28...ΧΡΟΝΙΑ...ΠΡΙΝ.....
Στο 11ο φύλλο του ΛΙΔΩΡΙΚΙΟΥ του Οκτωβρίου 1982 , φιλοξενείται μια επιστολή του Γεωργίου Πέτρου , απ' το Σικάγο , που αναφέρεται στη...μάχη των ..αεροστάτων , με τον τίτλο : " ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΩΝ..ΒΑΡΣΙΩΤΩΝ ! " Eπειδή έχει άμεση σχέση με την...αεροστατική..μας αφήγηση , και παρουσιάζει ένα πραγματικό ΄, σχετικό , περιστατικό και μάλιστα από..πρώτο χέρι , το δημοσιεύουμε μαζί με την περιγραφή του αξέχαστου..Καφτανιαλέκου , που σας υποσχεθήκαμε..άλλωστε , η επιστολή του αγαπημένου μας μπάρμπα Γιώργου , απευθύνεται , όπως καταλαβαίνετε , στον αξέχαστο Γιώργο Καψάλη :
" Αγαπητέ Γιώργο , γεια σου .
Με την εφημερίδα σου , μου θυμίζεις σε κάθε φύλλο , τα παιδικά μου χρόνια ! Ιδιαίτερα με τα δημοσιεύματα του φίλου μου του Αλέκου Κωστάκη .
Πάνω , μάλιστα , στο τελευταίο του δημοσίευμα για τα αερόστατα ,έχω να προσθέσω τούτα :
Εγώ ο ίδιος πήρα από τους Κάτω Μαχαλιώτες ένα αερόστατο το 1937 .
Ήταν ένα μεγάλο αερόστατο με 24 κόλλες , που πήγε τόσο ψηλά ώστε κρύφτηκε μέσα στα σύννεφα και έπεσε στα Ζεστόπια .
Εκεί είχαμε καρτέρι οι Βαρσιώτες , το έπιασα εγώ και οι αντίπαλοι με πήραν κυνηγώντας . Ήταν , θυμάμαι , ο μακαρίτης ο Μήτσος Μαλάμος , ο Χρήστος Γατάκης και άλλοι πολλοί .
Μου φώναζαν από κοντά να τους το δώσω και να μου δώσουν ένα τάληρο -ποσό μεγάλο για την εποχή -αλλά εγώ , τίποτα . Το κατόρθωμα των Βαρσιωτών και το ταπείνωμα των Κάτω Μαχαλιωτών ήταν πιο σημαντικά !!
Έτρεχα , λοιπόν , εγώ , έτρεχαν κι' αυτοί ξοπίσω μου και το κυνήγι εξακολούθησε πέρα στο Παλιοχώρι και κάτω προς τον Κόστεβο ,μέχρι που σκοτείνιασε και μ' έχασαν . Αλλιώς δε σταμάταγαν...
Τι εποχές υπέροχες που ήταν εκείνες , και με πόσα λίγα νοιώθαμε χαρά....
Τώρα ; Ποιό παιδί θα ‘ τρεχε τη ..μισή Γκιώνα για εικοσιτέσσερις κόλλες χαρτί και την τιμή των Βαρσιωτών ;
Καλά Χριστούγεννα και θερμές ευχές σε σένα κι' όλους τους Συμπατριώτες μας .
Γεώργιος Πέτρου .
Σικάγο . “
ΣΗΜ : Το αμόλυμα του αερόστατου , υπήρχε και ίσως υπάρχει ακόμα σε πολλά άλλα μέρη της Πατρίδας , μας , όπως π.χ, η Κυνουρία , όπου υπάρχουν και προστριβές μεταξύ Λεωνιδίου και Άστρους για το ποιός κάνει καλύτερα αερόστατα .
ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Καταλάβατε , περίπου , αδέρφια τι γινόταν τότε με τον..αεροστατοανταγωνισμό , μεταξύ , κυρίως , Βαρ’σιωτών και Κάτω Μαχαλιωτών , Ομηρικές...μάχες , κι' έτσι και σου παίρναν το ..αερόστατο ; καλύτερα να ' μπαινες σαράντα οργιές μεσ' τ' γης , πού 'λεγε κι' η μακαρίτισσα η μάνα μου .
Kαλό σας βράδυ.....Κ.-
“ ΛΙΔΩΡΙΚΙ “
Το έθιμο πάντως του όμορφου αυτού παιχνιδιού , δεν έσβησε , όπως αναφέρει στην αφήγησή του ο αξέχαστος Λιδορικιώτης και φίλος , Αλέκος Κωστάκης , ο Καφτανιαλέκος όπως τον ξέραμε , απλά..έχασε την μεγάλη του δόξα και φυσικά αραίωσαν και οι..εμφανίσεις του , πάντως έστω και πολύ αραιά , γίνονται και σήμερα αερόστατα , κυρίως του Αγίου Γεωργίου .
Όλα όμως όσα αφορούν στη διαδικασία , αμόλυμα κλπ του μεταπολεμικού αερόστατου , θα τα διαβάσετε στο επόμενο δημοσίευμά μας σχετικά με τα αερόστατα , φυσικά με το σχετικό..βιντεο..φωτορεπορτάζ …
* *
ΣΗΜ : Το αμόλυμα του αερόστατου , υπήρχε και ίσως υπάρχει ακόμα σε πολλά άλλα μέρη της Πατρίδας , μας , όπως π.χ, η Κυνουρία , όπου υπάρχουν και προστριβές μεταξύ Λεωνιδίου και Άστρους για το ποιός κάνει καλύτερα αερόστατα . Απ’ την ιστοσελίδα του Λεωνιδίου αναδημοσιεύουμε ένα σχετικό κείμενο , απολαύστε το…
ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Η ζωηρή θρησκευτικότητα της Τσακωνιάς βρίσκει την τέλεια έκφρασή της στο ΠΑΣΧΑ του Λεωνιδίου.
Εδώ, στο Λεωνίδιο, πρωτεύουσα του Δήμου Νότιας Κυνουρίας, αναβιώνει ένα από τα μοναδικά και πλέον φαντασμαγορικά αναστάσιμα έθιμα της Ελλάδας.
Η νύχτα της Ανάστασης είναι νύχτα των αεροστάτων. Με το "Χριστός Ανέστη", από τις πέντε ενορίες της πόλης απογειώνονται χιλιάδες πολύχρωμα αερόστατα, με τις "κολυμάρες" τους αναμμένες, γεμάτα καπνό και σκορπούν στην ατμόσφαιρα, κατακλύζουν τον ανοιξιάτικο ουρανό κι ανακατεύονται με το φως των αστεριών.
Έτος 1955. Στη φωτογραφία το αερόστατο έτοιμο να απογειωθεί, "φουσκωμένο", ενώ το περιτριγυρίζουν παιδιά της γειτονιάς εκείνης της εποχής, άλλα ξυπόλητα, άλλα ποδεμένα, με το σχολικό καπέλο - την κουκουβάγια όμως στο κεφάλι τους.
Η Κυρία που περιεργάζεται το αερόστατο, με το μικρό της, γυιό,Δόμνα Μερκουριάδου από το Κορακοβούνι, είχε επισκεφθεί το Λεωνίδιο να παραγγείλει δύο κιλίμια στην τότε ανυφάντρα Ελένη Μιχ. Πήλιουρα, το γένος Ηρακλή Ζώταλη, η οποία είχε βραβευθεί για την έξοχη τέχνη του τσακώνικου υφαντού, στην έκθεση της Θεσσαλονίκης το έτος 1952 με χρυσό μετάλλιο και της είχε απονεμηθεί σχετικό δίπλωμα για την εργασία της αυτή. Βοηθοί της ήταν 8 μαθήτριες, μεταξύ των οποίων και οι δύο κόρες της Ειρήνη και Γεωργία
Περιζήτητα τα τσακώνικα υφαντά. Ταγάρια, κιλίμια, κι άλλα προικιά υφαίνονταν με τραγούδια και χαμόγελα από τις υπομονετικές νοικοκυρές του Λεωνιδίου.
Ο μικρός δεν είχε ξαναδεί αερόστατο. Έτσι, λοιπόν, μαζεύτηκαν τα παιδιά της γειτονιάς στη Στάη, για να ρίξουν ένα, με 16 πολύχρωμες κόλλες, κολλημένες με ζυμάρι και καλαμωμένο με καλάμι της λίμνης. Άναψαν μια πρόχειρη φωτιά, φούντωσαν την κολυμάρα, κι αυτό ανέβηκε ψηλά, ώσπου το πήρε το αεράκι και το ταξίδεψε…
Αρχηγός της ομάδας ο Γιώργος Διαμαντή Πήλιουρας, σήμερα συνταξιούχος ΟΤΕ, κάτοικος Λεωνιδίου, πίσω του ο Κωνσταντίνος Kυρίoς(Tάλαλος),αποβιώσας την 23η/9/98, Μιχαήλ Γεω. Ρεντούλης, αποβιώσας την 14η/1/97. Δίπλα ο Θεόδωρος Νικ. Κυρίος, αποβιώσας το 2009, Γιώργος Δήμ. Γεωργίτσης,Εμμανουήλ Νικ. Σμύρος, Γεώργιος Νικ. Σμύρος κι άλλα πιτσιρίκια της γειτονιάς.
Μια φωτογραφία γεμάτη ιστορία, που μετράει 56 χρόνια ζωής.
Μαίρη Η. Σαρρή
Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα Κυνουρία.
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ….Κ.Κ._
.-
No comments:
Post a Comment