27.12.16
NEAΡΟΙ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ ΕΒΑΛΑΝ ΦΩΤΙΑ ΚΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΚΑΨΟΥΝ ΖΩΝΤΑΝΟ ΕΝΑΝ ΑΣΤΕΓΟ ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
29.12.15
ΤΟ 39% ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΤΑΣΣΕΤΑΙ ΥΠΕΡ ΤΟΥ GREXIT
Το 39% των Γερμανών τάσσεται υπέρ του Grexit
Νέα δημοσκόπηση της εταιρείας YouGov δείχνει πως ένα 37% των Γερμανών τάσσεται εναντίον του Grexit και μόλις ένα 18% των ερωτηθέντων θεωρεί σήμερα ότι ένα Grexit είναι πιθανό να συμβεί μέσα στους επόμενους έξι μήνες
news247
Δεκέμβριος 28 2015 23:10
Το 39% των Γερμανών πολιτών δηλώνει ότι θα προτιμούσε η Ελλάδα να αποχωρήσει από την Ευρωζώνη (να σημειωθεί το λεγόμενο Grexit) μέσα στους επόμενους έξι μήνες, αλλά το ποσοστό εκείνων που θεωρούν ότι είναι πιθανό να συμβεί κάτι τέτοιο είναι πολύ χαμηλότερο, σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας YouGov που δημοσιεύτηκε σήμερα στον γερμανικό της ιστότοπο.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης αυτής σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.133 προσώπων που διεξήχθη από την 11η ως την 15η Δεκεμβρίου, το 37% των Γερμανών τάσσεται, αντίθετα, εναντίον του Grexit. Μόλις το 18% των ερωτηθέντων θεωρεί σήμερα ότι ένα Grexit είναι πιθανό να συμβεί μέσα στους επόμενους έξι μήνες.
Το ποσοστό των Γερμανών οι οποίοι τάσσονταν υπέρ του Grexit σε έρευνα της ίδιας εταιρίας η οποία είχε δημοσιευθεί τον Ιούλιο ανερχόταν στο 56%.
Πάντως η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη δεν μοιάζει να αξιολογείται ως σημαντικό ζήτημα για πολλούς Γερμανούς, καθώς ο αριθμός όσων απαντούν «δεν γνωρίζω / δεν απαντώ» στη συγκεκριμένη έρευνα σχεδόν διπλασιάστηκε.
Πηγή: ΑΠΕ
news247.gr
11.8.15
100 ΔΙΣ ΕΥΡΩ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
11.08.2015
Μπορεί έως την τελευταία ώρα η Γερμανία να ζητά όλο και περισσότερα από την Ελλάδα και να επιχειρεί να μπλοκάρει τη συμφωνία, αλλά όλα έχουν μια εξήγηση γι' αυτήν την εμμονή της Μέρκελ και του Σόιμπλε. Γερμανικό ινστιτούτο οικονομικών μελετών ξεσκεπάζει την προτεσταντική ηθική, αποκαλύπτοντας ότι το Βερολίνο θησαυρίζει από το αίμα των Ελλήνων.
Σύμφωνα με υπολογισμούς του Ινστιτούτου Οικονομικής Ερευνας του Λάιμπνιτς (IWH), η Γερμανία έχει καταφέρει να πραγματοποιήσει εξοικονόμηση δημοσιονομικών πόρων ύψους περίπου 100 δισεκατομμυρίων ευρώ από την έναρξη της ελληνικής κρίσης το 2010, ήτοι πάνω από 3% του ΑΕΠ.
«Οι εξοικονομήσεις αυτές υπερβαίνουν το κόστος της κρίσης, ακόμη και εάν η Ελλάδα δεν αποπληρώσει πλήρως το χρέος της (σ.σ.: στην ονομαστική αξία του)» γράφουν στην έκθεση-ντοκουμέντο και προσθέτουν ότι η Γερμανία σε κάθε περίπτωση «κέρδισε από την κρίση στην Ελλάδα»! Οι ειδικοί του ινστιτούτου έκαναν υπολογισμούς βάσει ενός μοντέλου του τι θα συνέβαινε χωρίς την κρίση και με την κρίση, για να υπολογίσουν πώς θα διακυμαίνονταν τα επιτόκια των γερμανικών ομολόγων και ποιες θα ήταν οι τοποθετήσεις τους, καταλήγοντας στο προφανές συμπέρασμα ότι η κρίση τούς ώθησε να κάνουν τις κατά το δυνατόν πιο ασφαλείς τοποθετήσεις. «Κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, η Γερμανία κέρδισε εξαιτίας αυτού με δυσανάλογο τρόπο».
Επίσης το Ινστιτούτο προσπάθησε να εκτιμήσει ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις μιας ουδέτερης πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) για τη Γερμανία την ίδια περίοδο. Με βάση τους υπολογισμούς, κατά μέσο όρο τα επιτόκια δανεισμού της Γερμανίας από το 2010 έως σήμερα θα ήταν «κατά 3% υψηλότερα από ό,τι στην πραγματικότητα» και αυτό το γεγονός σημαίνει ότι το Βερολίνο πραγματοποίησε «συνολική εξοικονόμηση δημοσιονομικών δαπανών τουλάχιστον 100 δισεκατομμυρίων ευρώ τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια».
Τέλος, το Ινστιτούτο Λάιμπνιτς σημειώνει στη μελέτη του ότι και άλλες χώρες, ευρωπαϊκές και μη -όπως η Γαλλία, η Ολλανδία αλλά και οι ΗΠΑ-, έχουν επίσης ωφεληθεί με τον ίδιο τρόπο από την κρίση, αν και σε μικρότερη κλίμακα.
21.7.15
H EΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΔΙΧΑΣΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ
Πολιτικοί, πολιτική και δημοσκόποι. Οι Γερμανοί από τη μια θέλουν να βοηθήσουν τους ανθρώπους, από την άλλη δεν εμπιστεύονται την κυβέρνηση Τσίπρα
Ιούλιος 21 2015 10:31
Οι δημοσκοπήσεις έχουν μεταβληθεί σε σημαντικό εργαλείο χαρτογράφησης θέσεων και προθέσεων της κοινής γνώμης κυρίως σε περιόδους εκλογικών αναμετρήσεων ή μεγάλων γεγονότων.
Αποτελούν όμως γνώμονα για την λήψη αποφάσεων; Ένα πρόσφατο παράδειγμα δίνει το ελληνικό δημοψήφισμα. Ενώ η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων είπε «όχι» στα μέτρα λιτότητας, τελικά ο Τσίπρας είπε «ναι» σε ακόμη πιο αυστηρά μέτρα λιτότητας, τα έφερε στη Βουλή προς ψήφιση και στην συνέχεια οδηγήθηκε στον ανασχηματισμό της κυβέρνησής του.
Διχασμένοι πολιτικοί και πολίτες
Παρόμοιες παραδοξότητες καταγράφηκαν και στη γερμανική βουλή. Ενώ οι Σοσιαλδημοκράτες επέκριναν με δριμύτητα την πρόταση για προσωρινό Grexit του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, στη συνέχεια στήριξαν τον υπουργό Οικονομικών για το τρίτο πακέτο. Ίδια εικόνα διάσπασης εμφανίζει και η γερμανική κοινή γνώμη σε σχέση με την Ελλάδα, παρατηρεί ο Μάνφρεντ Γκίλνερ, διευθυντής του ινστιτούτου δημοσκοπήσεων FORSA.
«Από τη μια αγαπούν την Ελλάδα και τους Έλληνες, θέλουν να βοηθήσουν τους ανθρώπους, αλλά δεν έχουν εμπιστοσύνη στην ελληνική πολιτική και έχουν χάσει παντελώς την εμπιστοσύνη τους στην κυβέρνηση. Γι αυτό από τη μια θεωρούν σημαντικό το τρίτο πακέτο, αλλά από την άλλη δεν πιστεύουν ότι η ελληνική κυβέρνηση θα τηρήσει τις υποσχέσεις της και προβληματίζονται. Με λίγα λόγια δεν συμφωνούν ούτε με τον εαυτό τους και εμφανίζονται διχασμένοι».
Στο πεδίο άσκησης πολιτικής, οι κυβερνώντες δεν θα πρέπει να παρασύρονται από τις δημοσκοπήσεις και να προσαρμόζουν ανάλογα την πολιτική τους, προειδοποιεί ο Γκίλνερ. Διότι ο κόσμος περιμένει πυγμή και ηγετικές ικανότητες. Ένα καλό παράδειγμα δίνει η πολιτική της καγκελαρίου έναντι της Ελλάδας, όπου σύμφωνα με δημοσκόπηση του ινστιτούτου FORSA η πλειονότητα των Γερμανών επικρότησε τους χειρισμούς της και κυρίως οι οπαδοί του κόμματος των Πρασίνων.
«Σαν ελεγκτές εναερίας κυκλοφορίας»
«Η πολιτική θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη όσα εμείς καταγράφουμε, αλλά δεν πρέπει να θέτει ως γνώμονα των κινήσεών της τα δικά μας δημοσκοπικά ευρήματα. Είμαστε κάτι σαν ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, προειδοποιούμε για κακοκαιρία. Και οι πολιτικοί καλούνται να δουν εάν υπάρχουν σημεία που μπορούν να ξανασκεφτούν ή εάν επίκεινται εξελίξεις στις οποίες η πολιτική πρέπει να αντιδράσει».
Αρνητικά καταγράφηκε στη γερμανική κοινή γνώμη η πολιτική των συνεχών ελιγμών του αντικαγκελαρίου και υπουργού Οικονομικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ από το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα.
«Το πρόβλημα με το SPD είναι ότι αυτή την εποχή δεν έχει κανέναν και ότι η κυρία Μέρκελ ανταποκρίνεται στις βασικές ανάγκες των ανθρώπων ανεξαρτήτως επιμέρους θεμάτων (…). Δίνει στους ανθρώπους ασφάλεια και το συναίσθημα ότι νοιάζεται, όπως τώρα με τις διαπραγματεύσεις για την Ελλάδα, ότι καταβάλει προσπάθειες μέχρι εξουθένωσης (…. )Κι αυτό είναι που ο κόσμος επιβραβεύει και γι αυτό διατηρείται η υψηλή δημοτικότητά της, που δεν μεταβάλλεται με τίποτα».
Πηγή: Deutsche Welle
10.3.15
KOTZIAΣ : Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΕΡΔΙΣΕ 80 ΔΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
Τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης συχνά πυκνά ακολουθούν τη γραμμή Σόιμπλε και αναφέρονται στα “χρήματα που έχει χάσει η χώρα” εξαιτίας της ελληνικής κρίσης, αλλά ο 'Ελληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς υποστηρίζει το αντίθετο. Η Γερμανία έχει κερδίσει περίπου 80 δισ. ευρώ!
«Η Γερμανία, με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, κέρδισε περί τα 80 δισ. ευρώ από την ελληνική οικονομική κρίση. Πρέπει να μιλούμε με αριθμούς, και όχι η μία πλευρά να θέλει να δασκαλέψει την άλλη με ψευτοηθικιστικές τοποθετήσεις» δήλωσε μεταξύ άλλων ο Νίκος Κοτζιάς, σε συνέντευξη που παραχώρησε στα........
γερμανικά τηλεοπτικά δίκτυα ARD και ZDF, στη Ρίγα της Λετονίας.
Αυτή την τοποθέτηση ο Έλληνας υπουργός την έκανε αναφορικά με το ζήτημα που επανέρχεται συχνά στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης σχετικά με τα χρήματα που έχει χάσει η Γερμανία, εξαιτίας της ελληνικής κρίσης. Όπως σημείωσε ο κ. Κοτζιάς συμβαίνει «ακριβώς το αντίθετο».
Στο ίδιο ύφος, ο κ. Κοτζιάς διέψευσε και τα στερεότυπα που αρκετές φορές κυριαρχούν στα γερμανικά ΜΜΕ και δείχνουν μια ολόκληρη χώρα, την Ελλάδα, και έναν ολόκληρο λαό, τον ελληνικό, με αρνητικές ιδιότητες που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
«Στερεότυπα πως όλοι οι Έλληνες είναι κλέφτες, τεμπέληδες και ψεύτες, αν και όλες οι ευρωπαϊκές στατιστικές λένε πως οι Έλληνες εργάζονται περισσότερες ώρες την εβδομάδα από όλους τους Ευρωπαίους. Αυτή τη στιγμή έχουμε στην Ελλάδα 60% νεανική ανεργία, πρέπει να συζητήσουμε, να δούμε τι θα γίνει με αυτή τη νέα γενιά, ποια στάση θα κρατήσει αυτή η νέα γενιά απέναντι στην ΕΕ εάν δεν θα έχει δουλειά και ακούει συνέχεια για κυρώσεις. Εντάξει, καταλαβαίνω πως η Ελλάδα πρέπει να τιμωρηθεί, πως όλοι οι Έλληνες είναι κακοί, μπορώ να τα δεχθώ όλα αυτά, αλλά θα πρέπει να δούμε τι θα γίνει μετά. Αυτό που λέω διαρκώς είναι πως θα πρέπει να δούμε τι θα γίνει μελλοντικά. Πρέπει να έχουμε μια θετική κατάσταση win-win...» υποστήριξε ο κ. Κοτζιάς.
Ειδική αναφορά έκανε ο υπουργός Εξωτερικών και στα μεγάλα σκάνδαλα διαφθοράς στην Ελλάδα, σημειώνοντας πως «υπαίτιοι αυτών των σκανδάλων, Έλληνες, ζουν σήμερα στη Γερμανία» και κάλεσε τη γερμανική δικαιοσύνη να δώσει επιτέλους τα πρωτόκολλα των καταθέσεων, ώστε να έχουμε αποδείξεις για το ποιος δωροδοκήθηκε στην Ελλάδα. «Δεν μπορεί να επιχειρηματολογεί κανείς με ψευτοηθικιστικές παραινέσεις, και την ίδια στιγμή αυτά τα άτομα που προκάλεσαν τα σκάνδαλα, όπως ο κ. Χριστοφοράκος της Siemens, να βρίσκονται στη Γερμανία. Αυτό θα πρέπει να σταματήσει. Η γερμανική δικαιοσύνη πρέπει να μας κοινοποιήσει της καταθέσεις τους. Είμαστε κατά της διαφθοράς, είμαστε κατά του πλούτου που προέκυψε με μεθόδους διαφθοράς, αλλά η Γερμανία θα πρέπει να πάψει να κρύβει τέτοιους μεγαλοαπατεώνες» κατέληξε ο κ. Κοτζιάς.
Πληροφορίες: ΑΠΕ-ΜΠΕ
8.3.15
OI ΓΕΡΜΑΝΟΙ …” ΞΑΝΑΡΧΟΝΤΑΙ “….
Οι Γερμανοί επιμένουν. Το Graccident, οι τράπεζες και το 'φίμωτρο' στον Βαρουφάκη
Τι αναφέρουν γερμανικές εφημερίδες για το "φίμωτρο" στον Βαρουφάκη, την κατάσταση των ελληνικών τραπεζών και τον κίνδυνο ενός Graccident
Μάρτιος 08 2015 22:52
H δεινή θέση των ελληνικών τραπεζών, η προτροπή Τσίπρα στους υπουργούς του για λιγότερα λόγια και περισσότερα έργα και ο κίνδυνος ενός Graccident απασχολούν τις γερμανικές εφημερίδες.
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ενός Έλληνα πελάτη τράπεζας και της ΕΚΤ, διερωτάται η Frankfurter Allgemeine Zeitung σε άρθρο με τίτλο «Βαρέλι χωρίς πάτο οι ελληνικές τράπεζες».
Και παραθέτει την απάντηση στο ερώτημα:
«Ο Έλληνας πελάτης δεν εμπιστεύεται τις τράπεζες της χώρας του γι αυτό και προχώρησε σε αναλήψεις 20 δισεκατομμυρίων ευρώ το τελευταίο δίμηνο. Σε αντίθεση ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι εμπιστεύεται τα ελληνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Όπως δήλωσε στην συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου στην Λευκωσία οι ελληνικές τράπεζες είναι φερέγγυες και τα ίδια κεφάλαια πληρούν τις προϋποθέσεις.
Την φερεγγυότητα των ελληνικών τραπεζών εγγυάται ως γνωστόν η ΕΚΤ με το αμφιλεγόμενο πρόγραμμα ELA. Στην πραγματικότητα όμως οι ελληνικές τράπεζες έχουν στα συρτάρια τους μεγάλο αριθμό κόκκινων δανείων και απαιτήσεις έναντι του ελληνικού δημοσίου, με τις οποίες εμφανίζονται ενισχυμένα τα ίδια κεφάλαια. Σε περίπτωση χρεοκοπίας του κράτους, οι απαιτήσεις δεν θα έχουν πια καμία αξία».
Σε άλλο άρθρο η γερμανική εφημερίδα σημειώνει αναφορικά με την οικονομική στήριξη της Ελλάδας από τους εταίρους:
«Για να τελειώσει αυτό το θρίλερ ίσως θα έπρεπε, έτσι για αλλαγή, ένας από τους Ευρωπαίους πολιτικούς που ασχολούνται με την στήριξη της Ελλάδας να πει ανοιχτά τι θέλει η Αθήνα:
Να δαπανά, χωρίς όρους, χρήματα άλλων χωρών. Όποιος συμφωνεί με τη θέση αυτή πρέπει να το πει στους ψηφοφόρους του. Όποιος όμως θέλει να επικρατήσει η πολιτική και οικονομική σύνεση, η κοινή λογική, αλλά και το Δίκαιο, θα πρέπει να βρει το θάρρος και να κλείσει την στρόφιγγα στην Αθήνα».
Φίμωτρο στον Βαρουφάκη
H Neue Osnabrücker Zeitung σχολιάζει την στρατηγική της ελληνικής κυβέρνησης έναντι της ΕΕ:
«Τουλάχιστον μια καλή είδηση από την Αθήνα. Ο πρωθυπουργός βάζει… φίμωτρο στον υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη. Ακόμα και για τα δεδομένα του λαϊκιστή Αλέξη Τσίπρα ο υπουργός φαίνεται ότι το…παράκανε με συνέπεια οι Ευρωπαίοι εταίροι να κουραστούν με τα ελληνικά τρικ και να αφήνουν την Αθήνα να εκτίθεται. Ακόμα και ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ δείχνει να αποποιείται πλέον το ρόλο του κατανοητή των Ελλήνων. Ο ρόλος του στις μέχρι τώρα διαπραγματεύσεις για την στήριξη της Ελλάδας με τα δισεκατομμύρια των Ευρωπαίων εταίρων ήταν συχνά δυσδιάκριτος. Τώρα ο Γιούνκερ μοιάζει να γυρίζει την πλάτη στην Αθήνα. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι πια ευπρόσδεκτος στην Ευρώπη».
Η Badische Zeitung παρατηρεί:
«Την Δευτέρα στο Eurogroup οι υπουργοί Οικονομικών καλούνται να συζητήσουν για την περαιτέρω στήριξη της Ελλάδας, χωρίς όμως να έχουν στα χέρια τους συγκεκριμένα στοιχεία. Δεν γίνεται όμως έτσι. Πολλοί παρατηρητές θεωρούν κατά συνέπεια πιθανότερο από ένα Grexit ένα Graccident, δηλαδή μια έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ ως αποτέλεσμα ατυχήματος».
(Πηγή: Deutsche Welle)
news247.gr
6.3.15
TO ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΚΑΙ Η ΥΓΙΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ
Ρατσιστική επίθεση σε ελληνικό εστιατόριο, μέσω ανώνυμης "γερμανικής" επιστολής. "Η νέα ελληνική κυβέρνηση είναι ξεδιάντροπη. Γυρίστε πίσω στη Βρωμοελλάδα σας", έγραφε μεταξύ άλλων. Πώς αντέδρασαν οι ιδιοκτήτες. Συμπαράσταση στα social media (Pics)
Μάρτιος 05 2015 12:28
Για περισσότερα από 31 χρόνια η οικογένεια Ντόρας λειτουργεί ελληνικό παραδοσιακό εστιατόριο εν ονόματι "Πλάτων" στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Όλα αυτά μέχρι την Τετάρτη, όπου μία εκτυπωμένη από υπολογιστή επιστολή ήρθε να αναστατώσει την καθημερινότητά τους.
Η μη χειρόγραφη επιστολή ήταν ανώνυμη, γεμάτη προσβολές και αναφέρονταν στην κρίση χρέους στην Ελλάδα.
Μεταξύ άλλων, η ανώνυμη επιστολή από γερμανικό χέρι, ανέφερε:
Η νέα ελληνική κυβέρνηση είναι παράτολμη, ξεδιάντροπη και εμφανίζεται σαν μία ορδή από άξεστους χωρίς τρόπους ζητιάνους. Γυρίστε πίσω στη διεφθαρμένη, βρωμερά φαύλη και παντελώς άχρηστη Βρωμοελλάδα σας.
Το να ξαπλώνεις στον ήλιο είναι βέβαια πολύ πιο άνετο, ειδικά όταν άλλοι φροντίζουν για αυτό .Όσο αυτή η κυβέρνηση δυσφημεί και προσβάλλει ιδιαίτερα τους εργατικούς και οικονόμους Ευρωπαίους και Γερμανούς, δε θα αγοράζουμε ελληνικά προϊόντα ούτε θα πατήσουμε ξανά πόδι στο μαγαζί σας.
Το μπαράζ προσβολών καταλήγει: "Ελλάδα ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!!!!", φράση που προφανώς παραπέμπει σε παλιότερο πρωτοσέλιδο της Bild που βάλλονταν κατά της χώρας μας.
Η αντίδραση της ελληνικής οικογένειας
Η Χριστίνα Μαρία Ντόρα συγκάλεσε το οικογενειακό συμβούλιο και η οικογένεια αποφάσισε να δημοσιεύσει το ανώνυμο γράμμα στο FB, μαζί με ένα σχόλιο, στο οποίο ανέφεραν ότι διατηρούν το εστιατόριο εδώ και 31 χρόνια, δημιουργούν δουλειές και αισθάνονται δεμένοι με τη Γερμανία.
Έγραφαν επίσης ότι πληρώνουν φόρους όπως κάθε Γερμανός και κατέληγαν: "Δυστυχώς, ένας δειλός αμόρφωτος συμπολίτης μας σκέφτηκε ότι έπρεπε να μας στείλει αυτό το γράμμα. Ευχαρίστως δεχόμαστε να μην υπολογίζουμε σε τέτοιους επισκέπτες στο οικογενειακό μας εστιατόριο.
Είναι απλώς κρίμα μετά από 31 χρόνια να αισθανόμαστε μη καλοδεχούμενοι. Θα χαιρόμασταν εάν οι φίλοι των Ελλήνων δεν υποστήριζαν αυτή την ασεβή συμπεριφορά και εάν ενώναμε όλοι τις φωνές μας ενάντια στην παρακίνηση μίσους κατά των Ελλήνων".
Η ανταπόκριση ήταν σχεδόν άμεση. Μέσα σε λίγες ώρες περισσότεροι πάνω 19.000 χρήστες έκαναν like στην απάντηση, παραθέτοντας 6.000 θετικά σχόλια, ενώ το ίδιο έκαναν εκτός από το Spiegel και άλλα γερμανικά έντυπα, όπως η εφημερίδα Rheinische Post και το περιοδικό Stern.
Η ιδιοκτήτρια του εστιατορίου δεν περίμενε αυτό το κύμα υποστήριξης, ωστόσο πιστεύει πως και ο αποστολέας του γράμματος δεν εκπροσωπεί μεμονωμένη άποψη.
Όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ, "η άποψη της ανώνυμης επιστολής, μάλλον δεν εκφράζει μόνο τον γράφοντα" κι αυτός προκαλείται από το "κυνήγι μαγισσών" που έχουν εξαπολύσει γερμανικά ταμπλόιντ κατά της Ελλάδας, εναντίον των οποίων μάλιστα έχει δημιουργηθεί ειδικό προφίλ διαμαρτυρίας στο Facebook.
"Αυτές οι κατηγορίες είναι απογοητευτικές. Οι Έλληνες υποφέρουν. Πού είναι η ανθρωπιά μας;", λέει στο Spiegel η Ελληνίδα επιχειρηματίας και αναρωτιέται τι άλλο θα ακολουθήσει.
Για το γεγονός ότι ο ανώνυμος συγγραφέας είναι Γερμανός, η Δώρα προφανώς δεν έχει καμία αμφιβολία. "Το γράμμα εξάλλου είχε και γραμματόσημο των 62 cents", αναφέρει χαρακτηριστικά στο Spiegel.
Η άμεση αντίδραση της "Πράσινης" Σκα Κέλερ
Η Γερμανίδα ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομάδας των Πρασίνων, Σκα Κέλερ, η οποία είχε πρόσφατα συνάντηση με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα στο Μέγαρο Μαξίμου, καταδίκασε το δυσάρεστο γεγονός, με θύματα Έλληνες επιχειρηματίες και απέδωσε την αιτία για ανάλογα ρατσιστικά φαινόμενα στον εμπρηστικό λόγο γερμανικών ταμπλόιντ.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ "ΠΛΑΤΩΝ"
22.2.15
ΑΥΣΤΗΡΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΣΤΕΛΝΕΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
Με μικτά συναισθήματα έγινε δεκτή η συμφωνία του Eurogroup, από τα γερμανικά κόμματα
22.02.2015 - 08.54
Με μικτά συναισθήματα έγινε δεκτή η συμφωνία του Eurogroup, από τα γερμανικά κόμματα.
Το γερμανικό κοινοβούλιο θα εγκρίνει κατά πάσα πιθανότατα την επέκταση της δανειακής σύμβασης προς την Ελλάδα για τέσσερις μήνες, υπό την προϋπόθεση ότι η Αθήνα θα παρουσιάσει τον κατάλογο των μεταρρυθμίσεων που υποσχέθηκε, φέρεται να δήλωσε στενός συνεργάτης της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ.
«Η Ελλάδα επιτέλους συνειδητοποίησε πως δεν μπορεί να αγνοεί την πραγματικότητα», δηλώνει ο επικεφαλής της ΚΟ των Χριστιανοδημοκρατών της Άνγκελα Μέρκελ στην κάτω Βουλή της Γερμανίας (Bundestag), Φόλκερ Κάουντερ, στέλνοντας μήνυμα στην Αθήνα πως η 4μηνη παράταση της βοήθειας θα υπερψηφιστεί εφόσον οι μεταρρυθμίσεις που θα υποβάλει η Αθήνα τη Δευτέρα συνάδουν με τις προσδοκίες των εταίρων-πιστωτών.
«Οι Έλληνες πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους τώρα [...] Τότε, η επέκταση του προγράμματος βοήθειας μπορεί να εγκριθεί από τη Bundestag», τόνισε ο κ. Κάουντερ σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Welt am Sonntag, απόσπασμα της οποίας προδημοσιεύθηκε σήμερα Σάββατο.
Ο αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των χριστιανοδημοκρατών Ραλφ Μπρίνκχαουζ δήλωσε στη γερμανική ραδιοφωνία ότι η «υπόθεση δεν τελείωσε» και ότι το Κοινοβούλιο θα εξετάσει πολύ προσεκτικά τη συμφωνία των Βρυξελλών πριν δώσει την έγκρισή του.
Τόνισε πως η Αθήνα έχει «χάσει μέρος της εμπιστοσύνης των ευρωπαίων εταίρων της κατά τους τελευταίους μήνες», και η περίοδος της τετράμηνης παράτασης «πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να αποκατασταθεί αυτή η εμπιστοσύνη».
«Δεν πρόκειται να συμφωνήσω σε έναν φτηνό συμβιβασμό και θα εξετάσω προσεκτικά τον κατάλογο των μεταρρυθμίσεων που πρόκειται να υποβάλει η Αθήνα τη Δευτέρα», δήλωσε από την πλευρά της η επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των συγκυβερνώντων Βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών, Γκέρντα Χάσελφελντ.
Ο Τόμας Όπερμαν, επικεφαλής της ΚΟ των συγκυβερνώντων Σοσιαλδημοκρατών, εμφανίστηκε αισιόδοξος ότι η διαμάχη γύρω από την Ελλάδα και την πολιτική της νέας ελληνικής κυβέρνησης έχει τερματιστεί σε πρώτη φάση. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά στην εφημερίδα Welt της Κυριακής, «η σύνεση επικράτησε. (…) Είναι καλό το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι τώρα πλέον πρόθυμη να υλοποιήσει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις».
Σε άλλο μήκος κύματος, η βουλευτής του Κόμματος της Αριστεράς Σάρα Βάγκενκνεχτ. «Είναι καλό που οι υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης φρέναραν το Βερολίνο και την ανυποχώρητη στάση του ‘όλα ή τίποτα'»,δήλωσε η Βάγκενκνεχτ, επισημαίνοντας ότι η Αθήνα έχει πλέον περιθώρια ελιγμών.
Την συμφωνία χαιρέτισε, μέσω twitter, και ο εκπρόσωπος των Γερμανών Πρασίνων Σβεν Γκίγκολντ, ο οποίος στην ανάρτησή του έκανε λόγο για «καλό συμβιβασμό» και πρόσθεσε ότι οι σκληροί των δύο πλευρών αναγκάστηκαν να υπαναχωρήσουν. Το αν στους Έλληνες δόθηκε αέρας να αναπνεύσουν, θα φανεί την Δευτέρα, συμπλήρωσε.
18.2.15
ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ “ ΟΧΙ “ ΣΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ELA ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ
Μπλόκο στην αύξηση ρευστότητας πέραν του πλαφόν των 65 δισ. ευρώ στις ελληνικές τράπεζες, φέρεται να βάζει ο πρόεδρος της γερμανικής ομοσπονδιακής τράπεζας Bundesbank, Γενς Βάιντμαν. Τι εμπλοκή βλέπει το Reuters
Φεβρουάριος 18 2015 13:14
"Όχι" στο ενδεχόμενο αύξησης του ορίου ρευστότητας που μπορούν να αντλήσουν οι ελληνικές τράπεζες από τον έκτακτο μηχανισμό ELA προτίθεται να πει η Γερμανία κατά την κρίσιμη σημερινή συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ, όμως μεταδίδει το πρακτορείο Reuters, τη στιγμή που άλλα διεθνή μέσα ενημέρωσης θέλουν την Ελλάδα να ετοιμάζει αίτημα για αύξηση του πλαφόν.
Σύμφωνα με πηγές που έχουν γνώση των γερμανικών σκέψεων, στην κρίσιμη σημερινή συνεδρίαση της ΕΚΤ ο πρόεδρος της γερμανικής ομοσπονδιακής τράπεζας Bundesbank, Γενς Βάιντμαν, θα τηρήσει σκληρή στάση απέναντι σε οποιαδήποτε πρόταση για αύξηση του ορίου των 65 δισ. ευρώ που έχει ήδη δοθεί στα ελληνικά ιδρύματα.
Τις επιφυλάξεις Βάιντμαν φέρεται να συμμερίζονται και άλλα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωτράπεζας.
Κατά το Reuters, η ΕΚΤ δεν αναμένεται πάντως να μειώσει τη ρευστότητα που χορηγείται στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, όμως ακόμα και η μη αύξηση του ορίου είναι αρνητική εξέλιξη, καθώς οι ελληνικές τράπεζες βρίσκονται ήδη κοντά στο πλαφόν των 65 δισ., τη στιγμή που οι εκροές καταθέσεων συνεχίζονται.
Όπως επισημαίνει το διεθνές πρακτορείο, η διατήρηση του ορίου για τις ελληνικές τράπεζες αυξάνει εμμέσως την πίεση στην Αθήνα για παράταση του προγράμματος στήριξης.
Υπενθυμίζεται, ότι η Bundesbank έχει ήδη προειδοποιήσει πως οι ελληνικές τράπεζες δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούν τα κεφάλαια του ELA για να χρηματοδοτούν το ελληνικό κράτος μέσω αγορών εντόκων γραμματίων.
Εν τω μεταξύ, το Reuters επικαλείται και έναν μη κατονομασμένο Ευρωπαίο αξιωματούχο, ο οποίος εκτιμά πως η κατάσταση των τραπεζών, σε κάποιο σημείο, μπορεί πιθανότητα να οδηγήσει σε επιβολή ορίων στην κίνηση χρήματος.
16.2.15
ΙΣΠΑΝΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΙ
EL PUBLICO
«Το χρέος της ναζιστικής Γερμανίας ξεπερνά όσα ζητούν η Μέρκελ και η ΕΕ από την Αθήνα»
Η Γερμανία χρωστά χρήματα στην Ελλάδα και, σύμφωνα με αρκετούς υπολογισμούς, το ποσόν αυτό ανέρχεται σχεδόν στα διπλά χρήματα από αυτά που έχει λάβει η Αθήνα από τους Ευρωπαίους εταίρους της, αποφαίνεται σε σημερινό της δημοσίευμα η ισπανική ηλεκτρονική εφημερίδα El Publico.
Επικαλούμενη στοιχεία από μελέτες γνωστών και καθ' όλα έγκριτων Ισπανών ιστορικών κι οικονομολόγων, η εφημερίδα δημοσιεύει, υπό τον τίτλο «Το χρέος της ναζιστικής Γερμανίας ξεπερνά όσα ζητούν οι Μέρκελ και ΕΕ από την Αθήνα» έναν εκτενή απολογισμό των γεγονότων από την επιβολή από το χιτλερικό καθεστώς του αναγκαστικού δανείου, ισοδύναμου με 3 δισεκ. ευρώ, τη συνδιάσκεψη του 1953 για τη διαγραφή του 63% του συνολικού εξωτερικού χρέους της Γερμανίας, έως τη συμφωνία των «Δύο συν Τέσσερις» του 1990 για τη μη πληρωμή των επανορθωτικών υποχρεώσεων του Βερολίνου, ενόψει της ενοποίησης των δύο Γερμανιών.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Ιστορίας Εδμούνδο Φαγιάνας Εσκουέρ, εάν για το κατοχικό δάνειο «ισοδύναμο με 3 δισεκ. ευρώ», «εφαρμοσθεί ως σημείο αναφοράς το μέσο επιτόκιο των αμερικανικών ομολόγων, το ποσόν που θα έπρεπε σήμερα να καταβάλει η Γερμανία θα ήταν 163,800 δισεκ. ευρώ».
Ποσόν που ουδέποτε καταβλήθηκε, υπενθυμίζει από την πλευρά του κι ο καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο Παν/μιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης Κάρλος Σάνθ Ντίαθ, «μολονότι η Κατοχή στην Ελλάδα ήταν μία από τις ωμότερες στην Ευρώπη» επισημαίνοντας τις μεγάλες απώλειες, από πείνα και κακουχίες, μεταξύ του πληθυσμού τις χώρας και τις καταστροφικές επιπτώσεις στην οικονομία της Ελλάδας.
«Ο υπολογισμός της καταστροφής» εκτιμά ο Φαγιάνας Εσκουέρ «ποικίλει ανάλογα με τις διάφορες εκτιμήσεις, που την ανάγουν σε έως και 300 δισεκ. ευρώ. Ποσό που ο Γάλλος οικονομολόγος και πρώην σύμβουλος του Νικολά Σαρκοζί, Ζακ Ντεπλά, ανεβάζει ακόμη και στα 575 δισεκ. ευρώ» υπογραμμίζεται στο ίδιο άρθρο. «Είναι σαφές πως με αυτά τα ποσά, η Ελλάδα όχι απλώς θα είχε λύσει το πρόβλημα του χρέους, αλλά θα της περίσσευαν και χρήματα» προσθέτει ο ίδιος καθηγητής.
Μάλιστα η εφημερίδα σημειώνει ιδιαίτερα πως οι αποζημιώσεις που αξιώνουν οι Έλληνες δεν φθάνουν ούτε καν στα πραγματικά χρηματικά ύψη που πρέπει να τους δοθούν: «162 δισεκ. ευρώ, χωρίς να υπολογισθούν τα επιτόκια από την εποχή της Κατοχής (….) τα 108 δισεκ. αντιστοιχούν στις καταστροφές των υποδομών, ενώ τα υπόλοιπα στο καταναγκαστικό δάνειο της δοσίλογης κυβέρνησης».
Αναφορικά με τη δυσαρέσκεια της γερμανικής κυβέρνησης για τη μετεκλογική στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στο θέμα των επανορθώσεων, αλλά και στον παραλληλισμό που «τόλμησε» ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης στο Βερολίνο με την κατάσταση που οδηγεί στην άνοδο των νεοναζί στην Ελλάδα, ο καθηγητής στο UCM Κάρλος Σανθ Ντίαθ δηλώνει πως «δεν ήταν μία αναιδής στάση. Κανένα άλλο έθνος δεν μπορεί να κατανοήσει καλύτερα την κατάσταση στην Ελλάδα. Η Ευρώπη οφείλει να διδαχθεί το μάθημα πως, όταν φέρνουν έναν λαό στην απογοήτευση και την ταπείνωση, ο δρόμος προς τον εξτρεμισμό ανοίγει διάπλατα».
Ο Σανθ Ντίαθ επιπλέον υπενθυμίζει πως η «Γερμανία πέτυχε από την Ευρώπη συμφωνία ότι πάνω απ' όλα δεν πρόκειται να αποζημιώσει τις χώρες της Νότιας Ευρώπης», για τις «βοήθειες» εν είδει άλλου «Σχεδίου Μάρσαλ» που τις εξανάγκασε να της δώσουν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Συμφωνία που, όπως υπογράμμισε ο Γερμανός οικονομολόγος του London School of Economics Άλμπρεχτ Ριτσλ (σε συνέντευξή του στο Der Spiegel το 2011), καθιστά τη Γερμανία στον μεγαλύτερο χρεώστη του 20ου αιώνα, αλλά ακόμη και σε όλη την σύγχρονη χρηματοοικονομική ιστορία, καθώς ήταν πρωταγωνιστής στις πιο βαριές εθνικές χρεοκοπίες».
Κατά τον Σανθ Ντίαθ, η Ελλάδα έχει όλους τους καλούς λόγους και τα ιστορικά δεδικασμένα για να αξιώσει μία επίλυση του χρέους της... à la Γερμανικά, υπογραμμίζοντας πως χάρις σ' αυτές τις χαριστικές συμφωνίες μπόρεσε να επανεκκινήσει το σημερινό γερμανικό οικονομικό θαύμα, να τεθούν οι βάσεις για τη σημερινή ανάπτυξή της. Καταλήγοντας σχολιάζει: «Η Γερμανία ήταν η χώρα που επωφελήθηκε όσο καμμία άλλη από την ΕΕ, συνεπώς είναι εκείνη που περισσότερο απ'οποιονδήποτε άλλο οφείλει να φροντίσει γι αυτήν». Το άρθρο ολοκληρώνεται με την παρατήρηση του ίδιου καθηγητή, πως ψίχουλα που έδωσε η Γερμανία οιωνεί επανορθώσεων στην Ελλάδα μεταπολεμικά, «ήταν μία αρχική δόση εν αναμονή της διαπραγμάτευσης για την καταβολή των αποζημιώσεων μετά τη (γερμανική) ενοποίηση. Όμως, τα πάντα παρέμειναν σ' αυτό το σημείο και μάλλον θα παραμείνουν εκεί, εάν ο Τσίπρας δεν βγάλει την Μέρκελ από την οικονομική της αμνησία».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
8.2.15
ΤΑ ΥΠΕΡΚΕΡΔΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Πώς η γερμανική μηχανή έβγαλε μέχρι και 80 δισ. ευρώ από την κρίση χρέους. Η "καραμέλα" ότι οι Γερμανοί φορολογούμενοι πληρώνουν τα "σπασμένα"
Φεβρουάριος 08 2015 09:04
*Του Τάσου Ζάχου
Η «διάσωση» της Ελλάδας, αλλά και άλλων ευρωπαϊκών χωρών του Νότου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η καλύτερη επένδυση για τη Γερμανία. Όμως κάποιοι ακόμα και σήμερα στην Ελλάδα, μετά από έξι χρόνια ύφεσης που οδήγησαν σε απώλεια του 25% του εθνικού μας πλούτου, εξακολουθούν να ανησυχούν πιο πολύ και από τους Γερμανούς πολιτικούς για το «κόστος» που πρέπει να επωμιστεί ο Γερμανός φορολογούμενος.
Η θεωρεία της γερμανικής κυβέρνησης ότι η Καγκελαρία κάνει χάρη στην Ελλάδα και στους «νωθρούς» Νοτιοευρωπαίους και συνεχίζει να δανείζει ένα «βαρέλι δίχως πάτο», δυστυχώς έχει βρει ανταπόκριση στους πολίτες της Γερμανίας που τοποθετούνται πολύ επιθετικά εναντίον της χώρας μας σε διάφορες δημοσκοπήσεις.
Μάλιστα ο Σόιμπλε, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού του τον Γερμανό ψηφοφόρο, έφτασε στο σημείο να πει ότι ο Γερμανός φορολογούμενος θα πληρώσει μια ενδεχόμενη αύξηση του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα – το μοναδικό ίσως μέτρο της νέας κυβέρνησης χωρίς δημοσιονομικό κόστος – και έτσι πρέπει να συνεχίσουμε να παίρνουμε όσα μας επιτρέπουν και να μη ζητάμε περισσότερα.
Διαβάστε ακόμη: Πόσο κοντά είμαστε σε συμφωνία με τους δανειστές;
Πρόκειται σαφώς για ένα αυθαίρετο συμπέρασμα, ενώ το απόσπασμα αναπαράγουν και σχολιαστές σε δικά μας ΜΜΕ με σχόλια του τύπου: « ο Γερμανός καλείται να πληρώσει τα σπασμένα του Έλληνα ξανά».
Την Παρασκευή ο γνωστός Αμερικανός νομπελίστας Οικονομίας, Πολ Κρούγκμαν, σε άρθρο του για την Ελλάδα στους New York Times αναφέρει ότι «οι Γερμανοί πολιτικοί δεν εξήγησαν ποτέ στους πολίτες τους τα “μαθηματικά”, αλλά επέλεξαν τον εύκολο δρόμο της ηθικολογίας για την ανευθυνότητα των δανειζομένων».
Τι εννοεί όμως ο Κρούγκμαν;
Κρίση χρέους: η καλύτερη επένδυση του Βερολίνου
Αν μιλήσουμε λοιπόν με αριθμούς θα δούμε ότι η Γερμανία είναι σαφώς ο μεγάλος νικητής από την κρίση χρέους τα τελευταία χρόνια. Πώς προκύπτει αυτό;
Κατ’ αρχάς τα δάνεια που Μέρκελ και Σόιμπλε έδωσαν στην Ελλάδα και σε άλλες υπερχρεωμένες χώρες του Νότου δεν είναι ευγενικές χορηγίες. Η συνολική έκθεση της Γερμανίας στην Ελλάδα υπολογίζεται στα 56 δισ. ευρώ (μέσω διμερών συμφωνιών και του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης EFSF, δείτε περισσότερα εδώ), χρήματα που αναμένεται να επιστρέψουν πίσω στην γερμανική οικονομία στο ακέραιο και με τόκο, καθώς απομακρύνεται το ενδεχόμενο για «κούρεμα» του ελληνικού χρέους.
Μάλιστα οι Γερμανοί το 2012 στην πρώτη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους (γνωστή και ως PSI) πίεσαν, ώστε να υποστούν απώλειες οι ιδιώτες που είχαν ελληνικά ομόλογα στα χέρια τους και αφού οι γερμανικές τράπεζες είχαν ξεφορτωθεί σε μεγάλο βαθμό τα ελληνικά «σκουπίδια». Έτσι και έγινε, με τους επενδυτές, ανάμεσα τους και Έλληνες μικροομολογιούχοι, να χάνουν πάνω από το 50% των χρημάτων τους που είχαν δανείσει στο ελληνικό κράτος και τη Γερμανία φυσικά να μη χάνει ούτε ευρώ από τον υπερδανεισμό των χωρών του Νότου, που είναι οι καλύτεροι πελάτες των προϊόντων τους.
Μάλιστα το 2012 ο επικεφαλής (Γερμανός) του EFSF, Κλάους Ρέγκλινγκ, σε μια κρίση ειλικρίνειας δήλωνε στο γερμανικό περιοδικό Focus: «Τα πακέτα διάσωσης δεν έχουν κοστίσει μέχρι στιγμής ούτε ένα ευρώ στο Γερμανό φορολογούμενο. Στη Γερμανία έχει επικρατήσει η πεποίθηση ότι κάθε χρηματική βοήθεια προς την Ελλάδα επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό, γιατί χρηματοδοτείται από τα χρήματα των Γερμανών φορολογουμένων. Αυτό είναι λάθος καθώς τα χρήματα αυτά είναι δάνεια που πρέπει να αποπληρωθούν».
Διαβάστε ακόμη: Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ θα υποκύψει στις διεθνείς πιέσεις
Ο μεγαλύτερος «τοκογλύφος» της Ευρώπης
Όμως η αποπληρωμή των δανείων από την Ελλάδα με τόκο (δείτε σχετικά εδώ), είναι το μικρότερο κέρδος για το Βερολίνο. Τα μεγάλα κέρδη προκύπτουν από τη μεταφορά χρημάτων των επενδυτών στα «χαμηλού κινδύνου» γερμανικά ομόλογα λόγω της κρίσης στην Ευρωζώνη. Ειδικά μετά το 2009, οι αποδόσεις των γερμανικών ομολόγων έφτασαν στον «πάτο», ενώ σε κάποιες περιπτώσεις (π.χ 5ετή γερμανικά ομόλογα) σε αρνητικά επιτόκια.
Δηλαδή η Γερμανία όχι μόνο δεν πληρώνει για να δανειστεί, αλλά την πληρώνουν οι επενδυτές, ώστε να εξασφαλίζουν τα χρήματα τους λόγω της αβεβαιότητας που επικρατεί στη ζώνη του ευρώ.
Έτσι η Γερμανία έχει καταγράψει πολύ μεγάλα κέρδη από τα πακέτα στήριξης προς την Ελλάδα, καθώς στη χώρα εισρέουν ποσά που πιέζουν τα επιτόκια δανεισμού της προς τα κάτω. Κι αυτό γιατί η Γερμανία δανείζεται χρήμα με μικρότερο επιτόκιο και στη συνέχεια δανείζει τα ίδια χρήματα στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες με μεγαλύτερο επιτόκιο, λειτουργώντας επί της ουσίας τοκογλυφικά. Μάλιστα πρόκειται για χρήματα που «έκαναν φτερά» από τράπεζες χωρών του νότου – ανάμεσα τους και «μαύρο» χρήμα- και μεταφέρθηκαν σε ασφαλέστερα μέρη όπως η Ελβετία και το Λουξεμβούργο του κ. Γιούνκερ, επιστρέφοντας στα γερμανικά ταμεία, μέσω της αγοράς γερμανικών ομολόγων από τις τράπεζες αυτές.
Ενδεικτικά με βάση επίσημα στοιχεία που δημοσίευσε το γερμανικό περιοδικό Spiegel τον Αύγουστο του 2013, από απάντηση του γερμανικού ΥΠΟΙΚ σε ερώτηση που κατέθεσε τότε βουλευτής των Σοσιαλδημοκρατών, τα χαμηλά επιτόκια δανεισμού απέφεραν στο Βερολίνο επιπλέον έσοδα ύψους 40,9 δισεκατομμυρίων ευρώ! (2010 – 2014).
Αυτά τα κέρδη εμφανίζονται στο γερμανικό προυπολογισμό ως «διαφορά επιτοκίων». και ανέρχονται από 8 έως 17 δισ. ευρώ το έτος. Απίστευτο ποσό που οι μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου πασχίζουν μαζί να βγάλουν κάθε έτος…
Μάλιστα σύμφωνα με έρευνα που δημοσίευσε το London School of Economics από το 2009 και μετά, λόγω διαφοράς επιτοκίων, το όφελος αυτό φτάνει τα 80 δισ. ευρώ*.
«Η κρίση που ταλανίζει την Ευρωζώνη τα τελευταία πέντε χρόνια, έχει προκαλέσει την κατακόρυφη άνοδο της μεταβλητότητας στην αγορά κρατικών ομολόγων, με τις υπερχρεωμένες χώρες στην περιφέρεια της Ευρωζώνης να εμφανίζουν τα υψηλότερα ποσοστά. Αποτέλεσμα της αυξημένης μεταβλητότητας ήταν να επικρατήσει η αντίληψη ότι τα γερμανικά ομόλογα αποτελούν ένα “ασφαλές καταφύγιο” για όσους επιθυμούν να επενδύσουν σε κρατικό χρέος, γεγονός που οδήγησε τις αποδόσεις των γερμανικών ομολόγων σε πρωτοφανή χαμηλά επίπεδα. Το ποσό που έχει εξοικονομηθεί την τελευταία πενταετία εξ’ αιτίας αυτής της θετικής για τη γερμανική κυβέρνηση εξέλιξη υπολογίζεται, σύμφωνα με οικονομολόγο του Kiel Institute for the World Economy, ότι ξεπερνάει τα 80 δισ. ευρώ» αναφέρει σχετικά η έρευνα.
Πηγή: Thomson Reuters Datastream
Και δεν είναι μόνο αυτό. Το όφελος που προκύπτει από τα χαμηλά επιτόκια, αλλά και τα απροσδόκητα υψηλά φορολογικά έσοδα του γερμανικού δημοσίου, είχαν επίσης ως αποτέλεσμα να προχωρήσει η Γερμανία σε μικρότερο δανεισμό από ότι υπολόγιζε το οικονομικό της επιτελείο. Έτσι μεταξύ 2010 και 2012 ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δανείστηκε συνολικά 73 δισ. ευρώ λιγότερα από ότι προέβλεπε ο αρχικός σχεδιασμός. Το δε κόστος της ευρωκρίσης ανέρχεται μέχρι στιγμής και σύμφωνα με το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών μόλις στα 599 εκατομμύρια ευρώ…
Στα παραπάνω πρέπει να προσθέσουμε και το χαμηλότερο κόστος δανεισμού των γερμανικών εταιρειών που έχουν πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μάλιστα υπολογίζεται ότι το όφελός τους τα τελευταία πέντε χρόνια ξεπερνάει τα 60 δισ. ευρώ.
Και ένα μικρό παράδειγμα
Την ώρα που η Ελλάδα δεν μπορεί να βγει στις αγορές και οι αποδόσεις των επιτοκίων της κυμαίνονται σε διψήφια ποσοστά, η Γερμανία χρησιμοποιεί την κρίση στην ευρωζώνη, για να αναχρηματοδοτήσει το χρέος της που λήγει μετά το 2024, δίνοντας στους επενδυτές που προτιμούν την «ασφάλεια» των Γερμανικών ομολόγων αποδόσεις χαμηλότερες από την παραγωγικότητα της Γερμανίας και ίσως και από τον μελλοντικό πληθωρισμό, που θα προκύψει αναπόφευκτα στα πλαίσια των διεθνών οικονομικών κύκλων.
Συγκεκριμένα τα δεκαετή ομόλογα εκδόσεως Γερμανίας από το 2009 έως το 2014 εκδόθηκαν με επιτόκιο από 3,75% έως 1%. Τα τριανταετή ομόλογα Γερμανίας όμως που λήγουν από το 2024 έως και το 2046 έχουν κουπόνια με επιτόκιο από 6,25% έως 2,5%.
Στην ουσία οι νεοεισερχόμενοι επενδυτές αγοράζουν «ασφάλεια» με επιτόκια 3,75% έως 1% για να μπορεί η Γερμανία να αποπληρώνει παλαιότερα πολυετή ομόλογα με επιτόκια από 6,25% έως 2,5%!
Δείτε το σχετικό pdf
Συνοψίζοντας…
Αν μιλήσουμε με απλά μαθηματικά, ο Γερμανός φορολογούμενος μόνο «ηττημένος» δεν βγαίνει από την κρίση. Το γεγονός ότι όλα αυτά τα υπερκέρδη δεν «περνούν» στον Γερμανό πολίτη, που έχει να δει αύξηση στις αποδοχές του εδώ και δέκα χρόνια, είναι ένα άλλο ζήτημα που έχει να κάνει με τον τρόπο που λειτουργεί το γερμανικό κεφάλαιο και η γερμανική «ηθική», η οποία εξασφαλίζει την εργασία, με «πετσοκομένες» όμως αμοιβές.
Από όλα τα παραπάνω είναι σαφές ότι η Ελλάδα είναι «απειλή», καθώς σε ένα ενδεχόμενο «κούρεμα» του χρέους μας η Γερμανία θα αναγκαστεί για πρώτη φορά στην κρίση να υποστεί απώλειες της τάξης των 23 δισ. ευρώ (αν υποθέσουμε ότι αυτό θα γινόταν για το 50% των ελληνικών δανείων).
Αλλά είπαμε, τα μαθηματικά δεν είναι δημοφιλής επιστήμη στην πολιτική, ούτε στη δημοσιογραφία…
7.2.15
ΚΟRRUPTION : ΔΙΑΦΘΟΡΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Η Γερμανία ως ωραία ψευδαίσθηση. Από τις αποκλειστικές άδειες και τη φοροαπαλλαγή με δάνεια, στα εισοδήματα των βουλευτών από "δώρα" και τη διαφθορά στην κυβέρνηση. Έρευνα - ανάλυση από το 1519 έως σήμερα
Φεβρουάριος 07 2015 16:29
Όταν η διαφθορά αλλάζει την ιστορία: Οι Αυτοκρατορικές Εκλογές του 1519
Στις 28 Ιουνίου του 1519, έλαβαν χώρα οι εκλογές για το Στέμμα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που από πολλούς ιστορικούς θεωρούνται ότι επηρέασαν αποφασιστικά το μέλλον της Ευρώπης για περίπου δύο αιώνες. Οι συγκεκριμένες εκλογές έμειναν στην ιστορία ως ένα παράδειγμα διαφθοράς του πολιτικού συστήματος και συνεργασίας του με το πανίσχυρο τραπεζικό, επιχειρηματικό κατεστημένο. Αν και η εκλογική αναμέτρηση μετατράπηκε σε μία μονομαχία ενός Ισπανού με ένα Γάλλο, το αποτέλεσμα της κρίθηκε από την καταλυτική παρέμβαση ενός Γερμανού τραπεζίτη και την δωροδοκία επτά Γερμανών εκλεκτόρων Πριγκίπων. Η αναδρομή, στο πρώτο τμήμα του άρθρου, σε γεγονότα που συνδέονται με τις Αυτοκρατορικές εκλογές που έλαβαν χώρα πριν από 500, περίπου χρόνια, χρησιμοποιείται ως γέφυρα για τη σύνδεση με το δεύτερο τμήμα του άρθρου, όπου παρουσιάζεται η διαφθορά στο σήμερα, με επίκεντρο τη μεγαλύτερη οικονομική δύναμη της Ευρώπης των 500 εκ ανθρώπων, τη Γερμανία.
Αυτοκρατορικές εκλογές 1519: Οι Βασιλιάδες, ο Πάπας και οι υποψήφιοι Μονάρχες
Η “προεκλογική περίοδος” των Αυτοκρατορικών εκλογών του 1519, ξεκίνησε τρία χρόνια νωρίτερα και χαρακτηρίστηκε από έντονο παρασκήνιο και υψηλή πολιτική διπλωματία, με τους Μονάρχες της Αγγλίας, της Γαλλίας, της Ουγγαρίας, της Πολωνίας και της Ισπανίας να εμπλέκονται άμεσα στην εκλογική διαδικασία και τον Πάπα της Ρώμης έμμεσα. Οι υποψήφιοι Αυτοκράτορες ήταν ο Κάρολος Α” της Ισπανίας, ο Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας, ο Φραγκίσκος Α της Γαλλίας και η Φρειδερίκη Γ” της Σαξονίας. Όποιος κατακτούσε το Στέμμα θα γινόταν ο ηγεμόνας μίας Αυτοκρατορίας που κάλυπτε τέσσερα εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα στην Ευρώπη, την Άπω Ανατολή και την Αμερική, πανίσχυρος φίλος για τους συμμάχους του και θανάσιμος κίνδυνος για τους εχθρούς του.
Οι επτά Πρίγκιπες των Γερμανών μοναδικοί εκλέκτορες του Αυτοκράτορα
Ο τίτλος δεν παραχωρούνταν απευθείας σε διάδοχο του απερχόμενου Αυτοκράτορα αλλά αποκτιόταν μετά από εκλογές στις οποίες ψήφιζαν, ως μοναδικοί εκλέκτορες, οι επτά Πρίγκιπες των Γερμανών. Ήταν από τη δική τους απόφαση που θα κρινόταν ποιος θα αποκτούσε το Στέμμα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ήταν ευθύνη τους να κρίνουν τους υποψήφιους αντικειμενικά και σοφά, με αποκλειστικό γνώμονα το συμφέρον του λαού. .
Ο Φραγκίσκος Α” της Γαλλίας φαβορί για το Στέμμα
Ο Φραγκίσκος Α” της Γαλλίας, έχοντας πετύχει μία μεγάλη στρατιωτική νίκη το 1515 χάρη στην οποία εισήλθε ως θριαμβευτής στο Μιλάνο και συνήψε με τον Πάπα συνθήκη με την οποία πέτυχε την εκχώρηση της Πάρμας και της Πλακεντίας, θεωρούνταν το ανερχόμενο αστέρι της πολιτικής και φαβορί για τον τίτλο του Αυτοκράτορα.
Μορφωμένος, με έντονα ανθρωπιστικά ιδεώδη της Αναγέννησης, είχε τα χαρακτηριστικά εκείνα που τον βοήθησαν να μείνει, τελικά, στην ιστορία ως πατέρας των γραμμάτων και των τεχνών, ως άνθρωπος που έσπασε το φράγμα με το Μεσαίωνα και έφερε τη Γαλλία στην Αναγέννηση, προσκαλώντας κοντά του προσωπικότητες όπως ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Βασιζόμενος στο κύρος της προσωπικότητας του και στους ισχυρούς συμμάχους του πέτυχε νωρίς τη στήριξη δύο Γερμανών εκλεκτόρων, η οποία, ωστόσο, δεν ήταν αρκετή για να του εξασφαλίσει την απαραίτητη πλειοψηφία ώστε να εκλεγεί.
Δωροδοκία των Γερμανών Πριγκίπων με 300 χιλ. χρυσά φιορίνια
Έχοντας εξαντλήσει όλα τα ηθικά μέσα χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, ο Φραγκίσκος συγκέντρωσε το υπέρογκο ποσό 300 χιλιάδων χρυσών φιορινιών και το πρόσφερε ως δωροδοκία στους Γερμανούς Πρίγκιπες για να αγοράσει την ψήφο τους (δεν υπήρχε πρόβλεψη για χαρακτηρισμό τη δωροδοκίας ως πράξης παράνομης εκείνη την εποχή). Όμως οι Γερμανοί Πρίγκιπες αποδέχτηκαν τη δωροδοκία και ο Φραγκίσκος θεώρησε ότι ο τίτλος του Αυτοκράτορα είχε, σχεδόν, εξασφαλιστεί.
Κάρολος Α': Αναζήτηση κεφαλαίων από τους τραπεζίτες για δωροδοκία των Πριγκίπων
Μετά από αυτήν την εξέλιξη ο Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας και η Φρειδερίκη Γ” της Σαξονίας, ουσιαστικά, εγκατέλειψαν την προεκλογική μάχη, αδυνατώντας να συγκεντρώσουν ανάλογο με το Φρανγκίσκο ποσό. Όμως, ο Κάρολος Α” της Ισπανίας στράφηκε στην αναζήτηση κεφαλαίων ικανών να ξεπεράσουν το ύψος αυτών με το οποίο ο Φραγκίσκος Α” είχε δωροδοκήσει τους Γερμανούς Πρίγκιπες. Στην προσπάθεια του αυτή βρήκε έναν πανίσχυρο σύμμαχο στο πρόσωπο του Γερμανού τραπεζίτη Ιακώβου Φούγκερ ισχυρότερου τραπεζίτη της εποχής.
“Φούγκερ ο Πλούσιος”
Ο Ιάκωβος Φούγκερ, δεν ήταν μόνο ο ισχυρότερος τραπεζίτης της εποχής του, με ένα εντυπωσιακό δίκτυο τραπεζών και συνεργατών αλλά παράλληλα έμπορος και επιχειρηματίας. Τα πλούτη του ήταν τόσο μυθικά που που εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να καταλαμβάνει την τέταρτη θέση στη λίστα των δέκα πλουσιότερων ανθρώπων στην ιστορία.
Φούγκερ: Ο τραπεζίτης Αυτοκρατόρων και Βασιλιάδων
Ο Γερμανός Ιάκωβος Φούγκερ ήταν ο μεγαλύτερος δανειοδότης Αυτοκρατόρων, μοναρχών και Βασιλιάδων της εποχής του. Έχοντας συνδέσει εξ αρχής τα τραπεζικά και επιχειρηματικά του συμφέροντα με τον Οίκο των Αψβούργων, μίας από τις πιο σημαντικές βασιλικές δυναστείες στην Ευρώπη, δυναστεία της αυτοκρατορίας της Αυστρίας, της αυτοκρατορίας της Ισπανίας, των βασιλείων πολλών άλλων χωρών αλλά και οίκος προέλευσης όλων των επίλεκτων αυτοκρατόρων της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1438 και μετά, ο Φούγκερ είχε εξασφαλίσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο πελατών.
Αγοράζοντας μονοπώλια, αποκλειστικές άδειες και φοροαπαλλαγή με δάνεια
Ο οίκος Φούγκερ ήταν ο βασικότερος χρηματοδότης του Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Α, παρέχοντας του δάνεια προσωπικά και για την Αυτοκρατορία και λαμβάνοντας ως αντάλλαγμα, πέρα απ” τους τόκους, μονοπώλια σε ασήμι, χαλκό, μπαχαρικά κλπ, τις αποκλειστικές άδειες για τη μεταφορά και την πώληση τους, απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής φόρων και άλλα προνόμια, τα οποία δεν απολάμβανε κανείς άλλος (για παράδειγμα, είναι γνωστό πως ο Φούγκερ έλαβε τα αποκλειστικά δικαιώματα παραγωγής αλατιού (Salt Meieramt) ως ενέχυρο για δάνειο στην Αυτοκρατορία).
Επέκταση στην Ινδία, το Νέο Κόσμο και την Κίνα
Το επιχειρηματικό δίκτυο του οίκου Φούγκερ απλωνόταν μέχρι ην Ινδία, το Νέο Κόσμο και και την Κίνα και περιλάμβανε το εμπόριο δεκάδων προϊόντων ενώ το μοντέλο ανάπτυξης, εδραίωσης και επέκτασης του είχε ως αναπόσπαστο κομμάτι του τις ιδιαίτερες σχέσεις με την Εκκλησία και κυρίως με τον Αυτοκράτορα, ο οποίος εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της Αυτοκρατορίας με ειρήνη ή πόλεμο, δημιουργούσε, ταυτόχρονα. τις προϋποθέσεις για τη σύναψη επιχειρηματικών και άλλων σχέσεων του οίκου Φούγκερ με τους ηγεμόνες των επιμέρους κρατών, τις οποίες ο οίκος συντηρούσε εγκαθιδρύοντας τράπεζες, εταιρίες και γραφεία σε όσο το δυνατόν περισσότερα μέρη.
Δημουργία Καρτέλ χειραγώγησης τιμών
Χάρη στην εκμετάλλευση του οικονομικού και πολιτικού του κεφαλαίου, ο οίκος Φούγκερ μπορούσε να επηρεάζει ή και να καθορίζει την τιμή πώλησης βασικών προϊόντων σχεδόν “διεθνώς”, δρώντας ως ένα καρτέλ το οποίο εκμεταλλευόταν ολόκληρο τον κόσμο. Όταν ο ανταγωνισμός ήταν πολύ ισχυρός, απέφευγε τις συγκρούσεις και επεδίωκε τις συνεργασίες με στόχο τον καθορισμό μίας τιμής που εξυπηρετούσε τα συμφέροντα όλων.
Δημιουργία ιδιωτικού στρατού – Υπηρεσίας Πληροφοριών
Ένα κύριο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα του οίκου Φούγκερ ήταν ότι μπορούσε να μεταφέρει ρευστό στους μονάρχες και κυρίως στον Αυτοκράτορα ακριβώς στο σημείο όπου υπήρχε ανάγκη και όπου του ζητούνταν. Για το λόγο αυτό είχε έναν από τους πρώτους ιδιωτικούς στρατούς στην ιστορία, οι οποίοι συνόδευαν τα φορτία χρυσού και ασημιού κατά τη μεταφορά τους. Για την προστασία των χρηματαποστολών δημιούργησε και μία υπηρεσία πληροφοριών, η οποία σε συνδυασμό με το επιχειρηματικό του δίκτυο δημιουργούσε μία πανίσχυρη υπηρεσία πληροφοριών, που ξεπερνούσε σε τεχνογνωσία και δύναμη όλες τις αντίστοιχες υπηρεσίες των μοναρχών της εποχής.
Τραπεζίτης του Πάπα και του Βατικανού – Άδεια κοπής των νομισμάτων της Ρώμης
Ο Φούγκερ απέκτησε ως πελάτη του το Βατικανό και τον Πάπα αποκτώντας, παράλληλα, την άδεια κοπής των νομισμάτων του Βατικανού και της Ρώμης. Παρείχε δάνεια στην Εκκλησία από τα οποία δεν κατέγραψε ποτέ απώλειες. Κατάφερε να διεισδύσει στη διοίκηση της καθολικής Εκκλησίας έτσι ώστε να επηρεάζει τις αποφάσεις της, ενώ ως αντάλλαγμα για τα οφέλη που απολάμβανε από το Βατικανό χρηματοδότησε τη δημιουργία του στρατού του Βατικανού και της Παπικής Ελβετικής Φρουράς το 1506, η οποία υπάρχει μέχρι και στις μέρες μας.
Επιχειρηματικό μοντέλο Φούγκερ: Δάνεια, δωροδοκίες, φοροαπαλλαγή, καρτέλ, μονοπώλια
Η διαχρονική επιβίωση του μοντέλου Φούγκερ στηριζόταν από τη μία στα δάνεια και τις δωροδοκίες και από την άλλη στην εξασφάλιση φοροαπαλλαγής και στην ίδρυση μονοπωλίων και καρτέλ.
- Τραπεζικές δραστηριότητες: Εμπόριο χρήματος: Δάνεια
Μέσω της συνεχούς παροχής δωροδοκιών και δανείων στους ισχυρούς μονάρχες της εποχής, στην καθολική Εκκλησία και το Βατικανό αλλά και μέσω των δανείων που κληρονομούσαν ως χρέη από τους προκατόχους τους οι νέοι Αυτοκράτορες, Βασιλιάδες, μονάρχες και η Εκκλησία, ο οίκος Φούγκερ εξασφάλιζε το διαρκή έλεγχο της πολιτικής και στρατιωτικής ελίτ της εποχής. - Επιχειρηματικές δραστηριότητες: Μονοπώλια, καρτέλ. Φοροαπαλλαγή
Ο οίκος Φούγκερ δεν ασκούσε επιχειρηματικές δραστηριότητες πριν εξασφαλίσει κάποιας φύσης αποκλειστικότητα, είτε αυτή ήταν μία αποκλειστική άδεια περιορισμένου εύρους είτε ένα διεθνές καρτέλ ή ένα παγκόσμιο μονοπώλιο. Κερδίζοντας υπέρογκα ποσά δεν ήθελε να τα μοιραστεί με το κράτος και γι′ αυτό φρόντιζε να εξασφαλίζει φοροαπαλλαγή με δωροδοκίες και δάνεια.
Δάνειο Φούγκερ στον Κάρολο Α” για τη δωροδοκία των Γερμανών Πριγκίπων
Ο Κάρολος Α” της Ισπανίας είχε κληρονομήσει της κτήσεις του Οίκου των Αψβούργων στην κεντρική Ευρώπη από τον παππού του Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού Α΄ και η προοπτική απώλειας του τίτλου του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αποτελούσε απειλή για τον Φούγκερ. Με τον Κάρολο Α” να επιθυμεί διακαώς το Στέμμα και με το Φούγκερ να θέλει να εξασφαλίσει τα συμφέροντα του, οι δύο άντρες ήρθαν σε συμφωνία για την παροχή δανείου του οίκου Φούγκερ προς τον Κάρολο ώστε να δωροδοκηθούν οι Γερμανοί Πρίγκιπες. Το δάνειο ήταν έντοκο και καλυπτόταν με ενέχυρο στα έσοδα της κράτους της Ισπανίας.
Ο Φούγκερ συγκέντρωσε 550 χιλιάδες χρυσά φιορίνια από δικά του χρήματα και επιπλέον 300 χιλιάδες χρυσά φιορίνια από χρήματα διάφορων συνεργατών του, όπως τριών μεγάλων Ιταλών τραπεζιτών που πρόσφεραν 150 χιλιάδες φιορίνια, ανεβάζοντας το ύψος της δωροδοκίας στο, ασύλληπτων διαστάσεων, ποσό των 850 χιλιάδων χρυσών φιορινιών το οποίο και πρόσφερε στους Γερμανούς Πρίγκιπες οι οποίοι και το αποδέχτηκαν. Με τον τρόπο αυτό εξαγοράστηκε η ομόφωνη εκλογή του Καρόλου Α” ως Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Ο Φούγκερ χρηματοδοτεί το νέο Αυτοκράτορα -
Από αυτό το σημείο και μετά, το βασίλειο του Καρόλου, το οποίο περιγράφηκε ως «η αυτοκρατορία στην οποία ο ήλιος δεν δύει ποτέ» χρηματοδοτήθηκε με δάνεια του οίκου Φούγκερ. Όταν το 1523 ο Αυτοκράτορας βρέθηκε σε μία σύντομη διένεξη με τον ίδιο τον Φούγκερ αυτός του υπενθύμισε πως “είναι τόσο φανερό όσο το φως της ημέρας ότι χωρίς εμένα δε θα μπορούσες να αποκτήσεις το Ρωμαϊκό Στέμμα”.
Όταν πολλά χρόνια αργότερα ο γιος του Καρόλου, Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας (πρώτος επίσημος μονάρχης της Ισπανίας και Βασιλιάς της Πορτογαλίας, της Νάπολης, της Σικελίας και της Αγγλίας) κήρυξε πτώχευση, ο οίκος Φούγκερ, που διοικούνταν από τους γιους του Ιακώβου Φούγκερ, προσφέρθηκε να προβεί σε μείωση των επιτοκίων και επιμήκυνση των δανείων στο θρόνο, πετυχαίνοντας να είναι ο μόνος οίκος που εξαιρέθηκε από την πτώχευση, παρά το ότι ήταν, κυρίως, τα δάνεια Φούγκερ που είχαν οδηγήσει στη χρεοκοπία το Στέμμα.
Χρειάστηκαν τέσσερις χρεοκοπίες των Ισπανών Βασιλιάδων μέχρι το 16ο αιώνα καθώς και η απώλεια του μεγαλύτερου τμήματος της δύναμης τους για να πληγεί η παντοδυναμία του οίκου Φούγκερ. Όταν οι Αυτοκρατορίες των συμμάχων του έδυσαν και αδυνατούσαν, πλέον, να εξασφαλίζουν τα μονοπώλια του, έσβησε και το αστέρι του οίκου Φούγκερ.
Η διαφθορά στην πολιτική 500 χρόνια μετά: Το παράδειγμα της Γερμανίας
Αν και σύντομα συμπληρώνονται 500 χρόνια από τις αυτοκρατορικές εκλογές του 1519, όταν η δωροδοκία επτά Γερμανών Πριγκίπων από ένα Γερμανό τραπεζίτη αποτέλεσαν το ορόσημο μίας περιόδου όπου η διαπλοκή καθόρισε, σε μεγάλο βαθμό, τον ρου της ιστορίας σε γεωπολιτικό και οικονομικό επίπεδο, η πρόοδος που συντελέστηκε στην καταπολέμηση της διαφθοράς στο μεσοδιάστημα, μάλλον, δεν ήταν η αναμενόμενη.
Αυτό, όχι τόσο όσον αφορά στην εξέλιξη της νομοθεσίας και της κοινωνίας έτσι ώστε να αντιλαμβάνονται και να αντιμετωπίζουν τη διαφθορά ως αυτό που είναι στην ουσία της, δηλαδή μία ασθένεια απειλητική απέναντι στην ίδια τη δημοκρατία, όσο στην πραγματοποίηση των απαραίτητων μεταλλάξεων των δομών που παραδοσιακά λειτουργούν ως γενεσιουργές της διαφθοράς και στην παράλληλη ενίσχυση των θεσμών και των μηχανισμών που μπορούν να εγγυηθούν την προστασία του κοινωνικού και πολιτικοοικονομικού συστήματος απ” αυτήν.
Η διαφθορά είναι εξίσου καταδικαστέα και απορριπτέα όπου και αν συναντηθεί. Ωστόσο, όπως με κάθε τί άλλο, η σημασία της – και έτσι και το μέγεθος και το εύρος της βλάβης που μπορεί να προκαλέσει – εξαρτάται από τα ποιοτικά και ποσοτικά της χαρακτηριστικά. Μία μολυσμένη απ” τον ιό της διαφθοράς πολυεθνική εταιρία με μεγάλη και διεθνή δράση, είναι πολύ πιο επικίνδυνη απ” ότι μία διεφθαρμένη μεν αλλά πολύ μικρή εταιρία, περιορισμένη σε τοπικό επίπεδο. Με τον ίδιο τρόπο ένα επιρρεπές στη διαφθορά κράτος με πρωταγωνιστικό ρόλο σε διεθνές επίπεδο, αποτελεί πολύ μεγαλύτερη απειλή απ” ότι μία διεφθαρμένη αλλά μικρή χώρα της οποίας οι πράξεις έχουν αμελητέα επιρροή στα παγκόσμια δρώμενα.
Υπό αυτό το πρίσμα ιδωμένο, κράτη όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία, που όχι μόνο έχουν συστημικά μεγάλες και διεθνοποιημένες οικονομίες αλλά και κυρίαρχη θέση, οι πρώτες σε όλο τον κόσμο και η δεύτερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 500 εκ. ανθρώπων, επιβάλλεται να αποτελούν παραδείγματα, αν μη τι άλλο, έστω για την προσπάθεια απ” την πλευρά τους, για την αντιμετώπιση και την πάταξη της διαφθοράς.
Σύμφωνο Ηνωμένων Εθνών για τη Διαφθορά: Άρνηση επικύρωσης από τη Μέρκελ
Αυτό, όμως, δεν ισχύει μετά βεβαιότητας, τουλάχιστον στην περίπτωση της Γερμανίας η οποία όχι μόνο κατ” ουσίαν διστάζει να πράξει τα απαιτούμενα προκειμένου να καταπολεμήσει τη διαφθορά αλλά και τύποις αρνείται να προβεί στις βασικότερες από τις αναμενόμενες για ένα μοντέρνο κράτος ενέργειες για την αντιμετώπιση της, όπως το να επικυρώσει το Σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών ενάντια στην Διαφθορά στο δημόσιο τομέα, το οποίο το κόμμα της Καγκελαρίου Άνγκελας Μέρκελ απέρριψε για πολλοστή φορά τον περασμένο Αύγουστο, παρά τις διεθνείς πιέσεις και το γεγονός ότι έχει επικυρωθεί, ήδη, από 160 χώρες του ΟΗΕ. Μεταξύ των ελαχίστων χωρών που δεν επικύρωση τη συνθήκη για τη διαφθορά συγκαταλέγονται, πέρα από τη Γερμανία, η Βόρεια Κορέα, το Σουδάν και τη Συρία.
CDU: Οι βουλευτές μπορούν να διατηρούν θέσεις σε εταιρίες – Δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι
“Το Σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών ενάντια στην Διαφθορά απαιτεί τα κράτη να αυξήσουν τη διαφάνεια στη χρηματοδότηση των προεκλογικών εκστρατειών των κομμάτων, εξασφαλίζοντας ότι οι δημόσιοι λειτουργοί θα υπακούν στους κώδικες δεοντολογίας, ιδιαίτερα όσον αφορά στα δημόσια οικονομικά” αναφέρει σε άρθρο του σχετικά με το θέμα το Reuters, στις 09 Αυγούστου του 2012.
“Το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίδας Καγκελαρίου Άνγκελας Μέρκελ (CDU) είπε ότι δε θα επικυρώσει το Σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών ενάντια στην Διαφθορά στο δημόσιο τομέα … και ένας λόγος είναι πως αντιμετωπίζει του βουλευτές ως δημοσίους υπαλλήλους”, αναφέρει το Reuters στο άρθρο του, προσθέτοντας πως οι Γερμανοί Βουλευτές “ανησυχούν ότι για παράδειγμα θα μπορεί να τιμωρηθούν για το ότι διατηρούν θέσεις σε εταιρίες, στη βάση ότι θα υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων”.
Απόρριψη από την κυβέρνηση Μέρκελ αιτήματος 35 εταιριών για επικύρωση του Συμφώνου
Στον απόηχο μίας σειράς διαδοχικών σκανδάλων διαφθοράς στον πολιτικό και οικονομικό τομέα της Γερμανίας, οι επικεφαλής τριάντα πέντε εκ των μεγαλύτερων εταιριών της χώρας απέστειλαν γραπτώς το αίτημα τους για επικύρωση του Συμφώνου ενάντια στη Διαφθορά, καθώς “η αποτυχία επικύρωσης του βλάπτει την εικόνα των Γερμανικών εταιριών στις δραστηριότητες τους στο εξωτερικό”. “Μία δημοκρατική χώρα όπως η Γερμανία πρέπει να είναι αξιόπιστη” αναφέρει το γράμμα. Ωστόσο η γερμανική κυβέρνηση απάντηση με απόρριψη του αιτήματος για άρνηση επικύρωσης της Συμφώνου ενάντια στη Διαφθορά.
SPD: Η Γερμανική βιομηχανία ντρέπεται για τη διαφθορά στη Γερμανική κυβέρνηση
Tο Σοσιαλδημοκρατικό γερμανικό κόμμα SPD, έχει καλέσει τη γερμανική κυβέρνηση να επικυρώσει τη συνθήκη ουκ ολίγες φορές με την πιο πρόσφατη το καλοκαίρι του 2012. :“Δύσκολα μπορεί να γίνει (το θέμα) πιο ντροπιαστικό απ” ότι είναι” ανέφερε, σύμφωνα με το Reuters, ο Frank-Walter Steinmeier επικεφαλής του SPD, προσθέτοντας ότι “εν συντομία, η Γερμανική βιομηχανία ντρέπεται για τη Γερμανική κυβέρνηση”.
Transparency International: Η Γερμανία έχει μπει σε μία εξευτελιστική θέση
Το Βερολίνο έχει δημιουργήσει μία “απαράδεκτη και σκανδαλώδη συμφωνία … και η Γερμανία έχει μπει σε μία εξευτελιστική θέση” θα πει στη DW για το θέμα ο επικεφαλής της Διεθνούς Διαφάνειας στην Γερμανία ( Transparency International) Christian Humborg προσθέτοντας ότι “οι Γερμανοί ηγέτες καλούν άλλες χώρες να καταπολεμήσουν τη διαφθορά αλλά αποτυγχάνουν οι ίδιοι να εφαρμόσουν το σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών”.
ΗΠΑ: Η Μέρκελ σταμάτησε νομοσχέδιο για δωροδοκίες πολιτικών και διαφθορά εταιριών
Σε έγγραφο της αμερικανικής πρεσβείας στο Βερολίνο με ημερομηνία 5 Φεβρουαρίου 2010 αναφέρεται ότι η Transparency International επιθυμεί μία γρήγορη επικύρωση του Συμφώνου για τη Διαφθορά με στόχο την αντιμετώπιση της δωροδοκίας των μελών του κοινοβουλίου αλλά και τη δημιουργία ενός μητρώου εταιριών που έχουν καταδικαστεί για διαφθορά ώστε να απαγορεύεται να συμμετέχουν σε διαγωνισμούς για δημόσια έργα. “Ένα προσχέδιο νόμου πέρασε την κάτω βουλή του Γερμανικού Κοινοβουλίου αλλά το σταμάτησαν οι αντίπαλες παρατάξεις στην άνω βουλή το 2002. Η συμμαχία CDU-SPD (της Καγκελαρίου Μέρκελ) δεν συμπεριέλαβε παρόμοια πρωτοβουλία στο πρόγραμμα της έκτοτε” αναφέρει το έγγραφο της αμερικανικής πρεσβείας.
Όχι Μέρκελ και στη Σύμβαση Ποινικού Δικαίου του Συμβουλίου της Ευρώπης
Δεν είναι, όμως, μόνο το Σύμφωνο εναντίον της Διαφθοράς που αρνείται να επικυρώσει η Γερμανία αλλά και η Σύμβαση Ποινικού Δικαίου του Συμβουλίου της Ευρώπης την οποία έχουν επικυρώσει όλα τα αναπτυγμένα κράτη του κόσμου.
Σκληρή κριτική στη Γερμανία από Συμβούλιο της Ευρώπης, ΕΕ, OECD, GRCO & ΗΕ
Ο Όμιλος Κρατών εναντίον της Διαφθοράς (Group of State against Corruption – GRECO) έχει επανειλημμένα κατακρίνει σκληρά τη Γερμανία για την έλλειψη προόδου και πολιτικής θέλησης στην καταπολέμηση της διαφθοράς και ειδικά για την αποτυχία της να αντιμετωπίσει βασικά ζητήματα όπως η δωροδοκία μελών του κοινοβουλίου και τα εξωκοινοβουλευτικά εισοδήματα, αναφέρει σε έκθεση με τίτλο, Γερμανία ο ουραγός στην καταπολέμηση της διαφθοράς ο καθηγητής νομικής Arcadius Pulito
Μέχρι σήμερα και για δεκατέσσερα χρόνια η Γερμανία δικαιολογεί την αποτυχία της να επικυρώσει τη Σύμβαση Ποινικού Δικαίου του Συμβουλίου της Ευρώπης με το επιχείρημα ότι πρέπει να ετοιμάσει επαρκή νομοθετικά μέτρα, γράφει ο Pulito. “Η γερμανική πολιτική κάστα έχει επιδείξει μία ανησυχητική αδιαφορία για τις παγκόσμιες τάσεις (στην καταπολέμηση της διαφθοράς) όπως επίσης μία υπεροψία που είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτή. Ως αποτέλεσμα η Γερμανία δέχεται αυστηρή κριτική για χρόνια από το Συμβούλιο της Ευρώπης, την ΕΕ, τον OECD και τα ΗΕ για το ότι δεν εναρμονίζει τη νομοθεσία της για τη διαφθορά με τα διεθνή πρότυπα”
Spiegel: Η Γερμανία μένει πίσω στη μάχη εναντίον της διαφθοράς
Κριτική από το Συμβούλιο της Ευρώπης: Η Γερμανία μένει πίσω στη μάχη εναντίον της διαφθοράς” γράφει σε δημοσίευμα του το Spiegel στις 28 Νοεμβρίου 2012. “Η Γερμανική κυβέρνηση αποτυγχάνει να υιοθετήσει πιο αυστηρούς νόμους για να καταπολεμήσει την παράνομη χρηματοδότηση και τη δωροδοκία των μελών του κοινοβουλίου” αναφέρει το δημοσίευμα προσθέτοντας ότι ενώ το 2011 η GRECO ενημέρωσε τη Γερμανία πως εφαρμόζει μόνο τέσσερις από τις δεκαέξι συστάσεις της, η γερμανική κυβέρνηση “δεν έπραξε τίποτε”.
“Οι ελλείψεις που αναγνωρίστηκαν στη νομοθεσία για τη δωροδοκία, όπως η περιορισμένη ποινικοποίηση της δωροδοκίας των μελών του κοινοβουλίου” αποτελούν σημαντικά κενά στη Γερμανική νομοθεσία, αναφέρει η έκθεση της GRECO, τονίζοντας ότι η νομοθεσία πάσχει και όσον αφορά στην ποινικοποίηση της δωροδοκίας ξένων και διεθνών αξιωματούχων καθώς και στη δωροδοκία στον ιδιωτικό τομέα.
Άρνηση Μέρκελ για μείωση του ποσού/ορίου δημοσιοποίησης δωρεών σε βουλευτές:
“Η GRECO άσκησε, κριτική στην προσέγγιση της χρηματοδότησης των γερμανικών κομμάτων” αναφέρει το Spiegel. “Οι ειδικοί κάλεσαν τη Γερμανία να μειώσει το όριο για την αυτόματη δημοσιοποίηση των προσωπικών δωρεών στα 50 χιλιάδες ευρώ αλλά η κεντροδεξιά συμμαχία της Καγκελαρίου Άνγκελας Μέρκελ … δεν είδε κανένα λόγο για να προχωρήσει σε αυτό το βήμα” γράφει το Spiegel προσθέτοντας ότι οι Financial Times της Γερμανίας ανέφεραν ότι ο βουλευτής του CDU Norbert Lmmert έγραψε μία έκθεση προς το κόμμα του ζητώντας να κριθεί παράνομη η δωροδοκία των νομοθετών.
Global Integrity: Η διαφθορά στη Γερμανία εξαπλώνεται όπως ο καρκίνος
“Είτε στην πολιτική, είτε στη διοίκηση ή την οικονομία, τις δημοτικές επιχειρήσεις, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ή τα νοσοκομεία, ένα πράγμα παραμένει σταθερό: η διαφθορά στη Γερμανία εξαπλώνεται όπως ο καρκίνος”. Η γλαφυρή αυτή διαπίστωση για την έκταση και το βάθος του προβλήματος της διαφθοράς στη Γερμανία προέρχεται από αποκαλυπτική έκθεση του 2004 για τη Γερμανία της Global Integrity, παγκόσμιας ανεξάρτητης αρχής για τη διαφθορά με έδρα στην Ουάσιγκτον.
“Γερμανική πολιτική και διαφθορά για πολλά χρόνια συνδεδεμένες”
Στην έκθεση της η Global Integrity διαπιστώνει πως “η γερμανική πολιτική και η διαφθορά είναι συνδεδεμένες εδώ και πολλά χρόνια .. Κάθε φορά που οι Γερμανοί εισαγγελείς και φορολογικές αρχές συναντούν περιπτώσεις διαφθοράς, ανακαλύπτουν ίχνη που οδηγούν αναπόφευκτα στον πολιτικό στίβο.
“Η δωροδοκία το “οξυγόνο” των Γερμανών πολιτικών”
Σύμφωνα με την Global Integrity το πραγματικό “οξυγόνο” των Γερμανών πολιτικών δεν είναι άλλο από τη δωροδοκία: “οι πολιτικοί παίρνουν “οξυγόνο” – ευφημισμός των μυημένων για τη δωροδοκία” αναφέρει στην έκθεση της.
Δημόσιος τομέας: Κανένα σημαντικό έργο χωρίς δωροδοκία
“Οι αξιωματούχοι στο δημόσιο τομέα και οι δημόσιοι υπάλληλοι δωροδοκούνται, οι διευθυντές κατευθύνουν τεράστια ποσά στις δικές τους τσέπες” αναφέρει η έκθεση προσθέτοντας πως “κανένα σημαντικό έργο δεν θα ήταν δυνατό χωρίς δωροδοκία”.
“Η διαφθορά εκτείνεται στους επικεφαλής του πολιτικού τομέα”
“Η διαφθορά είναι μέρος της γερμανικής σημερινής πραγματικότητας, και εκτείνεται στους επικεφαλής του πολιτικού τοπίου.” γράφει η Global Integrity. Στην έκθεση της η Global Integrity φέρνει ως ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα του ότι η διαφθορά στη Γερμανία φτάνει μέχρι τα ανώτατα κυβερνητικά κλιμάκια της χώρας, το σκάνδαλο Flick, στα πλαίσια του οποίου αποκαλύφθηκε ένα οργανωμένο σύστημα διαφθοράς που είχε συστήσει και λειτουργούσε επί δεκαετίες ο επικεφαλής του CDU και Καγκελάριος της Γερμανίας από το 1982 μέχρι το 1998, Χέλμουτ Κολ. Η έκθεση αναφέρεται συγκεκριμένα και στον πρώην επικεφαλής του CDU Γόλφανγκ Σόιμπλε ως ενός από τους πιο κοντινούς και έμπιστους ανθρώπους του Κολ και στη συμμετοχή και δωροδοκία του από σύστημα διαφθοράς του πρώην Καγκελαρίου.
“Πολιτικό καρτέλ εξυπηρέτησης ιδιοτελών συμφερόντων” το Γερμανικό πολιτικό σύστημα
“Το Γερμανικό πολιτικό σύστημα δε μπορεί να γίνει κατανοητό χωρίς να εκτιμηθεί ο κυρίαρχος ρόλο που παίζει σε αυτό το πολιτικό καρτέλ εξυπηρέτησης ιδιοτελών συμφερόντων” αναφέρει σε ερευνητική του έκθεση για τη διαφθορά του πολιτικού συστήματος στη Γερμανία ο καθηγητής δημοσίου, δημοσιονομικού δικαίου και συνταγματικής θεωρίας Hans Herbert von Arnim, ο οποίος διετέλεσε κατόπιν επιλογής του από την Ομοσπονδιακή Προεδρία της Γερμανίας, μέλος της επιτροπής ανεξάρτητων ειδικών για θέματα νομιμότητας στη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων.
“Το σύστημα έχει αναπτύξει μία εξαιρετική ευαισθησία στη διαφθορά, στην ευνοιοκρατία και την παραβίαση των δημοκρατικών αρχών. Το Συνταγματικό Δικαστήριο έχει υπάρξει περιορισμένης αποτελεσματικότητας στη διόρθωση αυτού και οι ψηφοφόροι έχουν σχεδόν αποδυναμωθεί” αναφέρει ο Herbert.
Ο πλούσιος μπορεί, νομίμως, να δώσει στο Γερμανό βουλευτή ένα σάκο χρήματα
“Οι Γερμανοί βουλευτές έχουν πολλά προνόμια” γράφει ο Herbert. “Ο νόμος δεν απαγορεύει στον πλούσιο να δώσει ένα ολόκληρο σάκο με χρήματα ως προσωπική δωρεά σε ένα νομοθέτη. Δεν απαιτείται (η δωρεά) να αφορά σε πολιτική εργασία ή στην προεκλογική καμπάνια του πολιτικού αλλά αντίθετα μπορεί να είναι για προσωπική του χρήση”.
Τα εισοδήματα των βουλευτών από “δώρα” φορολογούνται λιγότερο χάρη στο “Δωρο-Φόρο”
Όχι μόνο είναι νόμιμο για τους Γερμανούς βουλευτές να λαμβάνουν σάκους με χρήματα ως δώρα αλλά και τα εισοδήματα από τέτοιες πηγές φορολογούνται με χαμηλότερο συντελεστή χάρη σε ειδικό “Δωρο -Φόρο” που ισχύει στη Γερμανία, αναφέρει ο Γερμανός καθηγητής δημοσίου δικαίου, Hans Herbert.
Αγοράζοντας πολιτική επιρροή με αμειβόμενες εταιρικές θέσεις
“Το μεγάλο κεφάλαιο έχει και άλλους τρόπους κάτω από το Γερμανικό Δίκαιο για να μετατρέψει την οικονομική δύναμη σε πολιτική επιρροή” αναφέρει ο Herbert. “Οι νομοθέτες μπορούν να γίνουν διευθύνοντες σύμβουλοι λομπίστικων οργανισμών και παρόλα αυτά να κρατήσουν τη βουλευτική τους ιδιότητα. Μπορούν να λαμβάνουν δύο πλήρεις μισθούς, έναν ως μέλη του κοινοβουλίου και ένα ως λομπίστες”.
Νόμιμη η χρηματοδότηση γερμανικών πολιτικών κομμάτων με δωρεές απεριόριστου ύψους
“Τα πολιτικά κόμματα μπορούν να αποδέχονται χρήματα χωρίς περιορισμό ύψους από τη βιομηχανία ή αλλού υπό τη μορφή των αποκαλούμενων δωρεών” γράφει ο Herbert αναφέροντας το παράδειγμα εταιρίας που έκλεισε κρατικό συμβόλαιο ύψους δισεκατομμυρίων με την υποστήριξη υπουργού του CDU έχοντας προηγουμένως προβεί σε δωρεά μερικών εκατομμυρίων στο κόμμα.
Αυτός που κάθεται σε γυάλινο σπίτι δε θα ρίξει στον άλλον πέτρες
“Στις “εντελώς νόμιμες” επιλογές που οι πολιτικοί κρατούν ανοιχτές για τους ίδιους μπορεί κανείς να βρει μία απάντηση στην ερώτηση που γίνεται συχνά γιατί οι Γερμανοί πολιτικοί πολεμούν τη διαφθορά με μισή καρδιά” γράφει ο Herbert. “Όταν οι πολιτικοί και τα πολιτικά κόμματα μπορούν να παραμένουν ατιμώρητοι για την αποδοχή “δωρεών” του λείπει το απαραίτητο κίνητρο για αποφασιστική δράση κατά της διαφθοράς των άλλων. Αυτός που κάθεται σε γυάλινο σπίτι δε θα ρίξει στον άλλον πέτρες” λέει χαρακτηριστικά ο Herbert.
Ο πρώην Καγκελάριος Χέλμουτ Κολ του CDU είχε υιοθετήσει πρακτικές της Μαφίας
Όταν αποκαλύφθηκε το σύστημα διαφθοράς που είχε οργανώσει ο πρώην Γερμανός Καγκελάριος και επικεφαλής του CDU, Χέλμουτ Κολ, η μόνη κύρωση που είχε ήταν ότι υποχρεώθηκε να παραιτηθεί από την προεδρία του κόμματος του. Αυτό παρά το γεγονός ότι βρέθηκε να έχει λάβει εκατομμύρια μάρκα από δωρητές που δεν αποκάλυψε ποτέ. Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν αποκαλύπτει ποιοι είναι αυτοί από τους οποίους πήρες χρήματα και ποιο λόγο του τα έδωσαν υποστήριξε “ότι είχε δώσει το λόγο του ότι η ταυτότητα τους θα παραμείνει μυστική” όπως γράφει στην έκθεση του ο Herbert. “Αυτή είναι μία συμπεριφορά που αρμόζει περισσότερο στη Μαφία” συμπληρώνει ο καθηγητής.
Το CDU/CSU και το SPD ελέγχουν το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο
Ο καθηγητής δημοσίου, δημοσιονομικού δικαίου και συνταγματικής θεωρίας περιγράφει ένα πολιτικό σύστημα που έχει καταλύσει την ανεξαρτησία τουΟμοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου (Bundesverfassungsgericht, BVerfG) το οποίο έχει ευρύτατες αρμοδιότητες ελέγχου της συμμόρφωσης της εκτελεστικής και της νομοθετικής εξουσίας με το Σύνταγμα.
Το ΟΣΔ αποτελείται από 16 σικαστές κατανεμημένους σε δύο τμήματα των οκτώ δικαστών. “Οι μισοί από τους δικαστές καθορίζονται από το CDU/CSU και οι άλλοι μισοί από το SPD” γράφει ο Herbert. “Έξι δικαστές είναι, συνήθως, μέλη της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης, έξι είναι μέλη του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος και τέσσερις είναι κοντά είτε στο ένα είτε στο άλλο μεγάλο κόμμα”. “Η όλη διαδικασία επιλογής είναι αντισυνταγματική” καταλήγει ο Herbert.
Η Δημοκρατία στη Γερμανία είναι μία ωραία ψευδαίσθηση
“Η Δημοκρατία στη Γερμανία είναι, σε ένα βαθμό, μία ωραία ψευδαίσθηση” γράφει ο Herbert. “Παρά τις πολλές εκστρατείες για το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο, τα δεκαέξι πολιτειακά κοινοβούλια και τις 15.000 τοπικές κυβερνήσεις, οι πολίτες δεν έχουν πραγματικά καμία φωνή. Η πολιτική τάξη καταλαμβάνει όλες τις στρατηγικές θέσεις και λειτουργεί εκ των έσω. Οι πολιτικές ευθύνες των κομμάτων και των κατεστημένων φορέων έχουν γίνει σε μεγάλο βαθμό ανύπαρκτες” γράφει ο Herbert.
Η πολιτική τάξη έπλασε το σύστημα πάνω στα συμφέροντα της
“Η μεγαλύτερη αιτία ανησυχίας είναι ότι η πολιτική τάξη έχει πλάσει σταδιακά το σύστημα έτσι ώστε να συμμορφώνεται με τα συμφέροντά της” υπογραμμίζει ο Herbert.
Το “Σύστημα Κολ” γέννησε ένα ολοκληρωμένο “Δευτερεύον Σύστημα”
“Ο Κολ έδειξε με το επονομαζόμενο “Σύστημα Κολ” απέδειξε ότι η δίψα για δύναμη, επιρροή, θέση και χρήμα ήταν το κυρίαρχο κίνητρο του και ότι είχε συνεχώς την εντύπωση πως οι μη βολικοί νόμοι μπορούν να παραβλεφθούν” γράφει ο Herbert. “Αλλά ο Κολ και το κόμμα του δεν είναι οι μόνοι εκφραστές αυτού του συστήματος που τελειοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των 25 ετών που ήταν ηγέτης της πολιτικής του παράταξης. Πολλοί επιτυχημένοι επαγγελματίες πολιτικοί από άλλα κόμματα υποχρεώθηκαν να υιοθετήσουν τις ίδιες τακτικές. Έτσι σήμερα έχουμε στην πραγματικότητα ένα “Δευτερεύον Σύστημα” κάτω από το επίσημο συνταγματικό σύστημα” καταλήγει ο Herbert.
Στη Γερμανία μόνο οι ηλίθιοι πρέπει να ληστέψουν τράπεζα για να βγάλουν χρήματα
Σε άρθρο του Economist με τίτλο “Η διαφθορά στη Γερμανία – Ο υπερβολικός βαθμός της” αναφέρεται ένα χαρακτηριστικό σχόλιο του πρώην υπουργού Εσωτερικών της Γερμανίας Baden-Württemberg, το οποίο έγινε στη σκιά της αποκάλυψης μίας σειράς υποθέσεων διαφθοράς που συνέδεαν τη γερμανική πολιτική με την οικονομία.“Σκάνδαλα φοροδιαφυγής, εταιριών φαντασμάτων και πλαστών τιμολογίων” είναι κάποιες από τις αιτίες που αναφέρει ο Economist ότι έκαναν τον υπουργό Εσωτερικών της Γερμανίας να πει πως στη Γερμανία “μόνο οι ηλίθιοι πρέπει να ληστέψουν τράπεζα για να βγάλουν χρήματα”.
Η διαφθορά κοστίζει στη Γερμανία €250 δις το χρόνο
Η διαφθορά κοστίζει στη Γερμανία 250 δις ευρώ το χρόνο, γράφει σε δημοσίευμα της η Die Welt αναφερόμενη σε έρευνα του 2012 του καθηγητή οικονομικών Friedrich Schneider (του πανεπιστημίου Linz στην Αυστρία). Σύμφωνα με την έρευνα “όσο χειρότερη είναι η οικονομία τόσο πιο ανοιχτοί είναι οι άνθρωποι σε ένα καφέ φάκελο κάτω από το τραπέζι”.
Το κόστος της διαφθοράς στη Γερμανία υπολογίστηκε από τον Schneider με βάση επίσημα στοιχεία της Transparency International τα οποία είναι πιθανό να είναι συντηρητικά και ως εκ τούτου να μην αποτυπώνουν το αληθινό μέγεθος του προβλήματος της διαφθοράς στη Γερμανία. Παρόλα αυτά, ακόμη και αν το νούμερο στο οποίο κατέληξε ο καθηγητής Schneider είναι σωστό, η Γερμανία χάνει κάθε χρόνο περίπου το 10% του ΑΕΠ της εξαιτίας της διαφθοράς του πολιτικού της συστήματος. Αυτή μπορεί να είναι η απάντηση στο γιατί η γερμανική οικονομία είναι μονίμως αρρωστημένη όπως την χαρακτηρίζει στη δική του έρευνα ο καθηγητής Herbert.
Η διαφθορά ως απάντηση στο αίνιγμα της αιώνιας μηδενικής ανάπτυξης της Γερμανίας;
Από το 1991 μέχρι σήμερα, η μεγαλύτερη αύξηση που έχει καταγράψει ποτέ το γερμανικό ΑΕΠ ήταν της τάξης του 2,1%, τον Ιούνιο του 2010. Στο διάστημα αυτό των δύο δεκαετιών η μέση ανάπτυξη του γερμανικού ΑΕΠ ήταν μόλις 0,29%, ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά στον κόσμο. Ελλείψει του ήμισυ του κόστους της διαφθοράς, όπως το έχει υπολογίσει ο καθηγητής Schneider (προσαρμοσμένο κατά έτος) η Γερμανία θα παρουσίαζε εντυπωσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης, ενώ το χρέος της θα ήταν σχεδόν ανύπαρκτο και το δημοσιονομικό της πλεόνασμα από τα μεγαλύτερα διεθνώς. Το κυριότερο, όλα τα πολυδιαφημιζόμενα μέτρα λιτότητας που έλαβε η Γερμανία στις αρχές της περασμένης δεκαετίας και τα οποία υποτίθεται πως βοήθησαν στη δημιουργία του σημερινού “γερμανικού θαύματος” (;) δε θα υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να έχουν υιοθετηθεί Το μόνο που χρειαζόταν για να απογειωθεί η γερμανική οικονομία ήταν να παταχθεί η διαφθορά αλλά αυτό ήταν και το τελευταίο το οποίο θα προθυμοποιούνταν να κάνει το πολιτικό της σύστημα οπότε επέλεξε, με πενιχρά αποτελέσματα, να επιβάλλει μέτρα λιτότητας στο γερμανικό λαό (προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης τα μέτρα λιτότητας αυτά δεν είχαν την παραμικρή σχέση ως προς την σκληρότητα, το μέγεθος και τη διάρκεια τους με αυτά που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα)
Η διαφθορά κοστίζει κάθε χρόνο στους Γερμανούς 1,3 φορές το ΑΕΠ της Ελλάδας
Το κόστος της “διάσωσης” της ελληνικής οικονομίας για τους Γερμανούς φορολογούμενους αποτελεί καθημερινό θέμα αναφοράς των γερμανικών ΜΜΕ από το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης. Ωστόσο η “διάσωση” της Ελλάδας δεν έχει κοστίσει στην πραγματικότητα στο Γερμανό φορολογούμενο ούτε ένα ευρώ, αφού η Γερμανία παράσχει μόνο εγγυήσεις για δάνεια του ΤΧΣ και όχι χρήματα από τον προϋπολογισμό της ενώ η διαφθορά του ίδιου του γερμανικού πολιτικού συστήματος κοστίζει στους Γερμανούς κάθε χρόνο 1,3 φορές το ΑΕΠ της Ελλάδας και αθροιστικά από το 2010 έχει κοστίσει περί τα 750 δις ευρώ, δηλαδή περίπου 40 φορές το ΑΕΠ της Κύπρου. Οι Γερμανοί ανησυχούν πως διασώζουν με τα χρήματα τους την Ελλάδα όταν στην πράξη το μόνο που “διασώζουν” κάθε χρόνο είναι ένα οργανωμένο γερμανικό “Δευτερεύον Σύστημα” διαφθοράς, κάνοντας το όλο και περισσότερο πλούσιο εις βάρους τους.
Σκάνδαλα διαφθοράς σε όλους του βασικούς τομείς της Γερμανικής οικονομίας
Τα σκάνδαλα διαφθοράς στη Γερμανία είναι απεριόριστα και αφορούν, σχεδόν, σε όλους τους βασικούς κλάδους της οικονομίας, της δημόσιας διοίκησης, της βιομηχανίας κλπ. Εκτείνονται απότ τον τραπεζικό κλάδο μέχρι τις αυτοκινητοβιομηχανίες, τα φάρμακα, τα νοσοκομεία, τα πανεπιστήμια, τα ταχυδρομεία, τα δημόσια έργα, την αστυνομία, το στρατό, την τεχνολογία, τη βαριά βιομηχανία, τον κλάδο ενέργειας κλπ.
Διεθνή καρτέλ Γερμανικών εταιριών – Χειραγώγηση τιμών βασικών προϊόντων
Σύμφωνα με το Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών η Γερμανία είναι άνδρο καρτέλ με διεθνή δράση. Μερικά από τα κυριότερα καρτέλ που αναγνωρίστηκαν από διάφορες αρχές σε ολόκληρο τον κόσμο και που έχουν καταδικαστεί στην πληρωμή τεράστιων προστίμων αφορούσαν σε προϊόντα όπως ο καφές, ο χαλκός, πλαστικά συνθετικά, συνθετικά λάστιχα, βιταμίνες, χημικά, φυσικό αέριο κλπ.
Σε σκανδαλώδεις περιπτώσεις γερμανικών καρτέλ με διεθνή λειτουργία οι αρχές διαπίστωσαν χειραγώγηση των τιμών σε παγκόσμιο επίπεδο σε προϊόντα όπως οι βιταμίνες αλλά και σε πιο περιορισμένο βαθμό του καφέ, προϊόντων φυσικού αερίου, χαλκού και άλλα.
Μερικές από τις εταιρίες που καταδικάστηκαν σε πρόστιμα για τη συμμετοχή τους σε καρτέλ (γερμανικές ή συνεργαζόμενες με γερμανικές για τη δημιουργία και λειτουργία καρτέλ) είναι:
Mueller Industries, Austria Buntmetall, Boliden AB, Boliden Cuivre Zinc, Buntmetall Amstetten, Deno Acquisition, Deno Holding Company, Europa Metalli SpA, HME Nederland BV, Halcor SA, IMI Plc, KM Europa Metal AG, Mueller Europe Ltd, Outokumpu Oyj, Tréfimétaux SA, WTC Holding Wieland Werke AG, Yorkshire Copper Tchibo, Melitta, Dallmayr Degussa AG, Akzo Nobel Chemicals, Akzo Nobel NV, Arkema SA, Caffaro, Chemoxal, Edison SpA, Eka Chemicals, Elf Aquitaine, FMC Corporation, FMC Foret, KEMIRA OYJ, L’Air Liquide, SNIA, Solvay NV,
Solvay Solexis, Total SA okohama Rubber Co, Bridgestone, Bridge stone Industri, ContiTech AG,
Continental AG, Dunlop Oil & Marine, Manuli Rubber Indust, Parker Hannifin Corp, Parker ITR Srl, Trelleborg AB, Trelleborg Industrie, Hoechst AG, Akzo Nobel AB, Akzo Nobel Base Chem, Ak
zo Nobel Chemicals, Akzo Nobel Funct, Akzo Nobel NV, Akzo No bel Nederland, Arkema SA, Clariant AG, Clariant GmbH, Eka Chemical s, Elf Aquitaine , BPB, Gyproc Benelux, Knauf W.G. KG, La farge SA , UPM-Kymmene Oyj, Armando Álvarez SA, BPI, Bernay Film Plastiqu,
Bischof + Klein FR, Bischof + Klein GmbH, Bonar Technical Fabr, Cofira-Sac SA, Combipac BV, FL Smidth & Co A/S, FLS Plast A/S, Fardem Packaging BV, Groupe Gascogne, JM Gesellschaft, KV Stempher CV, Kendrion NV, Low & Bonar plc, Nordenia IAG, Nordfolien GmbH, Plástic
os Españoles, RKW, Sachsa Verpackung, Stempher BV, Trioplast Industrie r, Trioplast Wittenheim , Bayer AG, DOW Deutschland Inc, Dow Chemical Company , Dow Deutschland, Dow Europe GmbH, Eni SpA, Kaucuk as, P olimeri Europa SpA, Shell NL Chemie BV, Shell Nederland BV, Shell Petro leum NV, Trade-Stomil Ltd, Unipetrol as , ASF AG, Aventis SA, Daiichi, Eisai Co Ltd, F. Hoffmann-La Roche, Kongo Chemical Co, Lonza AG, Merck KGaA, Solvay Pharmaceu
tic, Sumika Fine Chemical, Sumitomo Chemical Co, Takeda Chemical Ind , Tanabe Seiyaku Co
Σκάνδαλο χειραγώγησης διεθνών τραπεζικών επιτοκίων
“Η Deutsche Bank είναι μία από τις αρκετές Ευρωπαϊκές τράπεζες που βρίσκονται υπό έρευνα από τις ρυθμιστικές αρχές για τον ενδεχόμενο ρόλο τους στη χειραγώγηση του επιτοκίου αναφοράς ” γράφει το Reuters, αναφερόμενο σε ένα σκάνδαλο με διάρκεια 22 και πλέον ετών (FT) και που αφορά μία αγορά παραγώγων προϊόντων ύψους 350 τρις δολαρίων.
Σκάνδαλα διαφθοράς στην πολιτική
Τα σκάνδαλα στην πολιτική στη Γερμανία αφορούν, κυριολεκτικά, σε χιλιάδες περιπτώσεις και πρέπει να εξετάζονται ανά μήνα. “Κάθε φορά που οι Γερμανικοί εισαγγελείς και οι φορολογικές αρχές έρχονται αντιμέτωπες με περιπτώσεις διαφθοράς, αναπόφευκτα ανακαλύπτουν ίχνη που οδηγούν στην πολιτική αρένα” γράφει έκθεση της Global Integrity για τη διαφθορά στη Γερμανία αναφέροντας ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου στο Wuppertal, μία πόλη 370 χιλιάδων κατοίκων, οι αρχές εντόπισαν μέσα σε λίγα χρόνια 600 περιπτώσεις διαφθοράς πολιτικών, δημοσίων λειτουργών και εκκλησιαστικών ηγετών.
Το τελευταίο διάστημα η κυβέρνηση Μέρκελ έχει βρεθεί στο επίκεντρο πολλών σκανδάλων με πιο πρόσφατο αυτό του Ομοσπονδιακού Προέδρου της Γερμανίας, προσωπική επιλογής της κ Μέρκελ και πρώην υποψηφίου για την προεδρία του CDU, ο οποίος και αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Η υπόθεση του Προέδρου της Γερμανικής Ομοσπονδίας, Christian Wulff, αφορούσε στη λήψη προσωπικών δανείων και την απόπειρα απειλής και αποσιώπησης των ΜΜΕ και κατά τη διάρκεια της αποκάλυψης του το 2012 θεωρήθηκε πως θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και στην πτώση της κυβέρνησης Μέρκελ. Όχι μόνο δε συνέβη αυτό αλλά το σκάνδαλο δεν άγγιξε καν την Καγκελάριο σε μία ένδειξη της ανοχής και της ανοσίας του γερμανικού πολιτικού συστήματος απέναντι στη διαφθορά.
Το “Δευτερεύον Σύστημα”
Μετά από όσα αναφέρθηκαν παραπάνω διαπιστώνει κανείς πως οι σημερινοί “πρίγκιπες” του γερμανικού πολιτικού συστήματος δε διαφέρουν και πολύ ως προς την ηθική και τη ροπή τους στη διαφθορά και τη δωροληψία από τους επτά διεφθαρμένους Γερμανούς Πρίγκιπες που πούλησαν την ψήφο τους στις εκλογές του 1519 σε αυτόν που πρόσφερε τα περισσότερα χρήματα. Όπως τότε έτσι και σήμερα, στη Γερμανία λειτουργούν δύο διαφορετικά πολιτικά συστήματα: ένα προφανές και ένα υπόγειο με το δεύτερο να είναι αυτό που κινεί τα νήματα και χαράζει την ιστορία.
Επίσης, μετά από όλα τα παραπάνω, φαίνεται να προκύπτει αβίαστα η απάντηση στο ερώτημα γιατί η Καγκελάριος Μέρκελ αρνείται να επικυρώσει το Σύμφωνο εναντίον της Διαφοράς και τη Σύμβαση Ποινικού Δικαίου του Συμβουλίου της Ευρώπης καθώς και γιατί έθαψε το νομοσχέδιο για τη δημιουργία μητρώου διεφθαρμένων εταιριών και σκληρότερης αντιμετώπισης της παροχής δωρεών στους βουλευτές και χρηματοδότησης στα πολιτικά κόμματα.
Ως Καγκελάριος της Γερμανίας και επικεφαλής του CDU η κ. Μέρκελ, γέννημα θρέμμα του “Δευτερεύοντος Συστήματος” και αγαπημένο “κοριτσάκι′ του Χέλμουτ Κόλ, όπως συνήθιζε να την αποκαλεί ο πρώην Γερμανός Καγκελάριος, είναι παράλληλα επικεφαλής και υπερασπιστής του οργανωμένου υπόγειου γερμανικού συστήματος διαφθοράς, μία θέση την οποία κληρονόμησε με τον ίδιο τρόπο που οι Αυτοκράτορες και οι Βασιλιάδες το 1500 κληρονομούσαν τα χρέη των προκατόχων τους.
Γιατί η λυπηρή αλήθεια είναι πως η ανάληψη της ηγεσίας οποιουδήποτε από τα δύο μεγάλα κόμματα της Γερμανίας, συνεπάγεται την αναγνώριση του ΄χρέους” του κόμματος στα συμφέροντα που διαχρονικά το υποστηρίζουν και την υπόσχεση της αποπληρωμής του με τόκο. Το τραγικότερο όλων, ωστόσο, είναι πως προκειμένου το γερμανικό πολιτικό σύστημα να αποτρέψει την “πτώχευση” του από το “χρέος” στα συμφέροντα που το δανειοδοτούν και προκειμένου να συνεχίσει να απολαμβάνει τα δώρα που το “Δευτερεύον Σύστημα” του εξασφαλίζει όσο παρατείνεται η διάρκεια ζωής του, χρειάστηκε να αποδεχτεί και να μάθει να ζει με την ιδέα της ηθικής του χρεοκοπίας.
Παράρτημα: Αποκόμματα Εγγράφων
* Ο Πάνος Παναγιώτου είναι τεχνικός αναλυτής χρηματιστηριακών αγορών, εκδότης τουwww.analitis.gr , διευθυντής της Ελληνικής Κοινότητας Τεχνικών Αναλυτών στην Αγγλία (www.ekta.gr) και διευθυντής εκπαίδευσης και έρευνας της Enalos LTD στο Λονδίνο. Είναι δημιουργός λογισμικών αυτοματοποίησης της τεχνικής ανάλυσης (3F, ModiStock) και συγγραφέας χρηματιστηριακών και οικονομικών βιβλίων. Άρθρα και συνεντεύξεις του δημοσιεύονται για μιάμιση δεκαετία σε πληθώρα ΜΜΕ ενώ είναι συχνός καλεσμένος σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές.
** Το άρθρο του κ. Παναγιώτου δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο www.analitis.gr