Το πανηγύρι τ’ Άι Γιωργιού
Σε λίγες μέρες είναι τ’ ΆΪ Γιωργιού , ας θυμηθούμε λίγο τα παλιά …
Μετά το σχόλασμα της εκκλησίας , όλοι , μικροί –μεγάλοι , μαζευόμασταν στ’ αλώνι , πίσω απ’ την εκκλησία , όπου θα γίνονταν και οι …πατροπαράδοτοι ” αγώνες “, λιθάρι , σφαίρα και δρόμος , με έπαθλο ολοζώντανο αρνί , που ο νικητής ..τό ‘κοβε στον ..ώμο , και φυσικά το…γλένταγε μετά , με την παρέα του..συνήθης ..νικητής , στο λιθάρι , ο Μπάμπης Βελλίας ..
Καλησπέρα Λιδορικιώτες …
Καλησπέρα φίλοι του Λιδορικιού και της εφημερίδας μας
XΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
XΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ
ΕΝΝΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΤΑΛΑΝΤΕΥΤΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΩΡΙΑΝΟΥΣ ΜΑΣ
ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΗΜΕΡΑ 15 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2015
Ανατολή Ήλιου: 06:48
Δύση Ήλιου: 20:02
Σελήνη 26 ημερών
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
μ. Χ.
1850
Αίρεται ο ναυτικός αποκλεισμός των ελληνικών λιμανιών από τους Άγγλους, εξαιτίας της υπόθεσης Πατσίφικο (Παρκερικά).
1912
Ο Τιτανικός βυθίζεται, έπειτα από ένα φοβερό χτύπημα με παγόβουνο στο Βόρειο Ατλαντικό. Από τους 2.340 επιβαίνοντες, χάνονται στα παγωμένα νερά οι 1.595.
1951
Δημοτικές εκλογές διεξάγονται στην Ελλάδα, οι πρώτες μετά το 1934. Δήμαρχος Αθηναίων εκλέγεται ο Κώστας Κοτζιάς, υπουργός της δικτατορίας Μεταξά. Δεξιοί δήμαρχοι σε Πειραιά (Γιώργος Ανδριανόπουλος) και Θεσσαλονίκη (Π. Πετράκης)
1955
Ο αμερικανός πλασιέ Ρέι Κροτς ανοίγει το πρώτο του εστιατόριο McDonald's, στο Ντε Πλέινς του Ιλινόι.
1986
Η Αμερική βομβαρδίζει τη Λιβύη, σε αντίποινα για την έκρηξη στη ντίσκο Λαμπέλ του Βερολίνου, όπου ανάμεσα στα θύματα υπήρχε κι ένας αμερικανός πολίτης, αλλά και για την τακτική της κυβέρνησης Καντάφι να χρηματοδοτεί και να υποθάλπει μουσουλμανικές τρομοκρατικές οργανώσεις, που δρουν σε διάφορα μέρη του κόσμου. Από τους βομβαρδισμούς σε Τρίπολη και Βεγγάζη σκοτώνονται 60 άνθρωποι. Οι Αμερικανοί χάνουν ένα μαχητικό αεροσκάφος F-111 με το διμελές πλήρωμά του.
1989
Η Τραγωδία του Χίλσμπορο. Λίγο πριν από την έναρξη του ημιτελικού για το Κύπελλο Αγγλίας, Λίβερπουλ - Νότιγχαμ, δημιουργείται συνωστισμός, λόγω της παρουσίας υπεραρίθμων θεατών σε εξέδρα του γηπέδου του Σέφιλντ. Από τον πανικό που προκαλείται βρίσκουν τον θάνατο 96 οπαδοί της Λίβερπουλ και τραυματίζονται 250.
ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ
μ. Χ.
1452
Λεονάρντο Ντα Βίντσι, ιταλός ζωγράφος, γλύπτης, επιστήμονας, εφευρέτης, οραματιστής, η προσωποποίηση δηλαδή του αναγεννησιακού ανθρώπου. (Θαν. 2/5/1519)
1489
Κοτσά Μιμάρ Σινάν Αγά, γνωστότερος ως Σινάν, ελληνικής καταγωγής αρχιτέκτονας, ο κορυφαίος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. (Θαν. 17/7/1588)
1935
Σταύρος Παράβας, ηθοποιός. (Θαν. 15/9/2008)
ΘΑΝΑΤΟΙ
μ. Χ.
1865
Αβραάμ Λίνκολν, 16ος πρόεδρος των ΗΠΑ. (Γεν. 12/2/1809)
1876
Σίμων Σίνας, βιεννέζος βαρόνος και μέγας ευεργέτης. Το πιο γνωστό ευεργέτημά του είναι τα χρήματα που έδωσε για την ανέγερση της Ακαδημίας Αθηνών. Σημαντική είναι, επίσης, η συμβολή του στην ανέγερση του Αστεροσκοπείου Αθηνών. (Γεν. 15/10/1810)
1896
Γεώργιος Βιζυηνός, λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Γεώργιου Μιχαηλίδη, έλληνας ποιητής και πεζογράφος. (Γεν. 8/3/1849)
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/1504#ixzz3XNt8PRtE
Λεονάρντο Ντα Βίντσι
1452 – 1519
ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΑ
Ζωγράφος, γλύπτης, εφευρέτης, αρχιτέκτονας, μηχανικός και επιστήμονας, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι (Leonardo da Vinci) αποτελεί την προσωποποίηση του Αναγεννησιακού ανθρώπου. Νόθος γιος του δικηγόρου Πιέρο ντα Βίντσι και της χωρικής Κατερίνας, γεννήθηκε στις 15 Απριλίου του 1452 στην πόλη Αντσιάνο, κοντά στο Βίντσι της Ιταλίας. Το πλήρες όνομα του ήταν «Leonardo di ser Piero da Vinci».
Ο Λεονάρντο μεγάλωσε με τον πατέρα του στην πόλη της Φλωρεντίας, όπου από πολύ μικρή ηλικία έδειξε δείγματα της ευφυΐας και του καλλιτεχνικού του ταλέντου. Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών στάλθηκε ως μαθητευόμενος στο εργαστήριο του φλωρεντίνου ζωγράφου και αρχιτέκτονα Αντρέα ντελ Βερόκιο, στο πλάι του οποίου παρέμεινε έως το 1480.
Αυτή την περίοδο έγιναν και οι πρώτες δημιουργίες του, στις οποίες αναδεικνύεται το ταλέντο του στο σχέδιο, αλλά και η πειθαρχημένη προσοχή του στη λεπτομέρεια. Χαρακτηριστικό είναι το πρώτο σχέδιό του, που απεικονίζει ένα τοπίο απ’ την κοιλάδα του ποταμού Άρνου και ολοκληρώθηκε στις 5 Αυγούστου του 1473.
Ως ο πρώτος ανεξάρτητος πίνακας του Λεονάρντο θεωρείται από πολλούς η «Παναγία με το Γαρύφαλλο», που σήμερα βρίσκεται στην Παλαιά Πινακοθήκη του Μονάχου, αν και μάλλον τον ζωγράφισε όσο βρισκόταν ακόμα στο εργαστήριο του Βερόκιο. Σε αυτό το έργο διακρίνονται και επιδράσεις από τους φλαμανδούς ζωγράφους του παρελθόντος. Ανάλογοι πίνακες ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένοι τον 15ο αιώνα στη Φλωρεντία και προορίζονταν για ιδιωτικό προσκύνημα.
Κατά διαστήματα, ο Λεονάρντο συνέτασσε μικρούς καταλόγους των έργων του, από τους οποίους γνωρίζουμε πως στα πρώτα χρόνια της παραμονής του στη Φλωρεντία ζωγράφισε αρκετούς πίνακες με την Παναγία. Παράλληλα, όμως, πειραματίστηκε και με φανταστικά θέματα που του επέτρεπαν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό να εκφραστεί ελεύθερα. Ωστόσο, η θεματολογία αυτού του είδους δεν ήταν τόσο αποδεκτή εκείνη την εποχή.
Οι πρώτοι πίνακες του Λεονάρντο δείχνουν πως δεχόταν αρχικά μικρές παραγγελίες. Την ίδια περίοδο που ο ντα Βίντσι ξεκινούσε την πορεία του, ζωγράφοι όπως ο Μποτιτσέλι ή ο Ντομένικο Γκιρλαντάγιο (δάσκαλος του Μιχαήλ Άγγελου) βρίσκονταν στο αποκορύφωμα της καριέρας τους. Φαίνεται πως σημαντικό ρόλο στο να δεχτεί ο Λεονάρντο τις πρώτες μεγάλες παραγγελίες έργων διαδραμάτισε ο πατέρας του και ειδικά η συνεργασία του ως συμβολαιογράφος με τη Σινιορία, δηλαδή την «κυβέρνηση» της πόλης.
Ήδη από τη δεκαετία του 1470, ο ντα Βίντσι φαίνεται πως είχε καθιερωθεί ως σημαντικός ζωγράφος. Η περίοδος μέχρι το 1482 αποτελεί κατά κάποιο τρόπο την πρώτη εποχή της δημιουργίας του. Ανάμεσα στα σημαντικά έργα που του αναθέτουν είναι ένας πίνακας με θέμα την προσκύνηση των μάγων για την Αγία Τράπεζα της εκκλησίας του Σαν Ντονάτο. Αυτή η παραγγελία ίσως να αποτέλεσε το λόγο για τον οποίο εγκατέλειψε ένα προηγούμενο έργο του, τον Άγιο Ιερώνυμο. Ωστόσο, και η Προσκύνηση των Μάγων τελικά θα μείνει ημιτελής, πιθανόν λόγω της μετακόμισης του ντα Βίντσι στο Μιλάνο.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/153#ixzz3XNtMPIag
Τιτανικός
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Βρετανικό πολυτελές υπερωκεάνειο, θαύμα της ναυπηγικής για την εποχή του.
Βυθίστηκε στις 15 Απριλίου 1912, κατά τη διάρκεια του παρθενικού του ταξιδιού από το Σαουθάμπτον στη Νέα Υόρκη, όταν προσέκρουσε σε παγόβουνο, παρασέρνοντας στον υγρό του τάφο 1.514 από τους 2.224 επιβαίνοντες, σ' ένα από τα πιο πολύνεκρα ναυτικά δυστυχήματα σε καιρό ειρήνης.
Ο Τιτανικός είναι, ίσως, το πιο διάσημο πλοίο όλων των εποχών. Η μνήμη του παραμένει ολοζώντανη στις ημέρες μας, μέσα από πολυάριθμα βιβλία, εκατοντάδες ταινίες και εκθέσεις.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/509#ixzz3XNtgoH2h
Η Τραγωδία του Χίλσμπορο
Η μεγαλύτερη αθλητική τραγωδία στην ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας. Συνέβη στις 15 Απριλίου 1989 στο γήπεδο Χίλσμπορο του Σέφιλντ, όταν κατά τη διάρκεια του ημιτελικού αγώνα Λίβερπουλ - Νότιγχαμ Φόρεστ για το Κύπελλο Αγγλίας, 96 φίλαθλοι ποδοπατήθηκαν μέχρι θανάτου και 766 τραυματίστηκαν.
Όλα ξεκίνησαν έξι λεπτά μετά την έναρξη του αγώνα, όταν ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης αποφάσισε να επιτρέψει την είσοδο σε 2.000 φιλάθλους της Λίβερπουλ, που είχαν εισιτήριο, αλλά δεν είχαν προλάβει να μπουν στο γήπεδο, λόγω των αυξημένων ελέγχων. Η άτακτη είσοδός τους, όμως, προκάλεσε πανικό στην ήδη υπερπλήρη εξέδρα ορθίων, με αποτέλεσμα πολλοί φίλαθλοι να στριμωχτούν στα κάγκελα και να πεθάνουν από ασφυξία.
Ο αγώνας διακόπηκε αμέσως και ο αγωνιστικός χώρος μετατράπηκε σε πρόχειρο νοσοκομείο. Οι διαφημιστικές πινακίδες μετατράπηκαν σε φορεία για τη μεταφορά των τραυματιών στα ασθενοφόρα. 94 φίλαθλοι έχασαν επί τόπου τη ζωή τους, ανάμεσά τους και αρκετοί ανήλικοι, ενώ δύο ακόμη εξέπνευσαν τις επόμενες ημέρες σε νοσοκομείο, όπου νοσηλεύονταν βαρύτατα τραυματισμένοι. Οι τραυματίες ανήλθαν συνολικά σε 766.
Το τραγικό γεγονός του Σέφιλντ αποτέλεσε σκληρό χτύπημα για το αγγλικό ποδόσφαιρο. Μόλις πριν από τέσσερις ημέρες, η ΟΥΕΦΑ είχε αποφασίσει την επάνοδο των βρετανικών ομάδων στις διοργανώσεις των ευρωπαϊκών κυπέλλων, από τις οποίες είχαν αποκλειστεί μετά τις αιματηρές συμπλοκές στο στάδιο Χέιζελ των Βρυξελλών, τον Μάιο του 1985. Οι αγγλικές ομάδες θα περιμένουν δύο ακόμη χρόνια για να επανεμφανισθούν στην Ευρώπη.
Αμέσως, η βρετανίδα πρωθυπουργός Μάργκαρετ Θάτσερ διέταξε έρευνα, την οποία ανέλαβε ο αρχιδικαστής Πίτερ Τέιλορ. Ένα χρόνο αργότερα εξέδωσε το πόρισμά του κι έριξε όλο το φταίξιμο στην τοπική αστυνομία του Νότιου Γιορκσάιρ. Δύο ανώτατοι αξιωματικοί αποτάχθηκαν από το σώμα και οδηγήθηκαν σε δίκη το 2002, αλλά αθωώθηκαν. Το πρώτο μέτρο που πάρθηκε ήταν η κατάργηση των εξεδρών για ορθίους και η τοποθέτηση καθισμάτων, με αποτέλεσμα να μειωθεί δραστικά η χωρητικότητά τους και να αυξηθεί η ασφάλεια των φιλάθλων.
Ο φάκελλος της τραγωδίας του Χίλσμπορο δεν έχει κλείσει ακόμα. Μία ανεξάρτητη επιτροπή απεφάνθη το Σεπτέμβριο του 2012 ότι οι 41 από τους 96 νεκρούς θα μπορούσαν να είχαν ζήσει, αν λάμβαναν την κατάλληλη ιατρική φροντίδα. Ήδη πολλοί συγγενείς των θυμάτων έχουν προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/919#ixzz3XNu1CToy
Ζαν Πολ Σαρτρ
1905 – 1980
Ο Ζαν Πολ Σαρτρ (Jean Paul Sartre) γεννήθηκε στο Παρίσι στις 21 Ιουνίου του 1905. Σπούδασε Φιλοσοφία και κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δραστηριότητα. Μετά τη λήξη του, ίδρυσε μαζί με τον Μορίς Mερλό Ποντί το περιοδικό «Σύγχρονοι Καιροί». Σύντροφος της ζωής του υπήρξε η Σιμόν ντε Μποβουάρ, αν και δεν παντρεύτηκαν ποτέ.
Επηρεασμένος από τη γερμανική φιλοσοφία του υπαρξισμού και απορρίπτοντας τον μπολσεβικισμό, ο Σαρτρ υποστήριζε ένα νέο ουμανισμό, σ’ ένα κόσμο χωρίς την ανάγκη θεού. Τις ιδέες του κατόρθωσε να τις περάσει και μέσα από τα μυθιστορήματα και τα θεατρικά του έργα. Λόγω της αθεϊστικής στάσης του, όλα τα βιβλία του τοποθετήθηκαν από την καθολική εκκλησία στη λίστα των απαγορευμένων.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, μετά την καταστολή των εργατικών κινητοποιήσεων στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης, ο Σαρτρ θεώρησε αποτυχημένο τον αγώνα του για πολιτικό και κοινωνικό μετασχηματισμό. Όταν στις 22 Οκτωβρίου του 1964 του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, αρνήθηκε να το παραλάβει, γιατί θεώρησε ότι επιβραβεύεται η τοποθέτησή του ενάντια στα κομμουνιστικά καθεστώτα. Κάτι που -όπως υποστήριξε- θα μείωνε το γόητρο της συγγραφικής του δουλειάς.
Ο Ζαν Πολ Σαρτρ πέθανε στις 15 Απριλίου του 1980.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/13#ixzz3XNuL4ymC
Σταύρος Παράβας
1937 – 2008
Ο μεγάλος μας κωμικός Σταύρος Παράβας γεννήθηκε στις 15 Απριλίου του 1935 από γονείς Μικρασιάτες και ήταν ο μικρότερος από τα πέντε αδέλφια του. Μεγάλωσε στα Προσφυγικά, στη λεωφόρο Αλεξάνδρας. Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα, αλλά γεμάτα από αγάπη, ανεμελιά και όνειρα, όπως έλεγε...
Από μικρός έπεσε στα βαθιά, καθώς έπρεπε να βοηθήσει την οικογένειά του. Έτσι, για αρκετά χρόνια έκανε δουλειές του ποδαριού. Όμως, το σαράκι του ηθοποιού τον έτρωγε. Από τα σχολικά του χρόνια, ακόμη, συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις, ενώ τα αδέλφια και οι συμμαθητές του τον παρότρυναν να συνεχίσει.
Τα πρώτα μαθήματα υποκριτικής τα διδάχτηκε το 1952, δίπλα στον ηθοποιό Θεόδωρο Έξαρχο και λίγα χρόνια μετά σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κώστα Μιχαηλίδη. Η πρώτη του επαφή με το σανίδι ήταν με το θίασο της κυρίας Κατερίνας στο έργο «Πρώτο Ψέμα» του Γεώργιου Ρούσσου. Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε διάφορα θεατρικά με το Ντίνο Ηλιόπουλο και τη Βίλμα Κύρου.
Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1960, στην ταινία «Χριστίνα» του Γιάννη Δαλιανίδη, με πρωταγωνιστές τον Ντίνο Ηλιόπουλο, την Τζένη Καρέζη και τον Ανδρέα Μπάρκουλη. Ακολούθησε ο «Σκληρός Άντρας», το «Παιδί της πιάτσας» και το «Έξυπνο πουλί», σε ρόλους που σφυρηλάτησαν ένα από τα μετέπειτα στερεότυπα του κοινού για τον Σταύρο Παράβα, αυτό του λαϊκού μάγκα. Την ίδια χρονιά (1961) ήρθε και η «Αλίκη στο Ναυτικό» ως συνάδελφος ναυτικός δόκιμος του Δημήτρη Παπαμιχαήλ.
Σε αυτή την περίοδο και στο πλάι του Κώστα Χατζηχρήστου εργάστηκε άοκνα στο μουσικό θέατρο, ανεβάζοντας μερικά πολύ δημοφιλή νούμερα, όπως ο «Nτένις ο τρομερός», ο «Ντιρλαντά» κ.ά.
Συνεχίζοντας τις κινηματογραφικές του εμφανίσεις, στα μέσα της δεκαετίας του 1960 έδωσε σάρκα και οστά στο διαβόητο «Φίφη» σε αλλεπάλληλες ταινίες, όπως «Εμίρης και κακομοίρης» (1964), «Μπετόβεν και μπουζούκι» (1965) και «Φίφης ο ακτύπητος» (1966). Αυτός ήταν και ο δεύτερος ρόλος που έγινε σήμα κατατεθέν για το Σταύρο Παράβα: Μια οπισθοδρομική απεικόνιση του ομοφυλόφιλου άντρα, περισσότερο βασισμένη στην εικόνα που, όμως, στη συντηρητική Ελλάδα του 1960 έβγαλε άφθονο γέλιο.
Στα χρόνια της δικτατορίας των Συνταγματαρχών κι ενώ η καριέρα του ήταν στο απόγειό της, ένα θεατρικό νούμερο στο «ΡΕΞ» στάθηκε η αιτία να φυλακιστεί στη Γυάρο και να βασανιστεί. Η περίοδος αυτή σφράγισε και την καριέρα του, αφού ο ίδιος γύρισε αλλαγμένος. Από το «Φίφη» και το «Μάγκα», έκανε στροφή στο κλασσικό και το σύγχρονο ρεπερτόριο. Στα αξιοσημείωτα, ο «Πλούτος» του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Λούκα Ρονκόνι, οι «Ιππείς» του Αριστοφάνη με το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου, οι «Εκκλησιάζουσες», οι «Ψύλλοι στ' αφτιά» του Φεντό με τον θίασο Καλογεροπούλου, το «Μόνο ζευγάρι» με συμπρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο, στα «Σκουπίδια», στα «Χριστούγεννα των Κουπιέλο» κ.ά.
Ο Σταύρος Παράβας συνεργάστηκε με μεγάλα ονόματα του θεάτρου και του κινηματογράφου. Έλαβε μέρος σε 47 ταινίες, σε πολλές θεατρικές παραστάσεις και σε τηλεοπτικά σήριαλ («Το φάντασμα», «Τα αδέρφια», «Οικογένεια Μουσαμά»). Βραβευθεί για το έργο του ως Πρόεδρος του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Σερρών, αλλά και για την προσφορά του στο θεατρικό σανίδι.
Από το γάμο του με τη σύζυγό του Άννυ απέκτησε τρία παιδιά: Δύο κόρες, τη Μάρθα και τη Βανέσσα, κι ένα γιο, τον Τζόναθαν. Την περίοδο της δικτατορίας, όμως, η σύζυγός και τα παιδιά του επέστρεψαν μόνιμα στην Αγγλία. Το 2002 ο γιος του πέθανε και ο θάνατός του του στοίχισε πολύ. Από κει και μετά η ζωή του άλλαξε, οι δουλειές του δεν πήγαιναν καλά, όμως, δεν το έβαλε κάτω...
Το Φεβρουάριο του 2008 εισήχθη στον Ερυθρό Σταυρό με επιπλοκές στην καρδιακή λειτουργία. Έπειτα από πολύμηνη μάχη, άφησε την τελευταία του πνοή στις 15 Σεπτεμβρίου 2008, από
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/384#ixzz3XNuorGlx
Σίμων Σίνας
1810 – 1876
Βιεννέζος επιχειρηματίας με τίτλους ευγενείας, ελληνικής καταγωγής, που διέθεσε μεγάλο μέρος της περιουσίας του για ευεργεσίες.
O βαρώνος Σίμων Σίνας (Simon Georg freiherr von Sina zu Hodos und Kizdia, το πλήρες όνομά του στα γερμανικά) γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1810 στη Βιέννη και ήταν γιος του πάμπλουτου βορειοηπειρώτη επιχειρηματία και εθνικού ευεργέτη Γεωργίου Σίνα (1783-1856) και της ελληνοουγγαρέζας Αικατερίνης Δέρρα φον Μόροντα.
Διδάχθηκε τα πρώτα γράμματα κατ’ οίκον και στη συνέχεια φοίτησε αλληλοδιαδόχως στο κλασικό γυμνάσιο της Βιέννης και στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, όπου σπούδασε φιλοσοφία, ιστορία και πολιτική οικονομία. Γνώριζε έξι γλώσσες (Ελληνική. Γερμανική, Ουγγρική, Ιταλική, Γαλλική, Αγγλική).
Διαδέχθηκε τον πατέρα του στις οικογενειακές επιχειρήσεις και σύντομα αναδείχθηκε ένας από τους σημαντικότερους οικονομικούς παράγοντες της Αυστροουγγαρίας στους τομείς της βιομηχανίας και της γεωργίας. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1856 ανέλαβε πρόξενος της Ελλάδας στη Βιέννη και από το 1858 πρεσβευτής της Ελλάδας στην Αυστροουγγαρία, την Πρωσία και τη Βαυαρία.
Από το 1856 άρχισε τις δωρεές του, τόσο προς τη χώρα του, όσο και την πατρίδα των προγόνων του. Προσέφερε μεγάλα ποσά στην Εμπορική Σχολή της Βιέννης, στην ελληνική κοινότητα της Βιέννης για την ανέγερση του ναού της Αγίας Τριάδας, στην Εταιρεία Φίλων της Μουσικής, στον Πύργο Αναψυχής Άλμπρεχτ κ.α.
Ο Σίνας με τη σύζυγό του Ιφιγένεια
Στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Αθήνα διέθεσε σημαντικά ποσά για το Αμαλιείο Ορφανοτροφείο, το Οφθαλμιατρείο, την αποπεράτωση του Μητροπολιτικού Ναού, την ανακαίνιση του Αστεροσκοπείου και τη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία. Η μεγαλύτερη δωρεά του, όμως, ήταν η ανέγερση του Μεγάρου της Ακαδημίας, σε σχέδια του Θεόφιλου Χάνσεν και επίβλεψη του Ερνέστου Τσίλερ. Επίσης, προσέφερε μεγάλο αριθμό υποτροφιών σε νεαρά ελληνόπουλα για να σπουδάσουν στην Ευρώπη.
Ο Σίνας ήταν νυμφευμένος με την ελληνορουμάνα Ιφιγένεια Γκίκα φον Ντεσανφάλβα (1815-1884), κόρη εμπόρου γουναρικών από τα Ιωάννινα, με την οποία απέκτησε έξι τέκνα:
Ο Σίμων Σίνας πέθανε στη Βιέννη στις 15 Απριλίου του 1876, σε ηλικία 65 ετών, χωρίς ποτέ να επισκεφθεί την Ελλάδα. Μετά τον θάνατό του, η μεγάλη οικογένεια των μεγάλων ευεργετών έσβησε εξ αρρενογονίας και η κολοσσιαία περιουσία του εξανεμίσθηκε από τους γαμπρούς και ιδιαίτερα από τους Γρηγόριο Υψηλάντη και Δούκα Ντε Κάστρις, που καταστράφηκαν οικονομικά από τη χαρτοπαιξία.
Σχετικά...
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/707#ixzz3XNvBQ4Jm
Στο πανηγύρι " τ' Άι Γιωργιού " στο Βαρούσι , ο σχωρεμένος ο ξάδερφός μου Γιώργος Ζέκιος , ο Γιώργος Μποβιάτσης μετά τω..συζύγων τους , ο πρωτοχορευτής , μας είναι..άγνωστος , η φωτογραφία είναι της δεκαετίας του 60 , και δείχνει πεντακάθαρα τη ζωντάνια και το κέφι του πανηγυριού μας .
Ο ΑΥΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ
Πέμπτη
16/4
03:00 
7°C
71%
3 Μπφ B
16 Km/h 
ΑΡΑΙΗ ΣΥΝΝΕΦΙΑ 
09:00 
9°C
51%
2 Μπφ B
9 Km/h 
ΛΙΓΑ ΣΥΝΝΕΦΑ 
15:00 
20°C
40%
4 Μπφ Δ
24 Km/h 
ΚΑΘΑΡΟΣ 
21:00 
13°C
65%
4 Μπφ Δ
24 Km/h
ΚΑΘΑΡΟΣ 
Τ' Άι Γιωργιού , πάλι , 23-4-58 , πενήντα εφτά χρόνια πίσω , χορεύουν Λιδορικιώτες των..Δυτικών ..προαστείων , Θύμιος Τσιτούρας , Γ.Ζέκιος , Θανάσης Μπήλιος , στο χορό ενώ η κομπανία είχε όπως βλέπετε…προσθαφαιρέσεις , στο κλαρίνο ο Κ.Λαίνης , εκ...Κολοπετινίτσας..περικαλώ , Ι.Μπίρπος , βιολί , Σπ.Κακόπουλος , σαντούρι , και φυσικά Γ.Πανάγος , κιθάρα .
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΑΣ…
Αγαπημένοι μου φίλοι , αύριο θα γίνει στο χωριό μας η λιτάνευση της εικόνα της Ζωοδόχου Πηγής , και όλων μας τρέμει η ψυχή μας , μήπως και έχουμε τα ίδια θλιβερά συμπτώματα όπως και στην περιφορά του Επιταφίου . Γι’ αυτό ας φροντίσουν οι αρμοδιοϋπεύθυνοι να έχουν καθαρίσει , αν όχι όλο το χωριό που πρέπει τελικά να καθαριστεί κι’ αυτό , τουλάχιστον τη διαδρομή που ακολουθεί η πομπή , δεν μπορεί όλος ο κόσμος να προχωράει μπροστά και εμάς να μας γυρίζουν..πίσω ..
Επίσης θα θέλαμε να αναφερθούμε για λίγο και στο παλιό όμορφο πανηγύρι της Ζωοδόχου Πηγής , που έχει…εξαφανιστεί και αντικατασταθεί από..” μπουφέ “ πριβέ , στο προαύλιο της εκκλησίας , κάποτε νομίζω πως κάποια πράγματα πρέπει να “ επανέλθουν “ εκεί που τα είχε η παράδοσή μας , όπως επίσης και το πανηγύρι του Άι Γιωργιού , γύρω α΄π’ το οποίο υπάρχει μια..” σύγχυση “ με τη λειτουργία στον Άι Γιώργη τη δεύτερη μέρα του Πάσχα , βέβαια , το θέμα είναι..απλό , απλούστατο , άσχετα αν κάποιοι ΄δεν θέλουν να το χωνέψουν , για δικούς τους λόγους .
Στον Άι Γώργη λοιπόν γινόταν το πανηγύρι τουΆι Γιωργιού , τη δεύτερη μέρα του Πάσχα ΜΟΝΟ ΌΤΑΝ Η 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΈΠΕΦΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΕΓΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ , όταν όμως του Αγίου Γεωργίου η γιορτή έπεφτε μετά το Πάσχα , τότε όλα ήταν κανονικά .
Καλό σας απόγευμα , να περνάτε καλά ..
Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με αγάπη …..Κ.Κ.-
No comments:
Post a Comment