Ο EΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΓΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΕΚΦΡΑΣΗ
Λιδορίκι μέσα δεκαετίας του ‘60 , εθελοντές μαθητές του Γυμνασίου μας , βοηθάνε στη συναρμολόγηση των ραφιών “ ΝΤΕΞΙΟΝ “ για την τοποθέτηση των βιβλίων που συγκεντρώθηκαν απ’ τον τότε νεοϊδρυθέντα Πολιτιστικό Σύλλογο Λιδορικίου , για την νεοσύστατη πρώτη Λιδορικιώτικη Βιβλιοθήκη , που στεγαζόταν στο ισόγειο της οικίας Διον..Δούκα .Από αριστερά Διον, Κοντογιάννης , από Ερατεινή , Αλέκος Λαλαγιάννης , Λιδορίκι , Γ.Γεροδήμος , Αγιοι πάντες , Κ.Λατσούδης , Λιδορίκι , Ανδρ. Κωστόγιαννης , Λιδωρίκι και …Τσιλίκης , Σώταινα
Καλησπέρα φίλοι του χωριού μας και της εφημερίδας μας ..
ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΗΜΕΡΑ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2015
Ανατολή Ήλιου: 07:24
Δύση Ήλιου: 17:06
Σελήνη 24 ημερών
Γιορτάζουν: Διογένης, Διογενία, Σάββας, Σαββούλα.
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
1831
Αρχίζει η Ε' Εθνοσυνέλευση στο Άργος για να ψηφίσει νέο Σύνταγμα μετά τη δολοφονία τουΙωάννη Καποδίστρια.
1912
Ο υπολοχαγός Μιχαήλ Μουτούσης πραγματοποιεί την πρώτη αναγνωριστική πτήση ελληνικού στρατιωτικού αεροσκάφους πάνω από τα τουρκικά οχυρά του Μπιζανίου. Στα τουρκικά πυρά ο έλληνας αεροπόρος απαντά με ρίψη χειροβομβίδων. (Α' Βαλκανικός Πόλεμος)
1933
Καταργείται η ποτοαπαγόρευση στις ΗΠΑ, που είχε επιβληθεί το 1920.
1945
Πέντε βομβαρδιστικά του αμερικάνικου ναυτικού που συμμετέχουν σε άσκηση με πλήρωμα 14 ανδρών εξαφανίζονται μυστηριωδώς. Πιστεύεται ότι εξαφανίστηκαν στο Τρίγωνο των Βερμούδων. Η ομάδα αυτή των αεροπλάνων θα μείνει στην ιστορία ως Το Χαμένο Σμήνος.
1975
Ο επιχειρηματίας και πανεπιστημιακός καθηγητής Στρατής Ανδρεάδης απομακρύνεται από τη διοίκηση των τραπεζών Εμπορική, Ιονική-Λαϊκή και Επενδύσεων, με απόφαση της κυβέρνησηςΚαραμανλή. Διορίζονται προσωρινοί επίτροποι και στη συνέχεια οι τρεις τράπεζες κρατικοποιούνται.
2001
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Γλαύκος Κληρίδης, αποδέχεται πρόσκληση που του απηύθυνε ο τουρκοκύπριος ηγέτης Ραούφ Ντενκτάςγια δείπνο στο σπίτι του στα Κατεχόμενα. Ο Κληρίδης περνά από το οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας στην κατεχόμενη Λευκωσία για πρώτη φορά από το 1974. Το γεγονός προσελκύει τεράστιο ενδιαφέρον στον ελληνικό, τουρκικό και το διεθνή Τύπο.
ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ
μ. Χ.
1901
Γουόλτ Ντίσνεϊ, αμερικανός καρτουνίστας, δημιουργός του Μίκυ Μάους και του Ντόναλντ Ντακ. (Θαν. 15/12/1966)
1901
Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, γερμανός φυσικός και φιλόσοφος. Το 1932 τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ για τη Θεωρία των Πεδίων. (Θαν. 1/2/1976)
1934
Νίκος Κούρκουλος, έλληνας ηθοποιός και διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου. (Θαν. 30/1/2007)
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/0512#ixzz3tU3WjLt9
ΘΑΝΑΤΟΙ
μ. Χ.
1791
Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, αυστριακός συνθέτης. (Γεν. 27/1/1756)
1940
Μαρδοχαίος Φριζής, εβραϊκής καταγωγής αντισυνταγματάρχης του ελληνικού στρατού. Έπεσε μαχόμενος έξω από την Πρεμετή. (Γεν. 1/1/1893)
2013
Νέλσον Μαντέλα, ηγέτης του αγώνα εναντίον των φυλετικών διακρίσεων στη Νότια Αφρική και πρώτος πρόεδρος της χώρας μετά την κατάργηση του Απαρτχάιντ. (Γεν. 18/7/1918)
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/0512#ixzz3tU4gDNZw
Βόλφγκανγκ Αμαντέους
Μότσαρτ
1756 – 1791
2101
Από τους κορυφαίους συνθέτες όλων των εποχών, τα έργα του οποίου αποτελούν μέρος του ρεπερτορίου κάθε ορχήστρας που σέβεται τον εαυτό της.
Το πλήρες όνομά του είναι Γιοχάνες Κρισόστομους Βολφγκάνγκους Τεόφιλους (Αμαντέους) Μότσαρτ [Wolfgang Amadeus Mozart] και γεννήθηκε την 8η πρωινή της 27ης Ιανουαρίου 1756 στο Ζάλτσμπουργκ, τμήμα τότε της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους και νυν της Αυστρίας. Ήταν γιος του συνθέτη Λεοπόλδου Μότσαρτ και της Άννας Μαρίας Περτλ.
Ο Μότσαρτ έζησε μόνο 35 χρόνια, πρόλαβε όμως να συνθέσει περίπου 600 έργα (συμφωνικά, δωματίου, κονσέρτα, όπερες και χορωδιακά), τα περισσότερα από τα οποία είναι αριστουργήματα. Σε ηλικία τριών χρονών έπαιζε πιάνο, στα πέντε του συνέθετε και στα έξι έδωσε το πρώτο του κοντσέρτο. Μιλάμε για τον ορισμό της ιδιοφυΐας.
Ο Μότσαρτ, αν και συνθέτης, είναι ένας μύθος, ένα λαϊκό είδωλο. Είχε το χάρισμα να γράφει απλές και ευκολομνημόνευτες μελωδίες, μέσα στη συνθετότητά τους. Έργα του ακούγονται όχι μόνο στις αίθουσες συναυλιών, αλλά και σε ασανσέρ, εμπορικά κέντρα, αίθουσες χειρουργείων και ως ηχητικά σήματα από κινητά τηλέφωνα.
Η μουσική του έχει και «μαγικές» ιδιότητες. Κτηνοτρόφοι παίζουν Μότσαρτ στις αγελάδες για να αυξήσουν την παραγωγή τους σε γάλα ή να μας δώσουν πιο τρυφερό κρέας. Έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά ότι η ακρόαση της μουσικής του βοηθά στην ανάπτυξη της νοημοσύνης των βρεφών και των παιδιών. Η μορφή του απεικονίζεται σε σοκολατάκια, σουβενίρ και άλλα είδη διακόσμησης.
Μεταξύ σοβαρού και αστείου λέγεται ότι αν υπήρχε δυνατότητα ο Μότσαρτ να διεκδικήσει τα δικαιώματα για τη χρήση της μουσικής και του ονόματός του θα μπορούσε να αγοράσει όλη την Αυστρία. Άλλωστε, η γενέτειρά του Ζάλτσμπουργκ ζει και αναπτύσσεται μέχρι σήμερα χάρις στον Μότσαρτ. Και όμως, ο συνθέτης της «Μικρής Νυχτερινής Μουσικής», του «Ντον Τζιοβάνι», του «Μαγικού Αυλού» και άλλων αριστουργημάτων πάλευε για να τα φέρει βόλτα με τα οικονομικά του στον σύντομο βίο του.
Πέθανε στη μία τα ξημερώματα της 5ης Δεκεμβρίου 1791, επί των επάλξεων, γράφοντας το «Ρέκβιεμ» της ζωής και της καριέρας του.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/218#ixzz3tU5NR6c4
Όσιος Σάββας ο Ηγιασμένος
439 – 532
2100
Κορυφαία μορφή του μοναχισμού, που ασκήτευσε στην Παλαιστίνη από τα μέσα του 5ου έως τις αρχές του 6ου αιώνα. Η μνήμη του εορτάζεται σε Ανατολή και Δύση στις 5 Δεκεμβρίου.
Ο Σάββας, σύμφωνα με τον μαθητή και βιογράφο του Κύριλλο Σκυθοπολίτη (525-559), γεννήθηκε στη Μουταλάσκη της Καππαδοκίας (σημερινό Ταλάς Τουρκίας) το 439. To όνομά του προέρχεται από την εβραϊκή λέξη sava, που σημαίνει γέρος. Ήταν γιος δυο ευσεβών γονέων, του στρατιωτικού Ιωάννη και της Σοφίας.
Σε ηλικία 18 ετών αποφάσισε να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Θεό και ήλθε στη μονή του Αγίου Ευθυμίου του Μεγάλου στα Ιεροσόλυμα. Μόνασε στη Μονή του Αγίου Θεοδοσίου του κοινοβιάρχου και τέλος στην περιώνυμη Μονή της Μεγάλης Λαύρας (Mar Saba), την οποία έχτισε ο ίδιος κοντά στη Βηθλεέμ.
Ο Σάββας θα εμπλακεί ενεργά στις θεολογικές έριδες της εποχής του ως υπέρμαχος της ορθής πίστης και θα υποστηρίξει τις αποφάσεις της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου κατά των αιρετικών Μονοφυσιτών και Ωριγενιστών. Γι’ αυτό το λόγο θα σταλεί δύο φορές ως πρεσβευτής του Πατριάρχη Ιεροσολύμων προς τους βυζαντινούς αυτοκράτορες Αναστάσιο Α' και Ιουστινιανό.
Κοιμήθηκε εν ειρήνη στα Ιεροσόλυμα στις 5 Δεκεμβρίου του 532. Τα λείψανά του βρίσκονται στο μοναστήρι της Μεγάλης Λαύρας. Αρχικά είχαν μεταφερθεί από τους σταυροφόρους στη Βενετία και επέστρεψαν στο φυσικό τους χώρο στις 13 Οκτωβρίου 1965, με πρωτοβουλία του Πάπα Παύλου ΣΤ' ως ένδειξη καλής θελήσεως προς τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Βενέδικτο Α'.
Στην ελληνική λαϊκή παράδοση η εορτή του Οσίου Σάββα είναι στο μέσο των λεγόμενων «Νικολοβάρβαρων». Το κρύο, που άρχισε της Αγίας Βαρβάρας δυναμώνει και οι καιρικές συνθήκες χειροτερεύουν. Σχετικές οι παροιμίες: «Η Βαρβάρα σαβανώνει κι ο Άι Σάββας σαβανώνει», «άε Βαρβάρα φύσα, άε Σάββα βρέξον, αε Νικόλα σόντσον (χιόνισε)» (ποντιακή).
Παλιά στην πατρίδα του Οσίου Σάββα στην Καππαδοκία τον τιμούσαν με θυσίες ζώων (κουρμπάνια) και όσοι πήγαιναν στο μοναστήρι του στα Ιεροσόλυμα (χατζήδες) έφερναν χουρμάδες από τα γύρω δέντρα, που τους πρόσφεραν σε άτεκνους ως μέσα θεραπευτικά της στειρότητας.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/735#ixzz3tU5hhM8B
Νίκος Κούρκουλος
1934 – 2007
1407
Ηθοποιός και διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου επί μια δεκαετία. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου του 1934 και μεγάλωσε στη συνοικία του Ζωγράφου. Αγάπησε πολύ τον αθλητισμό, στο γυμνάσιο έγινε ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού και, όπως ο ίδιος είχε πει, εντελώς τυχαία, διαβάζοντας βιβλία για το θέατρο, πήρε την απόφαση να γίνει ηθοποιός.
Στην απόφασή του αυτή έπαιξε σημαντικό ρόλο ο Μάνος Κατράκης, τον οποίο ο Κούρκουλος εκτιμούσε απεριόριστα και τον καθοδήγησε να δώσει εξετάσεις στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, απ' όπου αποφοίτησε το 1958. Την επόμενη χρονιά έκανε την πρώτη εμφάνισή του στο θεατρικό σανίδι το 1959, στο πλευρό της Έλλης Λαμπέτη και τουΔημήτρη Χορν, στην «Κυρία με τις Καμέλιες» του Αλέξανδρου Δουμά.
Γρήγορα αναδείχθηκε σ' έναν από τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου. Ερμήνευσε πρωταγωνιστικούς ρόλους στο αρχαίο ελληνικό δράμα και σε μεγάλα κλασικά, αλλά και σύγχρονα έργα του αμερικάνικου και του ευρωπαϊκού θεάτρου. Πρωταγωνίστησε, ανάμεσα σε άλλα, στη Μήδεια (1959) και τον Ορέστη (1971) του Ευριπίδη, στον Οιδίποδα Τύραννο (1982) και στον Φιλοκτήτη (1991) του Σοφοκλή, στο αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, που ήταν και η τελευταία του θεατρική εμφάνιση.
Ως επικεφαλής θιάσων, αλλά και δικού του θεάτρου στην Αθήνα, πρωταγωνίστησε στα έργα: Η μικρή μας πόλη (1960), Οντίν (1962), Η κληρονόμος (1962), Σαμπρίνα (1963), Ιούλιος Καίσαρ (1964), Να ντύσουμε τους γυμνούς (1964), Λούλου (1965), Ίλια Ντάρλιγκ (ΗΠΑ-1967 σε σκηνοθεσία Ζιλ Ντασέν με τη Μελίνα Μερκούρη, παράσταση για την οποία κέρδισε την υποψηφιότητα για το βραβείο TONY, Πύργος (1964), Δίκη (1971), Τάγκο (1972), Όπερα της Πεντάρας (1975), Ο Γλάρος (1976), Επιστροφή (1977), Πρόσκληση στον Πύργο (1978), Μονό Ζευγάρι (1980), Ανταπόκριση (1983), Ψηλά από τη Γέφυρα (1986) και Στην Φωλιά του Κούκου (1987).
Όμως, εκτός από σπουδαίους πρωταγωνιστής του θεάτρου, ο Νίκος Κούρκουλος υπήρξε κι ένας από τους μεγαλύτερους ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου. Πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 30 ταινίες, μεταξύ των οποίων «Ο κατήφορος», «Κοινωνία ώρα μηδέν», «Η κυρία δήμαρχος», «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο», «Αδίστακτοι», «Ορατότης μηδέν», «Ο Αστραπόγιαννος» κ.ά. Τιμήθηκε δύο φορές με το Α' Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: το 1965 για τους «Αδίστακτους» και το 1970 για τον «Αστραπόγιαννο».
Για πολλά χρόνια υπήρξε πρόεδρος της Ένωσης των θιασαρχών του Ελληνικού Θεάτρου, (ΠΕΕΘ), ενώ από το 1994 μέχρι το θάνατό του διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου. Από τη θέση αυτή οραματίστηκε και δημιούργησε το Παιδικό Στέκι, την Πειραματική Σκηνή, τον Άδειο Χώρο, το Εργαστήρι Υποκριτικής και Σκηνοθεσίας, τη Διεθνή Σκηνή και τη Θερινή Ακαδημία Θεάτρου, ενώ αναβάθμισε δραστικά τη Δραματική Σχολή του Εθνικού. Παράλληλα, άνοιξε τις, για χρόνια κλειστές, πόρτες του Εθνικού Θεάτρου σε όλους τους ηθοποιούς, έκανε τον θίασο περιοδεύοντα στην Ελλάδα και το εξωτερικό και προχώρησε σε μετακλήσεις ξένων σκηνοθετών.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του παρουσιάστηκαν πολλά και σημαντικά έργα του παγκόσμιου δραματολογίου, καθώς και έργα πολλών ελλήνων συγγραφέων, σε όλες τις σκηνές του Εθνικού Θεάτρου. Στις καινοτομίες του καταγράφηκε και η τεράστια επιτυχία του μιούζικαλ «Βίρα της Άγκυρες» των Β. Παπαθανασίου - Μ. Ρέππα, σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, που ήταν το πρώτο μουσικό έργο στην ιστορία του Εθνικού Θεάτρου, αφιερωμένο στην ελληνική επιθεώρηση.
Τον Μάρτιο του 2006 υπέγραψε εκ μέρους της πολιτείας την οριστική σύμβαση για την ανάθεση του έργου «Αποκατάσταση και εξοπλισμός του κτιριακού συγκροτήματος του Εθνικού Θεάτρου», που αποτέλεσε ένα από τα κυριότερα οράματα της καλλιτεχνικής του θητείας. Κατά κοινή ομολογία, ήταν ένας άνθρωπος με πάθος και ειλικρίνεια που δεν δίσταζε να ομολογήσει πως όταν ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση, το Εθνικό Θέατρο «ήταν ένας σάπιος οργανισμός που είχαν μείνει μόνο τα κόκαλα».
Πέθανε στις 30 Ιανουαρίου του 2007, έπειτα από μακρόχρονη μάχη με τον καρκίνο.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/221#ixzz3tU66khHG
Το Χαμένο Σμήνος
367
Με τον προσδιορισμό αυτό έμεινε στα αεροπορικά χρονικά η εξαφάνιση πέντε μαχητικών αεροπλάνων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στις 5 Δεκεμβρίου 1945 στη θαλάσσια περιοχή ανατολικά των ακτών της Φλώριδας. Τα κενά που υπήρξαν στην έρευνα του Ναυτικού, σε συνδυασμό με κάποια παλιότερα περιστατικά εξαφανίσεων στην περιοχή αυτή, αποτέλεσαν πεδίο εκμετάλλευσης για διάφορες ευφάνταστες γραφίδες, που δημιούργησαν τους θρύλους γύρω από το Τρίγωνο των Βερμούδων ή το Τρίγωνο του Διαβόλου, όπως είναι μια άλλη ονομασία του.
Στις 14:10 της 5ης Δεκεμβρίου 1945, πέντε βομβαρδιστικά αεροπλάνα του Αμερικανικού Ναυτικού, τύπου ΤΒΜ Avenger, με συνολικό πλήρωμα 14 ατόμων, απογειώθηκαν από τη ναυτική βάση του Φορτ Λότερντεϊλ της Φλώριδας, κάτω από άριστες καιρικές συνθήκες, για μια εκπαιδευτική πτήση ρουτίνας, διάρκειας δύο ωρών. Επικεφαλής του σμήνους ήταν ο υποπλοίαρχος Τσαρλς Τέιλορ, ένας πιλότος με 2.500 ώρες πτήσης και εμπειρία στα μέτωπα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η «Πτήση 19», όπως ήταν η επίσημη ονομασία της αποστολής, περιλάμβανε ασκήσεις περιπολίας και βομβαρδισμού και σε μια διαδρομή, που σχεδόν συμπίπτει με αυτή που αργότερα ονομάστηκε Τρίγωνο των Βερμούδων (Μαϊάμι - Πουέρτο Ρίκο - Μπαχάμες - Μαϊάμι).
Όλα πήγαιναν σύμφωνα με τον προγραμματισμό, μέχρι τις 15:45, όταν ο υποπλοίαρχος Ρόμπερτ Κοξ, που ηγείτο ενός άλλου σμήνους με παρόμοια αποστολή, άκουσε από την εκπαιδευτική συχνότητα ότι η «Πτήση 19» αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα. Ο Τέιλορ τον πληροφόρησε ότι και οι δύο πυξίδες του ήταν εκτός λειτουργίας και αντιμετώπιζε πρόβλημα προσανατολισμού. «Ψάχνω να βρω το αεροδρόμιο και δεν μπορώ» ακούστηκε να λέει. Στις 18:20 ο Κοξ άκουσε για τελευταία φορά τον Τέιλορ να λέει: «Δεν έχουμε καύσιμα. Πέφτουμε».
Ο χάρτης της πτήσης και η τελευταία γνωστή θέση των αεροσκαφών.
Αμέσως στήθηκε μια γιγαντιαία επιχείρηση έρευνας και διάσωσης, που κράτησε έως τις 10 Δεκεμβρίου. Χτενίστηκαν στην κυριολεξία πάνω από 250.000 τετραγωνικά μίλια θάλασσας, χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα. Και τα πέντε αεροπλάνα είχαν εξαφανισθεί από προσώπου γης. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ένα υδροπλάνο διάσωσης τύπου BPM-5 εξερράγη στο αέρα, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 13 επιβαίνοντες.
Σύμφωνα με το πόρισμα του Ναυτικού, που αριθμούσε 500 σελίδες, οι ευθύνες βάρυναν τον επικεφαλής της «Πτήσης 19» υποπλοίαρχο Τέιλορ, ο οποίος έχασε τον προσανατολισμό του, με συνέπεια όλο το σμήνος να καταλήξει στα άγρια νερά του Ατλαντικού, ελλείψει καυσίμων. Κάποιοι από τους εκπαιδευόμενους πιλότους φαίνεται να του είχαν υποδείξει τη σωστή πορεία, αλλά δεν θέλησαν να επιμείνουν, λόγω της στρατιωτικής πειθαρχίας και της μεγάλης εμπειρίας του αρχηγού τους. Επιπρόσθετα, ο Τέιλορ αρνήθηκε να αλλάξει τη συχνότητα του ασυρμάτου του στο κανάλι έκτακτης ανάγκης, επειδή ήταν ελαττωματικός και πίστευε ότι θα έχανε την επαφή του με τα αεροπλάνα του σμήνους.
Όσον αφορά την έκρηξη στο υδροπλάνο διάσωσης, αυτή οφειλόταν σε διαρροή καυσίμων, σε συνδυασμό με το άναμμα τσιγάρου από κάποιο μέλος του πληρώματος. Άλλωστε, το BPM-5 ήταν ένα προβληματικό αεροσκάφος και οι αεροπόροι το αποκαλούσαν «Ιπτάμενο Ντεπόζιτο».
Τον Απρίλιο του 1962 άρχισε να δημιουργείται ο θρύλος για το Τρίγωνο των Βερμούδων. Ο συγγραφέας Άλεν Έκερτ με το άρθρο του «Η Χαμένη Πτήση» στο περιοδικό «American Legion» αναφέρεται στο συμβάν του 1945 και δημιουργεί αίσθηση. Ο Έκερτ παρουσιάζει μια συνομιλία του Τέιλορ με τον Πύργο Ελέγχου: «Μπήκαμε σε λευκά νερά, τίποτα δεν φαίνεται σωστό. Δεν ξέρουμε που είμαστε. Τα νερά είναι πράσινα, όχι λευκά» και παραθέτει μια άποψη που ακούστηκε κατά τη διάρκεια της έρευνας, ότι «τα αεροπλάνα πέταξαν στον Άρη».
Ο Έκερτ ήταν ο πρώτος, που συνέδεσε την «Πτήση 19» με υπερφυσικά φαινόμενα. Ακολούθησαν πολλοί άλλοι, χωρίς να μπορέσουν να υποστηρίξουν πειστικά την εκδοχή αυτή.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/359#ixzz3tU6TsbXe
Μαρδοχαίος Φριζής
1893 – 1940
483
Συνταγματάρχης Πεζικού, ο πρώτος ανώτερος αξιωματικός του ελληνικού στρατού, που έπεσε επί του πεδίου της μάχης κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου (1940-1941).
Ο Μαρδοχαίος Φριζής γεννήθηκε την Πρωτοχρονιά του 1893 στη Χαλκίδα, στους κόλπους μιας πολυμελούς οικογένειας Ρωμανιωτών Εβραίων. Ο Ιάκωβος και η Ιόπη Φριζή είχαν 13 παιδιά (12 αγόρια κι ένα κορίτσι).
Το όνειρό του από μαθητής ήταν να γίνει στρατιωτικός, παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του, που προτιμούσε να ασχοληθεί με τις εμπορικές επιχειρήσεις της οικογένειας. Έδωσε εξετάσεις στη Σχολή Ευελπίδων, αλλά απέτυχε. Γράφτηκε με βαριά καρδιά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου, προς μεγάλη ικανοποίηση του πατέρα του, που τουλάχιστον θα τον καμάρωνε δικηγόρο.
Όμως, η επιμονή του να γίνει στρατιωτικός δεν τον εγκατέλειπε και το 1916 κατατάχθηκε εθελοντικά στο στρατό. Σπούδασε στη Σχολή Υπαξιωματικών και εξήλθε αυτής με τον βαθμό του λοχία. Σχεδόν αμέσως προήχθη στο βαθμό του εφέδρου ανθυπολοχαγού, λόγω της πανεπιστημιακής του μόρφωσης.
Ο Φριζής πολέμησε στο Μακεδονικό Μέτωπο κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και διακρίθηκε στα πεδία των μαχών, με αποτέλεσμα να μονιμοποιηθεί με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού. Τον Ιανουάριο του 1919 συμμετείχε στο εκστρατευτικό σώμα που πολέμησε τους Μπολσεβίκους στην Ουκρανία κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου. Διοικητής της μονάδας του ήταν ο συνταγματάρχης Νικόλαος Πλαστήρας.
Τον Αύγουστο του 1919 η μονάδα του μεταφέρθηκε στη Σμύρνη και έλαβε ενεργό μέρος στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Ο Φριζής προήχθη σε υπολοχαγό, προτού συλληφθεί αιχμάλωτος από τους Τούρκους τον Αύγουστο του 1922. Επειδή δεν ήταν χριστιανός, οι Τούρκοι προσφέρθηκαν να τον απελευθερώσουν αμέσως. Αυτός, όμως, αρνήθηκε να εγκαταλείψει τους συμπολεμιστές του και παρέμεινε σε αιχμαλωσία μέχρι τον Αύγουστο του 1923, οπότε αφέθηκε ελεύθερος μετά την ανταλλαγή αιχμαλώτων.
Ο Μαρδοχαίος Φριζής με τη σύζυγό του
Με την επάνοδό του στην Ελλάδα προήχθη σε λοχαγό και εστάλη στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε τη Σχολή Πολέμου της Γαλλίας. Μετά την αποφοίτησή του επέστρεψε στην Ελλάδα και αφού φοίτησε και την ελληνική Σχολή Πολέμου, προβιβάσθηκε στο βαθμό του ταγματάρχη. Στη συνέχεια μετατέθηκε στη γενέτειρά του ως εκπαιδευτής στη Σχολή Πεζικού.
Στα τέλη της δεκαετίας του '30 προήχθη στο βαθμό του αντισυνταγματάρχη και την άνοιξη του 1940 τοποθετήθηκε στο επιτελείο της VIII Μεραρχίας στα Γιάννινα. Μόλις ξέσπασε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος τις πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου 1940 υπηρετούσε ως διοικητής αποσπάσματος στον τομέα Καλαμά - Νεγράδων και στη συνέχεια ως διοικητής του αποσπάσματος Αώου της VIII Μεραρχίας.
Με τους άνδρες του αντέταξε σθεναρή άμυνα στον επιτιθέμενο εχθρό, με αποτέλεσμα την ανάσχεση της ιταλικής προέλασης και στη συνέχεια την αναστροφή του μετώπου. Είναι αυτός που συνέλαβε τους πρώτους Ιταλούς αιχμαλώτους (15 αξιωματικούς και 700 οπλίτες) και επέφερε συντριπτικό πλήγμα στην περίφημη Ιταλική Μεραρχία Αλπινιστών «Τζούλια».
Κατά την αντεπίθεση του ελληνικού στρατού μέσα στο αλβανικό έδαφος ως διοικητής ανεξάρτητης μεραρχίας ανέτρεψε τα τμήματα της ιταλικής μεραρχίας «Μόντενα» και άνοιξε τον δρόμο για την κατάληψη της Πρεμετής στις 4 Δεκεμβρίου 1940. Την επόμενη ημέρα διατάχθηκε να καταλάβει τον λόφο 1220 στα βορειοανατολικά της Πρεμετής. Στις 11:20 το πρωί της 5ης Δεκεμβρίου μία βόμβα εχθρικού αεροπλάνου τον χτύπησε στο στομάχι κι ενώ ήταν έφιππος, προσπαθώντας να εμψυχώσει και να καθοδηγήσει τους στρατιώτες του, καθώς ανέμεναν ιταλική αντεπίθεση. Λίγη ώρα αργότερα, οι άνδρες του τον βρήκαν να κείτεται νεκρός.
Ο Μαρδοχαίος Φριζής διαβάστηκε από ορθόδοξο ιερέα, ελλείψει ραβίνου, και τάφηκε στην Πρεμετή. Με το άγγελμα του θανάτου, ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς έστειλε στη χήρα και τα τρία παιδιά του συλλυπητήριο τηλεγράφημα και ανακήρυξε τον Φριζή «Ήρωα της Ελλάδας». Ο Φριζής προήχθη σε συνταγματάρχη επ’ ανδραγαθία στις 15 Απριλίου 1941, αναδρομικά από την ημέρα του θανάτου του.
Το 2002 τα οστά του αναγνωρίσθηκαν και στις 23 Οκτωβρίου μεταφέρθηκαν στη Θεσσαλονίκη, όπου ενταφιάστηκαν στο Ισραηλιτικό Νεκροταφείο της πόλης. Στη θρησκευτική τελετή χοροστάτησε ο συνονόματος εγγονός του, ραβίνος της Θεσσαλονίκης τότε. Ο Φριζής έχει τιμηθεί με πολλά μετάλλια, τόσο εν ζωή, όσο και μεταθανάτια. Προτομές του έχουν τοποθετηθεί έξω από το Πολεμικό Μουσείο στο Καλπάκι, στη γενέτειρά του τη Χαλκίδα και το Πολεμικό Μουσείο Αθηνών.
Ο Μαρδοχαίος Φριζής υπήρξε ένας από τους 12.898 Ελληνοεβραίους που υπηρέτησαν στις ένοπλες δυνάμεις κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940-1941. Οι απώλειές τους ανήλθαν σε 513 νεκρούς και 3.743 τραυματίες.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/569#ixzz3tU70yqxs
Εμμανουήλ Παπάς
1772 – 1821
442
Σερραίος μεγαλέμπορος, τραπεζίτης και μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Υπήρξε ο αρχηγός των εξεγερμένων Ελλήνων στη Μακεδονία κατά την επανάσταση του 1821.
Ο Εμμανουήλ Παπάς γεννήθηκε στο χωριό Δοβίστα Σερρών (νυν Εμμανουήλ Παππά) το 1772. Από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με το εμπόριο και απέκτησε μεγάλη περιουσία, παρά τις περιορισμένες γραμματικές γνώσεις του. Χρησιμοποίησε το αναμφισβήτητο κύρος του (και ως δανειστής των Τούρκων αγάδων) για να επιτυγχάνει ευνοϊκές αποφάσεις από την Οθωμανική Διοίκηση υπέρ των χριστιανών της περιφέρειας των Σερρών, οι οποίοι με την πάροδο του χρόνου απέκτησαν πολλά προνόμια, χάρη στις δικές του ενέργειες. Όταν το 1817 ο διοικητής των Σερρών, Γιουσούφ Μπέης, προσπάθησε να τον εκβιάσει για να του αποσπάσει ένα μεγάλο ποσό, αυτός κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη και χρησιμοποιώντας τις γνωριμίες του δικαιώθηκε. Επειδή, όμως, ο Γιουσούφ τον απείλησε με θάνατο αν επέστρεφε στις Σέρρες, αυτός παρέμεινε στην Κωνσταντινούπολη και ασχολήθηκε με τραπεζιτικές εργασίες.
Φλογερός πατριώτης, ο Εμμανουήλ Παπάς μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία στις 21 Δεκεμβρίου 1819 από τον Κωνσταντίνο Παπαδάτο, άνθρωπο του Αλέξανδρου Υψηλάντη και αμέσως προσέφερε 1.000 γρόσια για την ενίσχυση των οικονομικών της. Όταν πληροφορήθηκε για το κίνημα του Αλέξανδρου Υψηλάντη στη Μολδοβλαχία και με προτροπή του ιδίου ναύλωσε το πλοίο του θρακιώτη καπετάνιου Χατζηαντώνη Βισβίζη και αφού το φόρτωσε με οπλισμό και άλλα εφόδια αναχώρησε στις 23 Μαρτίου του 1821 για το Άγιο Όρος, με στόχο να ξεσηκώσει τους Μακεδόνες κατά του Οθωμανού κατακτητή. Με κέντρο τη Μονή Εσφιγμένου, της οποίας ο ηγούμενος Ιωακείμ ήταν μυημένος στη Φιλική Εταιρεία, ξεκίνησε την προετοιμασία για τη μεγάλη εξέγερση.
Ο ανδριάντας του Εμμανουήλ Παπά στην Πλατεία Ελευθερίας των Σερρών
Οι συγκρούσεις που έγιναν στον Πολύγυρο στις 17 Μαΐου μεταξύ Ελλήνων κατοίκων και Τούρκων στρατιωτών, τον ανάγκασαν να επισπεύσει την κήρυξη της επανάστασης από τις Καρυές του Αγίου Όρους, όπου οι μοναχοί τον ανακήρυξαν «Αρχηγό και Προστάτη της Μακεδονίας». Την 1η Ιουνίου κατέλαβε την Ιερισσό και προχώρησε προς τα ενδότερα της Χαλκιδικής. Σύντομα, τα Οθωμανικά στρατεύματα υπό τον διοικητή της Θεσσαλονίκης Αβδούλ Αβούδ ανέκτησαν τον έλεγχο της κατάστασης και μέχρι το τέλος Οκτωβρίου του 1821 κατέστειλαν την εξέγερση. Καθοριστική ήταν η Μάχη της Κασσάνδρας (30 Οκτωβρίου), όταν οι δυνάμεις του Εμπού Λουμπούτ κυριολεκτικά πετσόκοψαν τους άνδρες του Χατζή Χριστοδούλου. Ο Παπάς μόλις που πρόλαβε να σωθεί και απογοητευμένος από την έλλειψη συμπαράστασης από τους μακεδόνες οπλαρχηγούς αποσύρθηκε στο Άγιο Όρος.
Εκεί αντιμετώπισε τον κίνδυνο να συλληφθεί, καθώς οι μονές έχοντας συνθηκολογήσει με τον Αβδούλ Αβούδ, δέχθηκαν να του παραδώσουν τον Παπά για να τύχουν αμνηστίας και να απολαμβάνουν τα ίδια όπως και προηγουμένως προνόμια. Ένας μοναχός, ονόματι Κύριλλος, που ήταν επιφορτισμένος να τον συλλάβει, τον ειδοποίησε και έφυγαν μαζί με το πλοίο του Βισβίζη για την Ύδρα.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού κι ενώ το πλοίο περιέπλεε τον Καφηρέα, ο Παπάς έπαθε καρδιακή προσβολή και πέθανε σε ηλικία 49 ετών. Η κηδεία του έγινε με τιμές αρχιστρατήγου στην Ύδρα στις 5 Δεκεμβρίου του 1821. Στις 20 Νοεμβρίου του 1971 τα λείψανά του μεταφέρθηκαν και εναποτέθηκαν κάτω από τον ανδριάντα του, που βρίσκεται στην Πλατεία Ελευθερίας των Σερρών.
Ο Εμμανουήλ Παπάς υπήρξε μια από τις αγνότερες και ηρωικότερες μορφές του Αγώνα. Ανιδιοτελής, δαπάνησε όλη την τεράστια περιουσία του (300.000 δίστηλα τάλληρα) για τους σκοπούς της Επανάστασης και κατόρθωσε αν και αγνοούσε τη στρατιωτική τέχνη να διατηρήσει ζωντανή για ένα εξάμηνο την επαναστατική εστία της Χαλκιδικής.
Από τα οκτώ αγόρια του (είχε και τρία κορίτσια από τον γάμο του με τη Φαίδρα) τα τρία έπεσαν στον Αγώνα: ο Αθανασάκης Παπάς (1794-1826) πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Τούρκους και αποκεφαλίστηκε στη Χαλκίδα, ο Γιαννάκης Παπάς (1798-1825) πολέμησε δίπλα στον Παπαφλέσσα και σκοτώθηκε στη Μάχη στο Μανιάκι (20 Μαΐου 1825) και ο Νικολάκης Παπάς (1803-1827) σκοτώθηκε στη Μάχη του Καματερού (27 Ιανουαρίου 1827).
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/736#ixzz3tU7RNk43
Το όμορφο εκκλησάκι του Αγ. Κωνσταντίνου στο Σταυρό, έγινε πριν από πολλά χρόνια στη μνήμη του Κων. Ντούμα που σκοτώθηκε νέος σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα , απ’ την αείμνηστη μητέρα του
Ο ΑΥΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ
Κυριακή
6/12
02:00 
8°C
73%
2 Μπφ B
9 Km/h 
ΑΡΑΙΗ ΣΥΝΝΕΦΙΑ
08:00 
7°C
68%
2 Μπφ B
9 Km/h
ΚΑΘΑΡΟΣ 
14:00 
16°C
49%
2 Μπφ Δ
9 Km/h 
ΚΑΘΑΡΟΣ
20:00 
11°C
63%
2 Μπφ ΒΔ
9 Km/h 
ΚΑΘΑΡΟΣ
ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
“ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ..ΧΡΩΣΤΟΥΣΑΝ ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ..” ΒΟΪΔΙ “…
Αυτό που έχουμε πάθει τελικά όλοι μας με τους..ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ είναι εκτός πάσης..περιγραφής και λογικής , βεβαίως..βεβαίως , δεν φτάνει που είναι όλοι..ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ , κάποιοι μάλιστα έτυχε κάποτε να περάσουν και .. έξω απ’ το..Πανεπιστήμιο , όχι όμως..μέσα , το παίζουν “ κουλτουριάρηδες “ αλλά τελικά είναι και μεγάλοι..” φοροξεχασιάρηδες..”.
Και ενώ θα έπρεπε να είναι στα σπίτια τους , αν όχι κάπου αλλού , έχουν ΤΟ ΑΠΥΘΜΕΝΟ ΘΡΑΣΟΣ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΑΝΑΛΟΠΑΡΆΘΥΡΑ , ΝΑ ΜΑΣ ΚΟΥΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΔΆΧΤΥΛΟ , ΑΠΕΙΛΩΝΤΑΣ ΜΑΣ ΚΙ’ ΑΠΟ ΠΆΝΩ ..και δεν είναι ένας και δύο φίλοι μου , αλλά οσημέραι ..” αυξάνονται και..πληθύνονται “ και κατακυριεύουν τα Υπουργεία και όλες τα Κυβερνητικά ..” φιλέτα “, ΚΟΡΟΪΔΕΎΟΝΤΑΣ ΜΑΣ ΚΙ’ ΑΠΌ ΠΑΝΩ..
Δεν πάει και πολύς καιρός που επιτέλους ξεμπερδέψαμε (; ) με τον ‘Αμλετ της..σελήνης , Κ. Μητρόπουλο , που ναι μεν πήρε άριστα στις υποκριτικές του..δεξιότητες , αλλά στο τεστ αλήθειας δεν τα κατάφερε , με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα , μετά είχαμε την εκλεκτή κυρία Βαλαβάνη , που τελικά “ δεν έλεγε κουβέντα , κρατούσε όμως..μυστικά και..” ντοκουμέντα “ , πάει κι’ αυτή για..” βρούβες “ ..μας τελείωσε ..
Τώρα βέβαια , έχουν και το..βαρύ πυροβολικό τους , τον κ. Φλαμπουράρη , που εξακολουθεί..επιμόνως..επίμονα , να προσπαθεί να κρυφτεί πίσω απ’ το δάχτυλό του , ενώ όλα είναι εναντίον του , και δυστυχώς , ΓΕΛΆΕΙ ΚΑΙ Ο ΠΑΣΑ ..ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΣ , με τα καμώματά του και , εδώ είναι το νόστιμο , ΜΑΤΑΞΑΝΑΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ Ο ΑΓΝΌΣ ΚΑΙ ΣΕΜΝΟΣ κ.ΣΤΑΘΑΚΗΣ , ΠΟΥ Η ΤΑΝΆΛΙΑ ΤΟΝ ΠΙΑΝΕΙ ΥΠΟΤΡΟΠΟ , ΕΝΏ ΛΟΙΠΌΝ Ο ΦΙΛΟΣ ΜΑΣ , ΤΗΣ..ΠΑΡΕΑΣ ΒΛΈΠΕΙΣ ΚΙ’ ΑΥΤΌΣ , ΠΡΟΣΠΑΘΟΎΣΕ ΔΙΑ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ , ΟΧΙ ΤΩΝ..ΑΜΝΩΜ ΑΛΛΆ ΤΩΝ..ΣΥΡΙΖΟΫΠΟΥΡΓΩΝ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΟ..” ΝΤΟΥΚΟΥ “ , ΝΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΞΑΝΑΠΙΑΣΕ ΤΟ ..” ΦΟΡΟΔΟΚΑΝΟ “ ΑΠ’ ΤΟ ΠΟΔΑΡΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΙΑ ΝΑ..ΞΕΦΥΓΕΙ ..
Βέβαια δεν παίρνουμε και όρκο, ότι θα..τιμωρηθεί όπως του πρέπει , γιατί αν ήταν έτσι θα έπρεπε να ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΤΙΜΩΡΗΘΕΙ , από καιρό για πολλά και διάφορα ..
Και ο έρμος ο Έλληνας , ο καταταλαιπωρημένος και..στραγγισμένος απ’ την τόση αφαίμαξη , βλέπει όλα αυτά , κουνάει με..σημασία τον κεφάλι του ψιθυρίζοντας , ΚΑΛΑ , ΤΈΤΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙΛΟΙ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ; Γιατί κατά πως πάμε , ΟΛΟΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΣΤΗ…” ΣΕΝΤΡΑ “ , ΤΟ ΘΥΜΆΣΤΕ ΑΥΤΟ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ ;
ΕΚΕΙ ΒΈΒΑΙΑ , ΥΠΉΡΧΕ Ο..” ΕΠΙΛΟΧΙΑΣ “ ΤΟΥ ΛΟΧΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΒΓΑΖΕ ΣΤΗ ΣΕΝΤΡΑ , ΕΔΩ ΌΜΩΣ ; ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΛΜΉΣΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ; ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ “ ΣΠΑΣΕΙ “ ΤΗΝ..ΑΛΥΣΙΔΑ , ΕΚΤΟΣ ΑΝ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΑΣ , ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ ΝΟΜΙΚΟΣ ..ΠΕΙ ΚΑΤΙ , ΑΛΛΑ …ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΙ’ ΑΥΤΟ…ΔΥΣΤΥΧΩΣ , οπότε ΘΑ ΑΠΟΤΑΘΟΎΜΕ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΤΟΝ ΑΛΕΦΑΝΤΟ , ΠΟΥ ΓΙΟΡΤΆΖΕΙ ΚΙΟΛΑΣ ΑΥΡΙΟ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ “ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ “ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΚΑΤΙ ΣΧΕΤΙΚΆ …
Εν τω μεταξύ , ο μπάρμπα Μήτσος , ο γιουργουποιμήν , μας έστειλε κι’ αυτός το παράπονο – ραβασάκι του απολαύστε το….
ΟΙ ΡΟΖ..ΣΥΡΙΖΟΞΕΧΑΣΙΑΡΗΔΕΣ..
Οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ ξέραμε πως είναι..” κουλτουριάρηδες .
όμως δεν είναι μόνο αυτό , είναι και..” ξεχασιάρηδες “,
βέβαια δεν ξεχάσανε “ τριάκοντα..αργύρια “
μόνο 36 ακίνητα και λίγα..εκατομμύρια
τουτέστιν μας δουλεύουνε , αβέρτα και..κουβέρτα
μας έβαλαν στον ύπνο εμάς , κι’ εκείνοι σούρτα φέρτα
και φάγαμε αδέρφια μου , ΑΡΙΣΤΕΡΗ..ΣΦΑΛΙΑΡΑ
ΠΟΥ ‘ΣΑΙ ΒΡΕ ΧΑΡΥ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣ ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΤΟΥ..ΝΤΑΛΑΡΑ ….!! Κ.Κ.-
ΣΗΜ: Ως γνωστόν ο λαμπρός σατυρικός Βασίλης Τριανταφυλλίδης , ή Χάρυ Κλιν , είπε το περίφημο
“ ΔΕΝ ΜΑΣ……ΖΕΙΣ ΡΕ..ΝΤΑΛΑΡΑ ;
Και μην ανησυχείτε αδέρφια , πλησιάζουν Χριστούγεννα και εκτός απ’τη γέννηση του Χριστού μας , ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ’ΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΚΑΙ..ΑΜΑΣΤΑΣΗ …!!!
Α Μ Η Ν …
¨ Καλό σας ξημέρωμα
Απ’ το “ Λιδωρίκι “με αγάπη …Κ
No comments:
Post a Comment