Η μάνα
κλαίει…κι’ οδύρεται , κάθε που…αναθυμιέται ,
της…γλυκοκόρης τους καημούς , τα βάσανα , τους πόνους ,
μεσ’ το ταξίδι που κρατάει πενήντα ..τόσους..χρόνους ,
κι’ είν η πληγή …ολάνοιχτη κι’ ο πόνος δεν…περνιέται…
Μετράει στις ..ράχες , στα.. βουνά..κορμιά ..παλικαρίσια ,
στο υπέρτατο καθήκον τους που πέσαν…ανδρειωμένα…
με μια σημαία Ελληνική στα χέρια τα…σφιγμένα..
τους πρέπει να φυτέψουμε της…δόξας …κυπαρίσια…
Σφίξτε αδέρφια τη,,,γροθιά , όσοι κι’ αν ‘ρθουν χειμώνες ,
Όσες ζωές κι’ αν …ξοδευτούν στης λευτεριάς το…πάθος…
Κανένας δεν θα ξεχαστεί , κανείς νεκρός..μονάχος…
Όλοι τους θάναι..ΑΘΑΝΑΤΟΙ , για πάντα , στους…ΑΙΩΝΕΣ
της…γλυκοκόρης τους καημούς , τα βάσανα , τους πόνους ,
μεσ’ το ταξίδι που κρατάει πενήντα ..τόσους..χρόνους ,
κι’ είν η πληγή …ολάνοιχτη κι’ ο πόνος δεν…περνιέται…
Μετράει στις ..ράχες , στα.. βουνά..κορμιά ..παλικαρίσια ,
στο υπέρτατο καθήκον τους που πέσαν…ανδρειωμένα…
με μια σημαία Ελληνική στα χέρια τα…σφιγμένα..
τους πρέπει να φυτέψουμε της…δόξας …κυπαρίσια…
Σφίξτε αδέρφια τη,,,γροθιά , όσοι κι’ αν ‘ρθουν χειμώνες ,
Όσες ζωές κι’ αν …ξοδευτούν στης λευτεριάς το…πάθος…
Κανένας δεν θα ξεχαστεί , κανείς νεκρός..μονάχος…
Όλοι τους θάναι..ΑΘΑΝΑΤΟΙ , για πάντα , στους…ΑΙΩΝΕΣ
Κωσταντίνος Ευθ. Καψάλης …
Λιδορίκι 22 07 07
ΑΝΕΚΔΟΤΟ
Διαβάζει ο Κ.Καψάλης
Τ0 δράμα της Κύπρου φιλοι μου , δεν θα μπρούσε να με αφήσει ασυγκίνητο , αφού μάλιστα είχα αλληλογραφία από παιδάκι , με Κυπριωτόπουλο και ανταλλάσσαμε πύρινα γράμματα τότε που ήμασταν παιδιά .
Δεν θα ξεχάσω μάλιστα ΠΟΤΕ , ΤΟΝ ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΗΘΟΠΟΙΟ ΣΩΤΗΡΗ ΜΟΥΣΤΑΚΑ ΠΟΥ Η ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΉΤΑΝ ΣΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΤΥΛΙΞΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΓΑΛΑΝΌΛΕΥΚΗ , ΚΑΤΙ ΦΥΣΙΚΑ ΠΟΥ ΚΑΙ ..ΈΓΙΝΕ
Το Κυπριακό , με " άγγιξε " στην ψυχή και είχα πάντα την επιθυμία να πάω στους τάφους των ΗΡΩΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ , ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΤΕΛΙΚΆ ΚΑΤΟΡΘΩΣΑ ..
Αυτό μου δε το ποίημα , ξυπνάει καθημερινά το πάθος για την Κύπρο μας , σαν διαβάζω όλα όσα τραβάνε οι Κύπριοι αδελφοί μας ...
Καλό σας βράδυ
www.lidoriki.com
No comments:
Post a Comment