Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς
Η μέχρι τώρα ιστοριογραφία αποδίδει την ιδέα για τη δημιουργία του Μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη στον δικτάτορα Θεόδωρο Πάγκαλο και την χρονολογεί στον Ιανουάριο 1926. Πράγματι, τότε εκδηλώθηκε η πρωτοβουλία και προτάθηκε η δημιουργία του Μνημείου μπροστά στο κτίριο των Ανακτόρων που είχε μετατραπεί σε Υπουργείο Στρατιωτικών. Χρειάστηκε δε να περάσουν περίπου επτά χρόνια με διαβουλεύσεις, διχογνωμίες και αντιδράσεις για να ολοκληρωθεί η ανέγερσή του σε σχέδια του γλύπτη, ζωγράφου και ακαδημαϊκού Θωμά Θωμόπουλου και να πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια τον Μάρτιο 1932.
Στην πραγματικότητα όμως η ιδέα δημιουργίας του Μνημείου ανήκει στην εφημερίδα «ΕΣΠΕΡΙΝΗ», η οποία το 1921 πρότεινε τη δημιουργία του «ΜΝΗΜΕΙΟΥ του ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΤΣΟΛΙΑ»! Το φθινόπωρο εκείνης της χρονιάς και παρακολουθώντας τις ευρωπαϊκές χώρες, που η μία μετά την άλλη ανήγειραν Μνημεία στον Άγνωστο Στρατιώτη –με πρώτη τη Γαλλία και δεύτερη την Αγγλία– και τις θυσίες των Ελλήνων τσολιάδων, η εφημερίδα καλούσε τους «ιθύνοντες» να κατανοήσουν «την βαθείαν σημασίαν του μνημείου αυτού και να σκεφθούν σοβαρώς διά την προσεχήν του ανέγερσιν».
Στη μνημειώδη εκείνη πρόταση κλείστηκε ο ρομαντισμός για την Ελλάδα, τους αγώνες και τις θυσίες της «διά την απελευθέρωσιν των αλυτρώτων της τέκνων», τα οποία δικαιούνταν «από κάθε άλλην επικράτειαν παρομοίου μνημείου». Πρότεινε μάλιστα η εφημερίδα να μεταφερθούν τα οστά ενός τσολιά και να ταφούν πανηγυρικά στο Μνημείο. Ο τσολιάς εκπροσωπούσε το όνειρο της μικρής χώρας και η θυσία του αντιπροσώπευσε τους πόθους όλων των Ελλήνων, ο καθένας από τους οποίους «εις το Μνημείον του αγνώστου αυτού ήρωος δεν θα είξευραν καλά καλά
εάν θα έκλαιον τον ιδικόν των γνωστόν τσολιά».
Ήταν η εποχή που σχεδόν κάθε Ελληνική οικογένεια έκλαιγε το δικό της παλικάρι που θυσιαζόταν από το Σαραντάπορο της Μακεδονίας μέχρι τον Σαγγάριο της Ανατολίας.
No comments:
Post a Comment