EN AΘΗΝΑΙΣ ..ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΑ ΠΑΤΗΣΙΑ

Εν Αθήναις...κάποτε στα Πατήσια

"Το εργοστάσιο κτίστηκε το 1914 και επιλέχθηκε η περιοχή στο τέλος της Πατησίων λόγω του ομαλού εδάφους (γεμάτο αμπέλια και κήπους), του άφθονου νερού από το ρέμα του Ποδονίφτη και της γειτνίασης με τη σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών-Κηφισίας. Αποτελούνταν από έξι πτέρυγες που περιλάμβαναν το μηχανοστάσιο, αίθουσα μηχανών για το πρώτο και το τελευταίο ξάσιμο, αίθουσα με κλωστικά μηχανήματα για το πρώτο κλώσιμο, διπλοστρεπτικές μηχανές «τέλειου κλωσίματος», τμήμα παρασκευής στημόνων, φινιστήριο και αίθουσες γυναικείων και ανδρικών υφασμάτων. Αργότερα χτίστηκαν καινούργιες εγκαταστάσεις ακριβώς δίπλα από το αρχικό εργοστάσιο, με παράλληλες πτέρυγες με οδοντωτή οροφή και ανοίγματα προς τον Βορρά. Το νέο κτίριο είχε εμβαδόν 1.800 τ.μ. Το κτίριο κάηκε έπειτα από σφοδρή πυρκαγιά που ξέσπασε το 1950. "
Πηγή: www.lifo.gr"

Αυτά για την γνωστή στους παλιούς εριουργία ένα εργοστάσιο στην Αγίου Αντωνίου
στα Πατήσια .
Μπροστά το ρέμα με το γεφυράκι....γύρω μονοκατοικίες και παλαιότερα
παράγκες με πρόσφυγες από την Μικρά Ασία που αποτελούσαν
και το εργατικό δυναμικό της εριουργίας λόγω γνώσεων από τις χαμένες
πατρίδες.
Δίπλα στο εργοστάσιο ένα ταβερνάκι με βαρελίσιο κρασί ...
Εκεί μαζευόντουσαν τα Σαββατόβραδα οι γείτονες....
Υπήρχε η κιθάρα κρεμασμένη στον τοίχο αλλά και ο πίνακας όπου έγραφαν
τις μισές και τις οκάδες.
Έφερναν και από το σπίτι φαϊ για να φτουρίσει ο ρεφενές....
Για την εριουργία   άκουγα τα καλύτερα για την εργοδοσία που φρόντιζε και στις δύσκολες καταστάσεις τους εργάτες.
Ειδυλλιακό τοπίο όταν έβρεχε με το ρέμα φουσκωμένο και πολλές
φορές να περνάει πάνω από το γεφυράκι από το οποίο κάποτε
περνούσε ένας ιερέας αρκετά αδύνατος κρατώντας ομπρέλα.
Ένας δυνατός άνεμος τον σήκωσε ψηλά και τον έριξε στο ρέμα....σκοτώθηκε.
Μικροβιοτεχνίες υπήρχαν στο παλιό εργοστάσιο την δεκαετία του ΄50
μετά που έκλεισε η εριουργία.
Μια από αυτές έφιαχνε τουριστικά είδη...
Έβλεπες μικροπωλητές να πηγαίνουν και να αγοράζουν χάλκινα μικρά
αγαλματάκια....τσολιαδάκια.
Ήταν αυτοί με τις άσπρες μπλούζες και τα άσπρα καπέλα με τους ταβλάδες
κρεμασμένους στον λαιμό να διαλαλούν το εμπόρευμα τους
στην Ακρόπολη...στο Θησείο καλώντας τους τουρίστες να αγοράσουν...
"...τσολιάς πλήζ..."

Πίσω στα παλιά

EN AΘΗΝΑΙΣ ..ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΑ ΠΑΤΗΣΙΑ

Δεκαετία του ΄60 και η Ναπολιτάνα τύπου πίτσα πρίν βγεί και σαρώσει στο Τέρμα Πατησίων να τραβάει την νεολαία που στην συνέχεια πήγαινε παραδίπλα πού αλλού στην ΧΑΡΑ για καϊμάκι παγωτό χωνάκι.
Μετά φυσικά έβγαλε το ΕΚΜΕΚ που έμεινε στην ιστορία ...
Πολίτικο παγωτό από Πολίτες μαστόρους ....
Ουρές από μαθητές σχολείων της περιοχής που δεν ήταν και λίγα.
Ας τα θυμηθούμε....γυμνάσια-λύκεια 18ο...22ο αρρένων...Λεόντειο Λύκειο...16ο Θηλέων...ΗΦΑΙΣΤΟΣ τεχνική σχολή...ΜΙΧΑΗΛ ιδιωτικό...24 και 39 δημοτικά.
Διαφορετικά ωράρια για όλα αυτά τα σχολεία πρωϊνά...απογευματινά...βραδυνά για την τεχνική και η ΧΑΡΑ έγινε στέκι της νεολαίας για να γίνει αργότερα στέκι πολιτικών ηθοποιών επιχειρηματιών.
Το Τέρμα Πατησίων ήταν μια καλή αγορά κάποτε...
Μαγαζιά με ρούχα παπούτσια καλλυντικά κ.λ.π.
Είχε και τα σινεμά το χειμερινό ΑΡΜΟΝΙΑ το καλοκαιρινό ΚΑΜΕΛΙΑ δίπλα
το μαγειρείο της Ελευθερίας....πίσω την ταβέρνα του Κορρέ με τα κοτόπουλα
στην σούβλα το σπεσιαλιτέ το καλό βαρελίσιο κρασί τους κανταδόρους
με τις κιθάρες.
Ένας μικρός όμορφος κόσμος....
Το βιβλιοχαρτοπωλείο του ΑΓΑΠΗΤΟΥ με την γνώριμη μυρουδιά
του καινούργιου βιβλίου των τετραδίων του ΦΟΙΝΙΚΑ τα κίτρινα
με τις φωτογραφίες απ΄έξω.
Στην γωνία η ΟΑΣΙΣ το καφενείο στέκι των μεγαλύτερων της περιοχής
με θέα τον σταθμό του ηλεκτρικού με τα ξύλινα βαγόνια του και τον
γνωστό θόρυβο.
Στην Αγία Λαύρας τα νεοκλασικά και φυσικά η εκκλησία της Αγίας
Βαρβάρας .
Και ακόμα πίσω στα παλιά...
 εκεί με το ρέμα που κατέβαινε από Γαλάτσι
με το γεφυράκι που σε οδηγούσε στην Αγίου Αντωνίου όπου η Εριουργία
το εργοστάσιο που έδωσε για χρόνια δουλειά σε κόσμο και κυρίως
σε Μικρασιάτες που είχαν στήσει τις παράγκες τους κοντά εκεί.
Οι ευκάλυπτοι συμπλήρωναν την εικόνα και χρησίμευαν και για
γιατρικό τον χειμώνα με το κρυολόγημα.
Η γιαγιά θα έβραζε φύλλα του στην γκαζιέρα για τον κρυολογημένο
που θα έκανε εισπνοές σε συνδυασμό φυσικά...με τις βεντούζες.

"Παλιά γειτονιά
στο δρομάκι το στενό σου,
Η κάθε γωνιά
για μια αγάπη μιλεί."


Πίσω στα παλιά

EN AΘΗΝΑΙΣ ...ΠΑΤΗΣΙΑ

Εν Αθήναις....Πατήσια

Παλιά φωτογραφία στο Τέρμα Πατησίων στην Αλυσίδα...αριστερά 
και δεξιά νεώτερη.
Μένω στην παλιά....
Καφενείο ΟΑΣΙΣ   δίπλα στις γραμμές του ηλεκτρικού και εκεί και το δρομάκι
που σε έβγαζε στον ΗΦΑΙΣΤΟ στην σχολή ηλεκτρολόγων ...νυκτερινή που με αυτή
σε απειλούσαν οι φουκαράδες οι γονείς ότι αν δεν τα πάς καλά στο γυμνάσιο
το πρωϊ θα δουλεύεις και το βράδυ θα πηγαίνεις εκεί για να μάθεις μια τέχνη....να γίνεις άνθρωπος.
Το γυμνάσιο λίγο παρακάτω στην παλιά βίλα που όλα τα δωμάτια και οι βοηθητικοί
χώροι ήταν οι τάξεις και το γραφείο του γυμνασιάρχη και των καθηγητών.
Το Β1 στην κουζίνα το Γ2 στο σαλόνι κ.λ.π.
Πίσω στην ΟΑΣΗ όμως...απέναντι ήταν η ΑΡΜΟΝΙΑ το χειμερινό σινεμά
ΑΒ προβολής δηλαδή έβλεπες την ταινία Α΄προβολής την επόμενη εβδομάδα
με χαμηλότερο εισιτήριο.
Δίπλα το θερινό η ΚΑΜΕΛΙΑ....
Προχωρώντας την Πατησίων δεξιά το μαγειρείο της κυρά Λευθερίας ...απέναντι
το χαρτοπωλείο-βιβλιοπωλείο του ΑΓΑΠΗΤΟΥ προχωρημένο για την εποχή του.
Έμπαινες και χάζευες....
Στην συνέχεια φυσικά η ΧΑΡΑ το ζαχαροπλαστείο το γνωστό το Πολίτικο και δίπλα
το συγκρότημα πολυκατοικιών με το ίδιο όνομα δαχτυλοδειχτούμενο τότε.
Βίλα Δρακόπουλου....κάποιοι έμεναν τότε δεν είχε ερημώσει....μεγάλη μάντρα
μέχρι και πίσω από τον άλλο κεντρικό δρόμο που περνούσαν τα λεωφορεία
για Νέα Ιωνία ...Περισσό κ.λ.π.
Εκεί η στάση με το μεγάλο μπακάλικο που είχε και του πουλιού το γάλα
όπως έλεγαν οι ηλικιωμένες στις αυλές .
Δίπλα του αργότερα άνοιξε γραφείο κηδειών οπότε τα κουτσομπολιά έπαιρναν
και έδιναν.
Και φυσικά κολλητά το ρέμα που κατέβαινε από το Γαλάτσι και τον χειμώνα
λεγότανε...Πηνειός.
Το "απολάμβανες" κοιτώντας από το παράθυρο από το υπόγειο που νοίκιαζες
και με λίγη φαντασία ταξίδευες σε άλλη γη σε άλλα μέρη.
Αυτά τα λίγα από μια φωτογραφία που είδα και με γύρισε πίσω στα παλιά.

Πίσω στα παλιά

ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ..ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΠΑΤΗΣΙΑ …

 

Είναι πολλοί Πατησιώτες που εγκατέλειψαν την γειτονιά τους και αναγκάσθηκαν
να νοικιάσουν τα σπίτια τους λόγω της εγκληματικότητας στην περιοχή.

 

Μια εγκατάλειψη ...

Πολλά ενοικιαστήρια ...

Άλλοι μεγαλύτεροι σε ηλικία παρέμειναν ...εκεί έζησαν εκεί θέλουν να πεθάνουν αν και για το Β΄νεκροταφείο χρειάζονται μέσον.

Είναι στην συνοικία και αυτό ...μπροστά παίζαμε μπάλα κάποτε και πίσω υπήρχε χωμάτινο δρομάκι που σε έβγαζε στο γήπεδο του Απόλλωνα και παρακάτω στου Προμπονά όπου γινόντουσαν οι περισσότερες κοπάνες.

Τα Πατήσια παλιά ήταν μια ωραία συνοικία ..............

Το καφενείο της γειτονιάς ήταν για χρόνια σημείο αναφοράς ζώντων και τεθνεώτων...

Εκεί μάθαινες αν ζούσε ο τάδε ή ο δείνα...άλλωστε υπήρχε απ΄έξω κολλημένο κηδειόχαρτο.

Στους τεθλιμμένους και ο καφετζής που έχασε πελάτη....

Είχε και πάστες και γλυκά ταψιού για ξεκάρφωμα αφού ήταν γνωστό για τον τζόγο του.

Είχε καβάτζα υπόγειο και βιδάνιο φυσικά...

Όταν έφευγε ο πελάτης-παίχτης έπαιρνε στο χαρτί και μια πάστα για να την πάει σπίτι και να ξεγελάσει την γυναίκα του που τον περίμενε τρίζοντας τα δόντια.

Είχαν την αγορά τους ...το βιβλιοχαρτοπωλείο ...το υαλοπωλείο ...το υφασματάδικο... με τεφτέρι παρακαλώ....
Το ζαχαροπλαστείο η "ΧΑΡΑ" σήμα κατατεθέν με το παγωτό του και τα πολίτικα τσουρέκια του Νίκου που συγχωρέθηκε.....
Το θρυλικό Η΄Γυμνάσιο στη Νικοπόλεως ...μετά το ΙΗ΄ στην θρυλική βίλα... τον ΗΦΑΙΣΤΟ την τεχνική σχολή...το κλαμπάκι ΑBC...προς πλατεία Αμερικής μεριά...τους κινηματογράφους "Καμέλια" (θερινός)...."ΑΡΜΟΝΙΑ"... "ΑΝΤΖΕΛΑ"...."ΠΙΓΚΑΛ"...."ΣΕΛΕΚΤ"....και άλλους....
Την ωραία μονοκατοικία στο Τέρμα Πατησίων της Νάντιας Κωνσταντοπούλου και του Τάκη Μωράκη που έκαναν πρόβες  στο πιάνο με ανοιχτό παράθυρο....

Μελαγχόλησα......

Πίσω στα παλιά !

ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ …ΤΕΡΜΑ ΣΤΑ ΠΑΤΗΣΙΑ

 

Τέρμα Πατησίων...Αλυσίδα....σταθμός του ηλεκτρικού....περνούσες κάτω από την γέφυρα

για Λεόντειο....Παμμακάριστο...Χαλκηδώνα...Φιλαδέλφεια...
Δεξιά για Προμπονά....λουλουδάδικα....

Η εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας σήμα κατατεθέν της περιοχής....καλοκαιρινό

σινεμά η ΚΑΜΕΛΙΑ ...δίπλα χειμερινό η ΑΡΜΟΝΙΑ.
Η ΟΑΣΙΣ το καφενείο δεξιά υπερυψωμένο...
Το περίπτερο...και τι δεν είχε....

Προχώρα  στην Πατησίων...δεξιά η μάντρα οικοδομών...

η ταβέρνα της μακαρίτισας της κυρα-Ελευθερίας που έκανε υπομονή

αστεφάνωτη με τον ιδιοκτήτη της που της έκανε μαύρη την ζωή.

"...πέρνα μέσα αγόρι μου...πάρε αυτό το πακετάκι και άντε να το φάτε σπίτι...."

Φίλη της μάνας άκουγε τους καημούς της...λίγο πριν πεθάνει της έβαλε στεφάνι
και της έμεινε η ταβέρνα.

Μελαγχόλησα...προχώρα λοιπόν...

Γίνεται το οικοδομικό συγκρότημα της ΧΑΡΑΣ ....ένα μικρό ζαχαροπλαστείο

στην αρχή για να έρθουν μετά οι Πολίτες πρώην υπάλληλοι του θρυλικού

ΚΑΝΑΚΗ στην Φιλαδέλφεια και να στήσουν δίπλα την ΧΑΡΑ....

Τι να πούμε γι αυτούς...τους γνώριζε όλη η Αθήνα...το  παγωτό τους αχτύπητο

με υλικά από την Πόλη.

Πίσω από το συγκρότημα ο ΗΦΑΙΣΤΟΣ τεχνική βραδυνή σχολή...

ήταν τότε στο φόρτε τους τέτοιες σχολές για ευνόητους λόγους.

Το πρωϊ δουλειά δηλαδή μεροκάματο το βράδυ η σχολή για μια τέχνη.

Πίσω από εκεί το ΙΗ΄γυμνάσιο αρρένων στο νεοκλασικό ....ανεβαίνοντας

τις τάξεις περνούσες και από την κρεβατοκάμαρα....την κουζίνα....το σαλόνι...
Κοντά και η ταβέρνα του Κορέ τα κοτόπουλα όπως την έλεγαν....ήταν γνωστός
για το σουβλιστό κοτόπουλο αλλά και σαν στέκι τροβαδούρων της εποχής.
Οι μικροί κοιμόμαστε στο καμαράκι του ιδιοκτήτη δίπλα στην ταβέρνα
όταν η οικογένεια πήγαινε με φίλους να διασκεδάσει.

Γωνία Πατησίων και Λασκαράτου ένα νεοκλασικό....πάντα το χαζεύαμε....

ωραία μπαλκόνια με γλάστρες....έλεγαν ότι ήταν η πρώτη προπολεμική πολυκατοικία....

Στάση Σωτηριάδου πίσω ο ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ....μεγάλα ονόματα του μπάσκετ....
Προχωρούσες για Κλωναρίδου....η ΑΝΤΖΕΛΑ το σινεμά χειμερινό και ταρατσάτο
θερινό.
Τα καθίσματα με το κόκκινο βελούδο και τα έργα πρώτης προβολής και με
το 4-6 μειωμένο εισιτήριο.
Το ΠΙΓΚΑΛ παρακάτω άλλο σινεμά....παραπέρα μετά του ΦΙΞ το ΣΕΛΕΚΤ
που προτιμούσε τις Ελληνικές ταινίες και έβαζε τις κορμάρες την Καραγιάννη
την Λάσκαρη φάτσα μόστρα με μεγάλες φωτογραφίες.

Ωραία χρόνια....

πίσω στα παλιά