AYTO EINAI KΡΑΤΟΣ

Η Ισλανδίας διαγράφει χρέη νοικοκυριών από στεγαστικά!

Σε όλη την Ευρώπη, εχει κάνει αίσθηση η απόφαση της κυβέρνησης της Ισλανδίας να διαγράψει τα χρέη των νοικοκυριών από στεγαστικά δάνεια, σε ποσό μεγαλύτερο των….

24.000 ευρώ για κάθε σπίτι. Το κόστος του σχεδίου αποτιμάται άνω των 900 εκατ. ευρώ και θα διαρκέσει τέσσερα χρόνια. Σε όλα τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ ήταν από τις πρώτες ειδήσεις, πλήν φυσικά των ελληνικών.
Στην αρχή της συνέντευξης ερωτάται ο Πρόεδρος της Ισλανδίας, τι έφταιξε για την κρίση.
Ο ίδιος απάντησε ότι μας είχε σερβιριστεί η θεωρία ότι όσο πιο απορρυθμισμένη και ελεύθερη η αγορά, όσο πιο πολύ ιδιωτικοποιείς, όλοι θα ευημερούν και όλοι θα είναι ευτυχισμένοι.
Αυτό όμως ήταν μια ιδεολογιά που μας το παρουσίαζαν ως οικονομική επιστήμη.
Βέβαια, συνέχισε ο Ισλανδός Πρόεδρος, όταν κατέρρευσαν οι τράπεζες, καταλάβαμε ότι αυτή η φόρμουλα ήταν δηλητηριώδης και επικίνδυνη.

Η Ισλανδία έχει ξεκινήσει ένα τεράστιο πρόγραμμα ελάφρυνσης χρέους για τα νοικοκυριά.
Οι επικριτές λένε ότι το πρόγραμμα, αξίας περίπου ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, θα μπορούσε να βλάψει την πιστοληπτική της ικανότητα, ακόμα και να τρομάξει τους ξένους επενδυτές.
Αλλά ο πρωθυπουργός της Ισλανδίας πιστεύει ότι ο κίνδυνος αξίζει.
«Τα άμεσα ωφέλη θα φτάσουν σε σχέδον 80% των ισλανδικών νοικοκυριών, αλλά τα έμμεσα οφέλη που θα φτάσουν στον καθένα. Θα αυξηθεί η οικονομική ανάπτυξη και η αγοραστική δύναμη», δήλωσε ο David Sigmundur Gunnlaugsson
Η Ισλανδία ανακάμπτει με αργούς ρυθμούς από την βαθύτερη οικονομική κρίση της Ιστορίας της, αλλά πολλά νοικοκυριά επιβαρύνθηκαν με υποθήκες που δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά να αποπληρώσουν, συμπιέζοντας τις καταναλωτικές δαπάνες και την οικονομική ανάπτυξη.
Η κυβέρνηση σχεδιάζει να παράσχει στους ιδιοκτήτες ακινήτων σχεδόν μισό δισεκατομμύριο ευρώ σε άμεσες απομειώσεις του χρέους των στεγαστικών δανείων και να δώσει σχεδόν άλλο τόσο σε φορολογικές απαλλαγές για διάστημα τριών ετών.
Η συμφωνία αυτή ισούται με το 9% της Ισλανδικής οικονομίας που αποτιμάται σε δέκα δισεκατομμύρια ευρώ.

 

Kafeneio

“ ΣΩΘΗΚΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΜΕ ΤΙΣ ΕΥΡΩΣΥΝΤΑΓΕΣ “

 

Η Ισλανδία κατάφερε να υπερβεί με επιτυχία την κρίση, επειδή την αντιμετώπισε με εντελώς διαφορετικό τρόπο από ό,τι οι χώρες της Ευρωζώνης, δηλώνει σε συνέντευξή του στην Deutsche Welle ο πρόεδρος της χώρας Όλαφουρ Γκρίμσον...
Η κατάσταση στην Ισλανδία, ένα από τα πρώτα θύματα της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, ήταν, κατά πολλούς, χειρότερη και από εκείνη της Ελλάδας. Σήμερα, όμως, η οικονομία της αναπτύσσεται με ικανοποιητικούς ρυθμούς και η ανεργία μειώνεται.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της χώρας, η ανάκαμψη οφείλεται στο γεγονός ότι οι Ισλανδοί αντιμετώπισαν με εντελώς διαφορετικό τρόπο την κρίση σε σχέση με τις χώρες της Ευρωζώνης.
«Κατ’ αρχήν διαπιστώσαμε νωρίς πως δεν πρόκειται μόνο για μια χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση, αλλά για μια βαθιά πολιτική και κοινωνική κρίση. Και αυτό μας οδήγησε σε μεταρρυθμίσεις στα εν λόγω πεδία», λέει στην DW.
Επιδιώξαμε να αποδώσουμε δικαιοσύνη και παράλληλα να αλλάξουμε τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων, αναφέρει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως ο δεύτερος λόγος της επιτυχίας είναι ότι η χώρα δεν τήρησε τις δυτικές συνταγές για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Οι τράπεζες είναι μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις και όταν διαπράττουν μεγάλα λάθη θα πρέπει να χρεοκοπούν. Με λίγα λόγια η Ισλανδία δεν έκανε τίποτε για να διασώσεις τις τράπεζές της, λέει ο Γκρίμσον, εξηγώντας τους λόγους.
«Διερωτήθηκα πολλές φορές γιατί να αντιμετωπίζουμε τις τράπεζες σαν να είναι οι Άγιοι Τόποι της οικονομίας. Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει τις τράπεζες από άλλες επιχειρήσεις;», αναφέρει. Σύμφωνα με τον ισλανδό πρόεδρο, «οι τράπεζες είναι μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις και όταν διαπράττουν μεγάλα λάθη θα πρέπει να χρεοκοπούν. Σε διαφορετική περίπτωση τους δημιουργούμε την εντύπωση πως ό,τι μπορούν να παίρνουν μεγάλα ρίσκα χωρίς ευθύνη. Όταν έχουν επιτυχία σημειώνουν μεγάλα κέρδη και όταν αποτυγχάνουν θα καλείται ο φορολογούμενος να πληρώσει τον λογαριασμό».
Ο Όλαφουρ Γκρίμσον δεν κρύβει ότι επικρίθηκε έντονα η ισλανδική πολιτική για την αντιμετώπιση της κρίσης. Οι περισσότεροι ευρωπαϊκοί θεσμοί εξέφρασαν την αντίθεσή τους στον ισλανδικό δρόμο, ενώ ακόμη και σήμερα πολλοί υποστηρίζουν ότι η Ισλανδία τα κατάφερε επειδή απλά είχε το δικό της νόμισμα και δεν ήταν μέλος της Ευρωζώνης. «Φυσικά και βοήθησε πολύ το γεγονός ότι είχαμε το δικό μας νόμισμα», λέει. «Προχωρήσαμε στην υποτίμηση της κορώνας και αυτό ήταν σημαντικό.
Ωστόσο, όλες οι άλλες κινήσεις που κάναμε δεν είχαν σχέση με την υποτίμηση. Στηρίξαμε το σύστημα προνοίας. Δώσαμε τη δυνατότητα στους πολίτες να συμμετάσχουν στις πολιτικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν και φτιάξαμε άλλες. Αυτά θα τα κάναμε ακόμη και εάν ήμασταν μέλος της Ευρωζώνης», διευκρινίζει ο ισλανδός πρόεδρος. Ο ίδιος εκτιμά πως η ισλανδική εμπειρία μπορεί να λειτουργήσει ως «εγερτήριο κάλεσμα» για τους άλλους. «Να τους κάνει να επανεξετάσουν τις καθεστηκυίες στρατηγικές των τελευταίων 30 ετών», σημειώνει.
Πηγή: Deutsche Welle

Kafeneio

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΟ ΕΔΩΛΙΟ

 

Ο Γκέιρ Χάαρντε, πρώην πρωθυπουργός της Ισλανδίας και ηγέτης του συντηρητικού Κόμματος της Ανεξαρτησίας, οδηγείται ενώπιον ειδικού δικαστηρίου την Δευτέρα κατηγορούμενος ότι έθεσε σε κίνδυνο τα συμφέροντα της χώρας αποτυγχάνοντας να αποτρέψει την κρίση στο..........τραπεζικό σύστημα το 2008.

Ο Χάαρντε είχε παραιτηθεί τον Ιανουάριο του 2009, μετά την κατάρρευση των τριών μεγαλύτερων τραπεζών της χώρας. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο πρώην πρωθυπουργός κατηγορείται για αμέλεια και παράβαση καθήκοντος διότι παρέμεινε άπρακτος όταν οι τράπεζες Kaupthing, Landsbanki και Glitnir κατέρρευσαν. Εάν κριθεί ένοχος, αναμένεται να καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης δύο ετών.

Στην δίκη έχουν κληθεί να καταθέσουν περίπου 50 μάρτυρες, περιλαμβανομένων πρώην διευθυντικών στελεχών των τριών τραπεζών και μελών του διοικητικού συμβουλίου της κεντρικής τράπεζας.

kafeneio

ΘΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ “ ΠΤΩΧΕΥΜΕΝΗ “ ΙΣΚΑΝΔΙΑ ;

 

Αγνόησε το ΔΝΤ και δείτε που βρίσκεται 4 χρόνια μετά!

 

Θυμάστε την Ισλανδία; Που πτώχευσε; Που ακούγαμε τις ειδήσεις και κουνάγαμε το κεφάλι με συμπόνοια ή με οίκτο;

Ο οίκος αξιολόγησης Fitch Ratings αναβάθμισε λοιπόν κατά μία βαθμίδα την πιστοληπτική ικανότητα της Ισλανδίας στην κατηγορία ΒΒΒ- για τον μακροπρόθεσμο δανεισμό της, εξέλιξη που επιτρέπει στη χώρα, η οποία βυθίσθηκε στην χρηματοοικονομική άβυσσο το 2008, να θεωρείται εφεξής ως αξιόπιστος δανειολήπτης!

«Η επιστροφή της μακροπρόθεσμης αξιολόγησης σε ξένο συνάλλαγμα της Ισλανδίας στην κατηγορία ‘επενδύσεις’ μεταφράζει την πρόοδο που έχει επιτευχθεί προκειμένου να αποκατασταθεί η μακροοικονομική σταθερότητα στη χώρα, η οποία έφερε επιτυχώς εις πέρας τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και για την ανοικοδόμηση της χρηματοοικονομικής αξιοπιστίας της χώρας», αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο οίκος Fitch.

Γιατί να μας ενδιαφέρουν όλα αυτά θα πείτε, όταν εμείς έχουμε το δικό μας δράμα; Γιατί η Ισλανδία επέλεξε έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο από τον δικό μας και τέσσερα χρόνια μετά όλη η οικονομική της «εικόνα» ένα γίνει πολύ, πολύ καλύτερη! Εμείς δύο χρόνια μετά πάμε από το κακό στο χειρότερο και ο δρόμος φαίνεται ότι οδηγεί στο απόλυτο χάος.

Τι έγινε λοιπόν στην Ισλανδία;

Το 2008,η Ισλανδία πτώχευσε. Δεν απέφυγε δηλαδή αυτό που προσπαθούμε να αποφυγούμε εμείς δυο χρόνια. Το χρέος της το 2007, ένα χρόνο πριν «βαρέσει κανόνι» ήταν 900% του ΑΕΠ! Κάπου εκεί ήρθς και η οικονομική κρίση του 2008 με αποτέλεσμα οι τρεις τράπεζές της να πτωχεύσουν και το νόμισμά της να χάσει το 85% της αξίας του έναντι του ευρώ.

Ο πανικός ήταν ανπόφευκτος.

Ο πρωθυπουργός της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης συνασπισμού Γκέιρ Χόρντε βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις για την παροχή δανείου ύψους 2.1 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Βρετανία και Ολλανδία έδιναν ακόμα 2.5 δισεκατομμύρια. Και τότε εμφανίστηκαν ποιοι λέτε; ΔΝΤ και ΕΕ που πρότειναν να αναλάβουν …τη κατάσταση.

Κι εκεί έκαναν πρόωρες εκλογές, τον Απρίλιο του 2009. Η κυβέρνηση που προέκυψε γρήγορα βρέθηκε σε δυσμένεια, γιατί έπρεπε να πληρώσει πάνω από 3 δις ευρώ. Κάτι που σήμαινε επιπλέον θυσίες για τους πολίτες. Κι αυτοί δεν το άντεξαν.

Τα πολιτικά κόμματα δεν είχαν άλλη επιλογή από το να στηρίξουν την άποψη των πολιτών που δεν είχαν άλλες δυνάμεις να πληρώνουν.

Ο πρωθυπουργός Όλαφ Ραγκνάρ Γκρίμσον αρνήθηκε να επικυρώσει τον νόμο το οποίο ανάγκαζε τους πολίτες να σηκώσουν τα βάρη των Ισλανδών τραπεζιτών και συμφώνησε να συγκαλέσει δημοψήφισμα.

Από την άλλη η πίεση αυξήθηκε. Όταν η Ισλανδία ετοιμαζόταν για δημοψήφισμα, το ΔΝΤ απειλούσε την χώρα να στερήσει οποιαδήποτε βοήθεια. Η Βρετανική κυβέρνηση απειλούσε να παγώσει τις καταθέσεις και τις αποταμιεύσεις των Ισλανδών. Τα επιχειρήματα όπως τα περιγράφει ο ίδιος ο Ισλανδός πρωθυπουργός:

«Μας έλεγαν ότι ή θα ακολουθήσουμε το πρόγραμμά τους ή θα γίνουμε Κούβα.»

Στο δημοψήφισμα που έγινε το Μάρτιο του 2010 το 93% των Ισλανδών ψήφισαν κατά της πληρωμής των χρεών. Το ΔΝΤ αμέσως πάγωσε τους δανεισμούς .

Οι Ισλανδοί όμως δεν είχαν πια τίποτα να χάσουν. Η κυβέρνηση ξεκίνησε έρευνες για αστικές και ποινικές ευθύνες κατά των όποιων υπευθύνων για την οικονομική κρίση. Αξιωματούχοι και τραπεζίτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα.

Η χώρα υιοθέτησε νέο Σύνταγμα το οποίο συνέταξαν πολίτες οι οποίοι δεν ήταν ενταγμένοι σε κανένα κόμμα. Το Σύνταγμα γράφτηκε στο διαδίκτυο, για να μπορούν οι συντάκτες του να δέχονται σχόλια.

Το Σύνταγμα θα παρουσιαστεί στις επόμενες εκλογές.

Και τώρα τα νούμερα:

•Η Ισλανδία με πολύ λιγότερο πληθυσμό από την Ελλάδα βεβαίως -μόλις 320.000- χωρίς όμως βιομηχανία, γεωργία και πλουτοπαραγωγικές πηγές, έχοντας ουσιαστικά μόνο αλιεία έχει ανάπτυξη 3,1% και περίπου 7% ανεργία!

Μήπως -λέμε μήπως- κάνουμε κάτι πολύ λάθος;

Και βέβαια είναι περίεργο ότι όλα αυτά πρέπει να ψάξει κάποιος για να τα πληροφορηθεί, γιατί παραδόξως δεν «παίζονται» από τα ΜΜΕ, αναφέρει το onalert.gr

tsantiri.gr

AYTOΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ Η ΙΣΛΑΝΔΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

 

Η ιστορία ή οποία αποκαλύφθηκε από ένα ιταλικό ραδιοφωνικό σταθμό για την συνεχιζόμενη επανάσταση στην Ισλανδία είναι ένα χαρακτηριστικότατο παράδειγμα για το πόσο λίγο τα δικά μας Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης μας ενημερώνουν πραγματικά ή όχι για τα γεγονότα στον κόσμο. Το 2008, κατά την έναρξη της «κρίσης», η Ισλανδία κυριολεκτικά πτώχευσε. Από τότε αυτό το ελάχιστα γνωστό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης «έχει χαθεί από τα ραντάρ της ενημέρωσης».

Κατά την διάρκεια που οι ευρωπαϊκές χώρες, η μια μετά την άλλη, απειλούνται από την πτώχευση, η οποία (η πτώχευση) απειλεί την ύπαρξη του Ευρώ, το πέσιμο της οποίας θα έχει ανεξέλεγκτες συνέπειες για όλο τον κόσμο, το τελευταίο πράγμα που θα ήθελαν οι εξουσιαστές αυτού κόσμου είναι να γίνει η Ισλανδία παράδειγμα για άλλες χώρες.

Ας δούμε γιατί.

Η Ισλανδία (πληθυσμός 320 χιλιάδες) ήταν μια από της πλουσιότερες χώρες του κόσμου. Το 2003 με την τελική επικράτηση του νεοφιλελεύθερου καθεστώτος όλες οι τράπεζες ιδιωτικοποιήθηκαν και, με στόχο την προσέλκυση ξένων επενδύσεων, οι τράπεζες αυτές προσέφεραν το ονλαϊν-μπάνκινκ και με την συνδρομή του χαμηλότερου δυνατού κόστους οι τράπεζες αυτές έδειχναν μεγάλα ποσοστά κερδών. Οι λογαριασμοί, οι οποίοι ονομάστηκαν IceSave, προσέλκυσαν πολλούς μικρούς Βρετανούς και Ολλανδούς επενδυτές. Αλλά παράλληλα με την αύξηση των επενδύσεων αυξανόταν και το εξωτερικό χρέος των τραπεζών.

Το 2003 το χρέος της Ισλανδίας ήταν ίσο με το 200% του ΑΕΠ, ενώ το 2007 είχε φτάσει στο 900%. Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 έκανε το τελικό χτύπημα. Οι τρείς βασικές τράπεζες της Ισλανδίας ( Landbanki, Kapthing και η Glitnir) πτώχευσαν. Η κρόνα έχασε 85% της αξίας της έναντι του Ευρώ. Στο τέλος του χρόνου η Ισλανδία κήρυξε πτώχευση.

Η κρίση οδήγησε την Ισλανδία, με την διαδικασία της άμεσης δημοκρατίας, στην αποκατάσταση των κυριαρχικών δικαιωμάτων των Ισλανδών μέσον του νέου συντάγματος. Αλλά αυτό επιτεύχθηκε με μεγάλο πόνο.

Να πως έγινε αυτό.

Ο πρωθυπουργός της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης συνασπισμού Γκέιρ Χόρντε βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις για την παροχή δανείου ύψους 2.1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στο οποίο (στο δάνειο) η Βρετανία και η Ολλανδία πρόσθεσαν ακόμα 2.5 δισεκατομμύρια. Η διεθνής οικονομικοί κύκλοι πίεζαν την Ισλανδία για δραστικά μέτρα. Το ΔΝΤ και η ΕΕ ήθελαν να πάρουν το πιο πάνω χρέος «πάνω τους» με επιχείρημα ότι αυτός ο τρόπος είναι ο μόνος για να μπορέσει η Ισλανδία να ξεπληρώσει την Βρετανία και την Ολλανδία.

Οι συνεχόμενες διαμαρτυρίες και ταραχές ανάγκασαν την κυβέρνηση να παραιτηθεί. Οι πρόωρες εκλογές του Απριλίου του 2009 ανέδειξαν στην κυβέρνηση έναν αριστερό συνασπισμό το οποίο καταδίκασε το νεοφιλελεύθερο οικονομικό σύστημα, αλλά αμέσως παραδόθηκε στις απαιτήσεις η Ισλανδία να επιστρέψει συνολικά τρία και πλέον δισεκατομμύρια Ευρώ. Έπρεπε ο κάθε Ισλανδός τα επόμενα 15 χρόνια να πληρώνει 100 Ευρώ κάθε μήνα. Έπρεπε δηλ. ο λαουτζίκος να θυσιαστεί για χρέη κάποιον ιδιωτών προς κάποιους άλλους ιδιώτες. Αυτό ήταν η σταγόνα η οποία υπερχείλισε το ποτήρι.

Αυτό που συνέβη ήταν πρωτοφανές. Η γνώμη ότι οι Ισλανδοί πρέπει να πληρώνουν για τα λάθη των οικονομικών μονοπωλίων, ότι το σύνολο της χώρας πρέπει να πολιορκείται για αποπληρωμή ιδιωτικών χρεών, άλλαξε την σχέση μεταξύ πολιτών και πολιτικών θεσμών, γεγονός το οποίο τελικά οδήγησε την πολιτική ελίτ της Ισλανδίας να πάρει μέρος του εκλογικού σώματος. Ο πρωθυπουργός Όλαφ Ραγκνάρ Γκρίμσον αρνήθηκε να επικυρώσει τον νόμο το οποίο ανάγκαζε τους πολίτες να σηκώσουν τα βάρη των Ισλανδών τραπεζιτών και συμφώνησε να συγκαλέσει δημοψήφισμα.

Φυσικά η διεθνής κοινότητα αύξησε την πίεση στην Ισλανδία. Η Βρετανία και η Ολλανδία απειλούσαν με σκληρή καταστολή η οποία θα οδηγούσε σε απομόνωση της χώρας. Όταν η Ισλανδία ετοιμαζόταν για δημοψήφισμα, το ΔΝΤ απειλούσε την χώρα να στερήσει οποιαδήποτε βοήθεια. Η Βρετανική κυβέρνηση απειλούσε να παγώσει τις καταθέσεις και τις αποταμιεύσεις των Ισλανδών. Όπως έλεγε ο Γκρίμσον: «Μας έλεγαν αν δεν δεχθούμε τους όρους τους, θα γίνουμε η Κούβα του Βορρά. Ναι, αλλά αν συμφωνούσαμε θα γινόμασταν η Αϊτή του Βορρά».

Στο δημοψήφισμα του Μαρτίου του 2010 το 93% των Ισλανδών ψήφισαν κατά των πληρωμή των χρεών. Το ΔΝΤ πάγωσε τους δανεισμούς αμέσως. Αλλά η επανάσταση (για την οποία δεν έγραψε κανένα από τα ΜΜ«Ε», περιλαμβανομένου και του Εβραιονιούζ-Evronews) δεν πτοήθηκε. Με την υποστήριξη των οργισμένων πολιτών η κυβέρνηση ξεκίνησε έρευνες για αστικές και ποινικές ευθύνες κατά των υπευθύνων για την οικονομική κρίση. Το Ιντερπόλ εξέδωσε διεθνές ένταλμα σύλληψης για τον πρώην πρόεδρο της τράπεζας Kaupthing Σιγκιζμούντ Έϊναρδσον. Αλλά και πολλοί τραπεζίτες, εγκατέλειψαν εσπευσμένα την χώρα.

Όμως οι Ισλανδοί δεν σταμάτησαν εκεί: αποφάσισαν να υιοθετήσουν νέο σύνταγμα, το οποίο θα απαλλάξει την χώρα από την δύναμη της Διεθνής οικονομίας και των εικονικών νομισμάτων.

Για να γραφτεί νέο σύνταγμα ο Λαός της Ισλανδίας εξέλεξε 25 άτομα μεταξύ 522 ενήλικων, οι οποίοι δεν ανήκαν σε κανένα από τα πολιτικά κόμματα του κατεστημένου. Οι αντιπρόσωποι αυτοί έπρεπε να είχαν προταθεί τουλάχιστον από 30 άτομα. Το έγγραφο γράφτηκε μέσα από το διαδίκτυο. Οι πολίτες μπορούσαν να κάνουν προτάσεις και σχόλια, βλέποντας με τα ίδια τους τα μάτια την διαμόρφωση του συντάγματος. Το σύνταγμα το οποίο τελικά γεννήθηκε μέσα από συμμετοχή των πολιτών, θα παρουσιαστεί στο κοινοβούλιο προς έγκριση μετά από τις επόμενες εκλογές.

Σήμερα οι ίδιες λύσεις προτείνονται σε άλλα Έθνη. Λένε στο Έθνος των Ελλήνων ότι η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας είναι η μοναδική διέξοδος από το οικονομικό τέλμα. Τώρα τα ίδια λένε και στους Ιταλούς, Ισπανούς και Πορτογάλους.

Ας ρίξουν μια ματιά στην Ισλανδία. Στην άρνησή τους να υποκύψουν στα ξένα συμφέροντα: όταν μια μικρή χώρα με δύναμη και με σαφήνεια διακηρύσσει ότι ο Λαός τους είναι κυρίαρχος….

Αυτός είναι ο λόγος που η Ισλανδία δεν είναι στις ειδήσεις.

Δίκτυο Ουκρανικής Αυτόνομης Αντίστασης, www.reactor.org.ua

ΠΗΓΗ: polemosgenel