O αξέχαστος Γιώργος Ευθ. Καψάλης , ενώ απονέμει βραβεία στους νικητές κάποιου αθλήματος , στις γυμναστικές επιδείξεις του Γυμνασίου μας στην δεκαετία του 1960 . Ο πρώτος νικητής είναι ο Άλκης Γεροδήμος , δεύτερος ο …Θεοδωρόπουλος , ο λεβεντιάς όπως τον λέγαμε , τον τρίτο δεν τον αναγνωρίσαμε .
* *
Την πρώτη Δεκεμβρίου 1981 , αγαπημένοι μου φίλοι , κυκλοφόρησε το πρώτο φύλλο της πρώτης και μοναδικής Λιδορικιώτικης εφημερίδας που κυκλοφορούσε κάθε μήνα , απ’ τον Γιώργο Ευθ. Καψάλη με τον τίτλο , τι άλλο ; “ Λιδωρίκι “ και κατά κάποιο τρόπο διάφορες Ρουμελιώτικες εφημερίδες και περιοδικά , Φθιωτιδοφωκίς Στερεα Ελλάς , του Ηλία Ασημακόπουλου , απ’ τις Καρούτες κ.α .
Βέβαια μέχρι τότε , πολλά Λιδορικιώτικα θέματα κάλυπτε ο Γιώργος , με την εβδομαδιαία του εφημερίδα “ Στόχος “ , που ήταν πανελλαδικής κυκλοφορίας . Η ειδησεογραφία , αφορούσε αποκλειστικά και μόνο στο χωριό μας , προβάλλονταν δε όλα τα προβλήματα της περιοχής μας , που πάντα ήταν..εγκαταλειμμένη , όπως και τώρα .
Εκτός όμως απ’ την τρέχουσα επικαιρότητα , μέσα απ’ το “ Λιδωρίκι “ δημιουργήθηκαν δίαυλοι επικοινωνίας με τα ξενιτεμένα μας αδέρφια , ειδικά στις Η .Π .Α , και είναι σημαντικό αυτό , γιατί για πρώτη και μοναδική φορά , οι ξενιτεμένοι χωριανοί μας , μπορούσαν να επικοινωνήσουν με την Πατρίδα , με ένα γράμμα τους .
Μέσα στις σελίδες του “ Λιδωρικιου “ , μπορούσες να μάθεις για τη ζωή των..” Αμερικάνων “ μας π.χ , αφού πολλοί χωριανοί μας έστελναν τακτικά είδήσεις και φωτογραφίες από συνάξεις χωριανών , σε Εθνικές γιορτές αλλά και Χριστούγεννα και Πάσχα .
Ένα απ’ τους αγαπημένους μας χωριανούς , που είχε τακτικότατη αλληλογραφία με το “ Λιδωρίκι “ , ήταν ο αξέχαστος μπάρμπας μας Γιώργος Νικ. Πέτρου – Τάλτας , που είχε και το χάρισμα της αφήγησης , παρότι , απ’ όσο τουλάχιστον γνωρίζουμε , δεν πολιείχε πάει…σχολείο , κι’ όμως τα γραφόμενά του ήταν υποδειγματικά , πολλά Λιδορικιώτικα πράγματα μάθαμε απ’ τον αξέχαστο μπάρμπα Γιώργο , το κυριότερο δε , ήταν το ιστορικό του πρώτου Λιδορικιώτικου Χριστουγεννιάτικου δέντρου , απολαύστε το σχετικό περσινό δημοσίευμά μας ..
20.12.11
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ
ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΧΩΡΙΑΝΟΥ ΜΑΣ ΓΙΩΡΓΟΥ ΝΙΚ.ΠΕΤΡΟΥ ( ΤΑΛΤΟΓΙΩΡΓΟΥ )
Το χωριό μας σε μια φωτογραφία της δεκαετίας του 1930 , βγαλμένη απ’ τον Παλιόραγκο .
Το παρακάτω κείμενο αγαπημένοι μου φίλοι , έχει ξαναδημοσιευτεί στη σελίδα μας , γιατί είναι ένα αυθεντικό λογοτεχνικό κομμάτι , ένα διαμάντι “ ακατέργαστο “ ίσως και έχει την αξία του γιατί δεν γράφτηκε από κανένα..” διανοούμενο “ , ή κατά φαντασία λογοτέχνη , αλλά από έναν απλοϊκό χωριανό μας , τον Βαρουσιώτη΄ Γιώργο Νικ. Πέτρου ή Ταλτογιώργο , όπως τον λέγαμε και που ήταν και αγαπημένος ξάδελφος της σχωρεμένης της μάνας μου και φυσικά μπάρμπας δικός μου .
Ο αξέχαστος μπάρμπα Γιώργος ήταν χρυσή..πηγή , Λιδορικιώτικων , παλιών ιστοριών , εθίμων και αναμνήσεων , που με τον ξεχωριστό “ λογοτεχνικό “ του θα λέγαμε λόγο και ύφος , έδινε στο κάθε τι ξεχωριστή ομορφιά και αξία .
Δυστυχώς το περασμένο καλοκαίρι ο αγαπητός μπάρμπα Γιώργος , σε μεγάλη ηλικία πλέον , έφυγε χωρίς να προνοήσουμε να αξιοποιήσουμε , όσο ήταν στη ζωή , αυτό το μοναδικό του χάρισμα , και έτσι χάσαμε την ευκαιρία να περισώσουμε και να διατηρήσουμε πολλά απ’ την παλιά Λιδορικιώτικη ζωή .
Ο μπάρμπα Γιώργος , μπορεί να πέρασε πολλά απ’ τα χρόνια της ζωής του στην ξενιτιά , στην Αμερική , πάντα όμως αφουγκραζόταν τους ..χτύπους της Λιδορικιώτικης καρδιάς , και παρακολουθούσε από κοντά την ζωή του Βαρουσιού αλλά και του Λιδορικιού γενικά .
Στα 4 , περίπου , χρόνια , που κυκλοφόρησε η πρώτη Λιδορικιώτικη εφημερίδα , “ Λιδωρίκι “ , του Γιώργου Καψάλη , παρακολουθούσε ανελλιπώς τα Λιδορικιώτικα πράγματα , και συνέχεια έστελνε γράμματα αναφέροντας πολλά γεγονότα , απ’ τα ..παραλειπόμενα , που δεν γνωρίζαμε .
Ένα από αυτά είναι και το περίφημο “ Πρώτο Λιδορικιώτικο Χριστουγεννιάτικο δέντρο “ , κάτι που αν δεν το..ξέθαβε απ’ τη λήθη ο μπάρμπα Γιώργος δεν θα το γνωρίζαμε καν …
Η σημερινή μας αναφορά στο μπάρμπα Γιώργο και το Χριστουγεννιάτικο δέντρο , θα μπορούσε να πει κανένας , πως είναι και κάτι σαν..” μνημόσυνο “ στη μνήμη ενός αγαπημένου χωριανού και συγγενή ….
Απολαύστε την αφήγησή του που αναδημοσιεύουμε απ’ το “ Λιδωρίκι “ …..
20.12.08
TO ΠΡΩΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΣΤΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ .
Το πρώτο Λιδορικιώτικο Ζαχαροπλαστείο είναι γεγονός , σωτήριον ..έτος 1930 , δυο φίλοι ο Τάσος Καντάς κι' ο Θύμιος Καψάλης ξεκίνησαν με αγάπη και μεράκι αυτή την προσπάθεια , η περιγραφή του μπάρμπα Γιώργου , πιο κάτω , τα λέει όλα .
Σας είχαμε υποσχεθεί αδέρφια , να δημοσιεύσουμε μια γλαφυρότατα περιγραφική επιστολή , σχετικά με το πρώτο Λιδορικιώτικο Χριστουγεννιάτικο δέντρο , είναι γραμμένη από ένα αγαπημένο μας μπάρμπα , ξάδερφο της μάνας μας , τον Γεώργιο Νικ. Πέτρου , Ταλτογιώργο , ένα γνήσιο Λιδορικιώτη , συγκεκριμένα Βαρουσιώτη , που έζησε για πολλά χρόνια στην Αμερική , και επέστρεψε στο χωριό μας όπου περνάει όμορφα κι' ωραία . Η επιστολή αυτή είναι γραμμένη το 1983 , απ'το...Αμέρικα , και απευθύνεται στον Γιώργο Καψάλη , διαβάστε κι' απολαύστε :
" Αγαπητέ μου Γιώργο .
Με την εφημερίδα σου το " Λιδωρίκι ", που λαβαίνω εδώ στο Σικάγο , με φέρνεις πάντα κοντά στη γενέτειρά μου και μου ξαναζωντανεύεις τα παιδικά μου χρόνια .
Με το " Γράψτε εσείς το Χριστουγεννιάτικο Τεύχος ", μου θύμισες το πρώτο χριστουγεννιάτικο δέντρο που έκαμε την εμφάνισή του στο Λιδωρίκι . Και είναι τόσο χαραγμένο το γεγονός στο μυαλό μου , που θυμάμαι πότε ακριβώς έγινε αυτό : Προ πενηντατριών χρόνων , το 1930 .
Τότε , ο μακαρίτης ο πατέρας σου , μαζί με τον Τάσο Καντά είχαν ανοίξει το ζαχαροπλαστείο , λίγα μέτρα μακριά από το Δημοτικό Σχολείο , στο κτίριο του Κωσταντέλλου - του Κώστα Πέτρου. Ο Θύμιος ο Καψάλης και ο Τάσος Καντάς , είχαν μάθει τη ζαχαροπλαστική στην Αθήνα , στο φημισμένο , τότε , ζαχαροπλαστείο " Ζαβορίτη ", που ήταν στο κέντρο της Αθήνας , στη δυτική πλευρά της Πλ. Συντάγματος .
Και οι δυο τότε ήταν , δραστήριοι εικοσιπεντάρηδες και τις παραμονές των Χριστουγέννων του 1930 έφτιαξαν το πρώτο χριστουγεννιάτικο δέντρο . Πιστεύω , δε , πως ήταν το πρώτο , γιατί μας πήγε ο δάσκαλος να το δούμε , γιατί πρωτύτερα ξέραμε το τι είναι χριστουγεννιάτικο δέντρο μόνο από φωτογραφίες !...
Όσες μέρες το είχαν στη βιτρίνα , καθόμαστε ώρες ολόκληρες και το κοιτάζαμε . Και μαζί με τα παιδιά , κάθονταν και μεγάλοι . Και θυμάμαι ένα Κωσταριτσιώτη ή Βοστιν'τσιώτη , που αναρωτήθηκε όλο έκπληξη " Μπα , του κακόμοιρου του διντράκι . Πως φύτρουσι μέσα στου μαγαζί ; ".
Το δέντρο το είχαν φτιάξει με τέτοια τέχνη , που νόμιζες πως ήταν έλατος χιονισμένος ! Τούχαν ρίξει σκόνη ζάχαρης από πάνω και είχαν κρεμάσει και κουραμπιέδες μισοφέγγαρα και ήταν ακριβώς σαν χιονισμένος έλατος . Δίπλα , είχαν χτίσει μια φάτνη με λουκούμια και για σκεπή είχαν βάλει σοκολάτες που έμοιαζαν με κεραμίδια . Ήταν κι' εκείνο με τέτοια τέχνη μαστορεμένο , που φάνταζε σαν αληθινό .
Μπροστά στη φάτνη ήσαν οι μπακλαβάδες και τα καταίφια που για μας , τότε , ήσαν απλησίαστα . Άν θάτρωγε κανείς καταίφι τις εποχές εκείνες , ήταν σα να έπιασε Λαχείο . Εγώ πάντως , δεν έπιασα ποτέ τέτοιο λαχείο !...Αργότερα που ο Θύμιος παντρεύτηκε την Κικούλα - με την οποία είμαστε τρίτα ξαδέρφια - του έκανα το συγγενή και μούδινε μερικές καραμέλες . Φυσικά , καταλάβαινε ο μακαρίτης γιατί διαφήμιζα τη συγγένεια....
Πιστεύω , πολλοί συμμαθητές μου θα θυμηθούν το δέντρο του Καψάλη . Και τι εποχές εκείνες... " .
Λογοτεχνική η περιγραφή του αγαπητού μας μπάρμπα Γιώργου , ολοζώντανη , συναρπαστική , και μετά από 25..χρόνια παραμένει δροσερή και γάργαρη , να ‘σαι καλά μπάρμπα Γιώργο , να σε καμαρώνουμε .....
Καλό σας βράδυ , να είστε καλά
Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με αγάπη …..Κ.Κ.-
Αυτό λοιπόν είναι το γράμμα του μπάρμπα Γιώργου , τα λέει όλα , και τόσο καλά , που δεν μπορεί κανένας να συμπληρώσει κάτι …
Ας είναι αναπαυμένος ….
Για την απλή ενημέρωσή σας , αγαπημένοι μου φίλοι , δημοσιεύουμε κάποια και κείμενα του Γιώργου Καψάλη , απ’ το πρώτο φύλλο , που όπως είπαμε κυκλοφόρησε την 1 Δεκεμβρίου 1981 , πάρτε μια μικρή ..γεύση ..
( Για μεγέθυνση κάντε κλικ )
Τα κυριότερα θέματα που θίγονται , εκτός των παραπάνω , είναι :
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ :
ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟ ΑΙΤΗΜΑ Η ΓΕΦΥΡΑ
ΠΩΣ ΜΑΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΑΝ ΜΕ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΛΙΔΟΡΙΚΙΟΥ ( απ’ το βιβλίο “ Η Ελλάς σήμερον “ ( 1898 ) του GASTON DESCHAMPS .
ΑΛΛΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ :
ΦΟΒΟΣ ΣΕΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΛΙΜΝΗ
ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ
ΤΟ Δ.Σ ΤΗΣ ΔΩΡΙΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ
Επίσης θα πρέπει να τονίσουμε πως το φύλλο είναι μονόχρωμο , τετρασέλιδο , και δεν έχει ούτε ..” ίχνος “ αυτολιβανίσματος και προσωπικών φωτογραφιών , όπως συνηθίζεται από μερικούς .
Απ’ το πρώτο φύλλο κιόλας , οι Λιδορικιώτες αγκάλιασαν το “ Λιδωρίκι “ , γιατί όλοι έβρισκαν στις σελίδες του κομμάτια απ’ τη ζωή τους , απ’ τον εαυτό τους , κυρίως οι ξενιτεμένοι μας , ενώ έβλεπαν την ξεκάθαρη θέση , μακριά από πολιτικάντικες ..ρεβερέντσες και κομματικές διασυνδέσεις , κάτι που είχαν σιχαθεί , αφού το ζούσαν επί δεκαετίες .
Πέρα όμως απ’ την ανεξάρτητη , αχρωμάτιστη και αδέσμευτη γραμμή , έβλεπαν πως ο Γιώργος κρατούσε ψηλά τον πήχη και δεν περιοριζόταν απλά και μόνο στην συνηθισμένη τοπική ειδησεογραφία , αλλά προσπαθούσε πάντα , μαζί με την ανάδειξη και την προβολή των πολλών και..καυτών προβλημάτων του τόπου μας , να προωθεί και αυτή την ίδια την εικόνα του χωριού μας , που ήταν πάντα σχεδόν..ξεχασμένη ..
Με πολύχρονες αλλά και πολύκοπες , προσπάθειες και έρευνες , έφερε στην επιφάνεια και δημοσιοποίησε όσα στοιχεία υπήρχαν για το ιστορικό παρελθόν του Λιδορικιού , με πρώτο και καλύτερο αυτό της Επισκοπής Λιδορικίου , προχωρώντας και παραπέρα , αποσπώντας την υπόσχεση για χειροτονία ενός τιτουλάριου επισκόπου , ως επισκόπου Λιδορικίου , τιμής ένεκεν πάντα και θα μπορούσαμε να πούμε , πως αν ζούσε ο Γιώργος , αυτό θα είχε τακτοποιηθεί .
Το χωριό μας χιονισμένο το 1957 .
Κάτι όμως που δεν συναντά κανείς σε εφημερίδες τοπικού ενδιαφέροντος , και που το “ Λιδωρίκι “ , το είχε απ’ το πρώτο φύλλο του , ήταν το “ άνοιγμα “ πέρα απ’ τα συνηθισμένα , την αυτοπροβολή δηλαδή του εκδότη και του λιβανίσματος των διαφόρων πολιτικών , πολιτευτών και …πολιτευομένων της περιοχής μας , που συνήθως ..” αγκαλιάζουν “ ..σφιχτά - σφιχτά τέτοιες προσπάθειες , όπως το “ Λιδωρίκι “ και φυσικά όχι απ’ την μεγάλη τους αγάπη γι’ αυτή , και το ενδιαφέρον για την περιοχή , όσο για τη δική τους προβολή .
Πολλά άλλαξαν με την κυκλοφορία του “ Λιδωρικιού “ , και πρώτα – πρώτα , εκείνη η περίεργη νοοτροπία , των αναγνωστών να γράφουν κάθε τρεις και λίγο , διάφορα γράμματα , με συγχαρητήρια και ευχές σε συγγενικά τους πρόσωπα , που έμεναν εδώ ..δίπλα τους , αλλά ήθελαν να φιγουράρουν και στην εφημερίδα , κάτι βέβαια που απ’ την αρχή ξεκαθαρίστηκε , για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις , καταλαβαίνετε όμως τις αντιδράσεις που συνάντησε και μάλιστα από συγγενείς και φίλους , που ήθελαν να έχουν το…” μέσον “ όπως λέμε .
Απ’ το πρώτο του φύλλο , επίσης , το “ Λιδωρίκι “ έδωσε βήμα στους χωριανούς μας , κυρίως τους ξενιτεμένους , που αποκτήσανε δίαυλο επικοινωνίας με την πατρίδα , κάτι που ποτέ μέχρι τότε δεν είχαν , όπως επίσης δημοσιεύοντας , ιστορικά , λαογραφικά και γενικότερου ενδιαφέροντος θέματα , έφερε τα ποθητά αποτελέσματα , να γίνουν όλα τα γνωστά στοιχεία “ κτήμα “ των απλοϊκών χωριανών μας , σε σημείο που , προσωπικά κυριολεκτικά τα ..” έχασα “ όταν κάποια Κυριακή , στο προαύλιο της εκκλησίας , πιάσαμε κουβέντα με κάποιους χωριανούς και διαπίστωσα πως ήξεραν απ’ έξω κι’ ανακατωτά την Λιδορικιώτικη ιστορία , που βέβαια δημοσίευε σε κάθε φύλλο ο Γιώργος , αυτό πιστεύω πως ήταν απ’ τις μεγαλύτερες , αν όχι η μεγαλύτερη , επιτυχία του “ Λιδωρικιού “ .
Τα πρωτοσέλιδα άρθρα του 2ου φύλλου του Ιανουαρίου 1982 ήταν :
ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΣΕΙΣΜΟΙ !
ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΓΙΑ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΛΙΔΩΡΙΚΙΟΥ
Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΓΑΛΛΟΥ GASTON DESCHAMPS , “ Η ΕΛΛΑΣ ΣΗΜΕΡΟΝ “ ( 1898 )
ΑΠ’ ΤΟΝ ΚΟΣΤΕΒΟ ΣΤΙΣ ΚΟΡΟΜΠΛΙΕΣ – του Θανάση Κοκκαλιά .
Επίσης πολλά ενδιαφέροντα θέματα υπήρχαν και στις υπόλοιπες σελίδες , που αφορούσαν στη Λιδωρικιώτικη ζωή , το παρελθόν , αλλά και σκέψεις για το παρόν και το μέλλον .
Για να πάρετε μια μικρή ..γεύση , αναδημοσιεύουμε κάποια τέτοια σχόλια .
Έτσι λοιπόν συνέχισε το “ Λιδωρίκι “ , τακτικό στην έκδοσή του , παρά τις οικονομικές δυσκολίες , γιατί η διανομή του γινόταν με ταχυδρομικές αποστολές χωρίς βέβαια υποχρεωτική συνδρομή , ενώ παράλληλα τα έξοδα , τυπογραφικά , ταχυδρομικά , χαρτί κλπ , συνεχώς αυξάνονταν .
Ο αγώνας όμως ..αγώνας , που κράτησε 4,5 περίπου χρόνια . Μέσα σ’ αυτό το διάστημα , οι χωριανοί μας έμαθαν τη Λιδορικιώτικη ιστορία , αφού σε κάθε τεύχος , υπήρχε και κάποιο σχετικό θέμα , όπως επίσης αφηγήσεις ξένων περιηγητών που πέρασαν απ’ την Ελλάδα , προς το τέλος του 19ου αιώνα , και την περιοχή μας και άφησαν καταγραμμένα πολλά στοιχεία για την τότε ζωή , χωριά , κατοίκους , επαγγέλματα , οικονομική ζωή , εκπαίδευση κ.λ.π.
Πέρα λοιπόν απ’ την καθημερινότητα , τα καυτά πολλά προβλήματα του χωριού μας , αλλά και της Επαρχίας ολόκληρης , που αναδείκνυε , προσπαθώντας να βοηθήσει στη λύση τους , έφερε στην επιφάνεια τη “ Επισκοπή Λιδορικίου “ , κάνοντας μια πραγματικά εξαιρετική δουλειά , κατάφερε δε , δημοσιεύοντάς την στο “ Λιδωρίκι “ να ξέρουν όλοι οι χωριανοί τα της “ Επισκοπής “ με κάθε λεπτομέρεια , μέχρι και τους επισκόπους που πέρασαν απ’ αυτή .
Θυμάμαι , στο προαύλιο της εκκλησίας , βγαίνοντας για..τσιγαράκι , πιάσαμε κουβέντα με χωριανό μας απ’ το Βαρούσι , που με άφησε κατάπληκτο με τις γνώσεις του , σε θέματα ιστορικά , λαογραφικά και φυσικά της Επισκοπής , και όταν τον ρώτησα πως και που τα έμαθε όλα αυτά , η απάντησή του ήταν , διαβάζω κάθε μήνα “ Λιδωρίκι “.
Βέβαια , υπήρξαν και κάποιες ..μικροπαρεξηγήσεις , γιατί κάποιοι χωριανοί μας , μαθημένοι έτσι , ήθελαν να στέλνουν διάφορα γράμματα – λιβανιστήρια κλπ..κλπ κάτι που ο Γιώργος είχε απ’ την αρχή ξεκαθαρίσει .
Θησαυρός πραγματικός επίσης , ήταν οι αναφορές και αφηγήσεις , της προπολεμικής κυρίως Λιδορικιώτικης ζωής , του Αλέκου Κωστάκη – Καφτανιαλέκου , της Τασίας Κατσώνη , και διαφόρων μη Λιδορικιωτών , που πήγαν όμως Γυμνάσιο στο χωριό μας , και έκαναν εξαιρετικές περιγραφές της Λιδορικιώτικης ζωή , π.χ ο Χαρ. Θάνος , Επιθ/της Στοιχειώδους εκπάιδευσης , απ’ το Δάφνο , ο Δημ. Υφαντής , αρχηγός Αστυνομίας , απ’ το Κροκύλειο κ.α
Έτσι λοιπόν , τον Δεκέμβριο του 1981 , κυκλοφόρησε το πρώτο ( Νο 1 ) φύλλο του Λιδορικιού και τον Μάϊο του 1985 , το τελευταίο με αριθ.42 , η ζωή λοιπόν της πρώτης Λιδορικιώτικης εφημερίδας είχε διάρκεια 53 μηνών , 4,5 χρόνων δηλαδή , πάντως μέσα στο χρόνο αυτό έδωσε πολλά και στον τόπο , με τους αγώνες του , αλλά και στους χωριανούς με την εκλαϊκευμένη λαογραφία και ιστορία που δημοσίευε σε κάθε φύλλο .
Με το σκεπτικό αυτό , και συνεχίζοντας , όσο είναι ΄μπορετό , το έργο του Γιώργου , δημιουργήσαμε πριν 6 χρόνια την ηλεκτρονική εφημερίδα “ Λιδωρίκι “ , που έχει τον ίδιο τίτλο αλλά και προορισμό με το παλιό “ Λιδωρίκι “ …
Καλό σας ξημέρωμα ….Κ.Κ.-
No comments:
Post a Comment