TO ΠΑΛΙΟ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ

ΠΑΝΥΓΥΡΙΑ  ΜΑΣ  ΠΟΥ  ΧΑΘΗΚΑΝ 

 

 

   Πολλές φορές στο παρελθόν , αγαπημένοι μου φίλοι έχουμε αναφερθεί στα όμορφα πανηγύρια που γίνονταν στο χωριό  μας και τώρα έχουν…σβήσει , έχουν χαθεί , και πρώτο και καλύτερο το πανηγύρι της  Ζωοδόχου  Πηγής , που γινόταν την Παρασκευή μετά το Πάσχα και γλένταγε ολημερίς το χωριό μας ..

   Κανένας  απ’ τους  αρμοδιοϋπεύθυνους δεν  μπόρεσε  μέχρι  σήμερα να  μας  δώσει  μια ..ικανοποιητική  απάντηση στο  ερώτημα : Γιατί έσβησαν  τα  όμορφα  πανηγύρια  μας ,  Αι Νικόλα , Καλτεζών  και Ζωοδόχου  Πηγής , πανηγύρια  που  είχαν  από δεκαετίες  ριζώσει  στις  Λιδορικιώτικες  ψυχές .

   Ξαφνικά , μάθαμε , με  μεγάλη  μας  χαρά , πως  το  Τοπκό μας  Συμβούλιο , πήρε  απόφαση  να ..” ξαναζωντανέψει “ το  πανηγύρι  της  Ζωοδόχου  Πηγής , όπως  αναφέρεται  και στο  παρακάτω  έγγραφο .

   Πιστεύω πως  όλοι  θα  πρέπει  να  στηρίξουμε  αυτή  την  όμορφη εκδήλωση  του  χωριού  μας , ώστε να  ξανακαθιερωθεί όπως  παλιά και  έτσι  οι  Χωριανοί μας που  έρχονται  για  Πάσχα  στο  χωριό να  παραμένουν  και στο  πανηγύρι .

   Ήδη , τα  τελευταία  χρόνια , με  την  παρουσία  της  μπάντας  του  Π.Ο.Λ , που  συνοδεύει  την  εικόνα  στη  λειτάνευσή  της , η θρησκευτική  μας  αυτή  γιορτή , έχει  πάρει  άλλη  μεγαλοπρέπεια , κάτι  που  ολοφάνερα  συγκινεί  τους  χωριανούς  μας .

( Για  μεγέθυνση  κάντε  κλικ )

Λιτανεία  Ζωοδόχου  Πηγής , 28-4- 2011

Χαιρετίζουμε λοιπόν την  απόφαση  του  Τοπικού  Συμβουλίου και  θα  παρακαλούσαμε  να  εξετασθεί και το  θέμα της των  άλλων  πανηγυριών  μας . Για  την ιστορία δημοσιεύουμε ΄, ένα  απ΄τα  πολλά σχετικά σχόλιά  μας ελπίζοντας  πως θα  υπάρξει  η  ίδια  ανταπόκριση .

 

21.4.12

TO ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ

ΟΣΑ  ΕΣΒΗΣΕ Ο  ΧΡΟΝΟΣ

  Πάνε  χρόνια  αγαπημένοι μου  φίλοι , που  κάποιοι , άγνωστο  γιατί , ..έσβησαν  σιγά- σιγά το  όμορφο  πανηγύρι  μας της  Ζωοδόχου  Πηγής .

   Βέβαια η  ευθύνη  βαραίνει  όλους  μας , γιατί  ανεχτήκαμε  και  αφήσαμε , για  όποιους  λόγους , να  διαγραφούν σιγά – σιγά ,   το παρελθόν  , τα  έθιμά    και  οι παραδόσεις  μας , με  φτηνή  αντιπαροχή , τα  διάφορα  “ τζερτζελοπανήγυρα “ του  εύκολου , πλαστικού αλλά και…” αποδοτικού “ πλαστικού πολιτισμού  που  μας..πνίγει χρόνια  τώρα .

Πανηγύρι  ζωοδόχου  Πηγής του  1955 , απολαύστε οικογενειακό , παραδοσιακό , νοικοκυρίσιο γλέντι , στη  Βαθειά , με  την  πλατεία ελεύθερη , χωρίς  τη  θλιβερή παρδαλή καρεκλο..τραπεζο..θάλασσα , που  δεν  σ’ αφήνει  να  ανασάνεις , τόση  κακογουστιά  !!

΄Το ίδιο  πανηγύρι  του  1958 , στη  Βαθειά .

  Όλοι  οι χωριανοί  μας , καλοντυμένοι και  περιποιημένοι , μετά  το  σχόλασμα  της  εκκλησίας , κατέβαιναν  με  τις  οικογένειές  τους στα  μαγαζιά  να  πιουν  κάτι  και  να παρακολουθήσουν  το  όμορφο  πανηγύρι του  χωριού  μας , χορεύοντας  και  γλεντώντας  με  τις  ντόπιες  , κατά  κανόνα , “ κουμπανίες “ , όπως  τις  λέγαμε , που  βέβαια  παίζανε…” γνήσιο  Ελληνικό δημοτικό  τραγούδι “ , γιατί  ευτυχώς , δεν  είχαν  ακόμα …ενσκύψει  τα  γυφτοσυρτοτσιφτετέλια , που καμιά  απολύτως  σχέση δεν  έχουν με  τους  δημοτικούς  μας  χορούς  και  την  παράδοσή  μας ..

Φωτογραφία από γλέντι  κάποιας  Εθνικής  γιορτής , πάλι  στη  Βαθειά , με  πρωτοχορευτή  τον  αείμνηστο  στρατηγό  Μάρκου .

   Όλες οι  φωτογραφίες  μας , έχουν ένα  βασικό  κοινό  χαρακτηριστικό , ένα κοινό..παρονομαστή , την  παραδοσιακή , γενικά , διαδικασία , την κοινωνική αδελφοσύνη των  χωριανών  μας , την ανθρωπιά  και  την απλότητα , και  φυσικά  την  …γεύση , της  παλιάς  καλής  εποχής , που  τώρα  λείπει ,  τον  ανοιχτό  χώρο , και  κυρίως  λείπουν οι  διάφορες περιφερόμενες  ..” λουλουδούδες “ και  τα ..” σουβλατζίδικα “ , που  έχουν  καθιερωθεί , εντελώς..τελείως..παραδοσιακά , τα  τελευταία  χρόνια .

    Οι  φωτογραφίες μιλούν  ολοκάθαρα , τονίζοντας  τις  σημαντικές  διαφορές του  τότε  κοινωνικού  ιστού , με  το  σημερινό  που  φυσικά  δεν  υπάρχει , μπορείτε  να  βρείτε  τωρινές σχετικές  φωτογραφίες  που  να …αναδίδουν τα  αρώματα της  παράδοσης και  της κοινωνικής  αλληλεγγύης ; φοβάμαι πως  όχι ..κι’ αυτή  είναι  η  μεγάλη  διαφορά , που  πολλοί είτε  δεν  μπορούν , είτε  δεν  θέλουν  να  καταλάβουν .

   Το  γλέντι , όμως  στα  τότε , πανηγύρια  μας , ξεκίναγε  απ’ την  παραμονή , αν όχι  την  προπαραμονή , και  στα  μαγαζιά υπήρχαν όργανα , τα οποία  βέβαια , πλήρωναν  ΟΙ  ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑΡΧΕΣ ΚΑΙ  ΦΥΣΙΚΑ  ΚΑΙ  ΟΙ  ΧΟΡΕΥΟΝΤΕΣ , και  όχι  Ο δήμος  και  ο Σύλλογος , που  βέβαια όλο  και…κερδίζει  το  κάτι τις  του , με  τις  λαχειοφόρους ( άλλη…εφεύρεση  αυτή ) και  τα διάφορα..” διόδια “ που  εισπράττει (!!!) απ’ τα  μαγαζιά , που ναι  μεν  δίνουν  200 ευρώ , αλλά απ’ την  άλλη  μεριά , επιβαρύνουν  σημαντικά  τις  τιμές , με  πρόφαση  , τάχαμου..τάχαμου ,  τη…” μουσική “ που  όμως , όπως  προείπαμε  πληρώνει  συνήθως  ο Δήμος …

   Πολύ  καλά  λοιπόν , οργανωμένα  τα  πανηγύρια  μας , που  γίνονται , σύμφωνα  με    δηλώσεις  ΤΩΝ  ΑΡΜΟΔΙΟΫΠΕΥΘΥΝΩΝ , για  να  δουλέψουν  τα  μαγαζιά , τ’ ακούσατε ; ΤΑ  ΜΑΓΑΖΙΑ …

Προπολεμική φωτογραφία  , από  ομάδα  Λιδορικιωτών “ πανηγυριωτών “ ΄, απ’ το  πανηγύρι  της “ Αρσαλής “ στη  Συκιά .

  Από  χρόνια όμως  το  πανηγύρι μας  της  Ζωοδόχου  πηγής , έχει …εκφυλιστεί , και  έχει  σβήσει . Βέβαια , έχει  δοθεί μεγάλη δημοσιότητα  στο  θρησκευτικό  μέρος , με  λιτάνευση  της  εικόνας  την  παραμονή και  δοξολογία  ανήμερα , αυτό  όμως , ίσως  , εξυπηρετεί  άλλους  σκοπούς .

   Εδώ  όμως  υπάρχει  ένα  σκοτεινό..αδιευκρίνιστο  σημείο , χαρακτηριστικό  του  τρόπου  λειτουργίας  του…συστήματός  μας , και  εξηγούμαι : Απ’ όσο θυμάμαι , πολιούχος  του  χωριού μας  ήταν  ο Άγιος  Ιγνάτιος , που  γιορτάζεται  το  χειμώνα , και  ως  εκ τούτου , η  γιορτή  του  ήταν  και  τοπική  αργία , τώρα πως  καθιερώθηκε  , από ποιόν  και  γιατί , και  μάλιστα  “ άτυπα “ απ’ό,τι μας  είχε  δηλώσει  ο  προηγούμενος  Δήμαρχος , κανένας  δεν  ξέρει  να  μας  πει .

   Πολύ μάλιστα  φοβούμαστε , πως και αυτή η..άτυπη αλλαγή , μάλλον  θα  πρέπει  να  έχει άμεση  σχέση , με  το…” εισπρακτικό “ μέρος , όπως  άλλωστε  και το  .. ετσιθελικό     …” γιόρτασμα “ , μάλιστα  γιόρτασμα , όπως  ακριβώς  το  διαβάζετε , απ’ τους Λιδορικιώτες  της  Αθήνας , της  θλιβερής επετείου της  ημέρας  του  καψίματος  του  χωριού μας και  των  αδικοχαμένων  χωριανών  μας , που  αντί της  29ης Αυγούστου , γίνεται στο  τριήμερο  του…Δεκαπενταύγουστου , ΓΙΑ  ΝΑ  ΥΠΑΡΧΕΙ  ΚΟΣΜΟΣ , έτσι  ισχυρίζονται , λες και οι  εκδηλώσεις  μνήμης , έχουν ανάγκη  …” εισιτηρίων “ …δυστυχώς , αυτή  είναι  η  σκληρή πραγματικότητα , για  να  κάνουμε  την …” παράσταση “ θέλουμε  μπόλικο …ακροατήριο  και…θεατές …  

   Βέβαια , σε  όλα  αυτά  τα  παρατράγουδα , μεγάλο  μερίδιο  ευθύνης  έχει  και  η Δημοτική  αρχή , η  νυν  αλλά  και  οι προηγούμενες , γιατί η  τιμή  των  οσίων και  των  ιερών  μας , είναι  ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ  ΤΗΣ  ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ  ΑΡΧΗΣ , που  υποτίθεται  πως  θα  προσδώσει  κύρος  και  σοβαρότητα  στις  όποιες  εκδηλώσεις .

   Για  το  θέμα  αυτό  ακριβώς , αλλά  και  για  κάποια  άλλα , γενικού  ενδιαφέροντος , έχομε  ζητήσει , με  την  προβλεπόμενη  νόμιμη  διαδικασία , να  τεθεί  σαν  θέμα  προς  συζήτηση  στο  Δημοτικό  Συμβούλιο του  Δήμου Δωρίδας , ΑΠΌ  ΤΙΣ  3   ΙΟΥΝΙΟΥ  2011 , εδώ δηλαδή  και ένα  σχεδόν  χρόνο , ΧΩΡΙΣ  ΝΑ  ΕΧΟΥΜΕ  ΠΑΡΕΙ  , ΟΥΤΕ  ΤΗΝ  ΕΚ ΤΟΥ  ΝΟΜΟΥ  ΠΡΟΒΛΕΠΌΜΕΝΗ , ΕΣΤΩ  ΚΑΙ  ΤΥΠΙΚΗ  ΑΠΑΝΤΗΣΗ .

   Φαίνεται , πως οι  φίλοι  μας  του  Δ.Σ. , έχουν  τάξει  άλλες  προτεραιότητες , στη…ζωή τους , και  τα  θέματα ηθικής τάξεως, και γενικού  ενδιαφέροντος , δεν  θεωρούνται…” ΑΠΟΔΟΤΙΚΑ “ και  φυσικά…περνάνε  στο…χρονοντούλαπο ..ξεχνάνε  όμως  πως  οι  ηθικές  ευθύνες  είναι  …διαρκείς  και  απαράγραπτες …

                Καλό  σας  μεσημέρι ……..

  Κωνσταντίνος Ευθ. Καψάλης 

www.lidoriki..com

ΤΟΥ ..ΣΩΤΗΡΟΣ ΣΤΟ ΛΟΥΤΣΟΒΙΩΤΙΚΟ ...

ΜΙΑ ΓΛΥΚΙΑ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΑΠ’ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ “ ΣΩΤΗΡΟΣ “ ΣΤΟ ΛΟΥΤΣΟΒΙΩΤΙΚΟ

ΔΙΠΛΑ    ΣΤΟ   ΠΟΤΑΜΙ , ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΑ ..ΔΕΝΤΡΑ..

ΟΣΑ  ΘΥΜΑΜΑΙ

ΕΚΚΛΗΣΑΚΙΑ ΠΟΥ ΠΝΙΓΗΚΑΝ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ ΤΟΥ ΜΟΡΝΟΥ

Το  πανέμορφο ταπεινό , πέτρινο εκκλησάκι  της  Μεταμόρφωσης του  Σωτήρος , της  Αγιά  Σωτήρας που  λέγαμε , κάτω  στο  ποτάμι στο  Λουτσοβιώτικο , όπου  γινόταν  ένα  υπέροχο  πανηγύρι , αυθεντικό  παραδοσιακό , και  μαζεύονταν  πάρα  πολλοί  προσκυνητές και  πανηγυριώτες , από  όλα  τα  γύρω  χωριά ,  στις  6 Αυγούστου στην  αντίπερα δε  όχθη ήταν  και  το  χάνι  του μπάρμπα  Μήτσου του  ΄Καραπιστόλκη  , του  Ντακουίνου , όπως  τον  παραγκώμιαζαν . Στο  χάνι  αυτό  αποδίδεται  και  η  ονομασία  “ του  Σκορδά  το  χάνι “ κατά  την  Τουρκοκρατία , και  έγιναν  σ’ αυτό  σημαντικές  μάχες ..
   Η  φωτογραφία  είναι  βγαλμένη  το  1975 ,΄λίγο πριν  η  περιοχή “ βυθιστεί “ στια  νερά  της  λίμνης του  Μόρνου 

Απ'το πανηγύρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος ,το εκκλησάκι που ήταν δίπλα στο Ποτάμι Κόκκινος   απέναντι από τα Χάνια .

Oι " πανηγυριώτες  πιστοί , απ' όλα  τα  γύρω  χωριά γλεντάνε  κατακαλόκαιρο μές' στον  καυτερό  Αυγουστιάτικο  ήλιο , στον  πανέμορφο  τόπο της  εκκλησούλας ..Τυχεροί κι' ευλογημένοι όσοι είχαμε  την  τύχη  να  ζήσουμε τις  όμορφες  εκείνες  στιγμές παρέα με  αγαπημένους  χωριανούς  και  φίλους με  τα  μοχθο..σαρακωμένα  πρόσωπα και  τα  σκληροδουλεμένα  χέρια , δείτε  τους  πως  χορεύυουν  αγέρωχα καο  λεβέντικα , αυτή  είναι  φίλοι  μου  η " ΓΝΗΣΙΑ  ΔΩΡΙΚΗ  ΡΑΤΣΑ " ΠΟΥ  ΣΤΟΝ  ΠΟΝΟ ,ΤΗ  ΧΑΡΑ  ΜΑ  ΚΑΙ  ΤΟ  ΘΆΝΑΤΟ , ΖΩΝΤΑΝΕΥΕ  ΤΙΣ  ΕΛΠΙΔΕς  ΤΟΥ  ΜΕ  ΤΟ  ΧΟΡΟ  ΚΑΙ  ΤΟ  ΤΡΑΓΟΥΔΙ 

https://loutsovos.blogspot.gr/

Ο αγαπημένος  φίλος  Κώστας Μπερτσιάς , πάντα  τα  καταφέρνει  και  νας  " ξαφνιάζει " με  τις  υπέροχες " συλλεκτικές " φωτογραφίες  του , όπως  η  παραπάνω , απ' το αξέχαστο για  μένα , πανηγύρι στη  Μεταμόρφωση του  Σωτήρος ή  " στ' Σουτήρος  " όπως  τότε  το λέγαμε .

  Μεθαύριο , στη  γιορτή  τ' Σωτήρος , θα  προσπαθήσουμε να  σας  δώσουμε  μια περιγραφή του  περίφημου  εκείνου  σεμνού και  ταπεινού  πανηγυριού , έτσι  για  να  νιώσετε  και  σείς  για  λίγο , εκείνο το  απίθανο  συναίσθημα που  ζούσαμε εμείς , μικρά  παιδιά  τότε .... ...

   Η  δελίδα  μας  ευχαριστεί  θερμά  για  όλα  τα  υπέροχα  στοιχεία που  κατά  καιρούς μας  δίνει  ο  αγαπητός  Κώστας ...

  Κώστα  , απ' το  Λιδορίκι σου  εύχομαι  ΚΑΛΟ  ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 

   Τον  παλιό  καλό  καιρό , κάτω εκεί στο Λουτσοβιώτικο , στην όχθη του ποταμιού , υπήρχε ένα μκικρό εκκλησάκι χωμένο μέσα στα δέντρα , τ' Σουτήρους το λέγαμε , δίπλα απ' το ποτάμι και κάτω απ' τα δέντρα , για να δανειστούμε και ποιητικότερο τίτλο , απ' το ομώνυμο μυθιστόρημα του...Στάινμπεγκ (; ).....το εκκλησάκι αυτό λοιπόν , το ταπεινό , το ξεχασμένο μες στο  χρόνο ,  γιόρταζε  στις  6  Αυγούστου , της  μεταμόρφωσης  του  Σωτήρος  δηλαδή , της  Αγιά Σωτήρας  το λέγαμε  όλοι  τότε ,  και ανήμερα  γέμιζε  από  πιστούς  απλούς  ανθρώπους απ’ τα  γύρω  χωριά , Βελούχι , Λούτσοβο , Λιδορίκι , Γρανίτσα , Αγλαβίστα κλπ και  μετά την  ταπεινή  λειτουργία , ακολουθούσε ένα  ονειρεμένο παραδοσιακό  οικογενειακό  πανηγύρι .
   Πρωί – πρωί  λοιπόν , κινάγαμε  απ' όλα τα γύρω χωριά μας , ποδαράτο  ή  με  τα..γαϊδουράκια  μας  και πηγαίναμε , ανάβαμε το κεράκι μας , παρακολουθούσαμε , ευλαβικά , τη θεία λειτουργία ,σεμνά και ταπεινά , χωρίς μικρομεγαφωνικές ...εγκαταστάσεις ...φρου-φρου ..κι' αρώματα , και μεις , παιδιά τότε , νοιώθαμε πως κάτι όμορφο συνέβαινε στη ...φτωχική αυτή εκκλησούλα , δεν σας κρύβω πως , πολλές φορές , συνεπαρμένος απ' την όλη ατμόσφαιρα , το λιγοστό φως , τα αναμμένα κεράκια και την έντονη ευωδιά του θυμιάματος , πίστευα πως όπου να ναι θα βγει απ' την ωραία πύλη ο ίδιος ο Χριστός για  να  μας  ..ευλογήσει , έτσι όπως τον είχα πλάσει με την αθώα παιδική μου φαντασία , αδύνατος , με τα παλιά τριμμένα ...ρούχα του , ξυπόλυτος , θα μας αγκάλιαζε όλους με το γλυκό του βλέμμα και θα μας...ευλογούσε .....

Φωτογραφία  αρχείου
   Δεν αποκλείεται να τον είχα δει και κάποια φορά , ποιός ...ξέρει , γιατί δεν  μπορεί , κάποια φορά ο Χριστός θα σταμάτησε και..στο...Λουτσοβιώτικο αυτό φτωχό και ταπεινό εκκλησάκι , είμαι σίγουρος πως κάνει τέτοιες ...επισκέψεις όπου υπάρχει αγάπη , πίστη στον άνθρωπο και κυρίως..ταπεινότητα και σεμνότητα ....
  Θα σας εξομολογηθώ , μεταξύ μας...βέβαια , πως το ίδιο ακριβώς συναίσθημα ένοιωσα όσες φορές πήγα στην Αρσαλή , στη Σκιά , και πήγα αρκετές φορές , μετά  από  χρόνια  βέβαια ,, πάντα..μόνος στα μισοσκότεινα , άναψα το κεράκι μου , ταξίδεψε ο νους μου στη γαλήνη και.. στην ηρεμία , αισθάνθηκα την...έντονη..Θεϊκή ...παρουσία , του  δικού μου  Θεού  που’χω  μέσα  στην  ψυχή  μου ....και ένοιωσα...ξαλαφρωμένος , ανάλαφρος γεμάτος χαρά κι' αγάπη για όλους και για...όλα , για πόσο...όμως.....;;;  
   Κακά τα ψέματα , αγαπημένοι μου φίλοι , όλοι , ναι όλοι , έχουμε μέσα μας ένα δικό μας , καταδικό μας Θεό , μόνο που..σπάνια απευθυνόμαστε σ' αυτόν...συνήθως τον..αγνοούμε και κάνουμε του...κεφαλιού μας...
   Ας γυρίσουμε όμως στο ...παγκύρ τ' Σουτήρους.....
   Αφού , λοιπόν , σχόλαγε η εκκλησία , όλοι οι προσκυνητές-επισκέπτες , αλληλοασπάζονταν , έδιναν κι' έπαιρναν ευχές , με γαληνεμένα μάτια και καρδιά , γίνονταν όλοι μια ..υπέροχη παρέα και πέρναγαν στο....καθιστικό...
   Θα πρέπει εδώ να σας πω , πως , παρέες – παρέες , είχαν πιάσει , από πριν , το...προσωπικό τους...δέντρο όπου και είχαν αφήσει τα κοφίνια με τα...πολυτελή και πανάκριβα..φαγητά , όλα νηστίσιμα όπως το...καλούσε η...μέρα , κολοκυθόπιτα , ελιές , ντομάτες , τότε είχαν αρχίσει να..βγαίνουν , ψωμάκι του Θεού..ζυμωτό , και αργότερα το ..μενού συμπληρωνόταν με..φρεσκοψαρεμένα...ποταμίσια ...ψάρια , χαμοσύρτια και δρομίτσες , όοοχι ..καπνιστό σολωμό δεν είχαμε γιατί μας έπεφτε λίγο...βαρύς , ούτε βέβαια και...χαβιάρι....γιατί είχε πλέον καταντήσει πολύ...λαϊκό...έδεσμα.... προσωπικά όμως , διέσχιζα κατά πλάτος το ποτάμι και πήγαινα στην απέναντι όχθη , εκεί ήταν το παλιό χάνι του μπάρμπα Μήτσου του Καραπιστόλη , του ...Ντακουίνου , το αναφερόμενο σε  πολλές περιπτώσεις , ως  “ του  Σκορδά  το  χάνι ,  ήταν συγγενής μας και μου δινε ωραίες κόκκινες , λαχταριστές ντομάτες , που μέχρι να γυρίσω στο πανηγύρι τις είχα...σχεδόν ...φάει , ντοματάς...ων.....   


Το   παλιό ονειρεμένο  χάνι  του  μπάρμπα  Μήτσου  του  Καραπιστόλη , του  Ντακουίνου  όπως  τον  λέγανε..
Τα παιδιά με ένα...κόθρο φρεσκοζυμωμένου ψωμιού και μια...Βελουχοβιώτικη κατακόκκινη ντομάτα στο χέρι...έπαιρναν το...μπρέκφαστ , όπως το..διαβάζετε...ακριβώς , μέσα στα πλατάνια και τα δέντρα παίζοντας , εξαπανέκαθεν στην περιοχή μας ακολουθούσαμε το...Μοντεσοριανό...εκπαιδευτικό...σύστημα...τρώγοντας και...παίζοντας... , ενώ απ' το΄...βάθος της...αίθουσας , δυο-τρία ...πλατάνια...παραπέρα , έφταναν οι πρώτες...νότες απ' τα όργανα της..μεγάλης μεικτής Δωρικής..συμφωνικής..ορχήστρας ( πνευστών , κρουστών τε και...εγχόρδων ) που έκανε τις...πρόβες της και...συντονιζόταν....μαγεία....πραγματική....
   Οι...σολίστες ήταν...διεθνώς....γνωστοί και...συγκεκριμένοι , Φαλιαμπάρας ( Αθ.Πίτσιος ) εκ..Καλλίου ..κλαρινέτο...συγγνώμη...κλαρίνο , Κατσόγιαννος , εκ Πενταγιών , ...βιολονίστας (...βιολιτζής...) , Καρμαίοι , εκ Σεβεδίκου , κλαρίνο-λαούτο , και...ενίοτε , σε ...εκτελέσεις...ειδικών...συμφωνικών...έργων η ορχήστρα ...εμπλουτιζόταν και με σαντούρι και κιθάρα , σολίστες οι Κακοπουλαίοι εκ...Σκαλούλης...βεβαίως -βεβαίως ....σε ..εξαιρετικές περιπτώσεις μετεκαλούντο και...διακεκριμένοι...σολίστες από διεθνούς φήμης ορχήστρες π.χ..της Σκάλας ...Πεντεορίων...Κολοβάτας και....Τριβιδίου....

Αφού τελείωναν οι...δοκιμές και η ορχήστρα ήταν πανέτοιμη..εμφανιζόταν ο...Δ/της ..της ..ορχήστρας με τη..μπαγκέτα ανά...χείρας (από...γνήσια...πουρναρόκλαρα...) ανέβαινε αργά..αργά και..επιβλητικά στο...πόντιουμ (...ηπισήμους...ηνδυδιμένους...) και ..άρχιζε η...μουσική...πανδαισία....
   Η ορχήστρα άρχιζε , κατά τα...ειωθότα , με ένα...μαρσάκι , όπως έλεγε ο μπάρμπας μου ο Φαλιαμπάρας , και συνέχιζε με...δημώδη..τοπικά..άσματα , ξέχασα να αναφέρω πως σε..παρακείμενο...πλάτανο , προετοιμαζόταν το...μπαλέτο , οι...πρίμες ...μπαλαρίνες και οι ...πρωτοχορευτές κάνοντας τα...σπαγγάτα και τις...πιρουέτες τους , και αμέσως χαμήλωναν τα...φώτα και..άρχιζε το...γλέντι.....τ' αϊκούς...μαυριδερούλα μου , κόψτην Ελένημ΄την ελιά...Πρωτομαγιά μου τα ριξες και άλλες...άριες από ...γνωστές...όπερες.....και...οπερέτες..

   Σιγά-σιγά έβγαιναν και τα παγούρια με το κρασί , άρχιζαν τα...κεράσματα και η...περιρρέουσα...ατμόσφαιρα πέρναγε πια στον...ονειρικό...χώρο...κάπως έτσι πρέπει να είναι ο...παράδεισος.....αν βέβαια...υπάρχει....
   Γνήσιο Ελληνικό γλέντι , γνήσιο λαϊκό πανηγύρι , ακριβώς σαν κι' αυτό που γίνεται τώρα στη...Βαθειά στα...πολιτιστικά...εννιάμερα ...συγγνώμη και πάλι , τριήμερα...ήθελα να..πω... με  “ λουλουδούδες “ , μαλλί  της  γριάς και..σουβλάκια ..
  'Ετσι πέρναγαν οι ώρες , με γλέντι , κέφι , πλούσιο...φαγητό , πιοτό και κυρίως...χορό  μέχρι  τελικής  πτώσεως , δυστυχώς  όμως , όλα  τα  ωραία  πράγματα στη ζωή τελειώνουν...γρήγορα , έτσι μόλις ο ήλιος..παραέγερνε , άρχιζε η διαδικασία της..επιστροφής , άλλος μπελάς αυτός , οι ...παρκαδόροι έλυναν τα...πολυτελή...πούλμαν , γμάρια...μπλάρια κ.λ.π , τα....σαμάρωναν και άρχιζε το φόρτωμα , κοφίνια , ταγάρια ,όοοχι σακ-βουαγάζια και τα ...παρόμοια δεν είχαν ακόμα...εφευρεθεί , και παρέες-παρέες , κατά χωριό , παίρναν το δρόμο της επιστροφής , με τραγούδια, γέλια και πειράγματα μέχρι το χωριό , σουρούπωμα φτάναμε , κατάκοποι αλλά και...τρισευτυχισμένοι , άλλη μια ονειρεμένη μέρα , μια μέρα..αξέχαστη , είχαμε..ζήσει , εξ' ου και .......
“ Ανοίγω το παράθυρο...χαράματα...
με..βαλαντώνει τ' αηδονιού η λαλιά..
Θεέ μου σου κάνω...χίλια..τάματα ,
γύρνα με πάλι ..πίσω στα...παλιά.... “


  Καλή  σας  μέρα , ΧΡΟΝΙΑ  ΠΟΛΛΑ  και  βοήθειά  σας , όσοι  πήγατε  στο πανηγύρι  να  περάσετε  αξέχαστα

   Καλό  σας  απόγευμα 
  Απ' το  " Λιδωρίκι " με  ΠΟΛΛΗ..ΠΟΛΛΗ...ΑΓΑΠΗ 
  www.lidoriki.com