Θυμάστε όλοι , αγαπημένοι μου φίλοι , το υπέροχο κινηματογραφικό έργο των αλησμόνητων Ελλήνων , Ζυλ Ντασσέν και Μελίνας Μερκούρη , έργο που πολλή δόξα , μα και...χρήμα , έφερε στην Πατρίδα μας , με την θεία μουσική του αξέχαστου και λατρεμένου Μάνου Χατζηδάκι , το σλόγκαν όμως " ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ " δεν ίσχυε πάντα , τουλάχιστον σε ορισμένους..τομείς .
Με αφορμή τα όσα έγιναν , αλλά και γίνονται καθημερινά , στην Πατρίδα μας , στο κράτος...χύμα , όπως θα μπορούσαμε να το λέμε , θα σας μεταφέρω μιά αυθεντική αφήγηση - μαρτυρία , ενός ανθρώπου που γιά κάποια , όχι πολλά , χρόνια εργάσθηκε οδηγός σε ταξί των Αθηνών , είναι ένα μικρό , πολύ μικρό κομμάτι , μιάς ενότητας , που σύντομα θ' αρχίσουμε να δημοσιεύουμε , με το γενικότερο τίτλο : " ΤΑ ΚΙΤΡΙΝΑ ΚΕΛΙΑ " .
Είναι η ..σκληρή , πολλές φορές , πραγματικότητα , της αθέατης πλευράς της καθημερινότητάς μας , που δυστυχώς σκεπασμένη απ' την...εικονική πραγματικότητα που μας παρουσιάζουν , δεν είναι συνήθως..ορατή διά γυμνού ..οφθαλμού...διαβάστε :
" Κυριακή πρωί , απόβρεχο με λιακάδα , όλη νύχτα έριξε..καρεκλοπόδαρα , τώρα όμως όλα δείχνουν πως θα 'χουμε μιά υπέροχη μέρα , γιά να δούμε...
Στην πλατεία Κυψέλης , με σταματάει μιά ωραία κυρία , και ευγενικά με ρωτάει , με μάλλον περίεργη προφορά , αν μπορώ να την πάω στο Αστυνομικό Τμήμα ....... , της απαντώ πως και βέβαια μπορώ να την πάω , αλλά δυστυχώς δεν ξέρω που ακριβώς είναι , αλλά θα το βρούμε .
Με καθησυχάζει λέγοντάς μου πως ξέρει πολύ καλά τη διαδρομή , και θα με καθοδηγήσει αυτή , κάθησε μπροστά , η ώρα είναι 10, 30 περίπου . Με ρώτησε , ευγενικά πάντα , αν μπορεί να καπνίσει , της απάντησα πως καιβέβαια μπορεί , και άναψα κι'εγώ τσιγάρο , παρατηρώντας κι' απο...κοντά , ότι η κυρία ήταν πράγματι πολύ όμορφη , ψηλή , καστανομελάχρινη , με πολύ όμορφο πρόσωπο και σώμα , την ρώτησα αν είναι Ελληνίδα , λόγω της προφοράς της και μου απάντησε , πως είναι απ' τη Ρουμανία .
Στο δρόμο τη ρώτησα , τι πάει να κάνει Κυριακάτικα στο τμήμα , κι χαμογελώντας μου απάντησε πονηρα , πως επειδή τα παιδιά την " προσέχουν " σε 'ο,τι αναποδιά της τύχει , τις Κυριακές τις αφιερώνει σ' αυτά .
Φτάσαμε , κατέβηκε κι εγώ κουνώντας το κεφάλι σκεφτόμουνα το τι τελικά γίνεται . Στο σπίτι το κουβέντιασα με τη γυναίκα μου που κι' αυτή κούνησε το κεφάλι ...
Δεν πέρασαν δυο μέρες καιδιαβάζω στην εφημερίδα πως σ'αυτό το στυνομικό τμήμα οι εσωτερική υπηρεσία , οι αδιάφθοροι , έκαναν ντου και τους " ξήλωσαν " όλους ...
Καταλαβαίνετε τι γινόταν , και να'ταν το μοναδικό τμήμα που παρείχε ..ξεχωριστές υπηρεσίες ......
Στο δρόμο τη ρώτησα , τι πάει να κάνει Κυριακάτικα στο τμήμα , κι χαμογελώντας μου απάντησε πονηρα , πως επειδή τα παιδιά την " προσέχουν " σε 'ο,τι αναποδιά της τύχει , τις Κυριακές τις αφιερώνει σ' αυτά .
Φτάσαμε , κατέβηκε κι εγώ κουνώντας το κεφάλι σκεφτόμουνα το τι τελικά γίνεται . Στο σπίτι το κουβέντιασα με τη γυναίκα μου που κι' αυτή κούνησε το κεφάλι ...
Δεν πέρασαν δυο μέρες καιδιαβάζω στην εφημερίδα πως σ'αυτό το στυνομικό τμήμα οι εσωτερική υπηρεσία , οι αδιάφθοροι , έκαναν ντου και τους " ξήλωσαν " όλους ...
Καταλαβαίνετε τι γινόταν , και να'ταν το μοναδικό τμήμα που παρείχε ..ξεχωριστές υπηρεσίες ......
No comments:
Post a Comment