ΟΣΑ ΘΥΜΑΜΑΙ
Βλέποντας πριν λίγες μέρες φίλοι μου τις φωτογραφίες απ’ την ορκωμοσία των βουλευτών , και συγκεκριμένα τον , αντιπαθέστατο κατ’ εμέ , κ. Κατρούγκαλο , να στέκεται στις μύτες των ποδιών , για να.¨..”κερδίσει “ δυο πόντους ..μπόι , αφ’ενός ..ξεράθηκα στα γέλια , με το τι κάνει ο..άνθρωπος για να..” ανεβεί λίγο..παραπάνω “ αλλά ταυτόχρονα ο νους μου , αυτός ο..νοσηρός , με γύρισε πενήντα χρόνια πίσω , καλοκαίρι 1965 ή 1966 , σε μία παρόμοια περίπτωση , όχι βέβαια..υπουργού αλλά ενός έφηβου φίλου της εποχής εκείνης , που βέβαια είχε , όπως κι’ ο κ.Κατρούγκαλος ..” ΥΨΟΜΑΝΙΑ “… η διαφορά τους ήταν στην..μεθοδολογία που ακολούθησαν…γι’ αυτό τον κ. Κατρούγκαλο η εφημερίδα “ Δημοκρατία “ τον αποκαλεί ..” ΤΑΚΟΥΝΑΚΙΑ “ , ενώ εμείς τον..δικό μας “ ΜΠΟΤΑΚΙΑ “ θα δείτε πιο κάτω το γιατί ..
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη ..σειρά ..
Σωτήριον έτος 1965 ή 1966 , καλοκαίρι στο Λιδορίκι , είχα επανακάμψει σαν υπάλληλος ΑΤΕ , ετών 22 παρακαλώ , και κάναμε παρέα , ήμασταν κολλητοί που λένε σήμερα , με τρία τέσσερα παιδιά , Λιδορικιωτόπουλα εκ..” μητρός “, που κάνανε Πάσχα και καλοκαίρι , διακοπές στο χωριό μας , σε συγγενείς , ζέστη λοιπόν μπόλικη και κάποιο Σάββατο απόγευμα , αποφασίσαμε να κατέβουμε στην Ερατεινή , να κάνουμε το μπάνιο μας το απόγευμα αλλά και την Κυριακή και Δευτέρα πρωί με την συγκοινωνία να γυρίσουμε στο Λιδορίκι ..
Το κουβεντιάσαμε και το αποφασίσαμε , ενώ τους έπεισα να κοιμηθούμε τα δύο βράδια στο “ ξενοδοχείο των..αστέρων “δηλαδή στην παραλία , λίγο πιο πέρα απ’ τον μόλο , εκεί που ήταν , τότε τουλάχιστον , οι ευκάλυπτοι , λίγο πριν τη βρύση , βέβαια τους εξήγησα πως τις απαραίτητες κουβέρτες κλπ , θα τις δανειζόμουνα από κάποιο φίλο καταστηματάρχη ..
Έτσι και έγινε , κατεβήκαμε με το λεωφορείο της συγκοινωνίας ,το απογευματάκι στην Ερατεινή , και αφού κάναμε το μπάνιο μας , πήγαμε στον αείμνηστο φίλο Γιάννη Ζαγκανά , απ’ τους μεγαλύτερους Ερατεινιώτες εμπόρους και του ζήτησα να μας εξυπηρετήσει δανείζοντάς μας κουβέρτες και μαξιλάρια , για να κοιμηθούμε στη θάλασσα , ο Γιάννης τότε μου είπε με προθυμία να μας φιλοξενήσει σε κάποιο σπίτι του που ήταν άδειο , θεωρώντας ..” απαράδεκτο “ να μας αφήσει να κοιμηθούμε στην παραλία , κάτι πρωτόγνωρο και..πρωτάκουστο , ίσως , την εποχή εκείνη ..
Προσπάθησα να του δώσω να καταλάβει , πως δεν ήταν θέμα οικονομικό , ανάγκης δηλαδή , αλλά θέμα επιλογής και δυνατής επιθυμίας μας , τελικά δέχτηκε και μας έδωσε τις κουβέρτες και τα μαξιλάρια ..είχε δε σουρουπώσει , τον ευχαριστήσαμε και πήγαμε στο..” υπνοδωμάτιό “ μας ..
Ξέχασα όμως να σας πω , πως μαζί είχαμε πάρει και μια κιθάρα που είχα εγώ και ψευτογρατζούνιζα και φυσικά και την..κολλητή μου , τη φυσαρμόνικά μου , βέβαια κιθάρα έπαιζε και ένα παιδί της παρέας ο Κώστας Μελέτης , που η μάνα του ήταν αδελφή των Δουκαίων ..κι’ ακόμα το κυριότερο , πως ένας απ’ την παρέα , ενώ ήταν κατακαλόκαιρο , και η ζέστη αφόρητη , αυτός φορούσε μποτάκια , ξέρετε εκείνα τα ..καστόρινα , που ήταν τότε της μόδας , όχι όμως της..καλοκαιρινής , αλλά της χειμερινής , και όλοι μας αναρωτιώμασταν γιατί τάχα φορούσε καλοκαιριάτικα ..μποτάκια ..
Επίσης , θα πρέπει να τονίσουμε , πως τότε δεν υπήρχε πολύς κόσμος στην Ερατεινή , όπως επίσης οι Ερατεινιώτες δεν πολυ..έκαναν μπάνιο , εκτός βέβαια απ’ τη νεολαία , που φροντίσαμε να ενημερωθούν πως το βράδυ θα έχει..πάρτι , όπως και έγινε , όταν νύχτωσε μαζεύτηκαν πολλά παιδιά , αγόρια και κορίτσια , τραγουδήσαμε , χορέψαμε μέχρι αργά και κάποια στιγμή τα παιδιά έφυγαν για τα σπίτια τους και εμείς ..” στρώσαμε “ τα κρεβάτια μας για να κοιμηθούμε ..
Ξεχάσαμε όμως ένα απ’ τα “ συμπράγκαλά “ μας , που ήταν και απολύτως απαραίτητο για το πάρτι μας , βέβαια , είχαμε μαζί και το φορητό μου Γαλλικό ηλεκτρόφωνο , πορτοκαλί μάρκας ΤΕΠΠΑΖ , που εκείνη την εποχή ήταν πολύ της..μόδας , όπως επίσης και κάποιους δίσκους που ήταν επιτυχίες της εποχής , πχ κάποια τραγούδια απ’ τη πρώτη “ ανθολογία “ του Γιάννη Σπανού , ο οποίος ¨εφερε στην Ελλάδα το..ΝΕΟ ΚΥΜΑ “ , όπως επίσης και κάποια ξένα τραγούδια , που είχαν “ πέραση “ τότε ..
Και για να μπείτε στο..πνεύμα εκείνης της εποχής , ακούστε μερικά ..
Τελευταίοι είχαμε μείνει οι δυο μας , ο..” μποτάκιας “ και η αφεντιά μου , που αμέτι ..μοχαμέτι , ήθελα να ξεδιαλύνω το μυστήριο με τα μποτάκια , γιατί είχα μια περίεργη διαίσθηση , πως κάτι κρυβόταν πίσω από αυτό ..Όταν λοιπόν κοιμήθηκε και ο φίλος μας , και αφού όλοι πια κοιμούνταν , τότε έριξα μια ματιά στα μποτάκια που ήταν ακριβώς δίπλα μου , και τότε έμεινα ..ξερός , μάλιστα ξερός , όταν διαπίστωσα πως στο εσωτερικό πίσω μέρος του παπουτσιού , στη θέση της φτέρνας και στα δύο παπούτσια , υπήρχαν δύο μικροί “΄ξύλινοι τάκοι “, για να κάνει τον φίλο μας ψηλότερο 2-3 πόντους , κάτι που δικαιολογούσε και το περίεργο περπάτημά του ..και καποιες..πληγές στα πέλματα των ποδιών του
Την άλλη μέρα ,΄όπως καταλαβαίνετε , ενημέρωσα την παρέα , που όταν το άκουσε..έμεινε , και λόγω της ιστορίας αυτής τον ονομάσαμε και..” μποτάκια “, και όπως καταλάβατε , εμείς το ‘ χαμε..” τούμπανο “ κι’ αυτός κρυφο καμάρι , έτσι λοιπόν αυτοί οι δύο άνθρωποι , ο τακουνάκιας και ο..μποτάκιας , γελοιοποιούνταν απλά και μόνο για δύο πόντους ύψος ..
Έχουν περάσει από τότε φίλοι μου , πολλά χρόνια , και καμιά φορά έχω την εντύπωση πως ο φίλος μας , περπατάει περίεργα , λέτε να φοράει ακόμα τα..τακάκια ..:::
Δείτε και μία φωτογραφία της Ερατεινιώτικης παραλίας , της εποχής εκείνης , τρίτος από αριστερά ο Κλάκης , Θεμιστοκλής Κοτροζίνης κατά κόσμον , Γιώργος Καψάλης και Μίμης Πέτρου ..
Δύο ακόμα φωτογραφίες της αφεντιά μου , με δύο ξαδέρφια μου , στην έρημη καλοκαιρινή αμμουδιά της Ερατεινής …
Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με βαθιά..μελαγχολία
Καλό σας βράδυ , να περνάτε καλά
No comments:
Post a Comment