HIGHWAY TO HELLAS

Ένας Γερμανός τραπεζίτης πάει στην Τήνο για δουλειά και καταλήγει «ερωτευμένος» με τους Έλληνες

HuffPost Greece  |  Νάγια Κωστιάνη

 

• Ο τραπεζίτης Jörg Geissner, υψηλόβαθμο στέλεχος της γερμανικής τράπεζας, έρχεται στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο νησί της Τήνου για να διενεργήσει ελέγχους στις εγγυήσεις δανείων που έχουν λάβει κάποιοι, Έλληνες, κάτοικοι της περιοχής που είναι πελάτες της τράπεζάς του (η οποία δεν είναι και σε τόσο καλή κατάσταση). Στόχος του είναι να διασταυρώσει αν οι συγκεκριμένες εγγυήσεις υπάρχουν και αν το δάνειο εξυπηρετείται κανονικά, ελέγχοντας σε αυτό το πλαίσιο τα φορολογικά στοιχεία των κατοίκων, τις περιουσίες τους, τις καταθέσεις τους αλλά και τον σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας του νησιού, το νοσοκομείο του και την παραλία, την οποία και σκοπεύει να πουλήσει. Στην πορεία όμως, κι ενώ αναγκάζεται να συγχρωτιστεί με τους ντόπιους -κάθε κοινωνικής τάξης, ο Geissner γίνεται σιγά-σιγά κομμάτι του νησιού και αποκαλύπτει την ανθρώπινη πλευρά του.

Ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό; Όντως, καθώς πρόκειται για το σενάριο της νέας γερμανικής ταινίας «Highway to Hellas» του σκηνοθέτη Aron Lehman, η οποία κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες στη Γερμανία. Η διασκεδαστική κωμωδία ολοκλήρωσε τα γυρίσματα το φθινόπωρο του 2014 σύμφωνα με την Die Welt και έχει ως φόντο την μεταμνημονιακή Ελλάδα της κρίσης.

Η Τήνος παρουσιάζεται στην ταινία ως το νησί «Παλλαδίκι», του οποίου τον δήμαρχο υποδύεται ο Ακύλλας Καραζήσης. Τον ορθολογιστή Γερμανό τραπεζίτη του οποίου τη ζωή αλλάζουν οι φωνακλάδες αλλά καλόκαρδοι Έλληνες και οι ομορφιές του τόπου τους, υποδύεται ο Christoff Maria Herbst, ενώ ο Adam Bousdoukos (γνωστός από το «Soul Kitchen» του 2009) παίζει τον Πάνο, έναν Ελληνογερμανό που ζει μόνιμα στο νησί. Στην ταινία, η οποία είναι γερμανό-ελληνικής παραγωγής, παίζουν επίσης ο Χρήστος Βαλαβανίδης και ο Γιώργος Κοτανίδης.

http://www.huffingtonpost.gr/

EIMAΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ …

 

Ειμαστε ολοι ΕΛΛΗΝΕΣ...Συγκινητικό μύνημα απο Ισπανία. Ένας ακόμα λόγος να κατέβουμε στο Σύνταγμα...

http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr/

ΞΕΝΟΙ ΠΟΥ ΔΙΑΦΗΜΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 

ΤΑΣΟΥΛΑ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

5

Η Ελλάδα της Narina σε λίγες λέξεις: «Σε κάνει να σκέφτεσαι...».

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Πριν από μερικές εβδομάδες, o Guardian δημοσίευσε ένα μεγάλο άρθρο της Mary Beard. Η διακεκριμένη κλασική φιλόλογος, καθηγήτρια στο Cambridge, ταξίδεψε στο τρίτο πόδι της Χαλκιδικής για να ακολουθήσει τα «βήματα» του Αριστοτέλη στις καταπράσινες διαδρομές του Στρατονικού Ορους, μέχρι τα αρχαία Στάγειρα. «Σ’ αυτό το κομμάτι της Ελλάδας είδα παραλίες και απόλαυσα θέα στη θάλασσα για τα οποία αξίζει να... πεθάνει κανείς», έγραψε. Στην ιστοσελίδα της εφημερίδας όπου ανέβηκε η αφήγησή της, η ανταπόκριση των Βρετανών αναγνωστών ήταν μεγάλη. «Η Χαλκιδική είναι πραγματικό διαμάντι!» σχολίασε ένας. «Η Κρήτη είναι το ομορφότερο μέρος στην Ελλάδα. Εχετε πάει;» ρώτησε κάποιος άλλος. «Σας ευχαριστώ, με εμπνεύσατε για τις επόμενες διακοπές μου», έγραψε ένας τρίτος.

Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος επιφανής Ευρωπαίος -της επιστήμης, των γραμμάτων, των τεχνών- εκθειάζει τις ομορφιές της χώρας μας. Ομως, τον τελευταίο καιρό η συχνότητα τέτοιων δημοσιευμάτων είναι εντυπωσιακή. Και μάλιστα από τους opinion leaders, τους ταξιδιωτικούς συντάκτες. Με το «μάγκωμα» των περασμένων ετών -λόγω επεισοδίων, ειδικά στην Αθήνα- να έχει παρέλθει, τα μεγαλύτερα διεθνή μέσα περιλαμβάνουν φέτος την Ελλάδα ανάμεσα στους πιο hot προορισμούς. Και οι τουρίστες ανταποκρίνονται. Δεν είναι τυχαίο ότι το πρώτο εξάμηνο της χρονιάς έκλεισε με αύξηση 17,1%, δηλαδή 760.000 επιπλέον αφίξεις στα αεροδρόμια της χώρας σε σχέση με το ίδιο διάστημα πέρυσι.

«Και η Αθήνα συνέχισε την πολύ καλή πορεία της, με αύξηση 32,8% ή περίπου 400.000 επιπλέον αφίξεις στο εξάμηνο», τονίζει ο Ιωσήφ Πάρσαλης, γενικός διευθυντής της Marketing Greece. Ο νεοσύστατος οργανισμός, που μετράει μόλις ένα χρόνο λειτουργίας, έχει αναλάβει όχι μόνο το κομμάτι των δημοσίων σχέσεων με ξένους δημοσιογράφους, αλλά και την προώθηση του brand «Greece» και την προσέλκυση πελατών υψηλής ποιότητας. Ιδιαίτερα στην πρωτεύουσα, που είχε πληγεί περισσότερο.

«Η Αθήνα είναι τουριστικό προϊόν με μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης, ένας “city break” προορισμός για όλο το χρόνο, όχι μόνο το καλοκαίρι. Και αυτό προσπαθούμε να “περάσουμε” στα διεθνή ΜΜΕ», συνεχίζει.

Το «Κ» επικοινώνησε με πέντε ταξιδιωτικούς ρεπόρτερ που με τα κείμενά τους για τη χώρα μας την κάνουν ακόμη πιο ελκυστική στα μάτια των υποψήφιων επισκεπτών της. Και ακούσαμε ενδιαφέρουσες ιστορίες για τη δική τους «ελληνική εμπειρία».

Narina Exelby, Νοτιοαφρικανή
Getaway Magazine, περιοδικά των Brussels Airlines και Etihad Airways

«Σας ζηλεύω για την ιστορία σας»

Μπορεί η χαμηλή ισοτιμία του νομίσματός τους, του ραντ, έναντι του ευρώ να έχει καταστήσει την Ελλάδα -όπως και την υπόλοιπη Ευρώπη- ακριβό προορισμό για τους Νοτιοαφρικανούς, αλλά αυτό δεν εμπόδισε την πολυταξιδεμένη Narina Exelby να περάσει στη χώρα μας «τις καλύτερες, ίσως, διακοπές της ζωής της». Ξεκίνησε από την Αθήνα. Επισκέφτηκε μουσεία, γκαλερί και μουσικές σκηνές, ήπιε ελληνικό καφέ και ούζο σε καφενεία, συνάντησε καλλιτέχνες γκράφιτι και νέους επιχειρηματίες. «Εχοντας συνειδητοποιήσει ότι το παλιό οικονομικό σύστημα δεν δουλεύει πια για εκείνους, οι Ελληνες εφευρίσκουν καινούργιους τρόπους να εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Η Αθήνα έχει γίνει “εργαστήριο” όπου ταλαντούχοι άνθρωποι συνασπίζονται και δημιουργούν», έγραψε στο περιοδικό Getaway.

Οι πέντε μέρες της στην πρωτεύουσα κύλησαν σαν το νερό... Κι έπειτα έφυγε για τους Δελφούς. «Μαγεύτηκα! Στη χώρα μου είναι σαν να μην έχουμε παρελθόν. Ενα κτίριο εκατό ετών θεωρείται αξιοθέατο. Φαντάσου πώς αισθάνθηκα βλέποντας όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα που οι πρόγονοί σας έφτιαξαν πριν από 2.500 χρόνια. Σας ζηλεύω για την ιστορία σας. Είστε τόσο τυχεροί...» ανέφερε στη συνομιλία μας. Το ταξίδι της συνεχίστηκε στην Κρήτη και την Ικαρία. «Εκεί γνώρισα μια γυναίκα 104 ετών. Ζει σ’ ένα μικρό χωριό όμορφα, ήρεμα, ανθρώπινα. Παρατηρώντας την και ακούγοντάς τη να μιλάει, συνειδητοποίησα πόσο πολλά χάνουμε με τους ξέφρενους ρυθμούς που έχει η δική μας καθημερινότητα».

Σκοπεύει να ξανάρθει; «Εννοείται! Θέλω κι άλλο χρόνο στην Αθήνα και προγραμματίζω να επισκεφτώ περισσότερα νησιά. Αλλά δεν θα αγχωθώ αν δεν προλάβω το καλοκαίρι. Αυτό που συμβουλεύω, άλλωστε, στα κείμενά μου τους συμπατριώτες μου είναι να εντάξουν την Ελλάδα και στους χειμερινούς προορισμούς τους. Το χειμώνα όλα είναι πιο ήσυχα, δεν υπάρχουν ουρές στα μουσεία ούτε πανικός στα εστιατόρια».

Juliet Kinsman, Βρετανίδα
Περιοδικό High Life της British Airways, www.mrandmrssmith.com (θέματα τουρισμού πολυτελείας), Condé Nast Traveler

«Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να τρως σε ενα ελληνικό ταβερνάκι δίπλα στη θάλασσα»

Για την Juliet η Ελλάδα κάθε άλλο παρά terra incognita είναι. Οποιος παρακολουθεί τα ταξιδιωτικά ρεπορτάζ της διαπιστώνει ότι λίγα σημεία έχει αφήσει στο χάρτη της χώρας μας ανεξερεύνητα. Και πάντα στα κείμενά της αποτυπώνεται η αγάπη της για τον τόπο μας. Πρόσφατα ταξίδεψε στην Πελοπόννησο, από τo Πόρτο Χέλι μέχρι τη Μονεμβάσια του Γιάννη Ρίτσου και από την Καρδαμύλη του Πάτρικ Λι Φέρμορ μέχρι την Καλαμάτα. Εγραψε στο inflight περιοδικό της British Airways για παραλίες με χρυσαφένια άμμο και τιρκουάζ νερά, για τα καταπράσινα φαράγγια του Ταϋγέτου, για πεδιάδες γεμάτες λιόδενδρα. «Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο στον κόσμο από το να τρως στο ταβερνάκι ενός ελληνικού χωριού, δίπλα στη θάλασσα, με τα χταπόδια να ξεραίνονται στον ήλιο, κρεμασμένα πάνω από το τραπέζι σου».

Επιστρέφοντας στην Αθήνα, ενθουσιάστηκε με την πλατεία Αγίας Ειρήνης. «Πριν από λίγα χρόνια, οι τουρίστες απέφευγαν τα... κακομοιριασμένα σοκάκια νότια της πλατείας Συντάγματος. Σήμερα, αυτή η περιοχή έχει γίνει ένας ασφαλής παράδεισος για τους χίπστερ, με νέα μαγαζιά να ξεφυτρώνουν σχεδόν κάθε εβδομάδα!» H ίδια δεν φοβήθηκε ποτέ, όπως τόνισε στην κουβέντα μας. «Ακόμη κι όταν μια μέρα, βγαίνοντας από τη “Μεγάλη Βρεταννία”, έπεσα πάνω σε κάποια μικροεπεισόδια με διαδηλωτές, δεν αισθάνθηκα ότι κινδυνεύω. Αλλά είναι τόσο σπάνια πια τέτοια γεγονότα. Η ένταση έχει φύγει, το κοινό στο εξωτερικό δεν βομβαρδίζεται πια με αρνητικές εικόνες. Η αίσθησή μου είναι ότι η Ελλάδα έγινε ξανά δημοφιλής προορισμός, όχι μόνο για τον μέσο Ευρωπαίο, αλλά και για τους οικονομικά ισχυρούς. Ποτέ ο τουρισμός πολυτελείας δεν γνώριζε στη χώρα σας την άνθηση που γνωρίζει σήμερα...»

Ποιες είναι, κατά τη γνώμη της, οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά; «Να βρει ο τουρίστας κάτι μοναδικό. Εγώ ποτέ δεν θα ξεχάσω την υπέροχη ξενάγηση που μου έκανε στην Αθήνα η Ελίνα, μια κοπέλα από την ομάδα Dopios. Είδα την πόλη πραγματικά σαν ντόπιος και αυτό είναι ανεκτίμητο!»

Ann Abel, Αμερικανίδα
Περιοδικό Forbes

«Η Αθήνα δεν είναι μόνο ένας μεταβατικός προορισμός»

Μπορεί να μην είναι τόσο cool όσο το Βερολίνο και να μην έχει τις υπέροχες λεωφόρους του Παρισιού ή της Μαδρίτης, αλλά η Αθήνα διαθέτει τη δική της γοητεία. Και δεν είναι μόνο η ιστορία και η αρχαιολογία. Ασχέτως του πώς περιγράφουν οι τίτλοι των εφημερίδων την οικονομική κατάσταση της χώρας, εγώ είδα γειτονιές που σφύζουν από ζωή και ενέργεια: καφέ γεμάτα κόσμο, νέους δημιουργικούς εστιάτορες, ταλαντούχους σχεδιαστές και γκαλερίστες - και χαμογελαστούς ανθρώπους. Αυτή η πόλη είναι πολύ περισσότερα από έναν μεταβατικό προορισμό πριν φύγει κανείς για τα ελληνικά νησιά», έγραψε πριν από μερικές εβδομάδες η Ann Abel στο Forbes.

Στην επικοινωνία μας, η θετική εντύπωση που της έκανε η ελληνική πρωτεύουσα επιβεβαιώθηκε. «Η διάθεση των Αμερικανών έχει αλλάξει εντυπωσιακά. Οι περισσότεροι θεωρούσαν καταθλιπτικό, αν όχι και επικίνδυνο, ένα ταξίδι στην Ελλάδα. Οχι πια». Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι το άρθρο της με τίτλο «Δέκα λόγοι που αγαπάμε την Αθήνα αυτό το καλοκαίρι» έχουν ήδη διαβάσει περίπου 11.000 άνθρωποι στην ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού. Η ίδια φοβήθηκε; «Σε κάθε μεγάλη πόλη προσέχω την τσάντα μου, το πορτοφόλι και το κινητό μου. Δεν θεωρώ, λοιπόν, την Αθήνα περισσότερο... απειλητική από τη Νέα Υόρκη!»

Το πρόσφατο ταξίδι της περιλάμβανε επίσης την Κρήτη -«όπου συνειδητοποίησα ότι δεν έχετε μόνο τη ρετσίνα, αλλά πολλά υπέροχα κρασιά»- και τη Σαντορίνη. «Με το που πάτησα το πόδι μου, σκέφτηκα: Είναι δυνατόν αυτός ο τόπος να υπάρχει στ’ αλήθεια; Αυτό το μυστηριώδες και... εξωπραγματικό είναι που κάνει τη Σαντορίνη τόσο γοητευτική». Θα επιστρέψει; «Στην πρώτη ευκαιρία. Με περισσότερο χρόνο, ελπίζω, για να εξερευνήσω κι άλλα νησιά». Και τι θα έλεγε σε έναν φίλο της που θα ήθελε να επισκεφτεί την Ελλάδα; «Να έρθει οπωσδήποτε! Με θετική διάθεση και πολλή όρεξη - στην κυριολεξία, αφού το φαγητό είναι υπέροχο».

Rachel Howard, Βρετανίδα
Guardian, National Geographic Traveler, Condé Nast Traveler

«Την Ελλάδα την πονάω»

Ηρθε στην Αθήνα (για πολλοστή φορά) στα μέσα Ιουνίου. Απόλαυσε τη θέα της Ακρόπολης από την ταράτσα του ξενοδοχείου City Circus στου Ψυρρή, ήπιε καφέ στον δροσερό κήπο του Black Duck, επισκέφτηκε το Ελληνικό Μουσείο Γαστρονομίας, αγόρασε πρωτότυπα σουβενίρ από το Forget Me Not στην Αδριανού, είδε μέρη που ο μέσος τουρίστας δεν μπορεί να επισκεφτεί με τη βοήθεια των ξεναγών της Alternative Athens.

«Η Αθήνα αναδύεται μέσα από τη λιτότητα και ξαναγεννιέται», έγραψε στον Guardian. «Η πολιτιστική σκηνή της ακμάζει, η νυχτερινή ζωή της ανθεί, οι ντόπιοι σχηματίζουν συνεταιρισμούς και δημιουργούν».

Δεν ήταν η πρώτη φορά που η Rachel Howard υπέγραφε ένα θερμό κείμενο για τη χώρα μας στη βρετανική εφημερίδα ή στα άλλα έντυπα με τα οποία συνεργάζεται.

Δεν εξεπλάγην, λοιπόν, διαβάζοντάς το. Η έκπληξή μου, όμως, ήταν μεγάλη όταν την άκουσα να απαντά σε άπταιστα Ελληνικά στο τηλεφώνημά μου, από τη Σκύρο, όπου βρισκόταν για διακοπές. Το μυστήριο λύθηκε νωρίς. Επαγγελματικοί λόγοι έφεραν την οικογένειά της στην Αθήνα όταν εκείνη ήταν 6 ετών. Εζησε εδώ μέχρι τα 18. «Η Ελλάδα είναι στο DNA μου», λέει. «Την αγαπώ, την πονάω. Γι’ αυτό και, αν πω κάτι αρνητικό, μην το εκλάβετε ως γκρίνια, αλλά ως κριτική που ελπίζω να αποβεί εποικοδομητική».

Σε τι αποδίδει τη μεταστροφή του κλίματος απέναντι στη χώρα μας διεθνώς και το τόσο μεγάλο ρεύμα τουριστών; «Σταμάτησαν οι διαδηλώσεις και οι φασαρίες, που μπορεί ως γεγονότα να ήταν μεμονωμένα, αλλά μεγεθύνονταν από κάποια μίντια, ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οταν κάποιος έβλεπε στην τηλεόραση ρεπορτάζ για πετροπόλεμο στο κέντρο της Αθήνας, δεν ήταν φυσικό να τρομάξει; Επιπλέον, λειτούργησε αποτελεσματικά -ιδιαίτερα στη Βρετανία- η φήμη ότι η Ελλάδα είναι αρκετά φθηνότερη σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες». Η ίδια το πιστεύει; «Είναι αλήθεια ότι το value for money ισχύει πια σε μεγαλύτερη έκταση από ό,τι στο παρελθόν - σε ξενοδοχεία, εστιατόρια, υπηρεσίες. Δυστυχώς, όμως, δεν έχουν εκλείψει οι αρπαχτές. Επίσης, είναι αρκετά “τσιμπημένες” οι τιμές για τα ακτοπλοϊκά και αεροπορικά εισιτήρια εσωτερικού».

Τι θα πρότεινε; «Εχετε κάνει σημαντικά βήματα στη σωστή κατεύθυνση. Πρέπει να κάνετε κι άλλα. Μη σας παρασύρει το ότι φέτος περιμένετε 21 εκατομμύρια επισκέπτες. Ο αριθμός μπορεί να είναι συγκυριακός. Θυμηθείτε ότι στη Μέση Ανατολή και στην Τουρκία υπήρξε πολιτική αστάθεια, που απέτρεψε πολλούς τουρίστες από το να επιλέξουν τους συγκεκριμένους προορισμούς. Του χρόνου αυτό μπορεί να ανατραπεί. Αρα ο δρόμος είναι ένας: ποιότητα και ανταγωνιστικές τιμές. Και να μη σνομπάρει το σύστημα τους Ελληνες τουρίστες. Και αυτοί χρήματα ξοδεύουν...»

Jürgen Juchtmann, Γερμανός
Neue Westfaelische και Neue Osnabrücker Zeitung

«Πολλοί Γερμανοί τουρίστες έρχονται για να σας στηρίξουν»

Μόλις ένα τριήμερο πέρασε στην Αθήνα, αλλά ήταν αρκετό για να τον κατακτήσει. «Η Αθηνά γεννήθηκε από το κεφάλι του Δία. Ο Ποσειδώνας και η Αθηνά έδωσαν μια λυσσαλέα μάχη για τον έλεγχο της πόλης. Μια επίσκεψη στο Μουσείο Ακρόπολης είναι συναρπαστική όσο ένα καλό θρίλερ!» έγραψε. Δεν τον ενθουσίασαν όμως μόνο τα αξιοθέατα. «Μιλώντας με καταστηματάρχες, συνειδητοποίησα ότι πολλές επιχειρήσεις είναι οικογενειακές και περνούν από γενιά σε γενιά. Και αυτό είναι πραγματικά συγκινητικό», μου λέει.

Δίνουν οι Γερμανοί ψήφο εμπιστοσύνης στην Ελλάδα αυτό το καλοκαίρι; «Φυσικά. Οι περισσότεροι έρχονται γιατί πιστεύουν ότι πρέπει να στηρίξουν τη χώρα σας σ’ αυτήν τη δύσκολη συγκυρία - θα δυσκολευτείτε, ίσως, να το πιστέψετε, αλλά είναι αλήθεια». Τι συμβουλεύει τους συμπατριώτες του που θα περάσουν τις διακοπές τους εδώ; «Να μιλούν με τους ντόπιους. Πάντα ξέρουν τα καλύτερα μέρη να φας, να πιεις, να διασκεδάσεις. Και να μάθουν μερικές ελληνικές λέξεις πριν από το ταξίδι τους. Ακόμη κι αν η προφορά τους δεν είναι τέλεια, η προσπάθειά τους θα εκτιμηθεί. Το λιγότερο που έχουν να κερδίσουν είναι ένα χαμόγελο...»

Περιοδικό "Κ"

“ ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ ΝΑ ΜΗ ΘΕΛΩ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΜΑΡΜΑΡΩΝ “

The Independent

 

Με άρθρο του στη δημοφιλή βρετανική εφημερίδα ο πολυβραβευμένος συγγραφέας και δημοσιογράφος Χάουαρντ Γιάκομπσον (Howard Jacobson) εξηγεί πώς ένα ταξίδι στην Ελλάδα τον έκανε να αλλάξει γνώμη για τις διακοπές αλλά και για την επιστροφή των Ελγινείων.

 

"Για χρόνια διαφωνούσα με την έννοια των διακοπών και την επιστροφή των Ελγινείων Μαρμάρων. Έκανα λάθος και στα δύο", ξεκινά το κείμενό του ο Γιάκομπσον υπογραμμίζοντας πως "κάτι παράξενο συμβαίνει όταν περιφέρεσαι στο Μουσείο της Ακρόπολης στην Αθήνα" σε ένα ιδιαίτερα προσωπικό κείμενο από το οποίο μεταφέρουμε αυτούσια τα κύρια σημεία του.

"Το ταξίδι χαλαρώνει το μυαλό. Όποιος θέλει να μείνει σταθερός στα πιστεύω του, είτε πρόκειται για ανθρώπους είτε για μέρη, καλύτερα να μείνει στο σπίτι. Και πάρτε για παράδειγμα αυτό που συνέβη σε μένα. Ύστερα από 10 μέρες στην Αθήνα και την Κρήτη –στην πρώτη μου επίσκεψη και στα δύο μέρη- επέστρεψα με μια απίστευτη ανατροπή πεποιθήσεων και μερικά μόνο από τα 'πιστεύω' μου ακλόνητα" μας βάζει στο νόημα ο συγγραφέας, τονίζοντας πως η αρχική –και επί έτη- απέχθεια του για την Ελλάδα οφειλόταν στην ταινία "Ζορμπάς" και το ανδριλίκι του χαρακτήρα που ενσάρκωσε ο Άλαν Μπέιτς, το οποίο δεν μπορούσε να τον πείσει "ως Αγγλάρα από το Μάντσεστερ".

Ο Γιάκομπσον είχε ακούσει πολλά από πολλούς φίλους για την Ελλάδα και όλα καλά, αλλά θεωρεί πως μέχρι πρότινος ήταν ο μοναδικός συγγραφέας που δεν είχε ταξιδέψει στη χώρα μας.

"Επαναλαμβάνω ότι η προκατάληψή μου δεν αφορούσε τους ανθρώπους" ξεκαθαρίζει ο Γιάκομπσον, ο οποίος είχε βρεθεί στο Σίδνεϊ τη δεκαετία του '60 ως καθηγητής πανεπιστημίου όπου είχε ξεχωρίσει αμέσως την ποιότητα των Ελλήνων φοιτητών:

Ο Χάουαρντ Γιάκομπσον ήρθε στην Ελλάδα, άλλαξε όλη η κοσμοθεωρία του και μοιράζεται την πρωτόγνωρη εμπειρία του παθιασμένα με όλο τον κόσμο.

"Μερικοί από τους πιο έξυπνους φοιτητές μου ήταν Έλληνες. Άντρες ή γυναίκες, μπορούσαν να σε αποσυντονίσουν με την αστείρευτη περιέργειά τους ή να σου αποσπάσουν την προσοχή με το βελούδινο βλέμμα τους" θυμάται, ενώ τότε αντιστεκόταν ακόμη πεισματικά στο ενδεχόμενο να επισκεφτεί την Ελλάδα, όπως και σε οποιαδήποτε θετική σκέψη για την επιστροφή των Ελγινείων.

διαβάστε επίσης:

Οι Αυστριακοί ψηφίζουν Ελλάδα για καλοκαιρινές διακοπές

"Όταν το θέμα των Ελγινείων Μαρμάρων ερχόταν στη συζήτηση, ήμουν κάθετος στην πεποίθησή μου ότι αυτά ανήκαν σε εμάς πλέον και ως προς τη 'λεηλασία' πίστευα ότι δεν θα υπήρχαν καθόλου μουσεία αν δεν υπήρχαν καθόλου τέτοιες 'λεηλασίες'. Κι όμως, ένα παράξενο πράγμα συμβαίνει, αναγνώστη όταν περιπλανιέσαι στο υπέροχο Μουσείο της Ακρόπολης στην Αθήνα και παρατηρείς μια αξιοσημείωτη απουσία, ενώ ένα ακόμη πιο παράξενο πράγμα συμβαίνει όταν βρίσκεσαι να γευματίζεις με Έλληνες σε μια ταράτσα κάτω από τον Παρθενώνα", συνεχίζει συγκλονισμένος.

Το δημοσίευμα του Independent

"Ξαφνικά ξέρεις ότι τα Μάρμαρα δεν ανήκουν σε εσένα. Μια τρελή παρόρμηση με καταλαμβάνει. Θα σας τα φέρω πίσω, θέλω να πω. Κοιτάζω μέσα στα ευγενικά καστανά μάτια τους, όπως ο Βύρωνας θα είχε κοιτάξει πριν από μένα, μέσα σε μια έκσταση συντροφικότητας. Όχι μόνο θα σας τα φέρω πίσω, αλλά θέλω απελπισμένα να πω σε όλους ότι θα δώσω και τον Καθεδρικό ναό του Αγ. Παύλου έξτρα!", παραδέχεται ο Γιάκομπσον αποκαλύπτοντας εκτός των άλλων πως έχει γίνει πια σαν τους άλλους ανθρώπους, κάποιος που πηγαίνει διακοπές, βρίσκει τους ντόπιους χαριτωμένους και φιλόξενους και ποστάρει ξένοιαστες φωτογραφίες του όπου ποζάρει μαζί τους.

"Εν μέρει αυτή ήταν η ντροπή που προσπαθούσα να αποφύγω όλη μου τη ζωή και ήμουν εναντίον των διακοπών ως έννοια. 'Η ζωή η ίδια είναι διακοπές', επέμενα για μισό αιώνα. Ήταν μία πεποίθηση που δεν μοιράζονταν πάντα οι εκάστοτε σύντροφοί μου, φυσικά. Όμως, έκανα λάθος και πάλι. Και τώρα, έχοντας επιστρέψει τα Ελγίνεια Μάρμαρα στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους, ταξιδεύω για Κρήτη και συγκεκριμένα για τα Χανιά", συνεχίζει ο συγγραφέας για να ολοκληρώσει τονίζοντας ότι στην όμορφη κρητική πόλη συνάντησε ξανά τη λάμψη και την ειλικρίνεια που είχε διακρίνει στους φοιτητές του στο Σίδνεϊ:

"Εδώ, πίσω από το γραφείo της ρεσεψιόν, είδα τέσσερις Ελληνίδες των οποίων ο ήχος του οικείου κελαριστού γέλιου τους θα έκανε τον Οδυσσέα να μην επιστρέψει ποτέ στο σπίτι. Το ταξίδι, αναγνώστη. Χαλαρώνει το μυαλό".

 

http://www.e-go.gr/

ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΓΙΟΧΑΝ ΜΕΓΙΕΡ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΑ “ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ “ ΣΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ

 

 

Εκδήλωση μνήμης και τιμής προς τον Ελβετό φιλέλληνα Γιόχαν Γιάκομπ Μέγιερ (Johann Jakob Meyer), πατέρα της νεοελληνικής δημοσιογραφίας, που πρόσφερε στον εθνικο-απελευθερωτικό αγώνα της Ελλάδας, πραγματοποιήθηκε στη γενέτειρά του, το Schofflisdorf, παρουσία των τοπικών Αρχών και του Έλληνα πρέσβη στην Ελβετία, Χαράλαμπου Μάνεση. Εκπροσωπώντας την ελληνική κυβέρνηση, ο κ. Μάνεσης απηύθυνε χαιρετισμό, στο οποίο, μεταξύ άλλων, ανέφερε: «...ορισμένα πράγματα οφείλουμε να τα μαθαίνουμε, τόσο εμείς, όσο και τα παιδιά μας. [...]. Για τον λόγο αυτόν επιθυμούμε να γίνει ευρύτερα γνωστή αυτή η σχέση και να υπάρξει εμβάθυνση της συνεργασίας». Ο Έλληνας πρέσβης, εξάλλου, πρότεινε ως ιδέα την ίδρυση βιβλιοθήκης, με ελληνικά βιβλία, στο Schofflisdorf.

Ο Johann Jakob Meyer, ενθουσιώδης φιλέλληνας, ήρθε στην Ελλάδα μόλις ξέσπασε η Επανάσταση του 1821 και εγκαταστάθηκε στο Μεσολόγγι, όπου προσέφερε τις υπηρεσίες του ως γιατρός στο τοπικό νοσοκομείο. Το βράδυ της εξόδου (10 Απριλίου 1826) σκοτώθηκε μαζί με τη Μεσολογγίτισσα σύζυγό του και τα δύο παιδιά του. Θεωρείται πατέρας της νεοελληνικής δημοσιογραφίας. Από την 1η Ιανουαρίου 1824 έως τις 20 Φεβρουαρίου 1826 εξέδιδε στο Μεσολόγγι την εφημερίδα «Ελληνικά Χρονικά», γραμμένη σε εύληπτη γλώσσα και με πνεύμα φιλελεύθερο και ανεξάρτητο, τόσο που σε κάποιες περιπτώσεις οδηγήθηκε σε σύγκρουση με την πολιτική ηγεσία.

Εξαιρετικά πολύτιμα θεωρούνται τα «Ελληνικά Χρονικά» για τις λεπτομερείς πληροφορίες, που περιέχουν σχετικά με την πολιορκία του Μεσολογγίου. Η ιστορική, δε, σχέση και η φιλία των πόλεων Μεσολογγίου και Schofflisdorf επισφραγίστηκε και μέσω της αδελφοποίησής τους, πριν από 23 χρόνια. Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ακόμη ο επικεφαλής της ελληνο-ορθόδοξης εκκλησίας Ζυρίχης, ο επίτιμο Έλληνας πρόξενος Ζυρίχης, ο πρόεδρος της τοπικής ελληνικής κοινότητας, εκπρόσωποι άλλων ελληνικών κοινοτήτων και πολύς κόσμος.

http://www.kathimerini.gr

ΤΖΟΡΤΖ ΚΛΟΥΝΕΪ ΖΗΤΑ ΤΗΝ ΕΠΟΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΜΑΡΜΑΡΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ

Είναι δίκαιο και το σωστό [βίντεο]

 

Υπέρ της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα στην Ελλάδα τάχθηκε ο Τζορτζ Κλούνεϊ κατά την διάρκεια συνέντευξης Τύπου για την τελευταία του ταινία, «Μνημείων άνδρες».

«Νομίζω έχετε πολύ καλά επιχειρήματα για να στηρίξετε την υπόθεση της επιστροφής στην Ελλάδα των μνημείων που σας ανήκουν» δήλωσε Αμερικανός ηθοποιός απαντωντας σε ερώτηση Ελληνίδας δημοσιογράφου. Ίσως να μην ήταν κακό αν επιστρέφονταν … είναι πολύ καλή ιδέα… Θα ήταν πολύ δίκαιο και ωραίο και θεωρώ ότι είναι σωστό να γίνει, συμπλήρωσε στην απάντησή του.

Η νέα ταινία του Κλούνεϊ έχει θέμα την προσπάθεια μιας ομάδας ιστορικών και επιστημόνων των συμμαχικών δυνάμεων να πάρουν πίσω τους θησαυρούς των έργων Τέχνης που έκλεψαν οι ναζιστές κατά την διάρκεια του Β” Παγκοσμίου Πολέμου.

https://www.youtube.com/watch?v=QdFBMYn6RPw

Πηγή: iefimerida.gr

- See more at: http://www.thepress.gr/

“ ΟΙ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟΙ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ “

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΑΛΙΟΣ

 

Η κεφάτη παρέα –που ήρθε για τα γενέθλια του φίλου τους του Karl– πέρασε τέσσερις ημέρες στην Αθήνα, με πολλές βόλτες.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Πολλοί ξένοι έχουν μια καρμική σχέση με τη χώρα μας. Οι άνθρωποι αυτοί είναι που τα τελευταία τρία χρόνια υπερασπίστηκαν με πάθος την Ελλάδα στις πατρίδες τους, που συνέχισαν να έρχονται για διακοπές ακόμα κι όταν οι τηλεοράσεις έδειχναν σκηνές από επεισόδια και διαδηλώσεις, που ανησυχούν και στεναχωριούνται ειλικρινά κάθε φορά που ακούν μια άσχημη είδηση για τα οικονομικά της χώρας.
Ο Karl Grammer, δημοσιογράφος της έγκριτης αυστριακής εφημερίδας Die Kronen και ο καρδιακός του φίλος Christian Amadeus Pichler, φωτογράφος στην ίδια εφημερίδα, είναι δύο από αυτούς τους ανθρώπους. Ετσι λοιπόν, η απόφαση να γιορτάσουν τα 50ά γενέθλια του Karl στην Αθήνα ήρθε τελείως φυσικά: ο Karl, ο Christian και... καμιά τριανταριά από τους πιο κοντινούς τους φίλους, που ταξίδεψαν πριν από δύο εβδομάδες στην Αθήνα από την Αυστρία, την Ιταλία, την Αγγλία και τη Γερμανία για ένα τετραήμερο, δείχνοντας για ακόμα μία φορά έμπρακτα την αγάπη τους προς την Ελλάδα. Η παρέα περιλαμβάνει ακόμα και μια τραγουδίστρια (τη Victoria Marx ή Vicilicious), που ήρθε για να «ντύσει» μουσικά τις ωραιότερες στιγμές του ταξιδιού.
«Ταξίδεψα στην Ελλάδα για πρώτη φορά όταν ήμουν 15 χρόνων», διηγείται ο Karl. «Ηρθαμε μαζί με δύο φίλους με το interrail από τη Βιέννη στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα σχεδόν χωρίς χρήματα και επί δύο εβδομάδες τρώγαμε ψωμί, πεπόνια και σουβλάκια και κοιμόμασταν στην ύπαιθρο. Ηταν από τις ωραιότερες διακοπές της ζωής μου! Εκτοτε, δηλαδή τα τελευταία 35 χρόνια, έρχομαι συνέχεια στην Ελλάδα, συνήθως στην Αθήνα, την Πάρο και την Κρήτη όπου έχω πολλούς φίλους. Νιώθω ότι ένα κομμάτι μου είναι πάντα εδώ».
«Ξανά τον Σεπτέμβριο»
Τι είναι αυτό, λοιπόν, που συνέδεσε με τόσο ισχυρό τρόπο τη ζωή του Karl με την Ελλάδα; «Μου αρέσει ο τρόπος ζωής σας. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα: σήμερα το μεσημέρι, πήραμε το τραμ από το κέντρο της Αθήνας με κατεύθυνση την παραλιακή. Ημασταν καμιά τριανταριά άτομα, γελούσαμε δυνατά, αστειευόμασταν. Και ο κόσμος, οι υπόλοιποι επιβάτες του τραμ μας μάς κοιτούσαν και χαμογελούσαν. Τους άρεσε που έβλεπαν μια παρέα ξένων μέσα στην καρδιά του χειμώνα να κάνουν πλάκα. Κανείς δεν φοβήθηκε, κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε. Αν συνέβαινε το ίδιο στη Βιέννη, η αντίδραση του κόσμου θα ήταν διαφορετική».
Η κεφάτη παρέα από την Αυστρία πέρασε στην Αθήνα τέσσερις ημέρες. Το πρόγραμμα περιελάμβανε πολλές βόλτες, πολλές βραδινές εξόδους (μια από αυτές σε ρεμπετάδικο) και... άφθονο αλκοόλ. «Ξεκινήσαμε να οργανώνουμε αυτό το ταξίδι πριν από ένα χρόνο, με τη βοήθεια των φίλων μας στην Ελλάδα. Θέλω να έρχομαι στην Ελλάδα με κάθε ευκαιρία, ειδικά αυτή την περίοδο που γνωρίζω πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα», λέει ο Karl. «Εκτός απροόπτου θα ξαναέρθω τον Σεπτέμβριο – αυτή τη φορά θα πάω στο Λέντα (σ.σ.: ένας μικρός παραθαλάσσιος οικισμός στα νότια του Νομού Ηρακλείου), όπου μένει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μια παρέα φίλων μου, μουσικών και καλλιτεχνών από την Αυστρία και άλλες χώρες. Μάλιστα, ένας φίλος αγόρασε φέτος μια βάρκα και σκοπεύουμε... να οργώσουμε τις θάλασσες!», λέει και γελάει.
Ο Karl Grammer και η παρέα του είναι ανάμεσα στους εκατοντάδες χιλιάδες Αυστριακούς που διατηρούν μια σταθερή σχέση με την Ελλάδα. Μάλιστα φέτος, όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ από τη διεθνή έκθεση τουρισμού της Βιέννης (Ferienmesse), οι εκπρόσωποι των μεγάλων τουριστικών ομίλων εκτιμούν ότι το ποσοστό αύξησης κρατήσεων σε σχέση με το 2013 για τους ελληνικούς προορισμούς θα είναι διψήφιο. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο περίπου 500.000 Αυστριακοί επισκέπτονται την Ελλάδα, αριθμός ιδιαίτερα εντυπωσιακός αν αναλογιστεί κανείς τον πληθυσμό της χώρας (8,4 εκατ. κάτοικοι).
«Ναι, το ξέρω, οι Αυστριακοί αγαπάμε την Ελλάδα», λέει ο Karl. «Κι εγώ έφερα τους φίλους μου εδώ για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί ήξερα ότι θα περάσουμε υπέροχα. Δεύτερον, γιατί θέλω να δουν από κοντά τις ομορφιές της Ελλάδας. Με στεναχωρεί όλο αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα. Εύχομαι να μην αλλάξετε ποτέ τον τρόπο ζωής σας».

http://www.kathimerini.gr

E K Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Ο …….Β Ι Ν Τ Ε Ο …

Οι Ισπανοί διαφημίζουν καλύτερα την Ελλάδα από ότι εμείς οι ίδιοι!

Το γύρο της Ισπανίας κάνει ένα εκπληκτικό βίντεο που φτιάχτηκε με σκοπό να αναδείξει την προσφορά του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού στην ανθρωπότητα. Εικόνες από τα ελληνικά νησιά, την….
ύπαιθρο, το ηλιοβασίλεμα, τα αρχαία Μάρμαρα που βρίσκονται διάσπαρτα στην ελληνική επικράτεια συνθέτουν αυτό το εξαιρετικό βίντεο που αποτελεί μια όμορφη ολιγόλεπτη διαφήμιση της χώρας μας.
Το κείμενο που συνοδεύει το βίντεο και το οποίο έχει κανείς τη δυνατότητα να διαβάσει και στα ελληνικά επιλέγοντας την αντίστοιχη ένδειξη, κάτω δεξιά στο βίντεο, εκφωνήθηκε από τον ελληνιστή Πέντρο Ολάγια στην Ημερίδα Κλασσικού Πολιτισμού του Σαγούντο της Ισπανίας, με αφορμή την πρόταση κατάργησης του μαθήματος των ελληνικών στην ισπανική εκπαίδευση.
*Μπορείτε να δείτε ελληνικούς υπότιτλους πατώντας δίπλα απο το γρανάζι

https://www.youtube.com/watch?v=U9NeWHJ3yw8#t=2090

Kafeneio

“ ΛΙΔΩΡΙΚΙ “

Ευτυχώς  που  υπάρχουν  κάποιοι  ξένοι που..  νοιάζονται για  την  Πατρίδα  μας….

ΔΙΑΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΝ ΤΟΛΜΑΤΕ

 

 
    O λόγος του Αμερικάνου λογοτέχνη (και όχι μόνον), Robert Najemy για την Ελλάδα, που μας κάνει να ανατριχιάζουμε από υπερηφάνεια!
Γκρεμίστε όλη την Ελλάδα σε βάθος 100 μέτρων . Αδειάστε όλα τα 
μουσεία σας, ανά τον κόσμο . Γκρεμίστε κάθε τι Ελληνικό από όλο τον   πλανήτη .

   Έπειτα σβήστε την Ελληνική γλώσσα από παντού . Από την 
ιατρική της χώρας σας, από την φαρμακευτική . Από τα ανώτερα  
μαθηματικά (γεωμετρία, άλγεβρα) . Από τη Φυσική και από τη χημεία . 
   Από την αστρονομία, από την αστροφυσική . Από την πολιτική της χώρας   σας . Από την καθημερινότητα σας . Διαγράψτε και τα απλά μαθηματικά,  διαγράψτε κάθε σχήμα. Κάντε το τρίγωνο-οκτάγωνο, την ευθεία-καμπύλη,  σβήστε τη γεωμετρία από τα κτίρια σας, από τους δρόμους σας, τα   παιχνίδια σας, τα αμάξια σας, σβήστε την ονομασία κάθε ασθένειας και   κάθε φαρμάκου, διαγράψτε τη δημοκρατία και την πολιτική, διαγράψτε  τη βαρύτητα και φέρτε το πάνω κάτω, αλλάξτε τους δορυφόρους σας ώστε   να έχουν τετράγωνη τροχιά, αλλάξτε όλα τα βιβλία σας (γιατί παντού  θα υπάρχει έστω μια λέξη ελληνική), σβήστε από την καθημερινότητα  
σας κάθε ελληνική λέξη, αλλάξτε τα ευαγγέλια, αλλάξτε το όνομα του  
Χριστού, (κι αυτό βγαίνει από τα Ελληνικά και σημαίνει αυτός που  έχει το χρίσμα), αλλάξτε και το σχήμα κάθε ναού (ώστε να χάσει την  
ελληνική γεωμετρία), σβήστε τον Μέγα Αλέξανδρο, σβήστε όλους τους   Μυθικούς και Ιστορικούς ήρωες, αλλάξτε την παιδεία σας, αλλάξτε το   όνομα της ιστορίας, αλλάξτε τα ονόματα στα πανεπιστήμια σας, αλλάξτε  τον τρόπο γραφής σας, χρησιμοποιήστε τον αραβικό, διαγράψτε τη  φιλοσοφία, διαγράψτε, διαγράψτε, διαγράψτε .Θα πείτε ..«δεν γίνεται» . Σωστά, δεν γίνεται, γιατί μετά δεν θα μπορείτε να   στεριώσετε ούτε πρόταση! Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ο Έλληνας,   η προσφορά του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη .
Η πρόκληση πάντως ισχύει .              

“ ΕΝΑΣ ΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ 1912–1913

 

Hutchinson

Written By φιλίστωρ Ι. Β. Δ. on 13 Μαΐου 2013 | 5/13/2013 11:47:00 π.μ.

γράφει ο Νίκος Νικολούδης, Διδάκτωρ Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Λονδίνου

Εκατό χρόνια μετά τους αναπάντεχα σύντομους αλλά και δραματικά σκληρούς Βαλκανικούς Πολέμους (Οκτώβριος 1912-Ιούλιος 1913), η Ιστορία έχει πλέον αξιολογήσει το ειδικό βάρος κάθε μάχης που πραγματοποιήθηκε στη διάρκειά τους και τη συμβολή καθεμιάς στην τελική νίκη των ελληνικών όπλων. Υπ’ αυτή την έννοια, η πολύμηνη πολιορκία του Μπιζανίου υπήρξε αναμφίβολα η σκληρότερη δοκιμασία του Ελληνικού Στρατού κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Σύγχρονοί μας ιστορικοί έχουν τονίσει τη σημασία της ως σύγκρουσης που προοιωνιζόταν τις σκληρές μάχες χαρακωμάτων του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, παρότι οι τότε στρατιωτικοί ειδήμονες κάθε άλλο παρά ως τέτοια την είχαν κατατάξει. Ταυτόχρονα, δεν θα ήταν υπερβολική η αξιολόγησή της ως εξίσου σημαντικής με την πολύμηνη και πολυαίμακτη μάχη του Μόντε Κασίνο, τον χειμώνα του 1943-44, ο τερματισμός της οποίας άνοιξε τον δρόμο για την απελευθέρωση της Ρώμης από τους Συμμάχους. Ας μην ξεχνάμε ότι, αντίστοιχα, η πτώση του «απόρθητου» Μπιζανίου είχε ως άμεση συνέπεια την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, συμβάλλοντας καταλυτικά στην κατοχύρωση των ελληνικών διεκδικήσεων κατά τις διαπραγματεύσεις για την υπογραφή της Συνθήκης του Λονδίνου μεταξύ των αντιπάλων του Α’ Βαλκανικού Πολέμου.

Για τις δραματικές επιχειρήσεις που διεξήχθησαν για την κατάληψη του Μπιζανίου διαθέτουμε πλέον την ελληνική μετάφραση ενός σπάνιου αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέροντος «χρονικού», γραμμένου από έναν Αμερικανό εθελοντή που πολέμησε στις τάξεις των ελληνικών δυνάμεων. Πρόκειται για το αυτοβιογραφικό αφήγημα του Τόμας Χάτσισον, ενός «ουδέτερου» παρατηρητή (υπό την έννοια ότι δεν είχε καμία σχέση με την Ελλάδα πριν από την έκρηξη του Α’ Βαλκανικού Πολέμου), τα σχόλια του οποίου από τη συμμετοχή του στις μάχες για το Μπιζάνι μας επιτρέπουν να δούμε τον πόλεμο με ένα εντελώς διαφορετικό βλέμμα.

Ο Χάτσισον υπήρξε μια ιδιαίτερη και οπωσδήποτε ενδιαφέρουσα φυσιογνωμία. Ως μέλος της εθνοφρουράς της πολιτείας του Τέννεση, ανήλθε όλες τις βαθμίδες της φθάνοντας μέχρι τον βαθμό του συνταγματάρχη-διοικητή της. Παράλληλα οργάνωσε τις αστυνομικές δυνάμεις του Νάσβιλ, ενώ εξελίχθηκε και σε ειδικό του πυροβολικού, ιδιότητα η οποία του αναγνωρίσθηκε κατά τον σύντομο Ισπανοαμερικανικό Πόλεμο του 1898 στον οποίο έλαβε μέρος ως αξιωματικός του Αμερικανικού Στρατού. Λίγα χρόνια αργότερα, τον Νοέμβριο του 1912, επηρεασμένος από τον ενθουσιασμό των Ελληνοαμερικανών εθελοντών που έσπευδαν μαζικά να επιστρέψουν ως εθελοντές στη μαχόμενη πατρίδα τους, τους ακολούθησε. Μέσω Αλγερίου, Νεάπολης και Πάτρας, όπου τερματίστηκε το υπερωκεάνιο ταξίδι του, έφθασε στην Αθήνα, όπου παρουσιάστηκε στον Ελευθέριο Βενιζέλο (που διατηρούσε την παράλληλη ιδιότητα του υπουργού Στρατιωτικών).

Στη συνέχεια κατατάχθηκε με τον βαθμό του ταγματάρχη στο σώμα των εθελοντών ερυθροχιτώνων Γαριβαλδινών (ένας από τους οποίους υπήρξε και ο ποιητής Λορέντζος Μαβίλης) για να πολεμήσει στο μέτωπο του Μπιζανίου, όπου τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι από ένα θραύσμα βράχου. Η ανάρρωσή του ολοκληρώθηκε στην Αμερική, στην οποία υποχρεώθηκε να επιστρέψει και όπου συνέγραψε το έργο του. Μέσα από αυτό αναδεικνύεται η σκληρότητα των μαχών μπροστά στο Μπιζάνι. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Χάτσισον: «Οι αισθησιακές φαντασιώσεις του Κορανίου εμπνέουν τον Τούρκο να πολεμάει σαν τον δαίμονα… Οι μάζες των Τούρκων είναι αδαείς και ακαλλιέργητες, εξάπτονται μέχρι το ανώτατο σημείο από τους ιερείς τους στον “Ιερό Πόλεμο” που ο Σουλτάνος τους έχει κηρύξει εναντίον των Βαλκανίων. Αυτοί οι άνδρες μάχονται απελπισμένα και αυτό τους έχει καταστήσει διάσημους. Γνωρίζουν ότι πιθανώς θα ηττηθούν και θα υποχρεωθούν να παραδοθούν, αλλά η θρησκεία τους τούς κρατεί υπό την επήρειά της, και είναι ισχυρότερη από τον θάνατο» (σελ. 178-179).

Παράλληλα, μέσα από το έργο του ο Χάτσισον προβάλλει ως γνήσιος και άδολος φιλέλληνας, ιδιότητα την οποία του αναγνώρισαν και οι ομογενείς της Αμερικής, που τον τίμησαν ανάλογα. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Αμερικανός εκδότης του έργου (που είδε για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας στο Νάσβιλ του Τέννεση το 1913), «οι υπηρεσίες του στον Ελληνικό Στρατό ήταν εκείνες απλώς ενός υψηλόφρονος και πατριώτη φίλου της ελληνικής υποθέσεως. Σημειώνεται ότι δεν δέχθηκε να λάβει αποζημίωση από την κυβέρνηση. Η μόνη αποζημίωση που δέχθηκε ήταν το αντίτιμο των στρατιωτικών του ειδών, κάπου 450 δραχμές ή 90 δολλάρια Αμερικής. Αν και η κυβέρνηση επιθυμούσε να του διαθέσει τα απαραίτητα για την μεταφορά του, παρατήρησε με την δική του χαρακτηριστική γλώσσα στο Υπουργείο Άμυνας ότι ήλθε για “να βοηθήσει την Ελλάδα, όχι να την ματώσει“».

Πραγματικά ένα αξιομνημόνευτο σχόλιο, σε μια εποχή όπως η δική μας όπου δυστυχώς σχεδόν τα πάντα αξιολογούνται με οικονομικά μεγέθη!

Εκδόσεις Eurobooks, Αθήνα 2012, σσ. 231

(Το αγγλικό πρωτότυπο κείμενο του Χάτσισον διατίθεται δωρεάν στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.ebooksread.com/authors-eng/thomas-setzer-hutchison/an-american-soldier-under-the-greek-flag-at-bezanie-a-thrilling-story-of-the-si-hci/1-an-american-soldier-under-the-greek-flag-at-bezanie-a-thrilling-story-of-the-si-hci.shtml)

ΣΑΝΤΑΡΟΖΑ ! Ο ΙΤΑΛΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΘΚΝ ΠΟΥ ΠΕΘΑΝΕ ΓΙΑ ΗΣ ΑΛΛΑΔΑ

 

Την οδό Σανταρόζα πολλοί -οι παλιότεροι κυρίως- την γνωρίζουμε από τα δικαστήρια που βρίσκονταν εκεί. Ίσως πολλοί από εμάς δεν γνωρίζουμε ποιος ήταν ο Σανταρόζα. Η ιστορία του Ιταλού στρατηγού και υπουργού Στρατιωτικών της χώρας του που έπεσε μαχόμενος ως απλός στρατιώτης , πολεμώντας στην Ελληνική Επανάσταση είναι συγκλονιστική.
Μας την θυμίζει με το απόσπασμα της συνομιλίας του Σανταρόζα με τον Παπαφλέσσα ο πολύτιμος αναγνώστης μας απόστρατος αξιωματικός Νίκος Νίκας.
Σαντόρε Σανταρόζα-Πως κατατάχθηκε!

Στο Ναύπλιο στον αγώνα για την παλιγγενεσία ο Γεώργιος Κουντουριώτης με τον Παπαφλέσσα εδέχοντο πολλούς φιλέλληνες που έρχονταν να πολεμήσουν για την απελευθέρωση της Ελλάδας.
Μεταξύ άλλων υποδέχτηκαν τον Σαντόρε Σανταρόζα, Ιταλό, με άμεμπτο παρουσιαστικό. Ήταν λεβέντης σαραντάρης με στολή Ιταλού αξιωματικού.
Μπαίνοντας στο γραφείο ο Σανταρόζα είπε:"Ζητώ την άδειά σας να πολεμήσω υπό την σημαία της Ελλάδος".
Ο Παπαφλέσσας απάντησε:
"Σας πληροφορώ ότι φθάνετε σε άσχημη στιγμή. Η Ελλάδα δεν μπορεί να σας προσφέρει καμιά αμοιβή για τις υπηρεσίες σας".
Σανταρόζα:"Γνωρίζω ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη και του τελευταίου στρατιώτη και δεν θα δεχόμουν καμιά αμοιβή ακόμη και αν το προτείνατε".
Παπαφλέσσας:"Η Ελλάδα σας ευχαριστεί, αλλά μένει να τακτοποιηθεί ένα σοβαρό ζήτημα. Βλέπω ότι φέρετε στολή με βαθμό αξιωματικού. Ποιόν βαθμό ζητάτε να καταλάβετε στον ελληνικό στρατό;".
Σανταρόζα:"Τον βαθμό του στρατιώτου"
Παπαφλέσσας:"Του απλού στρατιώτη; Μα δεν είσθε αξιωματικός;"
Σανταρόζα:"Μάλιστα, στην πατρίδα μου είμαι αξιωματικός, τον βαθμό αυτόν απόκτησα, αφού γνώρισα την κακουχία και την δυστυχία του στρατιώτη, την πείνα, τον τραυματισμό και την φυλακή και καμιά κακουχία στρατιώτη δεν μου είναι άγνωστη. Την στιγμή αυτή η Ελλάδα έχει ανάγκη από στρατιώτες και παρακαλώ να με δεχθείτε ως απλό στρατιώτη".
Παπαφλέσσας:Και ποιόν βαθμό είχατε στην πατρίδα σας;".
Σανταρόζα:"Στρατηγός και υπουργός των στρατιωτικών". (σημείωση: σήμερα ακούγεται, δεν ξέρουμε αν αληθεύει, ότι  πρωθυπουργοί και υπουργοί δεν έχουν καν υπηρετήσει  τη θητεία τους στο στρατό...)
Κατάπληκτος ο Παπαφλέσσας τον ρώτησε:"Και πώς ονομάζεσθε;".
Σανταρόζα:"Σαντόρε Σανταρόζα". "Αφού με δεχθήκατε σας παρακαλώ να με στείλετε στην Σφακτηρία, διότι ο Μαυροκορδάτος με πληροφόρησε ότι χρειάζονται άνδρες εκεί".
Ο Σανταρόζα έπεσε στη Σφακτηρία μαχόμενος για την ελευθερία της Ελλάδος κατά του Ιμπραήμ...

http://pisostapalia.blogspot.gr

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ( ΑΠΟ ΓΑΛΛΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗ )

 

Γκρεμίστε όλη την Ελλάδα σε βάθος 100 μέτρων .
Αδειάστε όλα τα μουσεία σας, από όλον τον κόσμο.
Γκρεμίστε κάθε τι Ελληνικό από όλο τον πλανήτη.
Έπειτα σβήστε την Ελληνική γλώσσα από παντού.
Από την ιατρική σας, την. . φαρμακευτική σας.
Από τα μαθηματικά σας (γεωμετρία, άλγεβρα)
Από την φυσική σας, χημεία
Από την αστρονομική σας
Από την πολιτική σας
Από την καθημερινότητα σας.
Διαγράψτε τα μαθηματικά, διαγράψτε κάθε σχήμα, κάντε το τρίγωνο-οκτάγωνο, την ευθεία-καμπύλη, σβήστε την γεωμετρία από τα κτίρια σας, τους δρόμους σας, τα παιχνίδια σας, τα αμάξια σας, σβήστε την ονομασία κάθε ασθένειας και κάθε φαρμάκου, διαγράψτε την δημοκρατία και την πολιτική, διαγράψτε την βαρύτητα και φέρτε το πάνω κάτω, αλλάξτε τους δορυφόρους σας να έχουν τετράγωνη τροχιά, αλλάξτε όλα τα βιβλία σας (γιατί παντού θα υπάρχει και έστω μια ελληνική λέξη), σβήστε από την καθημερινότητα σας κάθε ελληνική λέξη, αλλάξτε τα ευαγγέλια, αλλάξτε το όνομα του Χριστού που και αυτό βγαίνει από τα Ελληνικά και σημαίνει αυτός που έχει το χρίσμα, αλλάξτε και το σχήμα κάθε ναού (να μην έχει την ελληνική γεωμετρία), σβήστε τον Μέγα Αλέξανδρο, σβήστε όλους τους Μυθικούς και Ιστορικούς ήρωες, αλλάξτε την παιδεία σας, αλλάξτε το όνομα της ιστορίας, αλλάξτε τα ονόματα στα πανεπιστήμια σας, αλλάξτε τον τρόπο γραφής σας, χρησιμοποιήστε τον αραβικό, διαγράψτε την φιλοσοφία, διαγράψτε, διαγράψτε, διαγράψτε.
Θα πείτε «δεν γίνεται».
Σωστά, δεν γίνεται γιατί μετά δεν θα μπορείτε να στεριώσετε ούτε μία πρόταση! Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ο Έλληνας, η προσφορά του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη.
Η πρόκληση πάντως ισχύει.»

Je a n Richepin

kafeneio

H KATAΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ “ ΗΠΙΑΣ “ ΙΣΧΥΟΣ

 

H Ελλάδα δεν περιλαμβάνεται πλέον στις 30 πρώτες σε ήπια ισχύ χώρες σε αντίθεση με την Τουρκία που εμφανίζεται για πρώτη φορά στη σχετική κατάταξη.

Η Ελλάδα διέθετε στο παρελθόν σημαντικό απόθεμα «ήπιας ισχύος»* που εξαφανίζεται γρήγορα. Θεωρητικά η «ήπια» δύναμη μιας χώρας προσδιορίζεται ως η δυνατότητά της να γοητεύει και να πείθει άλλες χώρες και κοινωνίες. Χωρίς να καταφεύγει σε στρατιωτική ισχύ ή σε απειλή άσκησης βίας, ούτε σε εξαγορά και προσφορά χρημάτων. Μια χώρα διαθέτει το πλεονέκτημα αυτό, όταν πετυχαίνει τους σκοπούς της, επειδή έχει αποσπάσει σεβασμό, τη θαυμάζουν, είναι μόδα και έχει ανιδιοτελείς οπαδούς. Οταν την αγαπάνε… Η Ελλάδα, στο παρελθόν είχε απόθεμα «γοητείας», καθώς η ήπια δύναμη δεν εξαρτάται από το μέγεθος και τη στρατιωτική ισχύ, ούτε μόνον από κυβερνητικές αποφάσεις. Ο αρχαίος πολιτισμός και ό,τι σχετίζεται με την αρχαία Ελλάδα, πάντα συνέβαλλε στην ήπια ισχύ της χώρας. Οπως και το γεγονός ότι είχε ποιητές που είχαν τιμηθεί με Νομπέλ, συνθέτες με αναγνώριση, διάσημους τραγουδιστές. Υπήρχαν αναγνωρίσιμες επιχειρήσεις από κατασκευαστές έως παραγωγό ποτών, τράπεζες με διεθνή παρουσία, εφοπλιστές και αθλητές με διεθνή προβολή. Η Ελλάδα ήταν μια μικρή χώρα της Ευρώπης αλλά είχε διανοούμενους και επιχειρηματική δραστηριότητα που ξεπερνούσαν τα όριά της. Σ’ αυτά θα προσθέσουμε τη γοητεία ως τουριστικός προορισμός, λογοτέχνες που μεταφράζονταν, τον μύθο των Ολυμπιακών Αγώνων, τον αθλητισμό. Ολα, έχουν υποβαθμιστεί.

Το διεθνές περιοδικό Monocle, σε συνεργασία με βρετανικό μη κερδοσκοπικό οργανισμό (Institute for Government) καταρτίζουν ένα δείκτη και την κατάταξη χωρών όσον αφορά την ήπια ισχύ. Βαθμολογούν 50 επιμέρους δείκτες, συγκρίνοντας τις επιδόσεις χωρών στη λειτουργία της διακυβέρνησης και του κράτους, τη διπλωματική παρουσία, την πολιτιστική κίνηση, το εκπαιδευτικό δυναμικό, την προσέλκυση επιχειρηματικότητας. Αξιολογούνται παράγοντες, όπως η αρχιτεκτονική και η δόμηση στις πόλεις, η δυναμική επώνυμων προϊόντων και υπηρεσιών στις αγορές, ο κινηματογράφος, η παραγωγή μουσικής, η κουζίνα και η ποιότητα ζωής, οι επιδόσεις αθλητών και ομάδων.

Δεν αποτελεί έκπληξη ότι στην τελευταία κατάταξη, η Ελλάδα δεν περιλαμβάνεται στις 30 πρώτες, σε ήπια ισχύ, χώρες του κόσμου, όπως παλαιότερα. Η χώρα είναι λιγότερο ελκυστική, αλλά αναδεικνύεται και έλλειμμα δημιουργικότητας και δυναμισμού. Η σύγκριση δεν αφορά χώρες που έχουν μεγάλη επιρροή όπως η Βρετανία, η Γαλλία, η Σουηδία. Είμαστε κάτω κι από χώρες σε κρίση. Η Ιρλανδία έχει κρίση, αλλά και εξωστρέφεια και διεθνείς καλλιτέχνες όπως ο Μπόνο. Η Πορτογαλία της κρίσης, επίσης παραμένει στην πρώτη κατηγορία επειδή δεν έχει υποβαθμιστεί το κέντρο της πρωτεύουσας, εμφανίζει αρχιτεκτονική παράδοση αλλά και ποδόσφαιρο υψηλού επιπέδου. Η Πολωνία, μια νέα παρουσία στον κατάλογο, καλπάζει σε βιομηχανική ανάπτυξη, καθώς είναι η μοναδική χώρα εκτός των ΗΠΑ, όπου παράγεται το ελικόπτερο Black Hawk S-70i, ενώ νέοι λογοτέχνες όπως η Ολγα Τόκαρτζουκ κερδίζουν βραβεία και αναγνώστες σε πολλές χώρες.

Σεραφείμ Κωνσταντινίδης

Καθημερινή

Σημείωση: Ο όρος “ήπια ισχύς” (soft power) επινοήθηκε από τον καθηγητή Διεθνών Σχέσεων του Harvard, Joseph Nye [Bound to Lead: The Changing Nature of American Power(New York: Basic Books, 1990).]. Η ήπια ισχύς εντοπίζεται στην ικανότητα να ελκύεις και να πείθεις σε αντίθεση με την σκληρή ισχύ (hard power), την ικανότητα να εξαναγκάζεις.

 

Από πρόσφατο αγώνα της Marseille. Οι οπαδοί έχουν αναρτήσει μια τεράστια ελληνική σημαάα, την εικόνα ενός Αρχαίου Έλληνα, και τη φράση

Nous ne renons pas l’ origine de notre ville!
“Δεν αρνούμαστε την καταγωγή της πόλης μας!”

Η Μασσαλία ιδρύθηκε από Έλληνες αποίκους τον 6ο αιώνα πΧ.

Η ήπια ισχύς της Ελλάδας είναι ακόμα εδώ !

ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΛΛΑ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΦΙΛΕΛΛΗΝΑΣ , Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΟΥΙΛΙΑΜ ΦΟΝ ΜΥΛΛΕΡ

 

Τάσος Κ. Κοντογιαννίδης
akontogiannidis@yahoo.gr

Αν ζούσε σήμερα ο  γερμανός ποιητής Ουϊλλιαμ Φόν Μύλλερ, είναι σίγουρο, ότι θα είχαμε έναν συμπαραστάτη και θα αποστόμωνε όλους εκείνους τους νεογερμανούς που λοιδόρησαν και καταφέρθηκαν με αβασάνιστο τρόπο κατά της Ελλάδος. Ο,τι ήταν ο Άγγλος λόρδος Βύρων για την Ελλάδα, ήταν και ο Μύλερ. Φιλέλληνες, αφυπνιστές των συνειδήσεων των Ευρωπαίων, σαλπιγκτές της ελευθερίας, μαχητές της δικαιοσύνης των λαών, όπως του ελληνικού που αγωνιζόταν να αποτινάξει τον δυσβάστακτο Οθωμανικό ζυγό.

Ποιητές και οι δύο. Εξύμνησαν και τραγούδησαν την Ελλάδα και είχαν το θλιβερό προνόμιο να πεθάνουν νέοι, 35 ο Βύρων, 30 ο Μύλλερ.  Πασίγνωστος και τιμημένος στην Ελλάδα ο πρώτος (αθηναϊκή συνοικία φέρει το όνομά του και  ανδριάντας του κοσμεί τη νότια πλευρά του Ζαππείου), άγνωστος ο «Μύλλερ των Ελλήνων» όπως τον λέγανε οι Γερμανοί, στο έργο του οποίοι θα αναφερθούμε.
Γεννήθηκε το 1794 στο Ντεσσάου, μαγεύτηκε από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό κι έμαθε την ομηρική γλώσσα. Είναι η εποχή που στη Γερμανία αναπτύσσεται πλατύ κίνημα φιλελληνισμού: Των Ουμανιστών που έβρισκαν την έκφρασή τους στην κλασσική αρχαιότητα και των Χριστιανών, τους οποίους συγκινούσε ο αγώνας των Χριστιανών Ελλήνων, εναντίον του Μωαμεθανισμού.
Στο κίνημα στρατεύθηκαν προσωπικότητες, στις οποίες ηγετικό ρόλο έπαιζαν, ο βασιλιάς της Βυρτεμβέργης και ο διάδοχος της Βαυαρίας πρίγκιψ Λουδοβίκος, πατέρας του βασιλιά των Ελλήνων Οθωνα. Νεώτερο μέλος του κινήματος ήταν ο Μύλλερ. Ταξίδεψε στην Βιέννη, γνώρισε πολλούς Έλληνες με τον διακαή πόθο της ελευθερίας. Συνδέθηκε μαζί τους, τους αποκάλυψε την αποστολή του να μεταβεί στην Ελλάδα, να μελετήσει από κοντά τον αρχαίο πολιτισμό και να βοηθήσει τον αγώνα των Ελλήνων.
Στη Βιέννη, ο Αλέξανδρος Βασίλης του δίδει συστατικές επιστολές για να τον υποδεχθούν οι Έλληνες και να τον βοηθήσουν. Συνδέθηκε με τους δημοσιογράφους Θεόκλητο Φαρμακίδη και Κωνσταντίνο Κοκκινάκη που εξέδιδαν τον «Λόγιο Ερμή» και τον βοήθησαν  στην εκμάθηση της νεοελληνικής γλώσσας, αλλά και του άτυπου εθνικού ύμνου που κυκλοφορούσε στον απόδημο ελληνισμό: «΄Ω λυγερόν και κοπτερόν σπαθί μου, κι εσύ τουφέκι φλογερόν πουλί μου, εσείς τον Τούρκον σφάξατε, τον τύραννον σπαράξατε, ν’ αναστηθεί η πατρίς μου…» Από την Βιέννη ο Μύλερ επέστρεψε στη Γερμανία, χωρίς να μπορέσει να επισκεφθεί την Ελλάδα. Πρόλαβε πριν πεθάνει, να εκδώσει την ποιητική συλλογή: «Τα τραγούδια των Ελλήνων».
Το 1952, 125 χρόνια μετά, Γερμανοί και Έλληνες τον τίμησαν στήνοντας στο Ντέσσαου  τον ανδριάντα του από μάρμαρα του Πεντελικού και του Ταϋγέτου, με την ελληνική επιγραφή : « Τω της ελληνικής ελευθερίας αοιδώ τον λίθον εκ των Αττικών και Λακωνικών λατομείων, η Ελλάς ευγνωμονούσα». Στις τέσσερις πλευρές του βάθρου απεικονίζονται: Μπροστά η ποίηση, πίσω η επιστήμη, δεξιά η Γερμανία και αριστερά η Ελλάδα που σπάει τις αλυσίδες της.
Από την συλλογή των ποιημάτων του φλογερού αυτού φιλέλληνα που αγάπησε και  δεν αξιώθηκε να επισκεφθεί την Ελλάδα, παραθέτουμε ορισμένα, που δείχνουν πόσο καλά γνώριζε το πάθος των Ελλήνων και τις θυσίες τους για την  ελευθερία.
« Μανιάτης»: «Περηφανεύεται οτι δεν ένοιωσε ποτέ ζυγό σκλαβιάς στον τράχηλό του, ούτε βαριές αλυσίδες στα χέρια του, ζει ελεύθερος στα βουνά και παλεύει να φέρει σε όλους το πολυτιμότερο δώρο, τη λευτεριά..» Επίσης: « Η κουκουβάγια, το πουλί της σοφίας, το σύμβολο της Αθηνάς, πετάει τη νύχτα και βλέποντας τις βαρβαρότητες των Τούρκων φωνάζει : Αλλοίμονο, αλλοίμονο ! για τη μωρία της φωτεινής ημέρας» Και για τους Έλληνες έγραψε: « Εγώ είμαι εκείνος ο λαός, που καίγομαι στάχτη γίνομαι, και πάλι ξαναγεννιέμαι!...»
       Μανιάτισσα και Φαναριώτης
Μανιάτισσα: « Έχω θηλάσει στο στήθος μου εφτά γιούς. Έχω δώσει στο χέρι των εφτά γιών μου το ιερό σπαθί, για την πίστη, τη λευτεριά, την τιμή και το δίκιο. Χαρά σε μένα, κανείς απ τους γιούς μου δεν είναι πια δούλος!» Φαναριώτης: «Τον πατέρα και την μητέρα μου τους επνιξαν στη θάλλασσα και τα πτώματά τους τα διέσυραν στους δρόμους. Την όμορφη αδελφή μου την πούλησαν σκλάβα... Για εκδίκηση κόβω τούρκικα κεφάλια... Ο πιο μεγάλος μου πόθος είναι να ξαναφέρω ελεύθερη την αδελφή μου στην ελευθερωμένη Ελλάδα».
*Το αρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News                                                                 

http://infognomonpolitics.blogspot.gr

SAMUEL GRIDLEY HOWE

Ένας Αμερικανός ανιδιοτελής εθελοντής στον πόλεμο της Ελληνικής ανεξαρτησίας

Samuel Gridley Howe

Ο Samuel Gridley Howe γεννήθηκε στις 10 Νοέμβρίου του 1801, στη Βοστόνη, της Μασαχουσέτης, με γονείς τον Joseph Neals και την Patty Gridley. Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο Brown το 1821 και πήρε πτυχίο ιατρικής από το Χάρβαρντ το 1824. Αμέσως μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, εξέπλευσε για την Ελλάδα, αποφασισμένος να βοηθήσει τους Έλληνες στον απελευθερωτικό αγώνα τους εναντίον των Τούρκων.  όταν έφτασε στην Ελλάδα το 1825, είχε ξεσπάσει ένας αιματηρός εμφύλιος πόλεμος ο οποίος κλόνισε τον ιδεαλισμό του, όμως τελικώς παρέμεινε.

Για έξι χρόνια γεμάτα περιπέτεια και δράση, υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό με ζήλο, ως εθελοντής στρατιώτης και ως ιατροχειρούργος κυρίως στην πόλη του Μεσολογγίου. Οι υπηρεσίες του όμως δεν περιορίστηκαν μόνο στο ιατρικό πεδίο, αλλά ο Howe πολέμησε και σε μάχες εναντίον των Τούρκων με γενναιότητα και ενθουσιασμό. Οι ικανότητες του ως οπλαρχηγού, αλλά και η ανθρωπιά του αναγνωρίστηκε από τους Έλληνες επαναστάτες που τον αποκαλούσαν "Λαφαγιέτ της ελληνικής Επανάστασης". Όπως γράφει στο ημερολόγιό του: 'δεν εσκεπτόμουν άλλη δόξα παρά μονάχα την επιδοκιμασία των γύρω μου. Είχα κοινές τις κακουχίες με τον Ελληνικόν Λαόν και Στρατόν. Έτσι επέτυχα να μ' αγαπούν οι χωρικοί και στρατιώτες'. Ό ίδιος ο Howe γνώρισε τους Έλληνες με τις ιδιαιτερότητες τους, τους αγάπησε και τους πρόσφερε τις υπηρεσίες του χωρίς να ζητήσει βαθμούς η χρήματα. Σε επιστολή στον πατέρα του γράφει: «Οι Ελληνες στρατιώτες είναι κακοντυμένοι. Μα δεν έχουν και τροφές. Μισθό δεν παίρνουν. Είναι αμαθείς. Ένας στους είκοσι ξέρει να διαβάζη ή να γράφη. Αλλά είναι πολύ έξυπνοι, ζωηροί, σαν τις γίδες στα βουνά, και ανδρείοι, αν τους αφήσης να πολεμήσουν με τον δικό τους τρόπο, πυροβολώντας πίσω από βράχους και δένδρα. Οι ναύτες μπορούν να συγκριθούν με τους ναύτες όλου του κόσμου. Πάντοτε νικούν τους εχθρούς στις ναυμαχίες. Έχω πλήρη εμπιστοσύνη στην υπεροχή τους».Σε επιστολές του έγραφε πως επιθυμούσε να έρθει η ημέρα που οι Έλληνες θα αναδειχθούν αντάξιοι των δοξασμένων προγόνων τους, η ημέρα που δε θα ισχύει πια ότι «ο Φιλοποίμην ήταν ο τελευταίος Έλληνας». Στο πρώτο γράμμα προς τον πατέρα του, ο Χάου γράφει: «…ως προς τον μισθόν μου, ουδέν λαμβάνω, ούτε μ’ ενδιαφέρει, αφού η Κυβέρνησις δεν είναι εις θέσιν ούτε να θρέψη και να ενδύση τους δεινοπαθούντας στρατιώτας…» και ακόμη «… η δουλειά μου τη νύχτα που πέρασε ήταν ατέλειωτη… έκαμα τόσες εγχειρήσεις που αμφιβάλλω αν θα κατόρθωνα να τις κάμω κατά

ο Howe τα χρόνια της ελληνικής επανάστασης

τη διάρκεια ολόκληρων ετών στη Βοστόνη … δύο μήνες τώρα κοιμάμαι στο έδαφος με τα ρούχα … είχα σκεφτεί να φύγω από δω, αλλά θα ήταν πράξη επονείδιστη…».

Ο Howe διετέλεσε ιατρός στο πλοίο «Καρτερία», πρώτος Αρχίατρος και Διευθυντής Υγειονομικού του Πολεμικού Ναυτικού, ενώ ίδρυσε το πρώτο Ναυτικό Νοσοκομείο στον Πόρο. Μετά από παράκληση της Ελληνικής κυβέρνησης ο Howe αναχώρησε βιαστικά για την Αμερική, ελπίζοντας να μαζέψει προμήθειες και ρούχα για τους εξαθλιωμένους Έλληνες. Ήταν τότε κατά την αποστολή του αυτή που δημοσίευσε το πολύ γνωστό και συγκινητικό “An Historical Sketch of the Greek Revolution.” με το οποίο ενημέρωσε την Αμερικανική κοινή γνώμη για τις θηρωδίες των Οθομανών εις βάρος των επαναστατημένων Ελλήνων, και κατάφερε να μαζέψει 60.000$ για την αγορά τροφίμων και υποδημάτων για τους Έλληνες στρατιώτες. Ο Howe επέστρεψε στην Ελλάδα και μοίρασε προσωπικά όλες τις προμήθειες με σοφία, δίνοντας τες αμέσως στους αδύναμους, ενώ ίδρυσε ένα ιατρικό κέντρο στο νησί της Αίγινας. Επίσης ίδρυσε μία αγροτική κοινότητα για πρόσφυγες το 1829 κοντά στον Ισθμό της Κορίνθου. Το 1835 η ελληνική κυβέρνηση, εκτιμώντας την προσφορά του, τού απένειμε το «Μεγάλο Σταυρό του Σωτήρος».

Το 1832 επέστρεψε μόνιμα στην Αμερική και αφιέρωσε την δραστηριότητα του για την ανακούφιση και εκπαίδευση τυφλών παιδιών. Ο Howe με δικά του έξοδα ίδρυσε το πρώτο Αμερικάνικο ίδρυμα για κωφάλαλα παιδιά (Ινστιτούτο Πέρκινς) και κατάφερε να το συντηρεί χάρις τις γενναιόδωρες συνεισφορές εύπορων συμπατριωτών του (οι εισφορές αυτές έφτασαν τις 30.000$ ετησίως). Ο Howe ήταν η ψυχή της όλης προσπάθειας, ίδρυσε το πρώτο τυπογραφείο για την εκτύπωση βιβλίων για κωφάλαλους, ενώ επέφερε ο ίδιος σημαντικές βελτιώσεις στο σύστημα εκπαίδευσης τους. Το φιλανθρωπικό του έργο συνεχίστηκε με την ίδρυση ένος σχολείου για παιδιά με διανοητική καθυστέρηση στην Μασαχουσέτη το 1848, υπερασπιζόμενος το δικαίωμα τους στην μόρφωση. Από το 1846 ανέπτυξε εκτεταμμένη δραστηριότητα κατά του δουλεμπορίου των Νοτίων Πολιτειών, γράφοντας μαχητικές μπροσούρες και αρθρογραφώντας στην εφημερίδα "Daily Commonwealth". Αποτέλεσε ενεργός υποστηρικτής του John Brown, ενώ ήταν ένας από τους βασικούς χρηματοδότες του. Κατά την διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου εντάχθηκε στο τμήμα υγειονομικού του στρατού των Βορείων με βασική αποστολή την καταπολέμηση της δυσεντερίαW και του τύφου στα στρατόπεδα. Προς το τέλος του εμφυλίου ασχολήθηκε ενεργά με την απελευθέρωση των δούλων του Νότου και την ομαλή ένταξη τους στην κοινωνία. 

Το 1866, όταν μία κραυγή για βοήθεια ακούστηκε από τους Κρητικούς, ενάντια της καταπίεσης από τους Τούρκους, ο Howe για άλλη μία φορά στάθηκε στο πλευρό της Ελλάδας. Επισκέφτηκε πολλές πόλεις σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες, κάνοντας διαλέξεις σχετικά με τον αγώνα των Κρητών και συγκέντρωσε σημαντική χρηματική βοήθεια από τοπικές κοινότητες.Την άνοιξη του 1867 ταξίδεψε με την γυναίκα του και τις δύο του κόρε ξανά στην Ελλάδα για να ανακουφίσει τους πληγέντες Κρήτες μοιράζοντας την βοήθεια που είχε μαζέψει για τον σκοπό αυτό στην Αμερική. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία τον επικήρυξε με μεγάλο χρηματικό ποσό, κάτι που όμως δεν ανέστειλε την δραστηριότητα του Howe. Επέστρεψε στην Αμερική το 1867, όπου συνέχισε με αμείωτο ενδιαφέρον, παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, το κοινωνικό και φιλανθρωπικό του έργο. Ανάμεσα στις δραστηριότητες του στην τελευταία περίοδο της ζωής του είναι η δημοσιοποίηση ενός νέου φορολογικού μοντέλου που προέβλεπε ότι η φορολόγηση θα αύξανε κλιμακωτά αναλόγως του εισοδήματος. Με αυτόν τον τρόπο, σύμφωνα με τον Howe, το χάσμα πλουσίων - φτωχών θα μίκραινε και η αμερικανική κοινωνία θα γινόταν δικαιότερη.

Ο Howe πέθανε στη Βοστόνη στις 9 Ιανουαρίου 1876 από όγκο στον εγκέφαλο. Ολόκληρη η περιουσία του ήταν μόλις $2.000, τα οποία κληροδότησε στην τυφλή και κωφή Λάουρα Μπρίτζμαν για να συνεχίσει την εκπαίδευσή της στη σχολή τυφλών του Perkins. Ήταν παντρεμένος με την Julia Ward με την οποία είχε αποκτήσει έξι παιδιά. Το 1949, με υποδείξεις των ελληνικών αρχών, δόθηκε το όνομά του σε πλοιάριο για την προβολή της αμερικανικής βοήθειας (στο πλαίσιο του Σχεδίου Μάρσαλ), διευκολύνοντας την προώθηση τότε της ελληνοαμερικανικής φιλίας.

http://www.istorikathemata.com

ALISTAIR JOHN JENKINS : Ο ΣΚΟΤΣΕΖΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΠΟΥ ΣΩΖΕΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

 

Ποιος είναι ο Σκοτσέζος Νευροχειρουργός που εξειδικεύεται σε οριακές υποθέσεις, δηλώνει φιλέλληνας και αναλαμβάνει δεκάδες ασθενείς το χρόνο από τη χώρα μας. Τι λέει αποκλειστικά στο NEWS247 για την Ελλάδα και τα φακελάκια (Pics + Vid)

Χρήστος Δεμέτης

news247 Σεπτέμβριος 13 2012 10:08

Το όνομα αυτού,  Alistair John Jenkins. Ο κ. Jenkins είναι Σύμβουλος Νευροχειρουργός στο Γενικό Νοσοκομείο του Newcastle και θεωρείται ένας από τους καλύτερους στον κόσμο στον τομέα της χειρουργικής κυρίως των ανευρυσμάτων εγκεφάλου καθώς και των όγκων κεντρικού νευρικού συστήματος.

Χαρακτηριστικό είναι άλλωστε, πως στο online σύστημα αξιολόγησης του Νοσοκομείου του Newcastle, ο "βαθμός" που παίρνει είναι 5/5 από τους ασθενείς του.

Το NEWS247 είχε τη χαρά να μιλήσει μαζί του σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην οποία αναφέρθηκε στα κρούσματα που αντιμετωπίζει, στην Ελλάδα και την οικονομική κρίση, το σύγχρονο τρόπο ζωής αλλά και... την Ελαφόνησο.

Ο Σκοτσέζος νευροχειρουργός αναλαμβάνει με επιτυχία κατ εξοχήν δύσκολες περιπτώσεις Ελλήνων ασθενών που δεν αντιμετωπίζονται στην ελληνική επικράτεια. Είναι μάλιστα μεγάλος φιλέλληνας καθώς έρχεται στην Ελλάδα κάθε καλοκαίρι τα τελευταία χρόνια.

Οι Έλληνες ιατροί που έχουν συνεργαστεί μαζί του τον περιγράφουν σαν ένα ιδιαίτερα προσιτό άνθρωπο με τον οποίο διατηρούν φιλικές σχέσεις και εκτός εργασιακού περιβάλλοντος. Το διαπιστώσαμε άλλωστε ιδίοις όμμασι.

Μεγάλο ενδιαφέρον λοιπόν, παρουσιάζει η σχέση του με τους ίδιους τους Έλληνες ασθενείς του. Τα δώρα που δέχεται, η φιλοξενία και οι σχέσεις που διατηρεί μαζί τους, είναι το στοιχείο που ξεχωρίζει από την ιδιαίτερη σχέση που έχει αποκτήσει με τη "χώρα του ήλιου", όπως χαρακτηριστικά αποκαλεί την Ελλάδα.

Η εμμονή με τη νευροχειρουργική

Η σχέση του με την ιατρική είναι μια "τρέλα" που ξεκίνησε από την εφηβεία, όταν και αποφάσισε να ασχοληθεί με το αντικείμενο. Οι πρώτες του επαγγελματικές σκέψεις τον οδηγούσαν στο να ασχοληθεί με την αρχιτεκτονική. Και με τη λογική ενός αρχιτέκτονα, αντιμετωπίζει τον ανθρώπινο εγκέφαλο.

"Όπως ο αρχιτέκτονας επενδύει ατελείωτες ώρες πάνω από τα σχέδια του, έτσι κι εγώ στέκομαι πάνω από έναν ασθενή και τον εγκέφαλο του για όσες ώρες χρειαστεί. Είναι όλα χαρτογραφημένα αλλά χρειάζεται πολύ λεπτή δουλειά και προσοχή. Δεν υπάρχει ωράριο και τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη. Η νευροχειρουργική για μένα είναι αρχιτεκτονική, ή μάλλον καλύτερα τέχνη, ζωγραφική", λέει και αποκαλύπτει πως η ζωγραφική είναι άλλωστε το κρυφό του πάθος.

Η σχέση με την Ελλάδα

Ξεκίνησε να έρχεται στη χώρα μας για Συνέδρια Νευροχειρουργικής και για διδασκαλίες σε ζητήματα χειρουργικής. Έκτοτε είναι πιστός θαμώνας της χώρας ενώ οι Έλληνες γιατροί με τους οποίους έχει συνεργαστεί είναι στενοί του φίλοι.

Επισκέπτεται συχνά τη χώρα μας για διαλέξεις και ομιλίες σχετικά με τις εξελίξεις στη νευροχειρουργική. Η πλέον πρόσφατη επίσκεψη του πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο στα πλαίσια του 26ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Νευροχειρουργικής, που διοργανώθηκε από την Ελληνική Νευροχειρουργική Εταιρεία. Πρόκειται για την κορυφαία διοργάνωση της Εταιρείας, και διεξήχθη φέτος στη Θεσσαλονίκη από 31 Μαΐου έως 2 Ιουνίου 2012.

Δείτε το βίντεο με την ομιλία του στο  26ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευροχειρουργικής

Οι συνεχείς επισκέψεις του στη χώρα μας, τον καθιστούν γνώστη της ελληνικής πραγματικότητας, τόσο ως προς την οικονομική κρίση, όσο και ως προς τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος της υγείας.

"Σαφώς και γνωρίζω τα προβλήματα στον τομέα της Υγείας στη χώρα", αναφέρει ο Σκοτσέζος νευροχειρουργός, συμπληρώνοντας πως "δεν υπάρχει καμία σχέση ανάμεσα στο σύστημα Υγείας Βρετανίας και Ελλάδας. Στην Αγγλία δε χρειάζεται να πληρώσει κανείς ασφαλισμένος τίποτα, είτε πρόκειται για επέμβαση ρουτίνας, είτε για την πιο δύσκολη εγκεφαλική επέμβαση. Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι διαφορετικά".

Φακελάκια και "δώρα"

Και αν το "φακελάκι" είναι ελληνικό γνώρισμα, ο κ. Jenkins δηλώνει κατηγορηματικά ότι ουδέποτε έχει λάβει χρηματικό "δώρο" για επέμβαση που έχει πραγματοποιήσει, παρότι πολλοί Έλληνες ασθενείς του έχουν προσφέρει μεγάλα χρηματικά ποσά. "Δε θα δεχόμουν σε καμία περίπτωση", τονίζει, συμπληρώνοντας όμως πως κάθε τόσο δέχεται με μεγάλη ευχαρίστηση ευχαριστήριες κάρτες, ή... κρασιά που του στέλνουν οι οικογένειες των ανθρώπων που έχει χειρουργήσει.

"Η γενναιοδωρία είναι γνώρισμα των Ελλήνων", αναφέρει.

"Και η περιέργεια επίσης. Κανείς Βρετανός δεν θα σε ρωτήσει τι έχει, τι θα του κάνεις, πόση ώρα θα κρατήσει η επέμβαση. Οι Έλληνες ρωτάνε τα πάντα, θέλουν να γνωρίζουν την κάθε λεπτομέρεια πριν και μετά την επέμβαση. Προφανώς αυτό σχετίζεται με την εξωστρέφεια τους και το Μεσογειακό τους χαρακτήρα. Οι σχέσεις μου με τους ασθενείς από τη χώρα σας είναι οι καλύτερες και θα παραμείνουν. Είτε τους γνωρίζω στο Newcastle, είτε στην Ελαφόνησο στην οποία βρέθηκα φέτος για διακοπές", λέει ο ίδιος.

“Είναι εκπληκτικό το ότι οι Έλληνες κάνουν πάντα τις σωστές ερωτήσεις, είναι αυθόρμητοι, ζεστοί και οι πιο φιλικοί ασθενείς που έχω”.

Οι "γέφυρες" με τους Έλληνες ασθενείς

Το 1994 ήταν η πρώτη φορά που ο νευροχειρουργός ήρθε στην Ελλάδα για διάλεξη και για εκπαιδευτικούς λόγους.

Οι "γέφυρες" και οι σχέσεις του με Έλληνες δεν άργησαν να "δέσουν" με πολύ γερά θεμέλια. Όπως λέει ο Σκοτσέζος γιατρός, ο κύριος λόγος που δουλεύει με Έλληνες ασθενείς, είναι ότι η πλειονότητα των περιπτώσεων που αναλαμβάνει δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν στη χώρα μας. Είτε οι γιατροί δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη και προτείνουν τον κ. Jenkins για την επέμβαση, είτε οι ίδιοι οι ασθενείς προτιμούν το ταξίδι στο Newcastle για τη θεράπευση τους.

"Η Ελλάδα έχει εξαιρετικούς γιατρούς. Το θέμα είναι ότι δεν διαθέτουν πολλές φορές τον υλικοτεχνικό εξοπλισμό για να κάνουν λεπτές επεμβάσεις σαν αυτές που κάνουμε στην Αγγλία. Έτσι προτείνουν σε πολλούς ασθενείς τους να έρθουν σε μας", λέει ο ίδιος.

"Μου κάνει εντύπωση επίσης το γεγονός ότι κάθε χρόνο βγαίνουν από το Πανεπιστήμιο εκατοντάδες γιατροί. Το σύστημα στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολο να τους εντάξει στον επαγγελματικό χώρο και είναι κρίμα γιατί το επίπεδο είναι πολύ καλό", αναφέρει.

Τον τελευταίο χρόνο, τα ταξίδια των Ελλήνων στο Newcastle για ιατρικούς λόγους έχουν μειωθεί αισθητά, όπως υπογραμμίζει ο κ. Jenkins εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Πριν από ένα χρόνο χειρουργούσε έναν με δύο Έλληνες τη βδομάδα. Πλέον, χειρουργεί έναν με δύο το μήνα.

Οικονομική κρίση

"Η Ελλάδα δεν θα γίνει Γερμανία σε μια μέρα. Βασικά δεν θα γίνει ποτέ. Υπάρχει τελείως άλλη νοοτροπία. Πρέπει να αλλάξει το οικονομικό σύστημα της χώρας, νομίζω και να εστιάσει σε κοινωνικά μέτρα και την υποστήριξη των πιο φτωχών. Δε φταίει ο Έλληνας για την οικονομική κρίση που βιώνει σήμερα, φταίνε οι κυβερνήσεις που σας φέραν εδώ. Πρέπει να δοθεί περισσότερος χρόνος στην Ελλάδα για να ανακάμψει", είναι το σχόλιο του κ. Jenkins για την κρίση χρέους που βιώνει η χώρα. Αν και δεν είναι οικονομολόγος, η τοποθέτηση του είναι αν μη τι άλλο εύστοχη.

Ποια είναι η γνώμη των Βρετανών για την Ελλάδα;

"Δυστυχώς οι Βρετανοί υιοθετούν το τι λένε τα διεθνή μίντια. Όσοι έχουν έρθει εδώ καταλαβαίνουν πως είναι οι Έλληνες και τους συμπαθούν. Οι υπόλοιποι, που δεν έχουν προσωπική γνώμη, απλά δαιμονοποιούν την Ελλάδα και τα ρίχνουν πάνω της για το τι συνέβη στην Ευρώπη", λέει ο Σκοτσέζος γιατρός, προσθέτοντας πάντως πως σιγά σιγά οι περισσότεροι δείχνουν να λυπούνται για τα προβλήματα της Ελλάδας και να στρέφονται κατά της Γερμανίας.

"Παρότι δεν έχουμε πολλά κοινά, υπάρχει ένα κοινό στοιχείο που ενώνει τους δύο λαούς. Το χιούμορ. Και οι Βρετανοί εκτιμούν το ότι οι Έλληνες αντιμετωπίζουν τα προβλήματα τους με τις απαραίτητες δόσεις χιούμορ".

Οι πιο "δύσκολες περιπτώσεις"

Ποιες είναι οι πιο δύσκολες περιπτώσεις που έχει αντιμετωπίσει ο κ. Jenkins; Ή καλύτερα, εκείνες που θυμάται πιο γλαφυρά;

"Στην ιατρική όλες οι υποθέσεις είναι δύσκολες. Θυμάμαι όμως μια Ελληνίδα (δεν αποκαλύπτει το όνομα της) που είχε όγκο στον εγκέφαλο. Ο όγκος κάλυπτε το 30% του εγκεφάλου της. Ξεκινούσε μάλιστα από τη σπονδυλική στήλη, κάτι που έκανε την επέμβαση ακόμα πιο δύσκολη. Πέντε χρόνια μετά τα πάει περίφημα και έχουμε συχνή επικοινωνία".

"Σε γενικές γραμμές στις περιπτώσεις που δεν έχει γίνει μετάσταση, είναι πιο πιθανό πλέον ο ασθενής να επιβιώσει για περισσότερα χρόνια απ' ότι στο παρελθόν. Στόχος μας είναι να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής του ασθενή μετά την επέμβαση για όσο καιρό ζήσει. Δε λέω ποτέ ψέματα στον ασθενή μου για το πόσο θα ζήσει. Καλό είναι να ξέρει ακριβώς τι έχει και πόσο καιρό θα ζήσει ακόμα, έχει να κάνει με την ψυχολογία και την ποιότητα του υπόλοιπου της ζωής του καθενός", αναφέρει χαρακτηριστικά.

Κόστος της επέμβασης

Πόσο "κοστίζει" σε έναν ασθενή μια επέμβαση από τον κ. Jenkins; "Ο Έλληνας ασθενής θα πρέπει να επωμιστεί το κόστος νοσηλείας του νοσοκομείου. Στο νοσοκομείο του Newcastle θα πρέπει να πληρώσει περίπου 30 με 50.000 λίρες. Το ίδιο δεν ισχύει φυσικά για τους Βρετανούς, καθώς το σύστημα υγείας της χώρας τους παρέχει κάθε υπηρεσία δωρεάν".

Η έκθεση στα κινητά και τις νέες τεχνολογίες μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο του εγκεφάλου;

"Σε καμία περίπτωση", απαντάει ο νευροχειρουργός. "Αν ήταν έτσι, θα είχαμε όλοι όγκο στον εγκέφαλο. Αυτό που κάνει κακό στην υγεία είναι η υπερβολική έκθεση στις νέες τεχνολογίες. Οι νέοι κάθονται σε έναν καναπέ όλη μέρα μπροστά από την τηλεόραση ή τον υπολογιστή και δεν αθλούνται και συνεχώς παχαίνουν. Έτσι ναι, με αυτή την έννοια, κάνουν κακό στην υγεία τους. Προσωπικά, θα πρότεινα άσκηση τουλάχιστον μισή ώρα την ημέρα και καλή διατροφή. Στην Ελλάδα έχετε υπέροχη κουζίνα, εμπιστευτείτε τη!", συμβουλεύει ο κ. Jenkins.

Από την άλλη, όπως λέει, το κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει ανεύρυσμα ή άλλες εγκεφαλικές παθήσεις, αν υπάρχει η προδιάθεση. "Και στην Ελλάδα, νομίζω πως καπνίζουν όλοι...", λέει γελώντας χαρακτηριστικά.

Και τι προτείνει για έναν ενήλικα έτσι ώστε να κρατάει σε φόρμα τον εγκέφαλο του;

"Παζλ. Αυτό είναι το μυστικό για να έχεις σε εγρήγορση τον εγκέφαλο σου. Φτιάχνε παζλ και αθλήσου. Και προς Θεού, προσπαθήστε να αποφεύγετε τα παυσίπονα και τα φάρμακα. Μόνο όταν είναι πραγματικά απαραίτητα χρησιμοποιήστε τα. Τις περισσότερες φορές οι παρενέργειες από όλα αυτά είναι χειρότερες από τον καθεαυτό πόνο", καταλήγει.

http://news247.gr/eidiseis/synentefxeis/alistair_john_jenkins_o_skotsezos_giatros_poy_swzei_ellhnes.1925774.html

news247.gr