14.11.14

ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ…ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ..

Κάπου  στη  δεκαετία του  1890 , η Μαρία Δ.Σακαρέλουκι' ο  μικρός  τότε  αδελφός  της Κ.Σακαρέλος , με  ένα  χαρακτηριστικό δείγμα γιορτινής  φορεσιάς , συνηθισμένη στα  μικρά  αγόρια  της  τάξης των επαγγελματιών  και  εμπόρων .

Κάπου στη  δεκαετία  του  1890 , η  Μαρία  Σακαρέλλου  κι’ ο  μικρός αδελφός  της  Κ.Σακαρέλλος  , με  ένα  χαρακτηριστικό δείγμα γιορτινής  φορεσιάς  συνηθισμένης στα  μικρά αγόρια της τάξης των  επαγγελματιών  και  εμπόρων .

 

 

Καλημέρα  αδέρφια  Λιδορικιώτες ..

Καλημέρα στους  φίλους  μας  αλλά  και  σε  όλο  τον  κόσμο που  σκέφτεται  και  μιλάει..Ελληνικά ..

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  ΣΗΜΕΡΑ  14  ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ  2014

Ανατολή Ήλιου: 07:03
Δύση Ήλιου: 17:15
Σελήνη 22 ημερών

ΧΡΟΝΙΑ  ΠΟΛΛΑ 

Σε  όσες  και  όσους γιορτάζουν ή  έχουν γενέθλια

Η οικογένειά  μας  σήμερα  έχει  γιορτή , γιορτάζει  ο  γαμπρός  μας  ο  Φίλιππος

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ   ΟΛΟΙ  ΜΑΣ  ΤΑ  ΚΑΛΥΤΕΡΑ , ΝΑ  ΕΙΝΑΙ  ΚΑΛΑ  ΜΕ  ΤΗΝ  ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΆ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΝΤΌΣ..ΥΓΕΊΑ ..

Του  στέλνουμε  ένα  μπουκέτο  τριαντάφυλλα , από  κάποια  αυλή  του  Λιδορικιού που  τόσο  αγαπάει

    ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΣ   ΦΙΛΙΠΠΕ …

ΣΑΝ  ΣΗΜΕΡΑ

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

μ. Χ.

1851

Ο αμερικάνος συγγραφέας Χέλμαν Μέλβιλ εκδίδει στις ΗΠΑ το μυθιστόρημά του Μόμπι Ντικ, ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

1896

Καταρρακτώδης βροχή προκαλεί έντοναπλημμυρικά φαινόμενα σε Αθήνα και Πειραιά με μεγάλες καταστροφές. 61 νεκροί και κατάρρευση 450 σπιτιών

1910

Λαμβάνει χώρα η πρώτη απονήωση στην ιστορία της αεροπορίας. Ο Γιουτζίν Ιλάι σηκώνει ένα αεροπλάνο από το κατάστρωμα του καταδρομικούΜπέρμιγχαμ.

1912

Ο ελληνικός στρατός εισέρχεται στην Κορυτσά και το πολεμικό ναυτικό απελευθερώνει τις Οινούσσες, κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού Πολέμου.

1989

Ο Μάνος Χατζιδάκις ιδρύει την Ορχήστρα των Χρωμάτων.

2008

Ινδικό διαστημικό όχημα προσεδαφίζεται στη Σελήνη, για πρώτη φορά από την έναρξη του διαστημικού προγράμματος της ασιατικής χώρας πριν από 45 χρόνια.

ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ

. Χ.

1765

Ρόμπερτ Φούλτον, αμερικανός μηχανικός, εφευρέτης του πρώτου ατμοκίνητου πλοίου και του πρώτου υποβρυχίου. (Θαν. 24/2/1815)

1840

Κλοντ Μονέ, γάλλος ζωγράφος, ένας από τους δημιουργούς του ιμπρεσιονισμού. (Θαν. 5/12/1926)

1949

Βαγγέλης Γερμανός, τραγουδιστής και συνθέτης.

ΘΑΝΑΤΟΙ

. Χ.

565

Ιουστινιανός (Φλάβιος Πέτρος Σαββάτιος Ιουστινιανός), αυτοκράτορας του Βυζαντίου. (Γεν. 11/5/483)

1831

Γκέοργκ Βίλχελμ Χέγκελ, γερμανός φιλόσοφος. (Γεν. 27/8/1770)

1841

Τόμας Μπρους, 7ος κόμης του Έλγιν, Σκωτσέζος ευγενής και δυπλωμάτης, γνωστός από την αφαίρεση των γλυπτών του Παρθενώνα. (Γεν. 20/7/1776)

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/1411#ixzz3J2G25LLZ

Δεκαετίοα  '20.Κ.Καραχάλιος με τη γυναίκα του και  όρθιος ο κουνιάδος  του Ηλ.Κάγκαλος

Δεκαετία  του  ‘20 , ο Κ.Καραχάλιος  με  τη  γυναίκα  του Παγώνα και  όρθιος  ο  κουνιάδος  του  Ηλίας  Κάγκαλος – Β’ζωνολιάς  στρατιώτης

Η πλημμύρα του Αγίου Φιλίππου

17

Ως «Πλημμύρα του Αγίου Φιλίππου» έμεινε στην ιστορία η θεομηνία που έπληξε την Αθήνα και τον Πειραιά την Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 1896, ανήμερα της εορτής του Αποστόλου Φιλίππου, προκαλώντας τον θάνατο 61 ανθρώπων και τεράστιες υλικές καταστροφές.

Στην μετολυμπιακή Αθήνα της «Μεγάλης Ιδέας» και του «Δυστυχώς Επτωχεύσαμεν», η ημέρα δεν ξεκίνησε καλά. Από τις πρώτες πρωινές ώρες έβρεχε καταρρακτωδώς και η αίσθηση που υπήρχε σε πολλούς κατοίκους του κλεινού άστεως ήταν ότι κάτι κακό θα συνέβαινε. Η Αθήνα εκείνη την εποχή ήταν ανοχύρωτη πόλη, όσον αφορά στα έργα υποδομής. Θύμιζε ένα μεγάλο χωριό, με δρόμους χωμάτινους, μικρά πρόχειρα κατασκευασμένα σπίτια, ανύπαρκτο αποχετευτικό δίκτυο, ενώ τα δύο ιστορικά ποτάμια του λεκανοπεδίου, ο Κηφισός και ο Ιλισσός ήταν ακόμη «ασκεπή» και μια διαρκής απειλή σε περίπτωση νεροποντής.

Από τις μεσημεριανές ώρες της 14ης Νοεμβρίου πολλοί δρόμοι της πρωτεύουσας είχαν καταστεί αδιάβατοι ή είχαν καταστραφεί τελείως. Γεφύρια είχαν καταρρεύσει, μάντρες είχαν καταπέσει, σπίτια είχαν πλημμυρίσει και οι πρώτες πληροφορίες για νεκρούς έκαναν τον γύρο της Αθήνας. Ιδιαίτερα επλήγη η συνοικία Βατραχονήσι (εκεί που βρίσκεται σήμερα το εκκλησάκι της Αγίας Φωτεινής, στην αρχή της Λεωφόρου Βουλιαγμένης) από την υπερχείλιση του Ιλισσού. Η γέφυρα του Παναθηναϊκού Σταδίου κατέρρευσε από τα ορμητικά νερά του ποταμού και ανάμεσα στα φερτά υλικά που κατέβαζε μπορούσε κανείς να διακρίνει πτώματα ανθρώπων και ζώων. Τουλάχιστον 12 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην περιοχή, ενώ πολλά σπίτια πλημμύρισαν και καταστράφηκαν ολοσχερώς.

Σημαντικές ζημιές υπέστησαν και οι συνοικίες Βάθη, Αγίου Παντελεήμονα και Κολοκυνθούς, όπου έχασαν τη ζωή τους οκτώ άνθρωποι. Λόγω της πλημμύρας ανατράπηκε η ατμομηχανή της αμαξοστοιχίας που ερχόταν από την Πάτρα, με αποτέλεσμα να καταπλακωθεί ο μηχανικός και να τραυματισθεί βαριά ο θερμαστής.

Η Αθήνα αποκόπηκε, όχι μόνο από την υπόλοιπη Ελλάδα, αλλά και από τον Πειραιά και η συγκοινωνία για κάποιες ημέρες γινόταν δια θαλάσσης. Ο Πειραιάς υπέστη και αυτός μεγάλες καταστροφές από τη θεομηνία. Οι νεκροί έφθασαν τους 40 στις διάφορες συνοικίες του, ενώ κατέρρευσαν τουλάχιστον 450 σπίτια. Η πόλη για δύο ημέρες φωτιζόταν από τα ηλεκτρικά των πλοίων. Ιδιαίτερα επλήγησαν τα Καμίνια, που λόγω συσσώρευσης υδάτων από την υπερχείλιση του Κηφισού και 22 ακόμη χειμάρρων που διέσχιζαν την περιοχή, απομονώθηκαν για μέρες από τον υπόλοιπο Πειραιά. Μεγάλες ζημιές υπέστη και το Νέο Φάληρο, τόπος αναψυχής για τους πλούσιους Αθηναίους εκείνη την περίοδο.

Στο στόχαστρο του αντιπολιτευόμενου Τύπου, όπως ήταν φυσικό, βρέθηκε από την πρώτη στιγμή ο πρωθυπουργός Θεόδωρος Δηλιγιάννης, που διακρινόταν για τα μεγάλα λόγια του. Από την επόμενη ξεκίνησε έρανος για την αποκατάσταση των πλημμυροπαθών. Οι πρώτοι που συνεισέφεραν ήταν ο διάδοχος Κωνσταντίνος (1500 δρχ) και ο επιχειρηματίαςΑνδρέας Συγγρός (2000 δρχ). Πάντως, ένα βασικό μέλημα των κυβερνώντων στη συνέχεια ήταν η κάλυψη της κοίτης των δύο ποταμών, Κηφισού και Ιλισσού, που δημιουργούσαν σημαντικά προβλήματα σε Αθήνα και Πειραιά, ύστερα από κάθε έντονη βροχόπτωση. Εκπονήθηκαν αρκετές μελέτες, αλλά τα έργα κάλυψης πρώτα του Ιλισσού ξεκίνησαν μόλις τη δεκαετία του '30.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/698#ixzz3J2GK9X6D


Τόμας Μπρους (Λόρδος Έλγιν)
1766 – 1841

Τόμας Μπρους (Λόρδος Έλγιν)

5

Σκωτσέζος στρατιωτικός, διπλωμάτης και συλλέκτης έργων τέχνης, περιώνυμος για τη συλλογή του με τα γλυπτά του Παρθενώνα, γνωστά και ως «Ελγίνεια Μάρμαρα».

Ο Τόμας Μπρους, 7ος κόμης του Έλγκιν και 11ος κόμης του Κινκάρντιν (Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin and 11th of Kincardine), όπως είναι το πλήρες όνομά του, γνωστός και ως Ελγίνος και λόρδος Έλγιν στη χώρα μας, γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1766 στο Μπλούμχολ της κομητείας Φάιφ της Σκωτίας. Ήταν ο δεύτερος γιος του Τσαρλς Μπρους, 5ου κόμη του Έλγκιν και της συζύγου του Μάρθας Γουάιτ.

Το 1785 κατατάχθηκε στο βρετανικό στρατό με το βαθμό του ανθυπολοχαγού κι έφθασε μέχρι το βαθμό του υποστράτηγου. Από το 1790 και μετά ακολούθησε διπλωματική καριέρα, πρώτα ως πρεσβευτής στις Βρυξέλλες (1790) και στις συνέχεια στο Βερολίνο (1795), κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου του πολέμου κατά της Γαλλίας.

Στις 11 Μαρτίου 1799 νυμφεύθηκε τη Μέρι Νέσμπιτ, με την οποία θα αποκτήσει τέσσερα παιδιά. Λίγο αργότερα τοποθετήθηκε έκτακτος πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη, λόγω της εκστρατείας του Ναπολέοντα στην Αίγυπτο, με οδηγίες να ασχοληθεί αποκλειστικά με πολιτικά ζητήματα.

Το Μάιο του 1800 ο Έλγιν έστειλε στην Αθήνα τον γραμματέα της πρεσβείας Γουίλιαμ Χάμιλτον μαζί με έξι καλλιτέχνες και τεχνίτες από την Ιταλία για την καταγραφή των αρχαίων μνημείων της Αττικής και ιδιαίτερα του Παρθενώνα. Ο αρχικός σκοπός του ήταν να λάβει εκμαγεία από διάφορα μνημεία για να διακοσμήσει την έπαυλή του στη Σκωτία.

Όταν τα διεθνή πολιτικά γεγονότα οδήγησαν την Τουρκία σε συμμαχία με τη Μεγάλη Βρετανία εναντίον της Γαλλίας, ο Έλγιν άδραξε την ευκαιρία για να ωφεληθεί προσωπικά και ν’ αποκτήσει μία τεράστια συλλογή από αρχαιότητες. Το 1801 κατόρθωσε να αποσπάσει επιστολή από τον καϊμακάμη Σεγούτ Αβδουλάχ, που εκείνη την περίοδο αντικαθιστούσε τον Μεγάλο Βεζύρη στην Κωνσταντινούπολη, με την οποία προέτρεπε τις οθωμανικές αρχές στην Αθήνα να επιτρέψουν στους ανθρώπους του να ενεργήσουν ανασκαφές γύρω από την Ακρόπολη, υπό τον όρο να μην προξενήσει ζημιές στα μνημεία.

Από το 1801 έως το 1804 τα συνεργεία του Έλγιν δρούσαν στην Ακρόπολη, προκαλώντας σημαντικές ζημίες στα γλυπτά και το ίδιο το μνημείο, αποσπώντας και διαμελίζοντας ένα σημαντικό μέρος (περίπου το ήμισυ) από το σωζόμενο γλυπτό διάκοσμο του Παρθενώνα, μαζί με ορισμένα αρχιτεκτονικά μέλη, όπως ένα κιονόκρανο κι ένα σπόνδυλο από κίονα. Οι αφαιρούμενες αρχαιότητες συσκευάζονταν σε κιβώτια και μεταφέρονταν δια θαλάσσης στην Αγγλία. Το 1802 φορτώθηκαν τα πρώτα 12 κιβώτια στο ιδιόκτητο ιστιοφόρο του Έλγιν «Μέντωρ». Το πλοίο, όμως, βυθίστηκε στον Αβλέμονα των Κυθήρων και χρειάστηκαν δύο χρόνια για την ανέλκυσή τους.

Το 1803 επιστρέφοντας στην Αγγλία κρατήθηκε αιχμάλωτος στη Γαλλία, όταν παραβιάστηκε η συνθήκη της Αμιένης, και μόλις το 1806 επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου ήδη είχε γίνει αντικείμενο κριτικής από διακεκριμένους συμπατριώτες του (Ντότγουελ, Ντάγκλας, Κλαρκ, Σμιθ, Χόμπχαουζ) για τη μεταφορά των ελληνικών γλυπτών στην Αγγλία. Τον κατηγόρησαν ως κοινό κλέφτη και βάνδαλο, που με αθέμιτα μέσα (δωροδοκίες κλπ) λήστεψε σεβαστά μνημεία του πολιτισμού για ίδιον όφελος.

Το 1807, ο Έλγιν προκάλεσε σκάνδαλο, όταν κατηγόρησε τη σύζυγό του για μοιχεία και την έσυρε στα δικαστήρια, απαιτώντας από τον εραστή της ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Το ζευγάρι χώρισε τον επόμενο χρόνο και ο Έλγιν ξαναπαντρεύτηκε το 1810 με την  Ελίζαμπεθ Τάουνσεντ, με την οποία απέκτησε 7 παιδιά. Όμως, είχε χάσει την περιουσία του, εξαιτίας των τεράστιων ποσών που δαπάνησε για τα συνεργεία του, τη μεταφορά των γλυπτών και τις δωροδοκίες των Τούρκων αξιωματούχων, κι έτσι το 1816 αναγκάστηκε να πουλήσει μισοτιμής τη συλλογή του με τα «Μάρμαρα του Παρθενώνα» στο Βρετανικό Μουσείο, όπου βρίσκονται μέχρι σήμερα. Από το 1790 έως το 1840 μετείχε στη Βουλή των Λόρδων ως αντιπρόσωπος της Σκωτίας, αλλά η παρουσία του στη δημόσια ζωή της Μεγάλης Βρετανίας ήταν μικρή.

Ο Τόμας Μπρους 7ος κόμης του Έλγκιν και 11ος κόμης του Κινκάρντιν πέθανε στις 14 Νοεμβρίου 1841, στο Παρίσι, όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του προκειμένου να αποφύγει τους δανειστές του.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/1068#ixzz3J2GeY9U8

Λιδορικιώτες ( ίσως  κι' άλλοι  Δωριείς ) με  παραδοσιακές φορεσιές των  αρχών ή  του τέλους του  προηγούμενου  αιώνα , στο  Λαύριο όπου  δούλευαν εργάτες  στα  μεταλλεία  του . Ανάμεσά  τους αναγνωρίστηκε ο Θυμ. Κουλόπουλος , καθ

Λιδορικιώτες  αλλά και  άλλοι  Δωριείς με  παραδοσιακές  φορεσιές του  προπερασμένου  αιώνα , στο Λαύριο όπου  δούλευαν  εργάτες  στα  μεταλλεία  του ανάμεσά τους  αναγνωρίστηκε  και  ο  Θύμιος  Κουλόπουλος

 

Απόστολος Φίλιππος
? – 87

 Απόστολος Φίλιππος

10

Ένας από τους 12 μαθητές του Χριστού, η μνήμη του οποίου τιμάται από την εκκλησία στις 14 Νοεμβρίου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι φέρουν το όνομα Φίλιππος και Φιλιππία.

Ο Φίλιππος καταγόταν από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας, ήταν δηλαδή συμπολίτης των δύο άλλων μαθητών του Ιησού, του Ανδρέα και του Πέτρου. Όταν ο Χριστός τον συνάντησε στη Γαλιλαία τον κάλεσε με τη φράση «ακολούθει μοι». Και ο Φίλιππος τον ακολούθησε κι έγινε μαθητής του.

Στο μεταξύ, ο Φίλιππος σε μία συνάντηση με τον φίλο του Ναθαναήλ του λέει: «Άκουσε φίλε μου. Εκείνον για τον οποίο έγραψε ο Μωυσής στο Νόμο και προφήτευσαν οι προφήτες, τον βρήκαμε. Είναι ο Ιησούς, το παιδί του Ιωσήφ, από την πόλη Ναζαρέτ». Ο Ναθαναήλ απορεί και διερωτάται: «Είναι δυνατό να βγει κάτι καλό από τη Ναζαρέτ;». «Έλα και θα δεις» του αντέτεινε ο φίλος. του. Ο Ναθαναήλ υπακούοντας στην παράκληση του Φίλιππου πήγε να δει τον Χριστό, με αποτέλεσμα να πιστέψει και να γίνει μαθητής του.

Κατά την Πεντηκοστή, ο Φίλιππος, όπως και οι άλλοι μαθητές του Χριστού, έλαβε τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος και αφοσιώθηκε με ζέση στην κήρυξη του Ευαγγελίου. Στην Ιεράπολη της Φρυγίας οι ειδωλολάτρες τον συνέλαβαν και ύστερα από πολλά βασανιστήρια, μαρτύρησε πάνω στο σταυρό το 87. Σύμφωνα, όμως, με τον Κλήμεντα τον Αλεξανδρέα, ο Φίλιππος πέθανε ειρηνικά στην ίδια πόλη.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/1067#ixzz3J2H1cyy4

 

Μόμπι-Ντικ

Ένα από τα αριστουργήματα της αμερικανικής και της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Η πλειονότητα των κριτικών δέχεται ότι το μυθιστόρημα του Χέρμαν Μέλβιλ στέκεται στο ίδιο δημιουργικό ύψος με τις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες και τα έργα του Σαίξπηρ. Το βιβλίο κυκλοφόρησε πρώτα στην Αγγλία στις 18 Οκτωβρίου 1851 με τον τίτλο Η Φάλαινα και ένα μήνα αργότερα (14 Νοεμβρίου 1851) στις ΗΠΑ, με τον τίτλο Μόμπι Ντικ ή Η Φάλαινα.

Ο Μόμπι Ντικ είναι μια θαλασσινή περιπέτεια, γεμάτη συμβολισμούς και μεταφορές. Με αφηγητή τον ναύτη Ισμαήλ, παρακολουθούμε το ταξίδι ενός σαλεμένου καπετάνιου, ονόματι Αχαάβ, που έχει βάλει σκοπό της ζωής του να ανακαλύψει και να σκοτώσει μια θηριώδη λευκή φάλαινα με το όνομα Μόμπυ Ντικ, η οποία σε ένα προηγούμενο ταξίδι τού είχε κόψει το πόδι σε μια μονομαχία τους στη θάλασσα. Ο Μέλβιλ, που είχε δουλέψει χρόνια ως ναυτικός, εστιάζεται σ' έναν «άνθρωπο που δε φοβάται Θεό, που μοιάζει με Θεό, είναι υπέροχος άνθρωπος ο Καπετάν Αχαάβ».

Το πολυσέλιδο μυθιστόρημα περιγράφει την επικών διαστάσεων σύγκρουση Αχαάβ και Μόμπι Ντικ, που είναι, κατ' επέκταση, μια αναμέτρηση ανάμεσα στις δυνάμεις της Φύσης και τον Άνθρωπο. Ο «Μόμπι Ντικ» δεν είναι μόνο μια συναρπαστική ναυτική περιπέτεια, αλλά ένα φιλοσοφικό δοκίμιο για τη φύση του καλού και του κακού, για τον άνθρωπο και τη μοίρα του. Συν τοις άλλοις, είναι ένα εγκυκλοπαιδικό μυθιστόρημα, που δίνει στον αναγνώστη πληθώρα πληροφοριών για τη ζωή στη θάλασσα και τη φαλαινοθηρία.

Το βιβλίο του Μέλβιλ κυκλοφόρησε σε μια περίοδο που οι ΗΠΑ βρίσκονταν σε μια φάση μεταμόρφωσης, από μια συνομοσπονδία αποικιών σε ένα κράτος με επεκτατικές βλέψεις (Πόλεμοι κατά των Μεξικανών και Ινδιάνων, Επέκταση στη Δύση), αλλά και στα πρόθυρα του Εμφυλίου Πολέμου, με τις μεγάλες κοινωνικές διαφορές Βορείων και Νοτίων. Ήταν, όμως, και μια περίοδος αρκετά δημιουργική για τα αμερικανικά γράμματα.

Το 1850 ο Ναθάνιελ Χόθορν δημοσίευσε το δικό του αριστούργημα, το μυθιστόρημα Το Άλικο Γράμμα, μια εμβριθή μελέτη για το καλό και το κακό, που επηρέασε σημαντικά τον γείτονα και φίλο του Μέλβιλ στη συγγραφή του Μόμπυ Ντικ. Το 1852 η Χάριετ Μπίτσερ Στόου κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της Η Καλύβα του Μπαρμπά-Θωμά, ένα από τα πλέον ευπώλητα βιβλία στην εκδοτική ιστορία των ΗΠΑ. ΄Όμως, το μυθιστόρημα του Μέλβιλ πέρασε απαρατήρητο, με αρνητική στο μεγαλύτερο μέρος της την κριτική. Χρειάστηκε να φθάσουμε στη δεύτερη δεκαετία του 20ου αιώνα για να αναγνωρισθεί από τους Μοντερνιστές η σπουδαιότητα του Μόμπυ Ντικ και η Αμερική να ανακαλύψει ένα μεγάλο συγγραφέα.

Ο Μόμπυ Ντικ έχει μεταφερθεί επανειλημμένα στον κινηματογράφο, στο θέατρο και την τηλεόραση. Καλύτερη διασκευή για τη μεγάλη οθόνη θεωρείται η ομώνυμη ταινία του Τζον Χιούστον, παραγωγής 1956, σε σενάριο του συγγραφέα Ρέι Μπράντμπερι και με πρωταγωνιστή τον Γκρέγκορι Πεκ στο ρόλο του Αχαάβ.

Στα ελληνικά, το μυθιστόρημα του Χέρμαν Μέλβιλ Μόμπυ Ντικ κυκλοφορεί στην κλασική έκδοση του Gutenberg, σε μετάφραση Α. Κ. Χριστοδούλου.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/342#ixzz3J2Hali4Z

Ο   ΑΥΡΙΑΝΟΣ  ΚΑΙΡΟΣ   ΣΤΟ  ΛΙΔΟΡΙΚΙ

meteo.gr

Σάββατο
15/11

02:00

11°C

97%

2 Μπφ Α
9 Km/h

ΣΥΝΝΕΦΙΑΣΜΕΝΟΣ

ΠΡΟΣΟΧΗ: Συνθήκες δημιουργίας αιθαλομίχλης!


Μικρή πιθανότητα βροχής

08:00

11°C

98%

2 Μπφ NA
9 Km/h

ΑΣΘΕΝΗΣ ΒΡΟΧΗ

14:00

16°C

69%

2 Μπφ Α
9 Km/h

ΑΣΘΕΝΗΣ ΒΡΟΧΗ

20:00

13°C

89%

2 Μπφ NA
9 Km/h

ΑΡΑΙΗ ΣΥΝΝΕΦΙΑ

ΠΡΟΣΟΧΗ: Συνθήκες δημιουργίας αιθαλομίχλης!


 

Λιδορικιώτες στη δεκαετία  1910,απο  αριστ.Κ.Παπαδάκης-Μπαζές,Ζησ.Κούστας,Κ.Κόκκινος-Κορδοπλής,Σπυρ.Πανάγος

Μια  Λιδορικιώτικη συντροφιά στη  δεκαετία  του  1910 , από  αριστερά  : Κ.Παπαδάκης – Μπαζές , Ζήσης  Κούστας , Κώστας  Κόκκινος – Κορδοπλής  και  Σπύρος Πανάγος

Καλό  σας  μεσημέρι , να  περνάτε  καλά

Απ’ το πανέμορφο  “ Λιδωρίκι “ με  αγάπη …Κ.Κ.-

No comments: