ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ , Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ…ΑΡΧΙΖΕΙ..
Κινηματογραφικός παράδεισος…τέλος , χάθηκαν οι δροσερές νοσταλγικές γωνιές , που απολαμβάναμε την ταινία μας , με..σάμαλι- παστέλι – κοκ , φιστίκι - πασατέμπο , λεμονάδες – πορτοκαλάδες –..σινάλγκο …κλπ
********************
Ελάχιστοι θερινοί κινηματογράφοι έχουν απομείνει στην Αθήνα , αλλά και στην Ελλάδα ολόκληρη , το γλυκό..όνειρο των ξέγνοιαστων παιδικών μας χρόνων , δυστυχώς…μας τελείωσε ..
Τι να πρωτοθυμηθείς απ’ τον παλιό καλό καιρό , πολλοί οι τότε θερινοί κινηματογράφοι στο Παγκράτι , Παλλάς , Παγκράτιον , Λάουρα , Τιτάνια , Ρέα , Όαση , Μον Σινέ , μα τώρα…ερημιά ..
https://www.youtube.com/watch?v=Tb-CHmky2K8
Πνιγμένο τώρα το Παγκράτι μας , στις πολυκατοικίες τα..σκουπίδια και τα..σταθμευμένα αυτοκίνητα , ούτε να..ανασάνεις δεν μπορείς , μα έτσι και περάσεις κι’ απ’ την..Πρατίνου , αντικρίζεις την “ Όαση “ , τον παλιό καλό θερινό κινηματογράφο , που πάντα μας έβαζε διαλεχτά έργα ..και μας έκανε να περνάμε ονειρεμένες βραδιές..κι’ αλλάζουν αυτομάτως όλα , και τότε ..απλά κλείνεις τα μάτια και..ονειρεύεσαι ..
Τα..μουχλιασμένα , απ’ τη ζέστη και την υγρασία καλοκαιρινά βράδια , η Όαση και όλοι οι άλλοι θερινοί της περιοχής , ήταν τα ..καταφύγιά μας , το τερπνόν μετά του..ωφελίμου , και του..δροσερού , βεβαίως…βεβαίως ..
Με μερικές ..δραχμούλες , για εισιτήριο και για τα..σχετικά του ..διαλείμματος , έμπαινες στον..Παράδεισο , για λίγες ..ώρες ..οπλισμένος βέβαια και με λίγη..υπομονή . Κάτι να μπεις , κάτι να καλοκοιτάξεις και να ψιλοκουβεντιάσεις , αν ήσουν με παρέα , έσβηναν τα φώτα , και άρχιζε πλέον η..τροχο…δρόμηση για την ..απογείωση , που μπορεί να καθυστερούσε..λιγουλάκι , επίκαιρα , μερικαί σκηναί του..επόμενου έργου , μερικαί σκηναί απ’ το έργο της..Πέμπτης ( ακόμα ήταν…Δευτέρα ) και του..Σαββατοκύριακου , άντε και δυο τρεις..διαφημισούλες τοπικών καταστημάτων και…τσουπ , το έργο…αρχίζει…αφού φυσικά γίνει το..μικροδιάλειμμα για την αλλαγή της..μπομπίνας ..
Το διάλειμμα όμως στο θερινό κινηματογράφο , είχε ξεχωριστή..ομορφιά και..νοστιμιά , βεβαίως..βεβαίως , γιατί μόλις ανάβανε τα φώτα , άκουγες μια γλυκιά παιδική , συνήθως , φωνή , που διαλαλούσε την..πραμάτεια , με τα στερεότυπα…σλόγκαν : ..Λέγετε παιδιά ..Στραγάλια , φιστίκια , πασατέμπος , σάμαλι , παστέλι..κοκ , λεμονάδες , πορτοκαλάδες , συνάλγκο και φυσικά ψώνιζαν , όσοι διαθέτανε το ..ανάλογο ποσό , απ’ το…χαρτζιλίκι τους
Στους μεγαλύτερους κινηματογράφους , οι πωλητές των..διαλειμμάτων , μπορούσε μα είναι και περισσότεροι του ενός , έχοντας φυσικά ο καθένας από μια ομάδα..προϊόντων , άλλος τα..ξηροκαρπικά , άλλος τα..αναψυκτικά και τέλος άλλος τα γλυκίσματα ..
Στη Τιτάνια όμως , που ήταν λίγο παραπάνω , στη Πλατεία Μεσολογγίου , υπήρχε ..” μάνατζερ “ των πωλητών , που βέβαια ήταν..πιτσιρικάδες , ο πασίγνωστος τα χρόνια εκείνα στο Παγκράτι Ανδρέας , ψηλός , φαλακρός με τη…μουστάκα του , μια πολύ γνώριμη φυσιογνωμία της Παγκρατιώτικης ζωής ..που , αν θυμάμαι καλά , δούλευε ένα φεγγάρι σερβιτόρος και στο εστιατόριο του Μπαμπέτα , στο τέρμα ..
Όσο για το χωριό μας , η δεκαετία του 60 , ήταν , πιστεύω , η καλύτερη μεταπολεμική περίοδός του , δημιουργήθηκε η Βιβλιοθήκη , Σύλλογοι , με αξιόλογη δράση έγιναν πολλές , πολιτιστικές εκδηλώσεις , πολιτιστικές..πολιτιστικές δηλαδή , όχι τζερτζελοπανήγυρα , έγιναν πολλές διαλέξεις με ομιλητές διακεκριμένους λογοτέχνες και επιστήμονες , παράλληλα σημαντική ήταν και η συμμετοχή μας στις εκδηλώσεις " Φωκικά " που διοργάνωνε η Νομαρχία , όλα αυτά όμως σιγά-σιγά ξέφτισαν ειδικά όταν άρχισε να γίνεται ..ασφυκτικός ο..κομματισμός , που τελικά τα διάλυσε όλα .
Όμορφα χρόνια εκείνα , ίσως δύσκολα , πιο δύσκολα απ' τα σημερινά , αλλά και πολύ πιο όμορφα , είχαμε λίγα..ελάχιστα , μας έλειπαν ..πολλά , μα τα χαμε ..όλα...
Τα ευλογημένα λοιπόν αυτά χρόνια , είχαμε και ..άρτον αλλά και..θεάματα , γι τον μεν..άρτο φρόντιζε ο αείμνηστος μπάρμπα Λιας Κάππος , αργότερα ο Γ. Μανουδάκης και τελευταίος ο φίλος Στάθης Γκίκας , που συνεχίζει ακόμα , όσο όμως για τα..θεάματα , βολευόμασταν καλά..καλά , είχαμε το θέατρό μας και τον κινηματογράφο μας , όχι βέβαια κάθε μέρα , όχι , αλλά είχαμε , κινηματογραφικά...ξεκινήσαμε , με τα επίκαιρα των Τ.Ε.Α , που σιγά-σιγά άρχισαν να προβάλουν και Ελληνικές ταινίες , πατριωτικού , κυρίως , περιεχομένου , και ειδικότερα , τα λεγόμενα έργα της ..φουστανέλας , με τα γνωστά παραδοσιακά θέματα .
Σιγά-σιγά όμως , άρχισε να παρουσιάζει ενδιαφέρον το θέμα , κι ' έτσι άρχισαν να εμφανίζονται , επαγγελματίες , πλανόδιοι κινηματογραφιστές , που σε τακτά διαστήματα , όχι πολύ συχνά στην αρχή , έρχονταν στο Λιδορίκι και έκαναν προβολές , κυρίως Ελληνικών έργων , φυσικά παλιών , αλλά που συγκινούσαν τους χωριανούς μας , οι προβολές γίνονταν σε καφενεία , και στην αίθουσα που ήταν κάτω απ' τα ΤΕΑ , τότε , εκεί που είναι η καφετέρια του Σπυρ. Πανάγου , τώρα .
Είναι χρήσιμο , νομίζω , να αναφέρουμε ορισμένα πράγματα και για το..κινηματογραφόφιλο κοινό , τους θεατές . Τον βασικό πυρήνα των θεατών αποτελούσαν οι πολλοί , τότε , Δημόσιοι υπάλληλοι και φυσικά οι οικογένειές τους , και θα πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη πως , σε αντίθεση με το τώρα , τότε οι υπάλληλοι σπάνια μετακινούνταν , γιατί ούτε ι.χ υπήρχαν , αλλά και οι μετακινήσεις δεν ήταν εύκολες όπως σήμερα . Τώρα το χωριό μας είναι άδειο τα Σαββατοκύριακα και τις γιορτές , η αργίες , ενώ τότε σπάνια έλειπαν οι υπάλληλοι που υπηρετούσαν στο Λιδορίκι , ύστερα οι υπηρεσίες δούλευαν και τα Σάββατα , κι' αν λάβουμε υπόψη μας πως το... ταξίδι Λιδορίκι - Αθήνα , ήταν σχεδόν..ημερήσια εκδρομή , εύκολα καταλαβαίνει κανείς το πόσο δύσκολη ήταν η συχνή μετακίνηση , χώρια που ήταν και πολύ..δαπανηρή .
Πρώτοι-πρώτοι , λοιπόν , πελάτες , οι υπάλληλοι , και οι κυρίες τους , που αποτελούσαν και την...καλή κοινωνία , του χωριού , και φυσικά είχαν και το προνόμιο των πρώτων..θέσεων , μαζί τους και οι οικονομικά εύρωστοι Λιδορικιώτες , οι έμποροι , οι επαγγελματίες που κατά κανόνα έκαναν παρέα με τους υπαλλήλους και τέλος , σε μικρό ποσοστό , οι γεωργοί και κτηνοτρόφοι . Τα πρώτα χρόνια , η ενημέρωση του κοινού γινόταν με τα...παραδοσιακά μέσα , τους ντελάληδες , τον Ζήσιμο και το Μαλάμο , που με το γραφικό , δικό τους , τρόπο ενημέρωναν τη Λιδορικιώτικη κοινωνία , για το έργο που θα παιζόταν , καθώς και το μαγαζί που θα γινόταν η προβολή καθώς και την ώρα έναρξης . Αργότερα , οι πλανόδιοι κινηματογραφιστές , ενημέρωναν τον κόσμο με τα μεγάφωνά τους , περιδιαβαίνοντας τους δρόμους , ενώ παράλληλα έβαζαν και σχετικά διαφημιστικά στ' Αλωνάκι και τη Βαθειά , με μερικές φωτογραφίες , απ' τις ταινίες και κυρίως τους πρωταγωνιστές .
Έτσι λοιπόν στις αρχές της δεκαετίας του 60 , βρέθηκε το χωριό μας να έχει , ειδικά το καλοκαίρι , δυο μόνιμους , σχεδόν , κινηματογράφους , που τους είχαν δυο Σαλωνίτες επιχειρηματίες , ο Ψιμούλης και ο Παν . Σκούρας , και οι δυο είχαν κινηματογράφους και στην Άμφισσα , και με τις ίδιες κόπιες έπαιζαν και στο Λιδορίκι , με κάποια χρονική διαφορά , βέβαια , μόλις τελείωνε η προβολή στην Άμφισσα , έπαιρναν την μπομπίνα και την έφερναν στο Λιδορίκι όπου συνεχιζόταν η προβολή , βέβαια αυτή η διαδικασία είχε και πολλές ..περιπέτειες και πολλά ..παρατράγουδα και ευτράπελα , γι' αυτά όμως θα μιλήσουμε κάποια άλλη φορά . Ο ένας καλοκαιρινός κινηματογράφος , το " Σινέ Άστρον " λειτουργούσε στο χώρο που υπάρχει ακόμα , κάτω απ' την ταβέρνα των Γιώργηδων στο οικόπεδο του Κουλόπουλου , και ο άλλος ακριβώς λοξά απέναντι , σε οικόπεδο του Ξενοφ. Καραμήτσου , εκεί που τώρα είναι το μπαρ του Λάκη του Παπαθανασίου .
Θα πρέπει εδώ ίσως να αναφέρουμε πως ένας εκ των δύο επιχειρηματιών , ο Παν.Σκούρας , ήταν παλιός γνώριμος του χωριού μας , ήταν αν θυμάμαι καλά , οδοντοτεχνίτης , και σύζυγος της οδοντογιατρού Νίκης Παπανικολάου (;) που ήταν από κάποιο διπλανό χωριό , Πεντάπολη ή Σκαλούλα , είχε δε ενοικιάσει και το ...περιβόητο τουριστικό περίπτερο που είχε φτιάξει ο Ε.Ο.Τ στο Στενό , μια άλλη...πονεμένη Λιδορικιώτικη ιστορία , για την οποία έχουμε πολλά να πούμε , σήμερα ο Παναγιώτης έχει μελισσοκομικές επιχειρήσεις και πολλές φορές κάνει σχετικές εμφανίσεις και στην τηλεόραση ενώ ένα φεγγάρι πέρασε κι' από τον πολιτικό ..στίβο σαν ..υποψήφιος Βουλευτής .
Οι κινηματογράφοι μας λοιπόν , έκαναν προβολές δυο φορές τη βδομάδα , και λόγω του ..σκληρού ανταγωνισμού , έφερναν καινούριες ταινίες , λόγω..Αμφίσσης φυσικά , πολλές φορές δε Α' προβολής που παίζονταν ταυτόχρονα με την Αθήνα , και συνήθως έσπαγαν τα...ταμεία , γιατί τότε το χωριό μας είχε πολύ κόσμο , ειδικά το καλοκαίρι και τις διακοπές Πάσχα και Χριστουγέννων , αφού όλοι οι εκτός Λιδορικίου Λιδορικιώτες , έκαναν διακοπές στο χωριό , δεν είχε ακόμα , βλέπεις , φουντώσει η μόδα της..θάλασσας . Θυμάμαι τα καλοκαίρια , έρχονταν παιδιά από Αθήνα , Θεσσαλονίκη , Πάτρα , κι' από άλλες πόλεις και πέρναγαν όλο σχεδόν το καλοκαίρι στο Λιδορίκι , με τους παππούδες και τους συγγενείς , κι εμείς που μέναμε μόνιμα στο χωριό , τα περιμέναμε πως και πως , και από τότε , απ' τα χρόνια εκείνα , υπάρχουν ακόμα δυνατές φιλίες που άντεξαν στο χρόνο , ακόμα πρέπει να αναφέρουμε πως διακοπές στο χωριό μας έκαναν και συγγενείς Δημ. Υπαλλήλων που υπηρετούσαν εδώ καθώς και 3-4 οικογένειες , που δεν είχαν καμιά σχέση με το χωριό μας , αλλά τους άρεσε κι' έρχονταν κάθε καλοκαίρι , κι έμεναν στο ξενοδοχείο του Παπαδόπουλου , στ' Αλωνάκι .
Αναφερθήκαμε πιο πάνω , στους κινηματογράφους μας , τους ..μόνιμους πλέον , Σινέ Ψιμούλης και ...Σκούρας φιλμς , ας μιλήσουμε και λίγο για τα υπόλοιπα ..θεάματα της εποχής που συμπλήρωναν την..πνευματική μας τροφή , για τους θιάσους , τα μπουλούκια που επισκέπτονταν το χωριό μας .
Πέρα όμως από αυτά είχαμε και ένα σωρό άλλες καλλιτεχνικές επισκέψεις , ακροβάτες , ταχυδακτυλουργοί , μάγοι , μέντιουμ - υπνωτιστές , αθλητές , παλαιστές - μπεχλιβάνηδες , καραγκιοζοπαίχτες , κουκλοθέατρα , μουζικάντηδες , παπατζήδες , απ' όλα είχε ο μπαξές , ότι μπορεί να βάλει ο νους σας .
Πολλοί από αυτούς , ήταν τακτικοί επισκέπτες του χωριού μας , και μάλιστα είχαν και συγκεκριμένες εποχές που έρχονταν , σε σημείο που οι Λιδορικιώτες ήξεραν και τους περίμεναν , όπως π.χ , ο θίασος της οικογένειας Προβελέγγιου , οι καραγκιοζοπαίχτες Μαυρομάτης και Βάγγος , η οικογένεια ακροβατών , Παππά , οι γνωστοί αθλητές , Σαμψών και Τρομάρας , όπως επίσης ένα ζευγάρι ακροβατών που είχε ένα μικρό κοριτσάκι , δεν θυμάμαι τ' όνομά του , αλλά έκανε καταπληκτικά πράγματα , τη βλέπαμε με ανοιχτό το στόμα , αλλά αυτό που έκανε φοβερή εντύπωση ήταν το ότι ο παρτνέρ , ο πατέρας της , ήταν ολίγον ...ευτραφής αλλά και.. ανάπηρος , μάλιστα , είχε μόνο το ένα του πόδι , κι' όμως έκανε ακροβατικά νούμερα με την κορούλα και τη γυναίκα του .
Επειδή δε , τις παραστάσεις τους τις έδιναν στο μαγαζί μας , στ' Αλωνάκι , όλη σχεδόν τη μέρα ήταν εκεί και παίζαμε με το κοριτσάκι , που ήταν λίγο μικρότερό μου , μού κανε δε μεγάλη εντύπωση , που δεν την άφηναν να φάει γλυκά , για να μην παχύνει και χάσει τη φόρμα , κι'αυτό το καημένο , γκρίνιαζε , σαν παιδάκι , αλλά πλήρωνε τη...δόξα και το..μεροκάματο φυσικά..
Τα τελευταία δε χρόνια , της όμορφης εποχής , έκανε , θυμάμαι , την εμφάνισή του κι ο...Τούρτουλας , τι ήταν ο Τούρτουλας ; μα φυσικά...ρουλέτα , ναι μια..περίεργη , ιδιοκατασκευή , με ένα εξ' ίσου...περίεργο τύπο , που την είχε , ένας Πειραιώτης , έτσι έλεγε , μάγκας , με την περίεργη τραγιάσκα του , το καλοπεριποιημένο μουστακάκι του , καλογυαλισμένο , στενό , παπούτσι , με μυτερό και λίγο ψηλό τακουνάκι , λαδωμένο μαλλί και φυσικά κουστουμάκι , στη...μέγκλα , έστηνε τον...Τούρτουλα , μπροστά στην ταβέρνα του Κώστα Αναγνωστόπουλου ( Κοτίνου ) εκεί που είναι τώρα το Φαρμακείο του Λάζαρου , κι' άρχιζε το...πανηγύρι , μαζευόταν η μαρίδα , αλλά και οι..μεγαλύτεροι φανατικοί του τζόγου , και άρχιζε το παιχνίδι .
Ο τούρτουλας λοιπόν , ήταν ένα μακρόστενο τραπέζι , που στην κορυφή του είχε ένα κουτί , θα μπορούσαμε να πούμε , απ' όπου κυλούσε ένα περίεργο μεγάλο ζάρι που είχε επάνω νούμερα , ό... γκρουπιέρης άφηνε τον τούρτουλα να πέσει με φόρα φωνάζοντας : έπεσε ο τούρτουλααας ..., το ζάρι κυλούσε πάνω στο τραπέζι που είχε γραμμένα διάφορα νούμερα , κάτι σαν ρουλέτα , μόνο που δεν ήταν στρογγυλή αλλά μακρόστενη , παραλληλόγραμμη , οι παίχτες είχαν ποντάρει πάνω στα νούμερα του τραπεζιού κι' όπου σταματούσε το ζάρι αυτό το νούμερο κέρδιζε , και φυσικά χαμένοι ήταν πάντα οι παίχτες .
Τούρτουλα όμως , είχε φτιάξει και ο σχωρεμένος ο Βαγγέλας , που είχε την ταβέρνα στο ισόγειο του Αντριτσαίϊκου στη Βαθειά , και μ’αυτόν “ ψυχαγωγούσε “ μικρούς και μεγάλους τζογαδόρους , κυρίως στα πανηγύρια , αλλά και στο χωριό μας που και που . Τον φόρτωνε στο αμάξι του και γύρναγε όλα σχεδόν τα πανηγύρια της περιοχής και όχι μόνον..
Ένα άλλο ..ενδιαφέρον θέαμα ήταν το μηχάνημα που έβγαζε το ωροσκόπιο των πελατών , μάλιστα , έλεγε την τύχη των πελατών , μικρών και μεγάλων , που έσπευδαν να μάθουν την τύχη τους , πληρώνοντας φυσικά το κάτι τις τους , προς μεγάλην ικανοποίησιν του ιδιοκτήτη του συστήματος αυτού .
Καλύτεροι πελάτες , φυσικά όλων αυτών των παιχνιδιών ήταν συνήθως οι πιτσιρικάδες , που ξαργύρωναν εκεί το λιγοστό χαρτζιλίκι τους , προκαλώντας τις γκρίνιες των γονιών τους , και αναγκάζοντας τους χωροφύλακες να κάνουν περαντζάδες διώχνοντας την πιτσιρικαρία , που απομακρυνόταν προσωρινά , αλλά σε λίγο ήταν πάλι εκεί .
Το σημαντικό όμως γεγονός στη Λιδορικιώτικη ζωή ήταν η άφιξη κάποιου θιάσου , κάποιου ..μπουλουκιού , όπως το λέγαν τότε , κι' αυτό γινόταν συχνά , γιατί όπως ξαναείπαμε , το Λιδορίκι ήταν καλή...πιάτσα , είχε δηλαδή ψωμί . Πολλοί ήταν οι θίασοι που περνούσαν , κατά καιρούς , απ' το χωριό μας, αλλά αυτός που είχε τις καλύτερες..σχέσεις , με τους Λιδορικιώτες , και ο τακτικότερος σε επισκέψεις ήταν ο θίασος της οικογένειας Προβελεγγίου .
Ο κύριος κορμός του θιάσου αποτελούνταν από τον Άγγελο Προβελέγγιο , και τη σύζυγό του την κυρία Καίτη , δυο ηλικιωμένους θεατρίνους , που είχαν φάει τη ζωή τους στο σανίδι , από τα τα δυο τους παιδιά , τον Κώστα και τη Νανά , που ήταν παντρεμένη με ηθοποιό , τον Νίκο Κατέχη , και ο θίασος συμπληρωνόταν από δυο - τρεις ακόμα ηθοποιούς , συνήθως κωμικούς , και βοηθητικών , κυρίως , ρόλων , ένας από αυτούς ήταν πάντα ο Μητσάκιας , ένα λιγόσωμο ηλικιωμένο ανθρωπάκι , που εκτός σκηνής περπατούσε σχεδόν με το...ζόρι , αλλά πάνω στη σκηνή ΄λες και μεταμορφωνόταν σε...δεκαοχτάρη , ο Μητσάκιας είχε μικροσυμμετοχή στο...δράμα , το κυρίως..έργο , αλλά κράταγε πρωταγωνιστικό ρόλο , στο τέλος , στην κωμωδία , προκαλώντας το γέλιο και μόνο με την εμφάνισή του αλλά και με τις τυποποιημένες γκριμάτσες του .
Ο αρχηγός της οικογενείας αλλά και του θιάσου , ο κ.Άγγελος , ήταν ψηλός , με μακριά...καλλιτεχνικά , γκρίζα μαλλιά , και γαλανά μάτια , ήταν καλοσυνάτος και καταδεχτικός , κατέβαινε τα πρωινά και καθόταν στο μαγαζί μας , και κουβέντιαζε με χωριανούς , σε αντίθεση με τη σύζυγό του , που ήταν μάλλον ..απόμακρη , με..τάσεις βεντέτας , ενώ αντίθετα απ' τα παιδιά , ο Κώστας το..έπαιζε ολίγον ..βεντέτα- γόης , ξανθός , ψηλός , ωραίος ων , ενώ η Νανά ήταν απλή κοπέλα , όπως κι΄ο σύζυγός της .
Μέλος του θιάσου ήταν συνήθως κι' ο Μίμης Θειόπουλος , που ερχόταν τακτικά στο Λιδορίκι και με άλλους θιάσους , επίσης αρκετές φορές είχε έρθει , και με τους Προβελέγγιους αλλά και άλλους θιάσους , κι ο αξέχαστος καλός ηθοποιός , ο πραγματικός θεατρίνος , ο Ζαννίνο , που στο βιβλίο του Χρυσοστομίδη , σχετικά με τη ζωή του , αναφέρεται στο χωριό μας με κολακευτικά λόγια .
Τον Μίμη το Θειόπουλο , τον θυμήθηκα χθες , με το θάνατο της μεγάλης μας τραγουδίστριας Τζένης Βάνου και με το τραγούδι της “ Αγόρι μου “ , που έκανε πάταγο στην Ελλάδα και εξακολουθεί ακόμα να συγκινεί . Το τραγούδι αυτό έχει μουσική του Βοσκόπουλου και στίχους του Μίμη Θειόπουλου , όπως και όλα σχεδόν τα τραγούδια του Τόλη Βοσκόπουλου .
Γνωστή κινηματογραφική φυσιογνωμία ο αείμνηστος πια Θειόπουλος , έπαιζε πάντα μικρούς ρόλους , αλλά παράληλα ασχολήθηκε επαγγελματικά με τον στίχο , και όλες σχεδόν οι μεγάλες επιτυχίες του Βοσκόπουλο , είναι με δικούς του στίχους .
Μερικά βιογραφικά του στοιχεία .
Ο Μίμης Θειόπουλος γεννήθηκε το 1929 και πέθανε στις 8 Απριλίου 2010, ήταν ηθοποιός και στιχουργός.
Ερμήνευε πάντα πολύ μικρούς ρόλους στις ταινίες που συμμετείχε, ενώ στις βιντεοταινίες που συμμετείχε, έπαιξε περισσότερο.
Ήταν πετυχημένος στιχουργός και συνδέθηκε πολύ με τον Τόλη Βοσκόπουλο, αφού ήταν αυτός που έγραψε τους στίχους στις μεγάλες του επιτυχίες ''Πριν χαθεί το όνειρό μας'', ''Αποκοιμήθηκα'',, ''Οι αναμνήσεις'' κλπ ενώ συνεργάστηκε με μεγάλους συνθέτες, όπως με τους Χατζηνάσιο, Ζαμπέτα, Κατσαρό, Παπαδημητρίου, Νικολόπουλο κλπ .
Πριν από 5-6 χρόνια , ίσως και περισσότερα , συνάντησα τον αείμνηστο Μίμη στο κέντρο , στην Ομόνοια , του μίλησα , του θύμισα τα νιάτα του , θυμήθηκα κι΄εγώ τα δικά μου , και είπαμε ένα σωρό πράγματα ,για το Λιδορίκι , για τα μπουλούκια , ενώ θυμόταν το χωριό μας πολύ καλά , και ήταν φυσικό αφού ερχόταν 1-2 φορές το χρόνο ..η αποψινή μας αναφορά ας είναι..ένα μνημόσυνο για τον εργάτη αυτό του θεάτρου , του κινηματογράφου και της τηλεόρασης ..
Γυρνάμε τώρα πάλι στον κόσμο του..” θεάματος “ , της εποχής εκείνης …
Το ρεπερτόριο των θιάσων ήταν το...καθιερωμένο , για την εποχή αλλά και για τον..τόπο , περιείχε ..την Άγνωστο , την ωραία του Πέραν , την...Γκόλφω , τον Αγαπητικό της Βοσκοπούλας , τους Άθλιους , και η σπεσιαλιτέ - παράσταση των Προβελέγγιων , ήταν η Σαλώμη και ο χορός των εφτά ή ...δώδεκα πέπλων , δεν θυμάμαι ακριβώς , αλλά γι' αυτά θα μιλήσουμε κάποια άλλη στιγμή ......
Μιλήσαμε , για ακροβάτες , καραγκιοζοπαίχτες , μπεχλιβάνηδες , για τα ..θρυλικά μπουλούκια , αξίζει όμως να θυμηθούμε και κάποια ..ξεχωριστά περιστατικά απ' την κινηματογραφική..δραστηριότητα της όμορφης εκείνης εποχής .
Σκληρός , πολύ σκληρός ο ανταγωνισμός μεταξύ των κινηματογραφικών κολοσσών , Σκούρας και Ψιμούλης...φιλμς , ξεκίναγε απ' την Άμφισσα , όπου και το κέντρο των...αυτοκρατοριών , και επεκτείνονταν και στο καημένο το Λιδορίκι , ο σκληρός όμως , αυτός , ανταγωνισμός είχε και τα ευεργετικά του αποτελέσματα , βλέπαμε στο χωριό μας ταινίες διαλεχτές , πρώτης προβολής , σχεδόν ταυτόχρονα με την Αθήνα , μάλιστα , οι κινηματογράφοι μας ήταν Α'..προβολής , όχι..παίζουμε...
Κάποια μέρα λοιπόν , η μάλλον κάποιο βράδυ , ο Παναγιώτης ο Σκούρας μας προανήγγειλε , πως λίαν..προσεχώς θα μας έφερνε ένα έργο που παιζόταν στην Αθήνα σε πρώτη προβολή , το " Γυμνοί στον ήλιο " με τον Αλαίν Ντελόν και τη Μαρί Λαφορέ , έργο που έσπαγε τα ταμεία εκείνη την εποχή , παράλληλα όμως μας είχε τάξει κι' ένα πολύ καλό Ελληνικό έργο , με το Θανάση Βέγγο και τον Βασίλη Διαμαντόπουλο , μια υπέροχη πικρή ..κωμωδία , το" Ψηλά τα χέρια...Χίτλερ " που κι'αυτό χάλαγε κόσμο , όπως καταλαβαίνετε πετάξαμε απ' τη χαρά μας , το...κινηματογραφόφιλον..κοινόν , και περιμέναμε πότε θα ‘ρθει εκείνη η μέρα .
Και ήρθε , κάποιο βράδυ στο διάλειμμα , προβλήθηκαν και μερικές...σκηνές απ' το προσεχές έργο που ήταν , το ΓΥΜΝΟΙ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ , χαρές εμείς , καταλαβαίνετε , εδώ θα πρέπει να σας πω , πως τα καινούρια , τα...βαρβάτα έργα , που ήταν και πανάκριβα , οι κινηματογραφιστές μας τα ‘παιζαν και στην Άμφισσα και στο Λιδορίκι ταυτόχρονα , για λόγους οικονομίας φυσικά , πως γινόταν αυτό ; είναι πολύ απλό , πάρα πολύ απλό , ξεκίναγε η προβολή του έργου στην Άμφισσα , και στο διάλειμμα , έπαιρναν το πρώτο μέρος της ταινίας , την μπομπίνα , και την έφερναν στο Λιδορίκι , όπου η προβολή άρχιζε με διαφορά 40-50 λεπτών , κι' όλα πήγαιναν μια χαρά , και ο σκύλος..χορτάτος κι' η πίτα...ακέρια .
Ήρθε λοιπόν η μεγάλη μέρα η μάλλον η μεγάλη…νύχτα , να δούμε τον Αλαίν Ντελόν , είχαμε και τις πρώτες ...λιποθυμίες του...γυναικείου πληθυσμού , πριν ακόμα προβληθεί το έργο , και το βράδυ , έγινε το έλα να...δεις , το σώσε , που να βρεις καρέκλα να κάτσεις , δώσε μου κι' εμένα μπάρμπα...που λένε .
Τίγκα το σινέ Άστρον , καθιστοί , όρθιοι , σκαρφαλωμένοι στις γύρω μάντρες , και οι..εξώστες , οι..ταράτσες των γύρω σπιτιών , γεμάτοι , το αδιαχώρητον...παντού .Ξεκίνησε το έργο , με τη συνηθισμένη ..καθυστέρηση , αλλά ποιός νοιαζόταν για τέτοιες μικρολεπτομέρειες , Αλαίν Ντελόν ήταν αυτός , και όλα πήγαιναν ρολόι , έγινε το διάλειμμα , κάπως ..πλούσιο , περιμέναμε βλέπεις την μπομπίνα απ' την Άμφισσα , κι' όλοι κοιτάγαμε , στην είσοδο να δούμε να μπαίνει το παιδί με την ταινία , ο Παναγιώτης ο Σκούρας , στην είσοδο ..αδημονούσε κι΄αυτός , υπήρχε γενικά ένας εκνευρισμός , ώσπου κατέφθασε ο νεαρός με την μπομπίνα , όλοι ηρεμήσαμε , στρωθήκαμε στις θέσεις μας και αναμέναμε....
Έσβησαν τα φώτα , έπεσαν τα...προσεχώς , την άλλη μέρα είχαμε..Βέγγο , άλλες χαρές , τελειώσανε και τα διαφημιστικά και ξεκίνησε το β' μέρος ....ήταν και το έργο συναρπαστικό , ήταν κι' η ανυπομονησία μας , και ω..του θαύματος , ξεκινώντας το έργο εμφανίζεται ο Βέγγος με το Διαμαντόπουλο να τρέχουν ασταμάτητα , τους κυνηγούσαν οι Γερμανοί βλέπεις...πουθενά όμως ο...Αλαίν Ντελόν....
Το τι επακολούθησε , εύκολα μπορείτε να το φανταστείτε , χαμός...κυριολεκτικά , χαμός στο..ίσιωμα , το χασε κι' ο Σκούρας , τα ‘βαλε , και με το δίκιο του με το παιδί που έφερε την ταινία , πραγματικό ...τουρλουμπούκι...χώρια το καλαμπούρι που γινόταν απ' το..φιλοθεάμον κοινόν που ξεπερνώντας ..Λιδορικιώτικα το στενόχωρο...μέρος , πέρασε στο...Λοιδορικιώτικο , κυριολεκτικά , σαρκάζοντας και αυτοσαρκαζόμενο...
Πάντως αν όλα πήγαιναν καλά τότε , κατ' ευχήν , που λένε , σήμερα τι θα ‘χαμε να λέμε......
Τώρα βέβαια , κινηματογραφικές προβολές δεν γίνονται , έχουν από χρόνια σταματήσει , και ένας σημαντικός λόγος είναι η παντελής έλλειψη αίθουσας , τότε η εσωτερική διαμόρφωση του χώρου των καταστημάτων , ήταν τέτοια που επέτρεπε την..σύμπτυξη των τραπεζοκαθισμάτων , αλλά από τότε που τα..καφενεία έγιναν..” καφετέριες “ αυτό είναι πια αδύνατο , έτσι λοιπόν γιοκ…θεάματα …
Το ίδιο επίσης συμβαίνει και με τις θεατρικές παραστάσεις , που έχουν κι’ αυτές ..” κοπεί “ από αντίληψη και δεκαετίες , για τους ίδιους λόγους . Βέβαια , κανένας δεν..ανησυχεί για την..έλλειψη αυτών των πολιτιστικών “ γεγονότων “ ούτε και νοιάζεται , γιατί απλούστατα ο πολιτισμός στο χωριό μας , και τα..θεάματα βεβαίως..βεβαίως , δεν θεωρούνται..σοβαρές πολιτιστικές εκδηλώσεις , όοοοχι βέβαια , παράλληλα την πρώτη..θέση στα..πολιτιστικά..” δρώμενα “ , όπως λένε και οι πολύ..εγγράμματοι , κατέχει το..” πάχνιασμα “ στην Βαθειά με τροφή το..σύνηθες..χόρτο ..
Και το κακό είναι , πως αυτές οι..κατ’ ευφημισμόν , πολιτιστικές εκδηλώσεις , οι..μεζεδοκρασοκατανύξεις , όπως τις λένε πλέον οι Λιδορικιώτες , σχεδιάζονταν από..ειδικούς τεχνο..κριτικούς , οργανώνονταν και…πραγματοποιούνταν , με το έτσι θέλω , αλλά με λεφτά του Δήμου στην Βαθειά , για να δουλεύουν και τα..μαγαζιά , έτσι το δικαιολογούσαν και το..δικαιολογούν οι …λεβέντες μας , και όλα αυτά με τα λεφτά των..Δημοτών , τόσο..απλά .
Πιστεύουμε ακράδαντα πως όλες οι εκδηλώσεις , οι..Πολιτιστικά..πολιτιστικές , και όχι τα τζερτζελοπανήγυρα , θα πρέπει να σχεδιάζονται , οργανώνονται και..πραγματοποιούνται μόνο και μόνο απ’ τον Δήμο , βέβαια εδώ υπάρχει το ίδιο σχεδόν πρόβλημα , γιατί η δημοσιοϋπαλληλική..νοοτροπία απ’ την μια μεριά και ο “ διορισμός “ , με αυστηρά κομματικά κριτήρια , των..αρμοδιοϋπευθύνων για τα πολιτιστικά , εξασφαλίζουν την άριστη..” αποτυχία “ , ένεκα επειδή…καθόσον , όπως λέει ο “ πάνσοφος “ Ελληνικός λαός , “ τα μεταξωτά βρακιά , θέλουν και..επιδέξιους ….λους “…
Ας γυρίσουμε όμως στα..κινηματογραφικά μας , σιγά ..σιγά λοιπόν και οι κινηματογράφοι , όπως και πολλά άλλα στο χωριό μας , πρόσκοποι , σχολικό θέατρο κλπ , έσβησαν , κατηγορηθέντα και ως..” αντιπροοδευτικά “ και έτσι ξεμείναμε και από σινεμά . Βέβαια έγιναν κάποιες προσπάθειες , γα κάμποσο καιρό , αλλά κι’ αυτές …ξέφτισαν , σιγά ..σιγά , το γιατί ..μαντέψτε το..
Εντύπωση μου έχει κάνει , αγαπημένοι μου φίλοι , πως πριν μερικά χρόνια , που..αναβίωσε ο κινηματογραφο..θεσμός στο χωριό μας , επιλέχθηκε σαν έργο επιμορφωτικό και φυσικά καλλιτεχνικό , για παιδιά , μαθητές κλπ , ποιό έργο νομίζετε ; Κρατηθείτε…” Το βασικό…ένστικτο “..σχόλιον..ουδέν.
Έτσι λοιπόν κάπως ήταν η εποχή των κινηματογράφων και μάλιστα των…θερινών , μάλιστα , γιατί , κακά τα..ψέματα , ο καλοκαιρινός κινηματογράφος με τον χειμερινό , μοιάζουν όσο το..χαρτί υγείας με το…” γυαλόχαρτο “….
Ένα άλλο απόγευμα , θα περιπλανηθούμε και στο χώρο του σχολικού θεάτρου , ενός πολύ χρήσιμου θεσμού , που άγνωστο (…γνωστό ..) γιατί ..ξέφτισε και..εξαφανίστηκε ..
Μέχρι τότε , να περνάτε όλοι σας καλά ….Κ.Κ.-
No comments:
Post a Comment