Ο ΠΑΠΑΣ , ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΑΙ ΤΟ..ΤΡΑΓΑΚΙ ...

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ..

Καινούργιος ο παπάς , σ' ένα Ρουμελιώτικο χωριό , θέλει να..κερδίσει τους πιστούς , τους χωριανούς , και κάνει το κήρυγμά του , απο..άμβωνος , με πύρινα λόγια , γεμάτα πάθος , λιγοστό βέβαια το εκκλησίασμα , αλλά αυτός δεν πτοείται , με συγκινητικά λόγια καλεί τους πιστούς να έρθουν στο σωστό δρόμο , στο δρόμο του Θεού , και παρακολουθεί παράλληλα και τις αντιδράσεις του..ποιμνίου ...
Η κατάσταση είναι η..συνήθης , οι γυναίκες προσηλωμένες στο κήρυγμα , τα παιδάκια χαζο..παίζουν , κάνουν και λίγη φασαρία , αλλά ο παπάς δεν το βάζει κάτω , λέει , λέει , κουνόντας παραστατικά κεφάλι και χέρια , και με ευχαρίστηση βλέπει κάποια...ανταπόκριση στους πιστούς , του κάνει όμως μεγάλη εντύπωση ένας γεράκος , στο βάθος , που τον παρακολουθεί με μεγάλη προσοχή , σχεδόν δακρυσμένος , κατασυγκινημένος , σκουπίζοντας με το μαντήλι του , που και που , τα δάκρυά του .
Ενθουσιάστηκε ο παπάς , και συνέχισε με μεγαλύτερο πάθος , αφού έβλεπε πως τα λόγια του χτύπαγαν στις ..καρδιές των πιστών , είπε , είπε , κάποτε έπρεπε να τελειώσει , να σχολάσει η λειτουργία , να πάνε κι' οι νοικοκυράδες στα σπίτια να μαγειρέψουν γιά το μεσημέρι , αλλά δεν άφηνε απ' τα μάτια του το γέρο στη γωνιά που ήταν πραγματικά κατασυγκινημένος .
Σχόλασε λοιπόν τη λειτουργία , αλλά έκανε σινιάλο στον γεράκο , να μη φύγει , έτσι κι' έγινε , έφυγε ο κόσμος , κι' ο γέρος πλησίασε στην Ωραία Πύλη , αφού τον κάλεσε ο παπάς , τον καλημέρισε τον ..πάτερ , του φίλησε το χέρι , και ρώτησε αν τον θέλει κάτι , και του είπε να μείνει παρα πίσω .
Ναι του λέει ο..πάτερ , σε παρακολουθούσα στη λειτουργία , είσαι καλός Χριστιανός , και παρακολουθούσες με βαθειά συγκίνηση και κατάνυξη την λειτουργία αλλά ακόμα περισσότερο το κήρυγμά μου , θα πρέπει να σου άρεσε πολύ , λέει στο γεράκο .
Ναι πάτερ , πάρα πολύ , συγκινήθηκα πάρα πολύ , τι να σου πω...δεν είδες που δάκρυζα συνέχεια ;
Το είδα παπού , το είδα και νοιώθω πολύ περήφανος που κατάφερα με τα λόγια μου να σε συγκινήσω , είμαι πραγματικά πολύ περήφανος που τα λόγια μου μίλησαν στην καρδιά σου , αλλά θέλω να μου πεις πιό σημείο ήταν αυτό που σε συγκίνησε περισσότερο , τι ήταν αυτό που σ' έκανε να δακρύσεις ...
Αχ..πάτερ , τι να σου πω , όλα τα είπες καλά , πολύ καλά , του φχαριστηθηκα κι΄εγώ κι' οι άλλοι , αλλά συγκινήθηκα πάρα πολύ όταν έβαλες λόγο , και μας έλεγες και κούναγες και το κεφαλάκι σου πέρα - δώθε, τι να σου πω , πολύ συγκινήθηκα ...
Καλά , του λέει ο.. πάτερ , τόσο πολύ σε συγκινησαν τα λόγια και το κούνημα του κεφαλιού μου ;
Ναι , πάτερ , και τα λόγια , δε ..λέω , αλλά περσότερο το κεφαλάκι σου , όπως το κουναγες , τι να σου πω , με πήρε το παράπονο , δεν είδες πού 'κλαιγα...
Μα και βέβαια σε είδα , αλλά γιατί , τόση συγκίνηση ;
Να ξέρεις παπά μου , όπως μίλαγες και κούναγες το κεφαλάκι σου , σι' αδώ , σιακεί , με το γενάκι σου , τι να σου πω , με βαλάντωνες ..γιατί θυμήθηκα ένα τραγάκι πούχα και μ' ψόφησε πέρσι τέτοια εποχή , αρρώστησε και τόχασα , δεν μπόρεσα να το σώσω , κι' έτσι όπως σ' έβλεπα ήσουνα ίδιος με το έρμο το τραγάκι μ'......κόκκαλο ο...πάτερ....

www.lidoriki.com 

ΤΑ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ ΓΑΛΟΝΙΑ ΤΟΥ ΧΑΜΠΕΣΗ...

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ..ΧΩΡΙΟΥ ..

   Όλοι  μας  φίλοι μου γνωριζουμε  τα  διάφορα  τερτίπια και..αλισβερίσια , που  γίνονται στις  προεκλογικές  περιόδους που  ξεπερνάνε  καμιά  φορά  και  τηυν ανθρώπινη φαντασία , ας γυρίσουμε παρα..πίσω , στις εκλογές της παλιάς εκείνης εποχής , και στα..παραλειπόμενά τους , θυμίζοντάς σας , το ιστορικό...ανέκδοτο του...Χαμπεσή απ' την Μπραίλα που ακόμα περιμένει τα γαλόνια του...Νωματάρχη που του 'ταξαν προεκλογικά , το αναφέρει ο αείμνηστος Ναυπάκτιος συγγραφέασς Σταμ-Σταμ , κατά  κόσμο  Σταμάτης  Σταματίουστο βιβλίο του " Ιστορίες του χωριού.." .
Πάρεδρος ο Χαμπεσής , στενός φίλος και κουμπάρος ενός υποψήφιου Δημάρχου ( ας μη πούμε ποιανού ) " αλλαξοπίστησε " την τελευταία ώρα , πιστεύοντας στην υπόσχεση του αντίθετου κομματικά , Πλεσσιώτη , Χρυσανθάκη , ότι θα τον έκανε...χωροφύλακα !
Έτσι όταν πήγε ο κουμπάρος του υποψήφιος Δήμαρχος , του εδήλωσε κοφτά ότι δεν θα τον ψηφίσει , παρ' όλη την κουμπαριά τους .
    Ο άλλος , όμως δεν τά 'χασε κι αφού τον κοίταξε επιτιμητικά , του λέει άγρια :- Δεν ντρέπεσαι , κουμπάρε , εσύ ολόκληρος πάρεδρος μονάχα Χωροφύλακας ; Εγώ θα σε κάνω ..Νωματάρχη !!
Και , γυρίζοντας σε κάποιον της ακολουθίας του , συμπλήρωσε με στόμφο : " Γράψε κάτω στον Πίτσιο στα Σάλωνα , να του στείλει αμέσως τη σπάθα και το λοφίο του Νωματάρχη .
Ακούς εκεί χωροφύλακας κοτζάμ ..Πάρεδρος ! Ντροπή , καημένε!
   Ο φουκαράς ο Πάρεδρος , παρόλο που ήταν ξύπνιος άνθρωπος , ακούγοντας πως θα του 'στελνε ο Μοίραρχος Πίτσιος απ' τα Σάλωνα τη σπάθα και τα γαλόνια του Νωματάρχη - όπως θα ταίριαζε και στο αξίωμά του - τα 'χασε και κάτι πήγε να ψιθυρίσει . Στο μεταξύ , από πίσω του η γυναίκα του , που ήταν γκαστρωμένη κι είχε κι' άλλο παιδί , που το κούναγε στο μπεσίκι , τον σκούνταγε και τον κλώτσαγε , ψιθυρίζοντάς του ..." Νουματάρχις , άντρα μ' , Νουματάρχις !! "Φυσικά η υπόσχεση , έπεισε τον πάρεδρο να επανέλθει εις την κομματικήν ποίμνην , μόνο που τα γαλόνια του Νωματάρχη δεν έφτασαν ποτέ στη..Μπραίλα !
Όπως βλέπετε από εξ...απανέκαθεν , που λένε κι οι γραμματιζούμενοι , το προεκλογικό...τάξιμο , έδινε κι' έπαιρνε , διαχρονικόν το...έθιμον..βλέπετε.....Καλό βράδυ αδέρφια και ..μακριά από..προεκλογικά ...ταξίματα..........
  www.lidoriki.com 

TO NTEΛΦΙΝΙ ΤΗΣ ...ΒΕΔΟΥΡΑΣ .!!.

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ...ΧΩΡΙΟΥ

TO NTΕΛΦΙΝΙ ΤΗΣ..ΒΕΔΟΥΡΑΣ ! 

Τον λέγανε Τριαντάφυλλο !....Πως βρέθηκε τώρα ο ορεσίβιος αυτός , ο φυτρωμένος με τα πουρνάρια και τα έλατα εκεί ψηλά στο Λοιδορίκι , ο αναθρεμμένος με λύκους και αετούς , μέσ’ στα κατσάβραχα και τα στουρνάρια , πως βρέθηκε , λέμε , ναύτης στα πολεμικά , ούτε κι' αυτός το ήξερε....
--- Από  που μας ήρθες εδώ , μωρέ ...ντελφίνι της ..β ε δ ο ύ ρ α ς ; τον είχε ρωτήσει κάποτε ο κυβερνήτης .
--- Αμ' ξιέρου κι' ιγώ , ου δόλιους , κυρ - καπιτάνιι μ' ποιό...πουτάμ μ' έβγαλι ! απάντησε αυτός .Το ποτάμι " που τον έβγαλε " , ήταν μια ..ζωοκλοπή .
Ένας ξάδερφός του , απ' τη Βιτρινίτσα , για να τον γλυτώση , στηριζόμενος στο " άλλοθι " είπε ότι την εποχή που έγινε η πράξις ο Ντάφλος ( Τριαντάφυλλος ) ήταν ναύτης στα " περάματα " που κάναν τη συγκοινωνία Ψαθόπυργου - Ναυπάκτου - Μοναστηρακιού . Έτσι ο Τριαντάφυλλος εκόλλησε στη θάλασσα , χωρίς ούτε να τη ..γνωρίζει .
Κι' όταν ήρθε η επιτροπή διά τους κληρωτούς , γαλόνια πλατειά ολόχρυσα , μια σπιθαμή μουστάκια , φαλάκρες που γυαλίζανε , μπότες με σπιρούνια , κουμπιά χρυσά και επωμίδες κόκκινες , ο Τριαντάφυλλος τα έχασε .
Αν γλύτωνε απ' τον ενωμοτάρχη που έκανε την ανάκριση για την ζωοκλοπή , από αυτούς δεν θα γλύτωνε !....
Ας βουτήξει , το λοιπόν , για να σωθεί , μέσα στην άγνωστή του θάλασσα , που του ετοίμασε ο ξάδερφός του .
Τι επάγγελμα μετέρχεσαι ; τον ρώτησαν .
Πήγε να πει : " Κατσικοκλέφτης "! Αλλά λέγεται αυτό ;...Τι επάγγελμα να πει ; Το νου σου , Τριαντάφυλλε , να μη σε μπλέξουν οι γαλονάδες !....
--- Δεν ξέρεις τι επάγγελμα μετέρχεσαι ; του ξανάπαν . Αυτός έκανε πως δεν καταλαβαίνει , έκανε το χαζό .
--- Τι δουλειά κάνεις βρε παιδί μου ;
--- Α..τι δουλειά..εγώ ; Πως.. κάνω....
--- Τι δουλειά ;
--- Ναύτης στα καίκια !
--- Στα καίκια ! Ποιά καίκια ; Έχει καίκια εδώ στο Λοιδορίκι , είπε ξαφνιασμένη η επιτροπή .
--- Όχι εδώ , στη Βιτρινίτσα , απάντησε αυτός σιγά-σιγά , κι εσκέφτονταν μέσα στο μυαλό του : " να ξέφυγα με τα καίκια , άραγες ;"
" Ναύτης " , σημειώνει η επιτροπή , κι εκάλεσε κατόπιν άλλον .
'Ετσι λοιπόν , ένα πρωί ο Τριαντάφυλλος , φρέσκος , ανοιχτός και μυρωδάτος , βρέθηκε ναύτης στα πολεμικά . Του βγάλανε τα προκομμένα τα τσαρούχια , γιατί χαλούσε το κατάστρωμα , και τον βάλανε να σφουγγαρίζει του βαποριού το πάτωμα . Κοιμόταν κρεμαστός σε μια αιώρα "σαν τσαντήλα με τυρί " , και του φόρεσαν κάτι παντελονάρες μεγάλες και πλατειές , που έχασε μέσα εκεί τα ..πόδια του !...Λημέριαζε διαρκώς στο πλοίο σε μια άκρη , πίσω από κάτι σωρούς μεγάλων και χοντρών σχοινιών , κοιτάζοντας τα κύματα που έρχονταν από της θάλασσας το βάθος , με τις άσπρες χαίτες τους , σαν κοπάδια ατελείωτα από πρόβατα ασπρομάλλικα , πρόβατα ασημόμαλλα και κουδουνάτα , κατσίκια που πηδάνε , φλώρες γίδες , τράγοι που πάνε να πηδήσουν το πολεμικό , αρνάκια που φωνάζουνε , ολόκληρο όνειρο τσοπάνου ζωντανό , κοπάδια χιλιάδες και μυριάδες που έρχονταν με βοή και σάλαγο , σαν να βέλαζεν η θάλασσα ολόκληρη , απ' άκρη σ' άκρη !...
Χανότανε κι αφαιρένονταν ο Τριαντάφυλλος στο θέαμα αυτό , ως που μια κραυγή τον ξύπναγε , σαν τον ζητούσαν στην υπηρεσία , η καμιά γνώριμη φωνή , του έκοβε τις φαντασίες , λέγοντάς του μαλακά :
--- Και πως τα καταφέρνεις μωρέ Τριαντάφυλλε με τη θάλασσα ;
--- Πως να τα καταφέρου !...Ούλου κι λιγούρις ιέχου ου ..έρμους !
--- Λιγούρες λιγούρες για κάνα...κατσίκι , βέβαια !....
Έτσι ο στόλος μια φορά πήγε και στη Ζάκυνθο . Οι ναύτες βγήκανε έξω να σεργιανίσουν . Ωραία πόλις και κόσμος βολικός . Με μια δεκάρα αγόραζες ένα χωνί στραγάλια και σου δίναν και ένα φαρδίνι πίσω για τα ρέστα σου . Ο Τριαντάφυλλος ήταν καταμαγεμένος . Του δίνανε και ρέστα και του λέγανε κι ευχαριστώ . Δεν ήταν σαν τον Πειραιά , που κοίταζαν να του πάρουνε και τα κουμπιά απ' τη στολή του .
--- Ευχαριστώ , αφέντη μου , μονσινιόρε μου , και ...βοήθειά σου ο άγιος !...
Οι Ζακυνθινοί μάλιστα οι ναύτες τον περιποιήθηκαν και αυτόν και το άλλο πλήρωμα του πλοίου . Έφαγαν , έπιαν , τραγούδησαν , χορέψανε :
Ζάκυνθος και Κεφαλονιά
Κέρκυρα και Λευκάδα ,
αυτά τα τέσσερα νησιά ,
στολίζουν την Ελλάδα !....
Ύστερα τραγούδησε κι αυτός :
Ποιός είδε τέτοιο θάμασμα
και χαλασμό μεγάλο....
Έπειτα απ' όλες αυτές τις περιποιήσεις που οι Ζακυνθινοί ναύτες δεν αφήνανε τους συναδέλφους τους να πληρώσουν , φιλοτιμήθηκε κι ο Τριαντάφυλλος και υποσχέθηκε ένα τραπέζι με " σπληνάντερα " , άμα πήγαινε ο στόλος στο...Λοιδορίκι !.....
Αλλά το Λοιδορίκι ήταν μακριά , το Ρουμελιώτικο φιλότιμο παρόν και η υποχρέωσις δεν έπρεπε να μείνει χωρίς ν' αποδοθεί  αμέσως .
--- Πιο φιλότιμοι θα φανούν οι " σγαρίλλοι " οι Ζακυνθινοί από μας τους Ρουμελιώτες !...έλεγε ο Τριαντάφυλλος .
Και μια που θα έμενε ο στόλος εφτά – οχτώ μέρες στη Ζάκυνθο , σκέφτηκε να ξεπληρώσει τη φιλοξενία . Έκαμε λοιπόν μιά βόλτα στην αγορά , πήγε στα χασάπικα και ρώτησε πόσο πουλιούνται τα αρνιά .
--- Πάρε αυτό , αφέντη μου , κι είναι φίνο πράμα ! του λέγανε .
Μα ο αφέντης δεν είχε χρήματα .
--- Δε μ' φτάνουν τα ψιλά ! τους απαντούσε . Βιρισέ τα δίν'ς ;
--- Μα πως , μια τζόγια , ένας αμιράλλος , σαν ελόγου σου , χωρίς ούτε ένα φαρδίνι ! Είναι θάγμα , μα τον άγιο , είναι θάγμα !...ξεφώνιζαν κι' απορούσαν οι Ζακυνθινοί .
--- Δεν ιέχου ουρέ , σου είπα !
--- Αι..τομ' και δεν έχεις , αμιράλλε μου , δεν παίρνεις!...Δεν ειν'έτσι ; Όσκε ;
Δεν παίρνω σκέφτηκε ο Τριαντάφυλλος ! Και που ακούστηκε ν' αγοράζουν τ' αρνιά με χρήματα!....
Στο Λοιδορίκι τα κατσίκια δεν πουλιούνται , κλέβονται !...
Κι αυτός το γεύμα θα το δώσει ! Θα στρώση κλάρες στα Ζακυνθινά περιβόλια , θα ψήσει το αρνί στη σούβλα , που να γίνει σα σύκο ώριμο , και θα τους πη " καθίστε να φάτε , κι έπειτα ας πεθάνετε !..."
Έκαμε λοιπόν μια περιοδεία στα περίχωρα της πόλεως . Πουθενά όμως στάνη , πουθενά κοπάδια για κλεψιά , σβηστός , βουβός ο τόπος από βέλασμα , νεκρός από σάλαγο και χλαλοή τσοπάνων !...Λουλούδια μόνο όσα θες , μανταρίνια ένα σωρό , και μαντολίνα άφθονα !...Τρώγονται τα μαντολίνα όμως ;
Άξαφνα ο Τριαντάφυλλος σκέφθηκε ότι στα αμπάρια του πολεμικού ήσαν πρόβατα , μοσχάρια και πουλερικά , για το καθημερινό συσσίτιο ! Και όταν το καλό είναι στην πόρτα σου , γιατί το αναζητάς εκεί που δεν υπάρχει ;....
Γύρισε λοιπόν νωρίς κι' ανέβηκε στο θωρηκτό .
Και την άλλη μέρα φωτιές και ψησταριές , μεζέδες , κοκορέτσια κι' αρνιά, άλλα να ψήνονται στα σουβλιά κι' άλλα να περιμένουν κρεμασμένα , κνίσες και σπληνάντερα , καμάρι ο Τριαντάφυλλος κι' ευχές και θαυμασμοί από παντού !....
--- Να ζήσης Τριαντάφυλλε !....
--- Ό,τι επιθυμείς , λεβέντη μου !...
Η πληρωμή γινόταν σε...αρνιά !....
Ένα στο φούρναρη για να φέρει το ψωμί , ένα στον κάπελα για να προσφέρει το κρασί και τόσα για τα άλλα χρειώδη του γλεντιού .
Κι' ο Τριαντάφυλλος έστριβε και ξανάστριβε το πολυπαθές μουστάκι του , ναύαρχος σωστός , μέσα στης φωτιάς και της κνίσας το πέλαγος , πάνω στο οποίο σαν παπόρια γύριζαν ήσυχα στη σούβλα τους τ' αρνιά .
--- Ουρέ καλά είνι στου ναυτικό . πιο καλά κι' απ του Λοιδουρίκι ακόμα !...έλεγε ο Τριαντάφυλλος .
Και δώστου τραγούδια και καντάδες :
Το Μεσολόγγι να καεί
κι' η Πάτρα να βουλιάξει
και τον καημένο Έπαχτο
Θεός να τον φυλάξει .
Πώχει κορίτσια όμορφα
και ναύτες παλληκάρια....
--- Γεια σου , λεβέντη Τριαντάφυλλε , ποτέ να μην πεθάνεις !...
--- Πως φαίνεται πού ‘ναι άρχοντας , μωρέ τζόγια μου !
--- Από μεγάλο σόι ! κατάλαβες ;...
Τραγουδήσαν και οι ζακυνθινοί ύστερα :
Τζάντε μου , Τζάντε , Τζάντε μου
και φιόρο του λεβάντε .
Τ' άνθη σου , μόσχος του Μαγιού ,
κι' η πέτρα σου πριλλάντε !
Την άλλη μέρα , όταν ανακαλύφθηκε η κλοπή των ζώων του πολεμικού , ο εκ Λοιδορικίου αμιράλλος είδε το εξής περίεργο και οξυμώρως αλληλέγγυο μεταξύ των στοιχείων της φύσεως και των πράξεων των ανθρώπων .Το ότι δηλαδή : Σαν μια φορά η θάλασσα έσωσε τον Τριαντάφυλλο από τη ζωοκλοπή , τώρα η ζωοκλοπή έσωζε τον ίδιο από τη θάλασσα .Γιατί την επομένη , μια επείγουσα διαταγή αποσπούσε τον " ναυτικό της Βιτρινίτσας " από το ναυτικό στην..." αεροπορία " , όπου δεν υπάρχουν ούτε κατσίκια , ούτε πρόβατα , αλλά μόνο πετεινά του ουρανού , τα οποία , ως γνωστόν , δεν τρώνε οι Λοιδορικιώτες !....

Το παραπάνω ευθυμογράφημα , είναι γραμμένο απ' τον περίφημο Ναυπάκτιο ευθυμογράφο Σταμ - Σταμ , Σταμάτη Σταματίου ( 1881-1946 ) , τα υπέροχα ευθυμογραφήματά του , με τον γενικό τίτλο " Ιστορίες του Χωριού " , εκδόθηκαν τη χρονιά που έφυγε απ' τη ζωή , το 1946 . Διατηρήσαμε  την  ορθογραφία του  κειμένου .

Καλό  σας  απόγευμα 

www.lidoriki.com 

ΤΡΑΓΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ..

ΧΩΡΙΑΤΙΚΕΣ  ΙΣΤΟΡΙΕΣ ..


   Στο  χωριό  μας παλιότερα ,  φίλοι  μου , κάποιοι  κτηνοτρόφοι , είχαν  αγοράσει  βελτιωμένα  τραγιά  και  κριάρια , για  να τα  χρησιμοποιήσουν σαν..επιβήτορες , και  να  βελτιωθεί  η..ράτσα των  ζώων , του  χωριού , που  ήταν παλιάς  ντόπιας  ράτσας και  δεν  απέδιδαν…
   Βέβαια , η  δουλειά  αυτή  αποδείχθηκε  πολύ..αποδοτική , αφού  οι  ιδιοκτήτες  των  ζώων , πλούτισαν  με  τα …” μαρκαλιστικά ..τέλη “ που  εισπράττανε , για  κάθε  γίδα  ή  προβατίνα που πήγαινε  στον  τράγο ή  το..κριάρι ..
   Επειδή  όμως , το  είχαν  σχεδόν..μονοπώλιο , κάθε  τόσο  ανέβαζαν  και  τα..” μαρκαλιάτικα “ , σε  σημείο  οι  χωριανοί  κτηνοτρόφοι  να  αρχίζουν  να  δυσανασχετούν , και  με  το  δίκιο  τους  βέβαια ..
   Γι΄αυτό  λοιπόν έφτιαξαν  μια  επιτροπή  και πήγαν  στον  Κοινοτάρχη και  του  εξήγησαν  το πρόβλημα , ρίχνοντας  την ιδέα , να  βάλουν  όλοι  από  κάποιο  ποσό  και να  αγοράσουν  έναν  τράγο ο  οποίος  θα  ανήκει  στην  Κοινότητα και  θα  εξυπηρετεί όλες  γίδες  με  σειρά  προτεραιότητας …
   Αμ  έπος ..αμ’ έργο , ξεκίνησαν  δυο  χωριανοί  μαζί  με  τον πρόεδρο και  κατεβήκανε  σε  κάποια  εμποροζωοπανήγυρη αγόρασαν  ένα  βαρβάτο  τράγο και  τον  έφεραν  ..” θριαμβευτικά “ στο  χωριό . Του  έφτιαξαν  σε  κάποιο κοινοτικό  χώρο  ένα  ..καλυβάκι και  βγήκε  και  μια  ανακοίνωση , πως  απ την  επομένη , θα  μπορούν  οι  χωριανοί , πάντα  με  σειρά  προτεραιότητας , να  φέρνουν τις  γίδες  τους  για..” μαρκάλο ¨” ..
   Οπότε  την  άλλη  μέρα  το  πρωί , είχαν  σχηματιστεί  ουρές  , κάτι  που  δεν το  περίμενε  κανένας , γιατί  η όλη  διαδικασία δεν  κρατούσε  πολλή  ώρα , βλέποντας  απ’ το  παράθυρο  ο  Πρόεδρος  το..συνωστισμό , έστειλε  κάποιο κοινοτικό  υπάλληλο , να  δει  τι  ακριβώς  συμβαίνει  και  υπάρχει  αυτό το..μποτιλιάρισμα .., πράγματι  ο  υπάλληλος  πήγε  και  γύρισε  μαζί  με  μερικούς  χωριανούς  που  είχαν  φέρει   τις  γίδες  τους αλλά  ήταν…εξαγριωμένοι ..
   Τους  ρώτησε  λοιπόν  ο  πρόεδρος  τι  συμβαίνει και έχει  γεμίσει  γίδες  το  προαύλιο , οπότε  οι  κτηνοτρόφοι  δήλωσαν  στον  πρόεδρο , πως  δυστυχώς  πήγαν  και  ξαναπήγαν τις  γίδες  στο  καλυβάκι  του τράγου , αλλά  αυτός..τίποτα , οπότε  αλλάξαμε  γίδες , πήγαμε  άλλες  , νεότερες  πιο όμορφες , αλλά τίποτα , ο  τράγος ούτε  που  κουνήθηκε ,,περίμεναν , περίμεναν  αλλά τίποτα…
  Καλά  τους  λέει ο  πρόεδρος , του  δώσατε  λίγη  τροφή , κάτι  τέλος  πάντων  για  να  τον  καλοπιάσετε ;
   Τι  λες  Πρόεδρε , και του  πουλιού  το  γάλα  του  πήγαμε , τα  έφαγε  όμως  όλα  αλλά ούτε..βλέμμα στις  γίδες ..ούτε  μπορούμε  να  καταλάβουμε τι έπαθε , αυτός  μέχρι  χθες  ξεπέταγε  στο  φτερό  τις  γίδες  , δεν  μπορεί  κάτι  πρέπει  να  συμβαίνει …
   Τίποτα  δε  συμβαίνει  χωριανοί , τίποτα  απολύτως , απλώς ο  τράγος  ΑΠΟ  ΣΗΜΕΡΑ  ΕΓΙΝΕ  ΜΟΝΙΜΟΣ  ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ  ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ…

     ΞΕΡΟΙ  ΟΙ..ΚΤΗΝΟΤΡΌΦΟΙ …

   Καλό  σας  βράδυ….Κ.Κ.-

Ο ΠΑΤΕΡ , ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΑΙ ΤΟ…ΤΡΑΓΑΚΙ…

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ..

 

 

 

   Καινούργιος ο παπάς , νεαρούλης καλογερόπαπας , σ' ένα Ρουμελιώτικο χωριό , θέλει να..κερδίσει τους πιστούς , τους χωριανούς , και κάνει το κήρυγμά του , απο..άμβωνος , με πύρινα λόγια , γεμάτα πάθος , λιγοστό βέβαια το εκκλησίασμα , αλλά αυτός δεν πτοείται , με συγκινητικά λόγια καλεί τους πιστούς να έρθουν στο σωστό δρόμο , στο δρόμο του Θεού , και παρακολουθεί παράλληλα και τις αντιδράσεις του..ποιμνίου ...και  φυσικά πονηρά..πονηρά , ρίχνει  αι  τις  κρυφές  ματιές  του , για  να ..κόβει ..κίνηση , για τις  αντιδράσεις  των πιστών..
   Η κατάσταση είναι η..συνήθης , οι γυναίκες προσηλωμένες στο κήρυγμα , τα παιδάκια χαζο..παίζουν , κάνουν και λίγη φασαρία , αλλά ο παπάς δεν το βάζει κάτω , λέει , λέει , κουνόντας παραστατικά κεφάλι και χέρια , και με ευχαρίστηση βλέπει κάποια...ανταπόκριση στους πιστούς , του κάνει όμως μεγάλη εντύπωση ένας γεράκος , στο βάθος , που τον παρακολουθεί με μεγάλη προσοχή , σχεδόν δακρυσμένος , κατασυγκινημένος , σκουπίζοντας με το μαντήλι του , που και που , τα δάκρυά του .
Ενθουσιάστηκε ο παπάς , και συνέχισε με μεγαλύτερο πάθος , αφού έβλεπε πως τα λόγια του χτύπαγαν στις ..καρδιές των πιστών , είπε , είπε , κάποτε έπρεπε να τελειώσει , να σχολάσει η λειτουργία , να πάνε κι' οι νοικοκυράδες στα σπίτια να μαγειρέψουν για το μεσημέρι , αλλά δεν άφηνε απ' τα μάτια του το γέρο στη γωνιά που ήταν πραγματικά κατασυγκινημένος .
Σχόλασε λοιπόν τη λειτουργία , αλλά έκανε σινιάλο στον γεράκο , να μη φύγει , έτσι κι' έγινε , έφυγε ο κόσμος , κι' ο γέρος πλησίασε στην Ωραία Πύλη , αφού τον κάλεσε ο παπάς , τον καλημέρισε τον ..πάτερ , του φίλησε το χέρι , και ρώτησε αν τον θέλει κάτι , και του είπε να μείνει παρά πίσω .
Να του λέει ο..πάτερ , σε παρακολουθούσα στη λειτουργία , είσαι καλός Χριστιανός , και παρακολουθούσες με βαθειά συγκίνηση και κατάνυξη την λειτουργία αλλά ακόμα περισσότερο το κήρυγμά μου , θα πρέπει να σου άρεσε πολύ , λέει στο γεράκο .
Ναι πάτερ , πάρα πολύ , συγκινήθηκα πάρα πολύ , τι να σου πω...δεν είδες που δάκρυζα συνέχεια ;
Το είδα παπού , το είδα και νοιώθω πολύ περήφανος που κατάφερα με τα λόγια μου να σε συγκινήσω , είμαι πραγματικά πολύ περήφανος που τα λόγια μου μίλησαν στην καρδιά σου , αλλά θέλω να μου πεις πιο σημείο ήταν αυτό που σε συγκίνησε περισσότερο , τι ήταν αυτό που σ' έκανε να δακρύσεις ...
Αχ..πάτερ , τι να σου πω , όλα τα είπες καλά , πολύ καλά , του φχαριστηθηκα κι΄εγώ κι' οι άλλοι , αλλά συγκινήθηκα πάρα πολύ όταν έβαλες λόγο , και μας έλεγες και κούναγες και το κεφαλάκι σου πέρα - δώθε, τι να σου πω , πολύ συγκινήθηκα ...
Καλά , του λέει ο.. πάτερ , τόσο πολύ σε συγκινησαν τα λόγια και το κούνημα του κεφαλιού μου ;
Ναι , πάτερ , και τα λόγια , δε ..λέω , αλλά περσότερο το κεφαλάκι σου , όπως το κούναγες , τι να σου πω , με πήρε το παράπονο , δεν είδες πού 'κλαιγα...
Μα και βέβαια σε είδα , αλλά γιατί , τόση συγκίνηση ;
Να ξέρεις παπά μου , όπως μίλαγες και κούναγες το κεφαλάκι σου , σι' αδώ , σιακεί , με το γενάκι σου , τι να σου πω , με βαλάντωνες ..γιατί θυμήθηκα ένα τραγάκι πούχα και μ' ψόφησε πέρσι τέτοια εποχή , αρρώστησε και τόχασα , δεν μπόρεσα να το σώσω , κι' έτσι όπως σ' έβλεπα ήσουνα ίδιος με το έρμο το τραγάκι μ'......κόκκαλο ο...πάτερ....
Καλή σας μέρα........Κ.-

ΣΗΜ: Οποιαδήποτε  ομοιότητα είναι  εντελώς  ..τελείως  συμπτωματική …Κ.Κ.-

ΤΟ ΝΤΕΛΦΙΝΙ ΤΗΣ …ΒΕΔΟΥΡΑΣ ..

 

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ...ΧΩΡΙΟΥ

TO NTΕΛΦΙΝΙ ΤΗΣ..ΒΕΔΟΥΡΑΣ !
Τον λέγανε Τριαντάφυλλο !....Πως βρέθηκε τώρα ο ορεσίβιος αυτός , ο φυτρωμένος με τα πουρνάρια και τα έλατα εκεί ψηλά στο Λοιδορίκι , ο αναθρεμμένος με λύκους και αετούς , μέσ’ στα κατσάβραχα και τα στουρνάρια , πως βρέθηκε , λέμε , ναύτης στα πολεμικά , ούτε κι' αυτός το ήξερε....
--- Από μας ήρθες εδώ , μωρέ ...ντελφίνι της ..β ε δ ο ύ ρ α ς ; τον είχε ρωτήσει κάποτε ο κυβερνήτης .
--- Αμ' ξιέρου κι' ιγώ , ου δόλιους , κυρ - καπιτάνιι μ' ποιό...πουτάμ μ' έβγαλι ! απάντησε αυτός .Το ποτάμι " που τον έβγαλε " , ήταν μια ..ζωοκλοπή .
Ένας ξάδερφός του , απ' τη Βιτρινίτσα , για να τον γλυτώση , στηριζόμενος στο " άλλοθι " είπε ότι την εποχή που έγινε η πράξις ο Ντάφλος ( Τριαντάφυλλος ) ήταν ναύτης στα " περάματα " που κάναν τη συγκοινωνία Ψαθόπυργου - Ναυπάκτου - Μοναστηρακιού . Έτσι ο Τριαντάφυλλος εκόλλησε στη θάλασσα , χωρίς ούτε να τη ..γνωρίζει .
Κι' όταν ήρθε η επιτροπή διά τους κληρωτούς , γαλόνια πλατειά ολόχρυσα , μια σπιθαμή μουστάκια , φαλάκρες που γυαλίζανε , μπότες με σπιρούνια , κουμπιά χρυσά και επωμίδες κόκκινες , ο Τριαντάφυλλος τα έχασε .
Αν γλύτωνε απ' τον ενωμοτάρχη που έκανε την ανάκριση για την ζωοκλοπή , από αυτούς δεν θα γλύτωνε !....
Ας βουτήξει , το λοιπόν , για να σωθεί , μέσα στην άγνωστή του θάλασσα , που του ετοίμασε ο ξάδερφός του .
Τι επάγγελμα μετέρχεσαι ; τον ρώτησαν .
Πήγε να πει : " Κατσικοκλέφτης "! Αλλά λέγεται αυτό ;...Τι επάγγελμα να πει ; Το νου σου , Τριαντάφυλλε , να μη σε μπλέξουν οι γαλονάδες !....
--- Δεν ξέρεις τι επάγγελμα μετέρχεσαι ; του ξανάπαν . Αυτός έκανε πως δεν καταλαβαίνει , έκανε το χαζό .
--- Τι δουλειά κάνεις βρε παιδί μου ;
--- Α..τι δουλειά..εγώ ; Πως.. κάνω....
--- Τι δουλειά ;
--- Ναύτης στα καίκια !
--- Στα καίκια ! Ποιά καίκια ; Έχει καίκια εδώ στο Λοιδορίκι , είπε ξαφνιασμένη η επιτροπή .
--- Όχι εδώ , στη Βιτρινίτσα , απάντησε αυτός σιγά-σιγά , κι εσκέφτονταν μέσα στο μυαλό του : " να ξέφυγα με τα καίκια , άραγες ;"
" Ναύτης " , σημειώνει η επιτροπή , κι εκάλεσε κατόπιν άλλον .
'Ετσι λοιπόν , ένα πρωί ο Τριαντάφυλλος , φρέσκος , ανοιχτός και μυρωδάτος , βρέθηκε ναύτης στα πολεμικά . Του βγάλανε τα προκομμένα τα τσαρούχια , γιατί χαλούσε το κατάστρωμα , και τον βάλανε να σφουγγαρίζει του βαποριού το πάτωμα . Κοιμόταν κρεμαστός σε μια αιώρα "σαν τσαντήλα με τυρί " , και του φόρεσαν κάτι παντελονάρες μεγάλες και πλατειές , που έχασε μέσα εκεί τα ..πόδια του !...Λημέριαζε διαρκώς στο πλοίο σε μια άκρη , πίσω από κάτι σωρούς μεγάλων και χοντρών σχοινιών , κοιτάζοντας τα κύματα που έρχονταν από της θάλασσας το βάθος , με τις άσπρες χαίτες τους , σαν κοπάδια ατελείωτα από πρόβατα ασπρομάλλικα , πρόβατα ασημόμαλλα και κουδουνάτα , κατσίκια που πηδάνε , φλώρες γίδες , τράγοι που πάνε να πηδήσουν το πολεμικό , αρνάκια που φωνάζουνε , ολόκληρο όνειρο τσοπάνου ζωντανό , κοπάδια χιλιάδες και μυριάδες που έρχονταν με βοή και σάλαγο , σαν να βέλαζεν η θάλασσα ολόκληρη , απ' άκρη σ' άκρη !...
Χανότανε κι αφαιρένονταν ο Τριαντάφυλλος στο θέαμα αυτό , ως που μια κραυγή τον ξύπναγε , σαν τον ζητούσαν στην υπηρεσία , η καμιά γνώριμη φωνή , του έκοβε τις φαντασίες , λέγοντάς του μαλακά :
--- Και πως τα καταφέρνεις μωρέ Τριαντάφυλλε με τη θάλασσα ;
--- Πως να τα καταφέρου !...Ούλου κι λιγούρις ιέχου ου ..έρμους !
--- Λιγούρες λιγούρες για κάνα...κατσίκι , βέβαια !....
Έτσι ο στόλος μια φορά πήγε και στη Ζάκυνθο . Οι ναύτες βγήκανε έξω να σεργιανίσουν . Ωραία πόλις και κόσμος βολικός . Με μια δεκάρα αγόραζες ένα χωνί στραγάλια και σου δίναν και ένα φαρδίνι πίσω για τα ρέστα σου . Ο Τριαντάφυλλος ήταν καταμαγεμένος . Του δίνανε και ρέστα και του λέγανε κι ευχαριστώ . Δεν ήταν σαν τον Πειραιά , που κοίταζαν να του πάρουνε και τα κουμπιά απ' τη στολή του .
--- Ευχαριστώ , αφέντη μου , μονσινιόρε μου , και ...βοήθειά σου ο άγιος !...
Οι Ζακυνθινοί μάλιστα οι ναύτες τον περιποιήθηκαν και αυτόν και το άλλο πλήρωμα του πλοίου . Έφαγαν , έπιαν , τραγούδησαν , χορέψανε :
Ζάκυνθος και Κεφαλονιά
Κέρκυρα και Λευκάδα ,
αυτά τα τέσσερα νησιά ,
στολίζουν την Ελλάδα !....
Ύστερα τραγούδησε κι αυτός :
Ποιός είδε τέτοιο θάμασμα
και χαλασμό μεγάλο....
Έπειτα απ' όλες αυτές τις περιποιήσεις που οι Ζακυνθινοί ναύτες δεν αφήνανε τους συναδέλφους τους να πληρώσουν , φιλοτιμήθηκε κι ο Τριαντάφυλλος και υποσχέθηκε ένα τραπέζι με " σπληνάντερα " , άμα πήγαινε ο στόλος στο...Λοιδορίκι !.....
Αλλά το Λοιδορίκι ήταν μακριά , το Ρουμελιώτικο φιλότιμο παρόν και η υποχρέωσις δεν έπρεπε να μείνει χωρίς ν' αποδοθεί  αμέσως .
--- Πιο φιλότιμοι θα φανούν οι " σγαρίλλοι " οι Ζακυνθινοί από μας τους Ρουμελιώτες !...έλεγε ο Τριαντάφυλλος .
Και μια που θα έμενε ο στόλος εφτά – οχτώ μέρες στη Ζάκυνθο , σκέφτηκε να ξεπληρώσει τη φιλοξενία . Έκαμε λοιπόν μιά βόλτα στην αγορά , πήγε στα χασάπικα και ρώτησε πόσο πουλιούνται τα αρνιά .
--- Πάρε αυτό , αφέντη μου , κι είναι φίνο πράμα ! του λέγανε .
Μα ο αφέντης δεν είχε χρήματα .
--- Δε μ' φτάνουν τα ψιλά ! τους απαντούσε . Βιρισέ τα δίν'ς ;
--- Μα πως , μια τζόγια , ένας αμιράλλος , σαν ελόγου σου , χωρίς ούτε ένα φαρδίνι ! Είναι θάγμα , μα τον άγιο , είναι θάγμα !...ξεφώνιζαν κι' απορούσαν οι Ζακυνθινοί .
--- Δεν ιέχου ουρέ , σου είπα !
--- Αι..τομ' και δεν έχεις , αμιράλλε μου , δεν παίρνεις!...Δεν ειν'έτσι ; Όσκε ;
Δεν παίρνω σκέφτηκε ο Τριαντάφυλλος ! Και που ακούστηκε ν' αγοράζουν τ' αρνιά με χρήματα!....
Στο Λοιδορίκι τα κατσίκια δεν πουλιούνται , κλέβονται !...
Κι αυτός το γεύμα θα το δώσει ! Θα στρώση κλάρες στα Ζακυνθινά περιβόλια , θα ψήσει το αρνί στη σούβλα , που να γίνει σα σύκο ώριμο , και θα τους πη " καθίστε να φάτε , κι έπειτα ας πεθάνετε !..."
Έκαμε λοιπόν μια περιοδεία στα περίχωρα της πόλεως . Πουθενά όμως στάνη , πουθενά κοπάδια για κλεψιά , σβηστός , βουβός ο τόπος από βέλασμα , νεκρός από σάλαγο και χλαλοή τσοπάνων !...Λουλούδια μόνο όσα θες , μανταρίνια ένα σωρό , και μαντολίνα άφθονα !...Τρώγονται τα μαντολίνα όμως ;
Άξαφνα ο Τριαντάφυλλος σκέφθηκε ότι στα αμπάρια του πολεμικού ήσαν πρόβατα , μοσχάρια και πουλερικά , για το καθημερινό συσσίτιο ! Και όταν το καλό είναι στην πόρτα σου , γιατί το αναζητάς εκεί που δεν υπάρχει ;....
Γύρισε λοιπόν νωρίς κι' ανέβηκε στο θωρηκτό .
Και την άλλη μέρα φωτιές και ψησταριές , μεζέδες , κοκορέτσια κι' αρνιά, άλλα να ψήνονται στα σουβλιά κι' άλλα να περιμένουν κρεμασμένα , κνίσες και σπληνάντερα , καμάρι ο Τριαντάφυλλος κι' ευχές και θαυμασμοί από παντού !....
--- Να ζήσης Τριαντάφυλλε !....
--- Ό,τι επιθυμείς , λεβέντη μου !...
Η πληρωμή γινόταν σε...αρνιά !....
Ένα στο φούρναρη για να φέρει το ψωμί , ένα στον κάπελα για να προσφέρει το κρασί και τόσα για τα άλλα χρειώδη του γλεντιού .
Κι' ο Τριαντάφυλλος έστριβε και ξανάστριβε το πολυπαθές μουστάκι του , ναύαρχος σωστός , μέσα στης φωτιάς και της κνίσας το πέλαγος , πάνω στο οποίο σαν παπόρια γύριζαν ήσυχα στη σούβλα τους τ' αρνιά .
--- Ουρέ καλά είνι στου ναυτικό . πιο καλά κι' απ του Λοιδουρίκι ακόμα !...έλεγε ο Τριαντάφυλλος .
Και δώστου τραγούδια και καντάδες :
Το Μεσολόγγι να καεί
κι' η Πάτρα να βουλιάξει
και τον καημένο Έπαχτο
Θεός να τον φυλάξει .
Πώχει κορίτσια όμορφα
και ναύτες παλληκάρια....
--- Γεια σου , λεβέντη Τριαντάφυλλε , ποτέ να μην πεθάνεις !...
--- Πως φαίνεται πού ‘ναι άρχοντας , μωρέ τζόγια μου !
--- Από μεγάλο σόι ! κατάλαβες ;...
Τραγουδήσαν και οι ζακυνθινοί ύστερα :
Τζάντε μου , Τζάντε , Τζάντε μου
και φιόρο του λεβάντε .
Τ' άνθη σου , μόσχος του Μαγιού ,
κι' η πέτρα σου πριλλάντε !
Την άλλη μέρα , όταν ανακαλύφθηκε η κλοπή των ζώων του πολεμικού , ο εκ Λοιδορικίου αμιράλλος είδε το εξής περίεργο και οξυμώρως αλληλέγγυο μεταξύ των στοιχείων της φύσεως και των πράξεων των ανθρώπων .Το ότι δηλαδή : Σαν μια φορά η θάλασσα έσωσε τον Τριαντάφυλλο από τη ζωοκλοπή , τώρα η ζωοκλοπή έσωζε τον ίδιο από τη θάλασσα .Γιατί την επομένη , μια επείγουσα διαταγή αποσπούσε τον " ναυτικό της Βιτρινίτσας " από το ναυτικό στην..." αεροπορία " , όπου δεν υπάρχουν ούτε κατσίκια , ούτε πρόβατα , αλλά μόνο πετεινά του ουρανού , τα οποία , ως γνωστόν , δεν τρώνε οι Λοιδορικιώτες !....

Το παραπάνω ευθυμογράφημα , είναι γραμμένο απ' τον περίφημο Ναυπάκτιο ευθυμογράφο Σταμ - Σταμ , Σταμάτη Σταματίου ( 1881-1946 ) , τα υπέροχα ευθυμογραφήματά του , με τον γενικό τίτλο " Ιστορίες του Χωριού " , εκδόθηκαν τη χρονιά που έφυγε απ' τη ζωή , το 1946 . Διατηρήσαμε  την  ορθογραφία του  κειμένου .

Καλή  σας  μέρα  και  καλή  εβδομάδα …..Κ.Κ.-

ΤΑ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ “ ΓΑΛΟΝΙΑ “ ΤΟΥ..ΧΑΜΠΕΣΗ

 

   Επειδή , τελευταία , υπάρχει  μεγάλη ..κινητικότητα των  μελλόντων υποψηφίων ..αυτοδιοικητικών και καθημερινά  όλο  και  κάτι  καινούργιο  μαθαίνουμε  πως  θα..προκύψει , που  “ δεν  θα  είναι  σαν τα  άλλα “ που  ξέραμε  μέχρι τώρα (!) , ενώ  παράλληλα τάζονται  τα  πιο  απίθανα  πράγματα , που βέβαια  δεν  πρόκειται  να  υλοποιηθούν  ποτέ , όπως σχεδόν  όλα τα  ..προεκλογικά ταξίματα , παντός..είδους και πάσης,,φύσεως , δημοσιεύουμε την παρακάτω ιστορία του Σταμ-Σταμ , για να δείτε πως αυτό το..σπορ , του ταξίματος δηλαδή και  των “ δεσμεύσεων “       είναι παλιό, πολύ...παλιό..

   Βέβαια στα ταξίματα συμμετέχουν και ...δημότες , ψηφοφόροι δηλαδή , κι' αυτό είναι κάτι..πασίγνωστο και μάλιστα εξ..απανέκαθεν , π' λένι κι' οι..ιγγράματ' , και για του λόγου μας το αληθές παραθέτουμε σχετικό , παλιό , περιστατικό που αναφέρει ο αξέχαστος Επαχτίτης λογοτέχνης Σταμ- Σταμ , στο περίφημο βιβλίο του " Ιστορίες του χωριού " , και δεν πρόκειτα για..οποιοδήποτε χωριό , όοοοχι βέβαια , μιλάμε για το χωριό που κάθε καλοκαίρι σαν πολιτιστική του εκδήλωση έχει τη " Γιορτή του...καλαμποκιού " , την ωραία μας Μπραίλα , όπως την αναφέρει κι' ο Σταμ - Σταμ , Σταμάτιος Σταματίου κατά..κόσμον..απολαύστε το...

ΤΑ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ " ΓΑΛΟΝΙΑ " ΤΟΥ ΧΑΜΠΕΣΗ .

  ΙΣΤΟΡΙΕΣ  ΤΟΥ  ΧΩΡΙΟΥ

" Πάρεδρος ο Χαμπεσής , στενός φίλος και κουμπάρος ενός υποψήφιου Δημάρχου ( ας μη πούμε ποιανού ) " αλλαξοπίστησε " την τελευταία ώρα , πιστεύοντας στην υπόσχεση του αντίθετου κομματικά , Πλεσσιώτη , Χρυσανθάκη , ότι θα τον έκανε...χωροφύλακα ! Έτσι όταν πήγε ο κουμπάρος του υποψήφιος Δήμαρχος , του εδήλωσε κοφτά ότι δεν θα τον ψηφίσει , παρ' όλη την κουμπαριά τους . Ο άλλος , όμως δεν τά 'χασε κι αφού τον κοίταξε επιτιμητικά , του λέει άγρια :
- Δεν ντρέπεσαι , κουμπάρε , εσύ ολόκληρος πάρεδρος μονάχα Χωροφύλακας ; Εγώ θα σε κάνω ..Νωματάρχη !! Και , γυρίζοντας σε κάποιον της ακολουθίας του , συμπλήρωσε με στόμφο : " Γράψε κάτω στον Πίτσιο στα Σάλωνα , να του στείλει αμέσως τη σπάθα και το λοφίο του Νωματάρχη . Ακούς εκεί χωροφύλακας κοτζάμ ..Πάρεδρος ! Ντροπή , καημένε! "
   Ο φουκαράς ο Πάρεδρος , παρόλο που ήταν ξύπνιος άνθρωπος , ακούγοντας πως θα του 'στελνε ο Μοίραρχος Πίτσιος απ' τα Σάλωνα τη σπάθα και τα γαλόνια του Νωματάρχη - όπως θα ταίριαζε και στο αξίωμά του - τα 'χασε και κάτι πήγε να ψιθυρίσει . Στο μεταξύ , από πίσω του η γυναίκα του , που ήταν γκαστρωμένη κι είχε κι' άλλο παιδί , που το κούναγε στο μπεσίκι , τον σκούνταγε και τον κλώτσαγε , ψιθυρίζοντάς του ..." Νουματάρχις , άντρα μ' , Νουματάρχις !! "
   Φυσικά η υπόσχεση , έπεισε τον πάρεδρο να επανέλθει εις την κομματικήν ποίμνιον , μόνο που τα γαλόνια του Νωματάρχη δεν έφτασαν ποτέ στη..Μπραίλα ! “

   Όπως βλέπετε εξ...απανέκαθεν , που λένε κι οι γραμματιζούμενοι , το προεκλογικό...τάξιμο , έδινε κι' έπαιρνε , διαχρονικόν το...έθιμον..βλέπετε.....

Καλό βράδυ αδέρφια ..μακριά από..προεκλογικά ...ταξίματα και  μη …χάφτετε  τα  παραμύθια  τους ..........Κ.-

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΎ

 

 

   Επειδή , τελευταία , υπάρχει  μεγάλη ..κινητικότητα των  μελλόντων υποψηφίων ..αυτοδιοικητικών και καθημερινά  όλο  και  κάτι  καινούργιο  μαθαίνουμε  πως  θα..προκύψει , που  “ δεν  θα  είναι  σαν τα  άλλα “ που  ξέραμε  μέχρι τώρα (!) , ενώ  παράλληλα τάζονται  τα  πιο  απίθανα  πράγματα , που βέβαια  δεν  πρόκειται  να  υλοποιηθούν  ποτέ , όπως σχεδόν  όλα τα  ..προεκλογικά ταξίματα , παντός..είδους και πάσης,,φύσεως , δημοσιεύουμε την παρακάτω ιστορία του Σταμ-Σταμ , για να δείτε πως αυτό το..σπορ , του ταξίματος δηλαδή και  των “ δεσμεύσεων “       είναι παλιό, πολύ...παλιό..

   Βέβαια στα ταξίματα συμμετέχουν και ...δημότες , ψηφοφόροι δηλαδή , κι' αυτό είναι κάτι..πασίγνωστο και μάλιστα από εξ..απανέκαθεν , π' λένι κι' οι..ιγγράματ' , και για του λόγου μας το αληθές παραθέτουμε σχετικό , παλιό , περιστατικό που αναφέρει ο αξέχαστος Επαχτίτης λογοτέχνης Σταμ- Σταμ , στο περίφημο βιβλίο του " Ιστορίες του χωριού " , και δεν πρόκειτα για..οποιοδήποτε χωριό , όοοοχι βέβαια , μιλάμε για το χωριό που κάθε καλοκαίρι σαν πολιτιστική του εκδήλωση έχει τη " Γιορτή του...καλαμποκιού " , την ωραία μας Μπραίλα , όπως την αναφέρει κι' ο Σταμ - Σταμ , Σταμάτιος Σταματίου κατά..κόσμον..απολαύστε το...

ΤΑ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ " ΓΑΛΟΝΙΑ " ΤΟΥ ΧΑΜΠΕΣΗ .

  ΙΣΤΟΡΙΕΣ  ΤΟΥ  ΧΩΡΙΟΥ

" Πάρεδρος ο Χαμπεσής , στενός φίλος και κουμπάρος ενός υποψήφιου Δημάρχου ( ας μη πούμε ποιανού ) " αλλαξοπίστησε " την τελευταία ώρα , πιστεύοντας στην υπόσχεση του αντίθετου κομματικά , Πλεσσιώτη , Χρυσανθάκη , ότι θα τον έκανε...χωροφύλακα ! Έτσι όταν πήγε ο κουμπάρος του υποψήφιος Δήμαρχος , του εδήλωσε κοφτά ότι δεν θα τον ψηφίσει , παρ' όλη την κουμπαριά τους . Ο άλλος , όμως δεν τά 'χασε κι αφού τον κοίταξε επιτιμητικά , του λέει άγρια :
- Δεν ντρέπεσαι , κουμπάρε , εσύ ολόκληρος πάρεδρος μονάχα Χωροφύλακας ; Εγώ θα σε κάνω ..Νωματάρχη !! Και , γυρίζοντας σε κάποιον της ακολουθίας του , συμπλήρωσε με στόμφο : " Γράψε κάτω στον Πίτσιο στα Σάλωνα , να του στείλει αμέσως τη σπάθα και το λοφίο του Νωματάρχη . Ακούς εκεί χωροφύλακας κοτζάμ ..Πάρεδρος ! Ντροπή , καημένε! "
   Ο φουκαράς ο Πάρεδρος , παρόλο που ήταν ξύπνιος άνθρωπος , ακούγοντας πως θα του 'στελνε ο Μοίραρχος Πίτσιος απ' τα Σάλωνα τη σπάθα και τα γαλόνια του Νωματάρχη - όπως θα ταίριαζε και στο αξίωμά του - τα 'χασε και κάτι πήγε να ψιθυρίσει . Στο μεταξύ , από πίσω του η γυναίκα του , που ήταν γκαστρωμένη κι είχε κι' άλλο παιδί , που το κούναγε στο μπεσίκι , τον σκούνταγε και τον κλώτσαγε , ψιθυρίζοντάς του ..." Νουματάρχις , άντρα μ' , Νουματάρχις !! "
   Φυσικά η υπόσχεση , έπεισε τον πάρεδρο να επανέλθει εις την κομματικήν ποίμνιον , μόνο που τα γαλόνια του Νωματάρχη δεν έφτασαν ποτέ στη..Μπραίλα ! “

   Όπως βλέπετε εξ...απανέκαθεν , που λένε κι οι γραμματιζούμενοι , το προεκλογικό...τάξιμο , έδινε κι' έπαιρνε , διαχρονικόν το...έθιμον..βλέπετε.....

Καλό βράδυ αδέρφια ..μακριά από..προεκλογικά ...ταξίματα και  μη …χάφτετε  τα  παραμύθια  τους ..........Κ.-