TO ΠΑΛΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΣΤΟΝ Αί ΝΚΟΛΑ ΤΟΝ ΚΑΛΟ

ΟΣΑ  ΕΣΒΗΣΕ  Ο  ΧΡΟΝΟΣ

ΠΑΛΙΑ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗ ΖΩΗ...

Σωτήριον έτος 1936 !! Το γλέντι στον Άι Νικόλα έχει ανάψει , καίγεται το πελεκούδι....

Αι Νικόλας , ονειρεμένη δεκαετία του 1930 , προσέξτε όλους τους χωριανούς μας ..χαμογελάνε , τώρα ;....


   Στη σειρά “ Λιδορικιώτικα  πανηγύρια “ που…χάθηκαν  με  το  χρόνο , ξεκινήσαμε  προχθές  με  το  πανηγύρι  στον  Άϊ Νικόλα των  Καλτεζιών , σήμερα  θα  θυμηθούμε το  πολύ  ωραίο  πανηγύρι του  Άι  Νικόλα  του  Καλού , που  είναι  απέναντι  απ’ το  Στενό και  το  Βελούχι .
   Το  ταπεινό  εκκλησάκι του  Άι  Νικόλα , το  έχτισε ο  προπάππος του  Δημητράκη  του  Νάκου , Χαράλαμπος  Νάκος , για  κάποιο  ίσως  λόγο  , που  όμως δεν  γνωρίζουμε , και  το  πανηγύρι  γινόταν κάποια  Κυριακή  του  Μαίου , το  γιατί  είναι πάλι…άγνωστο . Πάντως , μας  κάνει εντύπωση  που  και  τα  δυο  εκκλησάκι , του  Αί  Νικόλα  των  Καλτεζιών και  του  Καλού , γιόρταζαν  μέσα στο  Μάιο , δεν μπορεί  κάτι  θα  σήμαινε  αυτό .
   Παρακάτω , περιγάφουμε  , όσο  καλύτερα  μπορέσαμε , το  όμορφο  αυτό  πανηγύρι , που  σε  όσους  το  έχουν  ζήσει , μένει..αξέχαστο .

TO ΠΑΝΗΓΥΡΙ Τ΄ ΑΙ ΝΙΚΟΛΑ....
   Κάθε χρόνο  , σχεδόν , αδέρφια γίνονται διάφορα πανηγύρια , ..πολιτιστικά...παραδοσιακά και..ποικιλόμορφα , που  σίγουρα τίποτα δεν μας..αφήνουν  να θυμόμαστε , ξεχνιούνται την επομένη  κι' όλας , γιατί ; μα γιατί δεν έχουν καμιά σχέση με τις γιορτάδες εκείνες , τα ..πανηγύρια τα όμορφα τα ..καθαρά , που έλεγες ποτέ να μην..τελειώσουν .
   Που είναι αδέρφια οι παλιές..όμορφες μεγάλες συντροφιές , τα..κυκλικά τραπεζώματα , η αδερφοσύνη των χωριανών , τώρα έχουμε φρου-φρου κι' αρώματα , “ λουλουδούδες “ ..μαλλί  της  γριάς , σιυβλάκια και  ό,τι  άλλο  μπορεί  ν  φαβταστει κανείς  , έχουμε τους..πανηγυρο..μαιντανούς , τους..διάφορους ..πανηγυρο..γυρολόγους , που έρχονται 5-10 ..λεπτά , έτσι για να..φωτογραφηθούν , κι' απ' την άλλη μεριά έχουμε τους..κολαούζους , τους..σφουγκοκωλάριους που όπου κι'αν τους ακουμπήσεις...λιγδώνεσαι...κι' όμως δεν ήταν πάντα έτσι , χωρίς αυτό να σημαίνει πως το είδος αυτό δεν υπήρχε και παλιότερα , υπήρχε , αλλά ήταν η...ελαχίστη..μειοψηφία , τώρα...βγάζει...Κυβέρνηση και με..πολλές-πολλές...έδρες !!!
   Θυμάμαι , παλιότερα , εκεί στο εκκλησάκι τ' Αι Νικόλα , του Καλού , που ναι κοντά στη λίμνη , γινόταν μια ονειρεμένη γιορτή-πανηγύρι που σίγουρα όσοι την έζησαν θα την νοσταλγούν . 
   Όοοχι μην πάει το μυαλό σας στα φανταχερά...τωρινά τζερτζελοπανήγυρα , με τις πολύωρες.. παρουσιάσεις και τις αλληλο...φιλοφρονήσεις , τα..γλοιώδη  λιβανίσματα  ,τις..λουλουδούδες , τα  ..σουβλάκια  και  τους  λουκουμάδες (!) ,  όχι , μιλάμε για μια πραγματική γιορτή κατάνυξης και αγάπης ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΩΝ , μια σεμνή λειτουργία , από  ένα  ταπεινό  παπά  , χωρίς μεγάφωνα , φωνητικές κορώνες και επίσημες....ενδυμασίες και μετά την λειτουργία...ακολουθούσε ένα πραγματικό λαϊκό γιορτοπανήγυρο .
   Ξεκινάγαμε , λοιπόν , χαράματα όλοι οι χωριανοί με τα...τετράποδα Ι.Χ μας , είχαμε κάνει και το κουμάντο μας , το κάτι τις μας στο κοφίνι , και παρέες-παρέες περπατάγαμε καλαμπουρίζοντας , ξένοιαστοι και καλοδιάθετοι , ανακατεμένοι χωρίς...χρωματικές διακρίσεις και κομματικές ταμπέλες ΟΛΟΙ ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ , όχι όπως τώρα που σε κάθε εκδήλωση την πρώτη θέση την έχει η....θλιβερή νομενκλατούρα....
   Θα πρέπει ακόμα να τονίσουμε ιδιαίτερα , ότι μεγάλη ήταν και η συμμετοχή Δημοσίων υπαλλήλων που υπηρετούσαν στο χωριό μας και παρέμεναν Κυριακές και αργίες , αφού οι μετακινήσεις τότε ήταν δύσκολες , τα ταξίδια πολύωρα και οι Υπηρεσίες λειτουργούσαν και τα Σάββατα , πολλοί δε από αυτούς είχαν εξαιρετικές...γλετζεδοεπιδόσεις , χαρακτηριστικά δε θυμάμαι τον Γιάννη το Σουβλερό , ένα κοκκινόξανθο νεαρό ταμιακό που σε κάθε παρόμοια εκδήλωση έδινε πραγματικά ρέστα , και δεν ήταν βέβαια και ο μοναδικός .
   Αυτοί που έφταναν πρώτοι-οι τυχεροί- έπιαναν και πρώτο τραπέζι...πίστα , έπιαναν θέση δίπλα στην εκκλησία κάτω απ' τα πελώρια δέντρα , εξασφαλίζοντας έτσι και θέσιν περίοπτον δίπλα στην ορχήστρα , μάλιστα ορχήστρα , αλλά κυρίως ίσκιο και φυσικά θεωρούνταν..... προνομιούχοι .
   Μη φανταστείτε βέβαια ότι η...γαλαρία κακοπερνούσε , κάθε άλλο , οικογένειες-οικογένειες και παρέες-παρέες....στεγάζονταν σε ...ιδιόκτητες αγκορτσιές γύρω-γύρω απ' την εκκλησία με το Ι.Χ τους σταθμευμένο παραδίπλα ( τότε επιτρεπόταν το...παρκάρισμα ) και με όλα μας τα καλούδια , μηδέ εξαιρουμένου και του οίνου .
Πράγματι , αν καλοπρόσεχε κανείς θα ‘βλεπε στην κάθε παρέα , εκτός απ'το κοφίνι με το ζαϊρέ, και την απαραίτητη...νταμουζάνα με το...αγίασμα , πολλοί ακόμα έπαιρναν και αρνιά μαζί τους και δούλευε , όπως καταλαβαίνετε , σούβλα με όλα τα συνεπακόλουθα και φυσικά πρωτοστατούντες στην ...επιχείρηση αυτή ήταν οι συνήθεις...ύποπτοι , Ντελενικαίοι , Τεμπέλης , Ζεκαίοι , Καγκαλαίοι , Σβιγκαίοι , βοηθούντων , βεβαίως-βεβαίως , και όλων των υπολοίπων.
   Αφήσαμε τελευταία την ορχήστρα , η ορχήστρα μας ήταν περιορισμένης σύνθεσης ....μεικτή , πνευστών , εγχόρδων και ...κρουστών , με απολύτως φυσικό...ήχο ( χωρίς μεγάφωνα κλπ ) και ...αυστηρά ντόπιους μουσικούς , Φαλιαμπάρας ( Αθαν. Πίτσιος ) κλαρίνο ,Βελούχι ,  Γ.Πανάγος λαούτο-κιθάρα-τραγούδι, Λιδορίκι ,  Κακοπουλαίοι σαντούρι-κιθάρα,Σκαλούλα ,  Καρμαίοι κλαρίνο-κιθάρα , Σεβεδίκο ,  Μπίρπος βιολί , Αμυγδαλιά , Γιώργος Κλώσσας κλαρίνο και αργότερα και ο Δημ.Καφέτσης ( Κοντοκράς ) τραγούδι-κιθάρα , Λιδορίκι ,  σε σπάνιες όμως περιπτώσεις , είχαμε και...έκτακτες... συμπράξεις ...διακεκριμένων πλην παντελώς..... αγνώστων Αθηναίων μουσικών που προσκαλούνταν ειδικά για την...περίσταση .
Πάλκο φυσικά δεν υπήρχε , η ορχήστρα ήταν εγκατεστημένη λίγα μέτρα απ' την εκκλησία κάτω από ένα πελώριο , γέρικο δέντρο , δεσπόζοντας έτσι όλου του προαύλιου χώρου , που θα ήταν και η ...κυρίως πίστα , θα πρέπει βέβαια να τονίσουμε ότι τραγουδίστριες σ'αυτό το πανηγύρι , κατ' εξαίρεσιν , δεν υπήρχαν...σεμνότητος ...ένεκεν....

   Όσοι λοιπόν απ' τους πανηγυριώτες ήθελαν , και φυσικά χώραγαν , μπαίναν μέσα στην μικρή εκκλησούλα και παρακολουθούσαν με βαθειά , ομολογουμένως , κατάνυξη τη λειτουργία που είχε πραγματικά μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα ευλάβειας και αγαλλίασης , μια γλυκιά ηρεμία , μια πρωτόγνωρη , λες , αθωότητα πλημμύριζε τον αγιασμένο αυτό μικρό χώρο , με το λιγοστό φως και τη διάχυτη ευωδιά του λιβανιού , που στέγαζε για λίγο την πίστη και τις προσδοκίες των απλών καθημερινών ανθρώπων του μόχθου και της βιοπάλης , στιγμές..αξέχαστες , βαθειά χαραγμένες στις καρδιές μας απ' τα όμορφα τα παιδικά μας χρόνια .

   Σχολώντας λοιπόν η λειτουργία , όλοι αδελφωμένοι κι' αγαπημένοι , πέρναγαν στο δεύτερο μέρος της...γιορτής , στο γλέντι , και τι γλέντι , γνήσιο , ανεπιτήδευτο χωρίς φιγούρες και επιδεικτικές προσποιήσεις , χωρίς...προσφωνήσεις και ταξικές διακρίσεις ΟΛΟΙ ίσοι κι' όμοιοι καθισμένοι στις στρωμένες κουρελούδες , έβγαζαν τις μαρούδες και τα κοφίνια , άνοιγαν τις νταμουζάνες και αφού ο παπάς ευλογούσε την..βρώσιν και την... πόσιν , 'αρχιζε το μεγάλο... φαγοπότι , ενώ παράμερα οι ήδη αναμμένες φωτιές , με τη θράκα τους , είχαν αρχίσει πια να ροδοκοκκινίζουν τον λαχταριστό οβελία σκορπώντας ολόγυρα γαργαλιστικές ευωδιές .
   Παραδίπλα η ορχήστρα έκανε τα κουρδίσματα και τις πρόβες της , έτοιμη για το ξεκίνημα του ξεφαντώματος , και οι χορευταράδες κρατώντας τις , απαραίτητες για το χορό , πετσέτες ετοίμαζαν τις χορευτικές τους παρέες , αδημονώντας για την ώρα της έναρξης του χορού κρατώντας στο ένα χέρι το κρασοπότηρο και στ' άλλο κάποια πετσούλα απ' τον οβελία .
   Τελειώνοντας λοιπόν η ορχήστρα τα προπαρασκευαστικά της , ξεκίναγε το μουσικοχορευτικό μέρος με το απαραίτητο μαρσάκι , όπως έλεγε ο σχωρεμένος ο μπάρμπα Θανάσης ο Φαλιαμπάρας , που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα κλασσικό κομμάτι , ένα εμβατήριο , που όλες οι κομπανίες ανά την Ελλάδα , απ' όσο γνωρίζουμε , το είχαν καθιερώσει σαν...εναρκτήριο , σε απόλυτα ελεύθερη , βεβαίως-βεβαίως , διασκευή και καμιά φορά και...εκτέλεση .
   Το μαρσάκι αυτό λοιπόν ήταν το εναρκτήριο...σύνθημα του χορού , και έτσι με το άκουσμά του άρχιζαν να φτάνουν οι πρώτες...χορευτικές ομάδες , ενώ πολλοί απ' τους ...χορευτές είχαν περιέλθει ήδη σε κατάσταση πλήρους...ευφορίας , αυτό άλλωστε φαινόταν απ' τον τρόπο που μιλούσαν η τραγουδούσαν , αλλά κυρίως απ' το...τρέκλισμά τους...
   Aφού λοιπόν τελείωνε το...μαρσάκι , μπαίναμε πλέον στο κυρίως ...χορευτικό μέρος που άρχιζε , συνήθως , με τον Λιδορικιώτικο ...Εθνικό ...ύμνο , τη Λιδορικιώτισσα και στη συνέχεια άρχιζαν οι..παραγγελιές και οι απίθανες χορευτικές φιγούρες των μερακλωμένων χορευτών ενώ ο σχωρεμένος ο Μήτσος ο Δελενίκας , με τον αδελφό του τον Ανδρέα και την υπόλοιπη παλιοπαρέα , με τη νταμουζάνα παραμάσχαλα , κέρναγαν τραγουδώντας και χορεύοντας όλους όσους ήταν στο χορό .
   Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι μια τέτοια γιορταστική εκδήλωση , δεν μπορούσε παρά να έχει και...φωτογραφική κάλυψη , πράγματι οι φωτογράφοι του χωριού μας οι αείμνηστοι ,  Σωτήρης ο Γιαλαμάς και  Νίκος ο Κολοκύθας , ο Πανουργιάς , αποθανάτιζαν τα πιο ωραία στιγμιότυπα του..κεντρικού χορού αλλά και των ...πέριξ..παραρτημάτων όπου γινόταν επίσης το έλα να...δεις .
   Τα παιδιά συμμετείχαν κι' αυτά στο χορό , κυρίως όμως το ‘ριχναν στα παιχνίδια με πρώτο και καλύτερο , τι άλλο ; το ποδόσφαιρο , τη μπάλα όπως λέγαμε τότε , σε ‘παιρνε η χαρά να βλέπεις από μακριά χαρούμενα , ανέμελα πρόσωπα να παίζουν , να χορεύουν , να τραγουδάνε και να κυνηγιούνται ξεκαρδισμένα στα γέλια , χάρμα ..οφθαλμών , παράδεισος...
   Αυτό όμως που είναι αδύνατο να περιγραφεί με λόγια είναι η...περιρρέουσα ατμόσφαιρα ( όπως λένε και οι ...κουλτουριάρηδες ) , πράγματι η ατμόσφαιρα που επικρατούσε ήταν απερίγραπτα ...απίθανη , πλάκες , καλαμπούρια , τραγούδια , πειράγματα , μια καθαρά ΛΟΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗ ατμόσφαιρα , ΟΛΟΙ ΓΛΕΝΤΟΥΣΑΝ ΣΑΝ ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ , κυριολεκτικά μια παρέα , μια ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΠΑΡΕΑ με... μεζεδοπιτοκρασοανταλλαγές και πάνω απ'όλα με την αγάπη διάχυτη , ναι διάχυτη και....μπόλικη..
   Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι εκτός απ' την ...κεντρική πίστα υπήρχαν και καμιά ...εικοσαριά άλλες , ο λαϊκός δε...ποιητής με τον στίχο του: Κάθε πουρνάρα  και...χορός , κάθε ..αγκορτσιά και...πίστα , αποδίδει μερικώς...την πραγματικότητα , κρίμα που τότε δεν υπήρχαν , δυστυχώς , βιντεοκάμερες να αποθανατίσουν μια απ' τις ωραιότερες Λιδορικιώτικες ... γιορτοσυνάξεις .
   Το γλεντοκόπι λοιπόν καλά κρατούσε , σιγά-σιγά οι περιφερειακές ...αγκορτσοπίστες εγκαταληφθήκανε κι'όλοι πια μαζεμένοι στην κεντρική , τη μεγάλη...πίστα συνέχιζαν το ξεφάντωμα , ενώ ήδη από ώρα είχαν εκδηλωθεί τα πρώτα συμπτώματα υπερβολικής... ευθυμίας με τα σχετικά τους...συνεπακόλουθα...

Μια..πανέμορφη οικογενειακή φωτογραφία , απ’ το πανηγύρι τ’ Άι Νικόλα , η οικογένεια Δημ. Καραχάλιου , με τις κόρες Ζωή και Κούλα , συμπληρωμένη , με την Καραπετσάναινα , την Ελένη Χριστοπούλου , την Έλλη Μπαλαλώτη και τον Ανδρέα Κωστόγιαννη , εν..ώρα..γεύματος , στο..προσωπικό τους..αγκορτσο..σαλέ …

   Όταν ο ήλιος άρχιζε να γέρνει , άρχιζε και η προετοιμασία της επιστροφής , μαζεύονταν τα σκουπίδια , καθαριζόταν ο χώρος , τινάζονταν και διπλώνονταν οι κουρελούδες και άρχιζε η τρίτη πλέον πράξη του..έργου , η επιστροφή , μη φανταστεί κανείς την επιστροφή σαν μια βουβή αναγκαστική διαδικασία , 'οοοχι βέβαια , το γλέντι συνεχιζόταν αμείωτο , οι νταμουζάνες , όσες είχαν ακόμα κρασί , έπρεπε ν' αδειάσουν και ότι μεζέδια είχαν ξεμείνει να καταναλωθούν αλλιώς θα ταν....γρουσουζιά , μισομεθυσμένοι , ή  διατελούντες εν ..ευθυμία , οι πανηγυριώτες , με μαντήλια γύρω απ'το λαιμό τους , άλλοι ξεκούμπωτοι κι' άλλοι με βγαλμένα τα σακάκια και τα πουκάμισα , με τα χέρια περασμένα στους ώμους των διπλανών , βραχνιασμένοι απ' το τραγούδι και τις φωνές αλλά με το κέφι αμείωτο , συνέχιζαν τα πειράγματα και τις πλάκες μέχρι τελικής....πτώσης , μέχρι το χωριό , εκεί άλλαζε η...σελίδα μπαίναμε ξανά στην καθημερινότητα στην πεζή...πραγματικότητα , στη ρουτίνα , ε..και τι έγινε , κάτι τρέχει στα γύφτικα , οι Λιδορικιώτες να'ναι καλά κι' από πανηγύρια .........
   Αυτά…τότε …
Η κατάσταση όμως  που επικρατεί σήμερα στον 'Αι Νικόλα , σε όλο της το ..μεγαλείο , φαίνεται ολοκάθαρα με τις παρακάτω φωτογραφίες ..

Τα λόγια ...νομίζουμε..περιττεύουν..η αθλιότης στο..μεγαλείο της.....

Μελετώντας , αγαπημένοι μας φίλοι , τα…γραφτά , εύκολα φτάνουμε σε κάποια..συγκεκριμένα συμπεράσματα , τα όμορφα αυτά πανηγύρια μας , και όχι μόνον αυτά αλλά και διάφορες γιορτές , που χρόνια και …χρόνια , μας κρατούσαν συντροφιά , ξεθώριασαν , ξέφτισαν…χαθήκαν , γιατί όμως ; Οι παραπάνω φωτογραφίες , δίνουν ..ολοκάθαρα την απάντηση , γιατί , όλα τώρα πια , γίνονται , για ένα μόνο και…μοναδικό σκοπό , το…χρήμα , το ..κέρδος , και όλα τ’ άλλα , δεν λαμβάνονται πια υπόψη ..
   Όλα είναι προσαρμοσμένα πάνω  σε..εμπορικό  πλάνο , στο λεγόμενο της..” αρπαχτής “ και δεν σας κρύβω , πως είναι  μεγάλος ο φόβος , πολλών , και όχι μόνον ..ημών , πως όλα μας αυτά τα λάθη , και η " Νεο-Λιδορικιώτικη " αντίληψη ..του ισοπεδώματος ..όλων , θα πληρωθούν και μάλιστα ακριβά.....( ΑΝ  ΚΑΙ  ΈΧΟΥΝ  ΉΔΗ  ΑΡΧΊΣΕΙ ΝΑ..ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ …)  Κ.Κ.-

Καλό  σας  ξημέρωμα …Κ.Κ.-

MΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ …

ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΙΚΗ  ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ  ΣΤΟΝ  ΠΑΛΙΟ  ΚΑΛΟ  ΚΑΙΡΟ !!



Επιτυχία σημείωσε αγαπημένοι  μου  φίλοι η..απόπειρα , “ απελευθέρωσης “ των  πανηγυριών  μας  από το  καθεστώς των  τελευταίων  δεκαετιών , που  χρηματοδοτούνταν από  διάφορες  , γνωστές  και..άγνωστες  πηγές , παίζοντας  και  τα  διάφορα  παιχνιδάκια  τους .
   Πιστεύουμε ακράδαντα  πως  η..” χοντρή αλλοίωση “ του  αγνού  παραδοσιακού λαϊκού  οικογενειακού  Λιδορικιώτικου πανηγυριού , έγινε  απ’ τον  καιρό  που  άρχισε η..” επιδότηση “ των  συλλόγων και  έτσι τα ” πανηγυριώτικα “ έξοδα τα  πλήρωνε  ο  Δήμος  , είχε  δεν  είχε  λεφτά , γιατί  όμως γινόταν  αυτό ;  Ε..δεν  είναι  και  δύσκολο  να  το  καταλάβετε , η  διαδικασία βόλευε  και  το  Δήμο αλλά  και  τον,,” συνδιοργανωτή (!) “ .. σύλλογο .
   Το  προχθεσινό  όμως  πείραμα , απέδειξε περίτρανα , πως  οι  Λιδορικιώτες είναι  μερακλήδες  μεν αλλά  και..περήφανοι , θέλουν να..χορέψουν ; ΠΑΡΑΓΓΕΛΝΟΥΝ  , ΧΟΡΕΥΟΥΝ  ΚΑΙ..ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ , τέρμα  στα ..τζαμπατζίδικα ..της…αντιπαροχής …
  Το  προχθεσινό όμως..εγχείρημα , πιστεύουμε  πως  άλλαξε  και  θα  αλλάξει  πολλά πράγματα  στη  Λιδορικιώτικη  ..κοινωνικό..χορευτική ζωή και  όχι  μόνον , αφού το  , για  χρόνια , εγκαταλειμμένο Αλωνάκι , πήρε πάνω  του , για  να  μην  πούμε  πως  πήρε…κεφάλι..κάτι  που  ξα  εξισορροπήσει διάφορες καταστάσεις  μονοπωλιακής ..συμπεριφοράς , που  παρατηρούνταν  τα  τελευταία  χρόνια , τώρα  μάλιστα  που  η  οικονομική κρίση…πνίγει  τους  Έλληνες και  φυσικά  και  εμάς  τους  Λιδορικιώτες  …
  Έτσι , για  να  θυμηθούμε τα  παλιά  , αλλά  και να  κάνουμε  και  τη  σύγκριση του  τότε  και  του  τώρα , δημοσιεύουμε  κάποιες  φωτογραφίες απ’ τα  παλιά  Λιδορικιώτικα , εντός..πόλεως , πανηγύρια …
    Πολλά  , ίσως  , χρειάζονται βελτίωση στη  Λιδορικιώτικη  ζωή ,και  βέβαια  δεν  αλλάζουν  όλα  σε  μια  βραδιά , αλλά  η  αρχή  έγινε και  όλα  πια  είναι  δυνατά  και  φυσικά  στο  χέρι μας..το  απίθανο  όλως  είναι  το  ότι , ΟΛΑ  ΤΑ  ΧΡΟΝΙΑ  ΜΕΧΡΙ  ΣΗΜΕΡΑ , ΟΛΑ  Τ  ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ  ΚΑΙ  ΟΙ  ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ , ΑΚΟΜΑ  ΚΑΙ  ΟΙ  ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ , ΑΚΟΥΣΑΤΕ …ΑΚΟΥΣΑΤΕ : ΓΙΝΟΝΤΑΝ  ΠΑΡΑΝΟΜΑ  , ΧΩΡΙΣ  ΤΗΝ  ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ  ΑΔΕΙΑ , ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΟΣΑ  ΧΡΟΝΙΑ  ΠΑΡΑΝΑΜΟΥΣΑΝ  ΟΛΟΙ , ΕΝΩ ΜΟΛΙΣ  ΠΡΟΕΚΥΨΕ  ΤΟ…” ΑΛΩΝΑΚΙ “  ΕΤΕΘΗ  ΘΕΜΑ…ΑΔΕΙΑΣ  !!!
ΓΙΑ   ΟΝΟΜΑ  ΤΟΥ  ΘΕΟΥ …
  Για να  δούμε , στο πανηγύρι  της 17/8 θ;  έχουν…” άδεια “ ; πάντως  αν δεν  έχουν  θα  γελάσει  ο  πάσα..πικραμένος !!!



Απολαύστε  και  δυο  βιντεάκια  απ’ το  πανηγύρι  της  περασμένης Πέμπτης ..

Καλό  σας  βράδυ , να  περνάτε  καλά ….Κ.Κ.-

ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΛΙΟ ΚΑΛΟ..ΚΑΙΡΟ ..

 

        Μια  φορά  κι’ ένα  καιρό…
…Τότε που  ακόμα ήμασταν  “ απολίτιστοι “ , και τις  όμορφες  παραδοσιακές γιορτές , που  μαζευόμασταν όλοι  οι  χωριανοί , ανεξαρτήτως..” χρώματος , τάξης “ κλπ..κλπ , και  γλεντούσαμε  υπέροχα , σαν  μια  παρέα και  δεν  μας  γίνονταν  ..” τσάμικος ταμπάκος “ οι  λουλουδούδες και δεν  μας  έβγαζαν    την  πίστη , αι κυρίαι  επί των..τιμών , πιέζοντάς  μας  “ φορτικά και..άκρως  ενοχλητικά “  να  αγοράσουμε  λαχνούς , τότε  λοιπόν , καθυστερημένοι  όπως  ήμασταν  , τις  γιορτές  μας  αυτές  τις  λέγαμε ..”  πανηγύρια “  , μάλιστα  πανηγύρια , και  το  λέγαμε  και  γιόμιζε  το  στόμα  μας , μέχρι που  ..εμφανίστηκαν οι..” εκπολιτιστές “ μας , που  κατέστρεψαν  μεν  την  όλη  ομορφιά  των πανηγυριών  μας  , αλλά  να  μην  είμαστε  αχάριστοι , τις  εμπλούτισαν με  παραδοσιακά  ..” δρώμενα “ , με  σουβλατζίσικα , λουκουματζίδικα , μαλλί  της  γριάς κλπ..κλπ  , και  αφού  τόνωσαν αρκούντως  το ..παραδοσιακό “ profile “ ( τη  δουλεύουμε  πολύ..καλά  την  Αγγλική , κυρίως  οι..εκπολιτιστές  μας ) και  τις ..γαρνίρισαν με  τα πιο  απίθανα  ..κιτς , τους  άλλαξαν  και  όνομα και  από  γιορτοπανήγυρα (  και  όχι..τζερτζελοπανήγυρα )   τις  βάφτισαν , επί  το ..πολιτιστικότερον σε ..” Πολιτιστικές  εκδηλώσεις ή..πολιτιστικά  ” Δρώμενα “ , τρομάρα  να  μας  έρθει , λες  κι’ άμα  τη Ζαφείρα ή την  Παγώνα , τις ..μασκαρέψεις και  τις  ματαβαφτίσεις  σε ..” Ζέφη “ ή…” Πέγκη “ , κάτι  θα  αλλάξει ..
   Τέλος  πάντων , τον  καιρό  εκείνο  λοιπόν , τα  πανηγύρια  μας  γίνονταν  στις  πλατείες , όπου  υπήρχε μεγάλος  χώρος  ακάλυπτος , για  να  μπορούν  οι  χωριανοί μας  να  χορεύουν ..όπως  φαίνεται  κι’ απ’ τη  φωτογραφία  του  Αλωνακιού , σε  παλιότερα  χρόνια ..

…και  απ’ το  πανηγύρι  της  Ζωοδόχου  Πηγής , στη  Βαθειά

…το  1955 ..

…και  το  1958 ..
Και  βέβαια  τότε  ήταν  τελείως  διαφορετικές οι  συνθήκες και  οι  διαδικασίες . Πρώτα – πρώτα , τις  ορχήστρες  τις  έφερναν  τα  μαγαζιά , πληρώνοντας  κάποιο ποσό , ενώ  οι  οργανοπαίχτες  πληρώνονταν  κι’ απ’ τους..μερακληδο..θεριακλήδες , που θέλοντας  να  κάνουν  το  κομμάτι  τους  έβγαζαν και  κόλλαγαν στο  κούτελο  των τραγουδιστριών , αργά  ..αργά και  επιδεικτικά , να  βλέπουν   και  οι..γύρω , τα  χοντρά  χαρτονομίσματα ..
   Οι  κομπανίες , βέβαια , είχαν  κάνει …” μάστερ “ στην ψυχολογία  του…χορευτή , και  ήξεραν πόσα θα  πάρουν  απ’ τον καθένα , και  φυσικά  το  πράγμα  το  χειρίζονταν αναλόγως …ξέχασα  να  σας  πω  δε , πως  τα  μαγαζιά , δεν  έχαναν  φυσικά απ’ τη  φάμπρικα  αυτή , γιατί , εκτός  απ’ απ’ το  ότι  η  δουλειά  τους  πολλαπλασιαζόταν , υπερπολλαπλασιάζονταν και  οι  εισπράξεις , αφού  επιβάρυναν σημαντικά τις  τιμές ..” ένεκα η…μουσική “ …
    Τώρα  πως  έγινε και  απ’ τη  διαδικασία  αυτή , να  περάσουμε  στο  άλλο…άκρο , να πληρώνει  ο Δήμος τα …χορευτιάτικα ( αλλιώς  τα ..λένε , αλλά υπάρχει  και  ο Νόμος  περί..τύπου  βλέπεις ..) , ούτε  που  το  καταλάβαμε , αλλά  βέβαια όλα  ξεκίνησαν  και…συνεχίζονται , απ’ τη  μάστιγα  της..” ψηφοθηρίας “ , μάλιστα , καλός  Δήμαρχος , δεν  είναι  φίλοι  μου  αυτός που προσπαθεί και  αγωνίζεται  για  έργα  πνοής , που  όμως  δεν  αποφέρουν  ψήφους , αλλά  αυτός που  χαϊδεύει τα  αυτιά  των..” δημοτών – πελατών “ με κλαρίνα  και  μεζέδια , δυστυχώς  αλλά ακολουθώντας τα ..γούστα  του λαού , δηλαδή  τζάμπα  όργανα  και  πανηγύρι κλπ , τα όμορφα  πανηγύρια  μας , που  μπορούσε  ο  “ πάσα ένας “ να  πάει  στις  πλατείες  και  να  απολαύσει , πέρασαν  στα χέρια  των Συλλόγων  και  των  καταστηματαρχών , σε  συνεργασία  πάντα  με  τις Δ.Α , που  έχουν  συμφέρον  να ..είναι  ο  κόσμος , για  ευνόητους  λόγους ,  ευχαριστημένος .
    Έτσι  λοιπόν  ξεκίνησε  αυτή  η  φάμπρικα , που  έχει  εξελιχθεί  σε  μάστιγα , σε  φαύλο  κύκλο , αφού έχει  δοθεί  ξεκάθαρα , η  εντύπωση πως όλα  γίνονται  για λόγους  καθαρά εισπρακτικούς , και  εξηγούμαστε : Ο ΄Δήμος , μέχρι  και  πέρυσι , χρηματοδοτούσε , διάφορα  τέτοια  “ πολιτιστικά  δρώμενα “ , χοντροπληρώνοντάς  τα και  συνεχίζει με…” πλάγιο “ τρόπο  να  χρηματοδοτεί  τα  τζερτζελοπανήγυρα , αγνοώντας  κυριολεκτικά  τον  πραγματικό ποότισμό , οι  καταστηματάρχες ΕΠΙΒΑΡΥΝΑΝ ΤΙΣ  ΤΙΜΕΣ , παρότι δεν  είχαν  καμιά  συμμετοχή  στις  δαπάνες , ΜΟΝΟ  ΕΙΣΠΡΑΤΑΝΕ δηλαδή , και  η  μόνη  τους  δαπάνη , απ’ ό,τι  έχουν  όλοι  δηλώσει , ήταν ένα  “ ΧΑΡΑΤΣΙ “ που  επέβαλε ( άγνωστο  για  ποιούς  λόγους ) ο γνωστός  “ συνδιοργανωτής “ με  το Δήμο , Σύλλογος , που  κι’ αυτός  έβγαζε  απ’ τα  χαράτσια αλλά και  απ’ τις , απαράδεκτες  κατά  την  ταπεινή  μας  γνώμη , περιβόητες ..” λαχειοφόρους αγορές “ , κάτι  δηλαδή  σαν τις  ..αλήστου μνήμης..” λοταρίες “ , αν  είναι  δυνατόν …όπως  ακριβώς τα..  διαβάζετε …
   Χαμένος απ’ όλη  αυτή  τη…φάμπρικα , ποιός  είναι ; μα  φυσικά οι  δημότες του  Λιδορικιού , που είναι  αναγκασμένοι , θέλουν δεν  θέλουν , να ανέχονται την  άθλια , πολλές  φορές , ηχορύπανση , των…διεθνούς φήμης “ ΕΚΤΕΛΕΣΤΩΝ “ ,  κυριολεκτικά , που  υποτίθεται  πως μετέχουν  σε..” Πολιτιστική  εκδήλωση “ . Έτσι  λοιπόν , έχοντας  τζάμπα  ορχήστρα, άντε  και  κανένα  ..καραγκιόζη , και  τα  μαγαζιά  κονομάνε , οπότε …πληρώνουν  και  το..” χαράτσι “ ( αλλιώς  το  λένε  στην..αγοραία διάλεκτο ) , απ’ την άλλη  μεριά κάνουμε  και  τις  λαχειοφόρους , κι’ όλα  καλώς …καμωμένα …
    Κανένα  όμως  δεν  ρώτησε  τους  χωριανούς αν θέλουν να  εξοριστούν  απ’ τις  πλατείες  μας , όπου βρίσκουν τις  παρέες  και  τους  φίλους  τους , επειδή  κάποιοι  θέλουν αμέτη ..μωχαμέτη να  μας ..εκπολιτίσουν .  Βέβαια , σε  όλες  αυτές  τις  περιπτώσεις μεγάλη  ευθύνη  έχει  και  η Δ.Α η  οποία , ενώ  έχει  του κόσμου  τις  επιτροπές δεν  ήταν και  δεν  είναι  σε  θέση να  “ σχεδιάσει “ να  “ οργανώσει “ και  να  διοργανώσει  κάποιες σοβαρές  εκδηλώσεις  , που  να  μην  ντρέπεσαι  να  τις  πεις..Πολιτιστικές .
   Αλήθεια  , μπορεί  κάποιος  να  μας  πει τι  απόγινε  τελικά  εκείνο  το  υπέροχο  πανηγύρι , που  γινόταν  κάθε  Μάϊο στο γραφικό  και  ταπεινό  εκκλησάκι  του  Άι Νικόλα  του  Καλού ;

Απ’ το  πανηγύρι  στον Άι  Νικόλα , το  1930 , Σαψαρής και  Θανάσης και  Παν. Μπήλιος στο  χορό , ενώ  παρακολουθούν Θαν. Πίτσιος , Δημ. Καντζιός  και Δημ. Ντζούρας .


Πάλι  απ’ το  πανηγύρι  του  Άι Νικόλα , στη  δεκαετία  του  60 .

Την  ίδια  δεκαετία , μια  όνορφη  Λιδορικιωτοπαρέα  έχει  κστρώσει..” τραπέζι “. Από  αριστερά , Ελευθερία  Καραπετσάνου , Κούλα  Καραχάλιου , Έλλη  Μπαλαλώτη . Ελένη  Χριστοπούλου το  ζεύγος  Καραχάλιου , Ανδρέας Κωστόγιαννης και  Ζωή  Καραχάλιου .

Άι Νικόλας 1964 ή 65 μ η  φωτογραφία  μιλάει  νομίζουμε  μόνη  της και  τα  σχόλια  περισσεύουν , κι’ όμως  αυτό το  ολοζώντανο  πανηγύρι κάποιοι  το αφήσαμε και  έσβησε , τυχαία ; Δεν νομίζουμε ..

   Το εκκλησάκι του  Άι Νικόλα , όπως  είναι  σήμερα , “ πνιγμένο “ στα  ..γελάδια  και τους  σταύλους , πως  λοιπόν  και  που  να  γίνει  πανηγύρι ; Βέβαια εκτός  αυτού , πιστεύουμε , πως και  εδώ  έπαιξε  το  ρόλο  της  ή έλλειψη..οικονομικού  ενδιαφέροντος , βλέπεις το παραδοσιακό  αυτό  πανηγύρι , δεν  προσφέρεται  ούτε για..ρεκλάμα , αλλά ούτε και έχει και..εισπρακτικό  ενδιαφέρον , ο νοών..νοείτω..
   Το  ίδιο  ακριβώς  συνέβη  και με  το  πανηγύρι  στον άλλο  Άι  Νικόλα , στα  Καλτεζιά ..

Καλτεζιά  στα  μέσα  της  δεκαετίας  του  1950 ( 1955-56 ) , όπως  βλέπετε το  πανηγύρι  είχε  κόσμο .

Το  ίδιο  και  στη  δεκαετία  του  60 .

  Γιατί  όμως  πάμε  μακριά  αγαπημένοι  μου  φίλοι , έχουμε “ ντοκουμέντα “ που  λέει  κι’ ο  λαός  μας , για  γιορτές  και  πανηγύρια  ΜΕΣΑ  ΣΤΟ  ΧΩΡΙΟ , μπορεί  κάποιος  να  μας  πει γιατί  “ ξέφτισε “ το  πανηγύρι  της  Ζωοοδόχου  Πηγής ; Το  μοναδικό μας  πανηγύρι ; Γιατί ; Δείτε  πιο  πάνω  τις  δυο  φωτογραφίες και  θα  καταλάβετε  τι  πανηγύρι  γινόταν .
   Τότε  όμως , υπήρχε  άλλο “ Πολιτιστικό..καθεστώς “ , δεν  πλήρωνε  ο  Δήμος για  να  εισπράττουν κάποιοι  χρήματα  ξεχάρτσωτα .
    Ακόμα  μια  όμορφη  γιορτινή  εκδήλωση ήταν  και  το  απόγευμα  της  Λαμπρής , η  Αγάπη , γιορτή  που  απ’ ό,τι  αποδεικνύεται  από  φωτογραφίες . είχε  βαθιές ..ρίζες , προπολεμικές..

Αγάπη , Λαμπρή  1934 , στο  Λιδορίκι στο  Αλωνάκι .

Απ’ την  ίδια  περίπου  εποχή , Αγάπη  στο  Αλωνάκι .

   Παρελθόν λοιπόν όλες  οι  παλιές  μας  γιορτές , ακόμα  και  εκείνο  το  υπέροχο  γιορτοπανήγυρο στον Άι Γιώργη , κι’ αυτό…έσβησε , χάθηκε ..
   Που  είναι  εκείνες οι  δόξες  και  τα  γλέντια , που  περιμέναμε  όλοι  πως  και πως να  πάμε  στον Άι Γιώργη , περασμένα  μεγαλεία  και  διηγώντας  τα  να  κλαις …
Όλοι αδέρφια , όσοι το..ζήσαμε , νοσταλγούμε το πανέμορφο πανηγύρι τ' Αι Γιωργιού , στο Βαρούσι , στ' αλώνι πίσω απ' την εκκλησία , με τους αγώνες , λιθάρι κλπ , το χορό και το υπέροχο γλέντι , ας το..θυμηθούμε , έστω και...φωτογραφικά...
Στο πανηγύρι " τ' Άι Γιωργιού " στο Βαρούσι , ο σχωρεμένος ο ξάδερφός μου Γιώργος Ζέκιος , ο Γιώργος Μποβιάτσης μετά τω..συζύγων τους , ο πρωτοχορευτής , μας είναι..άγνωστος , η φωτογραφία είναι της δεκαετίας του 60 , και δείχνει πεντακάθαρα τη ζωντάνια και το κέφι του πανηγυριού μας .
Στην ίδια δεκαετία , στο ίδιο πανηγύρι , από άλλη βέβαια οπτική γωνία , ο χορός όμως καλά...κρατεί , α..και ένα σημαντικό καινούριο στοιχείο στη κομπανία μας , είναι ο νέος Πλεσσιώτης σαντουριέρης , ο Θωμάς Χάιδος , που αντικατέστησε πια , τον Σκαλιώτη , Σπύρο Κακόπουλο , κατά τα άλλα..Γ.Κλώσσας , κλαρίνο . Ι.Μπίρπος , βιολί , και Γ.Πανάγος , λαούτο .
Τ' Άι Γιωργιού , πάλι , 23-4-58 , πενήντα τέσσερα  χρόνια πίσω , χορεύουν Λιδορικιώτες των..Δυτικών ..προαστείων , Θύμιος Τσιτούρας , Γ.Ζέκιος , Θανάσης Μπήλιος , στο χορό ενώ η κομπανία έχει..προσθαφαιρέσεις , στο κλαρίνο ο Κ.Λαίνης , εκ...Κολοπετινίτσας..περικαλώ , Ι.Μπίρπος , βιολί , Σπ.Κακόπουλος , σαντούρι , και φυσικά Γ.Πανάγος , κιθάρα .

Απ' το ίδιο πανηγύρι η παραπάνω παρέα χορεύει κάτω απ' τους ήχους της ίδιας μεικτής..ορχήστρας , πνευστών τε και..εγχόρδων...
7-5-1956 , μιά νεανική Βαρουσιώτικη παρέα , έτοιμη για...χορό , Θαν. Τσιάντας , Μήτσος Πανάγος , Γιάννης Λακαφώσης , Χαρ.Βελίας , Γ.Ασημακόπουλος , Ν. Λάγιος , Γ.Βελίας , η ορχήστρα η ..συνήθης , Γ. Κλώσσας , Σπ.Κακόπουλος και Γ. Πανάγος .


Αυτή ήταν , πάνω – κάτω , η εικόνα του όμορφου πανηγυριού στον Άι Γιώργη , απλές ..αφκιασίδωτες , αυθεντικές στιγμές της Λιδορικιώτικης γιορτινής..καθημερινότητας , στις οποίες μετείχαν ΟΛΟΙ  οι Λιδορικιώτες και Λιδορικιώτισσες , αδιάψευστος ..μάρτυρας οι φωτογραφίες , α..ταξικά , …α-κομματικά , με μόνη ..ταυτότητα και..ιδιότητα την…ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗ , χορεύαμε και γλεντάγαμε΄ ΟΛΟΙ  ΜΑΖΙ , τώρα….
   Καιρός , αδέρφια , είναι νομίζουμε , να καθίσουμε ΟΛΟΙ ΟΙ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΕΣ , να μαζέψουμε ένα..ένα , ΄τα ..κομματάκια , όσα απόμειναν , απ’ την παράδοση του χωριού μας , και να ..ξαναφτιάξουμε εκείνο το πανέμορφο …παζλ , της Λιδορικιώτικης ζωής , έχουμε , πιστεύουμε , υποχρέωση και προς το χωριό μας και τους εαυτούς μας , αλλά κυρίως προς τους νέους , τα παιδιά μας…
   Δεν  είναι  δυνατόν  να  διαχειρίζεται  ο “ πάσα ένας “ κατά  πως  τον  βολεύει , τα  πολιτιστικοκοινωνικά  μας  θέματα , αυτά είναι  θέμα  καθαράτων  Λιδορικιωτών και  έτσι  πρέπει  να  το  δούμε  και  να  πάρουμε  τα  πράγματα  στα  χέρια  μας ..
   Που  το  είδαν  γραμμένο , πως  όλη  Η  ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗ  ΖΩΗ ΘΑ  ΣΥΜΠΥΚΝΩΘΕΊ  ΜΕΣΑ  ΣΤΙΣ 4 –5   ΜΕΡΕΣ  ΤΟΥ  ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ , ΠΟΥ  ΈΡΧΟΝΤΑΙ  ΚΆΠΟΙΟΙ  ΓΙΑ  ΔΙΑΚΟΠΕΣ , ΟΧΙ ΚΑΙ  ΠΑΛΊ  ΟΧΙ , το  Λιδορίκι , δεν  ΕΙΝΑΙ  ΒΡΥΚΟΛΑΚΑΣ , ΝΑ  ΤΟ  ΞΕΘΑΒΟΥΜΕ  ΓΙΑ  5  ΜΈΡΕΣ ΝΑ  ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΌΜΑΣΤΕ , ΝΑ  ΚΑΝΟΥΜΕ  ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ  ΑΠΙΘΑΝΕΣ  ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ  ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ , ΠΟΥ  Ο  ΚΟΣΜΟΣ  ΤΙΣ  ΕΧΕΙ  ΠΙΑ  ΒΑΡΕΘΕΊ , να  κάνουμε ,  διατί  να  το..κρύψωμεν , και  τις..λοταρίες  μας , και  την  επομένη  της  Παναγίας , μην  τους  είδατε ..
   Κάτι  που  κατά  την  ταπεινή  μας  γνώμη  είναι  εγκληματικό , είναι  η  τελεία  εγκατάλειψη του  Βαρουσιού  μας , της  πανέμορφης  αλλά  και  τελείως..παραμελημένης , αγνοημένης  θα  λέγαμε  , γειτονιάς  του  χωριού  μας .
   Πρώτα – πρώτα , ΟΛΕΣ  ΟΙ  ΜΕΧΡΙ  ΣΗΜΕΡΑ  ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ  ΑΡΧΕΣ  είναι  σοβαρά  εκτεθειμένες , γιατί  δεν  έχουν ακόμα  αποκαταστήσει  την  αθλιότητα  του  παλιού  μας  νεκροταφείου , πίσω  απ’ τον  'Αι  Γιώργη , αλλάζοντας  την  άθλια εικόνα  του  κομματιού  αυτού , του  αλωνιού , που  θα  μπορούσε  σε  συνδυασμό  μα  την  ανάπλαση  του  χώρου  πίσω  απ’ την  εκκλησία ,  να  γίνει  ένας  υπέροχος  χώρος  ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ , ΜΗ  ΣΑΝ  ΠΑΡΑΞΕΝΟΦΑΙΝΕΤΑΙ , ΤΟ  ΜΕΡΟΣ  ΑΥΤΟ  ΕΙΝΑΙ  ΙΔΑΝΙΚΟ , με  την  υπέροχη  θέα  του και  την  απλάδα  του ..
   Βέβαια , έχει  ένα  ΒΑΣΙΚΟ …ΕΛΑΤΤΩΜΑ , ΕΝΑ  ΜΕΓΑΛΟ..ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ , ΔΕΝ  ΕΙΝΑΙ  ΣΤΗ…ΒΑΘΕΙΑ , ΓΙΑΤΙ  ΓΙΑ  ΚΑΠΟΙΟΥΣ  , ΔΥΣΤΥΧΩΣ , ΛΙΔΟΡΙΚΙ  ΕΙ9ΝΑΙ  ΜΟΝΟ  Η  ΒΑΙΕΙΑ ΚΑΙ  ΤΑ…ΠΕΡΙΞ  ΤΗΣ…ΛΕΣ  ΚΑΙ  ΟΙ  ΆΛΛΟΙ  ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΕΣ ΔΕΝ  ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ  ΦΌΡΟΥΣ , ΧΑΡΑΤΣΙΑ  ΚΑΙ  ΤΕΛΗ ΚΑΙ…( ΕΔΏ  ΕΙΝΑΙ  ΤΟ…ΦΑΪ ) ΔΕΝ…ΨΗΦΙΖΟΥΝ , ΌΛΟΙ  ΜΑΣ  ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ  ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ
Ο     Λ     Ο      Ι          
                            Μ      Α     Σ

ΚΑΙ  ΦΥΣΙΚΑ  ΚΑΙ  ΟΙ 
Β Α Ρ Ο Υ Σ Ι Ω Τ Ε Σ …
και ως  εκ τούτου , ΕΧΟΜΕ  ΟΛΟΙ  ΙΣΕΣ  ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ   ΑΛΛΆ ΚΑΙ  ΙΣΑ …ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ..
   Στο  κάτω – κάτω της  γραφής , ΔΕΝ  ΘΕΛΟΥΜΕ  ΑΛΛΟ  ΤΕΤΟΙΟ  ..ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ , ΠΛΑΣΤΙΚΟ  , ΜΙΑΣ  ΧΡΉΣΗΣ ΚΑΙ  ΜΑΛΙΣΤΑ..ΧΡΥΣΟΠΛΗΡΩΜΕΝΗΣ …ΔΕΝ  ΕΙΝΑΙ  ΚΑΚΟ  ΝΑ  ΓΥΡΊΣΟΥΜΕ  ΝΑ  ΔΟΥΜΕ  ΛΙΓΟ  ΚΑΙ  ΤΑ  ΠΑΛΙΆ….
Βέβαια , κατά  καιρούς , έχομε  ακούσει πολλά και  διάφορα για  την  “ ανάπλαση “ αυτού  του  υπέροχου  χώρου , πίσω  απ’ τον  Άι  Γιώργη , και  είναι  επίσης  αλήθεια , πως  έχουν γίνει  και  κάποιες  προσπάθειες ξανα…ζωντανέματος , της  παλιάς  όμορφης  γιορτής , αλλά  μάλλον..ανεπιτυχώς .
   Ας  ξεκινήσει  μια  σοβαρή  προσπάθεια και  να  τεθεί  και  η Δημοτική  Αρχή προ  των  ευθυνών  της και  ας  βάλει , επί  τέλους , ένα  πρόγραμμα , ας  σχεδιάσει  κι’ ας  μας  πει ΤΙ  ΤΕΛΙΚΑ  ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ  ΝΑ  ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ  ΤΟ  ΛΙΔΟΡΙΚΙ , ΓΙΑΤΙ  ΠΟΛΥ  ΦΟΒΟΥΜΑΣΤΕ  ΠΩΣ  ΤΟ  ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ ΤΕΛΙΚΑ , ΠΑΡΌΤΙ  ΕΙΝΑΙ  ΚΑΙ  ΕΔΡΑ  ΤΟΥ  ΔΗΜΟΥ , ΕΙΝΑΙ  ΔΙΑΡΚΩΣ..
   Ρ   Ι   Γ   Μ   Ε     Ν     Ο …
   Η σελίδα μας , με τις ..ελάχιστες δυνάμεις της , έχει πρόταση , συγκεκριμένη , και κατά καιρούς την έχει δημοσιεύσει , όπως επίσης είναι πρόθυμη να συνεισφέρει , στο μέτρο των δυνατοτήτων της , για το..επανα..χτίσιμο , σε ..γερά και ..σωστά θεμέλια όμως , όλων των κομματιών της Λιδορικιώτικης ζωής , αλλά χωρίς…σκοπιμότητες ..αδιαφάνειες…και ..εισπρακτικές ..προθέσεις  και ..διαθέσεις…
     Καλό  σας  Κυριακό..βραδο , να  είστε  καλά
       Απ’ το  πανέμορφο  χωριό  μας  με  αγάπη ….Κ.Κ.-
            Και...ολίγη  γεύση  από...Βαρούσι ...

TO ΠΑΝΗΓΥΡΙ Τ’ Αι ΓΙΩΡΓΙΟΥ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ

 

      ΟΣΑ  ΘΥΜΑΜΑΙ…

  Τ’ Άϊ Γιωργιού , αγαπημένοι  μου  φίλοι , ήταν   βαριά γιορτή για το χωριό μας , κι’ ακόμα ..βαρύτερη για το Βαρούσι μας ..τι να πρωτοθυμηθείς και τι να..μολογήσεις ..

   Όλοι ,όσοι το..ζήσαμε , νοσταλγούμε το πανέμορφο πανηγύρι τ' Αι Γιωργιού , στο Βαρούσι , στ' αλώνι πίσω απ' την εκκλησία , με τους αγώνες , λιθάρι κλπ , το χορό και το υπέροχο γλέντι , ας το..θυμηθούμε , έστω και...φωτογραφικά...

   Μετά το σχόλασμα της εκκλησίας , όλοι , μικροί –μεγάλοι , μαζευόμασταν στ’ αλώνι , πίσω απ’ την εκκλησία , όπου θα γίνονταν και οι …πατροπαράδοτοι  ” αγώνες “, λιθάρι , σφαίρα και δρόμος , με έπαθλο ολοζώντανο αρνί , που ο νικητής ..τό ‘κοβε στον  ..ώμο , και φυσικά το…γλένταγε μετά  , με την παρέα του..συνήθης ..νικητής , στο λιθάρι ,  ο Μπάμπης Βελλίας ..

   Κι’ αφού λοιπόν , τέλειωναν οι αγώνες , άρχιζε το..γλέντι , άναβε το..πανηγύρι , στη μέση στ’ αλώνι , η “ κομπανία “, με τη..συνηθισμένη σύνθεση , ντόπιας..παραγωγής , συμπληρωμένης κατά καιρούς και με..εισαγόμενο ..πράμα , σπανίως όμως , ή μάλλον ποτέ , δεν είχαμε , αν θυμάμαι καλά , ..ντιζέζες , στον Άι Γιώργη , αυτές , φαίνεται , ήταν μόνο για…βραδινές ..εμφανίσεις ..

Στο πανηγύρι " τ' Άι Γιωργιού " στο Βαρούσι , ο σχωρεμένος ο ξάδερφός μου Γιώργος Ζέκιος , ο Γιώργος Μποβιάτσης μετά τω..συζύγων τους , ο πρωτοχορευτής , μας είναι..άγνωστος , η φωτογραφία είναι της δεκαετίας του 60 , και δείχνει πεντακάθαρα τη ζωντάνια και το κέφι του πανηγυριού μας .

Στην ίδια δεκαετία , στο ίδιο πανηγύρι , από άλλη βέβαια οπτική γωνία , ο χορός όμως καλά...κρατεί , α..και ένα σημαντικό καινούριο στοιχείο στη κομπανία μας , είναι ο νέος Πλεσσιώτης σαντουριέρης , ο Θωμάς Χάιδος , που αντικατέστησε πια , τον Σκαλιώτη , Σπύρο Κακόπουλο , κατά τα άλλα..Γ.Κλώσσας , κλαρίνο . Ι.Μπίρπος , βιολί , και Γ.Πανάγος , λαούτο .

Τ' Άι Γιωργιού , πάλι , 23-4-58 , πενήντα πέντε χρόνια πίσω , χορεύουν Λιδορικιώτες των..Δυτικών ..προαστείων , Θύμιος Τσιτούρας , Γ.Ζέκιος , Θανάσης Μπήλιος , στο χορό ενώ η κομπανία έχει..προσθαφαιρέσεις , στο κλαρίνο ο Κ.Λαίνης , εκ...Κολοπετινίτσας..περικαλώ , Ι.Μπίρπος , βιολί , Σπ.Κακόπουλος , σαντούρι , και φυσικά Γ.Πανάγος , κιθάρα .

Απ' το ίδιο πανηγύρι η παραπάνω παρέα χορεύει κάτω απ' τους ήχους της ίδιας μεικτής..ορχήστρας , πνευστών τε και..εγχόρδων...

7-5-1956 , μιά νεανική Βαρουσιώτικη παρέα , έτοιμη για...χορό , Θαν. Τσιάντας , Μήτσος Πανάγος , Γιάννης Λακαφώσης , Χαρ.Βελίας , Γ.Ασημακόπουλος , Ν. Λάγιος , Γ.Βελίας , η ορχήστρα η ..συνήθης , Γ. Κλώσσας , Σπ.Κακόπουλος και Γ. Πανάγος .

Το όμορφο αυτό πανηγύρι μας , σιγά-σιγά...ξέφτισε , και κάποιες προσπάθειες που έγιναν δεν κατάφεραν να του δώσουν , έστω και λίγη , απ' την παλιά..αίγλη του , και πως να επιτευχθεί κάτι τέτοιο , όταν η Δημοτική ..αρχή , είναι..ξένη κι' οι ντόπιοι Σύλλογοι τρώγονται ποιός θα ‘χει την..πρωτοκαθεδρία , κάτι λέει σχετικά ο λαός μας..για το μάλωμα σε..ξένη αχυρώνα...

'Ετσι λοιπόν , μετά το..σβήσιμο του πανηγυριού μας , της Ζωοδόχου Πηγής , ξεθώριασε και το πανηγύρι τ' Άι Γιωργιού , ας ελπίσουμε πως ο κατήφορος θα σταματήσει εδώ...

  Καλό  σας  βράδυ , να  περνάτε  καλά ….Κ.Κ.-

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ

    ΟΣΑ  ΕΣΒΗΣΕ Ο  ΧΡΟΝΟΣ

Η εκκλησία  της  Παναγίας , στο  προαύλιο  της  οποίας  γίνεται το..” μπάρμπεκιου  πάρτι ” ανήμερα  της  Ζωοδόχου  Πηγής …



  Πάνε  χρόνια  αγαπημένοι μου  φίλοι , που  κάποιοι , άγνωστο  γιατί , ..έσβησαν  σιγά- σιγά το  όμορφο  πανηγύρι  μας της  Ζωοδόχου  Πηγής αντικαθιστώντας  το με..τραχανοπιτο..γιορτές   και άλλα..σχετικά .
  Κάποιοι  μάλιστα , εξ..αγχιστείας Λιδορικιώτες  και..Λιδορικιώτισσες , που  δεν έχουν  καμιά  απολύτως  σχέση  με  την  παλιότερη  Λιδορικιώτικη κοινωνική ζωή , μας  λένε , άκουσον..άκουσον , πως  τέτοιο πανηγύρι , της  Ζωοδόχου  Πηγής  δηλαδή , δεν υπήρχε , ως  εκεί  έχουμε  φτάσει , “ έλα  παππού να  σου  δείξω  τα  αμπελοχώραφά  σου  “ που  λέει  κι΄ ο  πάνσοφος  Ελληνικός  Λαός , βέβαια υπάρχουν  εκτός απ’ τις  μνήμες  των  Λιδορικιωτών και..αδιάψευστοι μάρτυρες , οι  φωτογραφίες που  δημοσιεύουμε  παρακάτω .
   Βέβαια η  ευθύνη  βαραίνει  όλους  μας , “ ολοι  μας  φταιμε “ γιατί  ανεχτήκαμε  και  αφήσαμε , για  όποιους  λόγους , να  διαγραφούν σιγά – σιγά ,   το παρελθόν  , τα  έθιμα    και  οι παραδόσεις  μας , με  φτηνή  αντιπαροχή , τα  διάφορα  “ τζερτζελοπανήγυρα “ του  εύκολου , πλαστικού αλλά και…” αποδοτικού “ πλαστικού πολιτισμού  που  μας..πνίγει χρόνια  τώρα .



Πανηγύρι  ζωοδόχου  Πηγής του  1955 , απολαύστε οικογενειακό , παραδοσιακό , νοικοκυρίσιο γλέντι , στη  Βαθειά , με  την  πλατεία ελεύθερη , χωρίς  τη  θλιβερή παρδαλή καρεκλο..τραπεζο..θάλασσα , που  δεν  σ’ αφήνει  να  ανασάνεις , τόση  κακογουστιά  !!

΄Το ίδιο  πανηγύρι  του  1958 , στη  Βαθειά . 



  Όλοι  οι χωριανοί  μας , καλοντυμένοι και  περιποιημένοι , μετά  το  σχόλασμα  της  εκκλησίας , κατέβαιναν  με  τις  οικογένειές  τους στα  μαγαζιά  να  πιουν  κάτι  και  να παρακολουθήσουν  το  όμορφο  πανηγύρι του  χωριού  μας , χορεύοντας  και  γλεντώντας  με  τις  ντόπιες  , κατά  κανόνα , “ κουμπανίες “ , όπως  τις  λέγαμε , που  βέβαια  παίζανε…” γνήσιο  Ελληνικό δημοτικό  τραγούδι “ , γιατί  ευτυχώς , δεν  είχαν  ακόμα …ενσκύψει  τα  γυφτοσυρτοτσιφτετέλια , που καμιά  απολύτως  σχέση δεν  έχουν με  τους  δημοτικούς  μας  χορούς  και  την  παράδοσή  μας ..

Φωτογραφία από γλέντι  κάποιας  Εθνικής  γιορτής , πάλι  στη  Βαθειά , με  πρωτοχορευτή  τον  αείμνηστο  στρατηγό  Μάρκου . 






   Όλες οι  φωτογραφίες  μας , έχουν ένα  βασικό  κοινό  χαρακτηριστικό , ένα κοινό..παρονομαστή , την  παραδοσιακή , γενικά , διαδικασία , την κοινωνική αδελφοσύνη των  χωριανών  μας , την ανθρωπιά  και  την απλότητα , και  φυσικά  την  …γεύση , της  παλιάς  καλής  εποχής , που  τώρα  λείπει ,  τον  ανοιχτό  χώρο , και  κυρίως  λείπουν οι  διάφορες περιφερόμενες  ..” λουλουδούδες “ και  τα ..” σουβλατζίδικα “ , που  έχουν  καθιερωθεί , εντελώς..τελείως..παραδοσιακά , τα  τελευταία  χρόνια .
    Οι  φωτογραφίες μιλούν  ολοκάθαρα , τονίζοντας  τις  σημαντικές  διαφορές του  τότε  κοινωνικού  ιστού , με  το  σημερινό  που  φυσικά  δεν  υπάρχει , μπορείτε  να  βρείτε  τωρινές σχετικές  φωτογραφίες  που  να …αναδίδουν τα  αρώματα της  παράδοσης και  της κοινωνικής  αλληλεγγύης ; φοβάμαι πως  όχι ..κι’ αυτή  είναι  η  μεγάλη  διαφορά , που  πολλοί είτε  δεν  μπορούν , είτε  δεν  θέλουν  να  καταλάβουν .
   Το  γλέντι , όμως  στα  τότε , πανηγύρια  μας , ξεκίναγε  απ’ την  παραμονή , αν όχι  την  προπαραμονή , και  στα  μαγαζιά υπήρχαν όργανα , τα οποία  βέβαια , πλήρωναν  ΟΙ  ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑΡΧΕΣ ΚΑΙ  ΦΥΣΙΚΑ  ΚΑΙ  ΟΙ  ΧΟΡΕΥΟΝΤΕΣ , και  όχι  Ο δήμος  και  ο Σύλλογος , που  βέβαια όλο  και…κερδίζει  το  κάτι τις  του , με  τις  λαχειοφόρους ( άλλη…εφεύρεση  αυτή ) και  τα διάφορα..” διόδια “ που  εισπράττει (!!!) απ’ τα  μαγαζιά , που ναι  μεν  δίνουν  200 ευρώ , αλλά απ’ την  άλλη  μεριά , επιβαρύνουν  σημαντικά  τις  τιμές , με  πρόφαση  , τάχαμου..τάχαμου ,  τη…” μουσική “ που  όμως , όπως  προείπαμε  πληρώνει  συνήθως  ο Δήμος …κι’ έτσι το ..μάρμαρο το  πληρώνει πάλι ο  Δημότης , που  αναγκάζεται  να  πάει  στο  πανηγύρι και  να  ξοδέψει  χρήματα  που  δεν  έχει , αφού  η  πλατεία  που θα  μπορούσε  ίσως  να  κάτσει  με  την  παρέα  του , είναι κατειλημμένη ..απ’ τους  πανηγυρτζήδες του..πολιτιστικού  τριήμερου ..
   Πολύ  καλά  λοιπόν , οργανωμένα  τα  πανηγύρια  μας , που  γίνονται , σύμφωνα  με    δηλώσεις  ΤΩΝ  ΑΡΜΟΔΙΟΫΠΕΥΘΥΝΩΝ , για  να  δουλέψουν  τα  μαγαζιά , τ’ ακούσατε ; ΤΑ  ΜΑΓΑΖΙΑ …
   Τώρα  ποιές  είναι  οι..κρυφές σχέσεις Δημοτικής  Αρχής και..μαγαζιών ,”  από εξ’…απανέκαθεν “ , που  λέει και  η  στοά  των..” εγγραμμάτων “, όλοι  τις  γνωρίζουν , όλοι  τις  κουβεντιάζουν , κατ΄ιδίαν…πάντα , και  κανένας δεν  διαμαρτύρεται …και  όλοι  μας  φταίμε που  δεν  διεκδικούμε το 30% των  πλατειών , ΝΑ  ΜΕΝΕΙ  ΕΛΕΥΘΕΡΟ για  να  μπορούν  οι  Δημότες  που  δεν θέλουν ..τζερτζελοπανήγυρα και..λουλουδούδες , να  πιάσουν  ένα  παγκάκι  και  να  καθίσουν με  τους  φίλους  τους  και να  κουβεντιάσουν  , δυστυχώς  όμως η  πλατεία , η  Βαθειά  ειδικά , είναι ..πλημμυρισμένη από  παρδαλά ..τραπεζοκαθίσματα , που  είναι  πολύ  περισσότερα  από  αυτά  που  δικαιούται  το  κάθε  μαγαζί , σε αναλογία  με  τα  εσωτερικά  τραπεζοκαθίσματα και  ποικιλό..σχημες ομπρέλες ,  κι’ εδώ  όμως , όπως  και  σε  πολλά  άλλα  σημεία , παραβιάζονται Νόμοι  και  κανονισμοί …και  έτσι  η  Βαθειά , ώρες …ώρες  δίνει εικόνα …”  πλαζ “ ..δυτικών..προαστείων ..


Προπολεμική φωτογραφία  , από  ομάδα  Λιδορικιωτών “ πανηγυριωτών “ ΄, απ’ το  πανηγύρι  της “ Αρσαλής “ ( που  γιορτάζει  της  Ζωοδόχου  Πηγής ) στη  Συκιά .
   Ας γυρίσουμε  όμως  στο  όμορφο  πανηγύρι  μας ..


  Από  χρόνια όμως  το  πανηγύρι μας  της  Ζωοδόχου  πηγής , έχει …εκφυλιστεί , και  έχει  σβήσει . Βέβαια , έχει  δοθεί μεγάλη δημοσιότητα  στο  θρησκευτικό  μέρος , με  λιτάνευση  της  εικόνας  την  παραμονή και  δοξολογία  ανήμερα , αυτό  όμως , ίσως  , εξυπηρετεί  άλλους  σκοπούς .
   Εδώ  όμως  υπάρχει  ένα  σκοτεινό..αδιευκρίνιστο  σημείο , χαρακτηριστικό  του  τρόπου  λειτουργίας  του…συστήματός  μας , και  εξηγούμαι : Απ’ όσο θυμάμαι , πολιούχος  του  χωριού μας  ήταν  ο Άγιος  Ιγνάτιος , που  γιορτάζεται  το  χειμώνα , και  ως  εκ τούτου , η  γιορτή  του  ήταν  και  τοπική  αργία , τώρα πως  καθιερώθηκε  , από ποιόν  και  γιατί , και  μάλιστα  “ άτυπα “ απ’ό,τι μας  είχε  δηλώσει  ο  προηγούμενος  Δήμαρχος , κανένας  δεν  ξέρει  να  μας  πει .
   Πολύ μάλιστα  φοβούμαστε , πως και αυτή η..άτυπη αλλαγή , μάλλον  θα  πρέπει  να  έχει άμεση  σχέση , με  το…” εισπρακτικό “ μέρος , όπως  άλλωστε  και το  .. ετσιθελικό     …” γιόρτασμα “ , μάλιστα  γιόρτασμα , όπως  ακριβώς  το  διαβάζετε , απ’ τους Λιδορικιώτες  της  Αθήνας , της  θλιβερής επετείου της  ημέρας  του  καψίματος  του  χωριού μας και  των  αδικοχαμένων  χωριανών  μας , που  αντί της  29ης Αυγούστου , γίνεται στο  τριήμερο  του…Δεκαπενταύγουστου , ΓΙΑ  ΝΑ  ΥΠΑΡΧΕΙ  ΚΟΣΜΟΣ , έτσι  ισχυρίζονται , λες και οι  εκδηλώσεις  μνήμης , έχουν ανάγκη  …” εισιτηρίων “ …δυστυχώς , αυτή  είναι  η  σκληρή πραγματικότητα , για  να  κάνουμε  την …” παράσταση “ θέλουμε  μπόλικο …ακροατήριο  και…θεατές …  
   Βέβαια , σε  όλα  αυτά  τα  παρατράγουδα , μεγάλο  μερίδιο  ευθύνης  έχει  και  η Δημοτική  αρχή , η  νυν  αλλά  και  οι προηγούμενες , γιατί η  τιμή  των  οσίων και  των  ιερών  μας , είναι  ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ  ΤΗΣ  ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ  ΑΡΧΗΣ , που  υποτίθεται  πως  θα  προσδώσει  κύρος  και  σοβαρότητα  στις  όποιες  εκδηλώσεις .
   Για  το  θέμα  αυτό  ακριβώς , αλλά  και  για  κάποια  άλλα , γενικού  ενδιαφέροντος , έχομε  ζητήσει , με  την  προβλεπόμενη  νόμιμη  διαδικασία , να  τεθεί  σαν  θέμα  προς  συζήτηση  στο  Δημοτικό  Συμβούλιο του  Δήμου Δωρίδας , ΑΠΌ  ΤΙΣ  3   ΙΟΥΝΙΟΥ  2011 , αλλά  δυστυχώς , έχει πέσει  τόση..δουλειά  στο Δήμο , που  δεν  μπορεί  ν’ ασχοληθεί  με  τέτοια  “ αστεία “ θέματα , “ κατακαημένη  …Αράχωβα “ , που  λέει  και  το  άσμα…
   Φαίνεται , πως οι  φίλοι  μας  του  Δ.Συμβουλίου , έχουν  τάξει  άλλες  προτεραιότητες , στη…ζωή τους , και  τα  θέματα ηθικής τάξεως, και γενικού  ενδιαφέροντος , δεν  θεωρούνται…” ΑΠΟΔΟΤΙΚΑ “ και  φυσικά…περνάνε  στο…χρονοντούλαπο ..ξεχνάνε  όμως  πως  οι  ηθικές  ευθύνες  είναι  …διαρκείς  και  απαράγραπτες …
   Εδώ  όμως , θα πρέπει να  τονίσουμε πως κάτι  δεν πάει  καλά , και  η  ευθύνη  βαρύνει  μεν  τη  Δημοτική  Αρχή , αλλά όπως  όλοι  καλά  γνωρίζουμε , απ’ τον..Καποδίστρια και  τον  Καλλικράτη , το  Λιδορίκι ΕΠΑΨΕ  ΝΑ  ΕΧΕΙ  ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΣΤΗΝ  ΔΗΜΟΤΙΚΗ  ΑΡΧΉ , με  όλα  όσα  μπορεί  να συνεπάγεται αυτό , και  είναι  πολλά  και  σοβαρά .
  Οι Δημοτικοί  μας  βέβαια  άρχοντες , δεν είχαν ..προ..” Καλλικρατικά “ και  δεν  έχουν  ΚΑΜΙΑ  ΣΧΕΣΗ  ΜΕ  ΤΟ  ΧΩΡΙΟ  ΜΑΣ , ΤΟ  ΛΙΔΟΡΙΚΙ , ΑΛΛΆ ΤΟ  ΤΟΠΙΚΟ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ  ΤΙ  ΚΑΝΕΙ ; Δεν  πρέπει  αυτό  να  διοργανώνει  τις  διάφορες  γιορτές  και  πανηγύρια  του  χωριού  μας ; Είναι  δυνατό ανήμερα  της  Ζώοδόχου  Πηγής , να  στήνεται..με το..έτσι  θέλω από  κάποιους ” τσαντήρ ..πανηγύρ “ σε  στυλ…Αμέρικαν  μπάρμπεκιου , στον προαύλιο  χώρο της  εκκλησίας μας , με  αρνιά και..τραχανόπιτες ; Ε Λ  Ε  Ο  Σ   !!!1
   Το  αστείο όμως  έχει  και..συνέχεια ,   μερικοί  εφηύραν καθιέρωσαν , πάλι  καλοκαιριάτικα  δι’ ευνοήτους  λόγους , διάφορες  απίθανες  ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ  γιορτές , που μόνο   αυτοί γνωρίζουν , όπως η  περίφημη  ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΉ  ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗ  ΓΙΟΡΤΗ (;) της  τραχανόπιτας μετά…αρτοκλασίας , η  οποία  εξυπηρετεί  ως  φαίνεται  τους ..” ιερούς “ σκοπούς τους …ο  νοών..νοείτω …
   Όσο  αφορά  στο “ γιαλαντζί “ πανηγύρι που  γίνεται  τελευταία από  διάφορους , αυτό  δεν  έχει  καμιά  σχέση  με  το  όμορφο  πανηγύρι  της  Ζωοδόχου  Πηγής , που  γινόταν  για  πολλές  δεκαετίες , και  γλένταγαν  οι  Λιδορικιώτες  με  τις  οικογένειές  τους  στη  Βαθειά .
  Σβήστηκε  το  πανηγύρι του  Άι  Νικόλα  του  Καλού , σβήστηκε το  πανηγύρι  στα  Καλτεζιά , ευτελίστηκε  το  πανηγύρι της  Ζωοδόχου  Πηγής , έτσι  το  χωριό  μας  , που  ΚΡΑΤΑΓΕ ΌΛΑ ΤΑ  ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ  ΤΩΝ  ΓΥΡΩ  ΧΩΡΙΩΝ , τώρα έμεινε  χωρίς  το  κλασσικό  παραδοσιακό  πανηγύρι  του . 
   Ας  φροντίσουν  λοιπόν , Δήμος και  Τοπικό  Συμβούλιο , να  βάλουν  τα  πράγματα στη  σωστή  τους  θέση , κόβοντας  τα  πολλά ..πολλά απ’ την  τρόϊκα που αλλοιώνει  οσημέραι την  ταυτότητα  του χωριού μας με  τα  διάφορα τζερτζελοπανηγυρά  και τις..καλπογιορτές , και να  οργανώνουν  αυτοί  πια  τις  παλιές  θεσμοθετημένες  γιορτές , αρκετά ανεχτήκαμε …
      Καλό  σας  βράδυ …..Κ.Κ.-

TO ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΣΤΟΝ ΑΪ ΝΙΚΟΛΑ ΤΟΝ ΚΑΛΟ

 

ΠΑΛΙΑ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗ ΖΩΗ...

Σωτήριον έτος 1936 !! Το γλέντι στον Άι Νικόλα έχει ανάψει , καίγεται το πελεκούδι....

Αι Νικόλας , ονειρεμένη δεκαετία του 1930 , προσέξτε όλους τους χωριανούς μας ..χαμογελάνε , τώρα ;....

   Στη σειρά “ Λιδορικιώτικα  πανηγύρια “ που…χάθηκαν  με  το  χρόνο , ξεκινήσαμε  προχθές  με  το  πανηγύρι  στον  Άϊ Νικόλα των  Καλτεζιών , σήμερα  θα  θυμηθούμε το  πολύ  ωραίο  πανηγύρι του  Άι  Νικόλα  του  Καλού , που  είναι  απέναντι  απ’ το  Στενό και  το  Βελούχι .

   Το  ταπεινό  εκκλησάκι του  Άι  Νικόλα , το  έχτισε ο  προπάππος του  Δημητράκη  του  Νάκου , Χαράλαμπος  Νάκος , για  κάποιο  ίσως  λόγο  , που  όμως δεν  γνωρίζουμε , και  το  πανηγύρι  γινόταν κάποια  Κυριακή  του  Μαίου , το  γιατί  είναι πάλι…άγνωστο . Πάντως , μας  κάνει εντύπωση  που  και  τα  δυο  εκκλησάκι , του  Αί  Νικόλα  των  Καλτεζιών και  του  Καλού , γιόρταζαν  μέσα στο  Μάιο , δεν μπορεί  κάτι  θα  σήμαινε  αυτό .

   Παρακάτω , περιγρλαφουμε  , όσο  καλύτερα  μπορέσαμε , το  όμορφο  αυτό  πανηγύρι , που  σε  όσους  το  έχουν  ζήσει , μένει..αξέχαστο .

TO ΠΑΝΗΓΥΡΙ Τ΄ ΑΙ ΝΙΚΟΛΑ....

   Κάθε χρόνο  , σχεδόν , αδέρφια γίνονται διάφορα πανηγύρια , ..πολιτιστικά...παραδοσιακά και..ποικιλόμορφα , που  σίγουρα τίποτα δεν μας..αφήνουν  να θυμόμαστε , ξεχνιούνται την επομένη  κι' όλας , γιατί ; μα γιατί δεν έχουν καμιά σχέση με τις γιορτάδες εκείνες , τα ..πανηγύρια τα όμορφα τα ..καθαρά , που έλεγες ποτέ να μην..τελειώσουν .

   Που είναι αδέρφια οι παλιές..όμορφες μεγάλες συντροφιές , τα..κυκλικά τραπεζώματα , η αδερφοσύνη των χωριανών , τώρα έχουμε φρου-φρου κι' αρώματα , έχουμε τους..πανηγυρο..μαιντανούς , τους..διάφορους ..πανηγυρο..γυρολόγους , που έρχονται 5-10 ..λεπτά , έτσι για να..φωτογραφηθούν , κι' απ' την άλλη μεριά έχουμε τους..κολαούζους , τους..σφουγκοκωλάριους που όπου κι'αν τους ακουμπήσεις...λιγδώνεσαι...κι' όμως δεν ήταν πάντα έτσι , χωρίς αυτό να σημαίνει πως το είδος αυτό δεν υπήρχε και παλιότερα , υπήρχε , αλλά ήταν η...ελαχίστη..μειοψηφία , τώρα...βγάζει...Κυβέρνηση και με..πολλές-πολλές...έδρες !!!

   Θυμάμαι , παλιότερα , εκεί στο εκκλησάκι τ' Αι Νικόλα , του Καλού , που ναι κοντά στη λίμνη , γινόταν μια ονειρεμένη γιορτή-πανηγύρι που σίγουρα όσοι την έζησαν θα την νοσταλγούν . 
   Όοοχι μην πάει το μυαλό σας στα φανταχερά...τωρινά τζερτζελοπανήγυρα , με τις πολύωρες.. παρουσιάσεις και τις αλληλο...φιλοφρονήσεις , τα..γλοιώδη  λιβανίσματα  ,τις..λουλουδούδες , τα  ..σουβλάκια  και  τους  λουκουμάδες (!) ,  όχι , μιλάμε για μια πραγματική γιορτή κατάνυξης και αγάπης ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΩΝ , μια σεμνή λειτουργία , από  ένα  ταπεινό  παπά  , χωρίς μεγάφωνα , φωνητικές κορώνες και επίσημες....ενδυμασίες και μετά την λειτουργία...ακολουθούσε ένα πραγματικό λαϊκό γιορτοπανήγυρο .
   Ξεκινάγαμε , λοιπόν , χαράματα όλοι οι χωριανοί με τα...τετράποδα Ι.Χ μας , είχαμε κάνει και το κουμάντο μας , το κάτι τις μας στο κοφίνι , και παρέες-παρέες περπατάγαμε καλαμπουρίζοντας , ξένοιαστοι και καλοδιάθετοι , ανακατεμένοι χωρίς...χρωματικές διακρίσεις και κομματικές ταμπέλες ΟΛΟΙ ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ , όχι όπως τώρα που σε κάθε εκδήλωση την πρώτη θέση την έχει η....θλιβερή νομενκλατούρα....
   Θα πρέπει ακόμα να τονίσουμε ιδιαίτερα , ότι μεγάλη ήταν και η συμμετοχή Δημοσίων υπαλλήλων που υπηρετούσαν στο χωριό μας και παρέμεναν Κυριακές και αργίες , αφού οι μετακινήσεις τότε ήταν δύσκολες , τα ταξίδια πολύωρα και οι Υπηρεσίες λειτουργούσαν και τα Σάββατα , πολλοί δε από αυτούς είχαν εξαιρετικές...γλετζεδοεπιδόσεις , χαρακτηριστικά δε θυμάμαι τον Γιάννη το Σουβλερό , ένα κοκκινόξανθο νεαρό ταμιακό που σε κάθε παρόμοια εκδήλωση έδινε πραγματικά ρέστα , και δεν ήταν βέβαια και ο μοναδικός .
   Αυτοί που έφταναν πρώτοι-οι τυχεροί- έπιαναν και πρώτο τραπέζι...πίστα , έπιαναν θέση δίπλα στην εκκλησία κάτω απ' τα πελώρια δέντρα , εξασφαλίζοντας έτσι και θέσιν περίοπτον δίπλα στην ορχήστρα , μάλιστα ορχήστρα , αλλά κυρίως ίσκιο και φυσικά θεωρούνταν..... προνομιούχοι .
   Μη φανταστείτε βέβαια ότι η...γαλαρία κακοπερνούσε , κάθε άλλο , οικογένειες-οικογένειες και παρέες-παρέες....στεγάζονταν σε ...ιδιόκτητες αγκορτσιές γύρω-γύρω απ' την εκκλησία με το Ι.Χ τους σταθμευμένο παραδίπλα ( τότε επιτρεπόταν το...παρκάρισμα ) και με όλα μας τα καλούδια , μηδέ εξαιρουμένου και του οίνου .
Πράγματι , αν καλοπρόσεχε κανείς θα ‘βλεπε στην κάθε παρέα , εκτός απ'το κοφίνι με το ζαϊρέ, και την απαραίτητη...νταμουζάνα με το...αγίασμα , πολλοί ακόμα έπαιρναν και αρνιά μαζί τους και δούλευε , όπως καταλαβαίνετε , σούβλα με όλα τα συνεπακόλουθα και φυσικά πρωτοστατούντες στην ...επιχείρηση αυτή ήταν οι συνήθεις...ύποπτοι , Ντελενικαίοι , Τεμπέλης , Ζεκαίοι , Καγκαλαίοι , Σβιγκαίοι , βοηθούντων , βεβαίως-βεβαίως , και όλων των υπολοίπων.
   Αφήσαμε τελευταία την ορχήστρα , η ορχήστρα μας ήταν περιορισμένης σύνθεσης ....μεικτή , πνευστών , εγχόρδων και ...κρουστών , με απολύτως φυσικό...ήχο ( χωρίς μεγάφωνα κλπ ) και ...αυστηρά ντόπιους μουσικούς , Φαλιαμπάρας ( Αθαν. Πίτσιος ) κλαρίνο ,Βελούχι ,  Γ.Πανάγος λαούτο-κιθάρα-τραγούδι, Λιδορίκι ,  Κακοπουλαίοι σαντούρι-κιθάρα,Σκαλούλα ,  Καρμαίοι κλαρίνο-κιθάρα , Σεβεδίκο ,  Μπίρπος βιολί , Αμυγδαλιά , Γιώργος Κλώσσας κλαρίνο και αργότερα και ο Δημ.Καφέτσης ( Κοντοκράς ) τραγούδι-κιθάρα , Λιδορίκι ,  σε σπάνιες όμως περιπτώσεις , είχαμε και...έκτακτες... συμπράξεις ...διακεκριμένων πλην παντελώς..... αγνώστων Αθηναίων μουσικών που προσκαλούνταν ειδικά για την...περίσταση .
Πάλκο φυσικά δεν υπήρχε , η ορχήστρα ήταν εγκατεστημένη λίγα μέτρα απ' την εκκλησία κάτω από ένα πελώριο , γέρικο δέντρο , δεσπόζοντας έτσι όλου του προαύλιου χώρου , που θα ήταν και η ...κυρίως πίστα , θα πρέπει βέβαια να τονίσουμε ότι τραγουδίστριες σ'αυτό το πανηγύρι , κατ' εξαίρεσιν , δεν υπήρχαν...σεμνότητος ...ένεκεν....

   Όσοι λοιπόν απ' τους πανηγυριώτες ήθελαν , και φυσικά χώραγαν , μπαίναν μέσα στην μικρή εκκλησούλα και παρακολουθούσαν με βαθειά , ομολογουμένως , κατάνυξη τη λειτουργία που είχε πραγματικά μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα ευλάβειας και αγαλλίασης , μια γλυκιά ηρεμία , μια πρωτόγνωρη , λες , αθωότητα πλημμύριζε τον αγιασμένο αυτό μικρό χώρο , με το λιγοστό φως και τη διάχυτη ευωδιά του λιβανιού , που στέγαζε για λίγο την πίστη και τις προσδοκίες των απλών καθημερινών ανθρώπων του μόχθου και της βιοπάλης , στιγμές..αξέχαστες , βαθειά χαραγμένες στις καρδιές μας απ' τα όμορφα τα παιδικά μας χρόνια .

   Σχολώντας λοιπόν η λειτουργία , όλοι αδελφωμένοι κι' αγαπημένοι , πέρναγαν στο δεύτερο μέρος της...γιορτής , στο γλέντι , και τι γλέντι , γνήσιο , ανεπιτήδευτο χωρίς φιγούρες και επιδεικτικές προσποιήσεις , χωρίς...προσφωνήσεις και ταξικές διακρίσεις ΟΛΟΙ ίσοι κι' όμοιοι καθισμένοι στις στρωμένες κουρελούδες , έβγαζαν τις μαρούδες και τα κοφίνια , άνοιγαν τις νταμουζάνες και αφού ο παπάς ευλογούσε την..βρώσιν και την... πόσιν , 'αρχιζε το μεγάλο... φαγοπότι , ενώ παράμερα οι ήδη αναμμένες φωτιές , με τη θράκα τους , είχαν αρχίσει πια να ροδοκοκκινίζουν τον λαχταριστό οβελία σκορπώντας ολόγυρα γαργαλιστικές ευωδιές .
   Παραδίπλα η ορχήστρα έκανε τα κουρδίσματα και τις πρόβες της , έτοιμη για το ξεκίνημα του ξεφαντώματος , και οι χορευταράδες κρατώντας τις , απαραίτητες για το χορό , πετσέτες ετοίμαζαν τις χορευτικές τους παρέες , αδημονώντας για την ώρα της έναρξης του χορού κρατώντας στο ένα χέρι το κρασοπότηρο και στ' άλλο κάποια πετσούλα απ' τον οβελία .
   Τελειώνοντας λοιπόν η ορχήστρα τα προπαρασκευαστικά της , ξεκίναγε το μουσικοχορευτικό μέρος με το απαραίτητο μαρσάκι , όπως έλεγε ο σχωρεμένος ο μπάρμπα Θανάσης ο Φαλιαμπάρας , που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα κλασσικό κομμάτι , ένα εμβατήριο , που όλες οι κομπανίες ανά την Ελλάδα , απ' όσο γνωρίζουμε , το είχαν καθιερώσει σαν...εναρκτήριο , σε απόλυτα ελεύθερη , βεβαίως-βεβαίως , διασκευή και καμιά φορά και...εκτέλεση .
   Το μαρσάκι αυτό λοιπόν ήταν το εναρκτήριο...σύνθημα του χορού , και έτσι με το άκουσμά του άρχιζαν να φτάνουν οι πρώτες...χορευτικές ομάδες , ενώ πολλοί απ' τους ...χορευτές είχαν περιέλθει ήδη σε κατάσταση πλήρους...ευφορίας , αυτό άλλωστε φαινόταν απ' τον τρόπο που μιλούσαν η τραγουδούσαν , αλλά κυρίως απ' το...τρέκλισμά τους...
   Aφού λοιπόν τελείωνε το...μαρσάκι , μπαίναμε πλέον στο κυρίως ...χορευτικό μέρος που άρχιζε , συνήθως , με τον Λιδορικιώτικο ...Εθνικό ...ύμνο , τη Λιδορικιώτισσα και στη συνέχεια άρχιζαν οι..παραγγελιές και οι απίθανες χορευτικές φιγούρες των μερακλωμένων χορευτών ενώ ο σχωρεμένος ο Μήτσος ο Δελενίκας , με τον αδελφό του τον Ανδρέα και την υπόλοιπη παλιοπαρέα , με τη νταμουζάνα παραμάσχαλα , κέρναγαν τραγουδώντας και χορεύοντας όλους όσους ήταν στο χορό .
   Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι μια τέτοια γιορταστική εκδήλωση , δεν μπορούσε παρά να έχει και...φωτογραφική κάλυψη , πράγματι οι φωτογράφοι του χωριού μας οι αείμνηστοι ,  Σωτήρης ο Γιαλαμάς και  Νίκος ο Κολοκύθας , ο Πανουργιάς , αποθανάτιζαν τα πιο ωραία στιγμιότυπα του..κεντρικού χορού αλλά και των ...πέριξ..παραρτημάτων όπου γινόταν επίσης το έλα να...δεις .
   Τα παιδιά συμμετείχαν κι' αυτά στο χορό , κυρίως όμως το ‘ριχναν στα παιχνίδια με πρώτο και καλύτερο , τι άλλο ; το ποδόσφαιρο , τη μπάλα όπως λέγαμε τότε , σε ‘παιρνε η χαρά να βλέπεις από μακριά χαρούμενα , ανέμελα πρόσωπα να παίζουν , να χορεύουν , να τραγουδάνε και να κυνηγιούνται ξεκαρδισμένα στα γέλια , χάρμα ..οφθαλμών , παράδεισος...
   Αυτό όμως που είναι αδύνατο να περιγραφεί με λόγια είναι η...περιρρέουσα ατμόσφαιρα ( όπως λένε και οι ...κουλτουριάρηδες ) , πράγματι η ατμόσφαιρα που επικρατούσε ήταν απερίγραπτα ...απίθανη , πλάκες , καλαμπούρια , τραγούδια , πειράγματα , μια καθαρά ΛΟΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗ ατμόσφαιρα , ΟΛΟΙ ΓΛΕΝΤΟΥΣΑΝ ΣΑΝ ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ , κυριολεκτικά μια παρέα , μια ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΠΑΡΕΑ με... μεζεδοπιτοκρασοανταλλαγές και πάνω απ'όλα με την αγάπη διάχυτη , ναι διάχυτη και....μπόλικη..
   Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι εκτός απ' την ...κεντρική πίστα υπήρχαν και καμιά ...εικοσαριά άλλες , ο λαϊκός δε...ποιητής με τον στίχο του: Κάθε πουρνάρα  και...χορός , κάθε ..αγκορτσιά και...πίστα , αποδίδει μερικώς...την πραγματικότητα , κρίμα που τότε δεν υπήρχαν , δυστυχώς , βιντεοκάμερες να αποθανατίσουν μια απ' τις ωραιότερες Λιδορικιώτικες ... γιορτοσυνάξεις .
   Το γλεντοκόπι λοιπόν καλά κρατούσε , σιγά-σιγά οι περιφερειακές ...αγκορτσοπίστες εγκαταληφθήκανε κι'όλοι πια μαζεμένοι στην κεντρική , τη μεγάλη...πίστα συνέχιζαν το ξεφάντωμα , ενώ ήδη από ώρα είχαν εκδηλωθεί τα πρώτα συμπτώματα υπερβολικής... ευθυμίας με τα σχετικά τους...συνεπακόλουθα...

Μιά..πανέμορφη οικογενειακή φωτογραφία , απ’ το πανηγύρι τ’ Άι Νικόλα , η οικογένεια Δημ. Καραχάλιου , με τις κόρες Ζωή και Κούλα , συμπληρωμένη , με την Καραπετσάναινα , την Ελένη Χριστοπούλου , την Έλλη Μπαλαλώτη και τον Ανδρέα Κωστόγιαννη , εν..ώρα..γεύματος , στο..προσωπικό τους..αγκορτσο..σαλέ …

   Όταν ο ήλιος άρχιζε να γέρνει , άρχιζε και η προετοιμασία της επιστροφής , μαζεύονταν τα σκουπίδια , καθαριζόταν ο χώρος , τινάζονταν και διπλώνονταν οι κουρελούδες και άρχιζε η τρίτη πλέον πράξη του..έργου , η επιστροφή , μη φανταστεί κανείς την επιστροφή σαν μια βουβή αναγκαστική διαδικασία , 'οοοχι βέβαια , το γλέντι συνεχιζόταν αμείωτο , οι νταμουζάνες , όσες είχαν ακόμα κρασί , έπρεπε ν' αδειάσουν και ότι μεζέδια είχαν ξεμείνει να καταναλωθούν αλλιώς θα ταν....γρουσουζιά , μισομεθυσμένοι , η διατελούντες εν ..ευθυμία , οι πανηγυριώτες , με μαντήλια γύρω απ'το λαιμό τους , άλλοι ξεκούμπωτοι κι' άλλοι με βγαλμένα τα σακάκια και τα πουκάμισα , με τα χέρια περασμένα στους ώμους των διπλανών , βραχνιασμένοι απ' το τραγούδι και τις φωνές αλλά με το κέφι αμείωτο , συνέχιζαν τα πειράγματα και τις πλάκες μέχρι τελικής....πτώσης , μέχρι το χωριό , εκεί άλλαζε η...σελίδα μπαίναμε ξανά στην καθημερινότητα στην πεζή...πραγματικότητα , στη ρουτίνα , ε..και τι έγινε , κάτι τρέχει στα γύφτικα , οι Λιδορικιώτες να'ναι καλά κι' από πανηγύρια .........

   Αυτά…τότε …

Η κατάσταση όμως  που επικρατεί σήμερα στον 'Αι Νικόλα , σε όλο της το ..μεγαλείο , φαίνεται ολοκάθαρα με τις παρακάτω φωτογραφίες ..

Τα λόγια ...νομίζουμε..περιττεύουν..η αθλιότης στο..μεγαλείο της.....

Μελετώντας , αγαπημένοι μας φίλοι , τα…γραφτά , εύκολα φτάνουμε σε κάποια..συγκεκριμένα συμπεράσματα , τα όμορφα αυτά πανηγύρια μας , και όχι μόνον αυτά αλλά και διάφορες γιορτές , που χρόνια και …χρόνια , μας κρατούσαν συντροφιά , ξεθώριασαν , ξέφτισαν…χαθήκαν , γιατί όμως ; Οι παραπάνω φωτογραφίες , δίνουν ..ολοκάθαρα την απάντηση , γιατί , όλα τώρα πια , γίνονται , για ένα μόνο και…μοναδικό σκοπό , το…χρήμα , το ..κέρδος , και όλα τ’ άλλα , δεν λαμβάνονται πια υπόψη ..

   Όλα είναι προσαρμοσμένα πάνω  σε..εμπορικό  πλάνο , και δεν σας κρύβω , πως είναι  μεγάλος ο φόβος , πολλών , και όχι μόνον ..ημών , πως όλα μας αυτά τα λάθη , και η " Νεο-Λιδορικιώτικη " αντίληψη ..του ισοπεδώματος ..όλων , θα πληρωθούν και μάλιστα ακριβά.....Κ.Κ.-