" ΑΓΡΙΑΔΑ " ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΒΟΤΑΝΟ

 

ΤΟ   ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ  ΤΗΣ  ΦΥΣΗΣ

Η λατινική ονομασία του βοτάνου Αγριάδα είναι Agropyron repens L. (Αγρόπυρο το έρπον). Ανήκει στην οικογένεια των Αγροστωδών. Είναι γνωστό με τα ονόματα άγλωσσο, αούστας, άγριο έρη, αγρόπυρον, άργαστη κ.α.
Βότανο Αγριάδα
Η Αγριάδα φυτρώνει σε καλλιεργημένα και ακαλλιέργητα εδάφη, σε κήπους και αναχώματα. Το συναντούμε σε υψόμετρο μέχρι τα 2000 μέτρα.
Η Αγριαδα είναι πολυετές αυτοφυούμενο χόρτο, με πολύ μακριές περιπλεκόμμενες ρίζες. Τα φύλλα του είναι στενά, ταινιοειδή και γλαυκοπράσινα. Φτάνει σε ύψος από 10 έως 50 εκατοστά. Υπάρχουν διάφορα είδη, ανάλογα με τις περιοχές που το συναντούμε. Το επίμηκες και το σχοινοειδές απαντώνται σε αμμώδη παραθαλάσσια μέρη. Το παράκτιον που φυτρώνει σε παραθαλάσσια μέρη έως την ορεινή ζώνη και το διάμεσο που βρίσκεται στην κατώτερη ζώνη. Είναι ζιζάνιο πολύ ενοχλητικό για τους αγρότες και τους κηπουρούς αλλά χρήσιμο για την κτηνοτροφία. Επίσης είναι χρήσιμο γιατί στηρίζει αμμώδη εδάφη.
Τις ίδιες ιδιότητες έχει και η Άγρωστις ή Άργωστη των αρχαίων Ελλήνων, η οποία υπάγεται στο γένος Κυνόδους και είναι πολύ κοινή στην Ελλάδα και άλλες χώρες της Μεσογείου με την ονομασία Αγριάδα (Κύνοδον δάκτυλον).
Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα φύλλα και κυρίως η ρίζα της Αγριάδας. Το ρίζωμα το συλλέγουμε την άνοιξη ή στις αρχές του Φθινοπώρου. Το πλένουμε και το ξηραίνουμε στη σκιά. Το βότανο σε στεγνό μέρος διατηρείται για τρία χρόνια περίπου.
Ιστορία
Οι θεραπευτικές ιδιότητες της αγριάδας ήταν γνωστές από την εποχή του Διοσκουρίδη, τον πρώτο αιώνα μ.Χ.
Δραστικές ουσίες
Η αγριάδα περιέχει μία βλεννώδη ουσία, την τριτισίνη (φρουκτοζάνη) σε ποσοστό 8%, ινοσιτόλη 3%, μανιτόλη, σταθερό έλαιο, βιταμίνες Α και Β, γλυκοσίδιο βανιλλίνης, σαπωνίνη, φυτική κόλλα, σιλικούχο κάλιο, σίδηρο, μικρή ποσότητα πτητικού ελαίου (κυρίως αποτελούμενο από αγροπυρίνη η οποία έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει αντιβιοτικές ιδιότητες ευρέως φάσματος).
Ιδιότητες και ενδείξεις
Είναι από τα πιο χρήσιμα φαρμακευτικά φυτά και συμπεριλαμβάνεται σε πολλούς συνδυασμούς για τη θεραπεία του προστάτη. Είναι μαλακτικό χωρίς παρενέργειες, αυξάνει την διούρηση, διευκολύνοντας τη λειτουργία των νεφρών, καθαρίζει τον οργανισμό από τις τοξίνες και κατεβάζει τη χοληστερίνη του αίματος. Βοηθά στους κολικούς του συκωτιού, πέτρες στη χολή, στη χρυσή και την κυτταρίτιδα. Δρα ως αντισηπτικό και αντιφλεγμονώδες σε ουρικές λοιμώξεις, όπως κυστίτιδα, ουριθρίτιδα, προστατίτιδα, στον ρευματισμό και τις ασθένειες του δέρματος. Είναι ωφέλιμο για νεφρόλιθους και ψαμμίαση (άμμο στα νεφρά). Είναι χρήσιμη σε προβλήματα νυκτερινής ακράτειας. Σε προβλήματα υπέρτασης βοηθά σημαντικά μόνη της η σε συνδυασμό με φύλλα ελιάς ή κλωνάρια Οξιού. Για προβλήματα κυστίτιδας, ουριθρίτιδας και προστατίτιδας μπορεί να συνδυασθεί άριστα με Αρκτοστάφυλο ή Αχιλλέα. Χάρη στην τριτισσίνη που περιέχει (ουσία που έχει παρόμοια δράση με την ινσουλίνη) χρησιμοποιείται ως βοηθητικό στην ασθένεια του διαβήτη. Γάλλοι βοτανολόγοι χρησιμοποιούν τα φύλλα για τη διέγερση του συκωτιού και της χολής.
Δοσολογία
Παρασκευάζεται ως αφέψημα. Ρίχνουμε δύο κουταλιές του τσαγιού κομμένο ρίζωμα σε ένα φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζουμε για 10 λεπτά. Σουρώνουμε και πίνουμε τρεις φορές την ημέρα.
*Άρθρο του Σάκη Κουβάτσου στα Χανιώτικα Νέα.

ΠΗΓΗ Δίανθος
www.lidoriki.com 

TO ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΒΟΤΑΝΑ : “ ΑΓΡΙΑΔΑ “

Η λατινική ονομασία του βοτάνου Αγριάδα είναι Agropyron repens L. (Αγρόπυρο το έρπον). Ανήκει στην οικογένεια των Αγροστωδών. Είναι γνωστό με τα ονόματα άγλωσσο, αούστας, άγριο έρη, αγρόπυρον, άργαστη κ.α.

Βότανο Αγριάδα

Η Αγριάδα φυτρώνει σε καλλιεργημένα και ακαλλιέργητα εδάφη, σε κήπους και αναχώματα. Το συναντούμε σε υψόμετρο μέχρι τα 2000 μέτρα.

Η Αγριαδα είναι πολυετές αυτοφυούμενο χόρτο, με πολύ μακριές περιπλεκόμμενες ρίζες. Τα φύλλα του είναι στενά, ταινιοειδή και γλαυκοπράσινα. Φτάνει σε ύψος από 10 έως 50 εκατοστά. Υπάρχουν διάφορα είδη, ανάλογα με τις περιοχές που το συναντούμε. Το επίμηκες και το σχοινοειδές απαντώνται σε αμμώδη παραθαλάσσια μέρη. Το παράκτιον που φυτρώνει σε παραθαλάσσια μέρη έως την ορεινή ζώνη και το διάμεσο που βρίσκεται στην κατώτερη ζώνη. Είναι ζιζάνιο πολύ ενοχλητικό για τους αγρότες και τους κηπουρούς αλλά χρήσιμο για την κτηνοτροφία. Επίσης είναι χρήσιμο γιατί στηρίζει αμμώδη εδάφη.

Τις ίδιες ιδιότητες έχει και η Άγρωστις ή Άργωστη των αρχαίων Ελλήνων, η οποία υπάγεται στο γένος Κυνόδους και είναι πολύ κοινή στην Ελλάδα και άλλες χώρες της Μεσογείου με την ονομασία Αγριάδα (Κύνοδον δάκτυλον).

Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα φύλλα και κυρίως η ρίζα της Αγριάδας. Το ρίζωμα το συλλέγουμε την άνοιξη ή στις αρχές του Φθινοπώρου. Το πλένουμε και το ξηραίνουμε στη σκιά. Το βότανο σε στεγνό μέρος διατηρείται για τρία χρόνια περίπου.
Ιστορία
Οι θεραπευτικές ιδιότητες της αγριάδας ήταν γνωστές από την εποχή του Διοσκουρίδη, τον πρώτο αιώνα μ.Χ.
Δραστικές ουσίες

Η αγριάδα περιέχει μία βλεννώδη ουσία, την τριτισίνη (φρουκτοζάνη) σε ποσοστό 8%, ινοσιτόλη 3%, μανιτόλη, σταθερό έλαιο, βιταμίνες Α και Β, γλυκοσίδιο βανιλλίνης, σαπωνίνη, φυτική κόλλα, σιλικούχο κάλιο, σίδηρο, μικρή ποσότητα πτητικού ελαίου (κυρίως αποτελούμενο από αγροπυρίνη η οποία έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει αντιβιοτικές ιδιότητες ευρέως φάσματος).
Ιδιότητες και ενδείξεις

Είναι από τα πιο χρήσιμα φαρμακευτικά φυτά και συμπεριλαμβάνεται σε πολλούς συνδυασμούς για τη θεραπεία του προστάτη. Είναι μαλακτικό χωρίς παρενέργειες, αυξάνει την διούρηση, διευκολύνοντας τη λειτουργία των νεφρών, καθαρίζει τον οργανισμό από τις τοξίνες και κατεβάζει τη χοληστερίνη του αίματος. Βοηθά στους κολικούς του συκωτιού, πέτρες στη χολή, στη χρυσή και την κυτταρίτιδα. Δρα ως αντισηπτικό και αντιφλεγμονώδες σε ουρικές λοιμώξεις, όπως κυστίτιδα, ουριθρίτιδα, προστατίτιδα, στον ρευματισμό και τις ασθένειες του δέρματος. Είναι ωφέλιμο για νεφρόλιθους και ψαμμίαση (άμμο στα νεφρά). Είναι χρήσιμη σε προβλήματα νυκτερινής ακράτειας. Σε προβλήματα υπέρτασης βοηθά σημαντικά μόνη της η σε συνδυασμό με φύλλα ελιάς ή κλωνάρια Οξιού. Για προβλήματα κυστίτιδας, ουριθρίτιδας και προστατίτιδας μπορεί να συνδυασθεί άριστα με Αρκτοστάφυλο ή Αχιλλέα. Χάρη στην τριτισσίνη που περιέχει (ουσία που έχει παρόμοια δράση με την ινσουλίνη) χρησιμοποιείται ως βοηθητικό στην ασθένεια του διαβήτη. Γάλλοι βοτανολόγοι χρησιμοποιούν τα φύλλα για τη διέγερση του συκωτιού και της χολής.
Δοσολογία
Παρασκευάζεται ως αφέψημα. Ρίχνουμε δύο κουταλιές του τσαγιού κομμένο ρίζωμα σε ένα φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζουμε για 10 λεπτά. Σουρώνουμε και πίνουμε τρεις φορές την ημέρα.
*Άρθρο του Σάκη Κουβάτσου στα Χανιώτικα Νέα.

ΠΗΓΗ Δίανθος

ΦΑΣΚΟΜΗΛΟ ΤΟ ΒΟΤΑΝΟ ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ !!

 

Το S. fruticosa είναι ενδημικό των μεσογειακών και μεσοανατολικών χωρών.
Προκειται για το κοινότερο είδος του γένους στην Ελλάδα. Φύεται σε περιοχές χαμηλών υψομέτρων (κάτω των 300 m), εκτός από την Κρήτη όπου φύεται μέχρι τα 1000 – 1200 m. Το S. promifera είναι ενδημικό της Ν. Ελλάδας και των παραλίων της Μ. Ασίας, ενώ το S. sclarea, στην Ελλάδα, απαντάται ως αυτοφυές στην Ήπειρο και στη Μακεδονία (Simon, J.E 1984)...

Έχει πάρει το λατινικό όνομά του «σαλβία» από το ρήμα salvere, που σημαίνει «είμαι υγιής». Θεωρήθηκε ιερό βότανο από τους Έλληνες που το αφιέρωσαν στο Δία και από τους Ρωμαίους που το πήγαν στη Βρετανία. Για το κοινό αυτό βότανο οι Άραβες λένε «πώς μπορεί να πεθάνει ένας άνθρωπος που έχει στο κήπο του φασκόμηλο;».
Οι Κινέζοι το ονομάζουν ελληνικό βλαστάρι και το θεωρούν καλύτερο από το τσάι οι οποίοι εδώ και αιώνες έχουν αναπτύξει ένα μοναδικό σύστημα παραδοσιακής ιατρικής βασιζόμενης στα βότανα τον Μεσαίωνα αντάλλασσαν την τριπλάσια ποσότητα της καλύτερης ποιότητας τσαγιού με μια μικρή ποσότητα φασκόμηλου.
Οι Γάλλοι το ονομάζουν ελληνικό τσάι και το χρησιμοποιούν όπως και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι όχι μόνο για φαρμακευτικούς αλλά και για μαγειρικούς σκοπούς. Στην αρχαιότητα οι πρόγονοί μας το χρησιμοποιούσαν σαν πολυφάρμακο και έχει εκθειαστεί από τον Ιπποκράτη, τον Διοσκουρίδη τον Γαληνό και τον Αέτιο. Οι Λατίνοι το θεωρούσαν ιερό φυτό και το χρησιμοποιούσαν σε τελετές. Ήταν το φυτό της αθανασίας.
Οι Ρωμαίοι το θεωρούσαν ιερό φυτό και οι γιατροί της Σχολής του Σαλέρνο πίστευαν ότι «όποιος έχει στο σπίτι του φασκόμηλο δε φοβάται το θάνατο».

Kafeneio

TO ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

 

ENNEA ENΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ , ΜΕ ΣΥΜΜΑΧΟ ΤΗ ΦΥΣΗ

ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΧΟΥΛΗ

Κρυολόγημα, hangover ή πονόλαιμος; Όταν χρειαστεί να έρθετε αντιμέτωποι με έναν εχθρό της σωματική ή ψυχικής σας υγείας, γιατί να μην αφήσετε τη φύση να σας βοηθήσει; Εξάλλου, έχει φροντίσει για εσάς πολύ περισσότερο από όσο φαντάζεστε.
Πανάρχαιες στην πλειοψηφία τους, οι εναλλακτικές θεραπείες έχουν φτάσει στα αυτιά μας από γενιά σε γενιά, ενώ οι περισσότερες είναι βασισμένες στους θησαυρούς της φύσης. Εφοδιαστείτε με βότανα και αιθέρια έλαια και ξεφορτωθείτε τα ενοχλητικά συμπτώματα.

1. Πονοκέφαλος

Ίσως το πιο συχνό σύμπτωμα που νιώθει κανείς, συνήθως μετά από μια δύσκολη και κουραστική μέρα. Το πρόβλημα με τα φάρμακα για τον πονοκέφαλο για όσους όμως τα χρησιμοποιούν πολύ συχνά, είναι ότι η αποτελεσματικότητα τους μειώνεται καθώς το ανοσοποιητικό σύστημα τα συνηθίζει.
Για τον πονοκέφαλο, μπορούμε να κάνουμε ένα ρόφημα με χαμομήλι, λεβάντα, δενδρολίβανο και χρυσάνθεμο. Επίσης, οι κομπρέσες με λεβάντα μπορούν μειώσουν κατά πολύ τη δυσφορία. Αυτές τις φτιάχνουμε ρίχνοντας 4 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας ή lemon balm σε βρεγμένο πανί με κρύο νερό.

2. Κοινό κρυολόγημα

Πολλοί από σας ίσως το έχετε ακούσει από τη γιαγιά σας,  μιας και στο παρελθόν αποτελούσε έναν από τους "ευλογημένους" τρόπους για να νιώσει κανείς καλύτερα από το κρυολόγημα. Ο λόγος για τις εντριβές, τις οποίες μπορούμε να πετύχουμε φτιάχνοντας ένα μείγμα από χαμομηλέλαιο και 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο ευκαλύπτου τα οποία ρίχνουμε σε ένα ποτήρι.
Ακόμη, ένα ρόφημα με φασκόμηλο, θυμάρι και μέντα βοηθά ιδιαίτερα στο κρυολόγημα. Μπορείτε να πιείτε άφοβα μέχρι 3 φλιτζάνια την ημέρα. Επίσης, μια αγωγή εχινάκειας,  λειτουργεί ως πρόληπτική κατά του κρυώματος. (ειδικά συμπληρώματα πωλούνται στα φαρμακεία)

3. Αδυναμία

Στις περιπτώσεις που νιώθετε ατονία μπορείτε να φτιάξετε ένα ρόφημα από άγρια τριανταφυλλιά, η οποία τονώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, ή να οιείτε ένα κόκκινο τσάι. Ακόμη, το πορτοκάλι και το σαγκουίνι σε φυσικό χυμό θα σας δώσουν την ενέργεια που χρειάζεστε.

4. Εγκαύματα πρώτου βαθμού

Πόσες φορές έχουμε καεί από απροσεξία την ώρα της μαγειρικής, του σιδερώματος ή κάποιας άλλης δραστηριότητας; Aν λοιπόν πάθατε ένα έγκαυμα πρώτου βαθμού και θέλετε να ανακουφιστείτε άμεσα από το τσούξιμο και τον πόνο, χτυπήστε το ασπράδι ενός αυγού σε σφιχτή μαρέγκα και απλώστε το πάνω στο σημείο του εγκαύματος. Δε θα σας πάρει πολύ χρόνο, αντίθετα, θα κατευνάσει τον πόνο.
Ειδάλλως, μπορείτε να βάλετε σιτέλαιο σε ένα ποτήρι και να ρίξετε 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας, κάνοντας επάλειψη τοπικά 3-4 φορές την ημέρα.

5. Hangover

Λίγο ποτό παραπάνω το προηγούμενο βράδυ κατάφερε να σας καταστρέψει το επόμενο πρωινό; Υπάρχουν λύσεις για να απαλλαγείτε από το παραδοσιακό hangover.
- Μπανάνες
Ο καλύτερος φίλος του μεθυσμένου! Όσο εσείς πίνατε χωρίς όρια, μεγαδόσεις του κάλιου εγκατέλειπαν τον οργανισμό σας. Τρώγοντας μια μπανάνα  θα αναπληρώσετε την απώλεια και θα νιώσετε πολύ καλύτερα.
- Νερό



8 ποτήρια μέσα στην επόμενη ημέρα μετά το μεγάλο μεθύσι θα αναπληρώσετε τα υγρά που χάσατε.
- Χυμός
Ένας φυσικός χυμός θα βοηθήσει στην αύξηση των επιπέδων της ζάχαρης στο αίμα και θα κάνει πιο ήπια τα συμπτώματα του hangover.

6. Φλεγμονή

Για να μειώσετε τις πιθανότητες της φλεγμονής ή συνδυασμένων χρόνιων καταστάσεων όπως είναι η αρθρίτιδα,- ακολουθώντας τα μονοπάτια της φύσης-, μπορείτε να συμπληρώσετε την διατροφή σας με βασικά λιπαρά οξέα που σίγουρα θα βρείτε  στα παχιά ψάρια.
Μια ακόμη θεραπεία μπορεί να ακολουθηθεί με τον ανανά! Το εξωτικό αυτό φρούτο περιέχει υψηλά επίπεδα βρωμικού άλατος αλλά και βρωμελίνη (ένζυμο), μία ανάμιξη που, όπως έχουν υποστηρίξει στο παρελθόν οι επιστήμονες, ανακουφίζει τα οδυνηρά συμπτώματα του πρηξίματος και της αρθρίτιδας.

7. Κατάθλιψη

Εάν δε πάσχετε από χρόνια κατάθλιψη, η οποία χρήζει ιατρικής βοήθειας, μπορείτε να στραφείτε άφοβα στη μητέρα φύση.
- Βαλσαμόχορτο
Χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες για τις ηρεμιστικές και αντικαταθλιπτικές του ιδιότητες σε περιπτώσεις ήπιας κατάθλιψης, ενώ   Σύμφωνα, μάλιστα, με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal", το εκχύλισμα βαλσαμόχορτου φάνηκε εξίσου αποτελεσματικό για την αντιμετώπιση της μέτριας κατάθλιψης σε σύγκριση με τη φαρμακευτική αγωγή Το βότανο διατίθεται σε αποξηραμένη μορφή, σε βάμμα και σε κάψουλες. Μπορούμε να πίνουμε 1-2 ροφήματα (εγχύματα) την ημέρα ή να ρίχνουμε 5-6 σταγόνες σε ένα ποτήρι νερό, 3 φορές ημερησίως, πριν από το φαγητό (για τις κάψουλες ακολουθούμε τις οδηγίες του σκευάσματος).
- Η γιόγκα
Μέσω των σωστών αναπνοών, της συγκέντρωσης, αλλά και της χαλάρωσης που προσφέρουν οι τεχνικές της, η γιόγκα βοηθά στον καλύτερο έλεγχο του νευρικού συστήματος και στην ενίσχυση της ζωτικότητας του οργανισμού.
- Το γέλιο
"Γελάστε γιατί χανόμαστε". Το γέλιο αυξάνει τα επίπεδα των ενδορφινών και της σεροτονίνης, αποτελώντας το φυσικό αντικαταθλιπτικό.

8. Πονόλαιμος

Οι αρχαίοι το χρησιμοποιούσαν σε κάθε αναγκαία περίπτωση, καθώς ήταν γνωστό για την αντιφλεγμονώδη και αντιβακτηριδιακή του δράση. Ο λόγος για το φασκόμηλο, το οποίο έχει θαυμάσια αποτελέσματα σε περίπτωση που υποφέρετε από πονόλαιμο.
Ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να χρησιμοποιήσετε το φασκόμηλο είναι οι γαργάρες. Για το λόγο αυτό, θα διαλύσετε 2 ή 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο σε 10 cl νερό (θεωρείται ο καλύτερος τρόπος) ή θα φτιάξετε ένα έγχυμα ρίχνοντας 1 κουταλάκι αποξηραμένα φύλλα φασκόμηλου για 10 λεπτά σε μισό λίτρο καυτό νερό. Θα χρειαστεί να κάνετε 2-3 φορές την ημέρα γαργάρες και να ακολουθήσετε τη θεραπεία συστηματικά, τουλάχιστον για 3 ημέρες.

9. Αϋπνία

Γνωρίζατε ότι το μαρούλι μπορεί να είναι σωτήριο για ένα δύσκολο βράδυ; Αν αναρωτιέστε πώς, απλά βράστε τα φύλλα ενός βιολογικού μαρουλιού σε 1/2 λίτρο νερό για 15 λεπτά σε χαμηλή φωτιά. Πριν κοιμηθείτε, πιείτε αφού το σουρώσετε μια μεγάλη κούπα από το υγρό. Μπορεί η γεύση του να μη σας ευχαριστήσει ιδιαίτερα αλλά γιατί να μην επωφεληθείτε τις ηρεμιστικές και υπνωτικές ιδιότητες του μαρουλιού; Aυτό το γιατροσόφι, σε μικρότερη ποσότητα, μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε και στα παιδιά.
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα επισκεφτείτε το φαρμακείο της γειτονιάς σας, ή θα κάνετε τα καθιερωμένα ψώνια, ξέρετε τι θα βάλετε πρώτα στη λίστα...
Πηγές: Prevention, iatronet, bibliotl.blogspot.com

XΡΗΣΙMΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ΧΑΜΟΜΗΛΙ ΣΑΝ ΚΑΛΥΝΤΙΚΟ ΟΜΟΡΦΙΑΣ .

 

Η κουρασμένη επιδερμίδα θέλει ένα καλό θεραπευτικό προϊόν.

Το χαμομήλι εκτός από ηρεμιστικό ρόφημα είναι και θεραπευτικό.
Αποτελεί ένα πολύ ισορροπημένο και σημαντικό καλλυντικό που είναι χρήσιμο για κάθε γυναίκα, αφού μειώνει τους ερεθισμούς στο πρόσωπο, καθώς επίσης και τις αλλεργίες και τις σακούλες στα μάτια.
- Για να επιτύχουμε να διώξουμε τις σακούλες αρκεί να πάρουμε μερικά φακελάκια χαμομήλι και να τα βρέξουμε με κρύο νερό. Μετά θα πρέπει να τα σκουπίσουμε με χαρτί κουζίνας για να φύγουν τα νερά και να τα εναποθέσουμε στα μάτια μας.
- Για το δέρμα μπορούμε να βράσουμε μια ποσότητα χαμομηλιού και το εκχύλισμα να το βάλουμε σε ένα μπουκαλάκι σπρέι και αφού το ανακινήσουμε καλά να το τοποθετήσουμε στο ψυγείο. Αν το ψεκάσουμε στην επιδερμίδα μας θα νοιώσουμε άμεσα το δέρμα μας να ανακουφίζεται..

ΔΙΑ ΠΑΣΑ ΝΟΣΟ ΚΑΙ ΠΑΣΑ ….

 

 

Το αφέψημα πικραγγουριάς
Αρχές του 1952. Η Ελλάδα προσπαθεί να ορθοποδήσει από τον πόλεμο και τον εμφύλιο, μέσα στη φτώχεια και τον πόνο, όταν, σαν βόμβα σκάει η είδηση ότι το αφέψημα ρίζας πικραγγουριάς θεραπεύει τον καρκίνο. Μαζική υστερία καταλαμβάνει το πανελλήνιο, το οποίο βλέπει στο ταπεινό ζιζάνιο «που φυτρώνει εις τα οικόπεδα και εις τας παρυφάς των κήπων και των αγρών», την πανάκεια για όλα τα δεινά του.
«Ετελείωσεν πλέον», έγραφε σκωπτικά η «Καθημερινή» στις 13 Φεβρουαρίου 1952. «Η πικραγγουριά θεραπεύει τον καρκίνον, αλλά και κάθε νόσον, μέχρις ότου περάση κάποτε η μόδα της, όπως τόσων άλλων».

Από τα θύματα του κομπογιαννιτισμού και ο Αρχιεπίσκοπος της Αμερικής Μιχαήλ. Προφανώς δεν είχε ενημερωθεί ο Άγιος Πατέρας, όπως και χιλιάδες άλλοι Έλληνες, οι οποίοι κυνηγούσαν παντού τις ρίζες του παράσιτου με τα κατακίτρινα άνθη, ότι «μέχρι τούδε μία ιδιότης του φυτού είναι γνωστή», όπως έγραφε στην «Κ» ο Αθηναίος στις Σημειώσεις του. Η καθαρτική! «Ολα δε τα μέρη του φυτού, και ιδίως ο καρπός, περιγράφονται ως δηλητηριώδη…».

Όπως τώρα έτσι και τότε, η επιστημονική κοινότητα αντέδρασε σύσσωμη:
«Μια νόσος τόσο βαρεία, χρονία και ανίατος όπως είναι ο καρκίνος, ερεθίζει την κερδοσκοπικήν διάθεσιν διαφόρων αγυρτών, προς τους οποίους τρέχει ο άρρωστος να εύρη την θεραπείαν όταν απελπισθή από την επίσημον Ιατρικήν», έγραφε στην «Κ» στις 19 Φεβρουαρίου 1952, ο υφηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών δρ Γ. Παπαγιαννόπουλος.

---

Το «φάρμακο Γεωργιάδη»
Μάρτιος του 1955. Ένα άλλο μαντζούνι, το αντικαρκινικό «φάρμακο Γεωργιάδη» κάνει την εμφάνισή του στη Βόρεια Ελλάδα, προκαλώντας νέα σπρωξίματα και τσαλαπατήματα έξω από την πόρτα του Θεσσαλονικιού ποτοποιού.

Με μεγάλη καθυστέρηση κι ενώ το «φάρμακο» κοντεύει να γίνει φαρμάκι για πολλούς (αναφέρονται δύο αιφνίδιοι θάνατοι καρκινοπαθών που είχαν καταφύγει στο καταπότι) η Γενική Ασφάλεια Θεσσαλονίκης στέλνει δείγμα του μαντζουνιού στο ιατροδικαστικό και τοξικολογικό εργαστήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ύστερα από σειρά αναλύσεων και πειραμάτων, ο διευθυντής του εργαστηρίου, καθηγητής κ. Ηλιάκης, αποφαίνεται ότι το «υγρόν» Γεωργιάδη δεν είναι κάποιο σωτήριο φάρμακο για την επάρατο, αλλά ένα μείγμα από ζωμό πικραγγουριάς, άρωμα φράουλας, ζάχαρη και οινόπνευμα. Η Γενική Ασφάλεια Θεσσαλονίκης αναγκάζεται να ασκήσει ποινική δίωξη κατά του ποτοποιού για αντιποίηση του ιατρικού επαγγέλματος και αγυρτεία.

http://pisostapalia.blogspot.gr/

MOYΣΤΑΚΙΑ ΚΑΛΑΜΠΟΚΙΟΥ : ΑΠ’ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

 

 

Τα μουστάκια καλαμποκιού έχουν πολλές θεραπευτικές ιδιότητες όπως:

• Είναι πολύτιμα για την ισχυρή και αβλαβή διουρητική, ηρεμιστική και αντιφλεγμονώδη δράση που έχουν στο ουροποιητικό σύστημα.

• Είναι αποτελεσματικά σε κυστίτιδες, σε φλεγμονές των νεφρών, σε νεφρολιθιάσεις (πέτρες στα νεφρά), σε κολικούς νεφρών, ρευματισμούς ακόμα και σε ουρική αρθρίτιδα.

• Είναι πολύ σημαντική η δράση τους και σε μολυσματικές ασθένειες, διότι καθαρίζουν τον οργανισμό βαθειά, αποβάλλουν τις τοξίνες και έτσι η καρδιά και το συκώτι λειτουργούν καλύτερα.

• Τελικά βελτιώνουν όλες τις λειτουργίες του οργανισμού.

 

Οι πιο συνηθισμένοι τρόποι χρήσης
ΕΓΧΥΜΑ: Μόλις αρχίσει το νερό να βράζει, το κατεβάζουμε από τη φωτιά και ρίχνουμε μέσα το βότανο. Το αφήνουμε για 10-20 λεπτά, το σουρώνουμε και το χρησιμοποιούμε. Οι συνηθισμένες αναλογίες για το έγχυμα είναι από 1-3 κουταλάκια του γλυκού για κάθε φλιτζάνι νερό.
ΑΦΕΨΗΜΑ: Παίρνουμε το θεραπευτικό μέρος του φυτού και το βράζουμε με νερό. (Συνήθως βράζονται τα σκληρά τμήματα του φυτού: ρίζες, φλούδες, κοτσάνια, σπόροι). Αν είναι ψιλοκομμένα χρειάζονται βράσιμο μόνο για 5 λεπτά, άλλων 5-15 λεπτά. Τρεις κουταλιές σε δύο φλιτζάνια νερού και να καταναλωθούν σε 12 ώρες.
ΑΛΟΙΦΗ: Η αλοιφή γίνεται με πρώτη ύλη το έγχυμα, το αφέψημα, το χυμό ή τη σκόνη του βοτάνου, που τα δουλεύουμε με κερί ή βούτυρο ή και με αλεύρι, μέχρι να γίνουν ένα σώμα και τα διατηρούμε μέσα σε βαζάκι.
ΒΑΜΜΑ: Για να φτιάξουμε το βάμμα παίρνουμε το βότανο και το βάζουμε σε ένα μπουκάλι με οινόπνευμα. Οι αναλογίες γενικά είναι 5 μέρη λευκού οινοπνεύματος 70 βαθμών, για κάθε μέρος φυτού, (που θα έχει αλεστεί σε μίξερ ή θα το έχουμε κοπανίσει σε γουδί). Τα αφήνουμε για 5-15 ημέρες αναταράζοντας κάθε τόσο το δοχείο. Μετά φιλτράρουμε το βάμμα με ένα διηθητικό χαρτί (ή και με φίλτρο καφετιέρας), σε ένα άλλο δοχείο που μπορεί να διατηρηθεί για αρκετό καιρό. Το βάμμα το χρησιμοποιούμε μόνο για εξωτερική χρήση.
ΛΟΣΙΟΝ: Γίνεται όπως το έγχυμα, ή το αφέψημα και χρησιμοποιείται εξωτερικά στο μέρος που χρειάζεται θεραπεία, με απαλές κινήσεις μασάζ, για να την απορροφήσει το δέρμα. Λοσιόν μπορούμε να βάζουμε για δερματοπάθειες και για το τριχωτό μέρος του κεφαλιού.

Οι καλύτερες ώρες για να πιείτε το αφέψημά σας
Το πρωί νηστικοί: τα αποτοξινωτικά, τα καθαρτικά, τα διουρητικά, τα επουλωτικά του στομάχου και του εντέρου και τα αντιπαρασιτικά του εντέρου.
Ώρες 10:00 ή 16:00 - δύο ώρες πριν από τα γεύματα. Τα προστατευτικά του ήπατος, τα αντιρρευματικά, τα αντισηπτικά, τα αντιβηχικά, τα καρδιοτονωτικά, τα βοηθητικά στις αγωγές της περιόδου.
20 λεπτά πριν από γεύματα: Τα τονωτικά, τα αντιόξινα, όσα βοηθούν στις περιπτώσεις έλλειψης μεταλλικών αλάτων.
Μετά τα γεύματα: Τα χωνευτικά, τα καταπραϋντικά, τα αντιόξινα, τα αντιζυμωτικά και τα βοηθητικά για την αποβολή των εντερικών αερίων.
Πριν κοιμηθείτε: τα καταπραϋντικά, τα καθαρτικά, τα καρδιοτονωτικά, τα ροφήματα που βελτιώνουν τη κυκλοφορία του αίματος.

ΒΑΛΤΕ….ΡΙΓΑΝΗ

 

Ρίγανη: Ο σύμμαχος σου για να καταπολεμήσεις την πιτυρίδα

Ξέχνα τα ειδικά σαμπουάν που υπόσχονται να σε απαλλάξουν από την ξηροδερμία και την πιτυρίδα και άνοιξε το ντουλάπι με τα μπαχαρικά…

Το μόνο που θα χρειαστείς είναι μια χούφτα ρίγανη!
Εκτέλεση:
-Σε ένα λίτρο νερού, ρίξε μέσα τη ρίγανη και άσε το μείγμα να σιγοβράσει σε χαμηλή φωτιά.
-Σούρωσε τη ρίγανη και βάλε το υγρό σε ένα γυάλινο μπουκάλι.
-Σε κάθε λούσιμο χρησιμοποίησε αυτή τη θαυματουργή λοσιόν, ρίχνοντας λίγο-λίγο στο κεφάλι και κάνοντας ελαφρύ μασάζ στο δέρμα.
-Έπειτα ξέβγαλε με σαμπουάν κατά της λιπαρότητας.
Ακολούθησε τη συγκεκριμένη θεραπεία για 20-30 μέρες και τα αποτελέσματα θα σε εκπλήξουν!
Faysbook.gr

tsantiri.gr

ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

ENNEA ENΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ , ΜΕ ΣΥΜΜΑΧΟ ΤΗ ΦΥΣΗ

ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΧΟΥΛΗ

Κρυολόγημα, hangover ή πονόλαιμος; Όταν χρειαστεί να έρθετε αντιμέτωποι με έναν εχθρό της σωματική ή ψυχικής σας υγείας, γιατί να μην αφήσετε τη φύση να σας βοηθήσει; Εξάλλου, έχει φροντίσει για εσάς πολύ περισσότερο από όσο φαντάζεστε.

Πανάρχαιες στην πλειοψηφία τους, οι εναλλακτικές θεραπείες έχουν φτάσει στα αυτιά μας από γενιά σε γενιά, ενώ οι περισσότερες είναι βασισμένες στους θησαυρούς της φύσης. Εφοδιαστείτε με βότανα και αιθέρια έλαια και ξεφορτωθείτε τα ενοχλητικά συμπτώματα.

1. Πονοκέφαλος

Ίσως το πιο συχνό σύμπτωμα που νιώθει κανείς, συνήθως μετά από μια δύσκολη και κουραστική μέρα. Το πρόβλημα με τα φάρμακα για τον πονοκέφαλο για όσους όμως τα χρησιμοποιούν πολύ συχνά, είναι ότι η αποτελεσματικότητα τους μειώνεται καθώς το ανοσοποιητικό σύστημα τα συνηθίζει.

Για τον πονοκέφαλο, μπορούμε να κάνουμε ένα ρόφημα με χαμομήλι, λεβάντα, δενδρολίβανο και χρυσάνθεμο. Επίσης, οι κομπρέσες με λεβάντα μπορούν μειώσουν κατά πολύ τη δυσφορία. Αυτές τις φτιάχνουμε ρίχνοντας 4 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας ή lemon balm σε βρεγμένο πανί με κρύο νερό.

2. Κοινό κρυολόγημα

Πολλοί από σας ίσως το έχετε ακούσει από τη γιαγιά σας,  μιας και στο παρελθόν αποτελούσε έναν από τους "ευλογημένους" τρόπους για να νιώσει κανείς καλύτερα από το κρυολόγημα. Ο λόγος για τις εντριβές, τις οποίες μπορούμε να πετύχουμε φτιάχνοντας ένα μείγμα από χαμομηλέλαιο και 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο ευκαλύπτου τα οποία ρίχνουμε σε ένα ποτήρι.

Ακόμη, ένα ρόφημα με φασκόμηλο, θυμάρι και μέντα βοηθά ιδιαίτερα στο κρυολόγημα. Μπορείτε να πιείτε άφοβα μέχρι 3 φλιτζάνια την ημέρα. Επίσης, μια αγωγή εχινάκειας,  λειτουργεί ως πρόληπτική κατά του κρυώματος. (ειδικά συμπληρώματα πωλούνται στα φαρμακεία)

3. Αδυναμία

Στις περιπτώσεις που νιώθετε ατονία μπορείτε να φτιάξετε ένα ρόφημα από άγρια τριανταφυλλιά, η οποία τονώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, ή να οιείτε ένα κόκκινο τσάι. Ακόμη, το πορτοκάλι και το σαγκουίνι σε φυσικό χυμό θα σας δώσουν την ενέργεια που χρειάζεστε.

4. Εγκαύματα πρώτου βαθμού

Πόσες φορές έχουμε καεί από απροσεξία την ώρα της μαγειρικής, του σιδερώματος ή κάποιας άλλης δραστηριότητας; Aν λοιπόν πάθατε ένα έγκαυμα πρώτου βαθμού και θέλετε να ανακουφιστείτε άμεσα από το τσούξιμο και τον πόνο, χτυπήστε το ασπράδι ενός αυγού σε σφιχτή μαρέγκα και απλώστε το πάνω στο σημείο του εγκαύματος. Δε θα σας πάρει πολύ χρόνο, αντίθετα, θα κατευνάσει τον πόνο.

Ειδάλλως, μπορείτε να βάλετε σιτέλαιο σε ένα ποτήρι και να ρίξετε 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας, κάνοντας επάλειψη τοπικά 3-4 φορές την ημέρα.

5. Hangover

Λίγο ποτό παραπάνω το προηγούμενο βράδυ κατάφερε να σας καταστρέψει το επόμενο πρωινό; Υπάρχουν λύσεις για να απαλλαγείτε από το παραδοσιακό hangover.

- Μπανάνες

Ο καλύτερος φίλος του μεθυσμένου! Όσο εσείς πίνατε χωρίς όρια, μεγαδόσεις του κάλιου εγκατέλειπαν τον οργανισμό σας. Τρώγοντας μια μπανάνα  θα αναπληρώσετε την απώλεια και θα νιώσετε πολύ καλύτερα.

- Νερό

8 ποτήρια μέσα στην επόμενη ημέρα μετά το μεγάλο μεθύσι θα αναπληρώσετε τα υγρά που χάσατε.

- Χυμός

Ένας φυσικός χυμός θα βοηθήσει στην αύξηση των επιπέδων της ζάχαρης στο αίμα και θα κάνει πιο ήπια τα συμπτώματα του hangover.

6. Φλεγμονή

Για να μειώσετε τις πιθανότητες της φλεγμονής ή συνδυασμένων χρόνιων καταστάσεων όπως είναι η αρθρίτιδα,- ακολουθώντας τα μονοπάτια της φύσης-, μπορείτε να συμπληρώσετε την διατροφή σας με βασικά λιπαρά οξέα που σίγουρα θα βρείτε  στα παχιά ψάρια.

Μια ακόμη θεραπεία μπορεί να ακολουθηθεί με τον ανανά! Το εξωτικό αυτό φρούτο περιέχει υψηλά επίπεδα βρωμικού άλατος αλλά και βρωμελίνη (ένζυμο), μία ανάμιξη που, όπως έχουν υποστηρίξει στο παρελθόν οι επιστήμονες, ανακουφίζει τα οδυνηρά συμπτώματα του πρηξίματος και της αρθρίτιδας.

7. Κατάθλιψη

Εάν δε πάσχετε από χρόνια κατάθλιψη, η οποία χρήζει ιατρικής βοήθειας, μπορείτε να σταφείτε άφοβα στη μητέρα φύση.

- Βαλσαμόχορτο

Χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες για τις ηρεμιστικές και αντικαταθλιπτικές του ιδιότητες σε περιπτώσεις ήπιας κατάθλιψης, ενώ   Σύμφωνα, μάλιστα, με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal", το εκχύλισμα βαλσαμόχορτου φάνηκε εξίσου αποτελεσματικό για την αντιμετώπιση της μέτριας κατάθλιψης σε σύγκριση με τη φαρμακευτική αγωγή Το βότανο διατίθεται σε αποξηραμένη μορφή, σε βάμμα και σε κάψουλες. Μπορούμε να πίνουμε 1-2 ροφήματα (εγχύματα) την ημέρα ή να ρίχνουμε 5-6 σταγόνες σε ένα ποτήρι νερό, 3 φορές ημερησίως, πριν από το φαγητό (για τις κάψουλες ακολουθούμε τις οδηγίες του σκευάσματος).

- Η γιόγκα

Μέσω των σωστών αναπνοών, της συγκέντρωσης, αλλά και της χαλάρωσης που προσφέρουν οι τεχνικές της, η γιόγκα βοηθά στον καλύτερο έλεγχο του νευρικού συστήματος και στην ενίσχυση της ζωτικότητας του οργανισμού.

- Το γέλιο

"Γελάστε γιατί χανόμαστε". Το γέλιο αυξάνει τα επίπεδα των ενδορφινών και της σεροτονίνης, αποτελώντας το φυσικό αντικαταθλιπτικό.

8. Πονόλαιμος

Οι αρχαίοι το χρησιμοποιούσαν σε κάθε αναγκαία περίπτωση, καθώς ήταν γνωστό για την αντιφλεγμονώδη και αντιβακτηριδιακή του δράση. Ο λόγος για το φασκόμηλο, το οποίο έχει θαυμάσια αποτελέσματα σε περίπτωση που υποφέρετε από πονόλαιμο.

Ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να χρησιμοποιήσετε το φασκόμηλο είναι οι γαργάρες. Για το λόγο αυτό, θα διαλύσετε 2 ή 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο σε 10 cl νερό (θεωρείται ο καλύτερος τρόπος) ή θα φτιάξετε ένα έγχυμα ρίχνοντας 1 κουταλάκι αποξηραμένα φύλλα φασκόμηλου για 10 λεπτά σε μισό λίτρο καυτό νερό. Θα χρειαστεί να κάνετε 2-3 φορές την ημέρα γαργάρες και να ακολουθήσετε τη θεραπεία συστηματικά, τουλάχιστον για 3 ημέρες.

9. Αϋπνία

Γνωρίζατε ότι το μαρούλι μπορεί να είναι σωτήριο για ένα δύσκολο βράδυ; Αν αναρωτιέστε πώς, απλά βράστε τα φύλλα ενός βιολογικού μαρουλιού σε 1/2 λίτρο νερό για 15 λεπτά σε χαμηλή φωτιά. Πριν κοιμηθείτε, πιείτε αφού το σουρώσετε μια μεγάλη κούπα από το υγρό. Μπορεί η γεύση του να μη σας ευχαριστήσει ιδιαίτερα αλλά γιατί να μην επωφεληθείτε τις ηρεμιστικές και υπνωτικές ιδιότητες του μαρουλιού; Aυτό το γιατροσόφι, σε μικρότερη ποσότητα, μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε και στα παιδιά.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα επισκεφτείτε το φαρμακείο της γειτονιάς σας, ή θα κάνετε τα καθιερωμένα ψώνια, ξέρετε τι θα βάλετε πρώτα στη λίστα...

Πηγές: Prevention, iatronet, bibliotl.blogspot.com

ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ : ΤΣΑΪ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ

 

Τσάι του βουνού

Το γνωστό τσάι του βουνού απαντάται σε όλα τα ελληνικά βουνά αλλά και σε χέρσους τόπους.

Είναι πολύ διαδομένο και δημοφιλές ρόφημα στην Ελλάδα και απαντά σε αρκετά τοπικά είδη, όπως το τσάι του Παρνασσού ή τσάι του Βελουχιού, της Πελοποννήσου, του Αγίου Όρους και του Αιγαίου.

Το τσάι του βουνού έχει πεπτικές , θερμαντικές, τονωτικές και αποτοξινωτικές ιδιότητες. Συνιστάται κατά των κρυολογημάτων, των ασθενειών του αναπνευστικού συστήματος και του ουροποιητικού συστήματος.

Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι το τσάι του βουνού είναι ισχυρό αντιφλεγμονώδες.

Οι θεραπευτικές του ιδιότητες βοηθούν ακόμη στην καταπολέμηση των παθήσεων των τριχοειδών αγγείων και της καρδιάς, χάρη στις λεγόμενες φλαβονοειδείς ουσίες που περιέχει.

Τέλος, το αφέψημα με λεμόνι και μέλι είναι αντισηπτικό και μαλακώνει το λαιμό και καταπραΰνει τον βήχα.

ΡΑΠΑΝΑΚΙΑ VS ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

 

 

Ραπανάκια και κινέζικο λάχανο αναδεικνύονται σε πολύτιμους συμμάχους για τις γυναίκες που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού, καθώς μία νέα μελέτη αποκαλύπτει πως η συστηματική κατανάλωσή τους αυξάνει έως 62% τις πιθανότητές τους να νικήσουν τη νόσο!

Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, όσο περισσότερα σταυρανθή λαχανικά – κυρίως ραπανάκια και κινέζικο λάχανο (bokchoy) - έτρωγαν οι γυναίκες την πρώτη τριετία έπειτα από τη διάγνωση, τόσο λιγότερο κινδύνευαν να χάσουν τη ζωή τους από τον καρκίνο στη διάρκεια της 5ετίας.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε σχεδόν 5.000 εθελόντριες και διήρκησε έως ότου έκλεισαν την 5ετία από τη διάγνωσή τους. Η 5ετία θεωρείται ως το ορόσημο της Ογκολογίας, καθώς ένας ασθενής που ξεπερνάει γερός και δυνατός τα πρώτα πέντε χρόνια από τη διάγνωση του καρκίνου του, διατρέχει πλέον πολύ λίγες πιθανότητες να πεθάνει από τη νόσο.

Στην πραγματικότητα, η μείωση του κινδύνου θανάτου ξεκινούσε από το 22% και έφτανε το 62% για όσες καθημερινά έτρωγαν μπρόκολο, λάχανο, κουνουπίδι, κράμβη ή άλλο λαχανικό αυτής της οικογένειας.

Μείωση κατεγράφη και στα ποσοστά υποτροπής – από 21% έως 35%, αναλόγως με την κατανάλωση.

Όπως είπαν οι ερευνητές παρουσιάζοντας τα ευρήματά τους στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Έρευνας του Καρκίνου (AACR), στο Σικάγο, στη διάρκεια της μελέτης πέθαναν συνολικά 587 γυναίκες – οι 496 εξαιτίας του καρκίνου τους. Καταγράφηκαν επίσης 615 περιπτώσεις υποτροπής του καρκίνου.

Οι ποσότητες που κατανάλωναν οι εθελόντριες της μελέτης, οι οποίες ήταν κινεζικής καταγωγής, ήταν πολύ υψηλότερες απ’ ό,τι συνηθίζουν οι γυναίκες στη Δύση, είπε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Σάρα Νετσούτα, από το Πανεπιστήμιο Βάντερμπιλτ, στο Νάσβιλ.

Και πρόσθεσε πως το όφελος από τα σταυρανθή λαχανικά οφείλεται σε βιοδραστικές ουσίες που περιέχουν, όπως τα ισοθειοκυανικά άλατα και οι ινδόλες, οι οποίες σε προγενέστερες εργαστηριακές μελέτες έχει φανεί πως ασκούν αντικαρκινική δράση.

Εκτός από τα ραπανάκια και το κινέζικο λάχανο, στα σταυρανθή λαχανικά ανήκουν επίσης μπρόκολο, κουνουπίδι και λαχανάκια Βρυξελλών.

Επιμέλεια άρθρου Ρούλα Τσουλέα - http://ygeia.tanea.gr

ΟΙ ΚΑΥΤΕΡΕΣ ΠΙΠΕΡΙΕΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΛΟ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ

 

Οι καυτερές πιπεριές ωφελούν την καρδιά και έχουν τη δυνατότητα να μας προστατεύσουν από την κύρια αιτία θανάτου στον κόσμο, την στεφανιαία νόσο, αναφέρουν επιστήμονες από το Κινεζικό Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ. Σε μελέτη που παρουσίασαν στο 243^ο Συνέδριο της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας (ACS), ανέφεραν πως μελέτησαν την ουσία καψαϊκίνη και τις ομοειδείς ουσίες που ανήκουν στην οικογένεια των καψαϊκινοειδών.

Οι ουσίες αυτές προσδίδουν στις κάθε είδους καυτερές πιπεριές (καγιέν, jalapenos, habaneros κ.τ.λ.) την χαρακτηριστική γεύση τους και ήδη έχουν καταξιωμένο ρόλο στην Ιατρική σε κρέμες που αλείφονται στο δέρμα για την αντιμετώπιση της αρθρίτιδας και ορισμένες μορφές πόνου. Προγενέστερες μελέτες έχουν υποδηλώσει ότι η προσθήκη καυτερών πιπεριών στο φαγητό μπορεί να ελαττώσει την αρτηριακή πίεση πασχόντων από υπέρταση, να μειώσει τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα και να αμβλύνει την τάση για δημιουργία θρομβώσεων.

Τα ευρήματα :

Η νέα μελέτη έδειξε ότι η καψαϊκίνη και μία άλλη, ανάλογη χημική ουσία διεγείρουν την υγεία της καρδιάς κυρίως με τρεις τρόπους:

1) Ελαττώνουν τα επίπεδα χοληστερόλης εμποδίζοντας την συσσώρευσή της στον οργανισμό και διεγείροντας την διάσπαση και αποβολή της με τα κόπρανα.

2) Ελαττώνουν τα επίπεδα της «κακής» (LDL) χοληστερόλης, αφήνοντας ταυτοχρόνως ανέπαφη την ωφέλιμη, «καλή» (HDL) χοληστερόλη

3) Εμποδίζουν τη δράση ενός γονιδίου που προκαλεί συστολή των αρτηριών, παράγοντας μία ουσία που λέγεται κυκλοοξυγονάση-2. Η συστολή των αρτηριών περιορίζει την ροή αίματος προς την καρδιά και τα άλλα όργανα και η παρεμπόδιση της δράσης αυτού του γονιδίου σημαίνει ότι βελτιώνεται η παροχή αίματος σε όλο το σώμα.

Η μελέτη παρείχε επίσης ενδείξεις ότι τα καψαϊκινοειδή μπορεί να ελαττώσουν το μέγεθος των λιπωδών ιζημάτων που ήδη έχουν συσσωρευτεί στο εσωτερικό τοίχωμα των αιμοφόρων αγγείων και προκαλούν στένωση των αρτηριών. Η στένωση των αρτηριών αποτελεί έναν από τους κύριους παράγοντες κινδύνου για έμφραγμα και εγκεφαλικό.

Όλα τα προαναφερθέντα ευρήματα είναι ωφέλιμα για την καρδιολογική λειτουργία και υγεία.


Μελέτη σε ζώα :

«Τα ευρήματά μας ενισχύουν και επεκτείνουν τις υπάρχουσες γνώσεις για τον τρόπο δράσεως αυτών των ουσιών με στόχο την προστασία της υγείας της καρδιάς», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Ζεν-Γιου Τσεν, καθηγητής στη Σχολή Επιστημών Ζωής και διευθυντής του Προγράμματος Τροφίμων & Διατροφικών Επιστημών του πανεπιστημίου.

«Διαθέτουμε πλέον μία πιο ξεκάθαρη και λεπτομερή εικόνα για τις επιδράσεις τους στα γονίδια και σε μηχανισμούς που επηρεάζουν τη χοληστερόλη και την υγεία των αιμοφόρων αγγείων. Η μελέτη μας είναι μία από τις πρώτες που παρέχει τέτοιου είδους πληροφορίες».

Η νέα μελέτη πραγματοποιήθηκε σε ινδικά χοιρίδια, στα οποία χορηγήθηκε μία διατροφή πλούσια σε χοληστερόλη. Τα ζώα χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, στην μία εκ των οποίων χορηγήθηκαν καψαϊκινοειδή και στην άλλη όχι.

Ο δρ Τσεν έσπευσε να διευκρινίσει πως τα νέα ευρήματα δεν σημαίνουν πως πρέπει κανείς να αρχίσει να τρώει τεράστιες ποσότητες καυτερών πιπεριών.

«Η καλή διατροφή είναι θέμα ισορροπίας», τόνισε. «Επιπλέον, οι καυτερές πιπεριές δεν αποτελούν υποκατάστατο των φαρμάκων που ενδεχομένως έχει συστήσει ο γιατρός σε έναν ασθενή. Μπορεί να αποτελέσουν, όμως, ένα καλό συμπλήρωμα, για όσους αρέσκονται να τρώνε καυτερά φαγητά».

Επιμέλεια άρθρου Ρούλα Τσουλέα - http://ygeia.tanea.gr

AΣΦΟΔΕΛΟΣ ΤΟ ΝΕΚΡΟΛΟΥΛΟΥΔΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

 

Ο Ασφόδελος είναι ένα σπουδαίο μελισσοκομικό φυτό.
Ανθίζει Φεβρουάριο και Μάρτιο και δίνει μεγάλες ποσότητες γύρη και νέκταρ.
Επειδή ανθίζει πολύ νωρίς δεν μπορούμε να πάρουμε μέλι από ασφόδελο, ενώ δύσκολα μπορούμε να πάρουμε γύρη για τον ίδιο λόγο.
Οι μέλισσες το επισκέπτονται με μεγάλη λαιμαργία, και γεμίζουν την γούσα τους μπόλικο νέκταρ και παίρνουν επίσης μεγάλες ποσότητες κατακόκκινη γύρη.
Αν πάτε λοιπόν στο μελισσοκομείο σας αυτές τις ημέρες και δείτε ότι οι μέλισσες φέρνουν κόκκινη γύρη τότε μην έχετε καμία αμφιβολία ότι δουλεύουν τον ασφόδελο.
Λέγεται ότι αν δουλέψει ο ασφόδελος βοηθάει τα μελίσσια να αναπτυχτούν τόσο πολύ που μετά αυτά εκμεταλλεύονται όλες τις ανθοφορίες της άνοιξης, και καθώς είναι δυνατά μας δίνουν τελικά καλές ποσότητες ανθόμελο στα τέλη της άνοιξης.
Ο ασφόδελος όμως είναι και φυτό με ιστορία, αφού οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν ότι οι νεκροί κατοικούσαν σε ένα λιβάδι με ασφόδελους…

Φυτό της οικογένειας των λειριοειδών, συχνά στις παραμεσόγειες χώρες. Στην Ελλάδα έχουμε 5 είδη. Η λαϊκή ονομασία του ασφόδελου είναι σφέρδουκλας, ασφόντυλος, σπερδούκλας, καραβούκι, ακαρώνι, άρβηκας, σπουρτούλα σπερδούκλι κ.α
Κατά την μυθολογία αποτελούσε έμβλημα του θεού Διόνυσου. Οι Αρχαίοι Έλληνες το είχαν σαν σύμβολο πένθους και όπως αναφέρει ο Όμηρος στην «Οδύσσεια» έσπερναν τον ασφόδελο στους τάφους, γιατί νόμιζαν ότι οι ψυχές τρέφονταν με τους κονδύλους τους.
Έλεγαν ακόμα ότι οι πεθαμένοι άνθρωποι κατοικούν στον «Ασφόδελο Λειμώνα», λιβάδι με ασφόδελους που βρίσκεται στον Άδη. Τα λουλούδια του αποτελούσαν πρότυπο λησμονιάς.

Το φυτό φέρει όλα τα φύλλα στη βάση του, γραμμικά όμοια με τους νάρκισσους. Μεταξύ των φύλλων φύεται ένα στέλεχος που τελειώνει στην κορυφή σ' ένα σύνολο βότρυων με άνθη αρκετά εντυπωσιακά κωδωνοειδή – αστεροειδή, λεπτά με έξη πέταλα.
Το μακρύ της στέλεχος όταν είναι στραβό, λένε ότι η χρονιά θα είναι κακή, αντίθετα αν είναι ίσιο η χρονιά θα πάει καλά. Επειδή είναι μαλακό παλιά τα παιδιά κατασκεύαζαν μ' αυτό ανεμόμυλους, που τους αναρτούσαν το καλοκαίρι πάνω στα δώματα.
Οι κατσίκες, λένε οι βοσκοί, όταν φάνε ξερά τα μπουμπούκια της ζαλίζονται πρήσκονται και μπορεί και να πεθάνουν. Με τα φύλλα της γέμιζαν στρώματα, ευτελές υλικό για τους φτωχούς.
Κατά καιρούς είχε χρησιμοποιηθεί ως συγκολλητική ουσία, για την παρασκευή αλκοόλ αλλά και ως αλοιφή κατάλληλη για κάθε πληγή.
Στον άλλο κόσμο, o Άδης υποδέχεται τις αδύνατες μορφές των πεθαμένων στον “ασφοδελό λειμώνα”, ένα έρημο λιβάδι όπου φυτρώ¬νουν σπερδούκλια.
Σ' αυτό το περιβάλλον ταιριάζει το ωχρό λουλούδι του φυτού.
Σ' ένα από αυτά τα λιβάδια, γεμάτα από ασφόδελους, όπως τα βλέπουμε και σήμερα σε απέραντες εκτάσεις στους λόφους και στις ακτές, συναντήθηκαν και οι ψυχές των ηρώων πού είχαν πέσει στην Τροία (Όμηρος, Όδ. 11.539-24.3).
Τα χειμωνιάτικα γυμνά κοτσάνια του ασφόδελου τα σύγκριναν οι ποιητές με τις στρατιές των ψυχών πού περιφέρονταν στις όχθες του Αχέροντα.
Η δυσάρεστη μυρωδιά του φυτού, μαζί με τ’ άχαρα λουλούδια, ασφαλώς είχαν σχέση με τον ωχρό θάνατο και το λυκόφως του κάτω κόσμου.

Το γεγονός ότι οι ρίζες του φυτού έχουν άμυλο, πού είναι μια θρεπτική τροφή, ίσως να έκαναν τους αρχαίους να πιστεύουν ότι φυτεύοντας ασφόδελους στα νεκροταφεία προσφέρανε στους νεκρούς μια έστω και πενιχρή τροφή στην τελευταία κατοικία τους. Ο ασφόδελος δεν τρώγεται από τα πρόβατα και τις κατσίκες γιατί οι βλαστοί του έχουν μικρές κρυστάλλινες βελόνες. Αυτό εξηγεί τη μεγάλη εξάπλωση του φυτού.
Ο ασφόδελος ο κοίλος, με τα ωραία του άσπρα λουλούδια και τα λεπτά φύλλα, ίσως να είναι το άλλο είδος πού στόλιζε τα Ηλύσια Πεδία, εκείνη τη χώρα των νεκρών στην ήπια δυτική πλευρά της γης, όπου πήγαιναν μόνο οι γιοι των θεών και των ηρώων πού είχαν πέσει σε μάχες.

Στην Ελλάδα συναντάμε πέντε είδη. Σύμφωνα με το Θεόφραστο οι κόνδυλοι, οι βλαστοί και τα σπέρματα τρώγονται. Κατά τον Όμηρο τα Ηλύσια Πεδία, κατοικία των νεκρών στην Ελληνική μυθολογία, καλύπτονται από ασφόδελους. Τα φύτευαν στους τάφους και συχνά τα συνέδεαν με την Περσεφόνη.
Αυτή η σχέση τους με το θάνατο πιθανόν να οφειλόταν στο γκριζωπό χρώμα των φύλλων του και στα κιτρινωπά άνθη, χρώματα που συμβόλιζαν τη μελαγχολία του κάτω κόσμου και τη χλωμάδα του θανάτου.
Πρόκειται για ένα σπουδαίο μελισσοκομικό φυτό που λόγο της εποχής που ανθίζει (χειμώνα προς άνοιξη) είναι πολύ χρήσιμο για την ανάπτυξη των σμηνών.

http://imathia-news.blogspot.com

ΖΕΑΣ ΑΛΕΥΡΙ–ΨΩΜΙ ΖΕΙΑΙ

 

του Χρήστου Κοσμίδη, “Ιωνική θεραπευτική με βότανα ”

Πλούσιο, σε βιταμίνες ιχνοστοιχεία, Μαγνήσιο [40%], Χολίνη, βοηθά τους διαβητικούς και αλκοολικούς, κα. Οι έρευνες έδειξαν ότι η Ζέα περιέχει 40% περισσότερο μαγνήσιο από τα άλλα δημητριακά.
Το μαγνήσιο επιπλέον ενεργοποιεί τις ενζυματικές διαδικασίες του μεταβολισμού. Περιέχει δε υψηλά ποσοστά του αμινοξέος λυσίνη. Τα δημητριακά Ζέας συμβάλλουν στη διατήρηση ενός φυσιολογικού σωματικού βάρους. Είναι πλούσια σε υδατάνθρακες χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη. Αυτό σημαίνει ότι απορροφώνται αργά και απελευθερώνουν μικρή ποσότητα γλυκόζης στο αίμα.
Έτσι, μαζί με τις φυτικές ίνες, αυξάνουν το αίσθημα του κορεσμού και διατηρούν το αίσθημα της πληρότητας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Ρυθμίζουν καλύτερα τη γλυκόζη στο αίμα, με αποτέλεσμα να αποτελούν όπλο στην πρόληψη αλλά και αντιμετώπιση του Σακχαρώδη Διαβήτη.
Βοηθά στον καρκίνο, άσθμα, αϋπνία, κατάθλιψη, χρόνια κόπωση, ευερέθιστο έντερο.
Αυξάνει την εντερική απορρόφηση.
Αντιμετωπίζει την οστεοπόρωση, μαζί με γιαούρτι, πυκνώνει την οστική μάζα, ενισχύει τα οστά και το σμάλτο των δοντιών.
Χαλαρώνει τα συνεσταλμένα αγγεία, για να ρέει το αίμα ελεύθερα.
Βοηθά την καρδιά, να στέλνει στις αρτηρίες περισσότερο αίμα, χωρίς να χρειάζεται επιπλέον οξυγόνο.
Βοηθά στην στηθάγχη, από σπασμούς της στεφανιαίας αρτηρίας.
Βοηθά στο προεμμηνορροϊκό σύνδρομο, σε κράμπες, σε μυοχαλάρωση σε αϋπνίες.
Βοηθά και ρυθμίζει την διέλευση νατρίου και καλίου δια των κυτταρικών μεμβρανών.
Μειώνει την κακή χοληστερόλη [LDL] και αυξάνει την καλή [HDL].
Ρυθμίζει τον μεταβολισμό και την σύνθεση πρωτεϊνών, ενεργοποιώντας μεγάλο αριθμό ενζύμων.
Αυξάνει την μνήμη, την φαντασία, την δημιουργικότητα, την πνευματικότητα, με το αμινοξύ [πρωτεϊνη] χολίνη.
Μαζί με το ασβέστιο [μυοδιεγερτικό], ρυθμίζει την δραστηριότητα των μυών.
Η έλλειψη Μαγνησίου διευκολύνει την συγκόλληση των αιμοπεταλίων για σχηματισμό θρόμβων και απόφραξη αρτηριών.
Σε αρχαιολογικές έρευνες προϊστορικών οικισμών, στον Ελλαδικό χώρο και στην Μικρά Ασία ευρέθησαν σπόροι Ζέας που χρονολογούνται πέραν των 12.000 ετών, επίσης ευρέθησαν ίχνη ζέας, στην Συρία, στην Παλαιστίνη, στον Περσικό κόλπο, καθώς και στην Βόρειο Αφρική, και ονομάζεται Emmer ή aja.
Η πόλη των Αθηνών ονομαζόταν και ζείδωρος, γιατί στο έδαφος της καλλιεργείτο εκτός από την εληά και το δημητριακό ζειά. Το ζειά με το ζήτα δηλώνει την ζωή με το έψιλον γιώτα την μακρά πορεία και με το άλφα που είναι το πρώτο στοιχείο το άριστον την παρουσία του Αιθέρα (το στοιχείο που βρίσκεται παντού και δομεί τα πάντα είναι ο Αιθέρας), άρα ζειά σημαίνει μακροζωία.
Χαρακτηριστική απόδειξη ότι η μαρίνα του Πειραιά αποκαλείται μέχρι και σήμερα Ζέα!
Ο Όμηρος αναφέρεται στην καλλιέργεια της ζέας στην Λακωνική πεδιάδα
« πυροί τε ζειαί τʼ ήδ΄ ευρυφανές κρί λευκόν .»
Οι Έλληνες δεν έτρωγαν ψωμί από σιτάρι, αυτό προτιμούσαν να το δίνουν στα ζώα. Έτρωγαν ψωμί από Ζειά ή Κριθάρι. Και μόνο σε μεγάλη ανάγκη έτρωγαν κριθάρι ανάμεικτο με σιτάρι. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι στις απεικονίσεις της θεάς Δήμητρας δεν εμφανίζεται σιτάρι, αλλά Ζειά. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι επίσης εκτιμούσαν ιδιαίτερα “τις χάρες” του δημητριακού, αφού σύμφωνα με τον Ηρόδοτο παρασκεύαζαν ψωμί αποκλειστικά από Ζέα.
O Θεόφραστος τον 4ο αι. π.Χ, διακρίνει την ζειά σαφώς από την όλυρα (ασπρόσιτος) χαρακτηριζοντάς ως το πλέον αποδοτικότερο από όλα τα είδη των δημητριακών. Σύμφωνα, με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο και τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα, η ζειά είχε καλλιεργηθεί αποκλειστικά ως το μοναδικό δημητριακό από τους πρώτους Ρωμαίους στην αρχή της ιστορίας τους και αυτό αποδεικνύεται από τη χρησιμοποίηση του σε όλες τις θρησκευτικές τελετές τους. Ενώ όπως μας πληροφορεί ο Διοσκουρίδης (1ος αι. μ.Χ.) στην εποχή του ήταν διαδεδομένη μια πανάρχαια συνήθεια των Ελλήνων και των Ρωμαίων: η μίξη χονδροαλεσμένων κόκκων ζέας και σιταριού, που λεγόταν “κρίμνον”, και το οποίο ήταν ένα παχύρρευστο θρεπτικό ρόφημα που ονομαζόταν “πολτός” (χυλός).
Ο Μέγας Αλέξανδρος σίτιζε τα στρατεύματα του με ψωμί Ζέας, για να μην αρρωσταίνουν οι άνδρες του, το ίδιο έκαναν, και οι Ρωμαίοι.
Το 1922 οι Κοσμοκράτορες – σιωνιστές που έχουν στόχο ζωής, εδώ και χιλιετίες τον αφανισμό των Ελλήνων, έστειλλαν μία επιτροπή, να διαπιστώσει ποια τροφή, είναι σημαντική στην διατροφή των Ελλήνων, διεπίστωσαν ότι ήταν το ψωμί της Ζέας. Κάνοντας αναλύσεις στα χημικά εργαστήρια, απέδειξαν τα οφελήματα της ζέας, και το 1928, έδωσαν εντολές στο φερέφωνο τους πρωθυπουργό και “Εθνάρχη”, Μπενύ Ζελόν, [Ελευθέριο Βενιζέλο], [Θυμηθείτε τους Μασσώνους Γ.Ράλλη και Α, Παπανδρέου πως κατάργησαν τα Αρχαία Ελληνικά απο τα σχολεία, ενώ διδάσκονται σχεδόν σε όλα τα σχολεία του κόσμου, και ενώ όλες οι γλώσσες περιέχουν 40-50% ρίζες Αρχαϊκές - Πελασγικές, η συνεργάτης των Μπίλντεμπεργκ και νυν Υπουργός Παιδείας Διαμαντοπούλου προσπαθεί να επιβάλλει τα Γκρίκλις, αυτήν την Βαρβαρική γλώσσα] και σε 4 χρόνια θησαύρισαν οι φίλοι του με την εμπορία της νέας καλλιέργειας του σιταριού, ενώ μέχρι το 1932 κατάργησε την καλλιέργεια της Ζέας, με την βοήθεια των ΜΜΕ, δυσφημώντας την σαν ζωοτροφή, ελέγχοντας τους εκδότες και πλαστογραφώντας άλλαξε την γνώμη του κόσμου, αυτό έγινε αποκλειστικά και μόνον στην Ελλάδα, ο απαγορευτικός Νόμος ισχύει ακόμη και σήμερα, απέκλεισε και την αναφορά του ονόματος Ζέα, από όλα τα λεξικά και τις εγκυκλοπαίδειες το μόνο που έμεινε ήταν το λιμάνι Ζέας στον Πειραιά, σημείο φορτοεκφόρτωσης Ζέας, στην αρχαία εποχή.
Για χιλιάδες χρόνια παρέμενε το κυριότερο δημητριακό της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Μετέπειτα αντικαταστάθηκε από το Triticum turgidum (Durum) [το Γερμανικό dienkel ή triticum spelt- το Ιταλικό farro], το οποίο πιθανά να δημιουργήθηκε από το Triticum dicoccum με μετάλλαξη. Οι αγρότες προτίμησαν το νέο αυτό δημητριακό λόγω του ότι ο σπόρος αποχωριζόταν από το φλοιό με μεγαλύτερη ευκολία.
Κάποιοι τη μπερδεύουν ακόμα και με το καλαμπόκι, αφού η λέξη Zea (Zea mais) είναι η επιστημονική ονομασία του αραβοσίτου.
Πηγές Γ. Γ. Αυφαντής, «Ο Ιστορικός Εμπαιγμός», και Χ.Γ.Κοσμίδης “Ιωνική θεραπευτική με βότανα ”
Άλλο ζειά άλλο όλυρα τελικά ;
Στο διαδίκτυο για τη λέξη «Ζειά» στην ΙΛΙΑΔΑ – ραψωδία Ε, στίχοι 121-240 διαβάζουμε: «…παρά δέ σφίν έκάστω δίζυγες ίπποι έστάσι κρί λευκόν έρεπτόμενοι και όλύρας» (195).
Πιο κάτω ό μεταφραστής, με ελαφρά συνείδηση, ή καλοπληρωμένος μεταφράζει: «…εις κάθε αμάξι είναι σιμά ζευγαρωτά πουλάρια, στέκουν και τρώγουν την ζειά και το λευκό κριθάρι». Εδώ δολοφονείται ή Ζειά, γιατί ό μεταφραστής, μεταφράζει τη ζωοτροφή «όλύρας» σε «ζειά».
Οι μεταγενέστεροι αντιγράφουν από αυτό ζειά = όλύρας = ζωοτροφή, ενώ ό Όμηρος γνώριζε και τα δύο, ζειά και όλύρας, και έγραφε πάντα το σωστό, αυτό που ήθελε και έπρεπε να διδάξει. Εδώ γράφει σαφώς: «κρι λευκόν έρεπτόμενοι και όλύρας».
Όχι ζειά, όπως με ελαφρά συνείδηση και βαρύτατη άγνοια γράφουν οι μεταφραστές.
Ή όλύρα καλλιεργείται από τα αρχαία χρόνια στην Ελλάδα σαν ζωοτροφή. Ήταν μεσογειακό φυτό (Λεξικό «ΗΛΙΟΣ», λήμμα Όροβος).
Είναι λογικό να καταλήξει με το χρόνο ή όλύρα σε όροβο.
Στο λεξικό «LIDELL and SCΟΤΤ» θα την βρείτε σαν Σίκαλη η Αγριοσίκαλη, αυτή τη σύγχυση καλλιέργησαν οι φιλέλληνες… για να ξεχάσουμε τη Ζειά.

tro-ma-ktiko.blogspot.com

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΒΟΤΑΝΑ : “ ΑΓΡΙΑΔΑ “

 

    ΤΟ   ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ  ΤΗΣ  ΦΥΣΗΣ

Η λατινική ονομασία του βοτάνου Αγριάδα είναι Agropyron repens L. (Αγρόπυρο το έρπον). Ανήκει στην οικογένεια των Αγροστωδών. Είναι γνωστό με τα ονόματα άγλωσσο, αούστας, άγριο έρη, αγρόπυρον, άργαστη κ.α.

Βότανο Αγριάδα

Η Αγριάδα φυτρώνει σε καλλιεργημένα και ακαλλιέργητα εδάφη, σε κήπους και αναχώματα. Το συναντούμε σε υψόμετρο μέχρι τα 2000 μέτρα.

Η Αγριαδα είναι πολυετές αυτοφυούμενο χόρτο, με πολύ μακριές περιπλεκόμμενες ρίζες. Τα φύλλα του είναι στενά, ταινιοειδή και γλαυκοπράσινα. Φτάνει σε ύψος από 10 έως 50 εκατοστά. Υπάρχουν διάφορα είδη, ανάλογα με τις περιοχές που το συναντούμε. Το επίμηκες και το σχοινοειδές απαντώνται σε αμμώδη παραθαλάσσια μέρη. Το παράκτιον που φυτρώνει σε παραθαλάσσια μέρη έως την ορεινή ζώνη και το διάμεσο που βρίσκεται στην κατώτερη ζώνη. Είναι ζιζάνιο πολύ ενοχλητικό για τους αγρότες και τους κηπουρούς αλλά χρήσιμο για την κτηνοτροφία. Επίσης είναι χρήσιμο γιατί στηρίζει αμμώδη εδάφη.

Τις ίδιες ιδιότητες έχει και η Άγρωστις ή Άργωστη των αρχαίων Ελλήνων, η οποία υπάγεται στο γένος Κυνόδους και είναι πολύ κοινή στην Ελλάδα και άλλες χώρες της Μεσογείου με την ονομασία Αγριάδα (Κύνοδον δάκτυλον).

Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα φύλλα και κυρίως η ρίζα της Αγριάδας. Το ρίζωμα το συλλέγουμε την άνοιξη ή στις αρχές του Φθινοπώρου. Το πλένουμε και το ξηραίνουμε στη σκιά. Το βότανο σε στεγνό μέρος διατηρείται για τρία χρόνια περίπου.
Ιστορία
Οι θεραπευτικές ιδιότητες της αγριάδας ήταν γνωστές από την εποχή του Διοσκουρίδη, τον πρώτο αιώνα μ.Χ.
Δραστικές ουσίες

Η αγριάδα περιέχει μία βλεννώδη ουσία, την τριτισίνη (φρουκτοζάνη) σε ποσοστό 8%, ινοσιτόλη 3%, μανιτόλη, σταθερό έλαιο, βιταμίνες Α και Β, γλυκοσίδιο βανιλλίνης, σαπωνίνη, φυτική κόλλα, σιλικούχο κάλιο, σίδηρο, μικρή ποσότητα πτητικού ελαίου (κυρίως αποτελούμενο από αγροπυρίνη η οποία έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει αντιβιοτικές ιδιότητες ευρέως φάσματος).
Ιδιότητες και ενδείξεις

Είναι από τα πιο χρήσιμα φαρμακευτικά φυτά και συμπεριλαμβάνεται σε πολλούς συνδυασμούς για τη θεραπεία του προστάτη. Είναι μαλακτικό χωρίς παρενέργειες, αυξάνει την διούρηση, διευκολύνοντας τη λειτουργία των νεφρών, καθαρίζει τον οργανισμό από τις τοξίνες και κατεβάζει τη χοληστερίνη του αίματος. Βοηθά στους κολικούς του συκωτιού, πέτρες στη χολή, στη χρυσή και την κυτταρίτιδα. Δρα ως αντισηπτικό και αντιφλεγμονώδες σε ουρικές λοιμώξεις, όπως κυστίτιδα, ουριθρίτιδα, προστατίτιδα, στον ρευματισμό και τις ασθένειες του δέρματος. Είναι ωφέλιμο για νεφρόλιθους και ψαμμίαση (άμμο στα νεφρά). Είναι χρήσιμη σε προβλήματα νυκτερινής ακράτειας. Σε προβλήματα υπέρτασης βοηθά σημαντικά μόνη της η σε συνδυασμό με φύλλα ελιάς ή κλωνάρια Οξιού. Για προβλήματα κυστίτιδας, ουριθρίτιδας και προστατίτιδας μπορεί να συνδυασθεί άριστα με Αρκτοστάφυλο ή Αχιλλέα. Χάρη στην τριτισσίνη που περιέχει (ουσία που έχει παρόμοια δράση με την ινσουλίνη) χρησιμοποιείται ως βοηθητικό στην ασθένεια του διαβήτη. Γάλλοι βοτανολόγοι χρησιμοποιούν τα φύλλα για τη διέγερση του συκωτιού και της χολής.
Δοσολογία
Παρασκευάζεται ως αφέψημα. Ρίχνουμε δύο κουταλιές του τσαγιού κομμένο ρίζωμα σε ένα φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζουμε για 10 λεπτά. Σουρώνουμε και πίνουμε τρεις φορές την ημέρα.
*Άρθρο του Σάκη Κουβάτσου στα Χανιώτικα Νέα.

ΠΗΓΗ Δίανθος