Showing posts with label ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. Show all posts
Showing posts with label ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. Show all posts

24.12.16

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΟ ΑΠΟΚΟΡΎΦΩΜΑ ΤΗΣ


Η ελληνική κρίση στο αποκορύφωμά της
36
Η κρίση στην Ελλάδα ουσιαστικά ξεκίνησε από το Καστελλόριζο με την γνωστή ανακοίνωση συμμετοχής του ΔΝΤ στα οικονομικά του ελληνικού κράτους, αλλά και την ταυτόχρονη εμπλοκή του, σε όλη την Ευρώπη για πρώτη φορά από την ίδρυση της ΕΕ, κάτι ιδιαίτερα σοβαρό για τον ευρωπαικό θεσμό που δεν τα πάει και πολύ καλά με τις οικονομίες πολλών χωρών, ιδιαίτερα του Νότου, που έχουν προβλήματα, άλλες μικρότερα, άλλες μεγαλύτερα (σ.σ. βλέπε Ελλάδα και τώρα Ιταλία). 

Το τι έχει συμβεί στον τόπο μας είναι γνωστό και έχουν χυθεί τόνοι μελάνι...

Τα προγράμματα που υπογράφτηκαν από τις άβουλες ελληνικές κυβερνήσεις οδηγούσαν με μαθηματική ακρίβεια στην κατάσταση που είμαστε τώρα, δηλαδή στο πουθενά, παρόλα αυτά όμως υπογράφτηκαν χωρίς καμμία αντίρρηση.

Το μοντέλο «μείωση εισοδημάτων, αύξηση φόρων» λειτουργεί σαν βασική αρχή των Μνημονίων, και παρόλο που αναγνωρίστηκαν λάθη από το «Ταμείο» άπαντες συνεχίζουν ακάθεκτοι να εφαρμόζουν τα λάθη τους σε βάρος των Ελλήνων, οι οποίοι υποτάχτηκαν πλήρως στις επιταγές των δανειστών.



-Ο ΣΕΒ μιλά για καταστροφική υπερφορολόγηση των πάντων και σωστά τοποθετείται στο ότι μόνο με μία μείωση φόρων μπορεί να σωθεί η οικονομία.

- Η φοροδιαφυγή έχει δημιουργήσει βαρύτατη στρέβλωση στην οικονομία με 80 δις τον χρόνο σε βάρος των νομοταγών φορολογουμένων.

- Ο Γερμανός επί των οικονομικών, θέτει πάλι θέμα GREXIT προτείνοντας: Με λεφτά ή 10 χρόνια με 4ο Μνημόνιο χωρίς λεφτά. Αυτό βέβαια θυμίζει άγριους βασανισμούς «κρατουμένων» στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, γιατί περί αυτού πρόκειται, όταν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες είναι στις ουρές των συσσιτίων.

- Ένα σημαντικό στοιχείο επερχόμενου χάους στην Ευρώπη είναι εκτός από την κατάσταση στην Ιταλία, η πρωτοφανής πτώση του ευρώ...1.0420 δολάρια, περίπου.

Το πάλι ποτέ ισχυρό ευρώ φαίνεται ότι δεν αντέχει στις εμμονές των Ευρωπαίων αξιωματούχων για πολιτικές λιτότητας και βασανισμού της ελληνικής οικονομίας και ταυτόχρονα της κοινωνίας, από αποφάσεις που δεν στηρίζουν το «ακριβό» ευρώ πλέον.

- Η Goldman Sachs λέει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος διάλυσης για το 2017, και μετά τι γίνεται;

- Το επίδομα – ψίχουλα δίνει μια ανάσα μόνο στην αγορά προσωρινά, γιατί ξεκαθαρίστηκε ότι είναι εφάπαξ και όχι 13η σύνταξη. Όμως έρχεται ο «κόφτης» στις κύριες συντάξεις με νέο ψαλίδι από 10% ως και 36%, κατ΄απαίτηση των δανειστών και, τιμωριτικά για το επίδομα αφενός και για την προσωπική διαφορά αφετέρου.

- Ο λογαριασμός δεν βγαίνει... με τους νέους φόρους από 1/1/2017, με αύξηση στα καύσιμα, στο καφέ, στα ηλεκτρονικά τσιγάρα, στα σταθερά τηλέφωνα κ.λ.π.

- Με όλα τα παραπάνω η έρευνα λέει ότι 8 στους 10 ΄Ελληνες ανησυχούν για το μέλλον των παιδιών τους και δικαίως γιατί τι μέλλον μπορεί να έχει μια κοινωνία που έχει φτάσει στα τάρταρα της ανέχειας. Το χειρότερο είναι ότι γίνονται κινήσεις αφού έχει γίνει η ζημιά. Παράδειγμα οι 100 δόσεις ήταν κάτι καλό, αλλά τις έχασαν οι περισσότεροι. Τώρα μιλάνε για 180 δόσεις για ρύθμιση επιχειρηματικών οφειλών εξωδικαστικά. 

- Ακόμη 1 δις από την ΕΤΕΠ θα δοθεί στις Τράπεζες για χρηματοδότηση επιχειρήσεων μεσσαίας κεφαλοποίησης. Τα παραπάνω είναι σταγόνες στον ωκεανό του χάους που σκόπιμα έχει δημιουργηθεί.
Δεν μπορεί μια οικονομία, μια χώρα και μάλιστα της Ε.Ε. νάναι σ΄αυτό το χάλι και η κυβέρνησή της να μην είναι ικανή να διεκδικήσει το μερίδιό της από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, στην ουσία (τσάμπα λεφτά). Δεν μπορεί οι δανειστές να μας επιβάλουν να πυροβολούμε... τα πόδια μας με βλακώδη και καταστρεπτικά προγράμματα (διάσωσης) και είναι πραγματικά τραγικό και ταυτόχρονα άδικο για την κοινωνία, όταν οι κυβερνήσεις είναι ανίκανες να επιβάλουν μεταρρυθμίσεις, κόβοντας τις δαπάνες από το Δημόσιο, χωρίς να κάνουν απολύσεις, και μειώσεις συντάξεων που κάνουν μέχρι τώρα και ονειρεύονται να κάνουν στο μέλλον.



Χωρίς οικονομία κλίμακας και δαπάνες χωρίς έλεγχο, πορευόμαστε κυριολεκτικά στον γκρεμό.

Χρειάζεται άμεση δράση των Κυβερνώντων γιατί η δυνατότητα διαφυγής από το πρόβλημα είναι μηδενική.

Εκτός και αν ασκούν και βασίζονται οι πολιτικές παλαιών και νέων αρχόντων…. στα συσσίτια, και στην υποτιθέμενη μείωση της ανεργίας με δίωρη και τετράωρη ή και μαύρη εργασία.

Από δω και πέρα δεν υπάρχει επιστροφή, παρά μόνο καταστροφή.

Η κρίση στο αποκορύφωμά της….

Οι ευθύνες μέσα και έξω βαρύτατες…..
news247.gr

2.6.15

" NA ΦΥΓΕΙΣ , ΝΑ ΠΑΣ ΕΞΩ , ΕΔΩ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ..."

Αναστασία Δαμάσκου Γίνετε fan
Φοιτήτρια Συγκριτικής Λογοτεχνίας και Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης

Δημοσιεύθηκε: 01/06/2015 1:24 μ.μ. EESTNEW YORK SEA
«Να φύγεις, να πας έξω, εδώ δεν έχει μείνει τίποτα.» Λόγια που ακόμα ηχούν στα αυτιά μου. Από μικρή το ήξερα: στα 17 μου θα έπρεπε να μαζέψω τα πράγματά μου και να φύγω. Να φύγω, γιατί ό,τι αφηνα πίσω δεν είχε μέλλον. Να φύγω, γιατί το πολυπόθητο αυτό μέλλον με περιμένει έξω, μακριά από εδώ.
Το αν θα γυρίσω, αβέβαιο. Ήμουν τυχερή, έφυγα. Να'μαι. Στη Νέα Υόρκη, φοιτήτρια, ζώντας το όνειρό μου. Οι τελευταίοι 8 μήνες μοιάζουν ψεύτικοι. Εδώ έζησα εμπειρίες που πίσω στην αγαπημένη μου πόλη δεν θα ζούσα ποτέ. Όμως πάντα ένα κενό, μια νοσταλγία με κράταγε πίσω. 'Ισως νοσταλγώ επειδή η μόνιμη επιστροφή είναι τόσο αβέβαιη. Ζω μέσα από το παρελθόν το μέλλον. Θέλω να ξαναζήσω τις στιγμές στα μπαλκόνια, τα παράθυρα και τις ταράτσες, πάντα χαζεύοντας τα τρία στοιχεία που για εμένα πάντα χαρακτήριζαν τη πόλη μου.
Την παραφροσύνη των κτιρίων, να έρχεται σε αντίθεση με τη κομψότητα της Ακρόπολης και τελικά τα δύο να σμίγουν χορεύοντας μαζί με φόντο την θάλασσα και ένα ηλιοβασίλεμα.
Πίσω στη Νέα Υόρκη. Τη γκρίζα πόλη με τα πελώρια κτίρια στη σκιά των οποίων άνθρωποι από κάθε φυλή, εθνικότητα, σεξουαλική προτίμηση και θρησκεία συναντιούνται και ανθίζουν. Μια συζήτηση με τον φίλο μου, που αρχικά ξεκίνησε σαν μια πλάκα, έγινε η αφορμή για ένα όμορφο ταξίδι σκέψης που σώπασε για λίγο την νοσταλγία μου. Έτσι ξεκίνησε μια περιπέτεια, στην περιοχή όπου είχε γυριστεί μια παλιά, αγαπημένη ταινία. Όλα συνέβησαν αστραπιαία: εισιτήρια, σακίδια, τραίνα. Τέσσερις ώρες μετά βρίσκω τον εαυτό μου δίπλα στη θάλασσα. Την παρατήρησα... Αστραφτερή, μπλε, ατελείωτη. Μια γυναίκα με εκατομμύριες καμπύλες, που μέσα της κρύβει άπειρους θησαυρούς. Με κατακλύζουν αναμνήσεις από μια άλλη παραλία. Εκεί δίπλα που άκουγα το κύμα να σκάει. Εκεί που ακόμα αντιλαλούν οι φωνές, οι μουσικές και τα γέλια από έναν παράδεισο χαμένο στον χρόνο. Αγαπημένα πρόσωπα αχνοφαίνονται μπροστά μου. Μου λείπουν.

Επανέρχομαι στην πραγματικότητα. Κάθομαι σε μια ερημωμένη παραλία με μονάχα ένα από τα αγαπημένα πρόσωπα δίπλα μου. Είναι χειμώνας. Η θάλασσα βροντάει το κύμα της, με παρακαλάει να την ακούσω. Την ακούω. Έρχεται και φεύγει. Κάθε φορά που επιστρέφει μου φέρνει κάτι από την πατρίδα μου, πιο πέρα και από την απέναντι όχθη του Ατλαντικού. Με ενώνει με την αγαπημένη πόλη. Το μέρος που ανυπομονούσα να αφήσω. Το μέρος που τώρα με λαχτάρα ψάχνω να βρω κάτι που να με ενώνει μαζί του. Το βρήκα. Μου δίνει δύναμη να συνεχίσω το όνειρό μου. Δίπλα στη θάλασσα, νιώθω έστω και λίγο πιο γαλήνια.
http://www.huffingtonpost.gr/

17.5.15

GREXODUS ΟΧΙ GREXIT : Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

 

 

Η Ελλάδα δεν έχει στερέψει μόνο από χρήματα. Οι άνθρωποι που έχασε από την απαρχή της κρίσης, την ώρα που πάνω από το μισό του πληθυσμού στην Ελλάδα δεν εργάζεται, αυτό είναι το πραγματικό πλήγμα

news247

Μάϊος 17 2015 16:24

Tου David Brunnen

Οι περισσότεροι σύγχρονοι οικονομολόγοι δεν αντιλαμβάνονται την παρούσα Ελληνική τραγωδία, τουλάχιστον όχι αυτοί που τώρα επικεντρώνονται στα χρέη και στις καθυστερημένες αποπληρωμές. Η σημαντικότερη Ελληνική τραγωδία, όμως, μπορεί να εντοπιστεί στην ολοένα και αυξανόμενη εξαγωγή που έχει παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια – αυτή του ανθρώπινου δυναμικού.

Οι οικονομολόγοι μπορεί να ασχολούνται με την αποπληρωμή των ομολόγων της Ελλάδας και τη δέσμευση της χώρας στις αντιξοότητες μιας πολιτικής λιτότητας αλλά το μέλλον της Ελληνικής οικονομίας δεν μπορεί να μετρηθεί με τα υποθετικά προτερήματα μιας παραμονής στο Ευρώ. Μια σύγχρονη Ελληνική τραγωδία ξεδιπλώνεται καθώς χιλιάδες λαμπροί νέοι φτιάχνουν τις βαλίτσες τους και αναζητούν νέα «λιβάδια».

Η Ελληνική διασπορά είναι τεράστια, αναλογικά ίσως μεγαλύτερη και από τη Βρετανική. Η ελεύθερη μετακίνηση των ανθρώπων είναι δείγμα κάθε προοδευτικού πολιτισμού. Αλλά όταν τα μέτρα λιτότητας έχουν καταδικάσει περισσότερους από τους μισούς νέους ανθρώπους στην ανεργία, η φυγή περισσότερων από 150,000 πτυχιούχων, από έναν πληθυσμό στον οποίο μόνο τα πέντε εκατομμύρια μπορούν να συνεισφέρουν στην εθνική ευημερία, δεν υπόσχεται ένα καλό μέλλον.

Διαβάστε ακόμα: Τελικά ποιους αφορά η ξενοφοβία

Οι αριθμοί είναι απόλυτοι. Πάνω από το μισό του Ελληνικού πληθυσμού δεν μπορεί να εργαστεί: το ποσοστό των παιδιών, των συνταξιούχων και αυτών που υποφέρουν από ασθένειες, δε διαφέρει ιδιαίτερα από το αντίστοιχο άλλων χωρών. Έτσι, από τα περίπου 11 εκατομμύρια Ελλήνων πολιτών, ολόκληρη η οικονομία πρέπει να συντηρείται από περίπου πέντε εκατομμύρια – αλλά μόνο 3.6 εκατομμύρια Ελλήνων εργάζονται τώρα. 1.4 εκατομμύρια είναι άνεργοι. Σχεδόν οι μισοί από αυτούς (0.64 εκατ) είναι άνω των 35 ετών.

Εκτιμήσεις του μεγέθους της Ελληνικής εξόδου, ποικίλλουν. Κάποιες μετρήσεις υποδηλώνουν πως το 75% από τους 200,000 μετανάστες από το 2010 είναι πτυχιούχοι – ένα brain drain το οποίο δεν ενθαρρύνει επενδύσεις σε start-up επιχειρήσεις. Αν προσθέσεις σε αυτό και την έλλειψη τραπεζικού κεφαλαίου για μικρές επιχειρήσεις και τον ολοένα και πιο σφιχτό κλοιό των περικοπών στις υπηρεσίες πρόνοιας, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός πως υψηλά μορφωμένοι άνθρωποι φεύγουν από τη χώρα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως αυτή είναι μια κρίση που διαμορφώνεται τώρα αλλά, στο βιβλίο της “The Resilience Dividend”, η Judith Rodin, αναλύει τη σημαντική άποψη για την ουσία μιας ανόρθωσης. Οι περισσότεροι ίσως φαντάζονται πως στο επίκεντρο θα είναι το πως να γίνουν τα πράγματα όπως ήταν. Το έργο της Judith καταδεικνύει τη σημασία του να αποκομίσεις ότι μπορείς από μια κρίση και στη συνέχεια να προχωρήσεις με μια πιο ανθεκτική στάση εναντίον μελλοντικών γεγονότων τέτοιων διαστάσεων.

Η Ελλάδα δεν είναι η πρώτη χώρα που βιώνει Brain Drain και υπάρχει ένας τεράστιος όγκος αποδεικτικών στοιχείων που δείχνουν πως να αναστρέψεις αυτή την κατάσταση. Στην Ελλάδα του σήμερα, όλα αυτά μπορεί να φαντάζουν ως ευσεβείς πόθοι. Είναι άλλο πράγμα να συνειδητοποιείς, όπως τονίζει και ο οικονομολόγος Paul Blyth, πως «η λιτότητα ως οικονομική πολιτική απλά δε λειτουργεί» και άλλο να βρίσκεις μια διέξοδο από τον «παράδεισο των δανειστών».

Το βιβλίο “Brain Gain” που κυκλοφόρησε το 2014 από το Intelligent Community Forum (ICF), δείχνει πως διάφορες πόλεις και περιοχές ανά τον κόσμο, έχουν αναγνωρίσει την ανάγκη να προχωρήσουν και να αναπτύξουν ένα επιτυχημένο οικονομικά μέλλον. Μπορεί οι περισσότεροι λαοί πρώτα να ταρακουνήθηκαν από μια κρίση και μόνο τότε να έλαβαν κάποια μέτρα, αλλά αυτά τα στοιχεία μπορούν να αναγνωριστούν και να εφαρμοστούν σε εθνικό επίπεδο. Η Judith Rodin αναρωτιέται, πολύ σωστά, αν πρέπει όντως να περιμένουμε να μας χτυπήσει μια διαμορφωμένη κρίση προτού να προβούμε στις απαραίτητες ενέργειες.

Διαβάστε ακόμα: Η Ρωμαϊκή περηφάνια

Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα είναι η Ελλάδα ενώ τα υπόλοιπα μέρη του κόσμου φαντάζονται (η προσποιούνται) πως δεν είναι η Ελλάδα και είναι αποφασισμένα να τηρήσουν αυτή τη στάση. Και είναι σε αυτή τη διαφοροποίηση που η Ελλάδα θα βρει το δικό της μέλλον – με το να μη γίνει κάτι άλλο.

Ευτυχώς, η τεχνολογία έχει καταφθάσει ώστε να προσφέρει μια νέα πορεία και να διαμορφώσει την Ελληνική έξοδο σε μια πλημμύρα ταλέντου και επενδύσεων. Οι διαλυμένες τράπεζες δε δανείζουν – αλλά ποιος χρειάζεται τράπεζες σε αυτή την κοινή οικονομία; Η Ελληνική διασπορά είναι τεράστια και η αναγκαία «ένεση» που χρειάζεται για νέες εγχειρήματα απαιτεί ένα ριζοσπαστικό τρόπο σκέψης: μια εκδοχή του Kick-Starter crowd-funding που να ενθαρρύνεται από την πολιτεία. Τα νέα επιχειρηματικά μοντέλα που υπάρχουν σε μια πιο ασφαλή οικονομία θα μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτό το σύγχρονο κανόνα: “φτιάξτο ώστε να κρατήσει.” Ειδικά δε, αν υποστηρίζονται από τις ανανεωμένες προσπάθεις για περαιτέρω επενδύσεις στην ψηφιακή βιομηχανία ώστε να σταθεροποιηθεί η οικονομική ανάπτυξη και οι διοικητικές αποδόσεις καθώς και να εξαλειφθεί η διαφθορά.

Ιστορικά, οι Έλληνες ήταν από πάντα σπουδαίοι ταξιδευτές – έτσι εξαπλώθηκε ο δυτικός πολιτισμός. Είναι καιρός, όλοι μας, να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας ώστε να κάνουμε την Ελλάδα τον πιο επιθυμητό και ελκυστικό προορισμό. Μόνο όταν αυτός ο ασθενής θα μπορέσει να αναπνεύσει ξανά θα μπορέσουμε όλοι μας να ελπίζουμε για την επιβίωσή μας.

(Πηγή: NewDiaspora, πηγή φωτογραφίας: Sooc.gr)

mews247.gr

3.3.15

ΑΝΑΛΥΤΗΣ FT : ΜΟΝΟΜΕΡΕΣ ΚΟΥΡΕΜΑ , ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

 

 

Ο αναλυτής των Financial Times καταθέτει τη δική του πρόταση για το μέλλον της χώρας μας εν όψει Ιουνίου και νέου γύρου διαπραγματεύσεων

Χρήστος Δεμέτης

Μάρτιος 03 2015 09:36

"Αν ήμουν Έλληνας, θα επέβαλα μονομερές κούρεμα χρέους. Θα εισήγαγα παράλληλο νόμισμα μαζί με το ευρώ και θα προχωρούσα σε έξοδο από την νομισματική ένωση. Δεν θα επέστρεφα ποτέ".

Τα παραπάνω αναφέρει στη στήλη που διατηρεί στο Γερμανικό περιοδικό Der Spiegel ο αρθρογράφος των Financial Times Wolfgang Munchau.

Στο κείμενο του σημειώνει:

"Μια υπόθεση εργασίας: Βάλτε τον εαυτό σας για μία φορά στη θέση των Ελλήνων, και αναρωτηθήτε τι θα κάνατε. Αλήθεια, θα θέλατε να δώσετε όλα όσα θα παραχθούν για τα επόμενα 20 χρόνια για την αποπληρωμή των πιστωτών; Θα μειώνατε τους μισθούς και τις τιμές, επειδή αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα;".

Και συνεχίζει: "Εγώ σίγουρα δε θα το έκανα αυτό".

Στη συνέχεια αναλύει την πρόταση του.

Σύμφωνα λοιπόν με τον ίδιο, η μόνη λύση είναι ένα μονομερές κούρεμα, η άρνηση αποπληρωμής των δανείων του "επίσημου τομέα", δηλαδή αυτών που διακρατούν κράτη της Ευρώπης και αποπληρωμή εκείνων του ΔΝΤ.

Η πρόταση του προβλέπει δημιουργία νέου νομίσματος, που θα κυκλοφορούσε στην Ελλάδα παράλληλα με το ευρώ.

Το "νόμισμα" αυτό δε χρειάζεται καν να είναι πραγματικό νόμισμα. Μπορεί να είναι κρατικά ομόλογα, που να υπόσχονται κάποιο κέρδος για όποιον τα αγοράσει, δίνοντας στην κυβέρνηση την απαραίτητη ρευστότητα για να σώσει το τραπεζικό της σύστημα.

Αυτό θα ήταν ένα ενδιάμεσο στάδιο, κατά το οποίο η Ελλάδα θα έπρεπε να αποφασίσει αν θα μείνει ή θα φύγει από την Ευρωζώνη. Σπεύδει πάντως να διευκρινίσει:

"Εγώ προσωπικά δε θα επέστρεφα στο ευρώ μετά από αυτήν την εμπειρία".

Εκτιμά μάλιστα ότι  η τετράμηνη παράταση της δανειακής σύμβασης δίνει στην Αθήνα χρόνο για να σχεδιάσει λεπτομερώς μία τέτοια στρατηγική.

Σε άλλο του άρθρο που δημοσιεύεται στους Financial Times, ο Wolfgang Munchau γράφει:

"Μέχρι σήμερα ήμουν φιλοευρωπαίος και υποστηρικτής της νομισματικής ένωσης". "Γίνεται, όμως, όλο και πιο δύσκολο να επιχειρηματολογήσει κανείς υπέρ μίας ένωσης που συμπεριφέρεται με έναν τέτοιο τρόπο. Πάντα ένοιωθα πως ο ευρωσκεπτικισμός ήταν ένα παράλογο ένστικτο. Σήμερα όμως, υπάρχουν απολύτως λογικά επιχειρήματα για να αντιτίθεται κανείς στην ένταξη τόσο στην Ευρωζώνη, όσο και στην ίδια την ΕΕ".

"Θα μπορούσε ποτέ η Ελλάδα να έχει εύλογο συμφέρον για να διεκδικεί την έξοδό της από την Ευρωζώνη; Η έμφαση πρέπει να δοθεί στις φράσεις "εύλογο συμφέρον" και "διεκδικεί". Η απάντησή μου είναι "ναι". Για μένα, το κυρίαρχο επιχείρημα θα ήταν η απελευθέρωση από ένα ιδιαιτέρως κακό σύνολο εφαρμοζόμενων πολιτικών. Του φαύλου κύκλου λιτότητας και της αποπληθωριστικής νομισματικής πολιτικής".

Σημειώνει πως και η Ελλάδα αλλά και η Ουκρανία χρεωκοπούν με διαφορετικούς τρόπους και συνεχίζει:

"Κοιτάξτε απλώς που βρίσκεται η Ελλάδα μετά από πέντε χρόνια αντιμετώπισης της κρίσης. Καταγράφει μία από τις χειρότερες πορείες στην οικονομική ιστορία. Ωστόσο, μόλις αποφασίστηκε μία παράταση της ίδιας πολιτικής".

"Είναι όμως, αυτό βιώσιμο; Οι πραγματιστές στις καγκελαρίες της Ευρώπης δηλώνουν ότι μπορούν να μετακυλούν εσαεί το χρέος σε πολύ χαμηλά επιτόκια. Λένε πως οικονομικά, αυτό αντιστοιχεί σε διαγραφή του χρέους. Πολιτικά όμως, είναι πολύ ευκολότερη λύση, επειδή δεν χρειάζεται να αναγνωρίσεις ζημίες. Η αντίστοιχη ανακοίνωση σε μία στρατιωτική σύγκρουση θα ήταν: εάν ανανεώνεται συνέχεια η κατάπαυση του πυρός, τότε πρακτικά έχεις ειρήνη".

"Καθώς η πολιτική της ΕΕ γίνεται κυνική και δυσλειτουργική, καθίσταται όλο και πιο δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς τους καλούς από τους κακούς σε αυτές τις συζητήσεις μεταξύ φιλοευρωπαίων και ευρωσκεπτικιστών.

Για να ανακτήσει η ΕΕ το ηθικό και πολιτικό της κύρος, θα χρειαστεί να επιλύσει την ελληνική κρίση χρέους, να υπερασπιστεί την Ουκρανία και να χρησιμοποιήσει τα οικονομικά και χρηματοοικονομικά εργαλεία που διαθέτει για να εξασφαλίσει τα δικά της γεωπολιτικά συμφέροντα. Αυτή την στιγμή, η ΕΕ αποτυγχάνει και στα δύο μέτωπα", καταλήγει ο ίδιος.

http://news247.gr/

26.12.14

BLOOMBERG : Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ…


Η Ελλάδα βγαίνει από την εξάχρονη ύφεση που συρρίκνωσε την οικονομίας της κατά...
ένα τέταρτο, τριπλασίασε την ανεργία και επέφερε μεγάλες ελλείψει στα φάρμακα.
Ομως ο αγώνας της γύρω από τα δημοσιονομικά της δεν έχει τελειώσει.
Αυτό επισημαίνει στο άρθρο της στο Bloomberg η Μαρία Πετράκη υπό τον τίτλο: Η δημοσιονομική Οδύσσεια της Ελλάδας.
«Από την ημέρα που ανακοίνωσε ότι το κρυμμένο έλλειμμα είχε αφήσει την χώρα σχεδόν άφραγκη, η Ελλάδα έχει υπάρξει σημείο αναφοράς στις ευρύτερες οικονομικές συζητήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και ένα πρακτικό πρόβλημα για τις χώρες που αποτελούν το ευρώ. Για τις πλουσιότερες βόρειες χώρες, ιδιαίτερα για την Γερμανία, η Ελλάδα είναι ένας σπάταλος, που χρειάζεται ισχυρό οικονομικό φάρμακο.
»Για πολλούς Έλληνες, το μέγεθος των θυσιών τους έχει αγγίξει οριακά επίπεδα από τις περικοπές δαπανών και τις φορολογικές αυξήσεις που ασκούν πιέσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες προβληματικές οικονομίες, όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Ιταλία. Το 2012, οι διαμάχες σχετικά με τα χρέη της Ελλάδας απείλησαν να διαλύσουν την ευρωζώνη. Αυτή η αίσθηση του επείγοντος, έχει τώρα υποχωρήσει. Ακόμη και έτσι, άλλη μια πολιτική κρίση κάνει την εμφάνισή της σε μια ήπειρο βυθισμένη στην οικονομική στασιμότητα», αναφέρει το αμερικανικό πρακτορείο.
Η επίσπευση της προεδρικής εκλογής η τελευταία ελπίδα του Σαμαρά να κρατηθεί στην εξουσία
Όπως εξηγεί, τον Δεκέμβριο του 2014 ο Αντώνης Σαμαράς πόνταρε στο να ενισχύσει τον εύθραυστο συνασπισμό του και έπαιξε το τελευταίο του χαρτί για να διατηρηθεί στην εξουσία, με το να οδηγήσει σε μια κοινοβουλευτική αντιπαράθεση. Όρισε έναν διάδοχο για τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, αποτυγχάνοντας ήδη δύο φορές να εκλεγεί. Εάν αποτύχει και τρίτη φορά, στις 29 Δεκεμβρίου, η χώρα θα οδηγηθεί σε εκλογές.
Η προοπτική να βγει ο ΣΥΡΙΖΑ επηρέασε δραματικά τα ομόλογα
Αναφερόμενο στις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας, το Bloomberg τονίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, που θεωρείται φαβορί για τη νίκη, στη περίπτωση που γίνουν πρόωρες εκλογές, έχει υποσχεθεί να προχωρήσει σε διαγραφή 322 δισ. ευρώ του ελληνικού χρέους, το οποίο βρίσκεται κυρίως στα χέρια του ΔΝΤ, της Κομισιόν και της ΕΚΤ, ωστόσο, ο πρωθυπουργός τον κατηγορεί ότι αυτό θα βγάλει την Ελλάδα από το ευρώ.
Η προοπτική αυτή επηρέασε δραματικά τα ελληνικά ομόλογα (τα οποία σημείωσαν άνοδο), αλλά δεν πανικόβαλε τους Έλληνες, που έχουν συνηθίσει στο χάος, αναφέρει το Bloomberg.
Το πρόβλημα, συμπεραίνει η αρθρογράφος, είναι ότι σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις και παρά τα μέτρα λιτότητας, οι Έλληνες θέλουν να παραμείνουν στο ευρώ, ωστόσο η Τρόικα, τονίζει, δεν δείχνει πρόθεση να προχωρήσει σε ελάφρυνση του χρέους.
Το Bloomberg σημειώνει ότι πολλοί οικονομολόγοι συμφωνούν με τον Αλέξη Τσίπρα, ότι το χρέος της χώρας είναι πολύ μεγάλο για να αποπληρωθεί, αν και υπάρχει πολύ μικρότερη συμπαράσταση για άλλες προτάσεις του όπως να αντιστρέψει τις προηγούμενες περικοπές και να προσφέρει νέα λαϊκίστικα επιδόματα, όπως η δωρεάν παροχή ηλεκτρικής ενέργειας.

http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr/