O ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΨΑΛΗΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ : " ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ "

ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ  

Διαβάζει  ο  Κωνσταντίνος  Ευθ.Καψάλης 

www.lidoriki.com 

Ο Κ.ΚΑΨΆΛΗΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ : " ΚΙ' ΑΠΟΨΕ Η..ΘΛΙΨΗ .."

KI’ ΑΠΟΨΕ Η..ΘΛΙΨΗ..

Σαν σύννεφο βαρύ , με ..πνίγει πάλι απόψε η θλίψη ,

ακόμα και τ’ αηδόνια , έπαψαν να κελαϊδούν στη ρεματιά..

την τόση , ολόγυρα , ομορφιά , τι να την έχει τάχα πνίξει ;

τι να’ ναι αυτό , που χαρακώνει της ψυχής , κάθε , ματιά ;

* *

Σκληρή , σαν πέτρα , η μοναξιά , όσο κι’ αγαπημένη ,

μοναδική μου συντροφιά , στους έρημους τους ξένους κόσμους ,

όσο μακριά κι’ αν ταξιδεύει ο νους , πάντα η ψυχή μου μένει ,

στους ίδιους πάντα τόπους , τριγυρνάει στους ίδιους πάντα δρόμους ..

* *

Πάντα στον τόπο τούτο , το φεγγάρι με ..πληγώνει ,

έρχονται βράδια , που , ατέλειωτες , μαζί του , ώρες κουβεντιάζω ,

κάποιες φορές , μαζί μετράμε τ’ άστρα , σαν η μέρα ξημερώνει..

κι’ άλλες , που μόνος μες στη μαύρη απελπισία μου ..βουλιάζω ..

*

Κι’ απόψε η θλίψη , πάλι το κατώφλι μου ..περνάει ,

δρόμος γνωστός , και της ψυχής τα σκαλοπάτια..μετρημένα ,

μα.. το φεγγάρι , απόψε.. λείπει , τάχα που να τριγυρνάει ;

τ’ αναζητάω μονάχος , έρημος , με μάτια ..βουρκωμένα……

Κωνστατίνος  Ευθ.Καψάλης 

Λιδορίκι 8 – 6- 2009

Αθήνα 11 – 6 -2009

ΑΝΕΚΔΟΤΟ 

Διαβάζει ο  Κ.Καψάλης  

                        
                                                      www.lidoriki.com 

O K.KAΨΑΛΗΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ : " ΕΝΑ ΚΑΠΟΙΟ ΔΑΚΡΥ "...

    ΕΝΑ….ΚΑΠΟΙΟ… ΔΑΚΡΥ….

Τούτο το δάκρυ , το φτωχό μου , το Μαγιάτικο ,

που κύλησε , στο φως του φεγγαριού ,το χρυσωμένο ,

ήταν το πιο’ ‘μορφό μου δώρο , το γιορτιάτικο

από ένα άγνωστο , θλιμμένο αερικό , αγαπημένο .

Χανόμαστε οι άνθρωποι , στ’ ατέλειωτα τα πέλαγα ,

πλούτο και δόξα κυνηγώντας , μεγαλεία.. να γνωρίσουμε ,

κι’ όμως δύo λέξεις φτάνουν , απ’ της γης τα πέρατα ,

δυo λέξεις τρυφερές , για να μας κάνουν να δακρύσουμε……

Κωνσταντίνος  Ευθ.Καψάκης 

 Λιδορίκι    22 05 07 .  

ΣΥΛΛΟΓΗ  

ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ  ΣΤΗ  ΣΙΩΠΗ 

Λιδορικι  2010

Διαβάζει  ο  Κ.Καψάλης

                                                 www.lidoriki.com    

  Σκεφτόμουνα αγαπημένοι μου  φίλοι όταν  σας  διαβάζω ποιήματά μου , πως  θα  ήταν  ιδιαίτερα  χρήσιμο , σε  κάποιες ειδικά  περιπτώσεις , να  μαθαίνετε  ίσως , κάποια πεισσότερα  πράγματα , για το πως  και  γιατί γράφτηκε ένα  ποίημα , θα  είχε  πολύ  εμδιαφέον , ειδικά  για  το  " ΕΝΑ  ΚΑΠΟΙΟΙ ..ΔΆΚΡΥ.."
   Ακουστε  λοιπόν  , το  ποήημα γράφτηκε  22  Μαίου  , αργά  το  βράδυ , και  εγώ  ήμουν στο Λιδορίκι , πνιγμένος  στη  μοναξιά  και την..θλίψη ,  γράφοντας  τα  σχετικά  μου , περίμενα ..περίμενα κπάοιοιομ  να  μου  πεί μιά  κουβέντα  , αλλά τιτοτα , μόνο πού αργά , με θυμηθηκε  ένα  προσωπο  απρόσμενο , ποτέ  μου δεν το  περίμενα . ήταν απο ένα ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ  ΑΠΟ  ΧΡΟΝΙΑ  ΆΝΘΡΩΠΟ ,ΚΑΙ  ΜΕ ..ΓΈΜΙΣΕ  ΧΑΡΆ , ΔΥΟ  ΑΠΈς  ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΜΟΥ  ΞΑΝΛΑΔΩΣΑΝ  ΖΩΉ...
                                                 22-5-2007 ....
   Την δική  μου  απάντηση  την..έχετε  ....
                               Καλό  μεσημερι ...

ΣΑΤΥΡΙΚΟΝ : "ΔΕΛΦΙΚΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ..."

   Ψάχνοντας πρωί - πρωί ,  φίλοι  μου  να  βρούμε κάτι  , πέσαμε  επάνω  στα  ΣΑΤΥΡΙΚΑ  ΠΟΙΗΜΑΤΑ  ΜΟΥ ΚΑΙ ΈΤΣΙ  ΤΟ  ΒΡΉΚΑ ΕΥΚΟΛΟ  ΝΑ ΣΑΣ  ΔΙΑΒΆΣΩ ΣΗΜΕΡΑ  ΕΝΑ ΣΑΤΥΡΙΚΟ  ΠΟΙΗΜΑ  ΚΑΙ  ΜΑΛΙΣΤΑ  ΑΠ' ΤΙΣ  ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ  ΕΛΌΓΕΣ 
ΓΙA  ΑΚΟΥΣΤΕ  ΤΟ.....

ΔΕΛΦΙΚΟΙ…ΧΡΗΣΜΟΙ..

Απεσταλμένους  στείλαμε  στη  Δελφική  Πυθία ,

Μια  κι’ έχει.. « φύγει» από  καιρό η  Μαλάμαινα  η  θεία ,

Που  τα’ βρισκ’ όλα  στον  καφέ , και  στα  χαρτιά  επίσης .

Κατεύθυνση  να  πάρουμε , με  λίγες .,,ερωτήσεις ..

                       ***************

Πυθία  , πες  μας  να  χαρείς , εσύ  ποιον  κρίνεις  άξιο ,

Δήμαρχο  για  να  βγάλουμε  στην  έρμη  τη  Δωρίδα ,

Να’ναι..δεξιός  ή  αριστερός , ή  ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ  να’ ναι ;

Για  βόηθα  μας Πυθία  μου , οι  Δωριείς ..πονάνε

                         ***************

Tα  μάτια  έκλεισε αργά , η Πυθία , και..μασώντας

Μια  τσίχλα  Αμερικάνικη , κρυφοχαμογελώντας

Κι’ αφού  μια  φούσκα  έκανε και με  κλεισμένα μάτια

Ένα  χαρτί  που  κράταγε  το  έκανε..κομμάτια …

                      ****************

…Εκνευρισμένη ως  φαίνεται , που  την  απασχολούσαν

Ενώ  την  περιμένανε οι  φίλες  της πιο  πέρα

Στην  Κασταλία  την  πηγή , κάθονταν  και  κοιτούσαν

Και  έτσι..χαζολιάζονταν  ολόκληρη  τη  μέρα ..

                     ***************

Ένα  τσιγάρο  άναψε , με σέρτικο  χαρμάνι

Έτσι  για  πιο  καλύτερα , κεφάλι  για  να κάνει..

Μασώντας  και  καπνίζοντας , την μισοπήρε  ο..ύπνος

Πριν  καν  αρχίσει  φίλοι  μου , ο  μυστικός  ο δείπνος

                       ***************

Σε  λίγο κι΄άλλοι  φτάσανε απ’ την Κωλοπετ’νίτσα

Και   κουβαλούσανε  μαζί και δύο  μικρά  κορίτσια

Που  ματιασμένα  ήτανε ,και  σκούζανε  και..κλαίγαν

Και  μέσα  στον παροξυσμό , όλο  τραγούδια  λέγαν…

                             ************

Γιατί  κι’ αυτοί  αδέρφια  μου , τρανό  βάσανο  είχαν

Γιατ΄ άλλον  θέλαν Δήμαρχο Δελφών μα όμως..άλλο  βρήκαν

Και  όχι  έναν  μοναχά , αλλά  δυο  τρεις  αντάμα

Παρότι  για  το λόγο  αυτό  εκάνανε   και..τάμα ..

                           ***********

Έτσι  όπως  καταντήσανε τα  πράγματα αδέρφια

Και  Παρνασσίδα  και  Δωρίς , έχουν  μεγάλα ντέρτια

Γιατί τώρα  και  με  τον  ΣΥΡΙΖΑ, ήρθαν  τα  πάνω κάτω

Παρ’ότι , απ’όσα  λέγονται σίγουρα  πιάνει …πάτο

                        **********

Όσο  για  τους  συνδυασμούς τους άλλους , τους παλιούς  μας

Έτσι όπως..μπερδευτήκανε και  γίνανε…χαρμάνι

Κανένας  δεν γνωρίζει  πια , τους  ξένους ή  τους ..δικούς μας

Και  Δήμαρχους θα  βγάλουμε  μόνο  με…’’ ΠΥΡΟΦΆΝΙ ‘’…

Kωνσαντίνος Ευθ,Καψάλης 

Αθήνα  7-4-2014

THN  AΠΑΓΓΕΛΙΑ ΘΑ  ΤΗΝ  ΑΝΑΡΤΗΣΟΥΜΕ  ΑΡΓΟΤΕΡΑ 

               Καλό  σας  μεσημέρι 
           www.lidoriki.com 

O K.KAΨΑΛΗΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ " ΟΙ ΑΝΘΙΣΜΕΝΕΣ ΜΥΓΔΑΛΙΕΣ ..."

ΟΙ ΑΝΘΙΣΜΕΝΕΣ ΜΥΓΔΑΛΙΕΣ

Ανθίσανε και φέτος , του χωριού οι μυγδαλιές ,

ψεύτικη ελπίδα , στης ψυχής μας τον απέραντο χειμώνα ,

μια σπίθα φως , λες , να φωτίσει τις απέραντες βραδιές ,

τις σκοτεινές μας νύχτες , που κρατάνε ένα αιώνα ..

                    *                      *

Γέμισε το χωριό μας , με νυφούλες χαρωπές ,

απ’ του καιρού , ξεγελασμένες , τα περίεργα παιχνίδια ,

φκιασιδωμένη , η γριά ζωή , με πέρλες λαμπερές ,

κρύβει τη ..γύμνια , τις ρυτίδες της , με ψεύτικα στολίδια..

                     *                     *

Μα σαν φυσήξει παγωμένος , ο Μαρτιάτικος βοριάς

και διώξει τ’ άνθια , και τα ψεύτικα στολίδια τα σκορπίσει ,

σαν θα ..σβηστεί , αυτή η ψεύτικη η εικόνα ομορφιάς ,

πάλι στη γύμνια , την παλιά της , η ζωή μας θα..γυρίσει…

Κωνσταντίνος  Ευθ. Καψάλης -

Αθήνα 23 -2 – 2010

ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Διαβάζει ο  Κωνσταντίνος  Ευθ.Καψάλης 

O K.KAΨΑΛΗΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ

Aγαπημένοι  μου  φίλοι , ζητάω  συγγνώμη γιατί  ο.." δαίμων του..PC " έβαλε  την  ουρίτσα  του και  στη  θέση του  ποιήματος  

Ε  Ρ  Η  Μ  Η  Ν...

βρέθηκε το  ποίημα " ΟΙ  ΜΕΡΕΣ  ΤΗΣ  ΒΡΟΧΗΣ " ΔΙΟΡΘΩΝΟΥΜΕ ΛΟΙΠΌΝ  ΤΟ  ΛΑΘΟΣ  ΜΑΣ ΠΡΟΣΘΈΤΟΝΤΑΣ  ΚΑΙ  ΤΟ  " ΕΡΗΜΗΝ " 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ  ΠΟΛΥ 

ΕΡΗΜΗΝ ...

ΟΙ  ΜΕΡΕΣ  ΤΗΣ  ΒΡΟΧΗΣ  

                                                             

                                              ΕΡΩΤΙΚΟΣ  ΚΥΚΛΟΣ  ..

                                                              ΑΛΥΤΡΩΤΗ   ΑΓΑΠΗ ...

                                                             
                                                              ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ  1966...

ΤΟ  ΚΙΤΡΙΝΙΣΜΕΝΟ ..ΓΡΑΜΜΑ 

                                                    Καλό  σας   βράδυ 
                                                Κνσταντίνος  Ευθ. Καψάλης 
                                                    www.lidoriki.com 

Ο Κ.ΚΑΨΑΛΗΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ : " ΑΓΙΑ ΝΥΧΤΑ .."

                    ΑΓΙΑ ΝΥΧΤΑ

Του ρημαγμένου , διπλανού σπιτιού , η σκάλα δεν θα τρίξει ,

την Άγια Νύχτα αυτή των Χριστουγέννων , που προσμένουμε ,

ούτε τ’ αστέρι το λαμπρό , το μονοπάτι το κρυφό θα δείξει ,

στους μάγους , που , αιώνες , το μικρό Χριστό μας περιμένουνε .

                                       *

Χρόνια και χρόνια , τώρα , το φτωχό το λαδοκάντηλο..σβησμένο ,

χέρι δεν βρέθηκε , θαρρείς , παραμονή Χριστούγεννα , ν’ ανάψει ,

έφυγ’ η μάνα , τέλειωσε η ζωή , βουβό το σπίτι , έρμο , ξεχασμένο ,

κι’ ο γιος , το γυρισμό του , τέτοια Νύχτα , της φτωχειάς της είχε τάξει..

                                       *

Χαράζει , κι’ όπου να’ναι θα χτυπήσουνε χαρμόσυνα οι καμπάνες ,

κάθε χρονιά , τέτοια βραδιά , η ξεχασμένη ελπίδα μας ..γεννιέται ,

θ’ανοίξουνε για λίγο , πάλι οι ουρανοί , κι’ όλες του κόσμου οι μάνες ,

μες στη ζεστή τους αγκαλιά τ’ όνειρο θ’ αναστήσουν που..ξεχνιέται..

                                      *

Νύχτα ελπίδας , τα βουβά τα μάτια , σαν λαμπρά αστέρια λαμπυρίζουν ,

στην προσμονή καινούργιας μέρας , στην πικρή , λειψή..ζωή μας ,

κι’ όλα τα βλέμματα , με δέος στ’ ουρανού την περατιά ..στριφογυρίζουν

προσμένουν όλοι , ένας μικρός Χριστός να γεννηθεί μες στην ψυχή μας…….

Κωνσταντίνος Ευθ.Καψάλης  

    Λιδορίκι     25-12-08

  ΣΥΛΛΟΓΗ     " Τραγουδώντας  στη  Ζωή "

        Λιδορίκι     2010

ΔΙΑΒΑΖΕΙ  Ο  Κ.ΚΑΨΆΛΗΣ 

                                                            ΑΓΙΑ   ΝΥΧΤΑ ..

www.lidoriki.com 

Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΑΣ Η..ΛΕΝΗ ..

             

  Ανθρώπινες σκηνές της παλιάς Ελληνικής καθημερινότητας , ανθρωποζωγραφιές ξεθωριασμένες απ’ το πέρασμα του χρόνου και τη..σκόνη της ..αδιαφορίας μας ..Χρόνια και ..χρόνια , έχουμε ν’ ακούσουμε τραγούδια απ’ τις υφάντρες , που να τις ..σιγοντάρει  ο χτύπος του αργαλειού , και σε λίγο καιρό , αν όχι και τώρα , λίγοι θα θυμούνται πως ήταν , και τι..ήταν ο αργαλειός !!

   Για θυμηθείτε , πόσοι αργαλειοί δούλευαν στου χωριού μας τις γειτονιές ; Πόσα υφαντά απλώνονταν κάθε τόσο , με ..καμάρι , στις αυλές και τα ..χαγιάτια μας ; Αχ! εκείνα τα..καραμελωτά , οι ..μπαντανίες κι’ οι..βελέντζες , τα κεντητά ..στρωσίδια  κι’ οι..φτωχο..κουρελούδες..χαμένοι..θησαυροί , της γνήσιας λαϊκής ..τέχνης…

Τι..πήγαμε και ..ξετρυπώσαμε απ’ τη σκονισμένη ..μνήμη μας , πρωϊνιάτικα , έτσι για  να ..θυμόμαστε τα όμορφα χρόνια και να..βασανιζόμαστε …

    Καλημέρα αδέρφια , να περνάτε καλά…

                    Απ’ το χωριό μας με αγάπη

 

Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΑΣ Η..ΛΕΝΗ...

Την κουμπάρα μας τη Λένη ,
τη θυμάμαι από παιδί …
μέρα νύχτα να υφαίνει
στου σπιτιού της την αυλή .

Κι’ ήταν τόσο ευτυχισμένη..
η κουμπάρα μας η Λένη…

Από τόσο δα παιδάκι
μπήκε η Λένη στο χορό..
στα χωράφια , στα μανάρια ..
κι’ όλο το νοικοκυριό…

Κι’ όλη λέγανε τη Λένη
χρυσοχέρα , παινεμένη..

Πρώτη πάντα στο σχολείο ,
πάντα πρώτη στη δουλειά
με  χαμόγελο  στα  χείλη
και ολόχρυση καρδιά..

Από μάλαμα φτιαγμένη ,
η κουμπάρα μας η Λένη…

Μεγαλώνοντας η Λένη ,
άρχισε να σιγανθίζει..
και σαν τρυφερό λουλούδι ,
γύρω να μοσχομυρίζει..

Μα ήταν πάντοτε η Λένη ,
ταπεινή και μετρημένη .

‘Ομως , πέρναγαν τα χρόνια ,
κάρπισαν τα..περιβόλια
του κορμιού της , και στον κόρφο
μοσχομύρισαν..λεμόνια…

Κι’ έμοιαζε η κουμπάρα η Λένη ,
λεμονίτσα..ανθισμένη…

Κι’όλοι στο χωριό οι νέοι ,
λαβωμένοι , ερωτευμένοι ,
παίζαν μέρα –νύχτα ζάρια…
ποιόν θε ν’ αγαπήσει η Λένη..

Μα η Λένη , η καημένη..
είχε την καρδιά..σφιγμένη..

‘Όμως σ’ ένα πανηγύρι ,
τ’ Αι Δημητριού , στα πρωτοβρόχια
πιάστηκ’ η καρδιά της Λένης
μεσ’ του έρωτα τα βρόχια .

Άνθισε με μιάς η..Λένη
πού ‘ταν πάντοτε θλιμένη..

Αγάπησ’ ένα παλληκάρι ,
όμορφο σαν το φεγγάρι ,
και στο πρώτο το φιλί της
του ‘δωσε και την ψυχή της..

Μα ο  νιος  την ξεγελούσε ,
και μιαν άλλη αγαπούσε…

Και.. συνέχισε να υφαίνει ,
η κουμπάρα μας η Λένη ,
στον παλιό τον αργαλειό της
μοναχή..δυστυχισμένη...

Έμεινε για πάντα η Λένη...
με το νιο ...αρρεβωνιασμένη ....

Μα περνάγανε τα χρόνια ,
στραβογέρασε η Λένη ,
με το πρόσωπο σκαμένο..
την ψυχή...χαρακωμένη..

Μιά ζωή..δυστυχισμένη...
μπαντανία..μπαλωμένη..

Μεσ' τη μαύρη μοναξιά της ,
έχει πάντα..σύντροφό της ,
μέρα -νύχτα , αγκαλιά της ,
τον καλό τον..αργαλειό της ...

Και  συνέχισε  να  υφαίνει ,
η ..κουμπάρα μας η...Λένη..

Κι' όταν έφτασε η ώρα ,
το ταξίδι να...κινήσει ,
μια μονάχα επιθυμία ,
είχε η Λένη να...ζητήσει...

Και της  βάλαν στο ...πλευρό της...
τον παλιό τον...αργαλειό της...

Κωνσταντίνος Ευθ.Καψάλης 

Λιδορίκι  01-06 - 2007

Ανέκδοτο 

ΔΙΑΒΑΖΕΙ   Ο Κ.ΚΑΨΑΛΗΣ 

                                                 www.lidoiki.com 

Ο Κ.ΚΑΨΑΛΗΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ : " ΑΣ..ΕΡΧΟΣΟΥΝ ..."

ΑΣ ΕΡΧΟΣΟΥΝ ...

 

Ας έρχοσουν μια νύχτα του χειμώνα σκοτεινή ,

σαν ..ξεχασμένη καταιγίδα ,

κι’ ας σκότωνες , κάθε μου σκέψη μακρινή..

κάθε ..κρυφή μου ελπίδα .

* *

Στο πέρασμά σου , να συντρίψεις τα ..στερνά

του φθινοπώρου μου τα φύλλα ,

τι ωφελεί , μες στης ψυχής την τόση ερημιά ,

του πόθου , μια ακόμα ανατριχίλα ..

* *

Έτσι απαλά να ‘ρθεις , βουβά , μες στο σκοτάδι ,

χάδι της μοίρας... τρυφερό ,

όλα της γης τα φώτα να ‘ν’ σβηστά αυτό το βράδυ ,

και μοναχά το πρόσωπό σου φωτεινό .

* *

Χίλιους..αιώνες , κράτησε ετούτος ο χειμώνας ,

πόνος βαρύς , βουνό.. η μοναξιά..

άφαντη η ..άνοιξη , και ‘γω , ισόβιος θαμώνας ,

στης θλίψης το κελί , σε μια γωνιά......

* *

Ήρθες !! Μες του Οκτώβρη , τη γλυκιά μελαγχολία ,

στου φθινοπώρου , την καρδιά ,

με βήμα ανάλαφρο , όμως , με..προσπέρασες με..βία ,

και..πέταξες γι’ αλλού σαν .. τα πουλιά ….

Kωνσταντίνος  Ευθ.Καψάλης 

Αθήνα 13-14/ 5/ 2009

 ΣΥΛΛΟΓΗ 

“ Τραγουδώντας  στη  Ζωή “

Λιδορίκι   2010

ΔΙΑΒΑΖΕΙ  Ο  Κωνσταντινος  Ευθ.Καψάλης 

    www.lidoriki.com 

Ο Κ.ΚΑΨΑΛΗΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ :" ΖΗΣΕ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ "...

     "  ΖΗΣΕ   ΤΟ..ΟΝΕΙΡΟ ..." 

Σήκω νωρίς το χάραμα , έβγα στο παραθύρι,

τρύγα ,την πρώτη, του ηλιού τη χρυσωμένη αχτίδα ,

χωρίς ανάσα , ρούφηξε τ’ολόγιομο ποτήρι

με της ζωής τις ομορφιές , πάντα... υπάρχει ελπίδα.

Μη σταματάς τα ονείρατα , ταξίδευε στο χρόνο

όσο έχει το κορμί αντοχές και το ποθεί η καρδιά σου ,

άσ’ το τραγούδι ατέλειωτο , κράτα για σένα μόνο

του στίχου το τελείωμα , βαθειά , μεσ’ στα όνειρά σου…

Κι’ αν σε προδώσει η ζωή , εσύ θα το’χεις νοιώσει

το υπέρτατο συναίσθημα , βαθειά , μεσ’ στην ψυχή σου

κι’έτσι , το ονειροτράγουδο ποτέ δεν θα τελειώσει ,

θα το ‘χεις πάντα συντροφιά , ως να σβηστεί η ζωή σου …..

Κωνσταντίνος Ευθ.Καψάλης 

Λιδορίκι    12 12 06.
ΣΥΛΛΟΓΗ  " ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ   ΣΤΗ  ΖΩΗ "..
Λιδορίκι  2010


ΔΙΑΒΑΖΕΙ  Ο Κ.ΚΑΨΑΛΗΣ 

www.lidoriki.com 

Ο Κ.ΚΑΨΑΛΗΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ : "..ΜΑΓΕΙΑ ,,,"

ΜΑΓΕΙΑ ...!!!!

Σαν βγαίνει απ’ τον Παλιόραγκο ,τ’ Οκτωβριανό φεγγάρι..

χρυσώνοντας τις ομορφιές του ..Γυφτομαχαλά ,

του ρουμανιού τα ξωτικά , με την περίσσια χάρη ,

στήνουν χορό και τραγουδούν , στων δέντρων τα κλαριά .

                       *                      *

Των προβατιών τα κύπρια , στου Βαρουσιού το ρέμα ,
βουβαίνονται..σωπαίνουνε , στο μαγεμένο βράδυ ,
καθώς Νεραιδοτράγουδα ακούγονται , σαν…ψέμα ,
όπως τα φέρνει ολόδροσα , των Καλτεζιών το..χάδι..

                       *                      *
Οι τυχεροί μας , στον Ψαλά , οι χωριανοί , αγναντεύουν ,
δεξιά , ζερβά , κι’ αντίπερα την τόση ομορφιά ,
και γεύονται τις ευωδιές της Γκιώνας , που κοντεύουν ,
φτάνουν , σαν χάδι δροσερό ,… βουνίσια..ανασαιμιά..

                     *                            *
Τέτοιες βραδιές , αφήνεσαι , στων αστεριών την ..πλάνη ,
στου φεγγαριού την αγκαλιά , ξεχνιέσαι..ονειρικά…
κι’ απλώνοντας τα χέρια σου , στου ουρανού τη..στάνη ,
πλανιέσαι , λες και ξαναζείς σε χρόνια..παιδικά……..Κ.

  Κωνσταντίνος  Ευθ. Καψάλης 

  Λιδορίκι   15-10-2008 

“ Τραγουδώντας  στη  Ζωή “

   Λιδορίκι  2010

   **********

  ΚΑΘΕ  ΠΟΙΗΜΑ   ΕΧΕΙ  ΤΗΝ..ΙΣΤΟΡΙΑ  ΤΟΥ 

ΤΟ  ..ΙΣΤΟΡΙΚΟ …
Η υπέροχη βραδινή φωτογραφία , του χωριού μας , είναι του φίλου και γείτονα Θανάση Κολοκυθά , Αρχιτέκτονα μηχανικού , αλλά και ..παθιασμένου φωτογράφου ,όπως λοιπόν λένε οι ..Κινέζοι , μια εικόνα είναι..χίλιες ..λέξεις , εμείς θα μπορούσαμε να πούμε , άνετα , πως μια φωτογραφία αξίζει χίλιους...στίχους ....Το βραδάκι της 15-10-2008 , ο αγαπημένος φίλος μας έστειλε με mail μερικές ..ολόφρεσκες πανέμορφες φωτογραφίες ( είναι και..μακριά τα σπίτια μας ..βλέπεις ) και σε λίγα ..λεπτά πήρε την..απάντησή του..εμμέτρως......Ο...ΗΘΙΚΟΣ ΣΥΟΥΡΓΟΣ  ΠΑΑΝΤΩΣ ΕΙΝΑΙ  Ο  ΑΓΑΠΗΤΌΣ  ΦΊΛΟΣ ...ΘΑΝΟΣ , ΔΕΝ  ΣΥΜΦΩΝΕΊΤΕ  ;;;

ΑΓΑΠΗΤΕ  ΦΙΛΕ  Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ....

  ΔΙΑΒΑΖΕΙ  Ο  Κ.ΚΑΨΑΛΗΣ  

                                        www.lidoriki.com 

O K.KAΨΑΛΗΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ " ΠΙΚΡΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ "

    Πριν  από  20  και  πλέον  χρόνια , αγαπημένοι  μου  φίλοι , ανεβοκατεβαίνοντας  με  το  αυτοκίνητό  μου Αθήνα - Λιδορίκι , είχα  επισημάνει , αριστερά κάτω απ' τη  γέφυρα του  δρόμου που πάει από Θήβα  προς  Εθνική οδό , για  Αθήνα , ένα  άθλιο καταυλισμό τσιγγάνων , Ρομά όπως  τους  λένε , και  είχα  αποφασίσει όταν  είμαι  καμιά φορά  μόνος  μου να  σταματήσω , για  να  παρατηρήσω  από  κοντά βγάζοντας  όποια συμπεράσματα μπορούσα ...
   Πράγματι , έτσι  έγινε , κάποια φορά  που  πήγαινα  για  το  χωριό , άραξα  το  αυτοκίνητο στο  δρόμο μπριν  απ' τη  γέφυρα και πλησίασα απολαμβάνοντας  τις  θλιβερές  εικόνες ..θλιβερές  για  μας , αλλά  όχι  και  για  τους  κατοικους  του καταυλισμού , που  μου  φαίνονταν  μάλλον..ευτυχισμένοι , όσο  ευτυχισμένος  μπορεί  να  είναι  ένας ζώντας  στα  λασπόνερα  και  τη..βρωμιά , σε  αυτοσχέδια  σαπισμένα  σπίτια ..
    Αποτέλεσμα  λοιπόν εκείνης  της  παρατήρησης  και  μιας  μικρής  συζήτησης με  μερικά  παιδάκια  του  καταυλισμού , είναι  το  πρακάτω  ποίημα , που " συναρμολογήθηκε " μετα  από  20 περίπου  χρόνια στο Λιδορίκι ...
  Θα  με  ρωτήσετε , πως  και  τώρα  μου' ρθαν  στο  νου αυτές  οι  θλιβερές  , ομολογουμένως , εικόνες , ε..δεν  ήταν  και  δύσκολο , αφού  καθημερινά  βλέπουμε  παρόμοιες  εικόνες  απ' τους  καταυλισμούς   των ..λαθρομεταναστών , μεταναστών ή προσφύγων , ΟΠΩΣ  ΘΕΛΕΤΕ  ΠΕΙΤΕ  ΤΟΥΣ , μάλιστα  καθημερινά  μου  έρχονταν στο  μυαλό  αυτές  οι  εικόνες , βλέποντας  την ταλαιπωρία και τη  δυσυχία των ...προσφύγων...




                                                        " ΠΙΚΡΟΣ..ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ..."

1. 
   Στης Θήβας , τη χρυσή.. καμπίσια.άβυσσο
   που χάνει ο νους , από της γης τα πλούτη,
   ένα μικρό συνάντησα , πικρό , παράδεισο
   πνιγμένο , μες της λάσπης το κουρκούτι.
2. 
                     *************
3. 
   Λειψές παράγκες , από τσίγκια και σαπόξυλα ,
   κουρέλια στα παράθυρα ,σαν ξεφτισμένα βρόχια ,
   να μη μπορεί να μπει η ελπίδα στα καρδόφυλλα ,
   ντροπή ! ! ! έξω η ντροπή και μέσα η... φτώχεια.
4. 
                            *******
5. 
   Ξυπόλητα παιδιά , που παίζουν στα λασπόνερα ,
   χλωμά γυφτάκια , με μαυροθλιμένα μάτια ,
   τάχει ο λευκός θεός , τιμωρημένα , απόμερα ,
   κι’η μελαψή , αθώα , καρδούλα τους , κομμάτια.
6. 
                             **********
7. 
   
8. Μα σαν βραδιάσει , ασετιλίνες , λυχνοφάναρα ,
9. ρίχνουν τ’αχνό τους φως , πέρα ως πέρα ,
   μεριάζει η πείνα , κι’αρχινούν τα λιανοτράγουδα.,
   έχει ο θεός !! αύριο , ξημερώνει άλλη ..μέρα. ……….

                                                                        Κωνσταντινος Ευθ. Καψάλης
Λιδορίκι 23 10 95.
ΣΥΛΛΟΓΗ :“ Tραγουδώντας  στη  Ζωή “               
  ΔΙΑΒΑΖΕΙ   Ο  Κ. ΚΑΨΑΑΛΗΣ 

Λιδορικι  2010 

www.idoriki.com