αγόντων ελθείν πλησίον, τω δε της θείας απολαύσαι μόνης, ως τι κακείνης πεμπούσης όφελος» 4.
Στο κεφάλαιο αυτό πρέπει να προσθέσουμε και κάποια παράξενη και ξενική συνήθεια για την καθ’ ημάς Ανατολική Ορθόδοξο Εκκλησία που είναι το κλείσιμο και το σφράγισμα του φερέτρου του κεκοιμημένου προκειμένου να μην τον αντικρύσουν οι άνθρωποι και φοβηθούν. Υπογραμμίζουμε και σε άλλο σημείο του βιβλίου μας τη συνήθεια να μην έρχεται αντιμέτωπος ο άνθρωπος με τους νεκρούς. Αυτό φανερώνει κάποια αποξένωση από την πραγματικότητα. Κάποιοι διατείνονται και λένε υποστηρίζοντας το σφράγισμα των φερέτρων ότι οι συγγενείς δεν πρέπει να βλέπουν τον κεκοιμημένο τους, για να μη χαλάσει η εικόνα που είχαν γι’ αυτόν όπως ήταν εν ζωή. Αυτή δεν είναι σωστή αντιμετώπιση. Δυστυχώς τελευταίως παρατηρείται η ίδια κατάσταση και σε εκκλησιαστικά πρόσωπα, επισκόπους και ιερείς, γεγονός που προξενεί αλλοίωση της ιεράς Παραδόσεώς μας.
1 ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 4, P.G. 55,512.
2 ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ 1, P.G. 46,861.
3 ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, σ. 84.
4 ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ, P.G. 36, AB.
http://www.dogma.gr

 Πίσω στα παλιά

ΠΟΣΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΛΑΤΙ ;

 Δες πόσα είδη υπάρχουν και ποια οφέλη έχουν… Ποιο να διαλέξεις;

Ξέρεις καλά πως το αλάτι στη χώρα μας προέρχεται από τη θάλασσα… θα βρεις όμως και είδη αλατιού που προέρχονται από κάποιο ορυκτό υλικό. Το ήξερες πως υπάρχει ροζ, γαλάζιο, μαύρο ή και κόκκινο αλάτι;
Με τη βοήθεια της Κλινικής Διαιτολόγου Διατροφολόγου κάνουμε ένα ταξίδι στα είδη αλατιού και μαθαίνουμε ποιο είναι καλύτερο για τη σιλουέτα σου και αν πρέπει να επιλέξεις θαλασσινό ή ορυκτό.
Το αλάτι είναι απαραίτητο!
Έχει κατηγορηθεί για κατακράτηση, φούσκωμα, παραπάνω κιλά και βέβαια για προβλήματα υγεία. Όμως δεν θα πρέπει να ξεχνάς πως το αλάτι -και για να ακριβολογούμε το νάτριο, όπως είναι η επιστημονική ονομασία της ουσίας που φέρει κυρίως το αλάτι- χρειάζεται. “Το νάτριο είναι απαραίτητο για τη ρύθμιση της ισορροπίας των υγρών στον οργανισμό, καθώς και για τη μεταφορά ηλεκτρικών φορτίων” εξηγεί η διαιτολόγος.

Πόσο αλάτι;
“Οι ανάγκες ενός ανθρώπου σε αλάτι είναι περίπου 1 κουταλάκι του γλυκού (περίπου 2,3 γρ νατρίου) την ημέρα.”
Προσοχή: Καθημερινά καταναλώνουμε πολύ περισσότερο, είτε προσθέτοντας επιτραπέζιο αλάτι στο φαγητό είτε τρώγοντας τρόφιμα, που περιέχουν μεγάλη ποσότητα αλατιού. Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στην αγορά τροφίμων, να διαβάζουμε τις διατροφικές ετικέτες και να βλέπουμε την ποσότητα νατρίου που περιέχουν.
Η μεγάλη κατανάλωση αλατιού προκαλεί αύξηση την αρτηριακής πίεσης καθώς και κατακράτηση υγρών, αύξηση του όγκου του αίματος και υπεραιμία των ιστών.
ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΛΑΤΙΟΥ
Υπάρχουν πολλά και διάφορα είδη αλατιού. Οι διαφορές τους οφείλονται στο μέγεθος των κόκκων τους, στον τόπο προέλευσή τους και στην περιεκτικότητά τους σε προσμίξεις. Σε ό, τι αφορά στη μαγειρική, κάθε είδος αλατιού είναι κατάλληλο για διαφορετικό φαγητό.

1. Λευκό θαλασσινό αλάτι 

Είναι αυτό που γνωρίζεις καλά κι αυτό επειδή ζούμε στην Ελλάδα. “Το επιτραπέζιο αλάτι έχει υποστεί επεξεργασία για τον καθαρισμό του. Συνήθως προστίθεται σε αυτό ιώδιο.”

Τι συστήνει η διαιτολόγος: Προτιμήστε το χοντρό αλάτι το οποίο είναι θαλασσινό αλάτι ακατέργαστο και περιέχει μεταλλικά άλατα στο μαγείρεμα παρά ως επιτραπέζιο.

2. Ανθός αλατιού

Ο άνθος αλατιού είναι σπάνιο και το ακριβότερο των άλλων αλατιών. Συλλέγεται από την επιφάνεια της αλυκής με τα χέρια και μοιάζει με λεπτές, φίνες νιφάδες. Το αλάτι αυτό δεν έχει υποστεί καμιά κατεργασία, είναι ένα φυσικό προϊόν πλούσιο σε ιχνοστοιχεία, κάλιο, ασβέστιο και φθόριο.

3. Μαύρο αλάτι Χαβάης

Το μαύρο αλάτι Χαβάης είναι ένα παραδοσιακό θαλασσινό αλάτι από τη Χαβάη. Το μαύρο του χρώμα το οφείλει στον άνθρακα που προστίθεται. Συλλέγεται με το χέρι πάνω από τις λίμνες που σχηματίζονται στο έδαφος από ροές λάβας. Το μαύρο αλάτι έχει και καλλυντική χρήση σε πολλά κέντρα σπα.

Detox Salt: Ο άνθρακας πιστεύεται ότι έχει αποτοξινωτικές ιδιότητες και βοηθάει στην αποβολή τοξινών από το σώμα.

4. Κόκκινο αλάτι Χαβάης

Το κόκκινο αλάτι Χαβάης είναι φυσικό προϊόν που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της παλίρροιας και έχει αναμειχθεί με κόκκινο ηφαιστειακό πηλό.

Diet pros: Το αλάτι αυτό είναι πλούσιο σε ηλεκτρολύτες, ιχνοστοιχεία αλλά και σίδηρο.

5. Γαλάζιο αλάτι Περσίας

Το αλάτι Περσίας έχει χαρακτηριστεί το ζαφείρι των Ιμαλάϊων. Θεωρείται ένα από τα πιο σπάνια αλάτια. Το χρώμα του το οφείλει από τα πετρώματα της περιοχής που συλλέγεται. Δεν υπόκειται σε επεξεργασία και είναι πλούσιο σε ιχνοστοιχεία και μέταλλα.

6. Καπνιστό αλάτι

Το καπνιστό αλάτι είναι θαλασσινό αλάτι στο οποίο έχει γίνει κάπνισμα. Η γεύση του εξαρτάται από το είδος του ξύλου όπου θα γίνει το κάπνισμα. Συνήθως γίνεται σε ξύλο σημύδας, κέδρου ή οξιάς. Είναι ιδανικό για ψητά κρέατα

7. Ροζ αλάτι Ιμαλαΐων 

Το αλάτι Ιμαλαΐων ανήκει στην κατηγορία του ορυκτού αλατιού και θεωρείται καλύτερο από το επιτραπέζιο, διότι δεν περιέχει χημικές ουσίες. Το συστήνουν πολλές φορές ως πιο υγιεινό αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως και αυτό περιέχει νάτριο επομένως η χρήση του πρέπει να γίνεται με μέτρο.

ΟΡΥΚΤΟ Ή ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ;
Παρατηρώντας τα είδη του αλατιού παραπάνω, θα είδες πως προέρχεται είτε από τη θάλασσα, είτε είναι ορυκτό.

– Θαλασσινό αλάτι: είναι φυσικοί κρύσταλλοι αλατιού, που προέρχονται από την εξάτμιση του θαλασσινού νερού, είτε λόγω του ηλίου, είτε λόγω του αέρα, είτε μέσω τεχνιτών χειρισμών. Είναι το πιο συνηθισμένο στη χώρα μας.

– Ορυκτό αλάτι: είναι η κοινή ονομασία του ορυκτού αλίτη – halite. Το συλλέγουμε από διάφορες περιοχές σε όλον τον κόσμο με τη μέθοδο της εξόρυξης αν τα κοιτάσματα είναι καθαρά ή της διάλυσης αν υπάρχουν διάφορες προσμείξεις.

Τελικά ποιο από τα δύο είναι καλύτερο;
Δεν μπορούμε να πούμε ποιο αλάτι (ορυκτό ή θαλασσινό) είναι καλύτερο. Στην αγορά αλατιού να προτιμάτε αυτά που έχουν υποστεί λιγότερη επεξεργασία. Να μην ξεχνάτε ότι ζούμε σε μια χώρα όπου υπάρχει άφθονο θαλασσινό νερό, επομένως η χρήση του φυσικού θαλασσινού αλατιού πρέπει να προτιμάτε χωρίς όμως να απαγορεύουμε και την χρήση ορυκτών αλάτων.
Να θυμάσαι λοιπόν ότι καλό είναι να επιλέγεις εκείνο με τη λιγότερη επεξεργασία και φυσικά να προσέχεις την ποσότητα που καταναλώνεις.

tro-ma-ktikoblogspot.gr

"ETΣΙ ΧΤΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙΟΥ "

  Μια  υπέροχη  φωτογραφία του κτιριακου  Γυμνασίου - Λυκείου  μας , με  φόντο τα  χιονισμένα  Βαρδούσια .

                                  ****************

Με ιδρώτα  και ..αίμα φίλοι  μου  έχει χτιστεί αυτό  το  υπέροχο  κτίριο που  στεγάζει το  Γυμνάσιο  και  το  Λύκειό  μας , και  αυτό  είναι  κάτι που  πολλοί  χωριανοί  μας  δεν  γνωρίζουν  ίσως , καλό  είναι  λοιπόν να  διαβάσουν  το  ιστορικό  αυτού  του  έργου , για  να  γνωρίσουν  και  τους  ανθρώπους  που έδωσαν το.." αίμα  " τους  για  την πραγματοποίηση του  Πανδωρικού  αυτού  ονείρου 

   Βέβαια , όπως  πάντα  συμνβαίνει στυ  ζωή , κάποιοι  απ' τους  ανθρώπους  αυτούς  , ίσως  η ..ιστορία να  μην  τους  πρόβαλε ανάλογα και  κάποιους  να  τους  υπερτίμησε , αυτά  έχει  η  ζωή , οι  Δωριείς  όμως  γνωρίζουν  πολύ - πολύ καλά , ποιοι  και  πόσα  προσέφεραν πραγματικά στην  προσπάθεια  αυτή και  ποιοι  ..διαφημίστηκαν ..

   Δείτε  το  σύντομο  ιστορικό  για  να  έχετε  μια  εικόνα των πεπραγμενων ..

 

   Ένα " Λεύκωμα " με το ιστορικό της ανέγερσης του Γυμνασίου Λιδορικίου και τα ονόματα όλων όσων βοήθησαν γι' αυτό το σκοπό , είχε ετοιμάσει η Ερανική Επιτροπή να βγάλει το 1967 , αλλά τελικά , δεν το κατόρθωσε . Το βασικό κείμενο του Λευκώματος , το είχε γράψει ο παλιός Πρόεδρος Γιώργος Παπαδόπουλος , αυτός για τον οποίο ο Ιταλός Φρούραρχος Λιδορικίου σημείωσε πως έμοιαζε " με Ρωμαίο Συγκλητικό ".

   Ο ακούραστος μπάρμπα Γιώργης , είχε αναλάβει , σαν μέλος της Επιτροπής , την αλληλογραφία , τις δημοσιεύσεις κλπ . Όταν του ζητήθηκε , απ' το " ΛΙΔΩΡΙΚΙ " , το ιστορικό του λευκώματος έγραψε :

   " Η έκδοσίς του δεν κατέστη δυνατή , λόγω του μάκρους της πολυετίας που κράτησε ο έρανος και του θανάτου πολλών εκ των μελών της Επιτροπής . Επτά από τα δέκα μέλη της , χρόνο με το χρόνο απεδήμησαν εις Κύριον .  Μένομεν εν ζωή ακόμα τρεις : Ο Γιατρός ο Παπαδόπουλος , ο Γιάννης Μποβιάτσης κι' εγώ .

   Τα ονόματα των μελών της Επιτροπής είναι εγγεγραμμένα εις μαρμάρινον στήλη ανηρτημένη εντός του Γυμνασίου . Δεν είδαμε όμως , ο εκάστοτε Σύλλογος των Καθηγητών να αισθανθή την υποχρέωσιν να παραστή στην κηδείαν κανενός εκ των θανόντων μελών της και κυρίως εις τον υπηρετήσντα ως Πρόεδρον αυτής αείμνηστον Βασ. Κουλόπουλον , θανόντα πέρυσι .

   Τέσσερις πέντε μαθητές θα μπορούσαν να αποτελέσουν την τιμητική φρουρά της κηδείας . Δεν θα τους έβλαπτε , τουναντίον , τούτο θα ήτο προς τιμήν των ".

   Το κείμενο που είχε ετοιμάσει ο μπάρμπα Γιώργης για το " ΛΕΎΚΩΜΑ " είναι γραμμένο το 1967 και λέει :

   " Το λεύκωμα αυτό αφιερούται προς τιμήν όλων εκείνων , όσοι συνεισέφεραν μεγάλα η μικρά ποσά μέσω της Ερανικής Επιτροπής , δηλαδή της στεγάσεως και παραδόσεως προς λειτουργίαν του Γυμνασίου . Δεν έβλαψεν όμως η καθυστέρησις της εκτυπώσεως και η σιωπηλή παράτασις του εράνου . Κατά το μεσολαβήσαν πενταετές χρονικόν διάστημα προσετέθησαν και άλλα ποσά είς τον έρανον ενεργείας του προ πενταετίας ελθόντος και διαμένοντος έκτοτε εν Ελλάδι θαλερού πρεσβύτου κ. Στ. Κατζιού .

   Ο κ.Σταύρος Κατζιός , ως Πρόεδρος της εν Σικάγω Ερανικής Επιτροπής , υπήρξε η ψυχή του εν Αμερική εράνου και διεδραμάτισε πρωτεύοντα ρόλον εις την διεξαγωγήν και τόνωσιν αυτού κατά την εκεί διαμονήν του, αλλά και μετά την εδώ άφιξίν του . Κορύφωμα των ενέργειών του υπήρξεν το προ διετίας ληφθέν τσεκ τριων χιλιάδων δολλαρίων εκ μέρους τριών δωρητών συμπατριωτών μας , ανα χίλια δολλάρια έκαστος , περιπλέον των όσων ούτοι συνεισέφεραν , επίσης γενναιοδώρως , εις τον αρχικόν έρανον .

   Αναφέρομεν εδώ , τιμητικώς , τα ονόματά των :

Χρήστος Νικ. Πέτρου , Αλέξιος Ν. Κάζος και Ευθύμιος Λέτσος . Το ποσόν αυτό ενισχυθέν με υπόλοιπον της Ερανικής Επιτροπής εχρησιμοποιήθη αποκλειστικώς εις την εγκατάσρασιν κεντρικής θερμάνσεως ( καλοριφέρ ) εις απάσας τας αιθούσας του Γυμνασίου , πλεονέκτημα , όπερ , ολίγα Γυμνασιακά διδακτήρια της Ελλάδος διαθέτουν .

   Ούτω λοιπόν με τον τερματισμόν του έργου της Ερανικής Επιτροπής , σήμερον , δυνάμεθα αναπολούντες τους πολυχρονίους αγώνες και μόχθους , ους καταβάλομεν ως Ερανική Επιτροπή , διά την ανέγερσιν του Γυμνασιακού Διδακτηρίου , με ικανοποίησιν να είπωμεν ότι επιτελέσαμεν άθλον σημαντικώτατον . Παρεδώσαμεν ένα παμμεγέθες κτιριακόν συγκρότημα τελειοποιημένον και συγχρονισμένον και εφοδιασμένον με όλας τας απαιτήσεις του πολιτισμού .

   Αξίζει όμως εδώ να προσθέσωμεν χρονολογικώς το ιστορικόν της ανεγέρσεως του Γυμνασίου , όπερ είναι και ιστορία της Ερανικής Επιτροπής . 152 πρακτικά συνεδριάσεων επραγματοποιήθησαν καθ' όλην την διάρκειαν , αριθμός , ο οποίος πολλά μαρτυρεί περί της εργασίας και της αναπτυχθείσης δραστηριότητος της Επιτροπής .

   Η Ερανική Επιτροπή συνεκροτήθη διά Βασιλικού Διατάγματος δημοσιευθέντος εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως υπ' αυξ.αριθμόν 41/27-2-1953 κατόπιν ενεργειών του νεωστί αφιχθέντος Γυμνασιάρχου μας Χαριλάου Παπαδημητρίου . Είναι δίκαιον ν' αναφερθή εν προοιμίω και εξαρθή δεόντως η συμβολή του κ. Παπαδημητρίου ως εμψυχωτού και πρωτεργάτου , του όλου έργου . Με τολμηράν φαντασίαν συνέλαβε την οικτράν εικόνα και τας ανάγκας της αγόνου , κατεστραμμένης και εγκαταλελειμμένης επαρχίας μας , εξήγησε με οξυδέρκειαν τας δυνατότητας μιάς αναγεννήσεως εις τον τομέα της αρμοδιότητός του και , πέραν των παιδαγωγικών καθηκόντων του ανέλαβε μίαν σταυροφορίαν και εσάλπισε το ιερόν κήρυγμα της ανεγέρσεως του Διδακτηρίου του Γυμνασίου ως δικλείδα μελλοντικής αναγεννήσεως του τόπου . Η φωνή του δεν έπεσεν εις το κενόν , εύρε πλόυσίαν ανταπόκρισιν και αναγνώρισιν .

   Η Ερανική Επιτροπή απετελέσθη εξ εγκρίτων προσώπων της Κοινότητός μας , 10 τον αριθμόν , συνελθούσα δε συνεκροτήθη εις σώμα . Εξέλεξεν Ποόεδρον τον κ.Χαριλ. Παπαδημητρίου , Γυμνασιάρχην , Αντιπρόεδρον τον κ. Βαιλ. Κουλόπουλον , Συμβολαιογράφον , Γραμματέα τον κ. Δημ. Κατζιόν , έμπορον , Ταμίαν τον κ. Ιωαν. Παπαδόπουλον , ιατρόν , μέλη δε αυτής τους κ.κ. Κων.Πανάγον , Γεωργ.Δημ. Παπαδόπουλον , Γεωργ. Δημ . Ανδρίτσον , Νικ. Σκούταν , Ιωάν. Νικ. Μποβιάτσην και Αθαν. Ι. Κάππον .

   Εις επανειλημμένας συνεδριάσεις η Επιτροπή κατέστρωσεν σταδιακόν πρόγραμμα ενεργείας . Ως πρώτη εκκίνησις υπήρξε η πρόσκλησις του επαγγελματοβιοτεχνικού και εμπορικού κόσμου του Λιδορικίου εις την αίθουσαν του Γυμνασίου με άμεσον σκοπόν την έναρξιν του εράνου .  Κατόπιν εισηγητικής ομιλίας του κ. Γυμνασιάρχου όλοι οι παρευρισκόμενοι με παλμόν εκρηκτικού ενθουσιασμού άξιον πολλής εξάρσεως προσέφερον εντός ολίγων μόνον στιγμών το ποσόν των δώδεκα τότε εκατομμυρίων δραχμών . Το ποσόν αυτό θ' αποτελέση τον πυρήνα και το έναυσμα της δραστηριότητος της Επιτροπής , όπως στραφεί προς πάσας τας διευθύνσεις .

   Ευθύς μετά την επομένην Κυριακήν , ο έρανος εντός του Λιδορικίου ανέρχεται εις τας 45 χιλ. δραχμάς και φθάνει τελικώς εις το ποσόν των υπέρ τας εξήκοντα χιλ. δραχμάς . Η μαρτυρική πρωτεύουσα της Δωρίδος ήρθη , τω όντι , εις το ύψος των περιστάσεων και προεβλήθη ως παράδειγμα προς μίμησιν .

   Το Γυμνάσιό μας ολοκληρωμένο , το 1958 , με πολλές βέβαια ελλείψεις , αλλά το όνειρο όλων πήρε σάρκα και ..οστά ...

   Η Επιτροπή , παραλλήλως προς τας ενεργείας της μεταξύ των εν Αθήναις και Πειραιεί διαβιούντων συμπατριωτών μας με συγκρότησιν Επιτροπής εκεί αποτελεσθείσης εκ του Προέδρου της ανασυσταθείσης τότε Δωρικής Αδελφότητος και των Προέδρων των άλλων Δωρικών Σωματείων και άλλων εγκρίτων Δωριέων , στρέφει τας ενεργείας της προς τους εν Αμερική διαβιούντας Δωριείς , προς ούς και προσβλέπει ως την κυρίαν οικονομικήν δύναμιν , ήτις θα στηρίξη σοβαρώς το αναληφθέν έργον . Πρώτη ενέργεια υπήρξεν η διά του εν Αμερική Ελληνικού τύπου ψυχολογική προπαρασκευή του εράνου . Την 10ην Δεκεμβρίου 1953 δημοσιεύεται πολύστηλος θερμοτάτη έκκλησις της Επιτροπής εις τας εκεί ημερησίας εφημερίδας , " Ατλαντίς " και " Εθνικός Κήρυξ "ήτις έσχεν ζωηροτάτην απήχησιν εις τας καρδίας όλων των εν Αμερική Δωριέων .

   Επακολουθεί βροχή , εκατοντάδων προσωπικών επιστολών προς όλους , ων είχεν τας διευθύνσεις με θερμήν προτροπήν και σύστασιν , όπως συνεννοηθώσιν μεταξύ των , καταρτίσωσιν επιτροπάς και επιδοθώσιν μεθοδικώς είς την διενέργειαν εράνου μεταξύ των εις την παροικίαν των ευρισκομένων Δωριέων . Επιτροπαί Εράνου εις Σικάγον , Μιλγουόκι , Χίμπιν και αλλαχού , αίτινες επιδίδονται με ζήλον εις την διεξαγωγήν του εράνου . Ευρισκόμεθα ήδη εις το τέλος του έτους 1953 . Η Επιτροπή έχει πραγματοποιήσει 18 συνεδριάσεις , κατά τας οποίας ελήφθησαν αποφάσεις προπαρασκευαστικαί διά την όσον οιόν τε ταχυτέραν έναρξιν του έργου . Ούτω διά των ανά χείρας χρημάτων προβαίνει εις την αγοράν του οικοπέδου εκτάσεως δέκα περίπου στρεμμάτων , εις την έκτασιν αυτήν περιλαμβάνεται και το υπό του ιατρού Λαλαγιάννη Αθανασίου δωρηθέν οικόπεδον εκ δύο στρεμμάτων αξίας 5 χιλ. δρχ . Ακολούθως κατά το έτος 1954 , καθώς ο έρανος προχωρεί μέσω της Δωρικής Αδελφότητος εν Αθήναις και εις το εξωτερικόν και έρχονται αι πρώται ενθαρρυντικαί ειδήσεις επιτυχίας του διεξαγομένου εράνου , προβαίνει εις την δέουσαν διά την έναρξιν της οικοδομης προμήθειαν 700 στατήρων ασβέστου , υλοτομεί και αποθηκεύει την απαιτουμένην ξυλείαν , καθώς και λοιπά υλικά οικοδομής , τσιμέντα , σίδηρα κλπ. Δημοπρατεί την εκθεμελίωσιν και ισοπέδωσιν του χώρου , ένθα θα κτισθή το διδακτήριον και εν συνεχεία δημοπρατεί την διά λιθοδομής τοιχοποιίαν της οικοδομής , ήτις επικυρούται εις τον συμπατριώτην μας εργολάβον Κων. Τσώνον ούτινος η μετέπειτα επιμελής εργασία είναι αξία μνείας .

   Ωσαύτως επιφορτίζεται ο κ. Γυμνασιάρχης , όπως κατά την μετάβασίν του εις Αθήνας προς πλαισίωσιν της εκεί Επιτροπής κατά την ημέραν της διενεργείας του εράνου , επισκεφθή τας αρμοδίας υπηρεσίας του Υπουργείου Παιδείας και παρακαλέση , όπως εγκρίνουν αυτεπιστασίαν του όλου έργου υπό της Ερανικής Επιτροπής . Η μελέτη , ην είχεν εκπονήσει το Υπουργείον προέβλεπεν δαπάνην άνω των δύο εκατομμυρίων δραχμών , ποσόν όπερ θα ήτο ανεπίτευκτον ερανικώς και το έργον θα έμενε ημιτελές , εάν τούτο εδίδετο εις εργολάβον .

   Ο κ. Παπαδημητρίου συνήντησε κατανόησιν υπό του Υπουργείου και ούτω εξησφαλίσθη η ανασύνταξις της μελέτης και η αυτεπιστασία και κατά στάδια πρόοδος του έργου . Με προπαρασκευαστικήν εργασίαν διέρρευσε και το 1954.

   Επραγματοποιήθησαν 17 συνεδριάσεις υπό την προεδρίαν του κ. Παπαδημητρίου , οπότε ούτος εκλεγείς εκπαιδευτικός Σύμβουλος και εν συνεχεία Πρόεδρος της ΟΛΜΕ παρέμεινεν έκτοτε είς Αθήνας και του λοιπού θα προεδρεύη ο μέχρι σήμερον Αντιπρόεδρος κ . Κουλόπουλος .

    Ο κ.Παπαδημητρίου επέρασε από τον τόπον μας ως μία μεγάλη αγαθοποιός δύναμις και η μνήμη μας θα τον συνοδεύη ευγνωμόνως εφεξής .

   Κατ' αρχάς του έτους 1955 , η Ερανική Επιτροπή έχουσα εις χειρας της ικανόν ποσόν εμβασμάτων εξ Αθηνών και του εξωτερικού αποφασίζει , όπως προβή εις την θεμελίωσιν του διδακτηρίου και ορίζει την 13ην Μαρτίου , ημέραν Κυριακήν ως τελετήν αυτής . Πράγματι η τελετή αυτή έλαβεν χώραν την ορισθείσαν ημέραν και προσέλαβε πανηγυρικόν χαρακτήρα . Παρέστησαν όλαι αι αρχαί του Νομού , πλήθος κόσμου εκ των γύρω χωρίων και εξ Αθηνών . Ήλθον δε προς τούτο πλείσται προσωπικότητες και αντιπρόσωποι του Τύπου . Μετά την επί τόπου της καταθέσεως του θεμελίου λίθου ωμίλησαν κατά σειράν ο προεδρεύων της Ερανικής Επιτροπής κ. Κουλόπουλος , ο εκ των μελών της Επιτροπής κ. Γ. Παπαδόπουλος , ο Βουλευτής Αθαν. Ψιμάρας , ο Πρόεδρος της Δ. Αδελφότητος κ. Παν .Ζούκος , ο ποιητής κ. Γ.Κελεπούρης , ο Γυμνασιάρχης κ . Χαριλ. Παπαδημητρίου , ο αιδεσ. Σπ. Κοράκης , ο Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτης εξ Αμερικής κ. Γαμβρίλης και τελευταίος ο Υφυπ. Τύπου κ. Γ. Λύχνος .

   Όλοι οι ομιληταί διά λόγων θερμών εξήρον την μεγίστην σπουδαιότητα του έργου , όπερ περατούμενον θα καταυγάζη ως φάρος και με τον πυρσόν της ακτινοβολίας του θα φωτίζει το πνεύμα των επερχομένων γενεών της Δωρικής νεολαίας εις το διηνεκές .

   Έκτοτε πολλά επετελέσθησαν , με γοργόν ρυθμόν αρχίζει η οικοδόμησις . Περάτωσις του πρώτου ορόφου του κτιρίου επιτυγχάνεται μέχρι τέλους Ιουλίου 1955 . Συνεχίζεται η τοιχοποιία , συνεχίζεται ο έρανος και αναλόγως των εισφορών του εράνου εκάστου έτους προχωρεί και το έργον . Θα ήτο ανεπίκαιρου ενδιαφέροντος η λεπτομερειακή εξιστόρησις της κατά στάδια εργασίας και προόδου του έργου της οικοδομής . Τούτο μόνον σημειούμεν , ότι τα έτη 1955- 1956 - 1957 - 1958 είναι τα πλέον μεστά εις οργασμόν και απόδοσιν εράνου και έργου . Τέλος Οκτωβρίου 1958 το όλον κτιριακόν συγκρότημα είχε περατωθή και αι οκτώ αίθουσαι του κυρίου κτιρίου είναι έτοιμοι και εσωτερικώς τελειοποιημέναι και παραδίδονται προς εγκατάστασιν και λειτουργίαν του Γυμνασίου . Κατ' αυτήν την χρονολογίαν ο έρανος τόσον εις την Αμερικήν , όσον και εν Ελλάδι είχεν ανέλθει εις 755 χιλιάδας δραχμάς , συνολικώς , ποσόν , το οποίον η Ερανική Επιτροπή διεχειρίσθη με πόνον και σεβασμόν προς την προσωπικήν θυσίαν του καθενός και όλα μετουσιώθησαν εις έργον ωφέλιμον και διά τον σκοπόν , τον οποίον εδόθησαν .

   Εις το σημείον αυτό η Ερανική Επιτροπή θα ηδύνατο να θεωρήση το αναληφθέν υπ' αυτής έργον τερματισθέν , κατόπιν ήρχισε πλέον να εκδηλούται το ενδιαφέρον του Κράτους , όπως έλθη αρωγόν προς συνέχισιν και συμπλήρωσιν των κενών του όλου έργου . Δεν το έπραξεν όμως . Θεωρεί ότι , εφ' όσον υπάρχουν ακόμη πιθανότητες συνσχίσεως του εν Αμερική εράνου , είχεν καθληκον να εξακολουθήση το έργον της .

   Τον Νοέμβριον 1959 αφικνείται ενταύθα ο κ. Σταύρος Κατζιός , Πρόεδρος της εν Σικάγω Ερανικής Επιτροπής , όστις εγχειρίζει εις τον Ταμίαν της Επιτροπής μας τσεκ 1076 δολλαρίων . Και αυτός συμφωνεί με την γνώμην της Επιτροπής , ότι αύτη πρέπει να συνεχίση υφισταμένη και ότι ο ίδιος έχει υποσχέσεις θετικάς ενισχύσεως του εράνου υπό των εν Αμερική σημαινόντων προσώπων και ότι η Ερανική Επιτροπή Σικάγου εξακολουθεί να υφίσταται . Τον κ Κατζιόν ελθόντα η Ερανική Επιτροπή τον εδεξιώθη και του εξέφρασεν την χαράν και την ευγνωμοσύνην της διά τους κόπους του υπέρ του εράνου και την μεγίστην απόδοσιν αυτών . Τον κ. Κατζιόν ετίμησε και το Γυμνάσιον το οποίον διοργάνωσεν ωραίαν σχολικήν τελετήν εν μέσω συγκινητικής ατμοσφαίρας .

   Τα ακόλουθα έτη Κρατική μερίμνη τελειοποιούνται οι βοηθητικοί χώροι αφοδευτηρίων κλπ . Επίσης τελειοποιούνται εσωτερικώς αι αίθουσαι των καθηγητών , καθώς και η αίθουσα Χημείας , παραλλήλως η Ερανική Επιτροπή διά των εις χείρας της χρημάτων , προβαίνει εις την πρόσθετον αγοράν προς Ανατολάς μεν της οικίας Τσακαλάκη μετά της περιοχής της δύο και ημίση περίπου στρεμμ΄;των , βορείως δε του αγρού Κ.Μαργέλλου . Ούτω η έκτασις της περιοχής του Γυμνασίου υπερβαίνει τα 15 στρέμματα . Κρατική μερίμνη εν συνεχεία έγινεν η περιμάνδρωσις της περιοχής , καθώς και η διάνοιξις και διαμόρφωσις εκτεταμένου εξωτερικού Γυμναστηρίου , ούτινος αι εργασίαι συνεχίζονται .

   Ώς εν αρχή ανεφέραμεν , η παράτασις της θητείας της Επιτροπής δεν έβλαψεν . Αι τρεις χιλιάδες δολλαρίων των ευγενών δωρητών με το εις χείρας μας υπόλοιπον επέτρεψεν , όπως εγκατασταθή κεντρική θέρμανσις εν τω διδακτηρίω δαπάνης 160 χιλιάδων δραχμών , πλεονέκτημα μέγα δι' οιοδήποτε Γυμνάσιον εν Ελλάδι .

   Το άρτιον και μεγαλοπρεπές αυτό οικοδόμημα , όπερ , ως σύνολον εντυπωσιάζει και από εξωτερικήν εμφάνισιν και από εσωτερικήν πληρότητα , είναι έργον του πατριωτισμού και των φιλογενών αισθημάτων των απανταχού Δωριέων και κατά κύριον λόγον των εν Αμερική εγκατεστημένων .

    Αποδίδοντες τον οφειλόμενον έπαινον υποκλινόμεθα ενώπιον της ευγενείας , της φιλοπατρίας και των γεννείων και φιλοδώρων αισθημάτων της σεμνής Δωρικής ψυχής . Βαθυτάτη είναι η ευγνωμοσύνη μας προς όλους εκείνους , οίτινες επρωτοστάτησαν διά την επιτυχή έκβασιν του εράνου .

   Εις την εντοιχισμένην εν τω Γυμνασίω μαρμαρίνην στήλην , καθώς και εις άλλην σελίδα του ανα χείρας λευκώματος είναι αναγεγραμμένα όλων τα ονόματα , όσοι λόγω του ύψους της εισφοράς των εδικαιούντο συμφώνως με την διακήρυξιν της Επιτροπής , να τύχουν τοιαύτης διακρίσεως .

   Όλοι πρέπει να αισθανόμεθα υπερήφανοι , διότι συμμετέσχομεν εις την πατριωτικήν αυτήν εκδήλωσιν , της οποίας το περατωθέν ήδη ιερόν τέμενος θα ίσταται επιβλητικόν και ασάλευτον εις διάρκειαν χρόνου σύμβολον αξιότητος του¨"΄διάβα " της εποχής μας .

   Ένα χρέος ιερόν επετελέσαμεν έναντι του τόπου της γεννήσεώς μας .΄Εν πολυετούς διαρκείας μέρος της ζωής μας ηναλώθη εις την σκέψιν και την φροντίδα της ανεγέρσεως του Γυμνασίου μας .

   Ως Ερανική Επιτροπή αισθανόμεθα βαθείαν ικανοποίησιν , διότι συνετελέσαμεν , 'ο,τι το καθήκον μας επέβαλεν .

                     Λιδωρίκιον   Δεκέμβριος 1967 .

                       Η  Ερανική  Επιτροπή .

   Αυτή λοιπόν , αγαπημένοι μας φίλοι , είναι η σύντομη αλλά τόσο κατατοπιστική..περιήγηση στη όλη διαδικασία ανέγερσης του Γυμνασίου μας , που έγινε με.."ιδρώτα και αίμα " κυριολεκτικά , πέρα όμως από αυτά που ολοζώντανα περιγράφει ο αξέχαστος μπάρμπα Γιώργης Παπαδόπουλος , υπάρχουν και οι..αναμνήσεις όλων όσων έζησαν την εποχή εκείνη από κοντά τα πράγματα , και μπορούν να βεβαιώσουν το ..πάθος όλων των Λιδορικιωτών και γενικότερα των Δωριέων , για την εκπλήρωση αυτού του ιερού...τάματος .

   Πολλά χρωστάμε , αδέρφια , στα ξενιτεμένα μας αδέρφια χωρίς βέβαια να παραγνωρίζουμε την προσφορά των Δωριέων της Ελλάδας , που υπήρξε μεγάλη , η ανταπόκριση όμως των ξενιτεμένων μας , ήταν και συγκλονιστική αλλά και , κυρίως , ουσιαστική , γιατί κακά τα ψέματα , αν δεν υπήρχε αυτή η ανταπόκριση της ομογένειάς μας , φοβάμαι πως θάταν αμφίβολη η πραγματοποίηση αυτού του..ονείρου .

   Χρήσιμο όμως θα ήταν να έχουμε και μια..σημερινή εικόνα της κατάστασης του ιερού...τεμένους , όπως το λέει ο μπάρμπα Γιώργης , κάτι που θα γίνει σύντομα ..πάντως  το  εξωτερικό  δεν  είναι  και  ιδιαίτερα προσεγμένο 

       Καλό σας  μεσημέρι 

     www.lidoriki.com 

   

ΓΑΥΡΟΣ.." ΓΙΓΑΝΤΑΣ " ΣΤΗ ΦΙΛΟΛΆΟΥ ...!!

Μεγάλο " σουξέ ΄"  είχε  χθες  το  γνωστό ψαράδικο  της  γειτονιάς  μας , που  βρίσκεται  στη  γωνία  Φιλολάου και  Ευμένους , ο  λόγος  ;  ένας  εξαιρετικός  ΓΑΥΡΟΣ - ΓΙΓΑΝΤΑΣ  που στόλιζε  τη βιτρίνα  του  μαγαζιού κάνοντας  τους περαστικούς  αλλά και  τους  γείτονες  , να  χαζεύουν  με  το  θέαμα  που πραγματικά  ήταν...μοναδικό .

Όπως  ήταν  φυσικό , πλησιάσαμε  και  εμείς , ενημερωθήκαμε  για  το  τι  ψάρι  είναι  αυτό , και  το  φωτογραφίσαμε  για  σας  .

Το  μέγεθός  τους  βέβαια , μπορείτε  να  το  καταλάβετε απ' την  φωτογραφία  μας  στην  οποία  είναι  μαζί  με  μία  τσιπούρα . 

Πράγματι , είναι  γαύρος  αλλά το μέγεθός  του είναι  σαν σκουμπρί ή  κάτι  ττέτοιο , ψαρεύεται  μόνο στην  θαλάσσια  περιοχή  της  Παροναξίας  και κυρίως  στην Πάρο ,  είναι  δε διασταύρωση  Γαύρου με..σαρδέλα , και  απ' ό.τι  μας  είπε  ο ιδιοκτήτης  του  μγαζιού  Παναγιώτης , γίνεται εξαιρετικό  φαγητό , κυρίως  ψητό , εμείς  φυσικά  πήραμε και  όταν  το μαγειρέψουμε  θα  σας  πούμε  και  τη  γνώμη  μας ..  

Περιττό  φυσικά  είναι  να  σας  πούμε  πως  ένας  με  τον  άλλον ,  δεν  άργησε  να  μαθευτεί  το..πράγμα και σε  λίγο Ο ΑΡΚΟΥΔΟΓΑΥΡΟΣ  ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ , πάντως  αν  μένετε  κοντα ή  περνάτε  απ' την  περιοχή , ριξτε  μια  ματιά  στο  " ΣΦΕΝΤΟΥΡΙ " ΌΛΟ  ΚΑΙ  ΚΆΠΟΙΟ  ΨΆΡΙ  ΤΟΥ  ΘΑ  ΣΑΣ  ΑΡΈΣΕΙ  .. ΕΙΝΑΙ  ΟΛΑ  ΠΑΝΤΑ  ΦΡΈΣΚΑ ΚΑΙ ΟΙ ΤΙΜΕΣ...ΚΑΤΑΔΕΧΤΙΚΕΣ /!!!

Α..να  μη το  ξεχάσουμε , το  όνομα  του  μαγαζιού - ΣΦΕΝΤΟΥΡΙ - είναι  το  όνομα  του  χωριού της  Άίγινας , απ' το οποίο καταγεται  ο  ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ..

ΜΗ  ΤΟ  ΞΕΧΆΣΟΥΜΕ  ΔΕ   ΤΟ  ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ  ΔΩΡΕΑΝ ..." ΣΤΕΓΝΟ  ΚΑΘΑΡΙΣΜΑ  ΤΩΝ  ΨΑΡΙΩΝ " ΑΣΤΡΑΠΙΑΙΟ ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΙ .... ΜΠΟΛΙΚΗ  ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ..ΕΥΓΕΝΙΚΗ  ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΆ ...

Καλή  σας  μέρα  και  καλό ..ΣΑΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ 

www/lidoriki.com 

ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ

 Τι είναι τα Ψυχοσάββατα; Σε τι ωφελούν;

05.03.2016
 
Οι προσευχές για τους κεκοιμημένους, τους νεκρούς μας(είτε στη Θεία Λειτουργία, είτε στα μνημόσυνα, είτε στα τρισάγια, είτε στα ψυχοσάββατα) είναι η υψίστη μορφή αγάπης προς τους αδελφούς που δεν είναι πιά μαζί μας.
Τα Ψυχοσάββατα
Μέσα στην ιδιαίτερη μέριμνά της για τους κεκοιμημένους η Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας έχει καθορίσει ξεχωριστή ημέρα της εβδομάδος γι' αυτούς.
Όπως η Κυριακή είναι η ημέρα της Αναστάσεως του Κυρίου, ένα εβδομαδιαίο Πάσχα, έτσι το Σάββατο είναι η ημέρα των κεκοιμημένων, για να τους μνημονεύουμε και να έχουμε κοινωνία μαζί τους. Σε κάθε προσευχή και ιδιαίτερα στις προσευχές του Σαββάτου ο πιστός μνημονεύει τους οικείους, συγγενείς και προσφιλείς, ακόμη και τους εχθρούς του που έφυγαν από τον κόσμο αυτό, αλλά ζητά και τις προσευχές της Εκκλησίας γι' αυτούς.
Σε ετήσια βάση η Εκκλησία έχει καθορίσει δύο Σάββατα, τα οποία αφιερώνει στους κεκοιμημένους της. Είναι τα μεγάλα Ψυχοσάββατα• το ένα πριν από την Κυριακή της Απόκρεω και το άλλο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής.
Το Ψυχοσάββατο πριν από την Κυριακή της Απόκρεω έχει το εξής νόημα: Η επόμενη ημέρα είναι αφιερωμένη στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, εκείνη τη φοβερή ημέρα κατά την οποία όλοι θα σταθούμε μπροστά στο θρόνο του μεγάλου Κριτή. Γιά το λόγο αυτό με το Μνημόσυνο των κεκοιμημένων ζητούμε από τον Κύριο να γίνει ίλεως και να δείξει τη συμπάθεια και τη μακροθυμία του, όχι μόνο σε μας αλλά και στους προαπελθόντας αδελφούς, και όλους μαζί να μας κατατάξει μεταξύ των υιών της Επουράνιας Βασιλείας Του. Με το δεύτερο Ψυχοσάββατο διατρανώνεται η πίστη μας για την καθολικότητα της Εκκλησίας, της οποίας την ίδρυση και τα γενέθλια (επί γης) γιορτάζουμε κατά την Πεντηκοστή. Μέσα στη μία Εκκλησία περιλαμβάνεται η στρατευομένη εδώ στη γη και η θριαμβεύουσα στους ουρανούς. Κατά τα δύο μεγάλα Ψυχοσάββατα η Εκκλησία μας καλεί σε μία παγκόσμια ανάμνηση «πάντων των απ' αιώνος κοιμηθέντων ευσεβώς επ' ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου».
Μνημονεύει:
* Όλους εκείνους που υπέστησαν «άωρον θάνατον», σε ξένη γη και χώρα, σε στεριά και σε θάλασσα.
* Εκείνους που πέθαναν από λοιμική ασθένεια, σε πολέμους, σε παγετούς, σε σεισμούς και θεομηνίες.
* Όσους κάηκαν η χάθηκαν.
* Εκείνους που ήταν φτωχοί και άποροι και δεν φρόντισε κανείς να τους τιμήσει με τις ανάλογες Ακολουθίες και τα Μνημόσυνα.
Ο Θεός δεν περιορίζεται από τόπο και χρόνο. Γι Αυτόν είναι γνωστά και συνεχώς παρόντα όχι μόνο όσα εμείς αντιλαμβανόμαστε στο παρόν, αλλά και τα παρελθόντα και τα μέλλοντα. Το διατυπώνει λυρικότατα μία προσευχή της Ακολουθίας της θείας Μεταλήψεως, που αποδίδεται στον άγιο Ιωάννη Δαμασκηνό η στον άγιο Συμεών τον νέο θεολόγο:
«Επί το βιβλίον δε σου και τα μήπω πεπραγμένα γεγραμμένα σοι τυγχάνει».
Ως αιώνιος και πανταχού παρών ο πανάγαθος Κύριός μας Ιησούς Χριστός αγκαλιάζει με τη θεία του πρόνοια το άπειρο σύμπαν και τους ατέρμονες αιώνες. Όλους τους ανθρώπους που έζησαν, ζούν και θα ζήσουν τους νοιάζεται η αγάπη του• «η γαρ αγάπη του Χριστού συνέχει ημάς» (Β' Κο 5,14).
Με αυτήν την πίστη αναθέτουμε στην αγάπη και στην αγαθότητα του Θεού «εαυτούς και αλλήλους», τους ζωντανούς αλλά και τους κεκοιμημένους μας.
Ας δούμε τι έλεγε για τα μνημόσυνα ο μακαριστός π. Παίσιος (από τον Δ' τόμο, Οικογενειακή Ζωή,Λόγοι του π.Παισίου, Εκδόσεις Ησυχαστήριο Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος, Σουρωτή, Θεσσαλονίκη).
- Γέροντα, οι υπόδικοι νεκροί (πλην των Αγίων) μπορούν να προσεύχονται;
- Έρχονται σε συναίσθηση και ζητούν βοήθεια, αλλά δεν μπορούν να βοηθήσουν τον εαυτό τους. Όσοι βρίσκονται στον Άδη μόνο ένα πράγμα θα ήθελαν από τον Χριστό:να ζήσουν πέντε λεπτά για να μετανοήσουν. Εμείς που ζούμε, έχουμε περιθώρια μετανοίας, ενώ οι καημένοι οι κεκοιμημένοι δεν μπορούν πιά μόνοι τους να καλυτερεύσουν την θέση τους, αλλά περιμένουν από εμάς βοήθεια. Γι' αυτό έχουμε χρέος να τους βοηθούμε με την προσευχή μας.
Γιατί, τι να τους κάνει ο Θεός; Σαν ένα παιδί που απομακρύνεται από τον πατέρα του, σπαταλάει όλη την περιουσία του και από πάνω βρίζει και τον πατέρα του. Ε, τι να το κάνει αυτό ο πατέρας του; Οι άλλοι όμως οι υπόδικοι, που έχουν λίγο φιλότιμο, αισθάνονται την ενοχή τους, μετανοούν και υποφέρουν για τις αμαρτίες. Ζητούν να βοηθηθούν και βοηθιούνται θετικά με τις προσευχές των πιστών. Τούς δίνει δηλαδή ο Θεός μία ευκαιρία, τώρα που είναι υπόδικοι, να βοηθηθούν μέχρι να γίνει η Δευτέρα Παρουσία. Καί όπως σε αυτή τη ζωή, αν κάποιος είναι φίλος με τον βασιλιά, μπορεί να μεσοαλαβήσει και να βοηθήσει έναν υπόδικο, έτσι κι αν είναι κανείς φίλος με τον Θεό, μπορεί να μεσολαβήσει στο Θεό με την προσευχή του και να μεταφέρει τους υπόδικους από την μία φυλακή σε άλλη καλύτερη, από το ένα κρατητήριο σε ένα άλλο καλύτερο. Η ακόμα μπορεί να τους μεταφέρει και σε ένα δωμάτιο η σε διαμέρισμα.
Όπως ανακουφίζουμε τους φυλακισμένους με αναψυκτικά κλπ που τους πηγαίνουμε, έτσι και τους νεκρούς τους ανακουφίζουμε με τις προσευχές και τις ελεημοσύνες που κάνουμε για τη ψυχή τους.Οι προσευχές των ζώντων για τους κεκοιμημένους και τα μνημόσυνα είναι η τελευταία ευκαιρία που δίνει ο Θεός στους κεκοιμημένους να βοηθηθούν,μέχρι να γίνει η τελική Κρίση.Μετά την δίκη δεν θα υπάρχει δυνατότητα να βοηθηθούν....
Γι' αυτό και η Εκκλησία μας έχει τα κόλλυβα, τα μνημόσυνα. Τα μνημόσυνα είναι ο καλύτερος δικηγόρος για τις ψυχές των κεκοιμημένων. Έχουν τη δυνατότητα και από την κόλαση να βγάλουν τη ψυχή. Κι εσείς σε κάθε Θεία Λειτουργία να διαβάζετε κόλλυβα για τους κεκοιμημένους. Έχει νόημα το σιτάρι: Σπείρετε εν φθορά, εγείρεται εν αφθαρσία (Α' Κορινθ, κεφ 15, εδ 42) (δηλαδή συμβολίζει το θάνατο και την ανάσταση του ανθρώπου), λέει η Γραφή.
πηγή: agioritikovima.gr
dimokratianews.gr

ΠΩΣ ΜΠΗΚΕ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΣΤΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ

     Για  να  μαθουν  φίλοι  μου οι νεότεροι και φυσικά να..θυμηθούν   οι  παλιότεροι , την ιστορία  εξέλιξης  του  χωριού  μας ,  δημοσιεύουμε  σήμερα , το ιστορικό  της  εγκατάστασης του ηλεκτρικού  ρεύμαατος  στο  χωριό  μας , που  όπως  θα  δείτε δεν  έγινε  ααπο  Λιδορικιώτη επιχειρηματια  αλλά  απο  άλλον  Δωριέα  όμως .
   Ακολούθως , δημοσιεύουμε  και  όλα τα..σχετικά " παραλειπόμενα "που είναι  απαραίτητο να   γνωρίζετε για  να  αποχτήσετε.." σφαιρική  εικόνα  και..άποψη ", δώστε πάντως  λίγη  προσοχή στο  πως  και στην  περίπτωση αυτή  " μπερδεύονταν " τα  πολιτικο..κομματικά  και δεν  άφηναν , ως ..συνήθως ΤΙΠΟΤΑ  ΝΑ  ΠΑΕΙ  ΜΠΡΟΣΤΑ...

 

Λιδορίκι δεκαετία  του '30 , το  Κοινοτικο Συμβούλιο του χωριο΄τ  μας , στην  πρώτη επαφή  με τον  Γρανιτσιώτη Επιχειρηματία Παν.Αθαν. Καραλίβανο , που ενδιαφερόταν για  να  βάλει  το  ηλεκτρικο  ρεύμα  στο  Λιδορίκι . Από  αριστερά Ηλ.Κάγκαλος ( Βζωνολιάς ) Αλέκος Κάππος , Παν, Καραλίβανος , Κων. Πανάγος , Παν.Καλαπτσής  και  Γ.Ταμβάκης 

 

   ΕΤΣΙ   ΓΙΑ   ΝΑ...ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ...

   Απ' το " ΛΙΔΩΡΙΚΙ " , αριθ.φύλλου 15 -Φεβρουαρίου 1983 , δανειζόμαστε μιά σχετική επιστολή -συνέντευξη του επιχειρηματία Αθηνών , Παν.Αθαν.Καραλίβανου , απ' τη Γρανίτσα που αναφέρεται στη..ανάμειξη του αδερφού του Ιωάννη , στην..ηλεκτροδότηση του χωριού μας , θα πρέπει δε να αναφέρουμε , εδώ , πως ο αείμνηστος Ιωάννης Αθαν .Καραλίβανος ήταν Διευθυντής της Α.Ε " ΡΑΠΤΕΜΠΟΡΙΚΗ " , Σταδίου 47 β , από το 1937 . Αλλά ας δούμε τι είπε ο ίδιος στο ΛΙΔΩΡΙΚΙ το 1983 : 

   " Το 1937 στο εμποροραφείο μου στη στοά Ορφανίδου , ήρθε το Κοινοτικό Συμβούλιο του Λιδωρικίου , γιά να συζητήσει με τον Λαβίδα , που είχε πρόθεση να κάνει τον ηλεκτροφωτισμό του Λιδωρικίου . Βλέποντας όμως , πως ο Λαβίδας δεν προωθούσε την υπόθεση τους είπα πως θα το φτιάξω εγώ .

   Από τότε άρχισε μιά ιστορία που μου στοίχισε , όχι μόνο μιά περιουσία - γιά την εποχή εκείνη - αλλά και μιά συνεχή φασαρία , γιά να αντιμετωπίσω τον πόλεμο και τις μικρότητες των διαφόρων , που δεν περιορίστηκαν στο να μην εκτιμήσουν την προσφορά μου , αλλά μου έκαναν και συνεχείς επιθέσεις , όπως θα δούμε .

   Όταν , λοιπόν , πήρα κατ' αρχήν την έγκριση να φτιάξω τον ηλεκτροφωτισμό , με αρμόδιο τον Διευθυντή του Υπουργείου κι' ένα δικηγόρο , πήγαμε στο Λιδωρίκι το Σεπτέμβριο του 1937 .

   Αξέχαστος θα μείνει στη μνήμη μου , ο ενθουσιασμός των ντόπιων , όταν άκουσαν το νέο . Δεν υπήρχε άνθρωπος να μη μας καλέσει γιά να μας φιλοξενήσει και να μας εκφράσει τον ενθουσιασμό του γι' αυτή μας την απόφαση . Ο Μποβιάτσης , με το παρατσούκλι " μπόμης " , μας πήγε με το αυτοκίνητό του στο Χάνι του Καραπιστόλη , κι' εκεί μετά ένα γερό γλέντι , υπογράφτηκε το συμβόλαιο , αφού συνεδρίασε επί..τόπου το Κοινοτικό Συμβούλιο Λιδωρικίου . Χωρίς χρονοτριβή - παρ' όλες τις δυσκολίες στο να βρεθούν κολόνες , κτίριο , υλικά και τεχνίτες - και ύστερα από πολλούς κόπους , εγκαινιάσθηκε το έργο στις 27 Νοεμβρίου του 1937 κι ο μακαρίτης ο Λαχανοκάρδης , δημοσίευσε στον Ρουμελιώτη , τα εγκαίνια και το λόγο που έβγαλα .

Τότε άρχισαν τα βάσανά μου .

   Πρώτα-πρώτα , η κατανάλωση του ρεύματος ήταν πολύ μικρή - περίπου 400 kw ! - αλλά είχα και το μύλο , και κατά κάποιο τρόπο έβγαιναν τα έξοδα . Ύστερα ήτανε και το άλλο : Οι κομματάρχες του τόπου ήθελαν ο καθένας να παρουσιάσει πως το έργο έγινε με ενέργειες του πολιτικού που υποστήριζε . Ο γιατρός Λαλαγιάννης με φορτωνόταν να πω πως το έκανε ο Χλωρός , του Λαικού Κόμματος , ο δε Σφέτσος ο Γιατρός , ότι το έφτιαξε ο Παπαιωάννου , πολιτευτής των Φιλελευθέρων . Εγώ δεν έλεγα γιά κανέναν , και έτσι μου κήρυξαν και οι δυό τον πόλεμο . Είναι σίγουρο , ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερος φάκελλος , στο αρμόδιο Υπουργείο , απ' αυτόν του ηλεκτροφωτισμού του Λιδωρικίου !

   Και τούτο γιατί , φαίνεται , οι Λιδωρικιώτες , πέρα απ' όλα , εκ των υστέρων , δεν μπορούσαν να χωνέψουν πως ένας ..κεφές , ( έτσι μας έλεγαν τότε τους Γρανιτσιώτες και Γρανίτσα , το σημερινό Διακόπι ), που ξεκίνησε απ' το χωριό του 10 χρονών παιδί μ' ένα ζευγάρι παλιοτσάρουχα , από πάμπτωχη οικογένεια , και χωρίς καμιά μόρφωση από σχολείο , παρά μονάχα την τρίτη Δημοτικού , ήρθε στο χωριό τους , γιά να το ηλεκτροφωτίσει ! Αναφορές λοιπόν και κόντρα αναφορές στο υπουργείο , γιά διάφορες αιτίες .

   Χαρακτηριστικά σημειώνω πως μακρυά από το κέντρο του Λιδωρικίου , ένα " κέντρο " συνέχεια έκανε αναφορά ότι έπεφταν τα " βολτ " του ηλεκτρικού και ότι έπρεπε να κηρυχθώ έκπτωτος !

   Δεν θα ξεχάσω μιά φορά , στο Υπουργείο : Το συμβούλιο ηλεκτροφωτισμού συνεδρίαζε , και πήγα μόνος μου να τους εκθέσω τα γεγονότα καυ το δίκιο μου , ο δε ανηψιός του Βουλευτή Παπαιωάννου - που σκοτώθηκε πριν χρόνια , όταν το αεροπλάνο που ήταν μέσα , έπεσε στον Υμηττό - πήρε το θείο του στο τηλέφωνο γιά να του πει : " Μπάρμπα , ολομόναχος να αντιμετωπίσεις τον ανάδοχο στο Λιδωρίκι , γιατί εγώ δεν μπορώ να τον αντιμετωπίσω " . Άς είναι αιώνια η μνήμη αυτού του ανθρώπου .

   Θα αναρωτιέστε τι απόγινε αυτή η επιχείρηση . Σας πληροφορώ 'ετσι γιά την ιστορία , πως ο πατέρας του εκδότη της εφημερίδας , ο λεβέντης μπάρμπα - Θύμιος , μετά το κάψιμο...μοίραζε τις κολώνες στους Λιδωρικιώτες - όσες είχαν απομείνει , γιατί τις άλλες τις πήραν οι Ιταλοί , να φτιάξουν την κατεστραμμένη γέφυρα του Στενού , γιά να περάσουν τα αυτοκίνητά τους - λέγοντας : Έχω άδεια από τον ξάδερφό μου να σας τις δώσω να φτιάξετε τα σπίτια σας....".

   Την παραπάνω ιστορία την έγραψα , γιά να τονίσω πως ενώ είχε βρεθή ο άνθρωπος ο κατάλληλος , παιδεύτηκε όταν έκανε ότι δεν έκαναν οι άλλοι....Και να συστήσω να πάψη να κυριαρχή αυτή η τακτική ανάμεσά μας .

ΠΑΝΑΓ. ΑΘΑΝ. ΚΑΡΑΛΙΒΑΝΟΣ .

   Πέρα όμως απ' τα περί την...ηλεκτροδότηση του Λιδορικιού αναφερόμενα , ο αείμνηστος Ι . Καραλίβανος , αναφέρει και κάποια πράγματα που αξίζει να τα διαβάσετε :

   " Η επαρχία μας , χωρίς να σχετίσω τα θετικά και τα αρνητικά στοιχεία που δημιουργήθηκαν μετά την υποτιθέμενη αποπεράτωση των έργων του Μόρνου , περνάει μιά καμπή ιστορική που θα σημαδέψη την παραπέρα πορεία της . Γιατί με το περίφημο αυτό έργο , δημιουργήθηκαν κάποιες άλλες προοπτικές τουριστικής , θα έλεγα , αναπτύξεώς της , πο - γιά να επιτευχθεί -πρέπει να σταματήσει να μας κυβερνάει ο ωχαδερφισμός ο οποίος μας διακρίνει και να αντιμετωπίσουμε υπεύθυνα τα προβλήματα της Δωρίδος , όλοι μαζί , πέρα από τα προσωπικά και τις κομματικές τοποθετήσεις μας .

   Θα πρέπει να σταματήσουν οι εγωισμοί , και να δούμε πάνω από τις ατομικές φιλοδοξίες και παρορμήσεις , τι χρειάζεται η περιοχή και ποιοί θάταν οι πιό κατάλληλοι άνθρωποι , γιά να βοηθήσουν να γίνουν αυτά που θεωρούνται απαραίτητα . Και γιά να μιλήσουμε την καινούργια οικονομολογική γλώσσα , απαιτείται κι' ένα οργανόγραμμα δηλ. τι χρειάζεται γιά να κάνουμε τον κόσμο νάρχεται στην επαρχία μας , μιά και τώρα έχουμε να του δείξουμε κάτι αξιόλογο και ακόμα , ποιοί άνθρωποι μπορούν να μας βοηθήσουν στο να κατορθωθή αυτό .

   Και φυσικά , να τους βρούμε , να τους επιστρατεύσουμε , να παραδεχτούμε πως είναι πιό ικανοί από μας , πως , πως 'εχουν μεγαλύτερη εμβέλεια γνωριμιών από μας , και να ξεμπρατσωθούμε γιά να τραβήξουμε μπροστά .

   Δεν νομίζω πως είμαι ο πιό κατάλληλος γιά να υποδείξω λεπτομέρειες ειδικές η γενικές γιά το τι πρέπει να γίνει και ποιοί θα κάνουν αυτό που χρειάζεται . Απλώς ρίχνω μιά ιδέα . Να φροντίσουμε π.χ. όλοι μας , με τις γνωριμίες που διαθέτουμε στα γνωστά μας γραφεία εκδρομών , να οργανώσουμε εκδρομές στην επαρχία μας , και ακόμα εκδρομικούς συλλόγους γιά το σκοπό αυτό .

  Θα επιμείνω , όμως , πως πρέπει να ξεπεράσουμε μερικά τρωτά μας . Τελευταία , σ' ένα πετριωτικό μας σωματείο , έγινε ετήσια συνέλευση , με ημερησία διάταξη και εκλογές γιά την ανάδειξη Δ.Συμβουλίου .Και κατ' έθιμον , όπως γίνεται σ' όλες τις συνελεύσεις , εισπράττεται η συνδρομή και έτσι τακτοποιούνται ταμιακά τα μέλη , γιά νάχουν το δικαίωμα του εκλέγειν .

   Μιά ομάδα , με σκοπό να απομονώσει , ωρισμένους , που νόμιζε πως θα τους κατεφήφιζαν , δεν δέχονταν την είσπραξη συνδρομών , με αποτέλεσμα , πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι , που μπορούσαν να βοηθήσουν θετικά το σύλλογο , έφυγαν , και φυσικά δεν θα ξαναπατήσουν στο Σύλλογο . Έτσι παρουσιάζεται το φαινόμενο , ενώ η Επαρχία μας αριθμεί μιά σειρά αξιολόγων ανθρώπων , ( επιστημόνων , επιχειρηματιών , κρατικών λειτουργών κλπ. ) , να τους αγνιούμε και να μας αγνοούν , γιατί δεν φροντισαμε να τους πλησιάσουμε ".

  Ακτινο..σκόπος ο αφηγούμενος , αδέρφια , με λίγα λόγια , εμμέσως πλην ..σαφώς , δίνει , με ακρίβεια..μαγνητικής ..τομογραφίας , την πραγματική εικόνα που επικρατεί σε , μερικούς τουλάχιστον , Συλλόγους μας , πως..κερδίζονται οι..εκλογές , ποιοί..επιπλέουν , και..λόγω ..βαρύτητος , πως διαχειρίζονται τους συλλόγους μας απίθανοι ..άνθρωποι , γιατί τίποτα δεν πάει..μπροστά και φυσικά γιατί...λακάνε οι άνθρωποι που μπορούν να προσφέρουν , αποτέλεσμα όλων αυτών ; η ..συρρίκνωση των Συλλόγων και η , εν..τέλει , μετατροπή τους σε...μικροπαρεούλες ομοειδών ανθρώπων , αυστηρά ..επιλεγμένων με την..Πεισιστράτειο...μέθοδο , σημειώστε ότι αυτά ελέχθησαν προ 55ετίας , και η εποχή που τα είπε αυτά , είναι..σημαδιακή , αδέρφια , είναι και η..αρχή του κατήφορου του δικού μας Συλλόγου...εμείς γι' αλλού κινήσαμε , γι' αλλού , κι' αλλού η ζωή μας πάει , λέει ένα όμορφο τραγουδάκι , τα είπε όλα , ο αφηγητής , ...όλα και..πεντακάθαρα...

AΠ’ ΤΟ ..ΛΥΧΝΑΡΙ ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ

Ο Παναγιώτης Παλαιολόγος , ύπάλληλος  της  ΔΕΗ πλέον , όταν  αυτή  επεκτάθηκε σε  όλη  την  Ελλάδα και  φυσικά  και  στο  χωριό  μας .

  Σήμερα ,  δημοσιεύσαμε το ιστορικό της ηλεκτροδότησης του χωριού μας , απ' τον Γρανιτσιώτη , οραματιστή - επιχειρηματία , Γιάννη Καραλίβανο , και όλα όσα επακολούθησαν , ευχάριστα η δυσάρεστα .

   Τις λεπτομέρειες , όμως , το παρασκήνιο και την..καθημερινότητα της όλης..διαδικασίας θα τις δούμε σήμερα , μέσα απο μια λεπτομερέστατη περιγραφή του αξέχαστου Αλέκου Κωστάκη . Απολαύστε τη :

   " Αξίζουν πράγματι πολλά συγχαρητήρια στο σκαπανέα κι' οραματιστή Γιάννη Καραλίβανο και δυο φορές ακόμα γιατί ήταν απόφοιτος της Γ' Δημοτικού , όπως ο ίδιος λέει . Θα 'ταν όμως άδικο αν δεν τονίζαμε και την προσφορά της Πειραιώτικης οικογένειας  Ιωάννου Σταράκη , που κρατούσε την καταγωγή της από το Γαλαξίδι . Ο μεγαλύτερος γιός , ο Θανάσης , ήταν συνεταίρος του Καραλίβανου , ενώ ο Βαγγέλης ήταν ηλεκτρολόγος κι' είχε αναλάβει το χειρισμό της γεννήτριας , την τοποθέτηση των ηλεκτρικών εγκαταστάσεων στα σπίτια και την κατασκευή του Κοινοτικού δικτύου, ενός δικτύου τεχνικότατου και ωραιότατου , που δεν είχε να ζηλέψει τίποτα κι' από αυτό της Αθήνας . Ο Βαγγέλης ακόμα χρημάτισε και Υπαρχηγός στην προσκοπική ομάδα του χωριού .

   Η μηχανή ήταν Γερμανική HATZ , 16 μόλις , ίππων , πετρελαιοκίνητη και έπαιρνε μπροστά με ανάφλεξη κομματιού στυπόχαρτου και μανιβέλα . Την εγκατέστησαν δε , στο παλιό κτίριο του καμένου αλευρόμυλου του Γ.Κλώσσα , παρα τις αντιρρήσεις του Ι.Κατσώνη , που τον ενοχλούσε , καθώς ήταν και φυσικό , ο θόρυβός της , ιδίως τη νύχτα .

   Θυμάμαι όταν την πρωτόβαλαν σε δοκιμαστική λειτουργία κάποιο απόγευμα . Ήταν εκεί παρόν όλο το Σταρακέικο . Ο βιβλικός γέρο- Σταράκης , η γλυκύτατη και πανάξια γριά του , που ήταν και καλή ερασιτέχνις ζωγράφος , ο γιός του ο Βασίλης με την Γαλλίδα γυναίκα του Ντενίζ κι' ο μικρότερος γιός Νίκος .( Ό Βασίλης Σταράκης , αργότερα , βρήκε ηρωικό θάνατο σαν αξιωματικός υποβρυχίου στον Ελληνο- Ιταλικό κι  Πατρίδα , τιμώντας την ηρωική του θυσία , έδωσε τ' όνομά του σ' ένα πολεμικό σκάφος του στόλου μας . Ο γιός του δε , ο Ζαν Σταράκης , είναι ο γνωστός Ελληνογάλλος αντιστασιακός δημοσιογράφος ).

   Διάβαζε τις οδηγίες στα Γαλλικά η Ντενίζ και τους καθοδηγούσε κι' όταν η μηχανή πήρε μπροστά , όλοι ξέσπασαν σε ζητοκραυγές , ενώ η γριά Σταράκαινα κι η κόρη της Βαλσάμω , κερνούσαν συγκινημένες όλο τον κόσμο .

   Και το κοσμογονικό εκείνο βράδυ της 27.11.1937 , που το Λιωρίκι , έπλεε στο φως , άνοιγε μια καινούρια σελίδα προόδου για το μικρό χωριό μας κι ' έσβηνε το παρελθόν . Αποστρατεύονταν ο Μαλάμος κι ο Σιουκαρόγιαννος , που τις ασέληνες νύχτες άναβαν τα κοινοτικά κλεφτοφάναρα στα σοκάκια για καμιά δυο ώρες και τα οποία , μόλις και μετά βίας , έφεγγαν τα 5-10 μέτρα πιο πέρα απ' την κολόνα τους .

   Θα πρέπει να σημειώσουμε εδώ , ότι στον ηλεκτροφωτισμό μας είχε προλάβει η Πενταγιού . Ο μυλωνάς Παπαγεωργίου είχε προσαρμόσει στο νερόμυλό του μια μικρή γεννήτρια , που έδινε ρεύμα σε καμιά δεκαριά σπίτια . Μ' ένα σύρμα είχε δεμένη την " Παλουκωτή " του βαγενιού απ' το σπίτι του . Κι' όταν ερχόταν δώδεκα το βράδυ , τράβαγε το σύρμα , έπεφτε η παλουκωτή , το νερό του βαγενιού χωριζόταν στα δύο , η γεννήτρια δεν γύριζε και σταματούσε έτσι το φως . Οι Πενταγιώτες πλήρωναν πέντε - έξι οκάδες καλαμπόκι το χρόνο , για έξοδα και φθορές της γεννήτριας . Βέβαια ο φωτισμός ήταν υποτυπώδης και μικρής αποδόσεως και όχι γενικός , ούτε κοινοτικός .

   Το ίδιο θα μπορούσε να λεχθεί και για το φωτισμό που είχε ο Κλώσσας στη μηχανή του , πριν καεί ο μύλος του και για το φωτισμό του μώλου της Ερατεινής , που γινόταν από το Υ.Ε.Ν .

 

To χωριό μας όπως ήταν προπολέμικά , το 1937 , όταν απόχτησε ηλεκτρικό ρεύμα .

   Εμείς στο Λιδωρίκι είχαμε φως από τις 5 το απόγευμα ως τις 12 το χειμώνα κι' απ' τις 7 - 12 το καλοκαίρι . Το χειμώνα , που σηκώνονταν νωρίς το πρωί ο κόσμος για τις δουλειές του , άναβε και κατά τα χαράματα μια ώρα . Φυσικά , δεν γινόταν μεγάλη κατανάλωση , όπως λέει κι' ο κ. Καραλίβανος , και πως να γίνει , αφού εκείνο τον καιρό , οι ηλεκτροβόρες συσκευές , σόμπες , θερμοσίφωνα , κουζίνες , ψυγεία κλπ , είτε ήταν άγνωστα , είτε ήταν απλησίαστα απ' τον πολύ κόσμο ; Αμφιβάλλω αν πέντε δέκα χωριανοί μας είχαν τη δυνατότητα να πάρουν τότε , τέτοια πράγματα .    Έπειτα ρεύμα την ημέρα δεν υπήρχε , γι' αυτό μόνο λίγα σίδερα και καμιά σομπούλα έμπαιναν σε λειτουργία το βραδάκι κι' αυτά αριά και που . Αφήνω που και η μικρή δυναμικότητα της μηχανής δεν πολυσήκωνε τέτοια και , πολλές φορές , ιδίως τις σκοτεινές νύχτες , που άναβαν κι όλα τα κοινοτικά . Στην πανσέληνο όμως , δούλευε ρολόι , έχοντας την Εκάτη σύμμαχό της !

   Φυσικά δε γίνεται λόγος γιά ραδιόφωνα , γιατί , ίσαμε το 1940 , μόνο 8 , όλα κι' όλα , είχε το χωριό μας , αν δεν κάνω λάθος . Πρωτόφερε ένα " Ατγώτερ Κεντ " το 1935 ο Μήτσος ο Καντζιός κι' ύστερα ο Κ.Ευσταθίου , ο Γ.Ν. Πέτρου , ό Ζουμάς , ο Λούης , οι καφετζήδες αδελφοί Ταμβάκη , Ν.Παπαδόπουλος κι' ο Γ.Μανουδάκης , που ήταν μπαταρίας και ρεύματος , όλα κι' έκαιγαν ελάχιστο ρεύμα .

   Πολλοί όμως Λιδορικιώτες , τότε , δεν έβαλλαν ρεύμα στα σπίτια τους είτε γιατί δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα - οι περισσότεροι - είτε γιατί το φοβόντουσαν ( ηλεκτροπληξίες , πυρκαγιές ) κι αυτό μη φανεί σήμερα παράξενο , γιατί και τα σπίτια ήταν παλιά κι ο κόσμος δεν ήταν εξοικειωμένος μ' αυτό .

   Πρώτη εγκατάσταση παροχής ρεύματος έγινε στο σπίτι του Αλέκου Κάππου , από τον Βαγγέλη Σταράκη . Εκεί μάλιστα πήρε το βάπτισμα του πυρός στη ηλεκτρολογία κι ο Παναγιώτης Παλαιολόγος . Το κάθε φως κόστιζε 250 δραχμές κι οι Σταράκηδες τό 'χαν μονοπώλιο , ώσπου ήρθε από την Αθήνα ο Γρανιτσιώτης , την καταγωγή , Κώστας Γιωργούτσος η " παλιαδερφός "με 75 μόνο δραχμές , αλλά τον απορρόφησαν οι Σταράκηδες κι έκαναν κοινοπραξία .

   ( Ο Γιωργούτσος , υπηρέτησε , αργότερα , στην Αεράμυνα Λιδωρικίου , την ΑΑ 69 Δ , η οποία υπαγόταν στη Γραβιά , υπό τον Ταγματάρχη Τσακμακίδη , συστήθηκε το χειμώνα του 1939 κι' είχε την έδρα της στο Ταχυδρομέιο , όπου σήμερα η αυλή της ταβέρνας του Γ . Κουτσούμπα . Είχε επικεφαλής το Δεκανέα Βασίλη Κουλόπουλο και αόπλους στρατιώτες - όλους βοηθητικούς - τον Κ.Μαργέλλο ( Ελλάδα ) , Β. Κασίδη , Ν.Γ.Κάγκαλο , Τσιτούρα ( Λεύκα ) , Μπούτσικο ( Κονιάκο ) , Καρφή ( Δάφνο ) , Σιδηρόπουλο και Τριανταφύλλου ( Καρούτες ) , και Κοκμοτό ( Αμυγδαλιά ) . Αυτοί , μόλις έβλεπαν , στη χάση και στη φέξη , να περνάει κανένα αεροπλάνο , έδιναν αμέσως τηλεφωνικό σήμα στη Γραβιά , κόβοντας όλες τις άλλες γραμμές .

   Κι όταν τηλεφωνούσε ο Ελλάδας , έλεγες , ακούγοντας τις φωνάρες του , πως τουλάχιστον χίλια Στούκας της Λουφτβάφε πλάκωσαν στον ουρανό μας . Τον τύπο των αεροπλάνων τον ξεχώριζαν χάρη σε ένα βιβλίο του Στρατού , που είχε τα σχήματα όλων των αεροπλάνων , δικών μας , Αγγλικών , Γερμανικών και Ιταλικών . Αυτοί , με στρατιωτικές διόπτρες Τσάις , καθόριζαν τον τύπο , το ύψος που πετούσε και πόσα ήταν τα αεροπλάνα κι' έδιναν συνθηματικό τηλεφώνημα ) .

   Ας γυρίσουμε όμως πάλι στα του..ηλεκτροφωτισμού του χωριού μας .
Όπως μου έλεγε ο Βαγγέλης Σταράκης , με τον οποίο πηγαίναμε μαζί στη Β΄τάξη του Γυμνασίου - παρά τα 10 χρόνια που μας χώριζαν - η μηχανή ξεχρεώθηκε τον πρώτο κιόλας χρόνο , μόνο από τις εγκαταστάσεις των σπιτιών . Επομένως δεν είχαν παθητικό , εξάλλου είχε και τα έσοδα του αλευρόμυλου , δεν λέω πως κέρδισαν πολλά , αλλά δεν ζημίωσαν .
   Μια και αναφέραμε όμως το μύλο , θυμάμαι και το παρακάτω επεισόδιο , που , παραλίγο να 'χε άσχημη κατάληξη .
Ο Κλωσσογιώργος , σαν παλιός μυλωνάς , έδειχνε στο μυλωνά των Σταράκηδων , Γ.Νιανιάρα η Πασαντάγια , τον τρόπο λειτουργίας του μύλου . Όταν έπεσε το πρώτο αλεύρι , ο Κλώσσας πήρε λίγο στην παλάμη του , το 'φερε στη μύτη του κι είπε πως , τάχα , μύριζε πετρέλαιο . Το 'φερε κατόπιν στη μύτη του Νιανιάρα και του 'πε να το μυρίσει κι' αυτός , για να δει αν συμβαίνει κάτι τέτοιο . Ο Νιανιάρας έσκυψε απονήρευτος να το μυρίσει , αλλ' εκείνη τη στιγμή ο Κλώσσας του το 'φερε στη μούρη και τον πασάλειψε . Κόντεψαν να σφαχτούν , μπήκαν , όμως , στη μέση ο Βαγγέλης κι' ο Σουρμελοτάσιος και τους ησύχασαν .
   Στο συνεργείο τοποθέτησης του δικτύου δούλεψαν , μαζί με το Βαγγέλη , ο Η.Κάγκαλος ( Κ’φολιάς ) , ο Καψαλοσπύρος , κι ο Κ. Πλιάνος , οι δυο αυτοί , τρέλαναν το Βαγγέλη , μιλώντας μια δική τους φτιαχτή διάλεκτο ( βάζοντας αντίστροφα τις συλλαβές των λέξεων )κι εκείνος νόμισε πως μιλούσαν στο Λιδωρίκι αρβανίτικα !! Κι ήταν τόσο καλό παιδί ο Βαγγέλης , τίμιος κι ευσυνείδητος , ήταν υπαρχηγός στους προσκόπους , μ' αρχηγό τον καθηγητή Θεολόγο Χρήστο Νικολόπουλο . Ήταν τριαντάρης σχεδόν και την ημέρα που δεν είχε δουλειά στη μηχανή ερχόταν στο Γυμνάσιο να συμπληρώσει τις σπουδές του .
   Τον βοηθούσαν οι καθηγητές κι οι συμμαθητές του , όσο γινόταν . Με την κήρυξη του πολέμου , επιστρατεύτηκε και δεν ξαναφάνηκε στο χωριό μας . Πρόπερσι έμαθα πως τον έφαγε κι' αυτόν η " καταραμένη " αρρώστια , Θεός σχωρέσ' τον , γιατί αγάπησε το Λιδωρίκι κι ήταν σωστός άνθρωπός .
   Τώρα έρχομαι στο θέμα , που έχει σχέση με τους πολιτικούς του τόπου μας : τους μακαρίτες Θεμιστοκλή Παπαιωάννου και Αθανάσιο Λαλαγιάννη . Εγώ πιστεύω πως κι οι δυο τους δεν ήταν δυνατόν να φέρουν προσκόμματα κι εμπόδια στον Καραλίβανο , έστω κι αν ακόμα το 'θελαν , και εξηγούμαι :
   Εκείνο τον καιρό - επί 4ης Αυγούστου - δεν τους περνούσε και δεν είχαν καμιά απολύτως δύναμη . Το καθεστώς εκείνης της εποχής , τους είχε αλφαδιάσει και δεν τους λογάριαζε κι ο άνθρωπος που είχε δύναμη τότε στη Δωρίδα ήταν μόνον ο αξιωματικός της Πυροσβεστικής Παν . Ζούκος . Οι δυο απόμαχοι Λιδορικιώτες πολιτικοί , τώρα ήταν ανήμποροι για κάθε αντίδραση . Κάτω απ' τον πλάτανο της Βαθιάς μάλιστα δώσανε τα χέρια και φιλήθηκαν , που είχαν να μιλήσουν σαράντα - ναι σαράντα - ολόκληρα χρόνια οι δυό τους , επομένως , ποιά αντίδραση να προβάλουν ;

   Τελειώνοντας θα ‘θελα να πω πως σαν κηρύχτηκε ο πόλεμος , κι ήρθε η κατοχή , η μηχανή σταμάτησε να λειτουργεί . Ήταν πια νεκρό κεφάλαιο . Ήρθαν κάποιοι πολίτες με Γερμανούς στρατιώτες και την πήραν , για που , όμως ; Άγνωστο παραμένει κι' αδιευκρίνιστο . Πουλήθηκε ; επιτάχθηκε ; Και γιατί δεν πήραν κι από άλλα μέρη μηχανές ; Πολλά ειπώθηκαν τότε , γύρω απ' αυτό το θέμα , αλλά δεν γίνονται πιστευτά .

   Πάντως έμειναν οι..κολόνες , αλλά κι αυτές δεν είχαν καλύτερη τύχη , γιατί τις έφαγε το " Στενό ". Θα περνούσε η Ιταλική τεθωρακισμένη Μεραρχία " Μπρένερο " κι ο Άγγλος αξιωματικός , ο πασίγνωστος Τζεφ , ειδοποίησε τους Ιταλούς στο Λιδωρίκι πως θ' ανατίναζε τη γέφυρα , και πως την ανατίναξη την κάνουν Άγγλοι κι όχι Έλληνες - ώστε να μη προβούν οι Ιταλοί σε αντίποινα - κι ένα βράδυ την τίναξε στον αέρα , μαζί μ' αυτή της Ρέρεσης . Άδικα , όμως , πήγαν τα γεφύρια , ιδίως το κομψοτέχνημα , το θαυμάσιο εκείνο επίτευγμα της Ελληνικής γεφυροποιίας , το γεφύρι του Στενού , με την πρωτοπόρα , για κείνη την εποχή , αριστουργηματική κατασκευή του , που σε γοήτευε με την ελαφράδα του , καθώς τα δυο του τόξα στηρίζονταν μονάχα πάνω σε δυο μπουλόνια .

   Κρίμα όμως που χάθηκε , γιατί οι Γερμαναράδες , την άλλη κιόλας μέρα πέρασαν , πιάσανε και κόψανε όλες τις θεόρατες λεύκες και τα πανύψηλα κυπαρίσσια από τα Χάνια και το Βελούχι κι 'ύστερα τις κολόνες από το Λιδωρίκι . Τα ρίξανε κατόπιν όλα στην κοίτη του ποταμού , έκαναν ένα υποτυπώδες πέρασμα και τράβηξαν το δρόμο τους !

   Αυτά , λοιπόν , τα..λίγα για τον ηλεκτροφωτισμό του χωριού μας , για μένα ο Γιάννης Καραλίβανος υπήρξε ένας οραματιστής και σκαπανέας της προόδου . Ήταν ένα φωτεινό μυαλό και μακάρι η Επαρχία μας να 'χε δυο τρεις ακόμα σαν κι αυτόν η τον Παν .Μποβιάτση ( Γύφτο ) , τον πρωτοπόρο της συγκοινωνίας , που , καίτοι , αγράμματοι , προτρέχανε του καιρού τους και διαβλέπανε την πρόοδο κι οραματίζονταν ένα καλύτερο μέλλον για τον τόπο μας .

   Τέτοιους ανθρώπους πρέπει πάντα να τους τιμάμε και ν' αναγνωρίζουμε το έργο τους . Τίποτε δεν θα κόστιζε να δίναμε τ' όνομά τους σ' ένα δρόμο , σε μια πλατεία στα χωριά μας , σαν μια ελάχιστη αναγνώριση του έργου τους και της προσφοράς τους στον τόπο . Καραλίβανος , Μποβιάτσης και Γιάννης Λαβίδας , είναι ξεχωριστά ονόματα και θα μείνουν στη μνήμη μας .

Υ.Γ.  Στους πρωτοπόρους οραματιστές της " γούρνας " μας , θα 'θελα ν' αναφέρω , όσο κι αν αυτό φανεί παράξενο , και τον Κ.Ν.Μπούγαλη , απ' το Παραδείσι . Αυτός , όταν οι άλλοι γεωργοί της Ελλάδος καλλιεργούσαν όπως κι οι συνάδελφοί τους , της εποχής του Ησιόδου , βάλθηκε να δημιουργήσει στο Παραδείσι πρωτοποριακό αγρόκτημα , με μοντέρνα μαγκανοπήγαδα , αντλίες νερού , εκκολαπτικές μηχανές , σούστες , κάρα , μηχανάροτρα , πτηνοτροφεία κλπ . Ένα όμως , δεν υπολόγισε και γι αυτό , άλλωστε απότυχε . Δεν υπολόγισε την έλλειψη του μεγάλου αστικού κέντρου , που θ' απορροφούσε τα προϊόντα του . Ποιός θ' αγόραζε τ' αυγά , τα κοτόπουλα και τα λαχανικά του ; Οι Μαυριαννιώτες ; η οι Στρουζιώτες ; Πάντως , ήταν κι' αυτός άνθρωπός με προοδευτικό μυαλό κι αν ζούσε σήμερα θα 'ταν μέγας και τρανός " .

  Αυτή ήταν η περιγραφή της..ηλεκτροδότησης του Λιδορικιού από τον Καφτανιαλέκο , που επί πλέον μας έδωσε κι' ένα σωρό άλλες , πολύ χρήσιμες , πληροφορίες , όλα  δηλαδή  τα..παραλειπόμενα της  εποχής  και  της  ηλεκτροδότησης .

           Καλή  σας  μέρα και  καλο  Σαββατοκύριακο ,  να  περνάτε  όλοι  καλά 

              www.lidoriki.com