MIA AΞΕΧΑΣΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ..” ΚΟΚΚΙΝΟ ΧΟΥΜΑ “ ..

.

             Κόκκινο  Χούμα , Γκιώνα , το  1975 , φαίνεται  ολοκάθαρα  η  παλιά  καλύβα , ' Tη  φωτογραφία  αυτή  αγαπημένοι  μου  φίλοι την  αναζητούσα πολλά  χρόνια και φέτος  την  βρήκα  στιν αγαπητό  μου ξάδελφο Γιώργο  Φωτόπουλο , δεν  ξέρετε  τι  χαρά  έκανα , γιατί  χωρίς  αυτή  η  " ΑΝΑΜΝΗΣΗ  ΜΟΥ  ΑΠ' ΤΟ  ΚΟΚΚΙΝΟ  ΧΟΥΜΑ  " ΗΤΑΝ...ΛΕΙΨΗ 

ΓΛΥΚΕΣ ..ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ  ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΕΣ  ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ..

Νάημουνα νιός να γίνομαν
στη Γκιώνα ..τσοπανούδι . μικροβοηθός στο..άρμεμα..
και μπιστικός στο...σκάρο..

Λιδορικιώτικη , τσοπάνικη λεβεντοπαρέα , λεβεντιές..καμαρωτές...

Όμορφη τσοπάνικη ζωή , ψηλά στη Γκιώνα , η ώρα του..αρμέματος....

   ΄Θα 'χουν περάσει πάνω από 20  τουλάχιστον  χρόνια , ίσως και περισσότερα , κατακαλόκαιρο , τέλειωνε ο Ιούλιος , ζέστη μεγάλη , αλλά κι' η λαχτάρα να περάσω ένα πρωί σε μιά τσοπάνικη στάνη , ακόμα μεγαλύτερη , κι' είχα και τον αξέχαστο καλό φίλο το Μήτσο το Δρόσο , τον Τρόχαλο , όπως τον παραγκωμιάζαν στο χωριό , όποτε μ' εύρισκε στην αγορά , μου ‘ λεγε και ξανάλεγε : Άιντε και δεν ήρθες ένα πρωί στο κονάκι , να φάμε και να πιούμε , να το ξέρω όμως να ψήσουμε κιόλας ...θά 'μαστε παρεούλα , ο Αβγός κι' ο Αντρεούλας , κανόνιστο κι' έλα...

   Τό 'πε , το ξανά 'πε ο σχωρεμένος ο Μήτσος , το 'δεσα κι' εγώ κόμπο , κι' ένα πρωί , χωρίς να του 'χω πει τίποτα , ξεκίνησα για το " Κόκκινο Χούμα ", πάνω ψηλά στη Γκιώνα , κοντά δυο χιλιάδες μέτρα ύψος . Αν ήξερα βέβαια το δρόμο και τι με..περίμενε , δεν νομίζω πως θα ξεκίναγα , αλλά τέλος καλό όλα καλά , που λένε , όσο κι' αν λαχτάρησα στο δρόμο , ακόμα περισσότερο φχαριστήθηκα εκεί που πήγα , ύστερα ήταν και η πρώτη..εκστρατεία μου σε..Λιδορικιώτικη στάνη , και μάλιστα τόσο ψηλά , κι' όσο να 'ναι την ήθελα αυτή την εκδρομή πως και πως...

   Έφυγα λίγο αργά , το πρωί , είχε βγει κατάκαλα ο ήλιος κι' έκανε πολλή ζέστη , πήρα κι' ένα μπουκαλάκι με νερό και με το κοντομάνικο μπλουζάκι , ξεκίνησα , για την κορφή της..Γκιώνας , χωρίς καν να ξέρω το δρόμο , ούτε ποιός ήταν αλλά το κυριότερο πως ήταν , βέβαια αυτό δεν άργησα να το ..μάθω , και βέβαια βλαστήμησα την ώρα και τη στιγμή που ξεκίνησα...αλλά το 'θελα και τελικά δεν το μετάνιωσα...

   Μέχρι τις Καρούτες , όλα καλά κι' ωραία , γνωστός ο δρόμος , άσφαλτος , πήγα μια χαρά , σταμάτησα και στο μαγαζί , ρώτησα πως θα πάω για Κόκκινο Χούμα , ήπια και το καφεδάκι μου και ξεκίνησα , πέφτοντας απ' την πίσω μεριά του Καρουτιανού κάμπου , προς το Σαλωνίτικο , έκανα και το πρώτο λάθος , αλλά ευτυχώς εκεί είχε ένα εργοτάξιο , μάλλον συνεργείο , της εταιρείας των μεταλλείων , γύρισα τους ρώτησα και με καθοδήγησαν και προχωρώντας μέσα στο ελατόδασο , σε κακό έως..άθλιο δρόμο , προχώρησα αρκετά , ανεβαίνοντας φυσικά προς τις κορφές της Γκιώνας .

   Εδώ τα πράγματα δυσκολεύανε , ο δρόμος , ο Θεός να τον κάνει δρόμο , ήταν στενός , ίσα που χώραγε τ' αυτοκίνητο , και το χειρότερο ήταν πως ήταν γεμάτος πέτρες , όχι χαλίκια αλλά πέτρες , κοτρώνια , κυριολεκτικά είχα παγώσει , να γυρίσω πίσω δεν υπήρχε τρόπος , άρα έπρεπε να συνεχίσω , κι' όσο κοίταζα αριστερά μου κι έβλεπα το γκρεμό , μου κοβότανε το αίμα...μ' είχε πιάσει ..κρύος ιδρώτας ...Από κάποιο σημείο ο δρόμος , ευτυχώς , δεν είχε γκρεμό , αλλά είχε κι' απ' τις δυο μεριές στέρεο έδαφος και φαινόταν μαλακότερο το χώμα , δεν είχε εκείνα τα στουρναρολίθαρα , τελικά λίγο πιο πάνω άκουσα γαυγίσματα σκυλιών , ανάσανα , σκέφτηκα πως κάπου εδώ γύρω πρέπει να ναι στάνη , κι 'έτσι ήταν , λίγο πιο πάνω , στρίβοντας είδα μια λάκκα , και άκουσα και βελάσματα και κουδούνια προβατιών , επί τέλους , σκέφτηκα , έφτασα , κι έτσι ήταν , όπως μπήκα στην άπλα αυτή , είδα δεξιά ένα κονάκι , και κάνα δυο τσοπανόσκυλα να γυροφέρνουν , κόρναρα μια , δυο φορές , και να σου ο Μήτσος ο φίλος μου , ε...τότε ένιωσα..βασιλιάς .

   Χαρές ο φίλος που με είδε , γιατί κακά τα ψέματα , δεν το πολυ πίστευε πως θα πάω , ύστερα το χαμε πει τόσες φορές , κι είχε απογοητευτεί , με καλωσόρισε , και με μάλωσε γιατί δεν του τα’ χα πει από χθες ..προχθές να ‘χει κάνει κουμάντο για να ψήσουμε , τώρα φίλε , μου είπε θα τη..βγάλουμε με ξηρά τροφή , καμιά..κονσέρβα , ντοματοσαλάτα , τυρί , γιαούρτη και ψ'μοτύρι αλλά από κρασί...έχουμε πρώτο πράμα , τον καθησύχασα , λέγοντάς του πως το τελευταίο πράμα είναι το φαί , και μην ανησυχεί , θα βολευτούμε μια χαρά .

   Απ' τα κορναρίσματά μου όμως , πριν , πετάχτηκαν έξω απ' τα κονάκια τους και δυο ακόμα Λιδορικιώτες τσοπάνηδες , πού ήταν παραπανούλια , οπότε φώναξε ο Μήτσος : Αντρεούλαααα , πάρ' κι του Μήτσο , κι' λάτε , έχουμε κόσμοοοο , σε λίγο ήρθαν , ο ..Αντρεούλας , Αντρέας Γωργουσόπουλος – Ταραναντρέας  , κι' ο Μήτσος ο Αβγός , Δημ. Στρούζας , που ήταν και κουμπάρος μου , ήρθαν , καλοχαιρετηθήκαμε , με καλωσόρισαν , με ρώτησαν για κάνα νέο απ' το χωριό , και προχωρήσαμε προς το καλύβι του Μήτσου , που ήταν δίπλα , ενώ εγώ με το κοντομάνικο το μπλουζάκι , άρχισα να τουρτουρίζω , έκανε κρυαδούλα , το κατάλαβαν οι φίλοι μου , κι' ο Μήτσος μου 'φερε μιά κοντόκαπα , τσοπάνικη , βάλτην , μου λέει , γιατ΄θα σι..γκιάξει...τον άκουσα και..ζεστάθηκε το κοκκαλάκι μου..

   Έβαλα λοιπόν την τσοπανόκαπα , κι' άρχισε η ξενάγηση , με πήγαν να δω το ψ'μοτύρι , πως βράζει σαν ασβέτης , είδα κι' όλα τα τσοπάνικα ..σύνεργα , πήγα και στ' λούστρα , που ποτίζονται τα ζωντανά , πέρασε η ώρα , κάτσαμε πήραμε μια μπουκιά , ήπιαμε και το κρασάκι μας , και πήρα το δρόμο της επιστροφής , φχαριστημένος , που έζησα έστω και για λίγο την τσοπάνικη ζωή , αλλά και την ομορφιά της καλής συντροφιάς και της φιλοξενίας ....

   Γυρνώντας , ήμουνα πιο...καλμαρισμένος , τώρα ήξερα το δρόμο και που θα βρεθώ , βέβαια καθυστέρησα πολύ , έφτασα αργά στο Λιδορίκι , η γυναίκα μου είχε ανησυχήσει , και με το δίκιο της , αλλά είπε και το..απίθανο όταν έφτασα , καλά δεν μπορούσες να πάρεις ένα τηλέφωνο πως θ' αργήσεις ;

...Βέβαια όταν της εξήγησα περί...." Κόκκινου..Χούμα "...κατάλαβε και...ανακάλεσε....

   Οι λίγες ώρες αδέρφια που πέρασα με τους αγαπημένους χωριανούς και φίλους , η ζεστασιά που ένιωσα και η απέραντη χαρά κι' ευχαρίστηση , με δεδομένη τη λαχτάρα που είχα πάντα να γνωρίσω και να ζήσω , έστω και για λίγο , την τσοπάνικη ζωή , μαζί με όλη την ομορφιά και τη γαλήνη που ένιωσα εκεί πάνω , καθ' οδόν , μετουσιώθηκαν , με την αναμενόμενη , ποιητική..αδεία , υπερβολή και την απαραίτητη ωραιοποίηση , σε μια σειρά εικόνων , ήχων , λόγων , ένα τραγούδι , λες , στην ομορφιά της ανθρώπινης επικοινωνίας , της άδολης και αφκιασίδωτης , της αγνής , σ' αυτή που όλοι προσφέρουν χωρίς να περιμένουν κάτι , η απέραντη χαρά της προσφοράς , στο μεγαλείο της...όσο υπάρχουν άνθρωποι , υπάρχει πάντα και..ελπίδα..

Όλα λοιπόν όσα ένιωσα εκεί ψηλά στη Γκιώνα , με την υπέροχη παρέα απλών ανθρώπων , συμπυκνώθηκαν σε λίγα λόγια , ασήμαντα ίσως , αλλά για μένα..πολύτιμα...

Η λούστρα στο " Κόκκινο Χούμα " και μιά Λιδορικιώτικη παρέα , Κωστοπαναγιωταίοι , Βουλγαραίοι , Πετραίοι , Σουρμελαίοι , μιά Ανάληψη στη στρούγκα του μπάρμπα Χαράλαμπου του Μαργέλλου - Αρπάλη .

Β Ο Υ Κ Ο Λ Ι Κ Ο.....

Πότε θανάρθει η άνοιξη ,
θανάρθει..καλοκαίρι ,
να περπατήσω τα βουνά ,
ψηλά στις ..κορφοράχες..
να πιώ νερό στα δίστρατα ,
χιονόνερο στις βίγλες
να σιγαρμέξω ευωδιές ,
στα δροσερά λειβάδια ,
κι' ανάλαφρα να κοιμηθώ
στων ελατιών τον ίσκιο...

                *
Να σιγοκλαίει η πέρδικα ,
ν' αγκομαχάει ..ο κούκος ,
κι' ο σταυραητός..περήφανα
να ψηλοαγναντεύει ,
τις στράτες , τ' αγριορούμανα ,
και τις...κοντοραχούλες .

                *
Να πάρω τον ανήφορο
στον έλατο , να φτάσω ,
διαβαίνοντας τις Κορομπλιές ,
Κακόνι και Σπιθάρια ,
πουν' τα Τσιανταίϊκα μαντριά
κι' οι στρούγκες των Φουσκαίων ,
και να κονέψω , απόγιομα ,
στο Κόκκινο το Χούμα...

                  *
Πούχουν μαντριά , ο Τρόχαλος ,
ο Αβγός , κι' ο Αντρεούλας ,
κι' αντάμα να καθίσουμε
στου κονακιού τ' απόσκιο...

                   *
- Σίμπα Αντρεούλα τη φωτιά ,
φέρε μας γιοματάρι ,
το κοντοσούφλι γύρναγε ,
μην τύχει και μας...πάρει ...
- Φέρ' το καρβέλι , το τυρί ,
κοσμάρ και ψιμοτύρι ,
και πιάσε κάνα..παλιακό
του τραπεζιού..τραγούδι ...

                   *
- Και συ ορέ Μήτσο Τρόχαλε ,
λάλα και τη...φλογέρα ,
και ρίξε με τον ..παλιογκρά
πεντ' έξι στον αγέρα....
ν' ανασαλέψουν τα...σκυλιά
ν' αρχίσουν ν' αλυχτάνε ,
να μαζωχτούνε τ' άγρια
του λόγγου όλα τα ζ’λάπια ,
να καμαρώσουν ..λεβεντιές
πως πίνουν και..γλεντάνε
να μη χορταίν' τα μάτια τους
να μας ..κρυφοκοιτάνε.........K .- 

   Καλή  σας  μέρα , να  περνάτε  καλά

    www.lidoriki.com 

TO KOKKΙΝΟ ΧΟΥΜΑ ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙ ,,ΤΩΡΑ ...!!!!

Η  " Στρούγκα " στο  Κόκκινο  Χούμα  στα  1973

Αρχείο Γ.Φωτόπουλου 

Κόκκινο Χούμα   2013 

Γκιώνα - Κ.Χούμα   2013

                            Αρχείο  Γ.Φωτόπουλου


ΕΤΣΙ  , ΓΙΑ  ΝΑ  ΜΗΝ  ..ΞΕΧΝΑΜΕ ...!!!!

22.9.10

ΜΙΑ ΓΛΥΚΕΙΑ ..ΑΝΑΜΝΗΣΗ , ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΤΟ " ΚΟΚΚΙΝΟ ΧΟΥΜΑ " ...

Μας είπε , αγαπημένοι  μας φίλοι , ο φίλος και χωριανός Γ.Φωτόπουλος , πως επισκέφτηκε πριν μέρες το Κόκκινο Χούμα , και μαύρισε η ψυχή του , ναι όπως το διαβάζετε , και με τη σειρά της..μαύρισε κι' η δική μας , αφού έχουν συγκεντρωθεί μηχανήματα , πάσης ..φύσεως , κι' αρχισε το ...ξεκοίλιασμα ...

   Μπορεί προσωπικά ΄να ..άργησα να επισκεφτώ τα όμορφα αυτά μέρη της Γκιώνας , αλλά , απ' όσα βλεπω και μαθαίνω , το Κόκκινο χούμα , ήταν απ' τα πιό όμορφα κομμάτια της Γκιώνας , και δεν ισχύει αυτό , που κάποιοι κτηνοτρόφοι , για δικούς τους φυσικά λόγους , μας έλεγαν τελευταία , όταν μας ρωτούσαν : τι σχέση έχετε εσείς με το Κόκκινο χούμα ; τώρα το θυμηθήκατε ;

   Τα ..ντοκουμέντα όμως , μας λένε ακριβώ το αντίθετο , και θυμάμαι πολύ καλά , πριν κάποια χρόνια , που είχα περάσει μια όμορφη μέρα εκεί , με παρέα τον Τρόχαλο , τον Αυγό και τον Αντρεούλα , είχε για 10-15 μέρες κατασκηνώσει εκεί με τα παιδιά του , ο Ηλίας Κωστοπαναγιώτου , ο γνωστός Λιδορικιώτης χειρουργός , άρα αυτά που μας  λένε είναι απλά εκ του..πονηρού .

   Στις 8-4-2010 , μαζί με τους φίλους Γ.Φωτόπουλο και Ευθ. Χούσο , με το γιό του Παναγιώτη , επισκεφτήκαμε , ίσως για να το..αποχαιρετήσουμε , το Κόκκινο Χούμα , δείτε το τότε δημοσίευμά μας...

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟ..” ΚΟΚΚΙΝΟ ΧΟΥΜΑ “….

Δύσκολη μέρα η προχθεσινή , παραμονή της Ζωοδόχου  Πηγής , αποφασίσαμε , με το Γιώργο Φωτόπουλο , οδηγό και…ξεναγό , και το Μάκη ΄Χούσο , με  το μικρό του γιό Παναγιώτη , ξεκινήσαμε το πρωί , να πάμε μέχρι το Κόκκινο Χούμα , για να δούμε που βρίσκεται η εκεί..΅κατάσταση ΅, καταγράφοντάς την ..φωτογραφικά , αφού , όπως όλοι γνωρίζουμε , βρισκόμαστε σε..πόλεμο , με την εταιρεία  S & B , μετά την προσωρινή απόφαση παύσης των εργασιών , του ΣτΕ , μέχρις εκδίκασης της προσφυγής του Ορειβατικού της Άμφισσας και Πολιτών της Φωκίδας , και φυσικά έκδοσης οριστικής απόφασης .

Περνώντας τις Καρούτες , μπήκαμε , κυριολεκτικά , στην…Κόλαση , κι¨απο κεί και πέρα ..βαδίζαμε στο..Γολγοθά …

Όπου κι΄αν γυρίσεις τα  μάτια σου , όπου ΄κι’ αν κοιτάξεις , σε πνίγει η ..πίκρα , η οργή , η αγανάκτηση κι’ η απογοήτευση , …ξεκοιλιασμένη η Γκιώνα μας , με τις πληγές να..χάσκουν , έτσι..αδικαιολόγητα ..

Θυμηθήκαμε , θέλαμε δεν ..θέλαμε , τα όσα ο κ. Σανούδος , μας έλεγε και..ματαξανάλεγε , γιά την ..¨..αποκατάσταση ¨ του..τοπίου , κι΄..ανατριχιάσαμε ..γιατί ; Μα γιατί αυτό που βλέπετε , ακριβώς πάνω , είναι ένα μέρος…¨πληρως..αποκαταστημένο ¨, μάλιστα ααδέρφια , βλέπετε δε και την προστατευτική ..περίφραξη ..

Και ..εδώ , έχει γίνει αποκατάσταση , δεν το ..βλέπετε ; Ο τόπος είναι…καταπράσινος !!!

…Και εδώ , αδέρφια , έχει γίνει..¨αποκατάσταση ¨, και υπάρχουν και τα..¨τεκμήρια ΅δυό ‘ τρία κομμάτια σωλήνες , γιά τα..τ΄λϋγουμε το…ντορό ¨, π΄λένι..κατά τα άλλα…ο τόπος ..¨πνίγεται ¨..στο ..πράσινο.., βέβαι χρειάζεται…μικροσκόπιο αλλά…

..Απολαύστε ..ομορφιά !!! Έτσι , αδέρφια , είναι ολόκληρη η ..Γκιώνα μας , σαν…” ..βλογιο..κομμένη “….ΚΡΑΝΙΟΥ…ΤΟΠΟΣ ..

Εδώ αδέρφια , θέλουμε να…δείτε ..προσεκτικά ‘ προσεκτικά , και να μας..πείτε τι ακριβώς …βλέπετε ..

   Δυσκολεύεστε ; …Να σας βοηθήσουμε  λοιπόν , αυτό το..κομμάτι αδέρφια , που είναι γεμάτο..στουρναρο..πετρο..λίθαρα , μετά..κοτρωνίων , βεβαίως..βεβαίως , είναι ένα..” ..κλασσικά..αποκατυσταθέν “ ..τεμάχιον της ..Γκιώνας μας , μάλιστα..ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΕΝΟ ..πως ; ΕΥΚΟΛΌΤΑΤΟΝ !!! Δείτε : μαζεύουν ..λ΄θάρια και..χαλίκια  , κάνουν ένα…σωρό , μπήγουν κι΄ενα..ερμόπευκο  , και…φεύγουν , για δείτε , υπάρχει κανένα που να ΄χει …πιάσει ; Φυσικά και όχι , αφού οι άνθρωπου δεν έχουν ρίξει ούτε “ μια..φκιαριά  ΧΩΜΑ” , ΠΟΥ ΚΑΙ..ΠΩς  ΝΑ ΦΥΤΡΩΣΕΙ  ΔΕΜΤΡΟ ;  Π  Ω  Σ  ….Απλά , απλούστατα , ΜΑΣ……ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ..

  Προχωρώντας , μάτωνε η..ψυχή μας , μ’ ό,τι βλέπαμε ολόγυρα…ΣΕΛΗΝΙΑΚΟ  ΤΟΠΙΟ…ΘΛΙΨΗ…ΠΙΚΡΑ ..ΚΑΙ..ΟΡΓΗ..

΄  Απέναντι , το μικρό κτισματάκι που βλέπετε , στο μέσο περίπουβτης φωτογραφίας , είναι ο Αρδίνης , κι΄αριστερά είναι , ή..μάλλοη , ήταν οι…Αι  Λιάδες , μικρός και μεγάλος ..

Kαι ..φτάσαμε , επί τέλους ! στο..Κόκκινο Χούμα ..εκεί μας περίμεναν δυό..σκελετοί από..βοΐδοκέφαλα , που τα κρατάνε , ο Γιώργος με το Μάκη , ενώ ο νικρός Παναγιώτης ανέβηκε στη ραχούλα , όπου κράταγε ακόμα λίγο…χιόνι…

Το τοπίο πανέμορφο , στρωμένο , λες , με καταπράσινο..χαλί , με τη..λούστρα του , για να ποτίζονται να ζωντανά..

Αναμνηστική φωτογραφία μας απ¨το Κόκκινο χούμα , ο Γιώργος , ο Παναγιώτης κι¨η αφεντιά μου..

Και εδώ , όπως βλέπετε ολοκάθαρα , στο αριστερό μέρος , έχει αρχίσει ο..χορός του…ξεκοιλιάσματος , τα πρώτα σημάδια , απ΄την..ευεργετική παρέμβαση της S & B , είναι ..ΟΛΟΦΑΝΕΡΑ…

Ε Γ Κ Λ Η Μ Α Τ Α…ατιμώρητα , κέθρα , κέδροι..όπως λένε οι..Πρωτευουσιάνοι , ΑΙΩΝΩΝ , ΚΟΠΗΚΑΝ …ΘΥΣΙΑ  ΑΔΕΡΦΙΑ  ΣΤΟ…ΒΩΜΟ , του συμφέροντος ..κάποιων ..πόσα δεμάτια..τριφύλλι , άραγε , κόστισε , το..κόψιμο αυτών των..αιωνόβιων  δέντρων ;  Πόσα ;

   Η  ..βόλτα μας αυτή , που μάλλον έμοιαζε , με …θλιβερή επιθεώρηση σε πεδίο …μάχης , με χιλιάδες..θύματα , και βέβαια θύματα υπάρχουν , και μάλιστα πολλά , και δεν εναφερόμαστε  μόνο στα ..πετσοκομμένα…δέντρα , όχι , γιατί ,  δυστυχώς , υπάρχουν και θα..υπάρχουν , αν επιτρέψουμε κι΄αυτό το κομμάτι της Γκιώνας να..οργωθεί , και αυτό θα γίνει , με  ποιό αντίτιμο ; Ρωτήστε να…μάθετε , κάποιοι…ξέρουν !!!

   Η Βόλτα μας θα..συνεχιστεί , θα σας πάρουμε απ΄το…χέρι , να δείτε και..ομορφιές απίθανες , αλλά και..εξ΄ίσου..απίθανες…ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ …

     Δείτε , και μιά φωτογραφία , παρα..λούστρια , απ΄τα παλιά καλά χρόνια , από μιά ΑΝΑΛΗΨΗ  στο Κόκκινο ..Χούμα …

΄Ονειρεμένη δεκαετία του ΄50 , Μάιος  1956 , ο Μήτσος Βούλγαρης , με τη γυναίκα του , ο Κώστας Κωστοπαναγιώτου , πατέρας του Ηλία ,με τη σύζυγό του , οι Πετροπούλες … η ξαδέρφη μου η Καψαλοκατίνα .

   Και μιά και ..ζήσαμε τα του. ¨ Κόκκινου ..χούματος ¨, θα σας έχουμε και μιά μικρή ..προσωπική ανάμνηση , σε ..ξεχωριστό όμως σχόλιο…

     Το ..προσκύνημά μας , αδέρφια δεν τελειώνει εδώ..συνεχίζεται….

     Καλό  σας  Σαββατόβραδο , να είστε όλοι καλά……Κ.’

   Και ακολουθεί , η παλιότερη επίσκεψή μου που μου άφησε εξαιρετικές αναμνήσεις , δείτε την....

ΜΙΑ ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ..” KΟΚΚΙΝΟ ΧΟΥΜΑ “ …..

ΓΛΥΚΕΣ ..ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ  ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΕΣ  ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ..

Νάημουνα νειός να γίνομαν
στη Γκιώνα ..τσοπανούδι .
μικροβοηθός στο..άρμεμα..
και μπιστικός στο...σκάρο..

Λιδορικιώτικη , τσοπάνικη λεβεντοπαρέα , λεβεντιές..καμαρωτές...

Όμορφη τσοπάνικη ζωή , ψηλά στη Γκιώνα , η ώρα του..αρμέματος....

   ΄Θα 'χουν περάσει πάνω από δεκαπέντε χρόνια , ίσως και περισσότερα , κατακαλόκαιρο , τέλειωνε ο Ιούλιος , ζέστη μεγάλη , αλλά κι' η λαχτάρα να περάσω ένα πρωί σε μιά τσοπάνικη στάνη , ακόμα μεγαλύτερη , κι' είχα και τον αξέχαστο καλό φίλο το Μήτσο το Δρόσο , τον Τρόχαλο , όπως τον παραγκωμιάζαν στο χωριό , όποτε μ' εύρισκε στην αγορά , μούλεγε και ξανάλεγε : Άιντε και δεν ήρθες ένα πρωί στο κονάκι , να φάμε και να πιούμε , να το ξέρω όμως να ψήσουμε κιόλας ...θά 'μαστε παρεούλα , ο Αβγός κι' ο Αντρεούλας , κανόνιστο κι' έλα...

   Τό 'πε , το ξανά 'πε ο σχωρεμένος ο Μήτσος , το 'δεσα κι' εγώ κόμπο , κι' ένα πρωί , χωρίς να του 'χω πει τίποτα , ξεκίνησα γιά το " Κόκκινο Χούμα ", πάνω ψηλά στη Γκιώνα , κοντά δυό χιλιάδες μέτρα ύψος . Αν ήξερα βέβαια το δρόμο και τι με..περίμενε , δεν νομίζω πως θα ξεκίναγα , αλλά τέλος καλό όλα καλά , που λένε , όσο κι' αν λαχτάρησα στο δρόμο , ακόμα περισσότερο φχαριστήθηκα εκεί που πήγα , ύστερα ήταν και η πρώρη..εκστρατεία μου σε..Λιδορικιώτικη στάνη , και μάλιστα τόσο ψηλά , κι' όσο νά 'ναι την ήθελα αυτή την εκδρομή πως και πως...

   Έφυγα λίγο αργά , το πρωί , είχε βγει κατάκαλα ο ήλιος κι' έκανε πολλή ζέστη , πήρα κι' ένα μπουκαλάκι με νερό και με το κοντομάνικο μπλουζάκι , ξεκίνησα , γιά την κορφή της..Γκιώνας , χωρίς καν να ξέρω το δρόμο , ούτε ποιός ήταν αλλά το κυριότερο πως ήταν , βέβαια αυτό δεν έργησα να το ..μάθω , και βέβαια βλαστήμησα την ώρα και τη στιγμή που ξεκίνησα...αλλά το 'θελα και τελικά δεν το μετάνοιωσα...

   Μέχρι τις Καρούτες , όλα καλά κι' ωραία , γνωστός ο δρόμος , άσφαλτος , πήγα μιά χαρά , σταμάτησα και στο μαγαζί , ρώτησα πως θα πάω γιά Κόκκινο Χούμα , ήπια και το καφεδάκι μου και ξεκίνησα , πέφτοντας απ' την πίσω μεριά του Καρουτινού κάμπου , προς το Σαλωνίτικο , έκανα και το πρώτο λάθος , αλλά ευτυχώς εκεί είχε ένα εργοτάξιο , μάλλον συνεργείο , της ετειρείας των μεταλλέιων , γ΄υρισα τους ρώρησα και με καθοδήγησαν και προχωρώντας μέσα στο ελατόδασο , σε κακό έως..άθλιο δρόμο , προχώρησα αρκετά , ανεβαίνοντας φυσικά προς τις κορφές της Γκιώνας .

   Εδώ τα πράγματα δυσκολεύανε , ο δρόμος , ο Θεός να τον κάνει δρόμο , ήταν στενός , ίσα που χώραγε τ' αυτοκίνητο , και το χειρότερο ήταν πως ήταν γεμάτος πέτρες , όχι χαλίκια αλλά πέτρες , κοτρώνια , κυριολεκτικά είχα παγώσει , να γυρίσω πίσω δεν υπήρχε τρόπος , άρα έπρεπε να συνεχίσω , κι' όσο κοίταζα αριστερά μου κι έβλεπα το γκρεμό , μου κοβότανε το αίμα...μ' είχε πιάσει ..κρύος ιδρώτας ...Από κάποιο σημείο ο δρόμος , ευτυχώς , δεν είχε γκρεμό , αλλά είχε κι' απ' τις δυό μεριές στέρεο έδαφος και φαινόταν μαλακότερο το χώμα , δεν είχε εκείνα τα στουρναρολίθαρα , τελικά λίγο πιό πάνω άκουσα γαυγίσματα σκυλιών , ανάσανα , σκέφτηκα πως κάπου εδώ γύρω πρέπει νάναι στάνη , κι 'ετσι ήταν λίγο πιό πάνω , στρίβοντας είδα μιά λάκκα , και άκουσα και βελάσματα και κουδούνια προβατιών , επί τέλους , σκέφτηκα , έφτασα , κι έτσι ήταν , όπως μπήκα στην άπλα αυτή , είδα δεξιά ένα κονάκι , και κάνα δυό τσοπανόσκυλα να γυροφέρνουν , κόρναρα μιά , δυό φορές , και νάσου ο Μήτσος ο φίλος μου , ε...τότε έννοιωσα..βασιλιάς .

   Χαρές ο φίλος που με είδε , γιατί κακά τα ψέματα , δεν το πολιπίστευε πως θα πάω , ύστερα τοχαμε πεί τόσες φορές , κι είχε παογοητευτεί , με καλωσόριεσε , και με μάλωσε γιατί δεν του τόχα πει από χθες ..προχθές νάχει κάνει κουμάντο γιά να ψήσουμε , τώρα φίλε , μου είπε θα τη..βγάλουμε με ξηρά τροφή , καμιά..κονσέρβα , ντοματοσαλάτα , τυρί , γιαούρτη και ψ'μοτύρι αλλά από κρασί...έχουμε πρώτο πράμα , τον καθησύχασα , λέγοντάς του πως το τελευταίο πράμα είναι το φαί , και μην ανησυχεί , θα βολευτούμε μιά χαρά .

   Απ' τα κορναρίσματά μου όμως , πριν , πετάχτηκαν έξω απ' τα κονάκια τους και δυό ακόμα Λιδορικιώτες τσοπάνηδες , πού ήταν παραπανούλια , οπότε φώναξε ο Μήτσος : Αντρεούλαααα , πάρ' κι του Μήτσο , κι' λάτε , έχουμε κόσμοοοο , σε λίγο ήρθαν , ο ..Αντρεούλας , Αντρέας Γωργουσόπουλος , κι' ο Μήτσος ο Αβγός , Δημ. Στρούζας , που ήταν και κουμπάρος μου , ήρθαν , καλοχαιρετηθήκαμε , με καλωσόρισαν , με ρώτησαν γιά κάνα νέο απ' το χωριό , και προχωρήσαμε προς το καλύβι του Μήτσου , που ήταν δίπλα , ενώ εγώ με το κοντομάνικο το μπλουζάκι , άρχισα να τουρτουρίζω , έκανε κρυαδούλα , το κατάλαβαν οι φίλοι μου , κι' ο Μήτσος μου 'φερε μιά κοντόκαπα , τσοπάνικη , βάλτην , μου λέει , γιατ΄θα σι..γκιάξει...τον άκουσα και..ζεστάθηκε το κοκκαλάκι μου..

   Έβαλα λοιπόν την τσοπανόκαπα , κι' άρχισε η ξενάγηση , με πήγαν να δω το ψ'μοτύρι , πως βράζει σαν ασβέτης , είδα κι' όλα τα τσοπάνικα ..σύνεργα , πήγα και στ' λούστρα , που ποτίζονται τα ζωντανά , πέρασε η ώρα , κάτσαμε πήραμε μιά μπουκιά , ήπιαμε και το κρασάκι μας , και πήρα το δρόμο της επιστροφής , φχαριστημένος , που έζησα έστω και γιά λίγο την τσοπάνικη ζωή , αλλά και την ομορφιά της καλής συντροφιάς και της φιλοξενίας ....

   Γυρνώντας , ήμουνα πιό...καλμαρισμένος , τώρα ήξερα το δρόμο και που θα βρεθώ , βέβαια καθυστέρησα πολύ , έφτασα αργά στο Λιδορίκι , η γυναίκα μου είχε ανησυχήσει , και με το δίκιο της , αλλά είπε και το..απίθανο όταν έφτασα , καλά δεν μπορούσες να πάρεις ένα τηλέφωνο πως θ' αργήσεις ;

...Βέβαια όταν της εξήγησα περί...." Κόκκινου..Χούμα "...κατάλαβε και...ανακάλεσε....

   Οι λίγες ώρες αδέρφια που πέρασα με τους αγαπημένους χωριανούς και φίλους , η ζεστασιά που έννοιωσα και η απέραντη χαρά κι' ευχαρίστηση , με δεδομένη τη λαχτάρα που είχα πάντα να γνωρίσω και να ζήσω , έστω και γιά λίγο , την τσοπάνικη ζωή , μαζί με όλη την ομορφιά και τη γαλήνη που έννοιωσα εκεί πάνω , καθ' οδόν , μετουσιώθηκαν , με την αναμενόμενη , ποιητική..αδεία , υπερβολή και την απαραίτητη ωραιοποίηση , σε μιά σειρά εικόνων , ήχων , λόγων , ένα τραγούδι , λες , στην ομορφιά της ανθρώπινης επικοινωνίας , της άδολης και αφκιασίδωτης , της αγνής , σ' αυτή που όλοι προσφέρουν χωρις να περιμένουν κάτι , η απέραντη χαρά της προσφοράς , στο μεγαλείο της...όσο υπάρχουν άνθρωποι , υπάρχει πάντα και..ελπίδα..

Όλα λοιπόν όσα έννοιωσα εκεί ψηλά στη Γκιώνα , με την υπέροχη παρέα απλών ανθρώπων , συμπυκνώθηκαν σε λίγα λόγια , ασήμαντα ίσως , αλλά γιά μένα..πολύτιμα...

Η λούστρα στο " Κόκκινο Χούμα " και μιά Λιδορικιώτικη παρέα , Κωστοπαναγιωταίοι , Βουλγαραίοι , Πετραίοι , Σουρμελαίοι , μιά Ανάληψη στη στρούγκα του μπάρμπα Χαράλαμπου του Μαργέλλου - Αρπάλη .

  Βέβαια , όπως καταλαβαίνετε , η κατάσταση από δω και πέρα , δεν θα έχει καμιά σχέση με τις πρόσφατες φωτογραφίες του Απριλίου , πάντως ελπίζουμε μέσα στις επόμενες μέρες να έχουμε σχετικό φωτογραφικό υλικό , που θα μπορούμε να το ..συγκρίνουμε με το παλιότερο .

   Το θέμα όμως , όπως καταλαβαίνουμε όλοι , έχει πλέον ξεφύγει απ΄την απλή διεκδίκηση , με κινητοποιήσεις κλπ , τώρα μόνον ο Δήμος με την συμπαράσταση όλων μας μπορεί να παρέμβει , ζητώντας την ΠΛΗΡΗ  ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΜΕΧΡΙ  ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΟΚΛΗΘΕΙΣΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΒΛΑΒΩΝ , ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΤΩΝ ΕΞΟΡΥΞΕΩΝ ΠΟΥ ΓΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΝ .

   Είναι ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΗΣ  ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Η ΠΛΗΡΗΣ  ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ , και νομίζουμε πως προς τα εκεί πρέπει πλέον να στραφούμε , ο Δήμος μαζί με όλους τους φορείς αλλά και τους Δωριείς .

   Σεις όμως , για καλό και για..κακό , δείτε για τελευταία φορά το όμορφο " Κόκκινο χούμα " , γιατί , απ' ό,τι μαθαίνουμε ..αλλάζει όψη ο τόπος ....

        Καλό  σας βράδυ , να περνάτε καλά ...Κ.-

MIA AΞΕΧΑΣΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ .." ΚΟΚΚΙΝΟ ΧΟΥΜΑ "

ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΑ  ΟΝΕΙΡΑ  ΠΟΥ  ΕΓΙΝΑΝ  ΕΦΙΑΚΤΕΣ 

ΓΛΥΚΕΣ ..ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ  ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΕΣ  ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ..

Νάημουνα νιός να γίνομαν
στη Γκιώνα ..τσοπανούδι .
μικροβοηθός στο..άρμεμα..
και μπιστικός στο...σκάρο..
Λιδορικιώτικη , τσοπάνικη λεβεντοπαρέα , λεβεντιές..καμαρωτές...
Όμορφη τσοπάνικη ζωή , ψηλά στη Γκιώνα , η ώρα του..αρμέματος....
   ΄Θα 'χουν περάσει πάνω από δεκαπέντε χρόνια , ίσως και περισσότερα , κατακαλόκαιρο , τέλειωνε ο Ιούλιος , ζέστη μεγάλη , αλλά κι' η λαχτάρα να περάσω ένα πρωί σε μιά τσοπάνικη στάνη , ακόμα μεγαλύτερη , κι' είχα και τον αξέχαστο καλό φίλο το Μήτσο το Δρόσο , τον Τρόχαλο , όπως τον παραγκωμιάζαν στο χωριό , όποτε μ' εύρισκε στην αγορά , μου ‘ λεγε και ξανάλεγε : Άιντε και δεν ήρθες ένα πρωί στο κονάκι , να φάμε και να πιούμε , να το ξέρω όμως να ψήσουμε κιόλας ...θά 'μαστε παρεούλα , ο Αβγός κι' ο Αντρεούλας , κανόνιστο κι' έλα...
   Τό 'πε , το ξανά 'πε ο σχωρεμένος ο Μήτσος , το 'δεσα κι' εγώ κόμπο , κι' ένα πρωί , χωρίς να του 'χω πει τίποτα , ξεκίνησα για το " Κόκκινο Χούμα ", πάνω ψηλά στη Γκιώνα , κοντά δυο χιλιάδες μέτρα ύψος . Αν ήξερα βέβαια το δρόμο και τι με..περίμενε , δεν νομίζω πως θα ξεκίναγα , αλλά τέλος καλό όλα καλά , που λένε , όσο κι' αν λαχτάρησα στο δρόμο , ακόμα περισσότερο φχαριστήθηκα εκεί που πήγα , ύστερα ήταν και η πρώτη..εκστρατεία μου σε..Λιδορικιώτικη στάνη , και μάλιστα τόσο ψηλά , κι' όσο να 'ναι την ήθελα αυτή την εκδρομή πως και πως...
   Έφυγα λίγο αργά , το πρωί , είχε βγει κατάκαλα ο ήλιος κι' έκανε πολλή ζέστη , πήρα κι' ένα μπουκαλάκι με νερό και με το κοντομάνικο μπλουζάκι , ξεκίνησα , για την κορφή της..Γκιώνας , χωρίς καν να ξέρω το δρόμο , ούτε ποιός ήταν αλλά το κυριότερο πως ήταν , βέβαια αυτό δεν άργησα να το ..μάθω , και βέβαια βλαστήμησα την ώρα και τη στιγμή που ξεκίνησα...αλλά το 'θελα και τελικά δεν το μετάνιωσα...
   Μέχρι τις Καρούτες , όλα καλά κι' ωραία , γνωστός ο δρόμος , άσφαλτος , πήγα μια χαρά , σταμάτησα και στο μαγαζί , ρώτησα πως θα πάω για Κόκκινο Χούμα , ήπια και το καφεδάκι μου και ξεκίνησα , πέφτοντας απ' την πίσω μεριά του Καρουτιανού κάμπου , προς το Σαλωνίτικο , έκανα και το πρώτο λάθος , αλλά ευτυχώς εκεί είχε ένα εργοτάξιο , μάλλον συνεργείο , της εταιρείας των μεταλλείων , γύρισα τους ρώτησα και με καθοδήγησαν και προχωρώντας μέσα στο ελατόδασο , σε κακό έως..άθλιο δρόμο , προχώρησα αρκετά , ανεβαίνοντας φυσικά προς τις κορφές της Γκιώνας .
   Εδώ τα πράγματα δυσκολεύανε , ο δρόμος , ο Θεός να τον κάνει δρόμο , ήταν στενός , ίσα που χώραγε τ' αυτοκίνητο , και το χειρότερο ήταν πως ήταν γεμάτος πέτρες , όχι χαλίκια αλλά πέτρες , κοτρώνια , κυριολεκτικά είχα παγώσει , να γυρίσω πίσω δεν υπήρχε τρόπος , άρα έπρεπε να συνεχίσω , κι' όσο κοίταζα αριστερά μου κι έβλεπα το γκρεμό , μου κοβότανε το αίμα...μ' είχε πιάσει ..κρύος ιδρώτας ...Από κάποιο σημείο ο δρόμος , ευτυχώς , δεν είχε γκρεμό , αλλά είχε κι' απ' τις δυο μεριές στέρεο έδαφος και φαινόταν μαλακότερο το χώμα , δεν είχε εκείνα τα στουρναρολίθαρα , τελικά λίγο πιο πάνω άκουσα γαυγίσματα σκυλιών , ανάσανα , σκέφτηκα πως κάπου εδώ γύρω πρέπει να ναι στάνη , κι 'έτσι ήταν , λίγο πιο πάνω , στρίβοντας είδα μια λάκκα , και άκουσα και βελάσματα και κουδούνια προβατιών , επί τέλους , σκέφτηκα , έφτασα , κι έτσι ήταν , όπως μπήκα στην άπλα αυτή , είδα δεξιά ένα κονάκι , και κάνα δυο τσοπανόσκυλα να γυροφέρνουν , κόρναρα μια , δυο φορές , και να σου ο Μήτσος ο φίλος μου , ε...τότε ένιωσα..βασιλιάς .
   Χαρές ο φίλος που με είδε , γιατί κακά τα ψέματα , δεν το πολυ πίστευε πως θα πάω , ύστερα το χαμε πει τόσες φορές , κι είχε απογοητευτεί , με καλωσόρισε , και με μάλωσε γιατί δεν του τα’ χα πει από χθες ..προχθές να ‘χει κάνει κουμάντο για να ψήσουμε , τώρα φίλε , μου είπε θα τη..βγάλουμε με ξηρά τροφή , καμιά..κονσέρβα , ντοματοσαλάτα , τυρί , γιαούρτη και ψ'μοτύρι αλλά από κρασί...έχουμε πρώτο πράμα , τον καθησύχασα , λέγοντάς του πως το τελευταίο πράμα είναι το φαί , και μην ανησυχεί , θα βολευτούμε μια χαρά .
   Απ' τα κορναρίσματά μου όμως , πριν , πετάχτηκαν έξω απ' τα κονάκια τους και δυο ακόμα Λιδορικιώτες τσοπάνηδες , πού ήταν παραπανούλια , οπότε φώναξε ο Μήτσος : Αντρεούλαααα , πάρ' κι του Μήτσο , κι' λάτε , έχουμε κόσμοοοο , σε λίγο ήρθαν , ο ..Αντρεούλας , Αντρέας Γωργουσόπουλος – Ταραναντρέας  , κι' ο Μήτσος ο Αβγός , Δημ. Στρούζας , που ήταν και κουμπάρος μου , ήρθαν , καλοχαιρετηθήκαμε , με καλωσόρισαν , με ρώτησαν για κάνα νέο απ' το χωριό , και προχωρήσαμε προς το καλύβι του Μήτσου , που ήταν δίπλα , ενώ εγώ με το κοντομάνικο το μπλουζάκι , άρχισα να τουρτουρίζω , έκανε κρυαδούλα , το κατάλαβαν οι φίλοι μου , κι' ο Μήτσος μου 'φερε μιά κοντόκαπα , τσοπάνικη , βάλτην , μου λέει , γιατ΄θα σι..γκιάξει...τον άκουσα και..ζεστάθηκε το κοκκαλάκι μου..
   Έβαλα λοιπόν την τσοπανόκαπα , κι' άρχισε η ξενάγηση , με πήγαν να δω το ψ'μοτύρι , πως βράζει σαν ασβέτης , είδα κι' όλα τα τσοπάνικα ..σύνεργα , πήγα και στ' λούστρα , που ποτίζονται τα ζωντανά , πέρασε η ώρα , κάτσαμε πήραμε μια μπουκιά , ήπιαμε και το κρασάκι μας , και πήρα το δρόμο της επιστροφής , φχαριστημένος , που έζησα έστω και για λίγο την τσοπάνικη ζωή , αλλά και την ομορφιά της καλής συντροφιάς και της φιλοξενίας ....
   Γυρνώντας , ήμουνα πιο...καλμαρισμένος , τώρα ήξερα το δρόμο και που θα βρεθώ , βέβαια καθυστέρησα πολύ , έφτασα αργά στο Λιδορίκι , η γυναίκα μου είχε ανησυχήσει , και με το δίκιο της , αλλά είπε και το..απίθανο όταν έφτασα , καλά δεν μπορούσες να πάρεις ένα τηλέφωνο πως θ' αργήσεις ;
...Βέβαια όταν της εξήγησα περί...." Κόκκινου..Χούμα "...κατάλαβε και...ανακάλεσε....
   Οι λίγες ώρες αδέρφια που πέρασα με τους αγαπημένους χωριανούς και φίλους , η ζεστασιά που ένιωσα και η απέραντη χαρά κι' ευχαρίστηση , με δεδομένη τη λαχτάρα που είχα πάντα να γνωρίσω και να ζήσω , έστω και για λίγο , την τσοπάνικη ζωή , μαζί με όλη την ομορφιά και τη γαλήνη που ένιωσα εκεί πάνω , καθ' οδόν , μετουσιώθηκαν , με την αναμενόμενη , ποιητική..αδεία , υπερβολή και την απαραίτητη ωραιοποίηση , σε μια σειρά εικόνων , ήχων , λόγων , ένα τραγούδι , λες , στην ομορφιά της ανθρώπινης επικοινωνίας , της άδολης και αφκιασίδωτης , της αγνής , σ' αυτή που όλοι προσφέρουν χωρίς να περιμένουν κάτι , η απέραντη χαρά της προσφοράς , στο μεγαλείο της...όσο υπάρχουν άνθρωποι , υπάρχει πάντα και..ελπίδα..
Όλα λοιπόν όσα ένιωσα εκεί ψηλά στη Γκιώνα , με την υπέροχη παρέα απλών ανθρώπων , συμπυκνώθηκαν σε λίγα λόγια , ασήμαντα ίσως , αλλά για μένα..πολύτιμα...
Η λούστρα στο " Κόκκινο Χούμα " και μιά Λιδορικιώτικη παρέα , Κωστοπαναγιωταίοι , Βουλγαραίοι , Πετραίοι , Σουρμελαίοι , μιά Ανάληψη στη στρούγκα του μπάρμπα Χαράλαμπου του Μαργέλλου - Αρπάλη .

Β Ο Υ Κ Ο Λ Ι Κ Ο.....

Πότε θανάρθει η άνοιξη ,
θανάρθει..καλοκαίρι ,
να περπατήσω τα βουνά ,
ψηλά στις ..κορφοράχες..
να πιώ νερό στα δίστρατα ,
χιονόνερο στις βίγλες
να σιγαρμέξω ευωδιές ,
στα δροσερά λειβάδια ,
κι' ανάλαφρα να κοιμηθώ
στων ελατιών τον ίσκιο...
                *
Να σιγοκλαίει η πέρδικα ,
ν' αγκομαχάει ..ο κούκος ,
κι' ο σταυραητός..περήφανα
να ψηλοαγναντεύει ,
τις στράτες , τ' αγριορούμανα ,
και τις...κοντοραχούλες .
                *
Να πάρω τον ανήφορο
στον έλατο , να φτάσω ,
διαβαίνοντας τις Κορομπλιές ,
Κακόνι και Σπιθάρια ,
πουν' τα Τσιανταίϊκα μαντριά
κι' οι στρούγκες των Φουσκαίων ,
και να κονέψω , απόγιομα ,
στο Κόκκινο το Χούμα...
                  *
Πούχουν μαντριά , ο Τρόχαλος ,
ο Αβγός , κι' ο Αντρεούλας ,
κι' αντάμα να καθίσουμε
στου κονακιού τ' απόσκιο...
                   *
- Σίμπα Αντρεούλα ‘μ τη φωτιά ,
φέρε μας γιοματάρι ,
το κοντοσούφλι γύρναγε ,
μην τύχει και μας...πάρει ...
- Φέρ' το καρβέλι , το τυρί ,
κοσμάρ και ψιμοτύρι ,
και πιάσε κάνα..παλιακό
του τραπεζιού..τραγούδι ...

                   *
- Και συ ορέ Μήτσο Τρόχαλε ,
λάλα και τη...φλογέρα ,
και ρίξε με τον ..παλιογκρά
πεντ' έξι στον αγέρα....
ν' ανασαλέψουν τα...σκυλιά
ν' αρχίσουν ν' αλυχτάνε ,
να μαζωχτούνε τ' άγρια
του λόγγου όλα τα ζ’λάπια ,
να καμαρώσουν ..λεβεντιές
πως πίνουν και..γλεντάνε
να μη χορταίν' τα μάτια τους
να μας ..κρυφοκοιτάνε.........K .-

ΆΓΝΩΣΤΕΣ  ΛΕΞΕΙΣ 
Ανδρεούλας  - Ανδρέας Γωργουσόπουλος 
Αβγός  - Δημ. Στρούζας 
Μητσος Τροχαλος -    Δημ. Δρόσος 

Το  παραπάνω Λιδορικιώτικο όνειρο  , το  ΚΌΚΚΙΝΟ  ΧΟΥΜΑ , αγαπημένοι μου  φίλοι , ΕΞΕΛΙΧΤΗΚΕ , ΠΟΥ ΤΟ  ΈΖΗΣΑ  ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΚΑΙ  ΤΟ  ΘΥΜΑΜΑΙ , ΤΩΡΑ  ΠΙΑ  ΕΙΝΑΙ  ΕΝΑΣ  ΕΦΙΑΛΤΗΣ  ΠΟΥ  ΣΟΥ ΡΑΓΙΖΕΙ  ΤΗΝ  ΚΑΡΔΙΑ ...
  Η  ΓΚΙΩΝΑ , Η  ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΗ  ΓΥΜΝΟΚΟΡΗ "ΞΕΚΟΙΛΙΑΣΜΕΝΗ " ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ  ΠΙΑ  ΤΟΝ  ΟΙΚΤΟ ΚΑΙ ΤΗ  ΛΥΠΗΣΗ

    Δείτε τιε  τελευταίες φωτογραφίες  απ' τη  Γκιώνα  μας του  αγαπημένου  ξάδελφου Γιώργου Φωτόπουλου που  το  πάθος για  τον Λιδορκιώτικο  τόπο  είναι  άσβεστο

Καλό  σας  απόγευμα , να  περνάτε  καλά 

   www/lidoriki.com 

" B O Y K O Λ Ι Κ Ο ..."

Δεν  ξέρω  γιατί  αγαπημένοι  μου  φίλοι , απόψε  αργά  , πολύ  αργά  2:36 'το  πρωί  της Κυριακής , ήρθε  στο  μυαλό μου  μια  αξέχαστη ανοιξιάτικη  επίσκεψή  μου στο  Κόκκινο  Χούμα , καλεσμένος  απ' τον αεόμνηστο  χωριανό  και  φίλο τον  Δημ. Δρόσο  -  Τρόχαλο 

   Δείτε  την  υπέροχη  αυτή  νάμνησή μου , που  πραγματοποιήθηκε  λίγο  πριν αρχίσουν  οι.." απιφανειακές (!!!!!) ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ  , " ΤΟ ...ΞΕΚΟΙΛΙΑΣΜΑ  ΔΗΛΑΔΗ " ΤΗΣ  ΓΚΙΩΝΑΣ ...

8-4-2010  Το  πανέμορφο  Κόκκινο  Χούμα , πριν τις  εξορύξεις 

..και  μετά ..


ΒΟΥΚΟΛΙΚΟ ...

Πότε θανάρθει η άνοιξη ,
θανάρθει..καλοκαίρι ,
να περπατήσω τα βουνά ,
ψηλά στις ..κορφοράχες..
να πιώ νερό στα δίστρατα ,
χιονόνερο στις βίγλες
να σιγαρμέξω ευωδιές ,
στα δροσερά λειβάδια ,
κι' ανάλαφρα να κοιμηθώ
στων ελατιών τον ίσκιο...

Να σιγοκλαίει η πέρδικα ,
ν' αγκομαχάει ..ο κούκος ,
κι' ο σταυραητός..περήφανα
να ψηλοαγναντεύει ,
τις στράτες , τ' αγριορούμανα ,
και τις...κοντοραχούλες .
Να πάρω τον ανήφορο
στον έλατο , να φτάσω ,
διαβαίνοντας τις Κορομπλιές ,
Κακόνι και Σπιθάρια ,
πουν' τα Τσιανταίικα μαντριά
κι' οι στρούγκες των Φουσκαίων ,
και να κονέψω , απόγιομα ,
στο Κόκκινο το Χούμα...
Πούχουν μαντριά , ο Τρόχαλος ,
ο Αβγός , κι' ο Αντρεούλας ,
κι' αντάμα να καθήσουμε
στου κονακιού τ' απόσκιο...
- Σίμπα Αντρεούλα τη φωτιά ,
φέρε μας γιοματάρι ,
το κοντοσούφλι γύρναγε ,
μην τύχει και μας...πάρει ...
- Φέρ' το καρβέλι , το τυρί ,
κοσμάρ και ψιμοτύρι ,
και πιάσε κάνα..παλιακό
του τραπεζιού..τραγούδι ...
- Και συ ορέ Μήτσο Τρόχαλε ,
λάλα και τη...φλογέρα ,
και ρίξε με τον ..παλιογκρά
πεντ' έξι στον αγέρα....
ν' ανασαλέψουν τα...σκυλιά
ν' αρχίσουν ν' αλυχτάνε ,
να μαζωχτούνε τ' άγρια
του λόγγου όλα τα ζ'λάπια ,
να καμαρώσουν ..λεβεντιές
πως πίνουν και..γλεντάνε
να μη χορταίν' τα μάτια τους
να μας ..κρυφοκοιτάνε........Κ.K .-

Λιδορίκι ( Γκιώνα ) 02 05 06
ΣΥΛΛΟΓΗ 
" Τραγουδώντας  στη  ζωή .."



Λιδορίκι   2010
  www.lidoriki.com

ΠΡΟΣΟΧΗ...!!“ ΜΗΝ ΚΑΤΟΥΡΑΤΕ ΣΤΗ ..ΘΑΛΑΣΣΑ , ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΟ..ΑΛΑΤΙ..” ( ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΣΟΦΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ ..)

Το  Κόκκινο  Χούμα  , επάνω ,  μόλις  ξεκίνησαν  τα..” ξεκοιλιάσματα “ της  S&B και  κάτω  μετά  τις..εργασίες , όπως  καταλαβαίνετε , είχαμε   κι’ εμείς  τότε  ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΟ  ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΠΑΛΕΥΑΜΕ  , ΔΥΣΤΥΧΩΣ  ΟΜΩΣ  ΠΕΣΑΜΕ  ΣΕ…ΤΟΙΧΟ …

          ********
   Τις  τελευταίες  μέρες  φίλοι  μου , διαβάζουμε  στα ΜΜΕ της  Παρνασσίδας  κυρίως , διάφορες  ανακοινώσεις  , σχετικές  με  τις  απολύσεις  οδηγών  απ’ την  νέα  εταιρεία  των  μεταλλείων , και  αυτόματα  το μυαλό  μου , αυτό  το..λίγο , γύρισε  μερικά  χρόνια  πίσω , κάπου  στο 2009 , όταν οι  Δωριείς κάναμε  αγώνα , μάταιο  όμως , για  να  εμποδίσουμε  τις  καινούργιες , για  τότε , επιφανειακές  εξορύξεις  στο  Κόκκινο χούμα …
  Πραγματοποιήθηκαν  τότε  δύο  συνεδριάσεις  του  Δ.Σ του  δήμου  Λιδορικίου ,  εξαιρούμε  το  πρώτο γιατί  μάλλον ήταν..σικέ  " μούφα όπως  λένε " , και  αναφερόμαστε  στο  δεύτερο , όπου  κυριολεκτικά  ΕΓΙΝΕ  ΧΑΜΟΣ …είχαν  κατέβει  για  συμπαράσταση  " φίλοι " κι’ απ την Χαλκιδική , και  βέβαια  ήταν  παρών και  ο  Δ/ντης της  εταιρείας  με του,παρατρεχάμενούς  του .
   Στο  συμβούλιο  αυτό ειπώθηκαν πράγματα ..ανατριχιαστικά , όπως  π.χ  “ ό,τι  ο  κ.  Σανούδος , Δ/ντης  της  εταιρείας , αγνοώντας  τελείως  τους  1.000 Λιδορικιώτες , είχε  έρθει  σε  συνεννόηση  με  2-3 τσοπάνηδες  για  να  πάρει  …ΑΚΟΥΣΟΝ  ..ΑΚΟΥΣΟN , ΤΟ  ΟΚΕΫ από  αυτούς (!!!!!!!) για  τις  εξορύξεις , και  βέβαια έναντι..ανταλλαγμάτων , κάτι  βέβαια που αποδείχτηκε 'οτι  ήταν..αληθές ...
  Εδώ  θα  πρέπει  να  αναφέρουμε  πως  σε  κάποια  στιγμή ..” ΜΠΟΥΚΑΡΑΝ “ στην  αίθουσα  καμιά ..πενηνταριά , ΑΓΝΩΣΤΟΙ  ΣΤΟΥΣ  ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΕΣ , ΤΥΠΟΙ , ΠΟΥ  ΕΠΙΑΣΑΝ  ΌΛΟ  ΤΟ  ΔΕΞΙΌ  ΜΈΡΟΣ της  αίθουσας , και  οι  ΟΠΟΊΟΙ , ΟΠΩΣ  ΜΑΘΑΜΕ , ΗΤΑΝ  ΟΔΗΓΟΙ  ΤΩΝ  ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ ΚΑΙ  ΕΊΧΑΝ  ΕΡΘΕΙ  ΠΡΟΦΑΝΏΣ  ΓΙΑ..ΝΑ  ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΝ  ΤΑ  ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ  ΤΗΣ  ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ..!!!!
   ΤΩΡΑ  ΛΟΙΠΌΝ , ΕΊΝΑΙ  ΑΠ’ ΤΗΝ..ΑΛΛΗ  ΠΛΕΥΡΑ ;
  Δεν  νομίζουμε φίλοι  μου  πως  θα  υπάρχει άνθρωπος  που  χαίρεται  όταν  συνάνθρωποί  μας  χάνουν  τις  δουλειές  τους , φυσικά  όχι , αλλά  αυτή  η … έρμη η  φύση , έχει  και  κάποιους  κανόνες , δεν  μπορεί να  τα  έχεις  “ μονά – ζυγά “ ΟΛΑ  ΔΙΚΑ  ΣΟΥ…

  Καλό  σας  μεσημέρι ….Κ.Κ.-

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ..” ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ “ ΤΗΣ…ΞΕΚΟΙΛΙΑΣΜΕΝΗΣ ΓΚΙΩΝΑΣ ;

 Με  την  “ αλλαγή “ ( ; )  ιδιοκτησίας  της  εταιρείας  S & B , έμειναν “ ξεκρέμαστες “ αγαπημένοι  μου  φίλοι  και  οι  υποχρεώσεις  της  εταιρείας  για αποκατάσταση των ..” περιβαλλοντικών  “ εγκλημάτων  που  έχουν  γίνει  επί  χρόνια  στη  Γκιώνα , βέβαια όλες  αυτές  οι υποχρεώσεις , είναι  συμβατικές  και  θα  έπρεπε  η  Δημοτική  αρχή , όπως  μάλιστα  είχε  διαβεβαιώσει τους  Λιδορικιώτες  και  όχι  μόνο , να  προσφύγει στη  δικαιοσύνη για  να  λυθεί  το  πρόβλημα , κάτι  που  φυσικά  δε  έγινε και  πολύ  φοβούμαστε πως  δεν  πρόκειται  ποτέ  να  γίνει , ΑΝ  Η  ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ  ΙΔΙΟΚΤΉΤΡΙΑ  ΕΤΑΙΡΕΊΑ ΔΕΝ  ΠΙΕΣΤΕΙ  ΝΟΜΙΚΑ .

   Ψάχνοντας στο  αρχείο  μας  για  σχετικά  δημοσιεύματα , βρήκαμε και  την  παρακάτω ανάρτησή  μας  του  Νοεμβρίου  του  2012 , την  αναδημοσιεύουμε  έτσι  για  να..” φρεσκάρουμε “ τις  μνήμες  των..”  ΑΡΜΟΔΙΟΫΠΕΥΘΥΝΩΝ  ΜΑΣ “ ΠΟΥ  ΚΑΝΟΥΝΕ  ΤΟΝ…” ΚΑΡΑΝΑΣΟ “ …!!

Ο …” ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ “ ΣΤΟ “ ΚΟΚΚΙΝΟ ΧΟΥΜΑ “

Φ   Ρ    Ι    Κ    Η  …..

   Θυμάστε  αγαπημένοι  μου  φίλοι , ένα  όμορφο  “ κομμάτι “ της  Γκιώνας , που  το  λένε  “ Κόκκινο  Χούμα " ;
   Δείτε  πως  ήταν  το  1954 ..όταν  Λιδορικιώτικες οικογένειες πέρναγαν  αξέχαστα  την “ Ανάληψη “ στις  στρούγκες  των  χωριανών μας  τσοπάνηδων…

Όμορφο  μέρος , με  τη “ λούστρα “ του , για  να  ποτίζονται τα  ζωντανά , που  κάποιοι  μάλιστα  Λιδορικιώτες , εκτός  απ’ τους  τσοπάνημες  που  είχαν  τα  “ κονάκια “ τους και φυσικά  και  τα  κοπάδια  τους , πήγαιναν  τα  καλοκαίρια για  κατασκήνωση , κάνοντας  τις  διακοπές  τους στο  πεντακάθαρο αέρα  της  Γκιώνας .
   Ένα  απ’ αυτούς , ήταν  κι’ ο  διακεκριμένος γιατρός – χειρουργός , και  αγαπημένος  φίλος “ ΟΛΩΝ  ΤΩΝ  ΔΩΡΙΕΩΝ “ ΚΑΙ ΟΧΙ  ΜΟΝΟ , Ηλίας  Κωστοπαναγιώτου , που  με  τα  παιδιά  του και τη..σκηνή  του , περνούσε όμορφες  μέρες  και  νύχτες , για  όσο καιρό  του  επέτρεπε  η  δουλειά  του ....

   Ήταν  όμως  και  κυνηγότοπος το  “ Κόκκινο  Χούμα “ και  οι..γνωρίζοντες πήγαιναν  και  απολάμβαναν και  τη  φύση  αλλά και το…κυνήγι .

Στη  φωτογραφία μας , ο  φίλος  Ηλίας  Κωστοπαναγιώτου μα  το  γιο  του  και  την  παρέα τους σε αναμνηστική  φωτογραφία  τους  απ’ το  Κόκκινο Χούμα , σε  κάποια  κυνηγετική εξόρμησής  τους , φυσικά  πριν  ΠΑΡΕΜΒΕΙ…” ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΑ “ ΣΤΟΝ  ΤΌΠΟ Η S & Β , αλλάζοντάς  του  εντελώς  την εικόνα  και  μετατρέποντάς  τον  σε……         “ Κ Ο Λ Α Σ Η  “ μάλιστα  αγαπημένοι  μου  φίλοι , κόλαση  πραγματική , ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΈΝΟ..ΣΕΛΗΝΙΑΚΟ  ΤΟΠΙΟ .
   Και  φυσικά  δεν  το  λέμε  εμείς , έτσι  για  να  πούμε  κάτι , όχι  βέβαια , υπάρχουν φωτογραφίες που  ραγίζουν  την  καρδιά , με  την “ τραγική “ κατάσταση που  βρίσκεται ( και  που  είναι  ακόμα…) το  πανέμορφο  “ Κόκκινο  Χούμα “ ..δείτε τις..ξεκινώντας  απ’ τις  πιο  πρόσφατες , βγαλμένες  απ’ τον  αγαπημένο ξάδερφο , χωριανό  και  φίλο και  κυρίως ΛΑΤΡΗ  ΤΟΥ  ΧΩΡΙΟΥ  ΜΑΣ  ΚΑΙ ΤΗΣ  ΓΚΙΩΝΑΣ , Γιώργου Φωτόπουλου , που  παρότι  μένει  στη Δανία , ( Κοπεγχάγη ), έχει  πάντα  το  νου  και έγνοια του  στα  όσα θλιβερά  συμβαίνουν στα  μέρη που  περπάτησε  παιδί  κι’ αγάπησε τόσο .







Oι παραπάνω  φωτογραφίες , είναι..” ολόφρεσκες “ βγαλμένες στα   τέλη  Οκτωβρίου και  αρχές  Νοεμβρίου  2012 !!



Οι δυο  δε  αυτές  φωτογραφίες είναι  χαρακτηριστικότατες της  ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ του..” ξεκοιλιασμένου “ περιβάλλοντος  απ’ τους λεβέντες  της S & B , στην περιοχή  “ Βλαχοθανάσης Α’ “, γι’ αυτά  και  μόνο θα ‘ πρεπε οι διάφοροι  αρμοδιοϋπεύθυνοι να  τους έχουν  σταματήσει και να  τους  σύρουν  στα δικαστήρια  !!


Οι ίδιες  περιοχές  σε περσινές  φωτογραφίες  βγαλμένες  το Νοέμβριο  2011 .


Το  Κόκκινο  Χούμα , τον  πρώτο  καιρό που  ξεκίνησαν  οι  εργασίες , Σεπτέμβριος 2010 .

Φωτογραφία βγαλμένη  στις  8 Απριλίου 2010 , προσέξτε  την..” περίφραξη “ , υποτίθεται  πως  εδώ  γίνεται..” αποκατάσταση “ του  περιβάλλοντος !!



Οι  φρικιαστικές  αυτές δύο φωτογραφίες , εικονίζουν περιοχές  τις  οποίες η  εταιρεία S & B έχει…” αποκαταστήσει  “   ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ  ΤΙΣ …


Το  Κόκκινο  χούμα  , όπως  ήταν  στις  8 Απριλίου  2010 , όταν  άρχιζαν  οι  “ ευεργετικές “ παρεμβάσεις  της S & B .

   Για  τα  παραπάνω “ περιβαλλοντικά  εγκλήματα “ κάποιοι  πρέπει  να  κάτσουν  στο  σκαμνί , βέβαια τους  έχουν  δοθεί  σχετικές  άδειες , αλλά έχουν  και ΣΥΜΒΑΤΙΚΗ  ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ “ κάθε  ζημιά  που  γίνεται  ΝΑ  ΑΠΟΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ , τώρα  βέβαια  αυτού  του είδους  η  παραμυθο..αποκατάσταση , είναι  μάλλον  απλός  εμπαιγμός ,  αφού  όμως βρίσκουν  τα  κάνουν .
   Σας  δώσαμε  απόψε  μια  γενική  εικόνα  απ’ την  επικρατούσα  “ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗ  ΓΚΙΩΝΑ “ αλλά  θα  επανέλθουμε με  μια  συγκλονιστική  εργασία – αναφορά του αγαπητού  υποστηρικτή  μας κ. Δημ. Μπάκα , που  είναι  κι΄αυτός …” παθός “ όπως  λέει  κι’ ο  λαός  μας , μια  και  κατάγεται  απ’ τα Καστέλια  Φωκίδας .
     Προς  το  παρόν  να  περνάτε  καλά
  Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με  αγάπη ….Κ.Κ.-