ME TH ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΠΟΓΟΝΩΝ
ΑΠ’ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΙΩΑΝ. ΛΑΤΣΟΥΔΗ ( 1891 – 1985 ) .
Που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “ Η Λεύκα Δωρίδος “ αριθ.φυλ. 21 / 2003 .
- 2 -
O Aθανάσιος Ιωαν. Λατσούδης ο νεότερος ( 1891 – 1985 ) κράτησε με επιτυχία το εμπορικό του πατέρα του στο Αλωνάκι , διετέλεσε δε συγχρόνως και αντιπρόσωπος της Τράπεζας της Ελλάδος . Eίχε τελειώσει το Σχολαρχείο , εργάστηκε για κάποιο διάστημα ως βοηθός συμβολαιογράφου Λιδορικίου και έτσι του δόθηκε η ευκαιρία να καλλιεργήσει περισσότερο τημ φυσική του ευχέρεια στο γραπτό και προφορικό λόγο .
Παντρεύτηκε την Ελένη Ασημακοπούλου από την Ποτιδάνεια , απόκτησαν τέσσερα παιδιά την Ευθυμία , την Ερατώ το Γιάννη και την Σπυριδούλα . Με το κάψιμο του Λιδορικίου από τους Γερμανούς το 1944 , καταστράφηκε και το Λατσουδαίϊκο σπίτι και το εμπορικό . Ο Αθαν. Λατσούδης προσπάθησε να διατηρήσει το μαγαζί του σε κάποιο πρόχειρο παράπηγμα . Στο τέλος του 1945 , για να αποφύγει τους κινδύνους απ’ τον εμφύλιο , κατέφυγε στην Αθήνα με τις δύο κόρες του και δεν ξαναγύρισε ποτέ στο Λιδορίκι .
Η σύζυγός του κράτησε για δυο χρόνια τα άλλα παιδιά στο Γυμνάσιο Λιδορικίου και ακολούθησαν κι’ αυτοί στην Αθήνα το καλοκαίρι του 1947 . Ο Λατσούδης στην Αθήνα προσπάθησε να ξαναφτιάξει τη ζωή του οικονομικά . Με τον Κώστα Ευσταθίου άνοιξαν στο Παγκράτι κάποιο μαγαζί , αργότερα εργάστηκε στην Πειραϊκή – Πατραϊκή μέχρι τη συνταξιοδότησή του .
Το 1981 , στα γεράματά του ο Αθ. Ι. Λατσούδης έγραψε το ημερολόγιό για με το οποίο και θα ασχοληθούμε . Εντύπωση προκαλεί στον αναγνώστη η αφηγητική του γλαφυρότητα αλλά και το λογοτεχνικό του είδος .
Μετά τα εισαγωγικά στοιχεία που αναφέραμε στα προηγούμενα , περνάμε τώρα στην αυτούσια παρουσίαση του ημερολογίου .
“ Κατά το 1904 έγινε η αγορά του κτήματος “ Αλή εφέντη “ για λογαριασμό των χωριανών του , που οι περισσότεροι ήταν και συγγενείς του . Τα χωράφια στο χωριό της Στρούζας ξεπλύθηκαν με τον καιρό και τις βροχές κι’ η απόδοσή τους σε στάρι και καλαμπόκι , από πλεόνασμα που είχε , δεν έφτανε ούτε για το ψωμί της χρονιάς .
Μία ήταν η σωτηρία , πέρα απ’ το ξενίτεμα στον Νέο Κόσμο : Να αγοραστεί το Αλεφέντι και να καλλιεργηθεί . Μετά την επανάσταση του ‘21 παραχωρήθηκε στον οπλαρχηγό Πανουργιά και τώρα ανήκε στους απογόνους του , που το νοίκιαζαν για λιβάδι . Ήταν αρκετό για τους Στρουζιώτες κι’ όλο το ανάφερναν , αλλά έλα που δεν υπήρχε το χρήμα…
Ακούστηκαν και κάτι λόγια , πως παραλήδες Σαλωνίτες το παζάρευαν να το αγοράσουν και θα χανόταν η ευκαιρία για το χωριό . Τότε κάλεσε ο Πατέρας μερικούς απ’ τους καλύτερους χωριανούς να αποφασίσουν τι μπορεί να κάμουν . Όλοι ήταν σύμφωνοι , αλλά υπήρχε το πρόβλημα για το χρήμα . Έτσι οι προύχοντες να πούμε που αντιπροσώπευαν το χωριό , σαν μόνη λύση λένε στον Πατέρα : “ Γιάννη κρεμόμαστε σε σένα , άλλη σωτηρία δεν βλέπουμε κάνε ό,τι νομίζεις για να σωθούν τα παιδιά μας “ .
Το ζήτημα δεν έπαιρνε καθυστέρηση , παρατάει το μαγαζί και τις δουλειές στα χέρια της Μάνας και των παιδιών του και τρέχει να βρει τους κληρονόμους του Πανουργιά , που άλλοι κατοικούσαν στα Σάλωνα και άλλοι στη Λαμία . Απογοήτευση ! Άλλος ζητάει εκατό χιλιάδες , άλλος δεν το πουλάει . Ζητάει τη συνδρομή του συγγενή των Πανουργαίων Κώστα Λιδορίκη , δικηγόρου τότε και μελλοντικού βουλευτή και υπουργού , με την προοπτική βέβαια υποστηρίξεώς του , όταν αποφασίσει να πολιτευτεί .
Για να του κάνει εκδήλωση φιλίας , σε πλήρη άγνοια του ‘ίδιου , νεαρός φιλόδοξος γιατρός ( πρόκειται για τον Θαν. Λαλαγιάννη ) , που ήταν νονός του Γιού , περιέφερε στο χωριό Ευαγγέλιο , καλώντας τους χωριανούς να ορκιστούν πως θα ψηφίσουν στις εκλογές το συγγενή των Πανουργαίων , γιατί αλλιώς θα χάσουν το κτήμα .
Το Αλή- Εφέντη πουεκτείνεται απ’ το Σωληναρόρεμα δεξιά , στους πρόποδες του βουνού και αριστερά στο κάθετο δρομάκι που διακρίνεται σαν γραμμή .Κάτω εμπρός μέχρι την Μπελεσίτσα .
Σ υ ν ε χ ί ζ ε τ α ι …..
No comments:
Post a Comment