ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Πλησιάζοντας οι “ Γιορτάδες “ , έτσι λέγαμε παλιότερα τις μέρες των γιορτών , Χριστουγέννων , Πρωτοχρονιάς και Φώτων , όλο και γυρνάει ο νους στα χρόνια εκείνα τα παλιά , που οι γιορτάδες είχαν την αξία τους και γιορτάζονταν πραγματικά απ’ τους Έλληνες .
Μικροί μεγάλοι τότε , περιμέναμε με ανυπομονησία των ερχομό των γιορτάδων , για πολλούς και διαφόρους λόγους βέβαια η κάθε ηλικία .
Βέβαια , άλλες οι τότε συνθήκες , άλλα ήθη , έθιμα και φυσικά αλλιώτικοι οι άνθρωποι και οι συμπεριφορές τους , οι ανάγκες όμως υπήρχαν πάντα , και οι γιορτάδες, ήταν ..συνδεδεμένες άρρηκτα , με καλό φαί , με γλυκίσματα και με θρησκευτική κατάνυξη .
Ίσως στους νεότερους να “ ακούγεται “..περίεργο και υπερβολικό έως..απίθανο , το γεγονός ότι τον παλιό καιρό οι άνθρωποι περίμεναν τις γιορτάδες , τους γάμους και τα βαφτίσια , για να φάνε κρέας , και όμως , είναι μια σκληρή πραγματικότητα , πολύ..σκληρή , αλλά..πραγματικότητα που ας ευχηθούμε να μη την ξαναζήσουμε και κυρίως τα παιδιά και τα εγγόνια μας ..
Εκείνες λοιπόν , οι σκληρές , οι δύσκολες εποχές , είχαν μια αλλιώτικη ομορφάδα , μια αλλιώτικη ζεστασιά , και κυρίως “ ανθρωπιά “ , πολλή ανθρωπιά και αλληλεγγύη , είδη , δυστυχώς , ΕΞΑΦΑΝΙΣΘΕΝΤΑ ή…ΥΠΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ..”
Επειδή λοιπόν , είναι ωραίο και πολύ χρήσιμο , να γνωρίζουμε το παρελθόν μας , όσο κι’αν μας πονάει και μας πληγώνει , θα σας δώσουμε φέτος , μέχρι τα Χριστούγεννα , όσες αναμνήσεις χωριανών και φίλων έχουμε στη διάθεσή μας , και είναι αρκετές , έτσι ώστε να σχηματίσετε αξιόπιστη άποψη και εικόνα , για τις “ γιορτάδες “ του παλιού καλού καιρού , που εμείς θυμόμαστε με μεγάλη νοσταλγία …
Απολαύστε μια ανάμνηση της χωριανής και φίλης Τούλας Ξηρομάμου – Λαβίδα ……
“ …Θυμάμαι , που μια βδομάδα πριν τα Χριστούγεννα , άρχισαν να σφάζουν τα γουρούνια . Αυτές τις μέρες , δεν ήταν να σταθείς πουθενά από τα ουρλιαχτά …
Αμέσως μετά , άρχιζαν να κάνουν τα λουκάνικα και τις ματιές , να λιώνουν το πάχος , να βγάζουν τη γλίνα ( το λίπος ) και να κάνουν και το “ σύγλινο “ και τις ωραίες τσιγαρίδες , που μόλις τις βλέπαμε , μας τρέχανε τα σάλια μας , γιατί τότε νηστεύαμε και έπρεπε πρώτα να μεταλάβουμε για να τις γευτούμε …
Την παραμονή το βράδυ , μας έλεγε η σχωρεμένη η μάνα μου : Θα σας σηκώσω νύχτα να με βοηθήσετε να φκιάξουμε το Χριστόψωμο . Κι’ έτσι γινόταν . Μας ξυπνούσε – αν κι’ εμείς , απ’ την αγωνία μας , ζήτημα ήταν αν είχαμε κλείσει μάτι , κι’ αρχίζαμε να βάζουμε απάνω στο ψωμί , που είχε στρωμένο στο ταψί , μικρά κομματάκια ζυμάρι , που τα λέγαμε “ αρνάκια “ και “ κατσικάκια “ , πάνω στο καθένα δε , καρφώναμε κι’ από μια αγλιά μύγδαλο .
Η μάνα μου , έβαζε με ζυμάρι ένα σταυρό απ’ άκρη σ’ άκρη στο ταψί και χώριζε στα τέσσερα το ψωμί . Στις τέσσερις άκρες κόλλαγε από ένα μεγάλο στρογγυλό ζυμάρι και πάταγε απάνω του το “ βλόγερο “.
Αυτό ήταν το Χριστόψωμο , που ανήμερα των Χριστουγέννων το έβαζε ο πατέρας μου στο κεφάλι του και το τράβαγε με τα δυο του χέρια μέχρι να κοπεί . Ύστερα το κατέβαζαν και το εξέταζαν :
“ Αν πήγαινε πιο πολύ δεξιά , θα ‘ χε η σοδειά πιο πολύ στάρι , αν πήγαινε αριστερά , θα είχε καλαμπόκι .
Θυμάμαι ακόμα τους ωραίους ντολμάδες ( σαρμάδες ) με καμπρολάχανο και χοιρινό , που μας περίμεναν αχνιστοί πρωί – πρωί , γυρίζοντας απ’ την εκκλησία .
Θυμάμαι…θυμάμαι… Τώρα ; …“
Τούλα Ξηρομάμου – Λαβίδα
Έτσι θυμάται φίλοι μου , τις Χριστουγεννιάτικες μέρες του παλιού καλού Λιδορικιώτικου καιρού , η αγαπητή φίλη , χωριανή και γειτόνισσα Τούλα Ξηρομάμου , η Ξηρομαμοτούλα , όπως την ξέραμε και τη φωνάζαμε παιδιά . Η όμορφη αυτή ανάμνησή της δημοσιεύτηκε στην Λιδορικιώτικη εφημερίδα “ Λιδωρίκι “ του Γιώργου Καψάλη , τον Νοέμβριο του 1983 , αριθ.φυλ : 24 .
Καλό σας μεσημέρι , καλή όρεξη..
Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με αγάπη ….Κ.Κ.-
No comments:
Post a Comment