BIBΛΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ

Αξίζει  να  διαβάσετε  το  παραπάνω  βιβλίο που  δεν  είναι παρά  ένα  πολεμικό  ημερολόγιο ενός  απλού  στρατιώτη , που  περιγράφει με  καταπληκτικό  τρόπο  τις  περιπέτειές  του στους  διάφορους  πολέμους  που  πολέμησε , θα  εντυπωσιαστείτε απ’ το  ύφος και  τη λογοτεχνική  αφήγησή  του .Κ.Κ.-

O HΛΙΑΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ , ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΚΛΕΦΤΗ , Η ΚΛΟΠΗ ΚΑΙ ΤΟ..ΣΥΣΤΗΜΑ !!

Γράφει ο Θανάσης Μπαντές

Σκίτσο από το “Εγχειρίδιον του Καλού Κλέφτη”

Το  «εγχειρίδιον του Καλού Κλέφτη» είναι ίσως το πιο πολυδιαβασμένο βιβλίο του Πετρόπουλου. Θα λέγαμε ότι ήταν το βιβλίο που τον καταξίωσε ή, ακόμα πιο σωστά, που καταξίωσε την πετροπουλική αντίληψη της πραγματικότητας, η οποία είναι πάντα αντιστραμμένη σε σχέση μ’ αυτό που ορίζεται ως κοινώς αποδεκτό. Ως εκ τούτου η δεδομένη ειρωνεία δεν λειτουργεί ως φτηνός εξυπνακισμός που εκβιάζει τις εντυπώσεις, αλλά ως μηχανισμός επανεξέτασης των πραγμάτων. Η επανεξέταση αυτή δεν είναι ανατροπή, αλλά επαναπροσδιορισμός μέσα από μια άλλη ανάγνωση. Η ειρωνεία δεν είναι παρά τo κλειδί, ο κώδικας αυτής της άλλης ανάγνωσης. Γιατί ο Πετρόπουλος δεν αρνείται την πραγματικότητα. Αντίθετα τη γνωρίζει πολύ καλά. Γι’ αυτό και δεν πετάει ποτέ στα σύννεφα. Γι’ αυτό και βουτάει στα πιο βαθιά νερά της κοινωνίας. Στα κατακάθια της.

ΟΗλίας

Ο χώρος του λούμπεν είναι ο αγαπημένος χώρος του Πετρόπουλου. Θα έλεγε κανείς ότι μέσα στο λούμπεν νιώθει σαν το σπίτι του. Κι αυτό ακριβώς είναι το «εγχειρίδιον του Καλού Κλέφτη», η χαρτογράφηση του υποκόσμου, που κινείται πάντα στο σκοτάδι, σε μια παράλληλη πορεία εκτός – κι όμως τόσο εντός – κοινωνίας ή αλλιώς η εκδίκηση του περιθωρίου που αναζητά κοινωνική υπόσταση ή τουλάχιστο το δικό του δίκιο μέσα σ’ αυτό τον κόσμο. Γι’ αυτό κι όλα αντιστρέφονται. Γι’ αυτό και το «εγχειρίδιον του Καλού Κλέφτη» παρουσιάζεται ως διδακτέα ύλη της σχολής εγκλήματος που υπάρχει στην Antigua, η οποία έχει για πρωτεύουσα την Adina και δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα. Γιατί ο υπόκοσμος, ως υπαρκτό κομμάτι της κοινωνίας, δικαιούται εκπαίδευση κι επαγγελματική κατάρτιση: «Αυτό το μικρό βιβλίο είναι γραμμένο διά τους σπουδαστάς του Βασιλικού Ινστιτούτου Τέχνης και Τεχνικής των Διαρρηκτών της Antigua».  (σελ. 9). Η κατηγοριοποίηση όλων των κλεφτών (πορτοφολάς, κλεφτοτσαντάς, γριλάκιας, ποντικός ξενοδοχείων, κασαδόρος, κλειδάς κλπ) και το επίσημο – σχεδόν επιστημονικό – ύφος (που αναμειγνύεται με την αργκό του υποκόσμου σαν σε νομοτελειακή αρμονία) της ανάλυσης των δραστηριοτήτων κάθε κατηγορίας δεν είναι μόνο η ειρωνεία που μετουσιώνει το κοινωνικά κατακριτέο σε επιστημονικό πεδίο, ούτε η κατάδειξη της αλήθειας που θέλει το έγκλημα να λειτουργεί με επαγγελματικούς όρους, αλλά η ίδια η απόδοση της λαογραφίας του περιθωρίου που του δίνει ταυτότητα, χαρακτηριστικά και ιστορική εξέλιξη. Γιατί η λαογραφία αφορά το σύνολο ενός λαού και το λούμπεν αποτελεί μέρος αυτού του συνόλου. Ο Πετρόπουλος δεν είναι παρά ο εκφραστής αυτής της ανείπωτης αλήθειας. Η καταγραφή των βασανιστηρίων στα αστυνομικά τμήματα (φάλαγγα, παλάγκο, γκλοπ στον κώλο, στρίψιμο αρχιδιών, μαστίγωμα με συρματόσκοινο, βραστά αυγά, ηλεκτρονικά βασανιστήρια κλπ) είναι η ανεπιθύμητη λαογραφία της κρατικής καταστολής που ξεδιπλώνεται στο πλαίσιο της ανακριτικής δραστηριότητας. Φυσικά ο καλός κλέφτης οφείλει να τα υποστεί στωικά. Είναι αναπόσπαστο μέρος της δουλειάς του. Η σύλληψη, με όλες τις τραγικές συνέπειες που αυτή συνεπάγεται, καθιστά το επάγγελμα του κλέφτη ως ένα από τα σκληρότερα της αγοράς. Η αφόρητη γραφειοκρατία που ορθώνεται από τη στιγμή της σύλληψης – και κορυφώνεται κατά τη φυλάκιση – απέναντι σε οποιοδήποτε αίτημα του, οι απάνθρωπες συνθήκες κράτησης μέσα στη φυλακή, τα προβλήματα της συμβίωσης στα κελιά, το κακής ποιότητας φαγητό, η ερωτική έλλειψη, η κατακραυγή της κοινής γνώμης κτλ, δεν είναι παρά η κορυφή του δράματος του κλέφτη, το ορατό σημείο μιας απύθμενης δεξαμενής: «Ο γελοίος Αστυνομικός Συντάκτης χαίρεται όταν γελοιοποιεί τον συλληφθέντα κλέφτη……Είναι εξαιρετικώς μονότονη η τεχνική της γελοιοποιήσεως των κλεφτών. Μετά τη Σύλληψη, μετά τα Βασανιστήρια, μετά την Ομολογία, ο κλέφτης παρουσιάζεται από τις εφημερίδες σαν ένα θηρίον, που επιάστηκε χάρις στην άγρυπνη παρακολούθηση της Αστυνομίας. Το σχετικό ρεπορτάζ συνοδεύεται από μια φωτογραφία του Κλέφτη, όπου παρουσιάζεται αξύριστος, αχτένιστος, τσαλακωμένος, τσακισμένος, ανέκφραστος και, κάποτε – κάποτε, με μαυρισμένο το ένα μάτι (βέβαια, από μπουνιά Αστυνομικού). Δεν ενθυμούμαι ποτέ κάποιος αναγνώστης να έγραψε επιστολή στην εφημερίδα του, ρωτώντας γιατί ταλαιπωρούν και διασύρουν έτσι τον κλέφτη, και, ποιος του εμαύρισε το μάτι. Ο Μέσος Άνθρωπος είναι άτιμος και δειλός». (σελ. 88).     

Σκίτσο από το “Εγχειρίδιον του Καλού Κλέφτη”

Ο Πετρόπουλος δεν κάνει καμία αναφορά ούτε σε μαχαιροβγάλτες, ούτε σε δολοφόνους, ούτε σε ληστές, ούτε σε κανένα άλλο είδος εγκληματία. Εστιάζει αποκλειστικά στον κλέφτη. Οι αναφορές σε άλλους εγκληματικούς κλάδους γίνεται μόνο στο κεφάλαιο των φυλακών, τη φυσική κατάληξη του κλέφτη. Παρακολουθούμε δηλαδή την ολοκληρωμένη πορεία του κλέφτη: δράση, σύλληψη, ανάκριση, δίκη, φυλάκιση και μάλιστα περισσότερο από λαογραφική παρά από κοινωνιολογική σκοπιά, αφού ο Πετρόπουλος δεν αναφέρεται ούτε στα αίτια που οδηγούν κάποιον στην κλοπή ως συνειδητή επαγγελματική επιλογή, ούτε στην κοινωνική αδικία, το μορφωτικό επίπεδο κτλ. Αυτό που αναφέρεται είναι το ταξικό μίσος που υπάρχει και που εκφράζεται με πράξεις όπως αφόδευση στο τραπέζι ή το κρεβάτι του θύματος και αυνανισμός.

  Φυσικά οι κλέφτες του Πετρόπουλου δεν έχουν καμία σχέση με τους σύγχρονους αγριεμένους κλέφτες των μεγαλουπόλεων (και της επαρχίας). Οι σύγχρονοι αγριεμένοι κλέφτες ασκούν βία ακόμα και χωρίς αφορμή. Ξυλοκοπούν μέχρι αναισθησίας το θύμα ακόμη κι αν αποδειχθεί απολύτως συνεργάσιμο. Πολλές φορές οπλοφορούν. Παρακολουθούμε δολοφονίες ηλικιωμένων γυναικών για μικροποσά. Οι κλέφτες γίνονται διαρκώς και πιο σκληροί, διαρκώς και πιο επικίνδυνοι. Το ταξικό τους μίσος εκφράζεται με βία. Η ανθρώπινη ζωή κοστολογείται όλο και πιο φτηνά. Μπροστά σ’ αυτά οι αφοδεύσεις και οι εκσπερματώσεις των πετροπουλικών κλεφτών είναι αβροφροσύνες. Ο γριλάκιας και ο μπουγαδοκλέφτης γίνονται γραφικές φιγούρες ενός ανέμελου κι ακίνδυνου παρελθόντος. Γιατί ο κλέφτης του Πετρόπουλου δεν πυροβολούσε τον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου αν απροόπτως εμφανιζόταν, ούτε σκότωνε για μια κάμερα. Κι αν τη στιγμή της μπούκας ερχόταν ο νοικοκύρης προσπαθούσε να φύγει κι όχι να επιτεθεί.         

Ο Ηλίας Πετρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και τουρκολογία στο Παρίσι όπου και εγκαταστάθηκε το 1975. Πνεύμα ανήσυχο και ερευνητικό, πολέμιος των ακαδημαϊκών και του κατεστημένου, ο Πετρόπουλος ήταν ο πρώτος λαογράφος στην Ελλάδα που ασχολήθηκε με το “περιθώριο” και κατέγραψε πρόσωπα και πράγματα περιφρονημένα από την επίσημη ιστορία της χώρας του.

Παρά τις βασικές διαφορές της νέας γενιάς κλεφτών τα κίνητρα είναι πάντα τα ίδια, τα κλοπιμαία. Δηλαδή το αντικείμενο της ιδιοκτησίας που παρανόμως αλλάζει χέρια. Ο νόμος, φυσικά, είναι προστάτης της ιδιοκτησίας. Ο νόμος καθορίζεται από ανθρώπους που έχουν ιδιοκτησία. Η ιδιοκτησία των ανθρώπων που συμβάλλουν ενεργά στη διαμόρφωση των νόμων – άμεσα ή έμμεσα – δεν έχει καμία σχέση με τη μικροϊδιοκτησία των καθημερινών κι ανώνυμων ανθρώπων. Ο καθημερινός άνθρωπος περνάει μαρτύρια για να αποκτήσει την ελάχιστη περιουσία που τελικά κατέχει. Δουλεύει σκληρά και πληρώνει υπέρογκες δόσεις για το σπίτι και το αυτοκίνητό του. Η περιουσία του είναι το ελάχιστο δίκιο που του έχει απομείνει. Η ελίτ του χρήματος αποτελείται από ανθρώπους που έχουν τεράστια περιουσία. Οι άνθρωποι του χρήματος δεν γνωρίζουν την καθημερινή βιοπάλη. Οι άνθρωποι του χρήματος πλουτίζουν από τη δουλειά των άλλων. Οι άνθρωποι του χρήματος πληρώνουν καλά για την ασφάλεια του σπιτιού τους. Οι άνθρωποι του χρήματος δεν είναι τόσο ευάλωτοι στον κλέφτη. Ως εκ τούτου, δεν μισούν τον κλέφτη. Εξάλλου, ακόμη κι αν τους κλέψουν, έχουν λεφτά να αντικαταστήσουν τα κλοπιμαία. Ο βιοπαλαιστής μισεί τον κλέφτη. Ο βιοπαλαιστής είναι αυτός που κινδυνεύει από τον κλέφτη. Ο κλέφτης έχει πολύ συγκεχυμένη ταξική αντίληψη. Για τον κλέφτη σχεδόν όλοι είναι «μπουρζουάδες». Ο κλέφτης μισεί τους «μπουρζουάδες». Ο κλέφτης θέλει να εκδικηθεί τους «μπουρζουάδες». Ο κλέφτης δεν μπορεί να πλησιάσει τους ανθρώπους του χρήματος. Μοιραία χτυπάει σπίτια μικρομεσαίων βιοπαλαιστών τους οποίους θεωρεί «μπουρζουάδες». Και μόνο η ύπαρξη βιβλιοθήκης στο σπίτι είναι για τον κλέφτη ξεκάθαρη «μπουρζουάδικη» απόδειξη. Ο βιοπαλαιστής έχει δίκιο που μισεί τον κλέφτη. Οι βιοπαλαιστές και οι κλέφτες αλληλοσπαράσσονται μέχρι θανάτου. Οι άνθρωποι του χρήματος παρακολουθούν τον αλληλοσπαραγμό τους ανέπαφοι. Πρόκειται για ένα ξεκάθαρο παιχνίδι ιδιοκτησίας από το οποίο όμως απουσιάζουν οι αληθινοί ιδιοκτήτες. Ο λαός λέει ότι κανείς δεν γίνεται ζάμπλουτος με τον τίμιο ιδρώτα του. Όταν λέμε ανθρώπους του χρήματος εννοούμε τους ελάχιστους ανθρώπους που λυμαίνονται τον εθνικό ή τον παγκόσμιο πλούτο. Που διαπλέκονται ανάμεσα σε ακατανόητες χρηματιστηριακές επιχειρήσεις, ΜΜΕ και πολιτικές διευκολύνσεις. Που συντηρούν ένα στρατό από μπράβους. Ο καθημερινός βιοπαλαιστής νιώθει απροστάτευτος από την αστυνομία. Ο καθημερινός βιοπαλαιστής αρχίζει σιγά – σιγά να θεωρεί ότι δεν είναι κακό να έχει ένα όπλο στο σπίτι του. Ακούστηκαν ειδήσεις ακόμα και για περίπολα πολιτοφυλακής σε γειτονιές της Αθήνας. Ο καθημερινός βιοπαλαιστής συνδέει το έγκλημα με τους μετανάστες. Σταδιακά γίνεται όλο και πιο πρόθυμος να ασπαστεί εθνικιστικά ιδεολογήματα. Ο καθημερινός βιοπαλαιστής βιώνει επώδυνα την αδιάκοπη έκθεσή του στο έγκλημα. Πολλές φορές φοβάται να βγει από το σπίτι του. Οι πολιτικοί παγκοσμίως δεν απορούν καθόλου γιατί υπάρχει έξαρση της εγκληματικότητας. Οι πολιτικοί παγκοσμίως προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το έγκλημα προσλαμβάνοντας όλο και περισσότερους αστυνομικούς. Οι αστυνομικοί ποτέ δεν επαρκούν. Οι αστυνομικοί προστατεύουν τη νομιμότητα. Η νομιμότητα στρέφεται ενάντια σε οτιδήποτε καταπατά τις νόμιμες πολιτικές αποφάσεις. Οι άνθρωποι του χρήματος στηρίζονται – συνήθως – σε νόμιμες πολιτικές αποφάσεις. Η εκμηδένιση των εργασιακών δικαιωμάτων, η εγκληματική καταστροφή του περιβάλλοντος, ο οικονομικό – χρηματιστηριακός γκανγκστερισμός κτλ στηρίζονται – συνήθως – σε νόμιμες πολιτικές αποφάσεις. Κάθε δυναμική αντιπαράθεση απέναντι σ’ αυτά είναι – συνήθως – έξω από τη νομιμότητα. Τα όρια και τα κίνητρα αυτών των αντιπαραθέσεων ο καθένας τα ερμηνεύει διαφορετικά. Αυτή η διαφορετικότητα στην ερμηνεία δεν είναι παρά η υποκειμενικότητα του δικαίου (από την ηθική κι όχι τη νομική του υπόσταση). Η υποκειμενικότητα του ηθικού δικαίου δεν νομιμοποιεί την κατάλυση του νόμου. Ο κλέφτης, αν και στερείται οποιουδήποτε κοινωνικού οράματος, θέλει να διεκδικήσει το δικό του ηθικό δίκαιο.

Σκίτσο από το “Εγχειρίδιον του Καλού Κλέφτη”

Το ηθικό δίκαιο που διεκδικεί ο κλέφτης, δεν έχει καμία σχέση με το ηθικό δίκαιο που διεκδικεί ο εργαζόμενος ή ο άνεργος. Η αστυνομία, εφόσον καταλύεται ο νόμος, δεν κάνει διακρίσεις στο ηθικό δίκαιο του καθενός.  Ο κλέφτης νομιμοποιεί τη διαρκή ενίσχυση της αστυνομίας. Ο κλέφτης νομιμοποιεί τα μέτρα καταστολής του συστήματος. Ο εργαζόμενος και ο άνεργος έρχονται συχνά σε σύγκρουση με τα μέτρα καταστολής του συστήματος. Ο κλέφτης είναι ο ψιλικατζής του εγκλήματος. Το οργανωμένο έγκλημα δεν έχει καμία σχέση με τον κλέφτη. Το οργανωμένο έγκλημα ασχολείται με μεγάλες δουλειές. Τα ναρκωτικά, η πορνεία, το παράνομο εμπόριο όπλων και το μεταναστευτικό δουλεμπόριο γνωρίζουν τζίρους χωρίς προηγούμενο. Το σύστημα στηρίζεται στο κέρδος. Το κέρδος είναι η καρδιά του συστήματος. Η παγκόσμια αστυνομία προσπαθεί δεκαετίες την εξάρθρωση των εμπόρων ναρκωτικών χωρίς αποτέλεσμα. Ο καθημερινός άνθρωπος αισθάνεται ότι πρέπει ο ίδιος να προστατέψει το παιδί του. Ο καθημερινός άνθρωπος είναι μετέωρος ανάμεσα στη νομιμότητα και το έγκλημα. Νιώθει οργή. Η οργή δεν είναι παρά ο καθρέφτης της σύγχυσης ενός συστήματος που ευαγγελίζεται τη νομιμότητα και ταυτόχρονα καθιστά την παρανομία ασύλληπτα κερδοφόρα.

Πηγή, http://eranistis.net/wordpress

http://bluebig.wordpress.com/

 

“ ΛΙΔΩΡΙΚΙ “

   Λόγω  εορτών , και  φυσικά  αυξημένων  κινδύνων , για  τις  τσέπες , τις  ..τσάντες  και  τα..πορτοφόλια  μας , θεωρήσαμε  απολύτως  χρήσιμο να  δημοσιεύσουμε  το παλιό καλό ..βιβλίο του Ηλία  Πετρόπουλου , που  έχει  ασχοληθεί  ιδιαίτερα  με ..περιθωριακές  ομάδες και  έχει κάνει..” ψυχολογικές παρατηρήσεις “ στα μέλη  τους .

   Βέβαια , υπάρχουν  ένα  σωρό κατηγορίες  άλλων  ανθρώπων που θα ‘πρεπε να  έχουν  κι’ αυτοί τα ..” εγχειρίδιά  τους “ , π.χ  , οι  καλοί “ ψηφοφόροι “ , οι  καλοί  αυτοδιοικητικοί , οι  καλοί..χασάπηδες .κλπ…κλπ..

   Εμείς  θα  κάνουμε  μια  προσπάθεια..προσέγγισης , κάποιων  κατηγοριών  αρχίζοντας , με  μια ..” ασυνήθιστη..δημοσκόπηση “ , που  θα  αφορά  όχι  στους  “ ψηφοφόρους “ αλλά  στους …” συνδυασμάρχες – αυτοδιοικητικούς  , τους  επικεφαλής των  συνδυασμών  δηλαδή , στους  οποίους  θα  στείλουμε ένα  στερεότυπο  ερωτηματολόγιο , το  ίδιο  για  όλους  , παρακαλώντας  να  μας  απαντήσουν , εξυπακούεται  πως  το  ερωτηματολόγιο  θα  αναρτηθεί στη  σελίδα  μας , για  ενημέρωσή  σας …

   Επίσης λόγω  των  εορτών και των  προβλημάτων επιλογής  “ αρνοκάτσικων “ ( τιμή , ποιότητα , φρεσκάδα , ΚΑΙ  ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ  ΑΣΦΑΛΕΙΑ ) ΘΑ  ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ  ΣΑΣ  ΒΟΗΘΗΣΟΥΜ , έτσι ώστε  να  μπορέσετε  να  ψωνίσετε ΦΘΗΝΑ , ΥΓΙΕΙΝΑ ΚΑΙ…ΤΙΜΙΑ .., τελειώνοντας , σας  ενημερώνουμε πως θα  αναρτούμε  τις  τιμές  των “ αρνοκάτσικων “ καθημερινά , εφόσον  φυσικά  μας  δίνουν πληροφορίες  οι  αρμόδιες  υπηρεσίες ..

   Καλό  σας  βράδυ , να περνάτε  καλά …..Κ.Κ.-

“ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠ’ ΤΟ ΑΥΡΙΟ “ ( ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ )

Για ρίξτε μια ματιά σε ένα βιβλίο γραμμένο από ψυχής και όχι για βιοπορισμό!

 

Μικρά αποσπάσματα

 

Οι τελευταίες ημέρες κάθε Ιουνίου ήσαν πραγματικά απολαυστικές. Πρώτα-πρώτα τέλειωνε το σχολείο και άνοιγε ο δρόμος για τις θερινές διακοπές στη Νέα Ερυθραία και τις δασωμένες, πέριξ, ανεξερεύνητες περιοχές της που μας περίμεναν, αινιγματικές και μυστηριώδεις, για ολοήμερες περιπλανήσεις και αναζητήσεις. Κάτι σαν τις ζούγκλες τουΑμαζονίου και του Ορενόκου, για την παιδική μας φαντασία.

Μετά ήταν το μεγάλωμα της ημέρας και οι διάχυτες μυρωδιές που πλημμύριζαν τους δρόμους, από τους κήπους και τις γλάστρες της γειτονιάς. Εντυπώσεις που ακόμη βασανίζουν τη μνήμη μου. Με τη γλυκύτητα, την ηρεμία κα το ανθρώπινο μέτρο που συμβόλιζαν. Κάτι που έχει ολότελα χαθεί στη σημερινή εποχή του άγχους, της ταχύτητας, της πολυκατοικίας και της αδιαφορίας. Ακόμα ήταν κι οι φωτιές του Αι Γιάννη του Κλείδωνα.

   Η ηρωικότερη και εξοχότερη μέρα, ή μάλλον νύχτα, των παιδικών μας χρόνων. Η νύχτα με τα ατρόμητα σάλτα πάνω και μέσα από τις ουρανομήκεις φωτιές που εξασφάλιζε το κάψιμο κάθε εύφλεκτης οικιακής σαβούρας η οποία διετίθετο για τον σκοπό αυτό, μαζί με τα περισσεύματα των αποθεμάτων ξύλων που λειτούργησαν τις ξυλόσομπες τον χειμώνα. (Καλοριφέρ και σόμπες πετρελαίου ήταν άγνωστα θερμαντικά εργαλεία, μη εφευρεθέντα ακόμη στον αστερισμό του Βούθουλα. Μέχρι και η πυργοδέσποινα του Δημήτρη Ψαθά, η Μαντάμ Σουσού, με ξυλόσομπα βολευόταν. Μόνο μερικοί «μπρούκληδες», μεταξύ των οποίων και η αξιοσέβαστος οικογένειά μου, διέθετε την πολυτέλεια και την ενισχυμένη θαλπωρή του ανθρακίτη).

    Μια βραδιά ονειρική, όπου κάθε δρόμος είχε και τη δική του φωτιά η οποία έκανε τη γειτονιά να φλέγεται και τη νύχτα της να μοιάζει με ημέρα.

   Και όλη η πιτσιρικαρία της γειτονιάς να αμιλλάται για το τολμηρότερο και ψηλότερο σάλτο, μπροστά στα έκθαμβα μάτια του παρακολουθούντος ντόπιου θηλυκόκοσμου, ο οποίος χειροκροτούσε και ενθάρρυνε, με φωνές και τσιρίγματα, όλους τους «λεβέντες» αλλά, κυρίως, τους κρυφούς και ανομολόγητους πλατωνικούς του αγαπημένους. Οι γειτονιές και οι ρούγες της Ακαδημίας Πλάτωνος, όπως λέγεται σήμερα επί το κουλτουριαροευγενικότερον ο Βούθουλας, αντιλαλούσαν από τις χαρούμενες παιδικές φωνές, κάτω από τις συγκαταβατικές επιδοκιμασίες των μεγάλων που παρακολουθούσαν άγρυπνα τα μανάρια τους, μπας και γίνει καμιά στραβή και τρέχουμε και δε φτάνουμε.

   Απ’ όσο θυμάμαι δεν έγινε ποτέ κάτι που να χαλάσει τον χαρούμενο χαρακτήρα της βραδιάς. Ο Αι Γιάννης προστάτευε πάντοτε τα παιδιά του και τις τρέλες τους. Η πρώτη Κυριακή, μετά το ηρωικό ξελύσσασμα του Αι Γιαννιού, ερχόταν ως η πιο σπουδαία και σημαντική ημέρα του καλοκαιριού. Το πρώτο και μεγαλύτερο τζέρτζελο της θερινής σεζόν.

 πίσω στα παλιά

BIΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ

 

 

   Ένα βιβλίο  που..μοσχοβολάει  Κονιάκο , κυκλοφόρησε  πρόσφατα απ’ την Παναγιώτα  Βώττα , μέσα  στις  60  σελίδες του ζεις  για  λίγο  την  Κονιακίτικη ζωή , όπως την  έζησε  και  τη  θυμάται η  συγγραφέας .

   Αν  σας  ενδιαφέρει , επικοινωνήστε με  τη  συγγραφέα  για  να  το  προμηθευτείτε στο  τηλέφωνο  210 9341067 .

ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΚΕΑΔ - ΙΝΔΕΑΔ

Στο Βιβλίο αυτό περιλαμβάνονται οι εργασίες του Συμποσίου Αθλητικού Δικαίου του Ελληνικού Κέντρου Έρευνας Αθλητικού Δικαίου (Ε.Κ.Ε.Α.Δ.) σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Αθηνών Σπουδαστήριο Αθλητικού Δικαίου, το Ινστιτούτο Διεθνούς Ενώσεως Αθλητικού Δικαίου (ΙΝΔΕΑΔ) και τα περιοδικά: Επισκόπηση Αθλητικού Δικαίου Lex Sportiva, International Sports Law Review Pandektis, που έλαβε χώρα στο Εντευκτήριο «Το Καποδιστριακόν» του Πανεπιστημίου Αθηνών Ακαδημίας 48 & Σίνα στην Αθήνα, ημέρα Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012.

ΝΕΟΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ
Προσυνεννοημένοι Αγώνες, Αντιμετώπιση της Βίας & του Doping, Διοικητικές και Ποινικές Ρυθμίσεις

Το βιβλίο διατίθεται από :

Το Ελληνικό Κέντρο Έρευνας Αθλητικού Δικαίου (Ε.Κ.Ε.Α.Δ.) και Ινστιτούτο Διεθνούς Ένωσης Αθλητικού Δικαίου (ΙΝ.Δ.Ε.Α.Δ) Βερανζέρου 13, Τ.Κ. 10677, Αθήνα Τηλ.: 210 3839440 Fax: 210 3839540  E-mails:  ekead@iasl.org,  info@iasl.org

Τις Εκδόσεις Νέων Τεχνολογιών Στουρνάρη 49Α, Τ.Κ. 10682, Αθήνα Τηλ.: 210 3845594, Fax: 210 3808009 E-mail: contact@newtech-publications.gr URL: www.newtech-publications.gr

ΚΑΡΟΥΤΕΣ ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΟΧΩΡΙ : Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΞΕΡΙΖΩΜΟΣ ΤΟΥ ‘47

 

Καρούτες το ανταρτοχώρι: Ο μεγάλος ξεριζωμός του '47

Γιάννης Λελούδας
Λελούδας Γιάννης Χρ., 2012
832 σελ.
ISBN 978-960-93-4042-7, [Κυκλοφορεί]
Τιμή € 35,00

Ο Γιάννης Λελούδας γεννήθηκε κάπου,με το χάραμα της δεκετίας του '60.
Μια ιστορία του παππού για τις Καρούτες, την περίοδο της Κατοχής, που ξεκίνησε σαν παραμύθι, τον 'έσπρωξε' στον λαβύρινθο της σύγχρονης ιστορίας του τόπου, που γεννήθηκε και αγάπησε, αλλά μεγάλωνε μαθαίνοντας μόνον την 'σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού' της,που κάποιοι του την φάνταζαν σαν τον 'λαμπερό ήλιο' της ...
Οι Καρούτες γίνονται,όχι τυχαία,το κέντρο των εξελίξεων από την περίοδο της ίδρυσης του αντάρτικου,του εμφύλιου,της μετεμφυλιακής περιόδου,της δικτατορίας μέχρι και τις μέρες μας... τις μέρες της μεταπολιτευτικής περιόδου...
Όλα ξεκινούν τη νύχτα της 1ης Οκτώβρη 1942, που η Συμμαχική αποστολή, υπό τον συντ/ρχη E.W.Myers, 'πέφτει' από 'λάθος' με αλεξίπτωτα στον Κάμπο των Καρουτών.
Σκοπός της αποστολής τους,με την κωδική ονομασία 'Harling', ήταν η ανατίναξη μιας από τις γέφυρες Ασωπού-Παπαδιάς-Γοργοπόταμου...
Οι Καρουτιανοί είναι οι πρώτοι Έλληνες, που με το απαράμιλλο θάρρος τους, κάτω από την ασφυκτική πίεση των ιταλικών δυνάμεων κατοχής, βοηθούν τους Εγγλέζους να έρθουν σε επαφή με το νεοσύστατο αντάρτικο στη Ρούμελη.
Για την προσφορά τους αυτή, στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, γνωρίζουν την
1η Νοέμβρη 1942 το 'Ολοκαύτωμα' του χωριού τους.
Από την ημέρα εκείνη η μοίρα του χωριού άλλαξε...
Οι καμένες Καρούτες γίνονται το 'κάστρο' του αντάρτικου της Ρούμελης...
Στο βιβλίο, μέσα από το πέρασμα του χρόνου, γίνονται αναφορές, ιστορικές και πολεμικές, στα σημαντικότερα γεγονότα που οδήγησαν το εθνικοαπελευθερωτικό λαϊκό κίνημα (ΕΑΜ/ΕΛΑΣ) στην ορμητική του άνοδο, στις θηριωδίες των δυνάμεων κατοχής (ιταλικών-γερμανικών) και των ταγμάτων ασφαλείας του Ράλλη, αλλά και σε ένα από τα μεγαλύτερα πολεμικά επιτεύγματα του ΕΛΑΣ...
Την ιστορική 'Μάχη των Καρουτών', στις 5 Αυγούστου του 1944...
Αναλύεται, επίσης, ο ρόλος των αστικών κομμάτων στην προσπάθεια τους να ανακόψουν την ορμητική άνοδο του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και ειδικά ο ρόλος του Γεωργίου Παπανδρέου, μέσα από δικά του κείμενα, από την ημέρα της 'πρόσληψης' του από τους Εγγλέζους, που έγινε λίγες μέρες πριν την δολοφονία Ψαρού, μέχρι και τα 'Δεκεμβριανά', που οδήγησαν τον τόπο μας στην προσχεδιασμένη από Εγγλέζους και αστικά κόμματα 'Ελληνική Τραγωδία του ΄46-΄49'.
Μια τραγωδία, που άφησε πίσω της -εκτός από όλα τα άλλα δεινά- και 800.000 εκτοπισμένους Έλληνες, από τα χωριά των ορεινών όγκων της Πατρίδας μας.
- Ποιοι και γιατί αποφάσισαν τον εκτοπισμό;
- Ποια ήταν η τύχη των εκτοπισμένων;
- Ποιος ανέλαβε να 'λύσει' το πρόβλημα;
- Τι συνέβη με τις πολεμικές αποζημιώσεις, που κύρια και πρωταρχικά δικαιούντο οι εκτοπισμένοι των ορεινών όγκων, οι οποίοι σήκωσαν και το κύριο βάρος του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα;
- Γιατί πλανώνται μέχρι και τις μέρες μας οι συνέπειες της 'Εθνικής τραγωδίας', που μας οδήγησαν στη 'Νέα Εθνική τραγωδία' .

ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΤΟ “ ΠΙΚΡΟ ΓΛΥΚΟ ΛΕΜΟΝΙ “ , ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ

 

  

 

  Μια  έντονη  γλυκιά και  φυσικά  ευχάριστη  ..αναστάτωση , έφερε  αγαπημένοι  μου  φίλοι , στη  Λιδορικιώτικη  ζωή το  όμορφο μυθιστόρημα  της Σοφίας Βέικου , που είναι .. χτισμένο πάνω  στο  χωριό  μας  και σε  χωριανούς  μας  πρωταγωνιστές , κάνοντάς  μας  να..καμαρώνουμε .

   Το  “ λεμόνι “ τελικά , έχει  όλα  τα  αρώματα , τις  ομορφιές  , αλλά  και  τις  πικράδες της Λιδορικιώτικης  ζωής , και η  όμορφη ,  και  ,  ίσως  λίγο  ..μελαγχολική  γεύση  , που  κάπου .. κάπου  αφήνει  , είναι   αυτό που το  κάνει  και  ξεχωρίζει και  σε..σπρώχνει να  ..αδειάσεις το  βάζο μονομιάς , κι’ έτσι έρχεται  το…ξενύχτι ..

   Χαλάλι του  όμως , γιατί  κακά  τα  ψέματα , νύχτες  για  να  χορτάσεις  ύπνο  θα ‘βρεις πολλές , τέτοιο  γλυκό  όμως ;

   Δεν  σας  κρύβω  αγαπημένοι  μου  φίλοι , πως είχα  κρυφή  ελπίδα , πιστεύοντας  πως ίσως  η  συγγραφέας να  έχει  και  καμιά..ρίζα  Λιδορικιώτικη , δυστυχώς  όμως , διαψεύστηκα , δεν πειράζει  όμως , μπορεί  να χάσαμε μια ..χωριανή συγγραφέα , κερδίσαμε  όμως  μια  σημαντική   συγγραφέα σαν  φίλη του  τόπου  μας  , αφού  έτσι  δηλώνει και  μάλιστα …εγγράφως..και  για  των  γραφομένων  μας  το  αληθές , παραθέτουμε το  αποδεικτικό  στοιχείο ..

ΒΟΪΚΟΥ ΣΟΦΙΑ

To Kostas Kapsalis

Κύριε Καψάλη καλησπέρα!!!

Όπως ανέφερα και στο blog σας μπορεί να μην κατάγομαι από το Λιδωρίκι και εν γένει από τη Φωκίδα, ο τόπος σας όμως με μάγεψε...

Υπήρχε κάτι μαγικό σε όλο το τοπίο, γεγονός που με οδήγησε να επιλέξω το χωριό σας ως αφετηρία του μυθιστορήματος σας.

Προσωπικά δεν το μετάνιωσα. Στην πορεία, ανακάλυψα ότι οι Λιδωρικιώτες είστε άνθρωποι με ζεστή καρδιά, φιλόξενοι και που πραγματικά αγαπάτε τον τόπο σας (τουλάχιστον όσους από εσάς γνώρισα).

 

   Το  ..λεμονάκι  λοιπόν  μπήκε  στη  ζωή μας ..γλυκόπικρα , αυτές  άλλωστε  είναι  οι  γεύσεις που  δίνουν ..νοστιμάδα στη  ζωή  μας και  την  κάνουν  ενδιαφέρουσα ..   

    Εμείς , όχι  μόνο  δοκιμάσαμε το μυρωδάτο κι’ ολόδροσο λεμονάκι , αλλά δεν  σας  κρύβουμε  πως..το  “ κατάπιαμε “ με ..λαιμαργία . Βέβαια , τις  ευωδιές  του και  τις  ολοζώντανες  εικόνες  του , ίσως να  μη τις  δεις , να  μη  τις  νοιώσεις  αμέσως , θα  έρθουν όμως απαλά και  θα  συντροφέψουν ευχάριστα  στο..ξενύχτι  σου ..

   Κι’ άλλες  φορές , το έχουμε  πει και  το  ξαναλέμε , στο  βιβλίο , τη μουσική και  το…φαγητό , ποτέ μην  εμπιστευθείτε  τις  εντυπώσεις  και  τη  γνώμη άλλων και  μην  παρασυρθείτε  από  αυτές ,  το  καλύτερο που  έχετε  να  κάνετε είναι  να  ..δοκιμάσετε  μόνοι  σας , γιατί  αλλιώς κινδυνεύετε ( ίσως ) να  μείνετε…νηστικοί ….

   Προσωπικά καταχάρηκα  με  αυτή  την  ευχάριστη  έκπληξη , που  μας  επιφύλαξε η τύχη , στέλνοντάς  μας  την κυρία  Βέικου , πιστεύω  δε , πως η  φιλία  δεν  θα  μείνει  μόνο  στα..τυπικά και  στα εξ..αποστάσεως , αλλά  θα  συνεχιστεί  στο..Λιδορίκι , εκεί  που έζησαν  Ασημούλα, Κωσταντής, Παύλαινα, Δημητρούλα κλ .

      Καλό  σας  ξημέρωμα …Κ.Κ.-

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ .

Παρουσίαση των βιβλίων του Μάνου Ηλιάδη για τις Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες και τη ΜΙΤ στη Λευκωσία

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Σωματείο “Αδούλωτη Κερύνεια”

και το

Κυπριακό Κέντρο Μελετών (ΚΥ.ΚΕ.Μ.)

Σας προσκαλούν στην παρουσίαση των βιβλίων

του Μάνου Ηλιάδη

«Οι Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες και η ΜΙΤ»

και

«Η Μυστική Δράση των Τούρκων στην Ελλάδα και η ΜΙΤ»

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι

Σάββας Καλεντερίδης

Εκδότης, Πολιτικός αναλυτής

Χρήστος Ιακώβου

Διευθυντής Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥ.ΚΕ.Μ.)

Τρίτη 13 Μαρτίου, 7:15 μ.μ.

Αίθουσα Εκδηλώσεων του Σωματείου «Αδούλωτη Κερύνεια»

Αγίου Ιωάννου 7 -Στρόβολος

Λευκωσία

Πληροφορίες: 22 668464, 99 439019

 

http://infognomonpolitics.blogspot.com

ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

Πρόσκληση: Παρουσίαση του βιβλίου του Μάνου Ηλιάδη "Η Μυστική Δράση των Τούρκων στην Ελλάδα και η Σύγχρονη ΜΙΤ"

http://infognomonpolitics.blogspot.com

BIBΛΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ..

Μόλις κυκλοφόρησε: Μάνος Ηλιάδης: "Η Μυστική Δράση των Τούρκων στην Ελλάδα και η ΜΙΤ"

Μυστική δράση των Τούρκων: Η νέα, διαφοροποιημένη απειλή για την Ελλάδα

Εκδόσεις Ινφογνώμων

Ένα νέο βιβλίο, συνέχεια του «Οι Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες και η ΜΙΤ» (έκδοση 1998, επανέκδοση 2010), έρχεται στην ουσία να κάνει αυτό που θα έπρεπε να κάνουν οι αρμόδιες υπηρεσίες του ελληνικού κράτους.

Δηλαδή, να ενώσει τα πολύ μικρά και συνήθως δυσδιάκριτα κομμάτια του παζλ της μυστικής δράσης των Τούρκων στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία. Μια δράση που δεν περιορίζεται μόνο στα στελέχη της ΜΙΤ, αλλά επεκτείνεται πλέον σε προσωπικό άλλων υπηρεσιών αλλά και οικονομικών οργανισμών και εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. Μια δράση που συγκροτεί τη νέα απειλή για τη χώρα μας, μια απειλή ύπουλη και πολύ πιο επικίνδυνη από την καθαρά στρατιωτική απειλή, που φυσικά συνεχίζει να υφίσταται.

Πρόκειται για το βιβλίο «Η Μυστική Δράση των Τούρκων στην Ελλάδα και η Σύγχρονη MİT, του δημοσιογράφου-συγγραφέα Μάνου Ηλιάδη, που, όπως αναφέρει ο εκδότης, είναι ο Νέστωρ του αμυντικής αρθρογραφίας στην Ελλάδα, ο οποίος μετά από εξαντλητική δεκαετή έρευνα, συνέλεξε τις ψηφίδες της μυστικής υπονομευτικής δράσης των Τούρκων στην Ελλάδα και εκμεταλλευόμενος την τεράστια εμπειρία του τις συνέθεσε με υπευθυνότητα, σχηματίζοντας την εικόνα της νέας τουρκικής απειλής για την πατρίδα μας.

Μεταξύ άλλων, ο ίδιος ο έμπειρος αναλυτής και συγγραφέας αναφέρει στον επίλογο του βιβλίου του:

«Όπως αναφέρθηκε στην αρχή αυτού του βιβλίου, ο βασικός σκοπός του συγγραφέα ήταν να αναδείξει την έκταση της τουρκικής απειλής που θέτει η πολυσχιδής κατασκοπευτική δραστηριότητα και εν γένει υπονομευτική δράση των τουρκικών υπηρεσιών, με την παρουσίαση σε ένα ενιαίο σύνολο όλων των επισημανθέντων περιστατικών. Και τούτο διότι οι τουρκικές αυτές δραστηριότητες, οσάκις αποκαλύπτονται και προβάλλονται από τον τύπο ως μεμονωμένα περιστατικά, είτε απασχολούν πρόσκαιρα την κοινή γνώμη, είτε την εθίζουν σε αυτά, κατά τον ίδιο τρόπο που συμβαίνει με τις προκλητικές ενέργειες των  Τούρκων στον αέρα ή στην θάλασσα.

Η διαφορά μεταξύ των περιστατικών κατασκοπείας και συναφών ενεργειών αφ’ ενός και των τουρκικών προκλήσεων στον αέρα και στην θάλασσα αφ’ ετέρου είναι η εξής. Με τις τουρκικές προκλήσεις, την έμπρακτη δηλαδή αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας, επιδιώκεται η σε βάθος χρόνου παγίωση καταστάσεων και η δημιουργία τετελεσμένων, τα οποία όμως είναι αδύνατον να επιβληθούν χωρίς την κατάληξη σε βίαιη αντιπαράθεση. Και τούτο διότι η πίεση της κοινής γνώμης σε ενδεχόμενη απώλεια εθνικής κυριαρχίας καθίσταται τόσο έντονη που η προσφυγή στον πόλεμο καθίσταται σχεδόν αναπόφευκτη, όσο και εάν η συχνότητα των τουρκικών προκλήσεων, δια της συνεχούς αναφοράς τους στα ΜΜΕ, έχει προκαλέσει ένα είδος «μιθριδατισμού» στην κοινή γνώμη. 

Με τις δραστηριότητες, όμως, που αποτελούν το αντικείμενο αυτού του βιβλίου, η γνώση των οποίων παραμένει κτήμα συγκεκριμένων μόνον υπηρεσιών και μελών της κυβερνήσεως, η άγνοια της κοινής γνώμης, δεν της επιτρέπει να λειτουργεί ως μηχανισμός πιέσεως στην κυβέρνηση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Υπό την έννοια των παραπάνω, ο προαναφερθείς σκοπός του παρόντος βιβλίου δεν ήταν μόνο η παρουσίαση σε ένα ενιαίο σύνολο των παραπάνω τουρκικών ενεργειών, με σκοπό την απλή ανάδειξη της εκτάσεως του φαινομένου, αλλά κυρίως η ευαισθητοποίηση, για να μη πούμε και αφύπνιση της κοινής γνώμης και η έξοδός της από την άγνοια -και ως εκ τούτου και αδράνεια- στην οποία την έχει  οδηγήσει η πολιτική των τελευταίων κυβερνήσεων της χώρας.»

Εμείς απλά να ευχηθούμε το βιβλίο αυτό να φτάσει σε πολλά χέρια, για πετύχει το σκοπό του, που δεν είναι άλλος από την ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση και την ευαισθητοποίηση της ελληνικής κοινής γνώμης σε ένα τόσο σοβαρό θέμα, και μάλιστα σε μια περίοδο που τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα μας, δημιουργούν ευνοϊκές συνθήκες για την υπονομευτική δράση των τουρκικών υπηρεσιών, οργανισμών και εταιρειών στην Ελλάδα.

Τίτλος: Η Μυστική Δράση των Τούρκων στην Ελλάδα και η Σύγχρονη MİT

Συγγραφέας: Μάνος Ηλιάδης

Σελίδες: 312

Τιμή: 22 ευρώ

Η ΘΥΣΙΑ

Περασμένα μεσάνυχτα, με το αυγουστιάτικο φεγγάρι σχεδόν ολόγιομο. 480 π.Χ. Ο μελλοθάνατος Σπαρτιάτης βασιλιάς και αρχιστράτηγος των ελληνικών δυνάμεων ξαγρυπνά. Οι επίλεκτοι του Ξέρξη έχουν κυκλώσει το στρατόπεδο των Ελλήνων. Όλοι οι σύμμαχοι έχουν αποχωρήσει. Παρέμειναν μόνο όσοι από τους Θεσπιείς, του Τριακόσιους και τους είλωτες είχαν επιζήσει στις προηγούμενες αναμετρήσεις. "Βασιλέα! Άνδρας Έλληνας θα μας νικήσει. Το αρχικό γράμμα του ονόματός του αντιστοιχεί στο πέμπτο γράμμα του λακωνικού αλφαβήτου" είχε προφητεύσει χλωμός ο οιωνοσκόπος Μεγιστίας. Και την αυγή της εκστρατείας οι οιωνοί δεν ήταν καλοί. Το σφάγιο δεν είχε λοβό στο ήπαρ. Αλλά και παλαιότερα η Δελφίνη, φίλη στενή του Λεωνίδα, είχε προμαντεύσει: "Στο θυσιαστήριο, εκεί στις Πύλες που γειτονεύουν με τις ιερές ιαματικές πηγές. Σαν σφάγιο θα οδηγηθείς από την αγάπη που σε κυριεύει".

Τις ώρες της μοναχικής του ολονυκτίας, με το σώμα όλο να πονά από τα τραύματα, ο βασιλιάς των Σπαρτιατών θυμάται... Και λαχταρά να βρισκόταν κοντά του οι αγαπημένοι του. Η γυναίκα του η Γοργώ, ο μονάκριβος οκτάχρονος γιος του. "...ο μικρός μου πρίγκηπας, ο καταδικός μου Πλείσταρχος ... Θα 'θελα, ω θεοί,πως θα 'θελα να με επισκεπτόταν! Να παρουσιαζόταν κι αυτός σαν λάμψη διστακτική, αυγινή, εδώ στην αγρυπνία μου. Μνημοσύνη, βασίλισσά μου, μερίμνησε... Εδώ να υποδεχθώ και την Κυρά μου. Θα εμφανισθεί αστραφτερή και αγέρωχη, και εκείνες οι θαλασιές λίμνες των ματιών της θα στάζουν. Όχι δάκρυα, παρά αφρό κυμάτων. Θα μου δοθεί. Αμίλητη και παράφορη και εκρηκτική, όπως μόνον αυτή ξέρει να δίνεται. Θα της προσφερθώ".

Ξημερώνοντας, ο Λεωνίδας κάλεσε τους πολεμιστές του. "Σαν ένας και μοναδικός άνθρωπος" τους είπε. "Σαν ένας, αλλά ο μόνος, ο τελευταίος άνθρωπος που απέμεινε στη γη αυτήν. Σαν ο άνδρας ο ολομόναχος που του ανατέθηκε το καθήκον της προάσπισης της πατριάς του. ... Έχουμε εμπρός μας μιαν ολόκληρη ημέρα για να φανούμε αντάξιοι των προσδοκιών της πατρίδος. Και έχουμε στα μάτια το όραμα της ανυπότακτης και ελεύθερης Ελλάδος".