Αποκριάτικη οικογενειακή φωτογραφία του παλιού καλού καιρού . Από αριστερά ο αγαπημένος μου αδερφός Γιώργος , ο πρωτοξάδερφος Γ. Ζέκιος , η γυναίκα του Γιαννίτσα , η μάνα μου κι’ ο πατέρας μου και φυσικά σε πρώτο πλάνο η…αφεντιά μου . Η φωτογραφία είναι βγαλμένη στην αρχή της δεκαετίας του 1950 .
***************************
Πάνε χρόνια , πολλά χρόνια , αγαπημένοι μας φίλοι , που στο χωριό μας οι αποκριάτικες εκδηλώσεις , αποτελούν είδος όχι..υπό εξαφάνιση , αλλά…εξαφανισθέν ..
Βέβαια , οργανωμένες , απ’ την Κοινότητα ή τον Δήμο μας , εκδηλώσεις , δεν νομίζουμε πως είχαμε ποτέ , μεταπολεμικά τουλάχιστον , και ότι γινόταν οφειλόταν στην..” φιλοτιμία “ μερικών αλησμόνητων χωριανών μας , που φυσικό ήταν κάποτε να..φύγουν , αποτέλεσμα ; αυτό φυσικά που βλέπουμε και ..ζούμε , ένα απόλυτο…τίποτα…
Μεγάλο ποσοστό ..συμμετοχής στην εξέλιξη αυτή έχει και η αλλαγή τρόπου ζωής μας , αλλαγή ..ενδιαφερόντων των νέων και διατί να το κρύψωμεν άλλωστε , και η αλλαγή..μορφής των μαγαζιών μας , που παλιά φιλοξενούσαν τα..όργανα και ήταν τα στέκια των..γλεντιών , γιατί όλες , παλιά τουλάχιστον , οι εκδηλώσεις κατέληγαν σε..γλέντια , μετα..οργάνων , φυσικά..
Σήμερα όμως πέστε μου σε ποιό Λιδορικιώτικο μαγαζί θα μπορούσαν να παίξουν όργανα ; φυσικά σε..κανένα , τα παλιά καφενεία , με τη διαρρύθμιση του χώρου που είχαν μπορούσαν κάλλιστα να ..εκπληρώσουν αυτό το σκοπό , το ίδιο και κάνα δυο ταβέρνες , τα σημερινά όμως αντίστοιχα μαγαζιά , έχουν αλλάξει..μορφή , αλλά κυρίως , φοβόμαστε , νοοτροπία , στόχους και..φιλοσοφία…
Αποκριάτικη “ χοροεσπερίδα “ απ’ τις πολλές που γίνονταν στο χωριό μας τον παλιό καλό καιρό , στο μαγαζί του Φαλίδα στο Αλωνάκι , στη δεκαετία του 1960 . Από αριστερά Αννούλα Λατσούδη – Κουτσούμπα , με την πλάτη γυρισμένη η Ελένη Χριστοπούλου , καθηγήτρια φιλόλογος , η Ελένη Ρωμανού , μαθηματικός , ο Κώστας Κουτσούμπας , δεξιά πρόσκοπος ο Ανδρέας Κωστόγιαννης και ακριβώς απέναντι , φαίνεται λίγο και η ταπεινότητά μου ..
********************
Εκείνο όμως που …χάθηκε , και είναι και το κυριότερο , είναι το γιορταστικό ..πνεύμα , το πνεύμα..σύμπνοιας και κοινωνικής συνοχής , το συγγενικό , φιλικό ακόμα και..γειτονικό…δέσιμο , των χωριανών , προσωπικά μου λείπει περισσότερο από κάθε τι άλλο..και αντ’ αυτών , δυστυχώς , έμεινε μόνο το “ κίνητρο – δόλωμα “ , για προσέλευση ..κοινού , το…φαί , μάλιστα το φαί , βέβαια πάντα υπήρχε το φαί στις διάφορες εκδηλώσεις και γιορτές , αλλά δεν ήταν αυτοσκοπός , ήταν κάτι..συμπληρωματικό , ναι , κάτι που συμπλήρωνε τις γιορτές αυτό του είδους και όχι το μοναδικό στοιχείο τους ..
Μου λείπει η θέα των παιδιών , που πηγαινόφερναν , όλες τις γιορτάδες , αλλά ειδικά την Κυριακή της Τυρινής , τις πιατέλες με τις πίτες , τυλιγμένες προσεχτικά με ‘κείνες τις πανέμορφες μπλε και κόκκινες καρό πετσέτες , που μπορεί να ήταν φκιαγμένες από ..φτηνό ύφασμα , είχαν όμως μια περίεργη..ομορφιά , χώρια δε απ’ τη…συναισθηματική αξία , ήταν , όχι απλά πέντε κομμάτια ..πίτας , όχι , ήταν κάτι πολύ-πολύ περισσότερο , πολύ-πολύ πιο..πολύτιμο , ήταν αυτή η ίδια η ανθρώπινη αγάπη , η έννοια για το συγγενή , το φίλο , το γείτονα , το χωριανό , για τον ..πλησίον , όπως λέμε …
Νοσταλγικά τα θυμόμαστε όλα αυτά τώρα , αλλά μόνοι μας τα αφήσαμε να …ξεφτίσουν , αντικαταστήσαμε , με ..ευκολία ασυνήθιστη , τις ..ζωντανές εκείνες καρό πετσέτες , και τις γυάλινες πιατέλες , που ήταν ..ποτισμένες με ανθρωπιά κι’ αγάπη , με τα ..πλαστικά ..υποκατάστατά τους , αντικαταστήσαμε το βαθύ ..συναίσθημα με τη…ρηχή μας βόλεψη , μάλιστα , αντικαταστήσαμε τη…Βασίλισσα με την…υπηρέτριά της…και αντί να “ αναβιώνουμε “ την όμορφη παράδοσή μας , απλά την “ παραποιούσαμε “ κατά πως μας..βόλευε και την ευτελίζαμε , τόσο ..μυαλό είχαμε …και φυσικά όλα αυτά τα πληρώσαμε , τα πληρώνουμε .. και θα τα πληρώνουμε , αν δεν βάλουμε μυαλό …
Απ’ την ίδια μάλλον , αποκριάτικη χοροεσπερίδα , από αριστερά Ελένη Ρωμανού , Χρήστος Ευσταθίου κι’ η αφεντιά μου .
**********************************8
Θα ‘ταν πολύ χρήσιμο , αν ήταν βέβαια ..μπορετό , έτσι αθέατοι να περιδιαβούμε τα ..σπίτια ολωνών μας , και μάλιστα τις μέρες των γιορτάδων , εκεί να ..δείτε , το πόσο Ελληνικοπαραδοσιακά περνάμε , Χριστουγεννιάτικο παραδοσιακό..μενού (!) με ..Κινέζικα φαγητά , σούσι..μούσι κλπ , είναι βλέπεις του..συρμού , τα ‘φκιαχνε κάθε τόσο κι’ θειά ..Ζαφείρα , κι’ η θειά..Παγώνα , και τα ‘χαμε..συνηθίσει , την δε..Πρωτοχρονιά ; α..εκεί σούπερ παραδοσιακό το μενού , φιλέ..μινιόν , αλά..κρεμ , μ’σκάρ ..καστανου..βιρυκουκου..πουρτουκαλάτου , μάλιστα , αδέρφια , χρονιάρα μέρα και οι κυρίες μας , ..μαϊμουδίζοντας , φκιάχνουν αυτά τα ..ανούσια , αλλά.. πολύ ..κυκλοφορούντα τελευταίως , φαγητά (;) που κανένας , μα..κανένας , δεν τα..φχαριστιέται , κανένας δεν τα θέλει και όμως όλοι τα φκιάχνουν , όχι για να τα ..φάνε , όοοχι , απλά για να πουν την άλλη μέρα στο γραφείο ή στις φίλες της , πως ..ξέρεις χθες έφκιαξα κάτι φαγητά..μα κάτι φαγητά …μούρλια !!! Οι καλεσμένοι βέβαια οι..έρμοι , νοσταλγούσαν τα..δίπιτα με απ’ όλα…αλλά βλέπεις τα κατά συνθήκην ..ψεύδη ….
Α…ξεχάσαμε ν’ αναφέρουμε , πως τις συνταγές αυτές , δεν τις βρήκανε απ’ την..πάσα μία , τυχούσα , όοοοχι , τους τις έδωσε η…Βαλασώ ( Βασίλω τ’ βαφτίσαν..) απ’ τ’ν..Άνω…Ραχούλα , κι’ η ..Πέγκυ (…λέγεμε…Παγώνα ..) απ’ του…Πέρα Γαρδ’κάκι ..κουσμουπουλίτ’κα…πράματα δηλαδήςςςςς , κι μι…τ’ βούλα , π’λένι…
Προσωπικά , αν θέλετε να σας εκμυστηρευτώ , και τι δεν θα έδινα , να χτύπαγε κάποια στιγμή η πόρτα του σπιτιού μας , κι’ αντί του…ντελιβερτζή , με τις..πίτσες και τα…χαμπουργκέρια και το..γνωστό ψεύτικο …χαμόγελο , να ‘βλεπα δυο παιδάκια , κάποιου φίλου , κάποιου συγγενούς , κάποιου ..γνωστού τέλος πάντων , ντυμένα μασκαράκια , με αναψοκοκκινισμένα , απ’ το κρύο , μαγουλάκια , και να κρατάνε ένα κομματάκι ..αγάπης , είτε..τυρόπιτα το ..λένε , είτε..λαχανόπιτα , είτε ..τραχανόπιτα (!!!) όπως κι’ αν το λένε , τέλος πάντων , τυλιγμένο σε μια παλιά , φτηνή , καρό..ξεθωριασμένη μπλε ή και κόκκινη ..πετσέτα , που θα σκόρπαγε ευωδιά…αγάπης και ..βασιλικού…αυτό θα μου ‘φτανε , θα ‘ταν το ομορφότερο δώρο που θα μπορούσα να πάρω….και το λέω μετά λόγου…γνώσεως…
Θυμάμαι , τις απόκριες του 2011 , που περάσαμε στο Λιδορίκι , και τις νοσταλγώ , γιατί λες΄και κάποια θεία δύναμη , βόηθησε να..” στρέξει “ το παθιασμένο μου όνειρο και εκεί που καθόμαστε στο σπίτι μας το βραδάκι , χτυπάει η πόρτα κι’ ανοίγοντας….” έμεινα “ , στην πόρτα μας στέκονταν μια ομάδα παιδιών ντυμένα μασκαράδες, με μάσκες , γηκλίτσες καρανούζες και κυρίως με πολύ-πολύ..κέφι , η ..προσευχή μου φαίνεται πως..εισασκούστηκε ..δείτε …
..υπέροχη έκπληξη , υπέροχο αποκριάτικο δώρο , απ’ τα παιδιά , που δεν ξέρουμε ποια ήταν , αλλά μας χάρισαν απέραντη χαρά , μας..ξανανιώσανε….
Βέβαια και τη μέρα συναντήσαμε στο δρόμο πολλά παιδιά ντυμένα , που ήταν όλα τους ωραία μασκαρεμένα , αλλά εκείνο το βραδινό ήταν..”όλα τα λεφτά “ , γιατί άλλο πράγμα η τυχαία συνάντηση στο δόμο κι’ άλλο “ να’ ρθουν “ στο σπίτι σου , αποκλειστικά σε σένα ..
Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι απ’ τις απόκριες 2013 , και όπως βλέπετε ..όλα σχετίζονται με το..φαγητό
Δεν ξέρουμε για φέτος αν έχουν προγραμματιστεί κάποιες εκδηλώσεις , πάντως χθες Τσικνοπέμπτη , το πρωί είχαμε ψησταριές , στο Αλωνάκι μπροστά στο μαγαζί του Νίκου Πέτρου και τη Βαθιά , μπροστά στο φούρνο του Γκίκα …
Αλωνάκι , ο Πρόεδρος του Τ.Δ Χαρ. Πέτρου και ο Πρόεδρος του Δ.Σ Θαν. Κοκμοτός , απολαμβάνουν την υπεροχή λιακάδα ..
Η ..ψυχή των Λιδορικιώτικων εκδηλώσεων ο άνθρωπος για όλες τις ..δουλειές , ο καλός φίλος Γιάννης Βασ. Κρικέλας , στο ..ρόλο του ψήστη ..,μπροστα στο φούρνο Γκίκα
΄Λίγο πιο πέρα , στο Αλωνάκι , ο Νίκος Πέτρου , μπροστά στο μαγαζί του , το…” Τσικνίζει “ κανονιοκότατα …
…και οι..Πρόεδροι , απολαμβάνουν θέα και…τσίκνα ..
Όλα όσα βλέπετε στις παραπάνω φωτογραφίες είναι απ’ το πρωί της Τσικνοπέμπτης , υπάρχει όμως και ..ετεροχρονισμένη βραδινή…παράσταση , αλλά γι’ αυτή , αλλά και για πολλά άλλα ..αποκριάτικα θα μιλήσουμε αύριο …
..Φάτε μάτια…ψάρια !!!
Καλές απόκριες , να ‘στε καλά…
Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με αγάπη ….Κ.Κ.-
No comments:
Post a Comment