ΠΟΙΟΣ ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΤΟΥΣ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΥΣ ;

 

Στρώματα στερεοποιημένης λάβας από τις εκρήξεις,
όπως αυτός ο κόκκινος βασάλτης,
εντοπίζονται σήμερα σε τέσσερις ηπείρους

Πριν από περίπου 200 εκατομμύρια χρόνια, στα τέλη της Τριαδικής Περιόδου, οι μισοί οργανισμοί της Γης εξαφανίστηκαν απότομα σε μια μυστηριώδη καταστροφή, η οποία άνοιξε το δρόμο για το βασίλειο των δεινοσαύρων. Νέα μελέτη, βασισμένη σε ακριβείς τεχνικές ραδιοχρονολόγησης πετρωμάτων, συνηγορεί τώρα στη θεωρία ότι η μαζική εξαφάνιση προκλήθηκε από τερατώδεις ηφαιστειακές εκρήξεις.

Η θεωρία των ηφαιστειακών εκρήξεων έχει τεθεί στο τραπέζι εδώ και χρόνια. Μέχρι σήμερα, όμως, κανείς δεν ήταν βέβαιος ότι αυτές οι βίαιες εκροές λάβας συνέβησαν πριν αρχίσει να εξαφανίζεται μαζικά η ζωή στη Γη.

Η νέα μελέτη

Η νέα έρευνα, η οποία δημοσιεύεται στο περιοδικό «Science», χρονολογεί την πρώτη φάση των εκρήξεων στα 201,56 εκατομμύρια χρόνια, όταν ξεκίνησε η μαζική εξαφάνιση. Επιπλέον, κάτω από τα στερεοποιημένα ηφαιστειακά πετρώματα, οι ερευνητές εντόπισαν απολιθωμένους κόκκους γύρης και διάφορους σπόρους, ένδειξη ότι το οικοσύστημα παρέμειναν άθικτα πριν από την εκροή λάβας.

Οι εκροές λάβας που ενδέχεται να κρύβονται πίσω από το επεισόδιο της Τριαδικής εκτιμάται ότι θα μπορούσαν να καλύψουν μια περιοχή λίγο μικρότερη από την Αυστραλία. Συνέβησαν όταν όλη η ξηρά της Γης ήταν συγκεντρωμένη σε μια υπερήπειρο. Σήμερα, η στερεοποιημένη λάβα, μια μορφή βασάλτη, απαντάται σε τέσσερις ηπείρους.

Οι αμερικανοί ερευνητές που υπογράφουν τη νέα μελέτη κατάφεραν να χρονολογήσουν με πρωτοφανή ακρίβεια τέσσερις επιμέρους ηφαιστειακές εξάρσεις, εξετάζοντας το ρυθμό διάσπασης ισοτόπων του ουρανίου σε άτομα μολύβδου.

Οι εκρήξεις που γέννησαν τον Ατλαντικό

Η ανάλυση αποκαλύπτει ότι η πρώτη φάση ξεκίνησε στην περιοχή του σημερινού Μαρόκου, επεκτάθηκε στις ανατολικές ακτές της σημερινής Αμερικής, και διήρκεσε μερικές δεκάδες χιλιάδες χρόνια. Νέες ηφαιστειακές εξάρσεις ακολούθησαν 60.000 χρόνια, 270.000 χρόνια και 620.000 χρόνια μετά το πρώτο αυτό επεισόδιο, δημιουργώντας τελικά ένα ρήγμα που μεγάλωσε και σχημάτισε τον Ατλαντικό Ωκεανό.

Η χρονολόγηση συνηγορεί στη θεωρία της ηφαιστειακής δραστηριότητας, δεν αρκεί όμως για να αποδείξει ότι ο παράγοντας αυτός ήταν η αιτία, ή η μόνη αιτία, της μαζικής εξαφάνισης -έχουν εξάλλου προταθεί κι άλλες εξηγήσεις, όπως κάποια απότομη κλιματική αλλαγή.

Πρακτικά, όμως, ίσως είναι αδύνατο να υπάρξουν ποτέ αποδείξεις. Η νέα μελέτη ενισχύει τις υποψίες ότι οι ηφαιστειακές εκρήξεις έκρυψαν το φως του ήλιου και προκάλεσαν πολυετείς χειμώνες. Στη συνέχεια ο πλανήτης δεν αποκλείεται να πέρασε σε μια φάση φονικής θέρμανσης λόγω της αύξησης του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, το οποίο θα μπορούσε επιπλέον να αυξήσει επικίνδυνα την οξύτητα των ωκεανών.

Το επεισόδιο της Τριαδικής ήταν το τέταρτο από τα πέντε γνωστά κύματα μαζικής εξαφάνισης ειδών. Το πέμπτο κύμα εξαφάνισε τους δεινόσαυρους πριν από 65 εκατ. χρόνια και άνοιξε το δρόμο για την κυριαρχία των θηλαστικών. Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν μάλιστα ότι ο πλανήτης διανύει σήμερα ένα έκτο επεισόδιο μαζικής εξαφάνισης, για το οποίο υπαίτιος δεν μπορεί παρά να είναι ο άνθρωπος.

Πηγή: Το Βήμα

erroso.blogspot.com

H IΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΩΝ ΠΑΓΕΤΩΝΩΝ

 

Ένα ειδώλιο από χαυλιόδοντα μαμούθ,
από τα παλιότερα έργα τέχνης
που δημιούργησε ο άνθρωπος

Το 1939, λίγες μόνον ημέρες πριν την κήρυξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Γερμανοί Robert Wetzel και Otto Völzing έκαναν έρευνες στο σπήλαιο Hohlenstein-Stadel στην  περιοχή Hohlenstein, κοντά στο Αsselfingen της Νότιας Γερμανίας. 

Με το ξέσπασμα του πολέμου, την τελευταία μέρα της ανασκαφής, οι Wetsel και Völzing περισυνέλεξαν έναν σωρό οστέινων θραυσμάτων, και στη συνέχεια κάλυψαν βιαστικά τα στρώματα στα οποία είχαν φτάσει. Έπρεπε να περάσουν όμως περισσότερα από 30 χρόνια μέχρι να ασχοληθεί κάποιος συστηματικά με εκείνον τον σωρό οστών και να διαπιστώσει ότι συνέθεταν ένα σπάνιο ειδώλιο όρθιας ανθρώπινης μορφής. Αρχικά ήταν ακέφαλο, αλλά αργότερα βρέθηκαν περισσότερα κομμάτια που συνανήκαν και έτσι διαπιστώθηκε ότι το ειδώλιο είχε κεφαλή λιονταριού.

Ο Λεοντάνθρωπος, όπως ονομάστηκε, είναι αρκετά ευμεγέθης: έχει ύψος 29.6 εκ., πλάτος 5.6 εκ και πάχος 5,9 εκ. Είναι ένα θαυμάσιο γλυπτό, που ο καλλιτέχνης του σκάλισε σε ένα χαυλιόδοντα μαμούθ χρησιμοποιώντας λεπίδα πυριτόλιθου και το γυάλισε χρησιμοποιώντας το σάλιο του και ένα κομμάτι δέρμα. Πειραματικές έρευνες απέδειξαν μάλιστα ότι χρειάστηκαν περίπου 320 ώρες για την κατασκευή του.   
Ο Λεοντάνθρωπος χρονολογήθηκε πρόσφατα ακόμη παλαιότερα από ό,τι είχε αρχικά θεωρηθεί (32.000 π.Χ.), δηλαδή στο 40.000 π.Χ., με βάση νεώτερα ευρήματα ανασκαφής που έγινε ξανά στα στρώματα που βρέθηκε το ειδώλιο στο σπήλαιο Hohlenstein. Κατά τις πρόσφατες ανασκαφές του Κlaus-Joachim Kind βρέθηκαν επιπλέον 1000 περίπου οστέινα κομμάτια, κάποια μικρότατα, ορισμένα από τα οποία συγκολλώνται στο ειδώλιο. Φαίνεται λοιπόν ότι αυτό σύντομα ο Λεοντάνθρωπος θα αποκτήσει πιο ολοκληρωμένη εικόνα, γεγονός που ίσως διαφωτίσει και κάποια ζητήματα σχετικά με την ερμηνεία του. Στη σημερινή του μορφή το ειδώλιο είναι συγκολλημένο από 220 κομμάτια και λείπει περί το 30% του συνόλου.

Ο Λεοντάνθρωπος είναι το αρχαιότερο ζωομορφικό γλυπτό του κόσμου και ένα από τα παλαιότερα έργα τέχνης που έφτιαξε ο άνθρωπος. Η σπουδαία σημασία που έχει το συγκεκριμένο ειδώλιο είναι ότι αποδεικνύει τη δυνατότητα του ανθρώπου που το δημιούργησε να φανταστεί και να εκτελέσει λεπτομερώς μια ανύπαρκτη, σύνθετη μορφή: έναν άνθρωπο με κεφαλή λιονταριού -ή ένα λιοντάρι όρθιο σε στάση ανθρώπινη. H δεύτερη περίπτωση είναι λιγότερο πιθανή, δεδομένου ότι στο αριστερό χέρι του έχουν αποδοθεί έξι παράλληλες εγχάρακτες γραμμές. Στα καινούργια κομμάτια που βρέθηκαν περιλαμβάνεται το δεξιό χέρι και φαίνεται ότι και αυτό έφερε κάποια διακόσμηση. Ακόμα κι αν, όπως έχει υποτεθεί, η μορφή που παριστάνεται είναι ένας άνθρωπος που φορά λεοντή, ίσως ένας σαμάνος-μάγος της περιοχής, η ικανότητα του καλλιτέχνη να συνθέσει τα δύο στοιχεία (ζωόμορφο και ανθρωπόμορφο) συνιστά σπουδαιότατο επίτευγμα - σταθμό στη διανοητική πορεία του ανθρώπινου είδους.

Πολλές υποθέσεις έχουν γίνει για τον Λεοντάνθρωπο, κυρίως όσον αφορά το φύλο του. Κάποιοι μελετητές τον θεωρούν άνδρα (lion man) και άλλοι γυναίκα (lion woman). Ευτυχώς στην ελληνική γλώσσα, όπως και στη γερμανική (Löwenmensch), μπορούμε να μην πάρουμε θέση, αποκαλώντας τη μορφή απλώς Λεοντάνθρωπο.

Θα αναρωτιέται ίσως κανείς τι γυρεύει ένα λιοντάρι σε μια σπηλιά της Γερμανίας. Είναι όμως γνωστό ότι στην ανώτερη Παλαιολιθική περίοδο που ανήκει το ειδώλιο, ζούσαν στην περιοχή τα ευρωπαϊκά λιοντάρια των σπηλαίων (Panthera leo europaea), που δεν διέθεταν (ακόμη και τα αρσενικά) την πλούσια χαίτη των αφρικανικών. 
Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον ότι στην ίδια περιοχή,  στο Hohle Fels, κοντά στο Hohlenstein-Stadel, ο δρ. Nicholas Conard βρήκε πρόσφατα ένα ακόμη μικρό λεοντόμορφο ειδώλιο. Αυτό αποδεικνύει ότι η μορφή του λιονταριού είχε αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία, ίσως μυθολογική υπόσταση, για την ανθρώπινη κοινότητα τουλάχιστον αυτής της περιοχής, αν όχι ευρύτερα.

Το πρωτότυπο ειδώλιο του Λεοντανθρώπου φυλάσσεται στο Μουσείο της γερμανικής πόλης Ulm, ωστόσο πιστά αντίγραφα βρίσκονται στην Αμερική, στην Ελβετία, στη Γερμανία και το Τόκυο.   
Αφορμή για την σημερινή ανάρτηση αποτελεί η πολυαναμενόμενη έκθεση Ice Age Art: Arrival of the Modern Mind που εγκαινιάζεται σε λίγες μέρες, στις 7 Φεβρουαρίου, στο Βρετανικό Μουσείο και θα διαρκέσει ως τις 26 Μαΐου. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, αναμένεται να εκτεθούν σπουδαία έργα τέχνης από την αυγή της τέχνης της ανθρωπότητας που χρονολογούνται από το 40.000 ως το 10.000 π.Χ. Τα αρχαία τέχνεργα θα παρουσιαστούν μαζί με έργα τέχνης των Henry Moore, Mondrian και Matisse. Από τα πιο σημαντικά εκθέματα θεωρείται ένα αφηρημένο γλυπτό από το Lespugue της Γαλλίας που επηρέασε ιδιαιτέρως τα γλυπτικά έργα του Picasso τη δεκαετία του 1930.

 

 

 

http://erroso.blogspot.com/2013

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

 

 

   Μια συγκλονιστική αποκάλυψη έκρυβε η λίμνη της Καστοριάς, συγκεκριμένα το παλιότερο οργανωμένο γραπτό κείμενο που βρέθηκε στη γη της Ευρώπης και χρονολογείται πριν από 7.254 χρόνια!Είναι μια ξύλινη πινακίδα με άγνωστο μήνυμα χαραγμένο από ένα νεολιθικό ψαρά ή έμπορο λιμναίου προϊστορικού οικισμού στο Δισπηλιό Καστοριάς, γραμμένο δύο χιλιάδες χρόνια πριν από τα γραπτά ευρήματα των Σουμερίων και τέσσερις χιλιάδες χρόνια πριν από τις κρητομυκηναϊκές πήλινες πινακίδες της γραμμικής γραφής.

   Η ανακοίνωση της ανακάλυψης του ευρήματος έγινε από τον καθηγητή της Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο ΑΠΘ κ. Γιώργο Χουρμουζιάδη, Η ξύλινη πινακίδα με την επιγραφή, αποκαλύφθηκε στη διάρκεια ανασκαφικής έρευνας και χρονολογήθηκε επακριβώς με τη μέθοδο του άνθρακα-14 στον "Δημόκριτο", στο έτος 5260 π.Χ., δηλαδή στο τέλος της μέσης νεολιθικής περιόδου!

   Όπως αντιλαμβάνεστε το εν λόγω εύρημα, γνωστό και ως "Πινακίδα του Δισπηλιού", ανατρέπει όλες τις "επίσημες" θεωρίες περί καταγωγής της γραφής από την Μεσοποτομία ή την Μέση Ανατολή και επιβεβαιώνουν τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς, ότι οι πρόγονοι μας, οι προϊστορικοί κάτοικοι της Ελλάδας, που αποκαλούμε Πελασγούς, είναι οι εφευρέτες της γραφής.

Όπως μπορείτε να δείτε και τα ίδια τα γράμματα της πινακίδας δείχνουν ότι από αυτά προήλθε το ελληνικό αλφάβητο και όχι φυσικά από τους Φοίνικες, όπως έγραψε μόνο ο Ηρόδοτος από όλους τους αρχαίους συγγραφείς και για κάποιο ανεξήγητο λόγο, η επιστημονική κοινότητα αποδέχτηκε τον ισχυρισμό ενός ενάντια σε όλους τους άλλους που είχαν αντίθετη άποψη και υποστήριζαν ότι το αλφάβητο όχι μόνο είναι ελληνικής προέλευσης, αλλά και ως εφευρέτες του αναφέρονται οι Έλληνες ήρωες Λίνος, Παλαμήδης κ.ά.

 

Το κείμενο μας το  έστειλε ο  φίλος της  σελίδας  μας και  ξάδερφος εξ..επιλογής , γνωστός  Δικηγόρος  των  Αθηνών Ευθύμιος  Βασ. Τσινταβής , τον  ευχαριστούμε  θερμά για  την  αγάπη  του ….Κ.Κ.-

ΤΟ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΟ FACEBOOK

 

Οι ζωγραφιές στα πετρώματα αποτελούν
ένα αρχαίο είδος κοινωνικής δικτύωσης

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ανακάλυψη έκαναν ερευνητές του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ. Εντόπισαν πετρώματα σε μια περιοχή της Βόρειας Ρωσίας και σε μια περιοχή της Σουηδίας πάνω στα οποία υπάρχουν ζωγραφιές και σχέδια που εκτιμάται ότι δημιουργήθηκαν από ανθρώπους της εποχής του χαλκού. Τα σχέδια και οι ζωγραφιές δείχνουν τρόπους κυνηγιού αλλά παρέχουν επίσης πληροφορίες επιβίωσης στην περιοχή και οι ερευνητές εκτιμούν ότι ήταν ένας τρόπος επικοινωνίας ανάμεσα στις φυλές εκείνης της εποχής.

Η ανακάλυψη
Μέχρι στιγμής οι ερευνητές έχουν εντοπίσει περί τα 2,5 χιλιάδες σχέδια και ζωγραφιές στην περιοχή Ναμφόρσεν της Σουηδίας και στην περιοχή Ζαλαβρούγκα στη Ρωσία. Τα περισσότερα σχέδια δείχνουν ανθρώπους, ζώα, βάρκες και σκηνές κυνηγιού.
Τα δύο σημεία στα οποία εντοπίστηκαν οι ζωγραφιές έχουν κοινά χαρακτηριστικά. Βρίσκονται στις όχθες ποταμών και συγκεκριμένα κοντά σε καταρράκτες. Ετσι, εκτιμάται ότι οι άνθρωποι εκείνης της εποχής, που μετακινούνταν με βάρκες στα ποτάμια, αναγκάζονταν να σταματήσουν σε αυτές τις περιοχές και να πάρουν τον εξοπλισμό τους... στα χέρια προκειμένου να παρακάμψουν τους καταρράκτες και να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Με αυτόν τον τρόπο τα δύο σημεία μετατρέπονταν σε έναν αντίστοιχο «τοίχο» του Facebook όπου ο καθένας έφτιαχνε το δικό του σχέδιο και επικοινωνούσε με τους υπόλοιπους ταξιδιώτες.
Ενδιαφέρον έχει επίσης το γεγονός ότι και στις δύο περιπτώσεις τα σχέδια και οι ζωγραφιές έγιναν σε γρανιτένια πετρώματα τα οποία καταλάμβαναν παρόμοια έκταση. Συγκεκριμένα οι αρχαίοι καλλιτέχνες ζωγράφισαν πετρώματα με έκταση ίση με εκείνη ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου τόσο στη Ρωσία όσο και στη Σουηδία.
Το αρχαίο κοινωνικό δίκτυο
Οι ερευνητές θεωρούν ότι οι ζωγραφιές δεν έγιναν από τα μέλη μιας φυλής αλλά ότι συμμετείχαν τα μέλη πολλών φυλών που προσέθεταν κάθε φορά νέες πληροφορίες και στοιχεία. Εκτιμούν μάλιστα ότι αυτός ο αρχαίος «τοίχος» δεδομένων δημιουργήθηκε σε μεγάλο βάθος χρόνου - πιθανώς γινόταν προσθήκη πληροφοριών στα πετρώματα για εκατοντάδες ή και μερικές χιλιάδες χρόνια.
Πηγή: Θοδωρής Λαΐνας,  Εφημερίδα "Το Βήμα"

http://erroso.blogspot.com