ΚΑΛΑΝΤΑ ΗΘΟΠΟΙΩΝ

 (από τους συντελεστές της ταινίας ''Λατέρνα ,φτώχεια και φιλότιμο'' Αθήνα 31-12-1955 )

ΑΘΗΝΑ

"Εικόνες της Ελλάδος 1944_1958" 
Συλλογή Ν.Ε.ΤΟΛΗ ΕΞΑΝΤΑΣ β Έκδοση 1998.

https://www.facebook.com

ΠΑΛΙΕΣ ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Απ'το πανηγύρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος ,το εκκλησάκι που ήταν δίπλα στο Ποτάμι Κόκκινος   απέναντι από τα Χάνια .

https://loutsovos.blogspot.gr/

Ο αγαπημένος  φίλος  Κώστας Μπερτσιάς , πάντα  τα  καταφέρνει  και  νας  " ξαφνιάζει " με  τις  υπέροχες " συλλεκτικές " φωτογραφίες  του , όπως  η  παραπάνω , απ' το αξέχαστο για  μένα , πανηγύρι στη  Μεταμόρφωση του  Σωτήρος ή  " στ' Σουτήρος  " όπως  τότε  το λέγαμε .

  Μεθαύριο , στη  γιορτή  τ' Σωτήρος , θα  προσπαθήσουμε να  σας  δώσουμε  μια περιγραφή του  περίφημου  εκείνου  σεμνού και  ταπεινού  πανηγυριού , έτσι  για  να  νιώσετε  και  σείς  για  λίγο , εκείνο το  απίθανο  συναίσθημα που  ζούσαμε εμείς , μικρά  παιδιά  τότε .... ...

   Η  δελίδα  μας  ευχαριστεί  θερμά  για  όλα  τα  υπέροχα  στοιχεία που  κατά  καιρούς μας  δίνει  ο  αγαπητός  Κώστας ...

  Κώστα  , απ' το  Λιδορίκι σου  εύχομαι  ΚΑΛΟ  ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 

www.lidoriki.com

ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ….ΕΝΘΥΜΙΟΝ

 

Αυτή είναι μια πολύ παλιά διαφήμιση κάποιου φωτογράφου που είχε το μαγαζί του
στην Αιόλου με όλα τα σχετικά για μια αναμνηστική φωτογραφία.
Ευτυχώς που υπήρχε η συνήθεια εκείνα τα χρόνια και η οικογένεια φρόντιζε να βγάζει φωτογραφίες ώστε να μένουν στις επόμενες γενιές και να βλέπουν πώς ήταν οι πρόγονοί τους.
Το φωτογραφείο ήταν ένα μικρό στούντιο και ο φωτογράφος ήταν και σκηνοθέτης...
Τοποθετούσε κατάλληλα τον φωτογραφιζόμενο ανάλογα.
Συνηθισμένη παιδική φωτογραφία για το οικογενειακό άλμπουμ ήταν εκείνη του τσολιά και συνήθως την στολή την διέθετε το φωτογραφείο όπως και την αντίστοιχη της Αμαλίας για τα κορίτσια.
Το μεγάλο πρόβλημα ήταν με τους ηλικιωμένους της οικογένειας...
Άντε να καταφέρεις τον παππού να τον πάς για καλλιτεχνική φωτογραφία όπως
έγραφε το φωτο ΔΗΜΗΤΡΗΣ.
"...δεν πάω πουθενά δεν είμαι ετοιμοθάνατος..."
Ήξερε ο φουκαράς το έθιμο πολύ καλά ότι η φωτογραφία αυτή θα γινότανε μεγένθυση και θα καρφωνότανε μέσα σε κάδρο στον τοίχο.
Δεν θυμάμαι σπίτι στην γειτονιά χωρίς τέτοια φωτογραφία σε κάποια κάμαρα
και συνήθως στο καθιστικό.

Φυσικά τέτοια φωτογραφία όπως του σκίτσου του Μποστ δεν θα έβλεπες
μετά τον εμφύλιο σε εμφανές σημείο του σπιτιού. Οι φωτογραφίες έμπαιναν και σε μικρές κορνίζες και στην συνέχεια στην εταζέρα
το μικρό επιπλάκι εκείνων των χρόνων που κάρφωνες στον τοίχο και το στόλιζε
η νοικοκυρά με σεμεδάκια χειροποίητα.
Στο οικογενειακό άλμπουμ απαραίτητες και οι φωτογραφίες που έγραφαν
Ενθύμιον Στρατού...

Μερικές είχαν και συλλεκτική αξία όταν έβλεπες τον παππού σου λοχία
εκείνα τα χρόνια στην Σμύρνη πρίν από την καταστροφή.
Την είχες κληρονομήσει λόγω ονόματος και την θυμόσουνα όταν την έβλεπες
μικρός στο μικρό τσαγκάρικο που την είχε με πινέζα στον τοίχο.
πίσω στα παλιά

ΠΑΛΙΕΣ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΕΣ ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΕΣ..ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Οι  παρακάτω  τρεις  φωτογραφίες  είναι  προσφορά  μιας  αγαπημένης Λιδορικιώτισσας  ..” έφηβης “ 94  ετών !!!  Της  Μαρίας Πανάγου – Κανδρή , της  Μελιτομαρίας  όπως  την  λέγαμε στο  χωριό

   Την  ευχαριστούμε   θερμά ,  οι  φωτογραφίες  είναι βγαλμένες  στη  δεκαετία  του  ‘50 .

΄Πάνω  σειρά  , άνδρες  : Γ.Κλώσσας ,  Τάσος  Ασημακόπουλος , Ηρακλής Μάρκος ; άγνωστος  και  Γ.Πανάγος .πάνω  σειρά  γυνάικες :  δεύτερη , Ανθούλα  Πανάγου , τις  άλλες  δυστυχώς  δεν  τις  γνωρίσαμε και  καθιστές , τέταρτη :Πρώτη ( μάλλον ) Αλίκη Πανάγου  και Σταθούλα Πανάγου

Στό  Βαρούσι , Γ,Παπαδόπουλος , Δημ.Παπαδόπουλος , Γ.Ζόγκζας και  Κ.Πανάγος , δύο  κόρες  του  Γ.Παπαδόπουλου – Κουστού ,  Παναγοπόυλα …..

Η ΜελιτοΜαρία με  το  μαύρο , με  τον  αρραβωνιαστικό  της  και  ένα  ακόμα ζευγάρι

 

ΠΑΛΙΕΣ   ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΕΣ ..ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

 

 

 

Μες σε συρτάρια σκονισμένα , ξεχασμένες ,

πολλές , ασπρόμαυρες , παλιές , φωτογραφίες ,

σαν τις ανθρώπινες ψυχές , φυλακισμένες ,

έχουν να πούνε , τις δικές τους ιστορίες .

                         *     *      *

Kομμάτια απ’ τη ζωή μας , διπλοσφαλισμένα ,

άθελα ή θελημένα , μεσ’τα βάθη της ψυχής μας ,

κάποτε-πότε , λες , τα νοιώθουμε ...σαν ξένα ,

μ’αλλοίμονο , είναι τα ίδια τα θεμέλια της ζωής μας.

                              *     *       *

Κι’όταν , καμιά φορά , η μοναξιά , αφόρητα μας πνίγει ,

κι’ ο κόμπος , στο λαιμό μας , γίνεται σωστό...μαρτύριο,

τότε , το μυστικό πορτάκι της καρδιάς , ανοίγει ,

κι’όλα , ανασταίνονται , στου νου το κοιμητήριο …… Κ.-

 

Αθήνα 261206.

ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ …Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ “ ΜΙΛΑΕΙ “

 

"Καλησπέρα φίλε μου

Ωραία περιήγηση έτσι ;
πάντα τα περίπτερα ήταν ενα κομβικό σημείο ζωής στις παλιές γειτονιές .. 

Καλό σου βράδυ ..."

Μου έστειλε και αυτή την φωτογραφία μαζί με άλλες πολλές που αφορούν τα περίπτερα

ο Νίκος ένας παλιός συμμαθητής που από εκείνα τα χρόνια δεν έχουμε ξαναβρεθεί.

Δεν ξέρω αλλά προτιμώ οι παιδικές αναμνήσεις μου να είναι χωρίς την σημερινή σύγκριση.

Μου αρέσει να βλέπω παλιές φωτογραφίες ψάχνοντας και την τελευταία λεπτομέρεια.

«Άξιος συγχαρητηρίων έγινε ο κ. Δήμαρχος ο οποίος αποφάσισε την ανέγερσιν πολλών περιπτέρων εις τας Αθήνας, τα οποία θα εκχωρήσει εις τους τραυματίας του πολέμου, η εις μέλη οικογενειών φονευθέντων πολεμιστών».
Έγραφε εφημερίδα της εποχής....
Δύο νέοι  βγήκαν βόλτα με τα ποδήλατα περνώντας από το περίπτερο

σημείο αναφοράς τότε.

Το τσιγάρο στο χέρι....δεν ταίριαζε άκαπνος μάγκας  εκείνα τα χρόνια.....

Στα μανταλάκια κρεμασμένα τα περιοδικά ΘΗΣΑΥΡΟΣ...ΡΟΜΑΝΤΣΟ...ΚΛΑΣΣΙΚΑ

ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ....ΝΕΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ σε τεύχη τότε τα μάζευες και τα πήγαινες

στην εκδοτική εταιρεία και έπαιρνες δεμένους τους τόμους.

Τον ΘΗΣΑΥΡΟ και το ΡΟΜΑΝΤΣΟ τα έβλεπες στα περισσότερα σπίτια...

Όσοι είχαν την οικονομική ευχέρεια τα αγόραζαν κάθε βδομάδα οι άλλοι είχαν

παλιά τεύχη που τους τα έδιναν.

Τίποτα δεν πήγαινε στα σκουπίδια....

Η διαφήμιση της οδοντόκρεμας ΚΟΛΥΝΟΣ υπήρχε στα περισσότερα περίπτερα

με το γνωστό σλόγκαν..."...η πρώτη φροντίδα το πρωϊ και η τελευταία το βράδυ..."

Η αλήθεια είναι ότι το πλύσιμο των δοντιών τότε δεν ήταν και τόσο διαδεδομένο.

Το ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ ΔΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ να μην ξεχάσω ....έκανε χρέη τηλεφωνητή

ο περιπτεράς στους καλούς πελάτες...κρατούσε σημειώσεις.

Ο κύριος τζίρος των περιπτέρων εκείνα τα χρόνια ήταν από τα τσιγάρα...

Πολλές οι μάρκες και περισσότεροι οι πελάτες...δούλευε κοσμάκης στις Ελληνικές

καπνοβιομηχανίες και καμμία υγιειονομική αρχή δεν τολμούσε να βάλει

ενδείξεις και απαγορεύσεις.

Διαφημίσεις ακόμα και φωτεινές στην Ομόνοια στο Σύνταγμα με διάφορες

λεζάντες..."...απόλαυση...ξεκούραση..." και άλλα θλιβερά.

Υπήρχαν και τα χύμα (χυμαδάκια) για τους μη έχοντες αλλά και για τα γυμνασιόπαιδα

που αγόραζαν καναδυό  για να κάνουν το κομμάτι τους έξω από το θηλέων την ώρα

που σχολούσαν τα κορίτσια.

Πώς να μην συμφωνήσω με αυτά που μου γράφει  για τα περίπτερα ο παλιός συμμαθητής;

πίσω στα παλιά