Η ΠΡΩΤΗ ΔΩΡΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ .
Η πρώτη Δωρική εφημερίδα ήταν η < Δωρίς > , προσωπικό δημιούργημα του Θανάση Παπατσούρη , ενός ανήσυχου Πενταγιώτη με τσαγανό και μεγάλα....όνειρα που με το πείσμα και τη σκληρή δουλειά του κατάφερε να τα πραγματοποιήσει .
Ο Θανάσης γεννήθηκε στην Πενταγιού το 1886 , πατέρας του ο Αριστείδης Παπατσούρης , γιός του αγωνιστή του ’21 Θανάση Παπατζούρη , και μάνα του η Γιαννούλα ,το γένος Λέου .
Κυνηγώντας το < καρβέλι > και μιά καλύτερη ζωή βρέθηκε , όπως τόσοι και τόσοι άλλοι Δωριείς πού αλλού ; στο μεγάλο...χωριό , την Αθήνα , γράφτηκε στην Εμπορική και Βιομηχανική Σχολή και τελείωσε το 1906 με άριστα.
Δούλεψε στο τότε Πρακτορείο Εφημερίδων και στην εφημερίδα < Πατρίς > και το 1908 πήγε στην Αίγυπτο , υπάλληλος στην Τράπεζα Ανατολής .
Δεν τον κράτησε όμως ούτε η Αίγυπτος , τον επόμενο χρόνο φεύγει στην Αμερική , εκεί, ανήσυχο και πλατύ μυαλό όπως ήταν , δημιούργησε την Εμπορική Εταιρεία Εισαγωγών-Εξαγωγών Αμερικής – Ανατολής ( LEVANT AMERIKAN COMMERCIAL Co ), της οποίας ήταν και Γενικός Δ / ντής μέχρι τα ογδονταπέντε του – το 1970 – με το όνομα ATHOS PATSURIS .
Παράλληλα , ο ανήσυχος Θανάσης , έβγαλε το διάστημα 1918 – 1921 και τη μηνιαία εμπορική επιθεώρηση <> , για την προβολή της δραστηριότητας της εταιρείας του , και προχώρισε κι’ άλλο στον εκδοτικό τομέα εκδίδοντας στον Νέο Κόσμο το βδομαδιάτικο Αθηναικό περιοδικό < Εικονογραφημένος Παρνασσός > που γινόταν ανάρπαστο γιατί – όπως έλεγαν – ήταν καλύτερο κι’ απ’ το πρωτότυπο , τέλος , έγραφε και την αθλητική στήλη στην < Ατλαντίδα > .
Ο Θανάσης γεννήθηκε στην Πενταγιού το 1886 , πατέρας του ο Αριστείδης Παπατσούρης , γιός του αγωνιστή του ’21 Θανάση Παπατζούρη , και μάνα του η Γιαννούλα ,το γένος Λέου .
Κυνηγώντας το < καρβέλι > και μιά καλύτερη ζωή βρέθηκε , όπως τόσοι και τόσοι άλλοι Δωριείς πού αλλού ; στο μεγάλο...χωριό , την Αθήνα , γράφτηκε στην Εμπορική και Βιομηχανική Σχολή και τελείωσε το 1906 με άριστα.
Δούλεψε στο τότε Πρακτορείο Εφημερίδων και στην εφημερίδα < Πατρίς > και το 1908 πήγε στην Αίγυπτο , υπάλληλος στην Τράπεζα Ανατολής .
Δεν τον κράτησε όμως ούτε η Αίγυπτος , τον επόμενο χρόνο φεύγει στην Αμερική , εκεί, ανήσυχο και πλατύ μυαλό όπως ήταν , δημιούργησε την Εμπορική Εταιρεία Εισαγωγών-Εξαγωγών Αμερικής – Ανατολής ( LEVANT AMERIKAN COMMERCIAL Co ), της οποίας ήταν και Γενικός Δ / ντής μέχρι τα ογδονταπέντε του – το 1970 – με το όνομα ATHOS PATSURIS .
Παράλληλα , ο ανήσυχος Θανάσης , έβγαλε το διάστημα 1918 – 1921 και τη μηνιαία εμπορική επιθεώρηση <> , για την προβολή της δραστηριότητας της εταιρείας του , και προχώρισε κι’ άλλο στον εκδοτικό τομέα εκδίδοντας στον Νέο Κόσμο το βδομαδιάτικο Αθηναικό περιοδικό < Εικονογραφημένος Παρνασσός > που γινόταν ανάρπαστο γιατί – όπως έλεγαν – ήταν καλύτερο κι’ απ’ το πρωτότυπο , τέλος , έγραφε και την αθλητική στήλη στην < Ατλαντίδα > .
Ο αθλητισμός είχε ξεχωριστή θέση στη ζωή του και έννοιωθε πάντα μεγάλη περηφάνεια γιά τις πολλές επιτυχίες του , με τον Εθνικό Γυμναστικό Σύλλογο Αθηνών , παλιά , αλλά και με τον Ελληνοαμερικανικό Σύλλογο της Νέας Υόρκης που ο ίδιος ίδρυσε , το δε σπίτι του ήταν γεμάτο από τα βραβεία και τις χιλιάδες φωτογραφίες από τις νίκες του στις λεμβοδρομίες και την Ελληνορωμαική πάλη .
Το 1908 ανακηρύχθηκε πανελληνιονίκης στην Ελληνορωμαική πάλη , και είναι από τους πρώτους που ζήτησαν – πολλά χρόνια πριν – να γίνονται μόνιμα οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην πατρίδα μας .
Η μεγάλη αγάπη του όμως ήταν η Δωρίδα , όνειρό του δε ήταν να ενώσει όλους τους ξεριζωμένους Δωριείς , που από ανάγκη είχαν εγκατασταθεί στην Αθήνα προσπαθώντας να φτιάξουν μιά καλύτερη ζωή γι’ αυτούς και τις οικογένειές τους , αγωνίστηκε γιά το σκοπό αυτό και είναι μεγάλη η συμβολή του στη δημιουργία της Δωρικής Αδελφότητας που ιδρύθηκε το 1906 , παράλληλα όμως βοήθησε ουσιαστικά για να γίνουν διάφορα έργα στο χωριό του , την Πενταγιού , με δωρεές του , γι’αυτό και ο Σύλλογος Πενταγιωτών τον ανακήρυξε < Μέγα Ευεργέτη > .
Αφού λοιπόν γνωρίσαμε τον Θανάση Παπατσούρη , ας έλθουμε στην εφημερίδα μας τη Δωρίδα , το πρώτο φύλλο της κυκλοφόρησε την Πρωτοχρονιά του 1905 , είχε μικρό σχήμα ( 20 Χ 25 ) και στην προμετωπίδα έγραφε πως ήταν < ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ , ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ , ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗ ΔΙΣ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΑΚΤΩΣ > και σε τούτο παραήταν συνεπής αν κρίνουμε από τις ημερομηνίες των πέντε τετρασέλιδων φύλλων που τελικά σώθηκαν ( 2 ) 15-1-1905 ) , ( 3 ) 1-2-1905 ,
( 4 ) 8-2-1905 , ( 5 ) 16-2-1905 και ( 6 ) 1-3-1905 .
Ο Παπατσούρης ,στα δυό πρώτα φύλλα αναφέρεται < Ιδιοκτήτης και Διευθυντής > αλλά στο τρίτο- επειδή δεν είχε τη νόμιμη ηλικία – έγινε < Διευθυντής και Αρχισυντάκτης > ενώ < Ιδιοκτήτης και Υπεύθυνος > φερόταν ο Ιωάννης Κ.Παπαγεωργίου που , από το 4ο και πέρα εμφανίζεται μόνο σαν < Διαχειριστής >. Η συνδρομή - < προπληρωτέα > ήταν δύο ( 2 ) δρχ. το χρόνο και η τιμή εκάστου φύλλου 5 λεπτά , ενώ υπήρχαν , στην τέταρτη σελίδα , και άλλοι ενδιαφέροντες όροι < τάξεως > που καθόριζαν διάφορα διαδικαστικά θέματα , όπως :
< Καταχωρήσεις , ο στίχος λεπ. 5 >
< Παν χειρόγραφον , δέον να φέρει την υπογραφή του αποστολέως , άλλως δεν δημοσιεύεται > .
< Παν χειρόγραφον δημοσιευόμενον δεν επιστρέφεται .>
< Πας αποστολεύς είναι υπεύθυνος διά τας καταχωρήσεις του >.
< Αι επιστολαί : Κύριον ΑΘ.ΠΑΠΑΤΣΟΥΡΗΝ οδός Σωτήρος 19 Αθήνας > .
Κάτω δε από τον τίτλο είχε – κλεισμένο με λεπτό ωραίο σχέδιο – το εξής κείμενο , το πιστεύω του εκδότη : < Αι πόλεις άριστα οικούνται εάν οι μεν πολίται τοις άρχουσι πείθωνται , οι δε άρχοντες τοις Νόμοις > .
Η εφημερίδα είχε μεγάλη απήχηση στους Δωριείς της Αθήνας , του Πειραιά και του Λαυρίου , πράγμα που τον υποχρέωσε να τους γράψει στο 2ο φύλλο :
< Η ημετέρα εφημερίς , εγκαρδίως ευχαριστεί υμάς διά την υποδοχήν ης ηξιώθη παρ’ υμών το πρώτον αυτής φύλλον. Η υποδοχή αύτη αποδεικνύει τα καλά αισθήματα υμών , αποδεικνύει την αγάπην προς την πατρίδα , αποδεικνύει την θέλησιν υπ’ερ της γενικής αναδιοργανώσεως της Επαρχίας μας , αποδεικνύει την θέλησιν υμών υπέρ της αναπτύξεως και της προόδου αυτής.Και εν γένει αποδεικνύει την θέλησιν υμών υπέρ των καλών και συμφερόντων της Επαρχίας.
Το 1908 ανακηρύχθηκε πανελληνιονίκης στην Ελληνορωμαική πάλη , και είναι από τους πρώτους που ζήτησαν – πολλά χρόνια πριν – να γίνονται μόνιμα οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην πατρίδα μας .
Η μεγάλη αγάπη του όμως ήταν η Δωρίδα , όνειρό του δε ήταν να ενώσει όλους τους ξεριζωμένους Δωριείς , που από ανάγκη είχαν εγκατασταθεί στην Αθήνα προσπαθώντας να φτιάξουν μιά καλύτερη ζωή γι’ αυτούς και τις οικογένειές τους , αγωνίστηκε γιά το σκοπό αυτό και είναι μεγάλη η συμβολή του στη δημιουργία της Δωρικής Αδελφότητας που ιδρύθηκε το 1906 , παράλληλα όμως βοήθησε ουσιαστικά για να γίνουν διάφορα έργα στο χωριό του , την Πενταγιού , με δωρεές του , γι’αυτό και ο Σύλλογος Πενταγιωτών τον ανακήρυξε < Μέγα Ευεργέτη > .
Αφού λοιπόν γνωρίσαμε τον Θανάση Παπατσούρη , ας έλθουμε στην εφημερίδα μας τη Δωρίδα , το πρώτο φύλλο της κυκλοφόρησε την Πρωτοχρονιά του 1905 , είχε μικρό σχήμα ( 20 Χ 25 ) και στην προμετωπίδα έγραφε πως ήταν < ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ , ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ , ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗ ΔΙΣ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΑΚΤΩΣ > και σε τούτο παραήταν συνεπής αν κρίνουμε από τις ημερομηνίες των πέντε τετρασέλιδων φύλλων που τελικά σώθηκαν ( 2 ) 15-1-1905 ) , ( 3 ) 1-2-1905 ,
( 4 ) 8-2-1905 , ( 5 ) 16-2-1905 και ( 6 ) 1-3-1905 .
Ο Παπατσούρης ,στα δυό πρώτα φύλλα αναφέρεται < Ιδιοκτήτης και Διευθυντής > αλλά στο τρίτο- επειδή δεν είχε τη νόμιμη ηλικία – έγινε < Διευθυντής και Αρχισυντάκτης > ενώ < Ιδιοκτήτης και Υπεύθυνος > φερόταν ο Ιωάννης Κ.Παπαγεωργίου που , από το 4ο και πέρα εμφανίζεται μόνο σαν < Διαχειριστής >. Η συνδρομή - < προπληρωτέα > ήταν δύο ( 2 ) δρχ. το χρόνο και η τιμή εκάστου φύλλου 5 λεπτά , ενώ υπήρχαν , στην τέταρτη σελίδα , και άλλοι ενδιαφέροντες όροι < τάξεως > που καθόριζαν διάφορα διαδικαστικά θέματα , όπως :
< Καταχωρήσεις , ο στίχος λεπ. 5 >
< Παν χειρόγραφον , δέον να φέρει την υπογραφή του αποστολέως , άλλως δεν δημοσιεύεται > .
< Παν χειρόγραφον δημοσιευόμενον δεν επιστρέφεται .>
< Πας αποστολεύς είναι υπεύθυνος διά τας καταχωρήσεις του >.
< Αι επιστολαί : Κύριον ΑΘ.ΠΑΠΑΤΣΟΥΡΗΝ οδός Σωτήρος 19 Αθήνας > .
Κάτω δε από τον τίτλο είχε – κλεισμένο με λεπτό ωραίο σχέδιο – το εξής κείμενο , το πιστεύω του εκδότη : < Αι πόλεις άριστα οικούνται εάν οι μεν πολίται τοις άρχουσι πείθωνται , οι δε άρχοντες τοις Νόμοις > .
Η εφημερίδα είχε μεγάλη απήχηση στους Δωριείς της Αθήνας , του Πειραιά και του Λαυρίου , πράγμα που τον υποχρέωσε να τους γράψει στο 2ο φύλλο :
< Η ημετέρα εφημερίς , εγκαρδίως ευχαριστεί υμάς διά την υποδοχήν ης ηξιώθη παρ’ υμών το πρώτον αυτής φύλλον. Η υποδοχή αύτη αποδεικνύει τα καλά αισθήματα υμών , αποδεικνύει την αγάπην προς την πατρίδα , αποδεικνύει την θέλησιν υπ’ερ της γενικής αναδιοργανώσεως της Επαρχίας μας , αποδεικνύει την θέλησιν υμών υπέρ της αναπτύξεως και της προόδου αυτής.Και εν γένει αποδεικνύει την θέλησιν υμών υπέρ των καλών και συμφερόντων της Επαρχίας.
Είθε οι πόθοι υμών , τη βοηθεία του Υψίστου , να εκπληρωθώσι και να ίδητε μίαν ημέραν αυτήν ανθίζουσαν και καρποφορούσαν. Ελπίζουσα δε ότι και τα λοιπά φύλλα θα τύχωσι της αυτής υποδοχής ης και το πρώτο , ευχαριστεί υμάς εκ των προτέρων > .
Απ’ το πρώτο κιόλας τεύχος άρχισε έρευνα γιά τα καυτά προβλήματα της Επαρχίας που , δυστυχώς , είναι τα ίδια σχεδόν με τα τωρινά : Εκπαίδευση , συγκοινωνίες , δημόσια ασφάλεια ήταν το αντικείμενο της έρευνας και με εμπεριστατωμένες αναλύσεις έβγαζε συμπεράσματα και έκανε ανάλογες προτάσεις , ενώ δεν παρέλειπε να σχολιάζει τα φλέγοντα θέματα γενικού ενδιαφέροντος και να προτείνει λύσεις..
Αυτή λοιπόν ήταν η πρώτη Δωρική εφημερίδα , η < ΔΩΡΙΣ > , δεύτερη , σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία , ήταν τα < ΔΩΡΙΚΑ ΝΕΑ > που εκδόθηκαν το 1966 από την Κούλα Σκεπαρνιά – Παπαδάκη , απ’ την Αμυγδαλιά και τον Βασίλη Τσιμέκα απ’ τη Βραίλα , μετά απο 15 χρόνια ( 1-12-81 ) κυκλοφόρησε και Τρίτη το ΛΙΔΩΡΙΚΙ του αξέχαστου Γιώργου Καψάλη , αλλά γι’ αυτές είναι πολύ νωρίς ακόμα να μιλήσουμε .
Απ’ το πρώτο κιόλας τεύχος άρχισε έρευνα γιά τα καυτά προβλήματα της Επαρχίας που , δυστυχώς , είναι τα ίδια σχεδόν με τα τωρινά : Εκπαίδευση , συγκοινωνίες , δημόσια ασφάλεια ήταν το αντικείμενο της έρευνας και με εμπεριστατωμένες αναλύσεις έβγαζε συμπεράσματα και έκανε ανάλογες προτάσεις , ενώ δεν παρέλειπε να σχολιάζει τα φλέγοντα θέματα γενικού ενδιαφέροντος και να προτείνει λύσεις..
Αυτή λοιπόν ήταν η πρώτη Δωρική εφημερίδα , η < ΔΩΡΙΣ > , δεύτερη , σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία , ήταν τα < ΔΩΡΙΚΑ ΝΕΑ > που εκδόθηκαν το 1966 από την Κούλα Σκεπαρνιά – Παπαδάκη , απ’ την Αμυγδαλιά και τον Βασίλη Τσιμέκα απ’ τη Βραίλα , μετά απο 15 χρόνια ( 1-12-81 ) κυκλοφόρησε και Τρίτη το ΛΙΔΩΡΙΚΙ του αξέχαστου Γιώργου Καψάλη , αλλά γι’ αυτές είναι πολύ νωρίς ακόμα να μιλήσουμε .
Καλό σας βράδυ ......
www.lidoriki.com
No comments:
Post a Comment