Θετικές εξελίξεις σημειώνονται στο ΠΝ, καθώς σύμφωνα με τον ιστότοπο hellarmforces κατακυρώθηκε στην εταιρεία Sunlight ABEE η προμήθεια 6 συστοιχιών (μπαταριών) για τα υποβρύχια τ. 209, συνολικού κόστους 16.490.000 ευρώ, δίνοντας έτσι τέλος σε μια κρίσιμη εκκρεμότητα που επηρέαζε την επιχειρησιακή ετοιμότητα του στόλου υποβρυχίων. Δρομολογήθηκαν επίσης ξεχωριστά προγράμματα για την πλήρη ενεργοποίηση συγκεκριμένων συσκευών σε μονάδες επιφανείας.
Οι εξελίξεις αυτές προφανώς εντάσσονται σε ευρύτερο σχεδιασμό της ηγεσίας, καθώς σύμφωνα με τον ιστότοπο defencepoint.gr, το ΓΕΕΘΑ και το ΓΕΝ αποφάσισαν την άρση της απόφασης παροπλισμού των τριών υποβρυχίων της κλάσης "Γλαύκος" (209/1100), μετά τον παροπλισμό του ομώνυμου πρώτου σκάφους της κλάσης το 2011. Έτσι με την προμήθεια νέων μπαταριών το ΠΝ επενδύει στα Y/B Νηρεύς (S-111), Τρίτων (S-112) και Πρωτεύς (S-113), με σκοπό να συνεχίσουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο ΠΝ, παρ' ότι έχουν ήδη συμπληρώσει σαράντα χρόνια στη θάλασσα.
Αξίζει να γίνουν επ' αυτού δύο παρατηρήσεις:
(α) Η απόφαση αυτή δεν ήταν εύκολη, καθώς (πέρα από τα νομικά / γραφειοκρατικά προβλήματα) η επένδυση χρημάτων σε υποβρύχια τεσσαρακονταετίας ήταν αντίθετη στη γενική τάση περικοπής δαπανών, που οδηγούσε στον παροπλισμό τους. Όμως με δεδομένες τις στρατηγικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει άμεσα η χώρα και την καθυστέρηση στην παράδοση των τριών υποβρυχίων της κλάσης 214, η απόφαση είναι ορθότατη και αξίζει έπαινος στη ηγεσία του ΠΝ (τρέχουσα και προηγούμενη) που επέμεινε στην προμήθεια των συστοιχιών, αλλά και στην πολιτική ηγεσία, που ανέλαβε την ευθύνη της.
(β) Μετά τον παροπλισμό του "Γλαύκου", με το μέλλον του "Ωκεανού" αβέβαιο και με δεδομένη την παράδοση (σύντομα ελπίζουμε) των τριών σχεδόν έτοιμων U-214, η απόφαση αγοράς συστοιχιών για 6 υποβρύχια 209/1100 και 209/1200 παραπέμπει σε απόφαση της ηγεσίας για άνοδο της οροφής υποβρυχίων σε 10, δηλαδή 4 κλάσης 214, τρία κλάσης 209/1100 και τρία κλάσης 209/1200. Η απόφαση αυτή είναι στρατηγικά ορθότατη, αλλά απαιτεί και ορισμένες επιλογές από πλευράς κατανομής πόρων, οικονομικών και ανθρώπινων. Συγκεκριμένα απαιτεί την έναρξη ναυπήγησης νέων υποβρυχίων κατά προτεραιότητα, μόλις οι οικονομικές συνθήκες το επιτρέψουν (εδώ παραστατικό γράφημα και ανάλυση για τη γήρανση του στόλου υποβρυχίων), αλλά και μείωση του αριθμού άλλων μονάδων, για εξοικονόμηση πληρωμάτων (καθώς το ανθρώπινο δυναμικό του ΠΝ είναι πεπερασμένο). Σχετικά υπενθυμίζουμε τι γράφαμε για τη δομή δυνάμεων του ΠΝ πριν από δυόμιση περίπου χρόνια, εξ αφορμής της υποστολής σημαίας στο Υ/Β "Γλαύκος": 
"...Κάθε πλοίο, όπως και γενικότερα κάθε οπλικό σύστημα, έχει τη θέση του σε έναν αμυντικό σχεδιασμό. Τα ΤΠΚ προσφέρουν στο ΠΝ τη δυνατότητα να διατηρεί ή να μεταφέρει ταχέως μια σημαντική ισχύ πυρός ανατολικά, για να πλήξει τουρκικά σκάφη επιφανείας. Όμως οι κύριες στρατηγικές απειλές για το ΠΝ και την αποστολή του, που είναι η διασφάλιση της ναυτικής κυριαρχίας στο Αιγαίο αλλά και η παρουσία στην Αν. Μεσόγειο με δυνατότητα ενίσχυσης της Κύπρου, δεν προέρχονται από τα τουρκικά σκάφη επιφανείας, αλλά από (α) τα τουρκικά υποβρύχια που μπορούν, κατάλληλα τοποθετημένα στους διαύλους του Αιγαίου, να "στραγγαλίσουν" τις ελληνικές μεταφορές προς Ανατολάς και (β) την τουρκική αεροπορία που ειδικά πέριξ της Κύπρου θα κυριαρχεί. Η "καταναυμάχηση" τουρκικών πλοίων επιφανείας μπορεί να εξάπτει τη φαντασία, αλλά έπεται ως προτεραιότητα: η εποχή των ναυμαχιών της Έλλης και της Λήμνου πέρασε προ πολλού, και από τον Β΄ ΠΠ και έπειτα, ο καλύτερος τρόπος επίθεσης σε πλοία είναι ο αεροπορικός, τον οποίο η Ελλάδα διαθέτει σε επάρκεια (ΑΜ-39 Exocet επί Α/Φ Mirage 2000, Penguin και Hellfire επί Ε/Π SH-70 Aegean Hawk για μικρότερους στόχους, ακόμη και AGM-65 Maverick επί F-16 κλπ.)
Αν λοιπόν αναγνωριστούν ως κύριες απειλές τα τουρκικά υποβρύχια (σημειωτέον ότι η Τουρκία διαθέτει 14 υποβρύχια τύπου 209 και έχει δρομολογήσει την προμήθεια 6 υποβρυχίων τύπου 214) και η τουρκική αεροπορία πέριξ της Κύπρου, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι τις απειλές αυτές μπορεί να τις αντιμετωπίσει πολύ αποτελεσματικότερα μια φρεγάτα ή ένα υποβρύχιο απ' ότι μια πυραυλάκατος. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στα υποβρύχια, καθώς είναι το μόνο είδος πλοίου που δεν πλήττεται από τις τεχνολογικές εξελίξεις που περιγράφηκαν: ενώ οι αυξημένες τουρκικές ικανότητες επιτήρησης/στοχοποίησης απειλούν τις πυραυλακάτους αλλά και τις φρεγάτες, τα υποβρύχια παραμένουν εκείνο το είδος πλοίου που παρουσιάζει τις μεγαλύτερες δυσκολίες εντοπισμού, ενώ παραμένει περίπου άτρωτο από την αντίπαλη αεροπορία (τουλάχιστον από μαχητικά αεροσκάφη με εξοπλισμό βομβαρδισμού που απειλούν τα πλοία επιφανείας). Προσφέρει εξαιρετική ικανότητα επιτήρησης περιοχής, ενώ - κάτι που συχνά λησμονείται - είναι και το πλέον αξιόπιστο μέσο εντοπισμού αντίπαλων υποβρυχίων.
Τέλος, ας προστεθεί εδώ ότι τα υποβρύχια προσφέρονται και για έναν ακόμα ρόλο: αυτόν της εκτόξευσης ναυτικών βλημάτων πλεύσης (cruise) κατά χερσαίων στόχων. Η δυνατότητα αυτή απασχόλησε πρόσφατα την επικαιρότητα, καθώς η δυνατότητα μεταφοράς του πυραύλου SCALP Navale έχει ευρέως συζητηθεί ως συγκριτικό πλεονέκτημα των υπό προμήθεια (;) γαλλικών φρεγατών FREMM. Όμως πρέπει να σημειωθεί ότι ένα υποβρύχιο προσφέρεται πολύ περισσότερο από ένα πλοίο επιφανείας για το ρόλο της εκτόξευσης τέτοιων βλημάτων, καθώς μπορεί να προσεγγίσει τη θέση εκτόξευσης πρακτικά ανεντόπιστο και άτρωτο από την εχθρική αεροπορία, που είναι βέβαιο ότι θα επιφύλασσε σε μια αντίστοιχη φρεγάτα - φορέα μεταχείριση "προτεραιότητας". Αντίστοιχη δυντότητα κρούσης χερσαίων στόχων, τακτικού και όχι στρατηγικού επιπέδου, προσφέρουν και άλλα υποβρυχίως εκτοξευόμενα βλήματα (π.χ. οπτικής ίνας). Σε κάθε περίπτωση, ασχέτως επιλογής οπλικού συστήματος, η ανάθεση αποστολών προσβολής χερσαίων στόχων στα υποβρύχια του ΠΝ προϋποθέτει την αύξηση του αριθμού τους, προκειμένου να μην υποβαθμιστούν οι "παραδοσιακές" αποστολές χάριν των νέων. 
Τούτων δοθέντων, ας εξετάσουμε την πρόσφατη απόσυρση του "Γλαύκου" και των τριών ΤΠΚ σε σχέση με την προβλεπόμενη δομή δυνάμεων του ΠΝ. Η δομή δυνάμεων του ΠΝ θα έπρεπε να καθορίζεται από το στρατηγικό περιβάλλον, τις πιθανές απειλές, και το σχεδιασμό για την αντιμετώπισή τους βάσει των διατιθέμενων πόρων.
Στην πραγματικότητα όμως, δεν φαίνεται να υφίσταται σαφής στρατηγική: η προβλεπόμενη Δομή Δυνάμεων άλλαξε από 8 υποβρύχια αρχικώς, σε 10 υποβρύχια (στις συνθήκες ευφορίας του 2003), ακολούθως τέθηκαν ως στόχος τα 12 (ΣΑΜ 2006) και πλέον με τη νέα Δομή Δυνάμεων που παρουσιάστηκε στη Βουλή στις 4.6.2011 και αναμένεται να εγκριθεί από το ΚΥΣΕΑ, επιστρέφουμε στα 8 υποβρύχια. Είναι προφανές ότι δε μιλάμε για ορθολογική οργάνωση βάσει στρατηγικών αναγκών, αλλά για συνεχή προσαρμογή του επιθυμητού στο υπάρχον, αναλόγως των πιέσεων της πολιτικής ηγεσίας. Μάλιστα στη νέα δομή δυνάμεων, με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, οι φρεγάτες περικόπτονται από 14 σε 12, τα υποβρύχια από 10 σε 8 και τα ΤΠΚ από 14 σε 12: δηλαδή ενώ τα πλοία επιφανείας περικόπτονται κατά 15% περίπου, τα υποβρύχια περικόπτονται κατά 20% σε αντίθεση με τις τεχνολογικές και στρατηγικές τάσεις που περιγράψαμε παραπάνω!
Καθώς η έγκριση της νέας δομής δυνάμεων από το ΚΥΣΕΑ μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη, η οροφή 8 υποβρυχίων στο ΠΝ συνεπάγεται ότι με την παραλαβή των υπό ναυπήγηση υποβρυχίων τύπου 214 (βάσει του νέου χρονοδιαγράμματος αναμένονται ο "Πιπίνος" τον Απρίλιο του 2012 ο "Ματρώζος" τον Φεβρουάριο του 2013 και ο "Κατσώνης" τον Δεκέμβριο του 2013) και του εκσυγχρονισμένου "Ωκεανού" (Μάιο του 2012), το ΠΝ θα υποχρεωθεί να αποσύρει, μετά τον "Γλαύκο", τουλάχιστον τρία ακόμη υποβρύχια τύπου 209 μέσα στα επόμενα δύο χρόνια. Κάτι τέτοιο θα ήταν τεράστιο σφάλμα, αναντίστοιχο με την τεχνολογική εξέλιξη και τις πραγματικές ανάγκες του ΠΝ. Οι πραγματικές αυτές ανάγκες καθορίζονται ενδεικτικά από τους "οκτώ τομείς περιπολίας" υποβρυχίων που (κακώς από πλευράς απορρήτου) δήλωσε ο τότε ΥΕΘΑ Β. Βενιζέλος ότι προβλέπει ο σχεδιασμός του ΠΝ. Με την παραδοχή ότι ένα σκάφος θα βρίσκεται πάντοτε σε μακρά συντήρηση και άλλο ένα ενδεχομένως σε ΝΑΤΟϊκή άσκηση ή σε σύντομη συντήρηση, καθίσταται σαφές ότι η αξιόπιστη κάλυψη οκτώ τομέων περιπολίας απαιτεί μια δύναμη τουλάχιστον 9-10 υποβρυχίων. 
Αν τώρα προστεθεί η αποστολή στρατηγικού πλήγματος σε χερσαίους στόχους από 1-2 υποβρύχια, καθίσταται σαφές ότι ο στόλος υποβρυχίων του ΠΝ θα πρέπει να ανέρχεται τουλάχιστον σε 10 έως 12 μονάδες.
Κάτι τέτοιο απαιτεί την ορθή συντήρηση και αξιοποίηση όλων των υπαρχόντων υποβρυχίων τύπου 209 με την κάλυψή τους από πλευράς ανταλλακτικών, μπαταριών κλπ. και την έγκαιρη μέριμνα για την αντικατάστασή τους με υποβρύχια νέας ναυπήγησης ή στην ανάγκη μεταχειρισμένα. Ήδη κυρώθηκε η σύμβαση για το πέμπτο και το έκτο υποβρύχιο (που πάντως αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα λόγω του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των ναυπηγείων), αλλά απαιτούνται τουλάχιστον άλλα δύο για την πλήρη αντικατάσταση των "209", ή τέσσερα αν στόχος είναι η διατήρηση οροφής 10 υποβρυχίων. Σκόπιμο θα ήταν να επιλεγεί για τα επόμενα υποβρύχια διαφορετικός ανάδοχος από την γερμανική HDW, όχι γιατί τα Υ/Β κλάσης 214 δήθεν "γέρνουν" (αυτά είναι αστειότητες), αλλά επειδή είναι σκόπιμη η απεξάρτηση του ΠΝ από "μοναδικούς προμηθευτές", καθώς θα εξασφαλίσει ανταγωνισμό και καλύτερους όρους αγοράς, ενώ ειδικά η αγορά γαλλικών υποβρυχίων θα εξασφαλίσει και την ενσωμάτωση πυραύλων SCALP κατά τα προαναφερθέντα.
Η λογική της εξοικονόμησης πόρων που πρυτάνευσε στην απόσυρση του "Γλαύκου" όχι μόνο δεν συνυπολόγισε τις βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις στο ΠΝ (που απέμεινε με μόλις 6 πλήρως επιχειρησιακά υποβρύχια), αλλά είναι στρατηγικά ΚΟΝΤΟΦΘΑΛΜΗ, καθώς χάριν της εξοικονόμησης ασήμαντων ποσών απαξιώνει κρατική περιουσία πολλαπλάσιας αξίας, στην οποία - και αυτό είναι το σημαντικότερο - βασίζεται η ελπίδα της Ελλάδας να περιφρουρήσει τους φυσικούς της πόρους (βλ. ανακήρυξη ΑΟΖ και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων) και να αναπτυχθεί επιτέλους αυτοδύναμα βγαίνοντας από την οικονομική κρίση. Δεν είναι πολύ αργά για να αναθεωρηθούν οι "μπακαλίστικες" λογικές στη Δομή Δυνάμεων του ΠΝ. Μεσοπρόθεσμα, αρκεί να μην υπάρξουν άλλες αποσύρσεις, για να ανακάμψει ο στόλος υποβρυχίων του ΠΝ. Μακροπρόθεσμα, όταν περί το έτος 2020 τα 209/1200 θα συμπληρώνουν 40 έτη υπηρεσίας χωρίς εκσυγχρονισμό και τα υπόλοιπα 209/1100 θα πρέπει να ακολουθήσουν την τύχη του "Γλαύκου" μετά από πενήντα χρόνια στη θάλασσα, ελπίζεται ότι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας θα επιτρέπει την αντικατάστασή τους, που θα κρίνει και τις δυνατότητες του ΠΝ μέχρι τα μέσα του αιώνα. Αλλά αν η Ελλάδα δεν περιφρουρήσει την ισχύ της και τα δικαιώματά της σήμερα, δεν θα μπορέσει να έχει ισχυρή οικονομία αύριο..."
Οι αποφάσεις της ηγεσίας δικαιώνουν όσα γράφαμε το 2011 και δείχνουν ότι ο προσανατολισμός της είναι ορθός, με σκέψη στρατηγική και όχι "μπακαλίστικη". Τα επόμενα βήματα όμως, δηλαδή η επάνδρωση δέκα υποβρυχίων και κυρίως η ναυπήγηση έξι (6) νέων μονάδων ως το 2025, είναι δυσκολότερα - ιδίως το δεύτερο εξαρτάται από την πολιτική ηγεσία. Η οικονομική κατάσταση της χώρας είναι γνωστή σε όλους, αλλά πρέπει τουλάχιστον να γίνουν οι κατάλληλοι σχεδιασμοί, ώστε μόλις οι συνθήκες το επιτρέψουν, να μη χαθεί χρόνος.
8.1.14
Η ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟΒΡΥΧΙΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ
17.12.13
ΖAMAN : ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ S–300 , ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ
Ο συντάκτης Fikret Ertan σε άρθρο του στη διαδικτυακή εφ. ZAMAN, πραγματεύεται το ζήτημα του αντιαεροπορικού συστήματος S-300 και πώς το τελευταίο δύναται να αποτελέσει σοβαρό πρόβλημα για την Τουρκία. O Ertan καταγράφει το ιστορικό timeline του ρωσικού συστήματος, αρχίζοντας από το 1997, όταν και η Κυπριακή Δημοκρατία είχε προβεί στην αγορά του. Το εν λόγω άρθρο (η τελευταία παράγραφος ειδικά) είναι ενδεικτικό της ανησυχίας που έχει προκαλέσει στην Άγκυρα η ενεργοποίηση του πυραυλικού συστήματος και η μελλοντική ενσωμάτωσή του στην αντιαεροπορική ομπρέλα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.
O Ertan καταλήγει στο άρθρο του:
[...] Από την άλλη, μετά από 15 χρόνια, προκύπτει και για μας το θέμα των S-300 ως πρόβλημα. Διότι, η Ελλάδα, την περασμένη Παρασκευή, κατά την άσκηση που έκανε στην Κρήτη με την ονομασία «Λευκός Αετός-2013», δοκίμασε, για πρώτη φορά πρακτικά, τους S-300 και η δοκιμή χαρακτηρίστηκε πετυχημένη. Περίεργο το γεγονός ότι, ο Υπουργός Άμυνας της Ελλάδας, κ. Αβραμόπουλος, είπε πως μία στρατιωτική δοκιμή είναι μήνυμα ειρήνης και σταθερότητας στη νότια Ευρώπη και στην ανατολική Μεσόγειο. Κατ΄ αυτόν τον τρόπο η Ελλάδα, που είχε για χρόνια σε αναμονή τους S-300, τώρα πλέον τους έχει δοκιμάσει και βέβαια με αυτό υπονοεί ότι είναι έτοιμοι να τους χρησιμοποιήσει. Έναντι τίνος; Βεβαίως και έναντι της Τουρκίας. Διότι η Ελλάδα δεν έχει με κανέναν άλλον γείτονά της οποιοδήποτε στρατιωτικό και αεροπορικό πρόβλημα, αλλά μαζί μας έχει πολλά αεροπορικά και θαλάσσια προβλήματα. Με τη νέα εξέλιξη, θα πρέπει και η Τουρκία να εκλαμβάνει τους ελληνικούς S-300 ως ένα πρόβλημα νέο, το οποίο σε περίπτωση που απαιτηθεί θα πρέπει να ρυθμιστεί.
22.4.13
“ ΣΦΙΓΓΕΙ “ Ο ΚΛΟΙΟΣ ΓΙΑ ΔΥΟ ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ
Σύμφωνα με πληροφορίες για έναν πρώην υπουργό Εθνικής Άμυνας σφίγγει ο κλοιός και μάλιστα η επιχείρηση της δικαιοσύνης βρίσκεται στην κρίσιμη φάση ανοίγματος τραπεζικών λογαριασμών...
Μάλιστα όπως αναφέρουν αξιόπιστες πηγές έχουν εντοπιστεί ενδείξεις που οδηγούν σε ταυτοποίηση τραπεζικών λογαριασμών με offshore εταιρείες.
Η συγκεκριμένη έρευνα αποτελεί ένα μέρος της μεγάλης έρευνας της Δικαιοσύνης για πλήρη διερεύνηση των συμβάσεων για την προμήθεια εξοπλιστικών προγραμμάτων από το 1990 έως το 2010.
Το newpost.gr είναι σε θέση να γνωρίζει ότι οι έρευνες επεκτείνονται και σε άλλο ένα πρόσωπο που διετέλεσε Υπουργός Εθνικής Άμυνας, καθώς και σε αξιωματούχους και αρμόδιους για την προμήθεια των προγραμμάτων το συγκεκριμένο διάστημα.
Στο μικροσκόπιο της δικαιοσύνης βρίσκονται δώδεκα εξοπλιστικά προγράμματα από τη δεκαετία του 1990 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 2010 εκτός από τον έλεγχο των συμβάσεων που εντοπίζονται αρκετά «προβλήματα», υπάρχουν ενδείξεις για διακίνηση μαύρου πολιτικού χρήματος.
Τρείς ειδικοί ανακριτές διενεργούν την έρευνα των εξοπλιστικών συμβάσεων για συγκεκριμένη χρονική περίοδο ενώ εισαγγελικοί λειτουργοί έχουν ανοίξει τις έρευνες για άλλα εννέα εξοπλιστικά προγράμματα αξίας δισ. ευρώ.
Οι έρευνες για να διαπιστωθεί αν υπήρξε ή όχι ξέπλυμα μαύρου χρήματος βρίσκονται στην τελική φάση με άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Το μοντέλο « Άκη» βοήθησε στην εξέλιξη της μεθοδολογίας που χρησιμοποιούν οι ανακριτικές αρχές σε συνεργασία με το ΣΔΟΕ, είναι δυνατόν πλέον όχι μόνον να εντοπίσουν μία offshore εταιρεία αλλά και τα χρήματα που διακινήθηκαν σε αυτήν, και το σημαντικότερο, να διαπιστώσουν και ποιος είναι ο πραγματικός ιδιοκτήτης της.
Το παράδειγμα με τις offshore εταιρείες του κ. Τσοχατζόπουλου και πώς μέσω αυτών διακινήθηκαν σε διάφορα μέρη του κόσμου δολάρια, ευρώ και ελβετικά φράγκα.
Τα αιτήματα για δικαστικές συνδρομές πλέον διεκπεραιώνονται γρηγορότερα χωρίς γραφειοκρατικές διαδικασίες, κυρίως από τη Γερμανία, μετά τη συμφωνία που έχει υπογραφεί ανάμεσα στις δύο χώρες.
Kafeneio
17.4.13
TO ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΟ SIPRI ΚΑΙ Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
Oι Ελληνικές αμυντικές δαπάνες (έξοδα μισθοδοσίας+λειτουργικές δαπάνες+αποπληρωμή εξοπλιστικών) μειώθηκαν από €6,5 δισ. το 2009 σε €3,2 δισ. σήμερα, μείωση της τάξης του 57%.
To Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών Ειρήνης της Στοκχόλμης (Stockholm International Peace Research Institute: SIPRI) έδωσε στη δημοσιότητα έκθεση, σύμφωνα με την οποία το περσινό έτος παρουσιάστηκε για πρώτη φορά μείωση των παγκόσμιων στρατιωτικών δαπανών μετά από 15 χρόνια αλλά ταυτόχρονα σημειώθηκε …αύξηση των αμυντικών δαπανών της Ελλάδας από €4,824 δισ. το 2011 σε €5,087 δισ. το 2012! Η αποκάλυψη θα ήταν συνταρακτική εάν η Ελλάδα δε βρισκόταν υπό τον ασφυκτικό δημοσιονομικό έλεγχο της Τρόικας με τις (πραγματικές) αμυντικές δαπάνες, δηλαδή το άθροισμα από τις δαπάνες μισθοδοσίας του προσωπικού, τα λειτουργικά έξοδα και τις εξοπλιστικές δαπάνες, να διαμορφώνονται το 2012 σε €3,7 δισ., ελαφρώς λιγότερα από τα €4,1 δισ. που είχαν αρχικώς προϋπολογισθεί για το έτος αυτό. Ο πίνακας που ακολουθεί είναι αρκούντως διαφωτιστικός:
ΕΤΟΣ
Αποδοχές-παροχές προσωπικού
Λειτουργικά έξοδα
Εξοπλισμοί*
Συνολικές αμυντικές δαπάνες
2011
2.253,58
872,77
360,48
3.491,82
2012
2.203,69
808,31
700,00
3.714,99
* Τα ποσά αυτά (σε εκατ. €) αφορούν αποπληρωμές εξοπλιστικών προγραμμάτων παρελθόντων ετών και προμήθεια ανταλλακτικών και υλικών συντήρησης.
Σε πρόσφατη ομιλία του στo συνέδριο EXPOSEC DEFENSEWORLD 2013, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Π. Παναγιωτόπουλος ισχυρίστηκε πως «οι Ένοπλες Δυνάμεις έσωσαν τη Χώρα από τη χρεωκοπία», επισημαίνοντας ότι το 2009 ο προϋπολογισμός του υπουργείου ήταν 6,5 δισ. και το 2013 είναι μόλις 3,2 δισ. – μείωση 57%”. Πράγματι, ο προϋπολογισμός του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας κινείται φέτος σε εποχές προ Ιμίων και διαμορφώνεται σε απόλυτα ανελαστικές δαπάνες ύψους €2,6 δισ. για μισθοδοσία και λειτουργικά κόστη με το υπόλοιπο €1,2 δισ. να προορίζεται για την αποπληρωμή παλαιότερων υποχρεώσεων.
Οι δραματικές περικοπές στους μισθούς των Αξιωματικών-Υπαξιωματικών-Επαγγελματιών Οπλιτών, ο περιορισμός των εκπαιδευτικών δραστηριότητων των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε οριακά επίπεδα και η ανυπαρξία οποιουδήποτε εξοπλιστικού προγράμματος εδώ και μία οκταετία είναι καταστάσεις γνωστές σε όλους τους Έλληνες πολίτες πλην ίσως των 6 που συγκεντρώθηκαν χθες στο Σύνταγμα από ισάριθμες οργανώσεις: Eυρωπαϊκό Γραφείο για την Αντίρρηση Συνείδησης, Κόσμος Χωρίς Πολέμους και Βία, Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης, Αντιεθνικιστική Αντιμιλιταριστική Πρωτοβουλία, Οικολόγοι Πράσινοι και Νεολαία Συνασπισμού:
Αυγή, 16/04/2013
Εφημερίδα των Συντακτών, 16/04/2013
Το τραγικό της όλης υπόθεσης είναι πως αν οι παραπάνω είχαν την παραμικρή ιδέα για το διαχρονικό “πάρτυ” της σπατάλης και κακοδιαχείρισης στους χώρους της Εκπαίδευσης, της Υγείας και των Δημόσιων Μεταφορών, την επομένη θα διαδήλωναν στη Μεσογείων υπέρ της αύξησης των αμυντικών δαπανών.
21.2.13
EΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑΙ Η ΠΡΟΘΕΣΗ ΕΝΟΙΚΙΑΣΗΣ ΦΡΕΓΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΦΝΣ
Εκτόξευση βλήματος ΑΜ-39 Εxocet από αεροσκάφος
ναυτικής συνεργασίας Breguet Atlantique 2
Απο τα πλέον επίσημα χείλη ήρθε σήμερα η επιβεβαίωση τωνπληροφοριών που ήθελαν Σαμαρά-Ολάντ να συζητούν την ενοικίασει δυο φρεγατών και τεσσάρων γαλλικών αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας. Σε σημερινή συνέντευξη του στον ραδιοφωνικό σταθμό Alpha 98.9 σήμερα το πρωί, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου παραδέχτηκε ότι όντως γίνονται συζητήσεις, με πρωτοβουλία της Ελληνικής πλευράς.
Ερώτηση: "Επιβεβαιώνεται ή διαψεύδεται η πληροφορία περί ενοικίασης φρεγατών;"
Απάντηση: "Εδώ να διευκρινήσουμε ότι εμείς ζητήσαμε, επειδή έχουμε αμυντικές ανάγκες και παρά τις οικονομικές δυσκολίες δεν παραμελούμε την αμυντική θωράκιση της χώρας και αναζητάμε λύσεις. Αυτό που προτείναμε στους Γάλλους είναι να μας ενοικιάσουν δύο φρεγάτες και τέσσερα αεροσκάφη παρακολούθησης, και η πρόταση μας αυτή συζητείται. Επαναλαμβάνω είναι κάτι που τέθηκε από εμάς, γιατί πρέπει να εξασφαλίσουμε την αμυντική μας θωράκιση, πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι στο Αιγαίο θα είναι ήρεμα τα νερά.."
Ερώτηση: "Συνδιάζεται με την διερεύνηση κοιτασμάτων αυτή η ενοικίαση;"
Απάντηση: "Όχι δεν νομίζω ότι συνδιάζεται (..), μόνο υπο την έννοια ότι οι έρευνeς θα γίνουν αποτελεσματικότερα και γρηγορότερα όταν υπάρχει μια ήρεμη ατμόσφαιρα στο Αιγαίο."
Όπως γράφαμε χθές, οι λεπτομέρειες της συμφωνίας αναμένεται να καθοριστούν σε προσεχή συνάντηση του Π. Παναγιωτόπουλου με το Γάλλο ομόλογό του Jean-Yves Le Drian, στα τέλη Φλεβάρη.
Σε ότι αφορά τα αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας, το πιθανότερο σενάριο αφορά την ενοικίαση τεσσάρων αεροσκαφών Breguet Atlantique 2, εκ των 22 σε Γαλλική υπηρεσία. Δεκαοκτώ από τα συγκεκριμένα αεροσκάφη θα υποβληθούν σε πρόγραμμα εκσυγχρονισμού από το Γαλλικό Ναυτικό, με πιθανότερα για παραχώρηση στο ΠΝ, τα τέσσερα που απομένουν. Τα προφανή πλεονεκτήματα μιας τέτοιας εξέλιξης (όπως λέει και ο φίλος HBS) είναι η σχεδόν άμεση παράδοση σχετικά νέων αεροσκαφών (κατασκευής '90), η επ' έργω εκπαίδευση από γαλλικά πληρώματα και η εισαγωγή σε υπηρεσία ενός νέου φορέα για τα αεροεκτοξευόμενα ΑΜ-39 Εxocet της ΠΑ. Δεν θα πρέπει να συγχέονται τα αεροσκάφη Atlantique με τα Atlantique 2, καθώς τα μεν πρώτα αποσύρθηκαν από τη γαλλική υπηρεσία το 1996 και η παραδόσεις των δεύτερων στο γαλλικό ναυτικό ξεκίνησαν το 1989
Περισσότερο μυστήριο καλύπτει το θέμα των υπο ενοικίαση φρεγατών καθώς το Γαλλικό Ναυτικό έχει μόνο μία φρεγάτα FREMM σε υπηρεσία (D-650 Aquitaine) , με την δεύτερη (D-651 Normandie) να αναμένεται την άνοιξη του 2014.
23.4.12
EΓΓΡΑΦΑ - ΣΟΚ ΓΙΑ TOR M1 KAI TRQ 37 !
Οι στρατιωτικοί έλεγαν όχι σ΄όλα για "τα καλύτερα όπλα" του Άκη!
Τα ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα TOR M1 αγοράστηκαν επί υπουργίας Άκη Τσοχατζόπουλου και η επιμονή του γι΄ αυτή την αγορά κυριολεκτικά τον “κατέρριψε” από το πολιτικό στερέωμα. Στην προμήθεια αυτή δεν είχαν πραγματικά τηρηθεί ούτε τα προχήματα,όπως προκύπτει από τα έγγραφα που αποκαλύπτουμε και αποδεικνύουν ότι οι στρατιωτικοί είχαν απορρίψει με τρόπο κατηγορηματικό την αγορά! Παρόλα αυτά η πολιτική ηγεσία υπό τον Άκη Τσοχατζόπουλο επέμεινε στην αγορά.
Τα έγγραφα περιέχουν τα αποτελέσματα της αξιολόγησης των αντιαεροπορικών συστημάτων που θα μπορούσε να προμηθευτεί η Ελλάδα για να καλύψει συγκεκριμένες επιχειρησιακές ανάγκες.Είναι απίστευτο ,αλλά από τα 23 κριτήρια τα οποία είχαν τεθεί, οι ρωσικοί TOR M1 ,δεν πληρούσαν κανένα και δεν είχαν καν τη δυνατότητα εκπλήρωσης αυτών των κριτηρίων! Κι όμως αγοράστηκαν!
Το πόρισμα των στρατιωτικών κατατέθηκε στην ιεραρχία και εκείνη με τη σειρά της το προώθησε στη πολιτική ηγεσία. Οι στρατηγοί που υπογράφουν δεν παίρνουν μεν θέση αλλά είναι σαφές ότι έχουν επιφυλάξεις και προσπαθούν με τα σχόλιά τους τουλάχιστον να “παγώσουν” το θέμα.Παρόλα αυτά η προμήθεια προχώρησε κανονικά! 
Οι στρατιωτικοί δεν είχαν δει ποτέ θετικά τη προμήθεια των TOR M1 ,γιατί και ανησυχούσαν για την συνέπεια των κατασκευαστών στη τεχνική υποστήριξα αλλά κυρίως γιατί θεωρούσαν δεδομένο ότι τα συστήματα αυτά δεν θα μπορούσαν σε καμία περίπτωση να διασυνδεθούν με τα υπόλοιπα συστήματα δυτικού τύπου που διαθέτουμε.Ακόμη κι αν αυτό τεχνικά γινόταν εφικτό δεν θα το επέτρεπε το ΝΑΤΟ.Κι έτσι πραγματικά έγινε.
Τα TOR M1 αναπτύχθηκαν σε διάφορες στρατιωτικές εγκαταστάσεις για να παρέχουν αντιαεροπορική κάλυψη ...κατά μόνας,χωρίς καμία διασύνδεση.Προβλήματα σημαντικά παρουσιάστηκαν πράγματι και στην υποστήριξή τους. 
Η δικαιολογία για την αγορά των TOR M1 ήταν ότι έπρεπε να κάνουμε αγορές και από τη Ρωσία στο πλαίσιο της “στρατιωτικής διπλωματίας” που δεν ήταν τίποτα άλλα από αλόγιστες αγορές οπλικών συστημάτων απ΄ οποιονδήποτε πουλούσε όπλα.Οι Ρώσοι όχι απλά είχαν λόγο να πουλήσουν στην Ελλάδα,αλλά “καίγονταν” κυριολεκτικά ,αφού θα έβαζαν στη “βιτρίνα” μιας νατοϊκής χώρας οπλικά τους συστήματα,κάτι που μερικά χρόνια πριν ήταν αδιανόητο. 
Και δεν αρκέστηκαν μόνο στα TOR M1.Από τη Ρωσία και την Ουκρανία είχαμε προμηθευτεί τα σκάφη ταχείας μεταφοράς,τα Zubr! Πρόκειται για σκάφη όμοια με τα αμερικανικά αερόστωμνα ,μόνο που είναι πολύ μεγαλύτερα και είχαν σχεδιαστεί ...για λίμνες και όχι για το Αιγαίο,όπου με ανέμους πάνω από 4-5 μποφόρ...έχουν πρόβλημα! Επί της ουσίας μπορούμε να πούμε ότι μετά βίας είναι ενεργά τα δύο και στο ΠΝ ποτέ κανείς δεν κατάλαβε γιατί αγοράστηκαν.
Η ξεχασμένη υπόθεση των TPQ 37."Να ακυρωθούν" έλεγαν οι στρατιωτικοί,"προχωράμε" έλεγε ο Άκης
Μία υπόθεση που περιέργως έχει ξεχαστεί από την εποχή της υπουργίας του Άκη Τσοχατζόπουλου,είναι αυτή των ραντάρ αντιπυροβολικού TPQ-37.
Τον Αύγουστο του 1997 το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο ενέκρινε την προμήθεια έξι ραντάρ αντιπυροβολικού TPQ 37 ,αφού ήδη αναμενόταν η παραλαβή ακόμη δύο.
Το Μαϊο του 1999 εκδόθηκε εντολή προμήθειας με απ΄ ευθείας ανάθεση στην εταιρεία RAYTHEON.
Με το που άρχισαν οι βολές αξιολόγησης ...έγινε πανηγύρι,γιατί τα ραντάρ αποδείχτηκαν ότι ήταν ...αλλού. 
Η Διεύθυνση Πυροβολικού του ΓΕΣ με έγγραφό της είχε εισηγηθεί:
•Τη διακοπή των διαπραγματεύσεων με την εταιρεία RAYTHEON.
•Την έναρξη της διαδικασίας συναξιολόγησης σε πεδίο βολής όλων των υπαρχόντων σύγχρονων συστημάτων ραντάρ.
Οι εισηγήσεις των στρατιωτικών δεν έγιναν δεκτές και η ΓΔΕ προχώρησε στη προμήθεια με απ΄ ευθείας ανάθεση.
Κι όχι μόνο αυτό.
Στα έγγραφά του το ΓΕΣ κρίνει το κόστος πολύ υψηλό και εισηγείται τη διακοπή των διαπραγματέυσεων με την εταιρεία και την ακύρωση της εντολής προμήθειας.
Όχι μόνο δεν έγινε αποδεκτή αυτή η θέση αλλά στο χαρτί των υπογραφών φαίνεται ότι αυτές καταλήγουν στον Άκη Τσοχατζόπουλο ,ο οποίος γράφει:”ΟΠΩΣ ΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ”. 
Τον Δεκέμβριο του 2003 ,επαναλήφθηκαν οι βολές που είχαν γίνει και τον Ιούνιο του ίδιου χρονου.Όπως προκύπτει από τον πίνακα των αποτελεσμάτων το TPQ πήρε σ΄ όλα ΟΧΙ!
Τότε υπουργός ήταν ο Γ.Παπαντωνίου.
Με την άνοδο της ΝΔ στην εξουσία η υπόθεση πήγε σε εξεταστική.Τίποτα δεν προέκυψε.Όπως και με τους TOR M1!
21.4.12
ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΚΑΙ ΠΛΟΙΑ ΑΕΡΑΜΥΝΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΝ
Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος
Δημοσιογράφος-Αμυντικός Αναλυτής
Παρακολουθώντας την πορεία υλοποίησης των τουρκικών ναυτικών εξοπλισμών σε συνδυασμό με την ανάγκη διαμόρφωσης ενός αξιόπιστου δόγματος ναυτικής ισχύος – το οποίο σήμερα δεν υφίσταται – για το Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) σε συνάρτηση με την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων στην Ανατολική Μεσόγειο, προκύπτει αβίαστα ένα τεχνοκρατικό ερώτημα: Tι είδους-τύπους πλοία πρέπει να διαθέτει το ΠΝ ώστε να είναι επιχειρησιακά ικανό κατά την κρίσιμη περίοδο 2012-2022 να αντιμετωπίσει την αναδυόμενη τουρκική ναυτική απειλή;
Είναι γεγονός ότι οι ελληνο-τουρκικές σχέσεις έχουν εισέλθει σε τροχιά σύγκρουσης, η οποία θα λάβει χώρα κάποια χρονική στιγμή στο προσεχές μέλλον και θα έχει ως σημείο αναφοράς το εύρος της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και
ειδικότερα την άρνηση εκμετάλλευσης των υποθαλάσσιων ενεργειακών κοιτασμάτων (φυσικό αέριο, πετρέλαιο) από την Αθήνα. Συνεπώς δεν αποτελεί παράδοξο η τάση που χαρακτηρίζει την τουρκική στρατηγική να επενδύει με διαρκώς αυξανόμενο ρυθμό στους ναυτικούς εξοπλισμούς και στην υλοποίηση ενός πρωτοφανούς προγράμματος ναυπηγήσεων, παράλληλα με την αναβάθμιση της αεροπορικής ισχύος των Τουρκικών Αεροπορικών Δυνάμεων.
Ωστόσο η Τουρκία με προσεκτικούς σχεδιασμούς δεν αναπτύσσει μόνο το Ναυτικό της αλλά και την Ακτοφυλακή, την οποία μετατρέπει σε μια αξιόλογη δύναμη επιφανείας (πλοία έρευνας και διάσωσης), η οποία θα δράσει συμπληρωματικά με τους εθνικούς της σχεδιασμούς. Εκείνο που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι το κέντρο βάρος της μελλοντικής τουρκικής επιχειρησιακής σχεδίασης εντοπίζεται:
α) στην απόκτηση σειράς σκαφών διαφόρων κλάσεων μεσαίου και μεγάλου εκτοπίσματος με σκοπό την μεταφορά ισχυρής αποβατικής δύναμης μεγέθους ενισχυμένου τάγματος πεζοναυτών, συν μιας τουλάχιστον επιλαρχίας αρμάτων, καθώς και στην κατασκευή πλοίων υποστήριξης αυτής (πλοίο αμφιβίων επιχειρήσεων, αρματαγωγά ανοικτού και κλειστού τύπου),
β) στη ναυπήγηση ενός αεροπλανοφόρου εκτοπίσματος 25.000 τόνων από το οποίο θα επιχειρούν αεροσκάφη τύπουSTOVL και ελικόπτερα,
γ) στην εγχώρια ναυπήγηση έξι υποβρυχίων Type 214,
δ) στην εγχώρια σχεδίαση και ανάπτυξη τεσσάρων έως έξι πλοίων με δυνατότητες αεράμυνας περιοχής,
ε) στην σταθερή υλοποίηση του υφιστάμενου προγράμματος ναυπήγησης Milgem το οποίο θα αποδώσει συνολικά 12 σκάφη.
Αποτυπώνοντας το σύνολο των τουρκικών ναυτικών εξοπλιστικών προγραμμάτων διαπιστώνουμε ότι το επίκεντρο της «φρενίτιδος» ναυπηγήσεων και αναβαθμίσεων (αισθητήρες, οπλικά συστήματα) των ήδη υπαρχόντων μονάδων επιφανείας και υποβρυχίων της Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων, αποκαλύπτει ξεκάθαρα τις προθέσεις των Τούρκων επιτελών και συγκεκριμένα:
α) επίτευξη ναυτικής υπεροπλίας σε σκάφη και συστήματα, η οποία απαιτείται για να ελεγχθεί ο χώρος της Ανατολικής Μεσογείου μεταξύ Κύπρου και Κρήτης-Ρόδου-Καστελορίζου (συν ο εναέριος χώρος υπεράνω αυτού) και παράλληλα να αποτραπεί το ΠΝ από το να επιχειρήσει στην συγκεκριμένη περιοχή,
β) συγκρότηση μιας ισχυρής δύναμης-ομάδας μάχης (taskforce) από σκάφη επιφανείας και υποβρύχια για την προστασία του πλοίου αμφιβίων επιχειρήσεων, της εν γένει αποβατικής δύναμης και του αεροπλανοφόρου που ενδεχομένως θα αποκτηθεί,
γ) αποτελεσματική και εναρμονισμένη διακλαδική συνεργασία Ναυτικού και Αεροπορίας για την υποστήριξη αποβατικών και γενικά αμφίβιων επιχειρήσεων με στόχο ελληνικά νησιά υψηλής γεωστρατηγικής αξίας, η κατοχή των οποίων μεταβάλλει δραστικά επ΄ωφελεία των τουρκικών συμφερόντων τα όρια της ΑΟΖ (βλ. Καστελόριζο, Κάσος, Κάρπαθος και μεσομακροπρόθεσμα Ρόδος, Ανατολική Κρήτη).
Αφού διαπιστώσαμε και καταγράψαμε το τι συμβαίνει στην «άλλη πλευρά του λόφου» ερχόμαστε να προτείνουμε τρόπους αντιμετώπισης της νέο-οθωμανικής ναυτικής απειλής. Σήμερα το ΠΝ και υπό την πίεση της οικονομικής κρίσης δεν μπορεί παρά μόνο περιστασιακά και οριακά να ανταποκριθεί σε αποστολές ανατολικά της γραμμής Κρήτης-Καστελορίζου. Τα μέσα που πρέπει να διαθέτει – πέραν των καυσίμων και της επαρκούς υποστήριξης σε ανταλλακτικά, αναλώσιμα των πλοίων και των οπλικών συστημάτων/αισθητήρων που φέρουν – διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: α) υποβρύχια και β) πλοία με δυνατότητες αεράμυνας περιοχής. Η πρώτη απαίτηση ύπαρξης υποβρυχίων με κατάλληλες δυνατότητες καλύπτεται μερικώς καθώς υφίστανται μόλις ένα σκάφος Type 214 με δυνατότητες AIP και αυτό χωρίς σύγχρονες τορπίλες (!) και επτά άλλα παλαιότερα σκάφη (Type 209/1100 και Type209/1200 εκ των οποίων ένα – το «Ωκεανός» S118 – έχει εκσυγχρονισθεί/αναβαθμιστεί αλλά δεν έχει παραληφθεί). Η δεύτερη απαίτηση δεν καλύπτεται από τον υπάρχοντα στόλο επιφανείας καθώς το ΠΝ δεν διαθέτει πλοία με ικανότητες αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής, στοιχείο απαραίτητο για την επιβίωση μιας ναυτικής δύναμης που θα επιχειρεί στην καρδιά της Ανατολικής Μεσογείου, υπό την δαμόκλεια σπάθη της Τουρκικής Αεροπορίας. Άρα πως πρέπει να δράσουμε προκειμένου να είμαστε σε θέση να υπερασπίσουμε στην πράξη και όχι στα λόγια τα εθνικά συμφέροντα στην προσφιλή μας από την αρχαιότητα υδάτινη περιοχή της Μεσογείου;
Τα υποβρύχια που φέρουν σύστημα AIP – όπως τα Type214 – αποτελούν το μοναδικό όπλο που επιτρέπουν στο ΠΝ και στην ελληνική πολιτικο-στρατιωτική διπλωματία να προασπίσουν τα εθνικά συμφέροντα καθώς και να πλήξουν πρώτα τον εχθρό. Αθόρυβα και απροειδοποίητα «περιβεβλημένα» με την κατάλληλη πολιτική εντολή που θα έχει δοθεί εγκαίρως (σ.σ. όχι όπως συνέβη με καθυστέρηση εις διπλούν το 1974…) τα Type 214 ουσιαστικά έχουν την επιχειρησιακή δυνατότητα να προσβάλλουν την όποια αμφίβια δύναμη κινηθεί κατά νήσου ή νήσων και να λειτουργήσουν αποτρεπτικά σε κάθε άλλη «ειρηνική» αντιπαράθεση στο πλαίσιο προβολής διεκδικήσεων κατά της ΑΟΖ, ή δυναμικά αν απαιτηθεί. Αναγνωρίζοντας τα προφανή πλεονεκτήματα της κλάσης Type 214 οι Τούρκοι επέλεξαν να προμηθευτούν έξι μονάδες ώστε να αποκτήσουν αριθμητική υπεροχή έναντι του ΠΝ. Το δυστύχημα είναι ότι η ελληνική πλευρά έχει εμπλακεί σε μια πολιτικο-οικονομική αντιπαράθεση και αντί να έχει προχωρήσει στην παραλαβή και των υπολοίπων τριών υποβρυχίωνType 214, χάνει πολύτιμο χρόνο, τον οποίο κερδίζει η αντίπαλη πλευρά.
Το ΠΝ δεν μπορεί να προχωρήσει στην απόκτηση νεότευκτων πλοίων ικανότητας αεράμυνας περιοχής καθώς δεν είναι μόνο θέμα χρημάτων, αλλά και επιχειρησιακών δυνατοτήτων. Το ΓΕΝ αναγνωρίζει ότι στην Ανατολική Μεσόγειο μπορούν να «σταθούν» αποτελεσματικά και να επιβιώσουν μόνον σκάφη που φέρουν ολοκληρωμένο σύστημα αντίστοιχων δυνατοτήτων με αυτές που παρέχει το Aegis του Αμερικανικού Ναυτικού. Συνεπώς το πλοίο που μπορεί να εκτελέσει άκρως επικίνδυνες αποστολές δεν μπορεί παρά να είναι μια κλάση όσο το δυνατόν εγγύτερα στις επιχειρησιακές ανάγκες του ΠΝ. Ένα τέτοιο πλοίο είναι η κλάση ArleighBurke και όχι τα καταδρομικά τύπου Ticonderoga. Ο μοναδικός τρόπος απόκτησης είναι μέσω παραχώρησης από τις ΗΠΑ με πολιτική απόφαση, η οποία θα χρησιμοποιήσει όλη την ισχύ των lobbies προκειμένου να καμφθούν οι όποιες αντιδράσεις μπορούν να εγερθούν, καθώς θα αποτελεί ιδιαίτερη συμβολική ενέργεια ύψιστης πολιτικής σημασίας. Τα αντιτορπιλικά κλάσης Arleigh Burke θα παρέχουν μέσω του συστήματος Aegis και των βλημάτωνSM-2 την κατάλληλη κάλυψη για υλοποίηση επιχειρήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Υπό ιδανικές συνθήκες θα πρέπει να αποκτηθούν τέσσερα σκάφη με έδρα τον Ναύσταθμο Κρήτης, ο οποίος πρέπει να εξελιχθεί και να αναβαθμιστεί σε κύρια έδρα του Στόλου και της δύναμης που θα κληθεί να προασπίσει και να επιβάλλει τον σεβασμό των εθνικών συμφερόντων στις θαλάσσιες εκτάσεις μεταξύ Κρήτης, Ρόδου, Καστελορίζου και Κύπρου.
Ολοκληρώνοντας την σύντομη ανάλυση συνοψίζουμε ότι για την καλύτερη και ταχύτερη δυνατή ενίσχυση των εθνικών αμυντικών δυνατοτήτων στον επίπεδο της ναυτικής ισχύος, η Αθήνα οφείλει να πραγματοποιήσει δύο βήματα. Το πρώτο είναι να παραλάβει τα εναπομείναντα τρία υποβρύχια Type 214, να τα εξοπλίσει με τορπίλες βαρέως τύπου και να εκμεταλλευτεί την παρούσα γεωπολιτική συγκυρία-ευκαιρία στις ΗΠΑ, για να εξασφαλίσει την αποδέσμευση 2-4 αντιτορπιλικών ArleighBurke με το ανάλογο απόθεμα βλημάτων SM-2. Η επιτυχής ολοκλήρωση των δύο αυτών στόχων θα συμβάλει κάθετα και με αποφασιστικό τρόπο στην εμπέδωση κλίματος ασφάλειας, σταθερότητας και θα λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής δύναμης υπέρ των εθνικών γεωστρατηγικών συμφερόντων στην περιοχή, με την οποία έχουμε χιλιάδες χρόνια στενούς ιστορικούς δεσμούς, από την εποχή του Τρωϊκού Πολέμου και της πανάρχαιας «Γεωπολιτικής των Αχαιών». Μιας γεωπολιτικής στρατηγικής που παρότι μας χωρίζουν από την απαρχή της εξύφανσης αυτής προ 3.500 χρόνια, οι βασικοί μοχλοί σχεδίασης και υλοποίησης συνεχίζουν να παραμένουν ζωντανοί και ενεργοί μέχρι και σήμερα. Διαχρονικά οι Έλληνες (από την θαλασσοκρατορία του Μίνωα) χρησιμοποίησαν τη ναυτική ισχύ για να μεγαλουργήσουν και να επιβάλλουν τα εθνικά τους συμφέροντα. Ας μην το ξεχνούμε, γεγονός που μας το επιβεβαιώνει και επισημαίνει ο Θουκυδίδης μέσα από τα κείμενά του, καθότι η Ιστορία με την Γεωγραφία αποτελούν τις δύο αναγκαίες και ικανές συνθήκες για την σχεδίαση των πεπρωμένων του έθνους μας. Να ενεργήσουμε όπως μας προτρέπει η ιστορία και να εκμεταλλευτούμε τα οφέλη που τόσο ζηλότυπα διαφύλαξε για εμάς και τους απογόνους μας η γεωγραφία. Στόλος θαλάσση κρατείν.
4.4.12
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΗΠΑ ΓΙΑ ΤΑ 400 ABRAMS
Με ολοκληρωμένη τη συμφωνία παραχώρησης από τις ΗΠΑ 400 Abrams στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις επιστρέφει από την Ουάσιγκτον ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο οποίος χθες συναντήθηκε με τον Αμερικανό ομόλογό του, Λίον Πανέτα. Οπως ανέφεραν συνεργάτες του κ. Αβραμόπουλου, ξεπεράστηκε το εμπόδιο που υπήρχε για τη μεταφορά των αρμάτων μάχης, η οποία θα γίνει με προσφορές ιδιωτών, χωρίς επιβάρυνση για τον προϋπολογισμό.
Οι δύο υπουργοί, στη διάρκεια της συνάντησής τους, προέβησαν σε σφαιρική ανασκόπηση της κατάστασης στην ευρύτερη περιοχή και των γεωπολιτικών ανακατατάξεων που συνεπάγονται οι διεργασίες, οι νέες συμμαχίες και οι μεταβαλλόμενοι συσχετισμοί δυνάμεων.
Η Ουάσιγκτον παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στη νοτιοανατολική Μεσόγειο και τη Βόρεια Αφρική και ο κ. Αβραμόπουλος επαναβεβαίωσε τον κ. Πανέτα ότι το αμυντικό σύστημα της χώρας, παρά την οικονομική κρίση, «εξακολουθεί να είναι ένα από τα ισχυρότερα και πλέον αξιόπιστα στην ευρύτερη περιοχή και θα είναι πάντοτε στην υπηρεσία της ειρήνης, της συνεργασίας, της ασφάλειας και της σταθερότητας».
Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας επανέλαβε τις θέσεις της Αθήνας όσον αφορά το Κυπριακό, αλλά και το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων.
8.3.12
( EΠΙΚΙΝΔΥΝΩΝ ) ..ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ
«Ξοδεύθηκε ένα δισ. για εξοπλισμούς το 2010 υπό την πίεση της παροχής οικονομικής βοήθειας»
Αυτό είναι το πρωτοσέλιδο στα περισσότερα blogs σήμερα, της «είδησης» που αναδημοσιεύεται σαν «ανταπόκριση» δημοσιεύματος της γνωστής διαδικτυακής πύλης euobserver.com (εδώ), ένα από «παπαγαλάκια» στα οποία έχουμε αναφερθεί και άλλες φορές, παραποιώντας στοιχεία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τις πωλήσεις οπλικών συστημάτων. Οι ξένοι βέβαια και συμφέροντα έχουν αλλά και το θέμα πουλάει. Τρισάθλια βέβαια τα ελληνικά παπαγαλάκια που «διαμορφώνουν έτσι την Κοινή Γνώμη» ιδιαίτερα ευάλωτη και ευαίσθητη αυτή την εποχή. Και δυστυχώς δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ αντίλογος.
Ένα παράδειγμα: αναφέρεται σαν χώρα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην Ελλάδα, η Γαλλία, η οποία προχώρησε σε συμφωνία πώλησης αεροσκαφών, ύψους 794 εκατομμυρίων ευρώ. Μήπως… λέμε μήπως… αφορά την συμφωνία για τα Mirage, δώδεκα χρόνια πίσω της οποίας η αποπληρωμή ολοκληρώθηκε το 2010; ΦΓΚ
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠ’ ΤΗΝ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ
Απίστευτο! Η Δανία ζητεί επισήμως από την Ελλάδα λεπτομερή στοιχεία για τις αμυντικές δαπάνες του 2011-2012. Επίσης ζητούν λεπτομερή κατάλογο με τις καταβολές για αποπληρωμή εξοπλιστικών προγραμμάτων!
Αυτό που απομένει να ζητήσουν είναι και τα επιχειρησιακά σχέδια... Για να δούμε, πώς θα αντιδράσει ο Δ. Αβραμόπουλος όταν το αίτημα από την Κοπεγχάγη φτάσει στο Πεντάγωνο...
Ιταλικές απορίες...
Παρεμπιπτόντως, δημοσιογραφική έρευνα για τους εξοπλισμούς στην Ελλάδα κάνει αυτές τις ημέρες και το κρατικό κανάλι της Ιταλίας.
Η απορία των Ιταλών είναι πώς, εν μέσω οικονομικής κρίσης, η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε, στα τέλη του 2010, στην αγορά δύο επιπλέον γερμανικών υποβρυχίων σαν αυτό που... γέρνει.
Σε αντίθεση με την Ελλάδα, στην Ιταλία ο Μόντι ακύρωσε προηγούμενη παραγγελία αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών που είχε κάνει ο Μπερλουσκόνι...
ethnos . gr
