Στην βόλτα μου στο Μοναστηράκι στην Πλατεία Αναμνήσεων ή Αβυσσηνίας
είδα στα παλιά ένα κάδρο με ένα αγγελάκι.
Θυμήθηκα τα αγγελάκια τα χάρτινα που υπήρχαν δεκαετίες πίσω
στα ψιλικατζίδικα.
Ωραία χρώματα...μέσα στα σύννεφα....ωραίες γαλήνιες μορφές.
Αυτά τα κάδρα με τα αγγελικά πρόσωπα και τα
αραχνοϋφαντα πέπλα.....με τα λουλούδια στο κεφάλι και πίσω
μια λίμνη....δέντρα....εικόνα που σε πήγαινε στον Παράδεισο
και σε ηρεμούσε στόλιζαν το δωμάτιο ή τα δωμάτια για τους τυχερούς.
Επάνω στο τζάμι βάζαμε φωτογραφίες αγαπημένων προσώπων μας
ασπρόμαυρες.
Τα πρόσωπα αυτά συνήθως ήταν μακρυά ή και εκεί που δεν υπάρχει
επιστροφή.
Κοιτούσαμε αυτό το κάδρο και ηρεμούσαμε....νοιώθαμε δίπλα μας
τους ανθρώπους μας.
Τα χρόνια πέρασαν ....τα κάδρα αυτά έγιναν ντεμοντέ....τα πέταξαν....
και κατέληξαν στα παλιατζίδικα μαζί με τις κιτρινισμένες φωτογραφίες.
Ευτυχώς που υπάρχουν και οι ρακοσυλλέκτες......
"Πόσο κάνει αυτό το κάδρο;"
"Δώσε ένα "κοσάρι και πάρτο...άντε με τις φωτογραφίες μαζί...."
No comments:
Post a Comment