ΓΙΑΤΙ ΦΕΥΓΕΙ Η ΦΑΓΕ ΑΠΟ ΤΟ ΓΑΛΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 
Τίτλοι τέλους μετά από 25 χρόνια για το γάλα της ΦΑΓΕ. Τι θα γίνει με εργοστάσιο στο Αμύνταιο
Κωστής Χριστοδούλου
Μάρτιος 30 2016 12:11

Όταν στις αρχές της δεκαετίας του '90 η ΦΑΓΕ εισέρχονταν στην αγορά του γάλακτος, ως απάντηση στην είσοδο της ΔΕΛΤΑ στην αγορά του γιαουρτιού, όλοι μιλούσαν για την τιτανομαχία στην αγορά των γαλακτοκομικών καθώς για πρώτη φορά έσπαγαν τα προϊόντικά φράγματα που για δεκαετίες διατηρούσαν μεταξύ τους οι κορυφαίες αθηναϊκές εταιρείες του χώρου.

Η ΦΑΓΕ κατάφερε να αποσπάσει ένα σημαντικό μερίδιο από την πρώτη ημέρα ενώ ήταν και η πρώτη ελληνική εταιρεία που μπήκε και στην αγορά του γάλακτος υψηλής παστερίωσης το 1997φθάνοντας στα δικαστήρια με την ΔΕΛΤΑ. Ποτέ όμως δεν μπόρεσε να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην συγκεκριμένη αγορά. Όσοι γνωρίζουν αναφέρουν ότι περισσότερο ήταν η κόντρα για την πρωτοκαθεδρία μεταξύ των οικογενειών Φιλίππου και Δασκαλόπουλου που συντηρούσε την ΦΑΓΕ στην αγορά του γαλάκτος παρά η ίδια η δραστηριότητα που έτσι και αλλιώς υπολείπονταν κατά πολύ σε περιθώριο κέρδους σε σχέση με το γιαούρτι που ήταν το δυνατό της χαρτί.
Παρόλα αυτά η ΦΑΓΕ έπαιξε το τελευταίο της χαρτί στο γάλα το 2005 όταν τον Ιούνιο εγκαινίαζε το υπερσύγχρονο εργοστάσιο στο Αμύνταιο Φλώρινας. Μία επένδυση ύψους 37 εκατ. ευρώ που συγκέντρωνε γάλα από 588 παραγωγούς και απασχολούσε σε μόνιμη βάση 140 άτομα. Την εποχή εκείνη συγκαταλέγονταν ανάμεσα στα πρώτα παγκοσμίως που διέθετε μηχανολογικό εξοπλισμό για την συσκευασία προϊόντων σε φιάλη PET.
Λογιάριαζε όμως χωρίς τον ξενοδόχο, που στην περίπτωση της αγοράς του γάλακτος είναι η Όλυμπος, η εταιρεία που από την στιγμή που πουλήθηκε ο συνεταιρισμός στους αδελφούς Σαράντη κατάφερε να φτάσει από το μηδέν στην πρώτη θέση της αγοράς προκαλώντας πονοκεφάλους στους παγιωμένους παίκτες της αγοράς. Η επένδυση της ΦΑΓΕ "δεν βγήκε" και η εταιρεία έχανε  συνεχώς μερίδια, σε μία αγορά την οποία πλέον "δεν κυνηγούσε" καθώς είχε αποφασίσει να γυρίσει στο βασικό της αντικείμενο που είναι το γιαούρτι. Ένα προϊόν που και μεγαλύτερο περιθώριο κέρδους έχει και λιγότερα κόστη λόγω του μεγαλύτερου χρόνου ζωής του προϊόντος.
Έχοντας βγει εδώ και αρκετά χρόνια από το φρέσκο γάλα η ΦΑΓΕ ενημερώσε με αφορμή τον απολογισμό της χρήσης του 2015 ότι θα αποχωρήσει συνολικά από την αγορά του γάλακτος καθώς πλέον δεν είναι μία επικερδής δραστηριότητα και ότι προχωράει σε συζητήσεις για την πώληση του εργοστασίου και του εξοπλισμού στο Αμύνταιο.
Σε επικοινωνία που είχε το news247 με πιθανούς αγοραστές (σ.σ. ανταγωνιστές) του εργοστασίου αυτοί ανέφεραν ότι είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί αγοραστής καθώς η αγορά του γάλακτος είναι συνεχώς πτωτική στην ελληνική αγορά τα τελευταία χρόνια. Είναι χαρακτηριστικό ότι η νέα χρονιά ξεκίνησε με ακόμη πιο πτωτικούς ρυθμούς καθώς στο πρώτη δίμηνο του 2016 η πτώση φτάνει στο 15% στο σύνολο του γάλακτος και στο 12,7% χωρίς την κατηγορία του εβαπορέ.
NEWS247.GR

ΦΑΓΕ : ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ GREEK YOGHURT ΣΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΙΑ

 

 

29/01/2014

Απόλυτη δικαίωση της ΦΑΓΕ για την υπόθεση «Greek yoghurt» μετά την απόφαση που εξέδωσε το Αγγλικό Εφετείο εξέδωσε απόφαση επί της προσφυγής της εταιρείας Chobani Πιο συγκεκριμένα, το Εφετείο απέρριψε την προσφυγή της Chobani σε όλα της τα σημεία και αρνήθηκε να της επιτρέψει την τροποποίηση των αιτιών της προσφυγής της με την ενσωμάτωση νέων σημείων που αφορούν στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο.
Σύμφωνα με την ΦΑΓΕ, η Chobani είχε προσπαθήσει να πείσει το Εφετείο ότι πολλά από τα ευρήματα της πρωτόδικης απόφασης ήταν λανθασμένα. Το Εφετείο, όμως, απέρριψε πάλι τα επιχειρήματα παρατηρώντας μάλιστα για αρκετά από εκείνα τα ευρήματα ότι ήταν πράγματι «ανεπίδεκτα προσβολής».
Όπως αναφέρει, λοιπόν, η ΦΑΓΕ το αποτέλεσμα είναι ότι:
• Το γιαούρτι που πωλείται ως «Greek yoghurt» στο Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να παρασκευάζεται σύμφωνα με μια διαδικασία στράγγισης η οποία αφαιρεί τον ορό γάλακτος, δεν πρέπει να περιέχει πρόσθετα και πρέπει να παρασκευάζεται στην Ελλάδα.
• Παραμένουν σε ισχύ τα μόνιμα ασφαλιστικά μέτρα με διαταγή του δικαστηρίου που απαγορεύουν στην Chobani την πώληση στο Ηνωμένο Βασίλειο ως «Greek yoghurt», στραγγιστού γιαουρτιού που παρασκευάζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
• H Chobani διατάχθηκε να πληρώσει για τα δικαστικά και νομικά έξοδα της ΦΑΓΕ για την έφεση, με ένα σημαντικό ποσό να είναι πληρωτέο άμεσα.
Σημειώνεται, πως το Εφετείο αρνήθηκε να δώσει άδεια στην Chobani να ασκήσει έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο με το σκεπτικό ότι το Εφετείο, για να αποφασίσει για το κύριο θέμα της παραπλανητικής παρουσίασης του «Greek yoghurt», είχε εφαρμόσει πάγιες αρχές.

www.businessnews.gr

http://www.vimaonline.gr/

ΤΟ ΒΟΥΣΤΑΣΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΑΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ

 

Το βουστάσιο Φιλίππου βρισκόταν στην οδό Ιακωβάτων, στον Άγιο Λουκά. Ιδιοκτήτης του ήταν ο Αθανάσιος Φιλίππου, παππούς των σημερινών ιδιοκτητών της γαλακτοβιομηχανίας ΦΑΓΕ. Όπως αναφέρει η κάτοικος της περιοχής Ρίκα Σεϊζάνη, στο βιβλίο της Στην ιδαίτερη πατρίδα μου τα Πατήσια: "Η μυρωδιά από τις αγελάδες και το σανό ερχόταν βαριά ως έξω γιατί το βουστάσιο ήταν υπαίθριο μ' ένα απλό στέγαστρο για τις αγελάδες. Είχα μπεί μέσα και ήξερα πώς είναι. Η γιαγιά μού διηγόταν πως από 'κει έπαιρνε το γάλα μου όταν ήμουν μωρό. Είχε μάλιστα απαιτήσει να της δίνουν από μια ορισμένη αγελάδα που την είχε ξεχωρίσει σαν την πιο υγιή" (σελ. 44-45).

Το πρατήριο Φιλίππου βρισκόταν στην οδό Πατησίων, στο ύψος του Λυσιατρείου, και πουλούσε γαλακτοκομικά προϊόντα (γάλα, γιαούρτι και γλυκά γάλακτος). Το γιαούρτι του ήταν τόσο φημισμένο σε όλη την Αθήνα, που πολλοί έρχονταν με το τραμ στα Πατήσια και σχημάτιζαν ουρές για να το αγοράσουν.

 πίσω στα παλιά

ΓΙΑΤΙ “ ΣΗΚΩΣΕ ΠΑΝΙΑ “ ΚΑΙ Η ΦΑΓΕ

Του Γιώργου Κράλογλου

Όταν ο κυρ-Θανάσης ο γαλατάς, της οδού Πατησίων, εμπιστεύονταν τα σχέδια των παιδιών του, Κυριάκου και Γιάννη Φιλίππου, να φτιάξουν βιομηχανικό συγκρότημα για γάλα και γιαούρτια ούτε που πέρναγε από το μυαλό του ότι κάποια στιγμή η έδρα του ομίλου της οικογένειας Φιλίππου θα μεταφερόταν (αναγκαστικά) στο Λουξεμβούργο.Όταν ο Μποδοσάκης έστηνε βιομηχανίες υλικών αμύνης ακόμη και με πολιτική παράκληση και υπόδειξη να βοηθήσει την Ελλάδα στους πολέμους της. Ο Νιάρχος έχτιζε το μεγαλύτερο ναυπηγείο των Μεσογείων. Και οι Γάλλοι μετέφεραν την παραγωγή αλουμινίου τους, της Ευρώπης, στην Ελλάδα δεν είχε κανείς τους ιδέα για τον «σοσιαλισμό του χαβαλέ» που θα ακολουθούσε.
Όταν ο καθηγητής Στρατής Ανδρεάδης έχτιζε τον όμιλο της Εμπορικής, τα πράσινα λεωφορεία του Πειραιά, τα Λιπάσματα της Καρβάλης και σχεδίαζε Διυλιστήρια στην Πάχη Μεγάρων και τον σημερινό Προαστιακό σε συνδυασμό με Μετρό, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα τον διέλυαν (κυριολεκτικά) οι κομματικές εκτιμήσεις για το πολιτικό κόστος και κάποια συγκεκριμένα πολιτικά παρασκήνια.
Όταν ο πατέρας των Αγγελόπουλων έφερνε στην Αθήνα, από τον Βλαχόραπτη Αρκαδίας, τα τέσσερα παιδιά του τον Δημητρό, τον Παναγιώτη, τον Άγγελο και τον Γιάννη, για να φτιάξει μαγαζί με πρόκες στην οδό Αθηνάς, με τους δυο πρώτους και να κάνει καθηγητή τον τρίτο και δικηγόρο τον τέταρτο επίσης δεν μπορούσε να φανταστεί το μίσος που θα προκαλούσε η ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ και ότι θα οδηγούσε στην δολοφονία του Δημητρού επειδή έτσι έκρινε η 17 Νοέμβρη που ήταν τότε μέρος της κοινωνίας μας...
Όταν ο Γεώργιος Δράκος της ΙΖΟΛΑ (που ξεκίνησε από γκαζιεράδικο της Πειραιώς) απαντούσε στον Κωνσταντίνο Καραμανλή που τον «μάλωνε» γιατί δεν του άρεσαν οι Έλληνες βιομήχανοι «Κύριε πρόεδρε δεν είμαστε πολλοί, είμαστε περίπου 200. Βάλτε μας σε μια βάρκα και πνίξτε μας. Αλλά για όνομα του Θεού κρατήστε την βιομηχανία του τόπου γιατί δουλεύουν εκατοντάδες χιλιάδες» επίσης δεν φανταζόταν ότι θα έφτανε η ώρα να κρατήσουμε μόνο τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και να πετάξουμε στην θάλασσα την ελληνική βιομηχανία...
Όταν η Shell το 1930 έστηνε τις πρώτες τρόμπες βενζίνας για τα αυτοκίνητα στην Αθήνα και την ακολουθούσαν η BP, η ΜOBIL, η TOTAL, η ΕSSO και οι υπόλοιπες πολυεθνικές θα γέλαγαν μόνο με την ιδέα ότι κάποτε θα έφευγαν κυνηγημένες από την Ελλάδα για το χατίρι των λαθρεμπόρων και των κομματικών συμφερόντων ακόμη και των (λεγομένων) φιλελεύθερων κυβερνήσεων.
Έτσι ένοιωσαν, όπως εκ των υστέρων ομολόγησαν, και η Pirelli, και η Nissan και η Good Year, και η Petrogaz και μια σειρά ενεργειακές και χημικές πολυεθνικές μετά τον κάθε μορφής διωγμό τους...
Οι μόνοι που δεν ένοιωσαν και δεν νοιώθουν έκπληξη αλλά αντίθετα σχολιάζουν δυσμενώς όσους «ανοίγουν πανιά» και χάνονται από την Ελλάδα είναι οι Έλληνες πολιτικοί όλων των παρατάξεων.
Και μαζί με αυτούς όλοι οι επαγγελματίες «αριστεροί επαναστάτες» που, πρέπει να δείχνουν, ότι παθαίνουν αλλεργία σε οτιδήποτε λέγεται ιδιωτικός τομέας και ιδιωτική πρωτοβουλία.
Είναι οι ίδιοι «λόγιοι αριστεροί» που κατεβάζουν από το ράφι τις κονσέρβες -συνθήματα «...για την ελληνική ολιγαρχία που φτιάχτηκε με τα λεφτά του σχεδίου Μάρσαλ και έβγαλε τα λεφτά της στην Ελβετία πίνοντας το αίμα του ελληνικού λαού...».
Είναι αυτοί που προσκυνούν και λιποθυμάνε από ενθουσιασμό όταν ιδρύονται τα κρατικά τεμπελχανεία με την μορφή Οργανισμών και ΔΕΚΟ όπου εκεί μπορούν να δουλέψουν χωρίς αφεντικό και να κλέβουν ανενόχλητοι. Γιατί οι έξω κλέφτες του δημόσιου χρήματος έχουν μόνιμη «ομερτά» με τους εντός του δημοσίου κλέφτες...
Έχετε σκεφτεί τι «δεκεμβριανά» θα ζούσαμε αν, ας πούμε, ο πρωθυπουργός έπαιρνε τον κ. Φιλίππου, τον κ. Μυτηλιναίο, τον κ. Στασινόπουλο, τον κ. Κανελλόπουλο, τον κ. Παπαλεξόπουλο και άλλους βιομήχανους και (όπως έκανε η κ. Μέρκελ) τους πήγαινε στην Γερμανία και στην Γαλλία για δουλειές;
Θα έπεφτε η Ακρόπολη και θα καιγότανε η Βουλή.
Ευτυχώς που ουδέποτε Έλληνας πρωθυπουργός σκέφτηκε... να κάνει τέτοιο «ατόπημα».
Ευτυχώς που όλοι τους παραμένουν πιστοί στη γραμμή «Εμείς είμαστε με το κράτος και με τους κρατικούς υπαλλήλους».
Τώρα αν αυτά τα κάνει η Μέρκελ στους δικούς της επιχειρηματίες είναι γιατί θέλουν να ξεπουλήσουν την Ελλάδα... Αν τα κάνει ο κ. Ερντογάν με τους Τούρκους επιχειρηματίες είναι γιατί οι Τούρκοι είναι απολίτιστοι... Αν τα κάνουν οι Αμερικανοί είναι γιατί έτσι συνηθίζουν οι φονιάδες των λαών...
Εμείς όμως στο ύψος μας.
Να κλείσουμε και αυτά τα εργοστάσια που μας έμειναν. Και τι θα γίνουν οι εργαζόμενοι;  Είναι δουλειά της ελληνικής σοβιετίας να τους απασχολήσει. Ποιος επιχειρηματίας λοιπόν μπορεί να αντέξει, πριν από όλα, αυτό το κλίμα.
Ποιος μπορεί να αντέξει αυτήν την κατακραυγή σε ό,τι λέγεται ιδιωτική επιχείρηση. Ας αλλάξει λοιπόν, πριν απ όλα, το κλίμα.
Και αν αλλάξει (πράγμα απίθανο) τότε ας ψάξουμε για αντικίνητρα, φορολογικές αδικίες, υψηλό κόστος παραγωγής και υποβαθμισμένη ανταγωνιστικότητα.
Πρώτα απ΄  όλα όμως ας ξεκαθαρίσουμε αν θέλουμε ιδιώτες επενδυτές στην χώρα.

infognomonpolitics.blogspot.g