O MIKΡΟΣ ΓΡΥΛΟΣ

 

Τις ώρες που με πνίγει η μοναξιά,

που λείπει,ακόμα,ο αδελφός κι ο φίλος,

τα καλοκαίρια μου κρατούσε συντροφιά,

ένας μικρός,παραπονιάρης, γρύλος.

                   ************

Ποιός ξέρει τάχα τι καημός τον βασανίζει ,

κι’ αυτόν και μέρα νύχτα τραγουδάει ,

στις χαραμάδες συνεχώς στριφογυρίζει ,

άραγε τραγουδώντας κλαίει ή γελάει ;

                     ************

Μέρες ολόκληρες τον ψάχνω , μα του κάκου ,

ακούω μόνο τη φωνή του , δεν τον βλέπω ,

μ’ αυτός καλά κρυμμένος , φαίνεται , από κάπου ,

με συντροφεύει πάντα , όταν λυπημένος στέκω .

                      ***********

Πέρναγαν , έτσι , τα ζεστά τα καλοκαίρια ,

έχοντας πάντα συντροφιά μου αυτό το φίλο ,

ώσπου μια μέρα μου παγώσανε τα χέρια ,

σαν άκουσα : πατέρα , βρήκα σκοτωμένο ένα γρύλο.....Κ.Κ.-

Αθήνα 8-5-2007    

ΣΥΛΛΟΓΗ

“ Τραγουδώντας  στη Ζωή “

Λιδορίκι    2010