Κ Υ Π Ρ Ο Σ

Λείψανα αγνοουμένων βρέθηκαν κοντά στην κατεχόμενη Λευκωσία

02.09.2015

από τους περίπου 40 αγνοούμενους που θάφτηκαν σε ομαδικό τάφο πίσω από τις Κεντρικές Φυλακές των κατεχομένων στη Λευκωσία –γνωστοί ως οι αγνοούμενοι του Τράχωνα- εντόπισε η μεικτή Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοουμένους (ΔΕΑ).

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Φιλελεύθερου, αν και δεν βρέθηκαν όλοι οι αγνοούμενοι, εκφράζεται η θέση ότι αυτή τη φορά η προσπάθεια, η 14η κατά σειρά, ήταν επιτυχής.

Οι εκσκαφές επαναλαμβάνονται και σε δεύτερο σημείο, όπου υπάρχουν πληροφορίες ότι έχουν ταφεί αγνοούμενοι. Οι προσπάθειες της Διερευνητικής Επιτροπής για τους Αγνοουμένους άρχισαν το 2005, αλλά μέχρι τώρα δεν είχαν καρποφορήσει.

Όπως είναι γνωστό, η τουρκική πλευρά ισχυριζόται ότι από την περίοδο της τουρκικής εισβολής επιχείρησε να παραδώσει στην ελληνοκυπριακή πλευρά 200 αγνοούμενους, αλλά η προσφορά απερρίφθη. Ο ισχυρισμός ακυρώνεται από μόνος του δεδομένου ότι τις πρώτες ημέρες της τουρκικής εισβολής δεν υπήρχαν 200 αγνοούμενοι ή πεσόντες στις μάχες της Λευκωσίας.

Οι Τούρκοι είχαν ισχυριστεί τότε ότι περισυνέλεξαν Ελληνοκύπριους νεκρούς από τα πεδία των μαχών κατά μήκος της Πράσινης Γραμμής, μέχρι και το Καϊμακλί. Οι πεσόντες τοποθετήθηκαν σε οχήματα συλλογής σκουπιδιών και οδηγήθηκαν σε περιοχή του Τράχωνα όπου και ρίχθηκαν σε ομαδικό τάφο που ανοίχτηκε για αυτό τον σκοπό. Το θέμα του χώρου ταφής στον Τράχωνα ηγέρθη και κατά τη διάρκεια επαφών του Ραούφ Ντενκτάς με τον Γλαύκο Κληρίδη.

Το 1998 συντάχθηκε έγγραφο για ενημέρωση του τότε Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο οποίο απορρίπτεται ο ισχυρισμός για 200 σορούς και γίνεται αναφορά μόνο σε 40.

Ο εκπρόσωπος της ελληνοκυπριακής πλευράς στη ΔΕΑ Νέστορας Νέστορος δήλωσε ότι ανέφερε ότι όταν ολοκληρωθεί αυτή η εκταφή σε περίπου μια - δύο βδομάδες, οι επιστήμονες θα μετακινηθούν σε ένα σημείο πιο πέρα, στα περίπου 60 μέτρα πιο δυτικά, καθώς με βάση τις μαρτυρίες και εκεί έχουν ταφεί αγνοούμενοι.

«Η εκταφή μας εκεί γίνεται με βάση την πληροφορία ότι υπήρχε ομαδικός τάφος από περισυλλογή που έγινε στην ευρύτερη περιοχή της Ομορφίτας. Η πληροφορία μας έλεγε όταν είχαν μεταφερθεί πτώματα με δύο μικρά φορτηγά» ανέφερε. Όπως εξήγησε, εφόσον εντοπίστηκαν οστά για να συνδεθεί η μαρτυρία με τα ευρήματα πρέπει να γίνει εκταφή και στο σημείο παρακάτω. Στο εντοπισμό οστών στην περιοχή του κατεχόμενου Τράχωνα, όπου σήμερα βρίσκονται οι Κεντρικές Φυλακές του κατοχικού καθεστώτος, αναφέρθηκε το μέλος της ΔΕΑ από την τουρκοκυπριακής πλευρά, Γκιουλντέν Πλουμέρ Κιουτσιούκ.

πηγή: tovima.gr

http://www.dimokratianews.gr/

KYΠΡΟΣ , ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ “ ΚΟΥΡΕΜΑ “ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ

29/3/2015

 

Tης Νένας Μαλλιάρα
Ενώ η διαπραγμάτευση με τους εταίρους μπαίνει στην τελική ευθεία, με το Brussels Group να συνεχίζει τις εργασίες του συζητώντας τη λίστα μεταρρυθμίσεων της ελληνικής κυβέρνησης και την τελευταία να προειδοποιεί για ρήξη εάν οι δανειστές δεν προχωρήσουν άμεσα σε εκταμίευση δόσεων, το προηγούμενο της Κύπρου γίνεται περισσότερο επίκαιρο από ποτέ.
Έχουν περάσει ακριβώς δύο χρόνια από το μνημόνιο και το «κούρεμα» καταθέσεων στην Κύπρο και όσοι παρακολούθησαν το συνέδριο ‘’Banking and Insurance Forum: The day after” που συνδιοργάνωσαν η Symeon G. Tsomokos, το Capital.gr και η εφημερίδα «Κεφάλαιο», σε συνεργασία με το Forbes, είχαν την ευκαιρία να πληροφορηθούν από «πρώτο χέρι» και συγκεκριμένα από τον κ. Νικ. Χατζηγιάννη, πρόεδρο της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου, ποια είναι σήμερα η κατάσταση στην Κύπρο. Πριν αναφέρουμε τα όσα ακούσαμε από τον κ. Χατζηγιάννη, θυμίζουμε την ιστορία:
Μετά την υποβάθμιση της κυπριακής Οικονομίας από τον οίκο Moody’s στις 13 Μαρτίου 2012, και από τον οίκο Fitch στις 25 Ιουνίου 2012, η Κύπρος αιτήθηκε την ένταξή της στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης. Αντιπροσωπεία της τρόικας κατέφθασε στην Κύπρο, στις 25 Ιουνίου 2012, και διαπραγματεύτηκε με την κυβέρνηση του νησιού τους όρους του δανείου. Η κυπριακή κυβέρνηση εξέφρασε τη διαφωνία της στο αρχικό σχέδιο και οι διαπραγματεύσεις συνεχίστηκαν τους επόμενους μήνες. Στις 30 Νοεμβρίου 2012, η κυπριακή κυβέρνηση συμφώνησε με την τρόικα τους όρους διάσωσης της κυπριακής Οικονομίας και απέμενε μόνο να συμφωνηθεί το ακριβές ποσό της αναχρηματοδότησης των τραπεζών. Η συμφωνία περιλάμβανε λήψη μέτρων, όπως περικοπές σε μισθούς και κοινωνικές παροχές, επιπλέον φορολόγηση ειδών πολυτελείας, καυσίμων, τυχερών παιχνιδιών κλπ.
Στις 16 Μαρτίου 2013 επήλθε συμφωνία με την κυπριακή κυβέρνηση στο ποσό των 10 δις. ευρώ (χρηματοδότηση έναντι υπογραφής μνημονίου). Αποφασίστηκε επίσης να αντληθούν επιπλέον 5,8 δις. ευρώ με φορολόγηση- «κούρεμα» των καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες. Το κούρεμα ορίστηκε στο 6,7% για καταθέσεις έως 100.000 ευρώ και 9,9% για καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ.
Ωστόσο το «κούρεμα» αυτό αποδείχτηκε σύντομα ανεπαρκές και έτσι στις 25 Μαρτίου οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κατέληξαν σε νέο σχέδιο, με βάση το οποίο οι καταθέσεις των κυπριακών τραπεζών που υπερέβαιναν στις 100.000 ευρώ «κουρεύονταν» κατά 40%. Παράλληλα, συγχωνεύθηκαν οι τράπεζες Κύπρου και Λαϊκή.
Τι συμβαίνει σήμερα
Μέσα σε μία ημέρα, όπως είπε ο πρόεδρος της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου κ. Νικ. Χατζηγιάννης, οι κυπριακές τράπεζες υποχρεώθηκαν να «κουρέψουν» από τις καταθέσεις των πελατών τους 8 δις. ευρώ και να προχωρήσουν σε πώληση όλων των θυγατρικών τους εκτός Κύπρου.
Παρά το «κούρεμα» καταθέσεων και την επιβολή περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων, η κατάσταση ρευστότητας ήταν τόσο ασφυκτική που χρειάστηκε άμεση παροχή ρευστότητας από τον ELA, ύψους 10 δις. ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί ότι α) 10 δις. ευρώ ήταν η χρηματοδότηση που πήρε η Κύπρος μέσω υπογραφής μνημονίου με την Ε.Ε., β) το σύνολο του κυπριακού ΑΕΠ ήταν 16 δις. ευρώ και γ) οι καταθέσεις των Κυπρίων στις τράπεζες της Κύπρου ανέρχονταν σε 26 δις. ευρώ.
Δύο χρόνια μετά και παρά το ότι το δημοσιονομικό θέμα της χώρας έχει τεθεί υπό έλεγχο, η κατάσταση περιορισμένης ρευστότητας στην Κύπρο εξακολουθεί να υφίσταται, ο ELA παραμένει, όπως επίσης παραμένει και ένα μόνιμο χρηματοδοτικό κενό στη χώρα, ύψους 7-8 δις. ευρώ.
Από το 2013 και μετά η εμπιστοσύνη των καταθετών δεν φαίνεται να έχει επιστρέψει στις τράπεζες. Αυτό συνάγεται από την αύξηση της κυκλοφορίας τραπεζογραμματίων κατά 25% στο διάστημα της διετίας, κάτι που δηλώνει ότι το χρήμα που κυκλοφορεί είναι εκτός τραπεζών.
Η κατάσταση με τα «κόκκινα» δάνεια έχει επίσης ξεφύγει. Στο τέλος του 2009, όταν η κρίση ενέσκηψε στην Κύπρο, ο δείκτης των μη εξυπηρετούμενων δανείων βρισκόταν στο 10%. Τον Μάρτιο του 2013 είχε ανέβει ήδη στο 25% και σήμερα έχει εκτιναχθεί στο 50%.
Σημειώνεται ότι το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου είναι «υπερμεγέθες» δεδομένου ότι αντιστοιχεί σε 4 φορές το ΑΕΠ της χώρας. Παράλληλα, είχε οδηγηθεί σε πολύ μεγάλο δανεισμό των νοικοκυριών, στο 120% - 130% του ΑΕΠ. Ωστόσο, αν και στο μεταξύ έχουν περιοριστεί πολύ οι καταθέσεις των νοικοκυριών στις τράπεζες εντός Κύπρου, εντούτοις αυτές παραμένουν ακόμη υψηλότερες από τον δανεισμό τους.
Ο υπερδανεισμός είναι ακόμη πιο εμφανής στις επιχειρήσεις, οι οποίες εμφανίζονται δανεισμένες τρεις φορές περισσότερο από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Αυτό καθιστά προβληματική τόσο την εξυπηρέτηση των δανείων αυτών λόγω της κρίσης, όσο και την άντληση κεφαλαίων για νέες επενδύσεις.
Επιπλέον, λόγω της παραμονής του ELA για την άντληση ρευστότητας, τα επιτόκια παρέμεναν αρκετά υψηλότερα σε σχέση με την υπόλοιπη ευρωζώνη. Ενδεικτικά, το μέσο επιτόκιο στα στεγαστικά δάνεια κινείτο στο 5% όλο αυτό το διάστημα, ενώ ακόμη υψηλότερο ήταν το μέσο επιτόκιο στα επιχειρηματικά δάνεια. Μόλις τον τελευταίο μήνα, οι τράπεζες στην Κύπρο πήραν πρωτοβουλία να μειώσουν τα επιτόκια σε μία προσπάθεια σταδιακής σύγκλισης με αυτά της υπόλοιπης ευρωζώνης. Έτσι, αποφασίστηκε η μείωση κατά 2% των επιτοκίων στα εξυπηρετούμενα δάνεια.

http://www.capital.gr/story/2266649

 πίσω στα παλιά

ΚΥΠΡΟΣ : ΣΤΟ 47,5% ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΑΝΩ ΤΩΝ 100.000 ΕΥΡΩ

 

Διαφωνίες από την κυβέρνηση

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  29/07/2013 ΤΟ ΒΗΜΑ

Στο 47,5% είναι το τελικό ποσοστό του κουρέματος των ανασφάλιστων (άνω των 100.000 ευρώ) καταθέσεων στην Τράπεζα Κύπρου, όπως ανακοινώθηκε επισήμως τη Δευτέρα από την κυπριακή κυβέρνηση.
Ο κ. Παπαδόπουλος εξέφρασε τη διαφωνία της κυπριακής κυβέρνησης για το ύψος του κουρέματος.
«Η κυβέρνηση, λαμβάνοντας υπόψη τις μελέτες ανεξάρτητων εξειδικευμένων οίκων, θεωρεί ότι η αναγκαία κεφαλαιακή επάρκεια θα μπορούσε να επιτευχθεί και με χαμηλότερο ποσοστό», είπε, χωρίς, ωστόσο, να αναφερθεί σε συγκεκριμένο ποσοστό όταν ερωτήθηκε σχετικά.
Προς την κατεύθυνση αυτή, είπε ο κ. Παπαδόπουλος, η κυβέρνηση υπέβαλλε συγκεκριμένες προτάσεις, κατά τις χθεσινές διαβουλεύσεις.
«Κατά τη χθεσινή μέρα, η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου ενημέρωσε την Κυβέρνηση για την απόφασή της σχετικά με το τελικό ποσοστό μετατροπής των ανασφάλιστων καταθέσεων σε μετοχές στην Τράπεζα Κύπρου, στο οποίο κατέληξε ως αρμόδια Αρχή Εξυγίανση και φτάνει στο 47,5%», ανέφερε ο κ. Παπαδόπουλος.
«Θεωρούμε ότι κλείνει μια σημαντική εκκρεμότητα στην πορεία της τράπεζας για έξοδο από το καθεστώς εξυγίανσης και ανάληψης της διοίκησης και διεύθυνσής της από τους νέους της ιδιοκτήτες», σημείωσε και προσέθεσε ότι «πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα σταθεροποίησης και της Τράπεζας Κύπρου και της κυπριακής οικονομίας».

Με βάση το διάταγμα για εξυγίανση της Τράπεζας Κύπρου, έχει ήδη μετατραπεί σε μετοχές το 37,5% των ανασφάλιστων καταθέσεων.

Με τη συμφωνία θα μετατραπεί σε κεφάλαιο ένα επιπλέον 10% των καταθέσεων.

Ποσοστό 5% θα μετατραπεί σε μετοχές και 5% σε μετατρέψιμα χρεόγραφα (co-co's), που θα μετατρέπονται σε μετοχές μόνο όταν ο κεφαλαιακός πήχης υποχωρήσει κάτω από τα απαραίτητα επίπεδα.

Επικρίσεις από την αντιπολίτευση

Η οριστικοποίηση του κουρέματος στο 47,5% προκάλεσε τις αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης κατά της κυβέρνησης και της Κεντρικής Τράπεζας.

Το ΑΚΕΛ χαρακτήρισε το κούρεμα «κλοπή» και «βόμβα στα θεμέλια του τραπεζικού συστήματος».

Σύμφωνα με τον αναπληρωτή κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του κόμματος, το κούρεμα αυτό αίρει την εμπιστοσύνη του κοινού για την ασφάλεια των καταθέσεων, με αποτέλεσμα να τίθεται σε κίνδυνο ολόκληρη η οικονομία.

Ο εκπρόσωπος του ΔΗΚΟ, Άγγελος Βότσης, δήλωσε ότι η διάσωση της κυπριακής οικονομίας είναι εθνικός στόχος και ως τέτοιος πρέπει να αντιμετωπιστεί, γι' αυτό και χρειάζεται υπευθυνότητα, ωριμότητα και κυρίως εθνική συναίνεση και συνεννόηση.

Το Ευρωπαϊκό Κόμμα εκτίμησε ότι το υψηλό ποσοστό κουρέματος στην Τράπεζα Κύπρου αποδεικνύει ότι η Κεντρική Τράπεζα δεν διαπραγματεύεται, αλλά απλώς αποδέχεται τις ακραίες απαιτήσεις της τρόικας.

Οι Οικολόγοι χαρακτήρισαν «ποταπές και επικίνδυνες» τις απαιτήσεις της τρόικας και της Κεντρικής Τράπεζας για το απαράδεκτα υψηλό κούρεμα των καταθέσεων.

Πίσω στα παλιά

ΚΥΠΡΟΣ : ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΙΜΕΣ ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ ΣΤΑ ΤΕΜΑΧΙΑ 10 ΚΑΙ 11

 

 

Τι ανακοίνωσε ο υπουργός Ενέργειας της Κύπρου για τα αποτελέσματα των ερευνών στην κυπριακή ΑΟΖ. Η προσοχή όλων στρέφεται πλέον στην εκμετάλλευση του κοιτάσματος "Αφροδίτη" στο τεμάχιο 12,

news247

 

Απομακρυσμένη είναι, σύμφωνα με τον υπουργό Ενέργειας, Γιώργο Λακκοτρύπη, η παραμονή της εταιρείας Τotal στην Κύπρο, μετά τις έρευνες της στα τεμάχια 10,11 της κυπριακής ΑΟΖ που έδειξαν, ότι δεν υπάρχουν εκμεταλλεύσιμες ποσότητες φυσικού αερίου.

Επίσης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Νίκος Χριστοδουλίδης, μιλώντας στο κρατικό ραδιόφωνο παραδέχθηκε, ότι στην προσέγγιση του ενεργειακού πλούτου στην κυπριακή ΑΟΖ υπήρξαν και υπερβολές.

Ο κ. Λακκοτρύπης σε δηλώσεις του, μετά από συνάντηση με τον πρόεδρο της Βουλής, ανέφερε ότι εξήγησε τους λόγους για τους οποίους η Τotal προτίθεται ή εξετάζει τις επιλογές της για αποχώρηση από την κυπριακή ΑΟΖ.

«Οι λόγοι», είπε, «είναι γεωλογικοί, γεωφυσικοί, οικονομικοί».

Η κυβέρνηση, σημείωσε, επικεντρώνεται στην εκμετάλλευση του κοιτάσματος «Αφροδίτη» στο τεμάχιο 12, τονίζοντας πως προχωρά η ερευνητική δραστηριότητα στο τεμάχιο 9 με τη γεώτρηση «Αμαθούσα» και τις επόμενες βδομάδες αναμένονται αποτελέσματα.

«Συμφωνώ», είπε, ότι «δεν πρέπει να απογοητευόμαστε. Αυτού του είδους οι εξελίξεις είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Δηλαδή αποτυχημένες γεωτρήσεις ή μη εξεύρεση υδρογονανθράκων είναι περισσότερο ο κανόνας και όχι η εξαίρεση», προσθέτοντας πως «ακόμη και προχθές είχαμε την εταιρεία Noble να ανακοινώνει αποτυχημένη γεώτρηση στον κόλπο του Μεξικού».

http://news247.gr/

AIΦΝΙΔΙΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΕΣ

 

 

Μετά από 68 χρόνια ο εθνικός αερομεταφορέας της Κύπρου αποτελεί παρελθόν. Η τελευταία πτήση από Αθήνα προς Λάρνακα

news247

Ιανουάριος 10 2015 17:17

Aπό τα μεσάνυχτα της Παρασκευής η Cyprus Airways αποτελεί παρελθόν μετά την αρνητική απάντηση της Επιτροπής Ανταγωνισμού της Κομισιόν για τις κρατικές ενισχύσεις που είχε δεχθεί για χρόνια ο εθνικός αερομεταφορέας της Μεγαλονήσου. Παράλληλα οι Κυπριακές Αερογραμμές οφείλουν να επιστρέψουν όλες τις τις «ασυμβίβαστες ενισχύσεις» που έλαβαν, σύμφωνα με ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αφού σύμφωνα με την ίδια το πακέτο ενίσχυσης €100 εκ. που έλαβε προσέδωσε στην επιχείρηση αδικαιολόγητο πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών της κατά παράβαση των κανόνων της ΕΕ. Με την κίνηση αυτή μένουν άνεργοι 500 και πλέον εργαζόμενοι των Κυπριακών Αερογραμμών και συνεργαζόμενων εταιρειών.

Η τελευταία ιστορική πτήση από την Αθήνα προσγειώθηκε το βράδυ της Παρασκευής στις 21.15 στο αεροδρόμιο της Λάρνακας. Από χθες έχουν πάψει να λειτουργούν όλες οι δραστηριότητες της εταιρείας ενώ στην ιστοσελίδα της Cyprusair.com έχει αναρτηθεί ανακοίνωση για όσους έχουν εκδώσει εισιτήρια για πτήσεις μετά τις 9 Ιανουαρίου. Σύμφωνα με την ανακοίνωση:

« Η (σ.σ. κυπριακή) κυβέρνηση έχει προβεί σε εναλλακτικές διευθετήσεις για επηρεαζόμενους επιβάτες.

Οι εναλλακτικές διευθετήσεις που προσφέρει η Κυβέρνηση αφορούν όλους τους επιβάτες που έχουν στην κατοχή τους εισιτήρια σε πτήσεις των Κυπριακών Αερογραμμών.

Οι εναλλακτικές αυτές διευθετήσεις, σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Οικονομικών, ανάλογα με την περίπτωση, είναι δυνατό να περιλαμβάνουν τη ναύλωση αεροσκαφών, τη μεταφορά του επιβάτη με άλλη αεροπορική εταιρεία στον προορισμό του είτε απευθείας είτε με ενδιάμεσο σταθμό ή και οποιονδήποτε συνδυασμό των πιο πάνω, που να επιφέρει την ελάχιστη δυνατή αναστάτωση σχετικά με τις αρχικές επιλογές και διευθετήσεις του επιβάτη.  Η Κυβέρνηση θα αναλάβει εξ ολοκλήρου το κόστος των εναλλακτικών πτήσεων.

Πληροφορούνται οι επηρεαζόμενοι επιβάτες που έχουν διευθετήσει το ταξίδι τους με ημερομηνίες αναχώρησης μέχρι και τις 9/2/2015 μπορούν άμεσα να επικοινωνούν με το ταξιδιωτικό γραφείο Top Kinisis Travel Public στον παγκύπριο τηλεφωνικό αριθμό 77787878, ή αν τηλεφωνούν από το εξωτερικό στον αριθμό +35 22869999, ούτως ώστε να διευθετηθεί η έκδοση νέου εισιτηρίου.  Για τους υπόλοιπους επιβάτες με ημερομηνία αναχώρησης από τις 10/2/2015 θα εκδοθεί νέα ανακοίνωση εντός των προσεχών ημερών.

Από την ιστοσελίδα του ταξιδιωτικού γραφείου στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.topkinisis.com, θα παρέχονται επίσης γενικές πληροφορίες για τις διευθετήσεις που γίνονται ή/και άλλες χρήσιμες πληροφορίες για τους επιβάτες».

 

http://news247.gr/

ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΔΕΝ ΞΕΧΑΣΑΝ

Στους δρόμους για την ανακήρυξη του ψευδοκράτους

 

Ψήφισμα διαμαρτυρίας στο τουρκικό προξενείο στην Κομοτηνή και πορεία διαμαρτυρίας στην Ξάνθη από τους Κύπριους, 31 χρόνια από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους (vid+pics)

Ανθή Κουτσουμπού

 

Πορεία διαμαρτυρίας για την μαύρη επέτειο της ανακήρυξης του ψευδοκράτους πραγματοποίησαν το πρωί του Σαββάτου (15/11) ο Σύλλογος Κυπρίων και η Φοιτητική Ένωση Κυπρίων στην Ξάνθη.

Σύμφωνα με το thrakitoday.com, κρατώντας ελληνικές και κυπριακές σημαίες και φωνάζοντας συνθήματα, Κύπριοι αλλά και Έλληνες μετέβησαν αρχικά στην Κομοτηνή, όπου απέδωσαν ψήφισμα διαμαρτυρίας στο τουρκικό προξενείο για την ανακήρυξη, που έγινε πριν από 31 χρόνια, στις 15 Νοεμβρίου του 1983.

Στη συνέχεια επέστρεψαν στην Ξάνθη, όπου και ολοκλήρωσαν την κινητοποίησή τους.

Η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ

Εν τω μεταξύ, ανακοίνωση για την ανακήρυξη του ψευδοκράτους στην Κύπρο εξέδωσε την ίδια μέρα το υπουργείο Εξωτερικών.

"Η μονομερής ανακήρυξη της παράνομης αποσχιστικής οντότητας του ψευδοκράτους στο υπό κατοχή  τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και η εμμονή εδώ και 31 χρόνια στο μύθευμα της ανεξάρτητης «ΤΔΒΚ» αποτελεί κραυγαλέα προσβολή της διεθνούς έννομης τάξης και των Αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών. Η παράνομη αυτή συμπεριφορά, σε συνδυασμό με την συνεχιζόμενη στρατιωτική κατοχή και τον παράνομο εποικισμό, συντελεί τόσο στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Κυπρίων πολιτών όσο και στην απομόνωση της τουρκοκυπριακής κοινότητας.

Η διεθνής κοινότητα, με μία μόνο γνωστή εξαίρεση, σέβεται απολύτως την ανεξαρτησία, την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Θεωρεί δε νομικά άκυρη την ανακήρυξη της αποσχιστικής οντότητας, την οποία ούτε αναγνωρίζει, ούτε διευκολύνει, ούτε στηρίζει καθοιονδήποτε τρόπο. 

Η Ελλάδα ουδέποτε πρόκειται να αποδεχθεί τη νομιμοποίηση τετελεσμένων, στα οποία προστίθεται τώρα με προκλητικό τρόπο η  κατάφωρη παραβίαση από τουρκικής πλευράς του διεθνούς δικαίου της θαλάσσης στην Οικονομική Αποκλειστική Ζώνη της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία είναι ένα κυρίαρχο κράτος, μέλος του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πρέπει να γίνει σαφές σε όλους ότι, η αποκατάσταση της διεθνούς έννομης τάξης και η επανένωση της Κύπρου στο πλαίσιο μίας συνολικής, αμοιβαία αποδεκτής λειτουργικής λύσης, στη βάση των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας, των Συμφωνιών Υψηλού Επιπέδου του 1977 και 1979, του Κοινού Ανακοινωθέντος του Φεβρουαρίου του 2014 και της ιδιότητας της Κύπρου ως Κράτους-Μέλους της ΕΕ είναι ο μόνος τρόπος να αποκατασταθεί η διεθνής νομιμότητα στην Κύπρο, να ωφεληθούν όλοι οι Κύπριοι, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι και να ενισχυθεί η ειρήνη και η σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο" αναφέρει η ανακοίνωση.

http://news247.gr/

WINSTON CHURCHILL ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΣ

Ένα άγνωστο κείμενο του 1907

γράφει ο κ. Πέτρος Στ. Μακρής-Στάϊκος

Ύστερα από μυστικές διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε δύο Αυτοκρατορίες, την Βρετανική καιτην Τουρκική, στις 4 Ιουνίου του 1878 υπογράφεται στην Κωνσταντινούπολη η λεγόμενη Συνθήκη της Κύπρου. Το κείμενό της αποτελείται από δύο άρθρα, θα συμπληρωθεί δε στις 4 Ιουλίου με ένα παράρτημα έξη άρθρων. Η Συνθήκη αφορά την αμυντική συνεργασία των δύο χωρών έναντι της Ρωσίας, η οποία στον Ρωσο-Τουρκικό πόλεμο των ετών 1877-1878 έχει καταλάβει τις παληές αρμενικές επαρχίες της Adjara (όπου το λιμάνι του Batoum) του Ardahan και του Kars, προβλέπει δε (άρθρο Ι) ότι αν αυτή επιχειρήσει στο μέλλον να καταλάβει και άλλα οθωμανικά εδάφη, η Μ. Βρετανία δεσμεύεται να συνδράμει τον Σουλτάνο με την δύναμη των όπλων της.

Προκειμένου η Μ. Βρετανία να διευκολυνθεί στην εξασφάλιση εφοδίων για την εκπλήρωση της δέσμευσής της, ο Σουλτάνος (άρθρο ΙΙ) συναινεί να περιέλθει η Κύπρος υπό την κατοχή και την διοίκησή της. Το νησί θα αποδοθεί στην Τουρκία, εάν και όταν η Ρωσία της επιστρέψει τις παραπάνω επαρχίες (άρθρο VI του παραρτήματος). Τέλος, η Μ. Βρετανία (άρθρο III του παραρτήματος) υποχρεώνεται να καταβάλλει κάθε χρόνο στην Υψηλή Πύλη, ολόκληρο το περίσσευμα του εθνικού εισοδήματος της Κύπρου, ύστερα από την αφαίρεση των διοικητικών δαπανών. Το ποσό του, ύστερα από διαπραγματεύσεις, ορίζεται σε 92.799 λίρες στερλίνες, 11 σελίνια και τρεις πένες….

Το 1907, ο Winston Spencer Churchill είναι 33 ετών, βουλευτής του Κόμματος των

O W. Churcill το 1905

Φιλελευθέρων και κοινοβουλευτικός υφυπουργός Αποικιών. Με την ιδιότητά του αυτή, τον Οκτώβριο του ιδίου έτους, επισκέπτεται την Κύπρο. Στον δρόμο της επιστροφής του στο Λονδίνο, συντάσσει υπόμνημα για την κατάσταση στο νησί, το οποίο, με τίτλο Η κατάσταση της Κύπρου(Condition of Cyprus) απευθύνει στον Sir Francis Hopwood, μόνιμο υφυπουργό Αποικιών, και στον Λόρδο Elgin, επικεφαλής του ίδιου υπουργείου. Το κείμενο του υπομνήματος βρίσκεται στα βρετανικά Εθνικά Αρχεία (TNA(PRO) CAB 37/89/33) και παρατίθεται εδώ αυτούσιο:

Sir F. Hopwood,

Lord Elgin,

Ανησυχώ για την κατάσταση στην Κύπρο, από την οποία μόλις έφυγα, ύστερα από μια σύντομη αλλά φορτωμένη επίσκεψη. Δεν είχα καταλάβει, ότι από την έναρξη της κατοχής μας, πριν από τριάντα χρόνια, αντλήσαμε από αυτό το νησί, εξαντλημένο όπως ήταν, ύστερα από 300 χρόνια τουρκικής κακοδιοίκησης, πάνω από 1.800.000 λίρες. Η εντύπωση που είχα σχηματίσει, ήταν πως η ζωή στην Κύπρο συνεχίζεται, λίγο-πολύ χάρις σε γενναία επιχορήγηση από το Θησαυροφυλάκειό μας. Οι μέθοδοι κατάρτισης των εθνικών λογαριασμών ευνοούν αυτή την εικόνα, την οποία, όπως πιστεύω, έχουν σχεδόν όλοι. Η εικόνα, όμως, είναι τελείως εσφαλμένη. Με την Συνθήκη του 1878, υποχρεώσαμε την Κύπρο να πληρώνει, κάθε χρόνο, 92.800 λίρες στον Σουλτάνο, ως φόρο. Η Συνθήκη αυτή καταρτίσθηκε για τους δικούς μας σκοπούς. Θεωρήθηκε, τότε, ως μεγάλης στρατηγικής σημασίας το να έχουμε ένα οπλοστάσιο και μια στρατιωτική βάση στην Ανατολή, από όπου θα μπορούσαμε να παρακολουθούμε την Αίγυπτο και την Κωνσταντινούπολη. Όταν ορίσαμε το εν λόγω ποσό του φόρου, δεν ζητήσαμε την γνώμη των Κυπρίων. Ουδέποτε συμφώνησαν με αυτόν και υπολογίσθηκε στη βάση όσων δήλωσε η Τουρκία πως μπόρεσε να απομυζήσει από το νησί, με συνήθεις τουρκικές μεθόδους. Αδημονούσαμε, εντούτοις, να αποκτήσουμε το νησί και δεν είχαμε την πολυτέλεια -ή δεν μας ενδιέφερε- να σαστίσουμε με τους όρους, κυρίως διότι αφορούσαν τα συμφέροντα άλλων ανθρώπων και μόνον. Ανασκοπώντας αυτή την αρχική συναλλαγή, δεν μπορώ παρά να σκεφθώ πως υπήρξε ανάρμοστη. Δεν πιστεύω ότι θα έπρεπε ποτέ να συναινέσουμε στο να γίνουμε οι εισπράκτορες αυτού του μισητού και καταθλιπτικού φόρου, με τον οποίο ο Τούρκος συνέθλιψε και κατέστρεψε τόσες πολλές από τις υποτελείς του επαρχίες. Όμως, αυτή υπήρξε η μισή μόνον συναλλαγή.

Επετειακό γραμματόσημο για τα 40 χρόνια Αγγλοκρατίας

Συμπτωματικά, τον ίδιο ακριβώς χρόνο που άρχισε η κατοχή μας στο νησί, ο Σουλτάνος αρνήθηκε την εξόφληση του τουρκικού χρέους του 1855, του οποίου η Μ. Βρετανία και η Γαλλία υπήρξαν συνεγγυήτριες, ενώ υπέγγυα ήταν τα έσοδα της Τουρκικής Αυτοκρατορίας. Tουλάχιστον εδώ, στην Κύπρο, υπήρχε ένα μέρος των εσόδων αυτών, που μπορούσαμε να κατάσχουμε. Έτσι, δεσμεύσαμε ολόκληρο τον φόρο και τον διοχετεύσαμε στην εξυπηρέτηση του ανεξόφλητου δανείου. Χωρίς αμφιβολία, από την δική μας πλευρά, τούτο υπήρξε ένας συμφέρων διακανονισμός. Υπήρξε όμως, μια έντιμη και ηθική πράξη; Δείτε τις συνέπειες: Η Κύπρος δεν ρωτήθηκε για τον φόρο προς την Τουρκία. Επιπλέον, ουδεμία είχε σχέση με την επέκταση της βρετανο-γαλλικής εγγύησης του δανείου του 1855 και, ακόμα περισσότερο, δεν ρωτήθηκε σχετικά. Οι Μεγάλες Δυνάμεις εγγυήθηκαν το δάνειο του 1855 για λόγους υψηλής πολιτικής, ολοκληρωτικά άσχετους με την Κύπρο. Θα πρέπει να υποτεθεί πως, παραχωρώντας την εγγύηση, η Μ. Βρετανία έπραξε αποκλειστικά προς το βρετανικό συμφέρον. Ασφαλώς, η Μ. Βρετανία και ουδείς έτερος, έφερε την ευθύνη για το μερίδιό της σε περίπτωση υπερημερίας. Δεν είχε και δεν έχει περισσότερο δικαίωμα να κάνει την Κύπρο να συμμετάσχει στην εξόφληση αυτής της γνήσια βρετανικής υποχρέωσης, από ότι θα είχε στην περίπτωση της Κεϋλάνης ή οποιουδήποτε μικρού ανεξάρτητου κράτους που θα μπορούσε να υποτάξει με την δύναμη των όπλων. Όμως, αυτό έπραξε. Ο Τούρκος, ούτε μία δεκάρα δεν εισέπραξε από τον φόρο και, από την άποψη αυτή, η Συνθήκη του 1878, στην πραγματικότητα, ξεπεράσθηκε ολοκληρωτικά. Εντούτοις, η Κύπρος υποχρεώθηκε, έτσι κι αλλιώς, να πληρώσει. Τα χρήματα ήρθαν σ’εμάς και χρησιμοποιήθηκαν από εμάς για την κάλυψη του συνολικού τμήματος μιάς καθαρά βρετανικής υποχρέωσης.

Από την σκοπιά της Κύπρου, η υπόθεση φαίνεται πολύ άσχημη. Οι Κύπριοι βλέπουν πως τους δεσμεύσαμε να πληρώσουν στον Σουλτάνο έναν υπερβολικό φόρο. Βλέπουν πως έχουμε διάφορα δικά μας χρέη να εξοφλήσουμε. Και παρατηρούν πως, αντί να εκπληρώνουμε τον όρο της Συνθήκης, με τον οποίο δεσμεύθηκαν τόσο αντικανονικά, εμείς, έτσι κι’ αλλιώς, παίρνουμε τα χρήματά τους και τα κρατάμε για τους εαυτούς μας. Μπορούμε να αμφιβάλλουμε για τα αισθήματά τους; Είναι απολύτως αληθές, ότι κάτω από το βάρος που θέσαμε σ’αυτό το μικρό και πενόμενο νησί, ο κυπριακός λαός κατέρρευσε. Παρ’όλο που επιβλήθηκε η πιο σκληρή οικονομία, παρ’όλο που όλα τα δημόσια έργα παραμελήθηκαν και ολόκληρη η δημόσια διοίκηση περικόπηκε σε σημείο λιμοκτονίας, ουδέποτε πετύχαμε τίποτα παραπάνω από τον Σουλτάνο. Τους αποσπάσαμε ολόκληρο τον φόρο των 92.800 λιρών και, ως αποτέλεσμα, προχωρήσαμε στο να μεταχειριζόμαστε την Κύπρο, ωσάν να ήταν ένα μη οικονομικά αυτάρκες προτεκτοράτο. Τέθηκε υπό τον πλέον αυστηρό έλεγχο του Θησαυροφυλακείου. Το προϊόν όλων των οικονομιών της -παρ’όλη την αυτοθυσία των Κυπρίων- και κάθε περίσσευμα, όσο αξιοθρήνητα μικρό και να ήταν, τα κατάσχαμε στο τέλος κάθε οικονομικού έτους. Η διαφορά ανάμεσα στα ποσά που είχαν εισπραχθεί και, αθροιστικά, στην δαπάνη για την δημόσια διοίκηση και σε ολόκληρο τον φόρο, εμφανίζονταν, στη συνέχεια, ως επιχορήγηση και οι λογαριασμοί παρουσιάζονταν στην Βουλή, με τρόπο που έκανε οποιονδήποτε να υποθέτει ότι, στην πραγματικότητα, η Κύπρος ζούσε με βρετανικό χρήμα. Αυτή η εξοργιστική και

Επετειακή εκδήλωση των Άγγλων στην Λευκωσία

ανήθικη τακτική διήρκεσε 27 χρόνια. Σ’αυτό το χρονικό διάστημα, πετύχαμε να αποσπάσουμε από το κατεστραμμένο νησί, 60.000 λίρες το χρόνο, κατά μέσο όρο, ή, περίπου, 1.600.000 λίρες, συνολικά.

Στις αρχές του 1906, το υπουργείο Αποικιών επέστησε την προσοχή του υπουργού των Οικονομικών (Chancellor of the Exchequer) σχετικά με την αξιοθρήνητη κατάσταση του νησιού, την αργή του πρόοδο, κάτω από την βρετανική κατοχή, τους ανυπόφορους οικονομικούς περιορισμούς, υπό τους οποίους τελούσε, και το αχρείο σύστημα, κατά το οποίο κάθε τοπικό οικονομικό περίσσευμα ή αποταμίευμα, διοχετεύονταν αποκλειστικά στην μείωση της συνολικής επιχορήγησης. Τότε ο υπουργός αποφάσισε -και επρόκειτο για φιλελεύθερη απόφαση- να δώσει αυτό που το Θησαυροφυλάκειο αποκαλεί μία "σταθερή επιχορήγηση 50.000 λιρών ετησίως", έτσι ώστε τα οικονομικά περισσεύματα και αποταμιεύματα, εγγυημένα πάνω σ’αυτή την βάση, να ρέουν προς όφελος του νησιού. Με άλλα λόγια, υποσχεθήκαμε στην Κύπρο, ότι δεν θα την υποχρεώσουμε να εισφέρει στην εξόφληση καθαρά βρετανικών χρεών, με περισσότερο από 42.800 λίρες ετησίως. Αυτό είναι το καθεστώς που ισχύει σήμερα, παρ’όλον ότι δεν πρέπει να λησμονείται πως πρόκειται για ρύθμιση που ισχύει για τρία χρόνια, εκτός και αν η γενναιοδωρία μας φθάσει πολύ μακριά.

Δεν υποτιμώ την ανακούφιση που παρέχεται έτσι. Είναι πραγματική, είναι αποτελεσματική και, όσο διαρκεί, θα υπάρξει αισθητή και ουσιαστική διευκόλυνση και βελτίωση στην κατάσταση. Μολοντούτο όμως, είναι ολοφάνερο πως δεν έχουμε κανένα δικαίωμα -με εξαίρεση την ανωτέρα βία- να εισπράξουμε, έστω μια δεκάρα από τον κυπριακό φόρο, προκειμένου να ανακουφιστούμε από τις δικές μας, νόμιμες υποχρεώσεις, όσο ατυχής και να ήταν ο τρόπος με τον οποίο συμφωνήθηκαν. Σπάνια θα δει κανείς θέαμα πιο απεχθές από την καταπίεση μιας μικρής κοινότητας από μία Μεγάλη Δύναμη, με σκοπό το χρηματικό όφελος. Και, αναμφισβήτητα, αυτό είναι το θέαμα που παρουσιάζει σήμερα, η εκ μέρους μας οικονομική μεταχείριση της Κύπρου. Το να αποσπούμε φόρο με εξαναγκασμό, από οποιαδήποτε κτήση ή από έδαφος που διοικείται υπό την αιγίδα του Στέμματος,

είναι, κατά την άποψή μου, ανάξιο της Μ. Βρετανίας και τελεί ολοκληρωτικά σε διάσταση προς όλες τις αρχές της αποικιακής μας πολιτικής. Πέραν από τους ταχυδακτυλουργικούς λογαριασμούς, καταρτισμένους τεχνητά και με σοφιστεία, όσο επιτρέπει η ανθρώπινη ευφυΐα, ένα παραμένει το θεμελιώδες γεγονός: Η Κύπρος πληρώνει 42.800 λίρες ετησίως και η Μ. Βρετανία εισπράττει 42.800 λίρες ετησίως, για το δικό της όφελος, προκειμένου, δηλαδή, να εξοφλεί τμήμα των δικών της χρεών. Και αυτό, θα πω, συνιστά μια επονείδιστη κηλίδα στην αυτοκρατορική πολιτική.

Πόσο διαφορετική είναι η μοίρα της Κύπρου από εκείνην οποιουδήποτε άλλου νησιού ή προτεκτοράτου που διοικείται από το υπουργείο Αποικιών! Στα περισσότερα από αυτά δίνουμε μεγάλες επιχορηγήσεις -στην Σομαλία 75.000 λίρες το χρόνο- όλες οριστική απώλεια για μας, όλες καθαρό κέρδος για εκείνα. Είμαστε, συνήθως, ενθουσιασμένοι όταν τα βλέπουμε αυτοσυντηρούμενα. Από κανένα δεν αποσπούμε οποιαδήποτε πληρωμή, εκτός αν αυτή αποτελεί συνεισφορά στην δαπάνη για την τοπική φρουρά, από την οποία προστατεύονται και από την οποία κερδίζουν πολλά. Όμως, η Κύπρος που ήρθε στα χέρια μας κατεστραμμένη και εξουθενωμένη, ύστερα από 300 χρόνια φρικτής κακομεταχείρισης, η Κύπρος που όχι μόνον δεν έλαβε ούτε δεκάρα από εμάς, αλλά συντηρείται μόνη της και έχει συμβάλει στην πληρωμή των δικών μας χρεών με ποσό που ανέρχεται σήμερα σε 1.800.000 λίρες, αποσπασμένο από εκείνην με κόστος την δυστυχία και την αποτελμάτωση, επειδή δεν μπορεί (ορίστε μας!) να μας πληρώνει πάνω από 42.800 λίρες το χρόνο, η Κύπρος είναι στιγματισμένη ως πάμπτωχη κοινότητα που ζει με επιχορηγήσεις.

Η εικόνα της δυστυχίας δεν γίνεται λιγότερο φανερή, ούτε αν η Κύπρος θεωρηθεί ως μια επαρχία της Τουρκικής Αυτοκρατορίας, στην οποία έχουν παραχωρηθεί πολιτικά δικαιώματα, αντί αυτού που πράγματι είναι, δηλαδή ένα νησί για το οποίο είμαστε υπεύθυνοι και διοικείται ωσάν να ήταν βρετανική αποικία. Συγκρίνατε, αναλογικά, το ποσόν που αποσπούμε από την Κύπρο προς το συμφέρον μας, με τον φόρο που έχει επιδικασθεί -βάσει διεθνών συμφωνιών- στην Τουρκία, και εισπράττεται από την Αίγυπτο, από την Σάμο, από την Ρωμυλία και, πάνω απ’όλα, από την Κρήτη. Η Κρήτη καταβάλλει μόνον 5.000 λίρες ετησίως. Με βάση τα εθνικά τους εισοδήματα, το ποσό που η Κύπρος καταβάλλει κάθε χρόνο στην Μ. Βρετανία, αντιστοιχεί σε 34.000.000 λίρες, που θα πλήρωνε η Μ. Βρετανία ετησίως. Το πώς αυτός ο τόπος έχει κατορθώσει να ορθοποδήσει και να προοδεύσει, παρ’όλη την ειδεχθή αποστράγγιση, είναι αξιοθαύμαστο. Το γεγονός συνιστά ισχυρή απόδειξη, από την μια πλευρά των αρετών της βρετανικής διοίκησης και από την άλλη της εγγενούς αξίας του νησιού.

ο Ντισραέλι φέρει στους ώμους του τον Σουλτάνο

Σε υπεράσπιση του ισχύοντος συστήματος, μπορεί να υποστηριχθεί ότι δεν φέρουμεπραγματική ευθύνη απέναντι στον λαό της Κύπρου, παρά μόνον μέσα στα πλαίσια της Συνθήκης του 1878. Και ότι, εάν και όταν η Ρωσία επιστρέψει στην Τουρκία το Kars και άλλα μέρη της Μικράς Ασίας, είμαστε συμβατικά δεσμευμένοι να επιστρέψουμε στον Σουλτάνο και την Κύπρο. Το επιχείρημα, εν όψει της εικονικής υπόσχεσης του Λόρδου Salisbury προς τους Κυπρίους, ότι το νησί ουδέποτε θα επιστραφεί στην Τουρκία, δεν έχει ιδιαίτερη αξία. Όμως, για να μιλήσω σοβαρά, είναι έντιμο να κακομαθαίνουμε τους νησιώτες με διπλωματικά μυθεύματα, υπό το κράτος μιας διεθνούς συνθήκης, την οποία και τα δύο συμβαλλόμενα μέρη έχουν ανοικτά παραβιάσει και αγνοήσει; Έχουμε, πλέον, μείνει για πολύ καιρό στην Κύπρο. Το επόμενο έτος θα είναι το τριακοστό από την επιβολή της κατοχής μας. Έχουμε αναλάβει εκεί πολλές συμβατικές υποχρεώσεις, οι γνωριμίες μας έχουν αυξηθεί και αυξάνονται καθημερινά. Δεν μπορούμε να επιστρέψουμε το νησί στην Τουρκία. Η Ευρώπη και η Βουλή των Κοινοτήτων, ουδέποτε θα επέτρεπαν τέτοια επιστροφή στο παρελθόν. Πρόκειται να την δώσουμε στην Ελλάδα; Δεν γνωρίζω να έχει εγερθεί τέτοιο ζήτημα και θα μου προκαλούσε βαθιά θλίψη, εάν επρόκειτο να τεθεί. Εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο, η ζωή των Μουσουλμάνων σ’αυτό στο νησί, που συνιστούν πάνω από το 1/5 του πληθυσμού και έχουν πάντοτε συμπεριφερθεί απέναντί μας με απόλυτη νομιμοφροσύνη και καλή συμπεριφορά, θα γινόταν ολοκληρωτικά ανυπόφορη και όλοι θα ήταν καταπιεσμένοι και χωρίς δικαιώματα, ακριβώς όπως υπέφεραν οι Έλληνες τον παλιό καιρό. Ποιά άλλη Δύναμις θα μπορούσε να ενδιαφερθεί;

Δεν θα με στενοχωρούσε το γεγονός ότι, εγκαταλείποντας την Κύπρο, θα πρέπει να λάβουμε μέτρα για την εκπλήρωση του χρέους μας, μέχρι το ποσό των 42.800 λιρών, ετησίως. Η άσκοπη, όμως, θυσία τόσης προσπάθειας από Βρετανούς αξιωματούχους, η άκαρπη απασχόληση τόσων ετών, η παραδοχή της αποτυχίας, είτε να ξαναζωντανέψουμε τον τόπο είτε να συμφιλιωθούμε με τον λαό του, θα αποτελούν ένα λυπηρό επεισόδιο στην βρετανική ιστορία και, δικαιολογημένα, δεν θα είναι αρεστά στην βρετανική κοινή γνώμη. Ο καθένας γνωρίζει, ότι, σήμερα, δεν υπάρχει πρόθεσή μας να αλλάξουμε το διεθνές καθεστώς της Κύπρου και ότι σκοπεύουμε να την κρατήσουμε υπό την κατοχή μας επ’αόριστον. Και με αυτό το δεδομένο, είναι, ασφαλώς, καιρός να εγκαταλείψουμε την θεωρία, ότι έχουμε μόνον περιορισμένη ευθύνη στο νησί και ότι έχουμε δικαίωμα να κάνουμε στους Κυπρίους πράγματα τα οποία, ούτε στα όνειρά μας δεν θα τολμούσαμε να διαπράξουμε εις βάρος των συνυπηκόων μας, σε οποιοδήποτε τμήμα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Ας αφήσουμε στο νησί της Κύπρου όλα τα έσοδα που εισπράττονται από την φορολόγηση των κατοίκων της, για την ανάπτυξή της και για την αποκατάσταση της φημισμένης ευμάρειάς της. Και ας επιλέξουμε το επόμενο έτος -αυτό της συμπλήρωσης τριάντα ετών κατοχής- γι’αυτή την πράξη δικαιοσύνης και επανόρθωσης.

Η παρούσα κατάστασις στο νησί είναι ιδιαίτερα απογοητευτική. Δεν εννοώ, πως δεν έχει βελτιωθεί σημαντικά υπό την διακυβέρνησή μας. Ούτε, ακόμα περισσότερο, ότι δεν είναι ασύγκριτα πιο καλή από ό,τι θα ήταν υπό τους Τούρκους. Και, βεβαίως, ούτε πως οι ίδιοι οι Κύπριοι, μουσουλμάνοι και χριστιανοί, δεν παραδέχονται και δεν αναγνωρίζουν το γεγονός αυτό. Ωστόσο, μια βελτίωση με μέτρο την Τουρκία, δεν αποτελεί επαρκή και πρόσφορη υπεράσπιση της βρετανικής πολιτικής. Η οικονομική βελτίωση και ανόρθωση του νησιού έχουν αυξηθεί πολύ. Η ετήσια οικονομική αφαίμαξη που ανέρχεται, κατά μέσο όρο, μεταξύ 20 και 30% του συνολικού εισοδήματος, με τα ποσά της να έχουν διοχετευθεί εκτός του νησιού, χωρίς οποιοδήποτε ανταποδοτικό όφελος, και ο δαπανηρός χαρακτήρας της υψηλού επιπέδου βρετανικής διοίκησης, έχουν αποτρέψει σημαντικά κάθε μορφή ταχύρρυθμης ανόρθωσης. Ο ασθενής δεν πέθανε στα χέρια μας. Στην μακρά περίοδο της ανάρρωσης έχει, αργά αλλά σταθερά, δυναμώσει. Εάν όμως, η έμφυτη

Χάρτης των δημοσίων έργων και τηλεπικοινωνιών στην Κύπρο το 1905

ενεργητικότητα της Κύπρου δεν απομαστευόταν χρόνο με τον χρόνο, το νησί θα ήταν εδώ και καιρό υγιές και ισχυρό. Και αν αύριο αφήσουμε αυτή την ενεργητικότητα ελεύθερη, η ευμάρεια της Κύπρου θα αποκατασταθεί σύντομα, χωρίς αυτό να στοιχίσει, έστω, μια δεκάρα στην Μ. Βρετανία και χωρίς να την αναγκάζουμε να εξεμεί τα μεγάλα ποσά που της έχουμε ήδη αποσπάσει.

Στο μεταξύ, ωστόσο, κάθε αναγκαίο έργο έχει παραλύσει. Εκπαίδευση, γέφυρες, λιμάνια, δρόμοι, όλα έχουν παραλύσει. Εκπαίδευση, γέφυρες, λιμάνια, δρόμοι, οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων που αγωνίζονται και σχεδόν λιμοκτονούν, η ανάπτυξη της γεωργίας (που περιλαμβάνει βαμβάκι και μετάξι) η κατασκευή των απόλυτα δικαιολογημένων και επειγόντως αναγκαίων διακλαδώσεων της σιδηροδρομικής γραμμής Αμμοχώστου-Μόρφου, που λειτουργεί σήμερα και, πάνω απ’όλα, η απίστευτα παραμελημένη αναδάσωση του νησιού -σ’αυτήν στηρίζονται η ομορφιά και η άνεση της ζωής, η συχνότητα των βροχοπτώσεων και η προμήθεια καύσιμης ύλης- όλα, μα όλα, είναι περιορισμένα μέσα σε αυταρχικά και αφύσικα όρια.

Όπου υπάρχει οικονομική αδικία, θα υπάρξει και πολιτική δυσφορία. Όπου μια κοινωνία χρησιμοποιεί μιάν άλλη σαν αγελάδα για άρμεγμα, θα υπάρξουν αναπότρεπτα, έχθρα και διάσταση. Είναι ανώφελο για την Δύναμη που εισπράττει φόρο, να αναζητά ευγνωμοσύνη από τον λαό που τον πληρώνει, χωρίς την θέλησή του, όσο έντιμη και αποτελεσματική και να είναι η σημερινή διακυβέρνησή της. Οι Κύπριοι γνωρίζουν ότι βγάζουμε χρήματα από αυτούς. Γνωρίζουν ότι, πέραν από τους μισθούς των Βρετανών αξιωματούχων, των επιφορτισμένων με τη διοίκηση του νησιού, υπάρχει η ετήσια πληρωμή ενός τεράστιου ποσού που πρέπει να καταβληθεί σε μια Δύναμη, στην άλλη πλευρά της θάλασσας, και ότι είναι η απόσπαση αυτού του ποσού που, χρόνο με τον χρόνο, εμποδίζει εκείνη ή την άλλη δραστηριότητα ή απόλαυση, που έχουν τόσο ανάγκη και ολόψυχα επιθυμούν. Γνωρίζουν πως ζούμε εις βάρος τους και ότι, παρ’όλο τον πλούτο μας, είμαστε έτοιμοι να χρησιμοποιήσουμε την δύναμή μας προκειμένου να στύψουμε κάθε χρόνο το νησί, για να αποσπάσουμε αυτό που για κείνους αποτελεί έναν φόρο που τους τραυματίζει και τους σακατεύει.

Γελοιογραφία για την συνθήκη της Κύπρου. Δεξιά ο Ντισραέλι

Και ενώ η κατάσταση αυτή συνεχίζεται, όλα τα επιτεύγματα της βρετανικής διοίκησης, όλη η δεξιότητα και η αφοσίωσή της, ακόμα και αν συγκριθούν με την πάλαι ποτέ τουρκική τυραννία, δεν πετυχαίνουν να έχουν οποιαδήποτε απήχηση στις καρδιές του λαού. Όπου και να πήγα, έγινα δεκτός από τον ελληνικό πληθυσμό -αποτελεί τα 4/5 του νησιού- με ελληνικές σημαίες και με ελληνικά τραγούδια, με παθιασμένες εκκλήσεις στην μεγαλοψυχία και την φιλελεύθερη παράδοση της Μ. Βρετανίας, προκειμένου να τους επιτρέψουμε να ενωθούν με την Ελλάδα και να τους "απελευθερώσουμε". Και αν οι μουσουλμάνοι διαμαρτύρονται γι’αυτές τις διαδηλώσεις που κάθε χρόνο γίνονται όλο και πιο βίαιες, τούτο οφείλεται στο ότι γνωρίζουν πως η ένωση με την Ελλάδα θα αποτελέσει την καταστροφή τους και όχι στο ότι δεν νοιώθουν και αυτοί την οικονομική πίεση, υπό τις σημερινές συνθήκες. Τα πράγματα δεν μπορούν να συνεχίσουν έτσι. Είναι μάταιο, να περιφέρονται οι Βρετανοί επισκέπτες του νησιού, παραπονούμενοι για την κυπριακή "αγνωμοσύνη". Κοιτάξτε πίσω από το σύμπτωμα. Αγγίξτε την αιτία.

Αξίζει τον κόπο να μετατρέψουμε την Κύπρο σε επιτυχία μας. Πολιτικά, είναι μια από τις χώρες, όπου οι βρετανικές μέθοδοι, ούτως ειπείν, δικάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρώπης. Μια μεγάλη και τρανή επιτυχία στην Κύπρο, όπως στην Αίγυπτο, θα προσθέσει στα μάτια του κόσμου, μεγαλείο -ακόμα και ακτινοβολία- στο βρετανικό όνομα. Η αποτυχία, αντίστοιχα, συνεπάγεται δυσφήμηση και ανυποληψία. Αλλά, από καθαρά υλική άποψη, αξίζει τον κόπο να μετατρέψουμε την Κύπρο σε επιτυχία μας, κάτι εύκολο στα πλαίσια των δυνατοτήτων μας. Παρατηρώ ότι δαπανούμε περίπου 80.000 λίρες το χρόνο στο προτεκτοράτο της Σομαλίας, ποσό το οποίο είναι, σχεδόν τελείως, αντιπαραγωγικό. Ακόμα και σε άλλες χώρες που ζουν από επιχορηγήσεις, υπάρχουν στοιχεία αμφιβόλου αποτελέσματος. Η Κύπρος αποτελεί μια βεβαιότητα. Γνωρίζουμε πως το νησί, όχι μόνον είναι ήδη αυτοσυντηρούμενο αλλά και ικανό να συνεισφέρει ένα σεβαστό ποσό για τις ανάγκες μας.
Γνωρίζουμε ότι τον δέκατο πέμπτο αιώνα, με μη επιστημονικές μεθόδους παραγωγής, ο πληθυσμός της Κύπρου υπερέβαινε το 1.000.000 κατοίκους, ή περισσότερο από τέσσερις φορές παραπάνω από τον σημερινό, και ότι μία μόνον πλούσια πόλις, η Σαλαμίς -σήμερα ένα μελαγχολικό ερείπιο- κάποτε είχε 250.000 κατοίκους. Δεν υπάρχει θέμα δημιουργίας αλλά αναβίωσης. Και αν επιτραπεί, τα έσοδα του νησιού να διοχετεύονται στα δημόσια έργα και στην επιστημονική οργάνωση, η αναβίωση αυτή, σίγουρα θα πραγματοποιηθεί με απρόσμενη ταχύτητα. Η Μ. Βρετανία, όχι μόνον θα αναγνωρισθεί για ένα ακόμα καλό έργο αποκατάστασης, αλλά θα εισπράξουμε και μια πιο υλική αμοιβή, με την διατήρηση μιας πολύτιμης περιοχής για τις βρετανικές διοικητικές ικανότητες και με την σταθερή ανάπτυξη εμπορικών επαφών. Το εάν η αλλαγή που προτείνω θα έχει ως αποτέλεσμα να

Η Αγγλική απικοικιακή σημαία της Κύπρου

εξανεμισθούν οι βλέψεις για ελληνική εθνική ενότητα, αυτές που έχουν αρχίσει να προκαλούν τόση αναταραχή και θα προκαλέσουν περισσότερη, δεν είμαι σε θέση να το πω. Όμως, σε κάθε περίπτωση, με την άρση της αδικίας του φόρου, τα οικονομικά συμφέροντα των Κυπρίων θα συνταχθούν με την δική μας πλευρά. Και, χωρίς να επιθυμώ να υποτιμήσω την ειλικρίνειά τους, θα εναπέθετα πολλά στην λύση αυτή.

Εν πάση περιπτώσει, θα έπρεπε να έχουμε κάνει το καθήκον μας και να έχουμε απαλλαγεί από αυτή την κατάσταση που ηθικά, πολιτικά και οικονομικά είναι αδικαιολόγητη. Αποφεύγω σκόπιμα την αναφορά στις λεπτομέρειες της νέας ρύθμισης. Πιστεύω, εντούτοις, ότι το επόμενο έτος, οπότε συμπληρώνονται 30 χρόνια κατοχής μας, θα πρέπει να θεωρηθεί σαφώς, ως το έτος για το γεγονός. Τολμώ να πω, ότι οι Κύπριοι θα μπορούσαν να παρακινηθούν να ψηφίσουν, μιά για πάντα, ένα ετήσιο ποσό που δεν θα υπερβαίνει τις 10.000 λίρες, ως επιστροφή αξίας από την βρετανική προστασία. Όμως αυτή η εισφορά θα πρέπει να είναι αυτόβουλη. Τείνω προς την άποψη, ότι το εισοδηματικό κεφάλαιο θα πρέπει να διοχετεύεται για τοπικούς σκοπούς, χωρίς όμως, να θέλω να μειώσω τον υφιστάμενο έλεγχο του κυβερνήτη σε ολόκληρο το φάσμα της πολιτικής και της οικονομίας. Ει δυνατόν, δεν πρέπει να απομακρυνθούμε από τις διατάξεις της Συνθήκης του 1878. Ο φόρος μπορεί είτε να εισπράττεται και να επιστρέφεται εξωλογιστικά, μέσω μιας αντίστοιχης επιχορήγησης, ή, διαφορετικά, η επιχορήγηση, απλά, θα καταργηθεί. Το νησί θα αναγνωρισθεί ως αυτοσυντηρούμενο και η επιβάρυνσή μας για την εξυπηρέτηση του δανείου του 1855 θα αυξηθεί κατά 35.000 λίρες, περίπου, ετησίως. Αυτό είναι το αγκάθι. Όμως, αδυνατώ να αντιληφθώ, γιατί εμείς έχουμε περισσότερο δικαίωμα από οποιονδήποτε άλλο, να αρνούμεθα την εκπλήρωση του τμήματος της οφειλής μας ή να την μεταθέτουμε δια της βίας σε άλλους.

19 Οκτωβρίου 1907 W.S. C.

Η συνέχεια είναι λίγο-πολύ γνωστή: Όταν το 1914 η Τουρκία τάσσεται στο πλευρό της Γερμανίας και των συμμάχων της, η Μ. Βρετανία ακυρώνει, μονομερώς, την Συνθήκη του 1878 και προσαρτά το νησί, ενώ το 1923, με την Συνθήκη της Λωζάνης, η Τουρκία παραιτείται από όλα τα εδαφικά της δικαιώματα σ’αυτό. Δύο χρόνια αργότερα, το 1925, η Κύπρος ανακηρύσσεται, επίσημα, βρετανική αποικία. Όσο για τον φόρο, το 1927 η βρετανική κυβέρνηση αυξάνει την επιχορήγηση μέχρι το ποσό του, υπό τον όρο όμως, ότι η Κύπρος θα καταβάλλει 10.000 λίρες το χρόνο, ως "αμυντική δαπάνη"….

http://www.istorikathemata.com/

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΟΤΖΑ ΚΑΓΙΑ

 

21-07-2014

 

Σάββατο 20 Ιουλίου 1974. Έχουν περάσει πάνω από δώδεκα ώρες από την έναρξη των τουρκικών επιχειρήσεων για κατάληψη της Κύπρου. Οι καταδρομείς ακατάπαυστα μάχονται σε όλα τα μέτωπα. Η μια επιχείρηση διαδέχεται την άλλη.

Ώρα 18.30. Οι 11ος, 12ος και 13ος Λόχοι Κρούσεως της 31 Μοίρας Καταδρομών μόλις έχουν ολοκληρώσει την τοπογραφική ενημέρωση σε πρόχειρες αμμοδόχους στο ύψωμα της Αετοφωλιάς. Μια νέα επιχείρηση τους περιμένει: Η κατάληψη του στρατοπέδου Καταδρομών των Τούρκων στο ύψωμα Κοτζά Καγιά, το οποίο εντωμεταξύ έχει ενισχυθεί από δυνάμεις αλεξιπτωτιστών που πάτησαν το πρωί τα άγια χώματα της Κύπρου.

Το σούρουπο, η εκκίνηση του 13ου Λόχου Κρούσεως, μετά τον επιβεβλημένο έλεγχο ατομικής παραλλαγής. Προσκύνημα και στάση στο εικόνισμα του Προφήτη Ηλία, που βρήκαμε στο μονοπατάκι. Ο Λοχαγός θυμάται πως είναι η ονομαστική γιορτή του. Βράδυ, ώρα 21.00, η διείσδυση στα μετόπισθεν του εχθρού από το σημαδιακό ανάχωμα πλησίον της σκοπιάς.

Ο 13ος Λόχος Κρούσεως διασχίζει τη χαράδρα. Παντελώς ανορθόδοξο και άκρως επικίνδυνο. Όμως μόνο από εκεί δεν θα μας περίμενε ο εχθρός. Εισερχόμαστε στο δάσος της Αγύρτας. Αποφυγή των τουρκικών περιπόλων που ούτε καν διανοούνται πως κινούμαστε σ’ απόσταση αναπνοής από αυτές. Παράλληλα προς τον ίδιο αντικειμενικό σκοπό κινούνται οι 11ος και 12ος Λόχοι Κρούσεως. Το έδαφος τραχύ κι απροσπέλαστο. Κινούμαστε αναρριχώμενοι. Τα κιβώτια πυρομαχικών αλλάζουν συνεχώς χέρια. Ανάβαση με πόδια και χέρια. Φωτιές παντού.

Αριστερά προβάλλει στοιχειωμένο το κάστρο του Άγιου Ιλαρίωνα. Μέσα στους καπνούς. Θεέ μου σ’ ευχαριστούμε που μας αξίωσες να φτάσουμε εδώ. Ψύχωση είχε γίνει ο Άγιος Ιλαρίωνας για όλους τους καταδρομείς όλα εκείνα τα χρόνια. Στους στρατιωτικούς αγώνες των Μοιρών Καταδρομών η επωδός για κάθε Μοίρα ήταν το ανταγωνιστικό σύνθημα ‘‘ …στον Άγιο Ιλαρίωνα εμείς θα βγούμε πρώτοι…’’

Ώρα 22.55. Άφιξη έξω από το στρατόπεδο. Η ομάδα των 22 ανδρών, έχοντας δύο ανιχνευτές, διασταυρώνει με τη σειρά το λευκό, από ασβεστολιθικό κονίαμα, μονοπάτι. Όλοι λαμβάνουν θέση μάχης. Μόνο ο γρύλος διακόπτει την ηρεμία της νύκτας. Μια κουκουβάγια φτερουγίζει δυνατά. Μένουμε όλοι κάτω και σχεδόν δεν αναπνέουμε. Την ίδια ώρα ο 11ος Λόχος Κρούσεως καταλαμβάνει θέση, έτοιμος για την καθήλωση των πολυβολείων του ανατολικού τομέα

Ο 12ος Λόχος αναλαμβάνει την ευθύνη του βόρειου τομέα. Μια απέραντη ησυχία βασιλεύει. Η ηρεμία της νύκτας κάθεται στο θρόνο της. Οι καταδρομείς δεν αισθάνονται τίποτα πια. Περιμένουν αγωνιωδώς το σύνθημα για την κρούση. Ο χρόνος άπειρος. Είναι η ώρα μηδέν.

Ο Λοχαγός δρασκελίζει το πέτρινο τείχος. Πέφτει πάνω στο σκοπό. Τον γαζώνει ακαριαία. Άμεση κινητοποίηση της ομάδας. Μπαίνουμε στους θαλάμους του στρατοπέδου. Το προσωπικό, κυρίως Τούρκοι αλεξιπτωτιστές, είναι κατάχαμα οκλαδόν. Ανυποψίαστοι αναπαύονται. Φανοί θυέλλης στις γωνίες. Καμία αντίδραση. Ο αιφνιδιασμός απόλυτα επιτυχής.

Ταυτόχρονα, καταλαμβάνονται και εκκαθαρίζονται εκ των έσω τα πολυβολεία από τους 11ο και 12ο Λόχους Κρούσεως. Η μάχη κρίθηκε. Μια φωτοβολίδα από το Λοχαγό του 13ου Λόχου Κρούσεως σήμανε την επίτευξη του στόχου. Αποστολή εξετελέσθη. Ώρα 23.15. Έλεγχος του χώρου και των πολεμικών εφοδίων. Τοποθέτηση εχθρικών πολυβόλων σε κατάλληλες θέσεις και λήψη θέσεων μάχης για αντιμετώπιση ενδεχόμενων αντεπιθέσεων.

Είναι μεσάνυκτα. Καταφθάνει σήμα πως η 32 Μοίρα Καταδρομών αντιμετωπίζει προβλήματα στην επιχείρηση Άσπρης Μούττης. Ο Διοικητής του 13ου Λόχου Κρούσεως, με 2 πολυβολητές (ο εις από το Άρσος και ο έτερος από το Μάμμαρι), σπεύδει να ενισχύσει την προσπάθειά της με καλυπτικά πυρά.

Σε λίγο αρχίζει το αναμενόμενο. Στους πρόποδες, Τούρκοι ετοιμάζονται για το γιουρούσι. Ανάβουν φωτιές και αρχίζουν με την καθοδήγηση των ηγητόρων τους αλαλαγμούς. Κατευθύνονται προς εμάς. Μας θεωρούν εύκολη λεία.

Η μάχη είναι σκληρή. Οι Τούρκοι αντεπιτίθενται με μανία. Είναι μάχη κατά κυριολεξία σώμα με σώμα. Οι σφαίρες βουίζουν δαιμονικά από πάνω και δίπλα από τα κεφάλια μας σαν σφήκες. Δεν υπάρχει σιγή ή στάση μεταξύ βολών. Ένα τούρκικο πολυβόλο Browning, 50 χιλιοστών, πολεμικό λάφυρο, τοποθετημένο από μας σχεδόν στην κορυφογραμμή, τους κατακερματίζει από απόσταση τριών περίπου μέτρων. Τα επιτιθέμενα τμήματα διαλύονται. Η ίδια σκηνή επαναλαμβάνεται μέχρι το πρώτο φως.

Η ώρα έχει φθάσει 05.00 της 21 Ιουλίου. Άρχισε να ροδίζει η αυγή. Γνωστοποιείται πως το τάγμα πεζικού που θα έπρεπε να έλθει να παραλάβει το ύψωμα αδυνατεί να εκτελέσει την αποστολή του. Βρισκόμαστε σε εχθρικό έδαφος βαλλόμενοι από κάθε κατεύθυνση. Ακόμα και από τον Άγιο Ιλαρίωνα.

Το ύψωμα είναι διάσπαρτο με πτώματα. Κοράκια υπερίπτανται του χώρου. Οι αντεπιθέσεις έχουν τερματιστεί. Περιεργαζόμαστε το χώρο του στρατοπέδου. Το Διοικητήριο. Τα κρεβάτια είναι εκτός θαλάμων. Αναρτημένα δελτία θέσης με φωτογραφίες. Δίψα. Δροσίζουμε τα χείλη μας με ίχνη νερού από βαρέλι με πετρέλαιο.

Ώρα 12.00 μεσημέρι. Έκδοση νέας διαταγής. Ο 11ος Λόχος Κρούσεως να αναχαιτίσει αποβατικές δυνάμεις στον Καραβά. Οι 12ος και 13ος Λόχοι Κρούσεως να κινηθούν προς τη διάβαση Αγίου Παύλου για αντιμετώπιση τμημάτων αλεξιπτωτιστών. Ανασυγκρότηση στην Αετοφωλιά.

Διώχνουμε το Λόχο. Μένουμε πίσω με τον Υπολοχαγό Ηλία Γλεντζέ. Εκείνος παγιδεύει, με ολύμπια ηρεμία το χώρο κι εγώ τον καλύπτω. Οι Τούρκοι δειλά – δειλά  πλησιάζουν. Είναι σε απόσταση μερικών μέτρων. Όταν η παγίδευση του χώρου ολοκληρώνεται, διανοίγουμε με αιφνιδιαστικά πυρά τον κλοιό. Παίρνουμε το μονοπάτι με το πεσμένο δένδρο. Εν μέσω καταιγιστικών πυρών πορευόμαστε ταχύτατα προς τα φίλια τμήματα

Δευτέρα, ώρα 15.00. Διάβαση Αγίου Παύλου. Προσκλητήριο. Νεκρική σιγή. Μόνο το θρόισμα των φύλλων συνοδεύει τη σιωπή μας. Απών ο Χριστοφόρου Χριστόφορος, εκ Ποταμού του Κάμπου, της 74Α ΕΣΣΟ.

Ώρα 15.30 και ο ήλιος ακόμα καίει. Όλοι σε στάση προσοχής. Μάτια νυσταγμένα. Χείλη ξερά. Κορμιά κατάκοπα. Ο Ταγματάρχης Αλέξανδρος Μανιάτης κραυγάζει: ‘‘ Ηθικό; ’’

Η απάντηση μία. Υπόκωφη και μακρόσυρτη: ‘‘ Ακμαιότατο! ’’

Σε λιγότερο από μια ώρα η 31 Μοίρα Καταδρομών αναλάμβανε τη νέα αποστολή της εν καιρώ υποτιθέμενης εκεχειρίας.

http://www.psek.org/

TO KYΠΡΙΑΚΟ ΕΘΙΜΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΚΥΠΡΙΔΑ ΘΕΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ

• ΚΥΠΡΙΑΚΗ  ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

Το έθιμο του Κατακλυσμού πηγάζει από τη λατρεία της Κύπριδας Θεάς Αφροδίτης και του Άδωνη που γιόρταζαν οι αρχαίοι Κύπριοι στην Πάφο, και την Αμαθούντα, όπου υπήρχαν βωμοί της Αφροδίτης και του Άδωνη.

Η φιλόλογος και ερευνήτρια Άννα Νεοφύτου σε συνέντευξη της πρός το Κορνήλιο Χατζηκώστα της Κυπριακής εφημερίδας “Η Σημερινή”, ξεναγεί τον αναγνώστη στα νάματα της Κυπριακής λαϊκής παράδοσης τόσο για τη γιορτή του Κατακλυσμού όσο και του Ψυχοσάββατου και της Κυριακής της Πεντηκοστής, οι οποίες γιορτές έλκουν επίσης τις ρίζες τους από την αρχαία Ελληνική παράδοση και είναι σχετικές μεταξύ τους.

H Αφροδίτη της Κύπρου, μαρμάρινο άγαλμα που χρονολογείται γύρω στον 1ο αιώνα π.Χ., και αναπαριστά την Θεά Αφροδίτη γυμνή. Το άγαλμα αυτό γνωστό και ως η Αφροδίτη των Σόλων, βρέθηκε στην ομώνυμη αρχαιολογική περιοχή των Σόλων της Κύπρου [από το 1974 βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή], κατά την διάρκεια καλλιέργειας ιδιωτικής γης. Το άγαλμα βρέθηκε χωρίς χέρια μέχρι τους ώμους, και τα κάτω μέρη των ποδιών από τα γόνατα και κάτω. Ο κατασκευαστής του είναι άγνωστος, σήμερα βρίσκεται και κοσμεί το Κυπριακό Μουσείο στη Λευκωσία, και θεωρείται σήμα κατατεθέν της Κύπρου.

Πώς έχει καθιερωθεί η γιορτή του Κατακλυσμού στην Κύπρο;.

Η Ορθοδοξία βιώνει σήμερα την τριλογία της Πεντηκοστής με πολλή κατάνυξη και συγκίνηση. Το Ψυχοσάββατο, την Κυριακή της Πεντηκοστής ή όπως την αποκαλεί ο λαός μας “του Γονατιστού” και τέλος τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος ή του Κατακλυσμού.

Σύμφωνα με τη Χριστιανική παράδοση, όταν ο Χριστός θανατώθηκε πάνω στο Σταυρό κατήλθε μέχρις Άδου ταμείων, για να φέρει το λυτρωτικό Του μήνυμα και στους νεκρούς του άχαρου και σκοτεινού κάτω κόσμου. Λυπήθηκε τον φυλακισμένο άνθρωπο και με την Ανάσταση του απελευθέρωσε τις ψυχές από τον αραχνιασμένο κι αγέλαστο κόσμο της φθοράς, επιτρέποντας τους να κινούνται στον πάνω κόσμο, ανάμεσα στους ζωντανούς, στα ηλιόχαρα πλάσματα του Θεού. Για πενήντα μέρες είναι ελεύθερες οι ψυχές, την πεντηκοστή όμως μέρα από την Ανάσταση του Χριστού οι ψυχές ξαναγυρίζουν στη φυλακή τους, στον μαύρο και σκοτεινό κόσμο των νεκρών.

Οι αντιλήψεις αυτές μας συνδέουν με τον κόσμο του Ομήρου, στη συγκλονιστική ραψωδία Λ, όπου ο Οδυσσέας κατεβαίνει στον Άδη για να βρει το δρόμο του γυρισμού στην πατρίδα. Συγκλονισμένος συναντά τη μητέρα του, που πέθανε μέσα στα χρόνια της ατέλειωτης αναμονής του γιου της, και ακούει τα λόγια της: “Γύρεψε, παιδί μου, όσο πιο γρήγορα μπορείς το φως του ήλιου, ξαναγύρνα στον κόσμο των ζώντων…”. Κι ο Αχιλλέας ομολογεί “καλύτερα δούλος και να βλέπω το φως του ήλιου, παρά Βασιλιάς των νεκρών στον Άδη”. Αυτή η αγάπη για τη ζωή και το φως διαπερνά ολόκληρη την αρχαία Ελληνική σκέψη.

Και επηρεάζει και το Χριστιανισμό;

Ακόμα και μετά το μπόλιασμα των ανθρώπων με το Χριστιανισμό, ο Ελληνικός κόσμος έμεινε πιστός στις αρχαίες αυτές Ελληνικές αντιλήψεις, ριζωμένες τόσο στο δημοτικό τραγούδι όσο και στη Χριστιανική Ορθόδοξη τελετουργία σε όλον τον Ορθόδοξο κόσμο. Ο αποχωρισμός γεμίζει την ψυχή με μια γλυκιά λύπη. Τα αποχαιρετιστήρια δείπνα με τα κόλλυβα ετοιμάζονται από την Παρασκευή για τις ψυχές των νεκρών τους. Οι εκκλησίες παλιά γέμιζαν με πιάτα από κόλλυβα, με ένα κερί αναμμένο, που θα ευλογούσε ο ιερέας.

Την Κυριακή της Πεντηκοστής, “του Γονατιστού” όπως τη λέμε, οι ιερείς γονυκλινείς αναπέμπουν δεήσεις για τις ψυχές των νεκρών προς τον Πατέρα και τον Υιόν, διά του Αγίου Πνεύματος, να οδηγηθούν οι ψυχές στο φως της αλήθειας, της μετάνοιας, της σωτηρίας. Όλοι, ιερείς και εκκλησίασμα, πέφτουν στα γόνατα, προσεύχονται για τους δικούς τους νεκρούς να πορευτούν στο δρόμο τον κατηφορικό προς τον σκοτεινό κόσμο, έχοντας οδηγό το Άγιο Πνεύμα, που φωτίζει και αγιάζει όλους και όλα. Τα κεριά που ανάβονται στην εκκλησία είναι το σύμβολο του Αγίου Πνεύματος, στο οποίο επαφίεται η ασφαλής πορεία του ανθρώπου. Η τελευταία μέρα της τριλογίας είναι η γιορτή του Αγίου Πνεύματος, η Σύναξη του Αγίου Πνεύματος, η οποία ονομάζεται Κατακλυσμός.

Σε όλην την Κύπρο υπάρχει η συνήθεια να κατακλύζονται, ιδιαίτερα οι νέοι και οι νέες, να εκτοξεύουν νερό ο ένας στον άλλο να φύγει κάθε κακό από κοντά τους, όπως στην Ορά της επαρχίας Λάρνακας: “Τα κοπέλια, οι κοπέλλες εγεμώνναν τες σύκλες νερόν, έλουννεν ο ένας τον άλλον. Να κατακλυστούσιν να πάει το πάσα κακόν. Εκάμναμεν πιτσικλήστρες με τα καννιά [καλάμια]“.

Ποιος είναι ο συμβολισμός της ταύτισης της γιορτής του Κατακλυσμού με τη γιορτή του Αγίου Πνεύματος;

Στις παράλιες πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά, οι κάτοικοι ξεχύνονταν στις ακρογιαλιές παίζοντας, βουτώντας στη θάλασσα ή ρίχνοντας θαλασσινό νερό, που καθαρίζει τους ρύπους, σωματικούς και ψυχικούς. Σε πολλές περιοχές οι κάτοικοι επιβιβάζονταν σε βάρκες και ανοίγονταν στο πέλαγος με τη συνοδεία βιολιών και τραγουδιών [για παράδειγμα στο χωριό Ξυλοφάγου]. Αλλού περνούσαν τη μέρα στο ακροθαλάσσι και ύστερα επέστρεφαν στην κοντινή κωμόπολη μέσα σε ατμόσφαιρα πανηγυριού, για να καθίσουν στα καφενεία, να διασκεδάσουν με φαγητό, ποτό, χορό και τραγούδι.

Το έθιμο του Κατακλυσμού θεωρείται στη ρίζα του ειδωλολατρικό, δηλαδή πηγάζει από τη λατρεία της Θεάς Αφροδίτης και του Άδωνη που γιόρταζαν οι αρχαίοι Κύπριοι στην Πάφο, την Αμαθούντα και όπου υπήρχαν βωμοί της Αφροδίτης και του Άδωνη. Προσκυνητές κατέβαιναν από τα διάφορα χωριά της περιοχής. Τη λατρεία της θεάς συνόδευαν λουτρά καθαρμού και αθλητικοί αγώνες, τραγούδια και χοροί, ποιητικοί και μουσικοί αγώνες. Κρίνοντας από το περιεχόμενο των τελετών του Κατακλυσμού σήμερα διαπιστώνουμε την ομοιότητα με τις εκδηλώσεις της αρχαίας λατρείας της Αφροδίτης και του Άδωνη. Ο καθαρμός διά του ζώντος ύδατος σήμερα, το φως του Αγίου Πνεύματος που κατακλύζει την ψυχή του ανθρώπου.

Οι καθιερωμένες γιορτές του Κατακλυσμού στις διάφορες πόλεις της Κύπρου πόσο χρονολογούνται;

Παρόμοιες οι τελετές στις άλλες πόλεις, στη Λάρνακα, τη Λεμεσό, την Πάφο, τη Λάμπουσα στον Καραβά, στην Αμμόχωστο [στην περιοχή Γλώσσα], την Κώμα του Γιαλού, στην Πεντάγυια, στην περιοχή Μόρφου. Από τις γύρω κοινότητες συνέρρεαν πλήθος άνθρωποι, που έρχονταν για να θαυμάσουν τους αθλητές, να θαυμάσουν τα ινδάλματά τους, που στήριζαν τη νίκη τους στην προσωπική τους αξία, την εντατική προετοιμασία, την αγάπη τους για το άθλημα και μόνο. Η σχέση του ανθρώπου με το νερό συμβολίζει μέσα από τους αιώνες την αναγέννηση της γης, τη γονιμότητα, την καρποφορία. Τα έθιμα είναι πανάρχαια στη ρίζα τους, που όμως μεταλλάχτηκαν μέσα στο πέρασμα του χρόνου με τις διαφορετικές συνθήκες ζωής, με τις καινούργιες εμπειρίες των ανθρώπων του τόπου μας.

Υπάρχουν τοπικές ιδιαιτερότητες στα έθιμα της γιορτής αυτής; Τι συμβολίζουν;.

Τα έθιμα του Κατακλυσμού είναι μοναδικά για την Κύπρο, από τα τέλη του 19ου αιώνα μ.Χ. υπάρχει γραπτή μαρτυρία ότι οργανώνονται αγώνες στη θάλασσα καθώς και μουσικοί, χορευτικοί, ποιητικοί αγώνες και διαγωνισμοί με τσιαττιστά [ρίμες]. Οι ποιητικοί αγώνες και πάλι μας συνδέουν με τους αγώνες στην αρχαιότητα. Η κάθε περιοχή έχει τις ιδιαιτερότητές της.

Στην Κερύνεια, το πρώτο αγώνισμα ήταν ο ολισθηρός ιστός. Ένας στύλος της Ηλεκτρικής [σ.σ. της παλαιάς εταιρείας παροχής ηλεκτρισμού, σήμερα Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου-ΑΗΚ] πάνω στην ξύλινη αποβάθρα δενόταν με σχοινιά. Μέσα από μια βάρκα από κάτω άλειφαν τον ιστό με λίπος, και τον περιέχυναν με θαλασσινό νερό, για να γίνεται πολύ πιο γλιστερός. Ο διαγωνιζόμενος προσπαθούσε να περπατήσει πάνω στο κατάρτι μέχρι την άκρη του και να πιάσει μια μικρή Ελληνική σημαία και μετά να πέσει στη θάλασσα. Μόνο πολύ εξασκημένοι κολυμβητές μπορούσαν να κερδίσουν. Έπειτα ακολουθούσαν αθλήματα όπως η κωπηλασία, ιστιοπλοία, αθλητικοί αγώνες, κολύμβηση μικρών και μεγάλων αποστάσεων. Το κυνήγι της πάπιας, η εύρεση του σημαδεμένου μήλου [το μήλο μας παραπέμπει στους αγώνες ομορφιάς, στη λατρεία της Αφροδίτης], η εύρεση μιας μπουκάλας που άφηναν με τρόπο να πέσει από τη βάρκα στο βυθό.

Το βράδυ γίνονταν οι μουσικοί αγώνες, οι ποιητικοί αγώνες, οι χορευτικοί αγώνες, και οι κριτές να στέκουν προσεκτικοί να μην αδικήσουν κανέναν. Σπουδαίοι χορευτές στην Κερύνεια ο Γιαννακός από το Δίκωμο, που άφησε εποχή, ο Κυριάκος ο Ξύστρας από τον Άγιο Επίκτητο, ο Θεοχάρης Σάββα από την Κερύνεια και ο ανεπανάληπτος χορευτής του δρεπανιού Κούντουρος. Οι επιδέξιοι τσιαττιστές, ειδικοί και στο ερωτικό τραγούδι, όπως ο Μιχαήλ Πέσιογγες, ο Βασίλης Χαπέσιης, που τα ποιήματά τους, όσα διασώζονται, διατηρούν τη δροσιά και την επικαιρότητά τους.

Κάθε περιοχή έχει διαφορετικά έθιμα στη λεπτομέρειά τους, σε γενικές όμως γραμμές όλα είναι αγώνες που θα αναδείξουν τον τέλειο στο σώμα και το πνεύμα άνθρωπο, το καλόν και αγαθόν μιας εποχής γεμάτης αθωότητα, ευπρέπεια και ήθος.

Σύμφωνα με μαρτυρίες αρχαίων συγγραφέων, η Κύπρος ήταν γνωστή, κατά την αρχαιότητα, με διάφορες ονομασίες, μερικές από τις οποίες όμως μπορούν να θεωρούνται επίθετα που δόθηκαν στο νησί εξαιτίας διαφόρων χαρακτηριστικών του. Οι ονομασίες αυτές, κατ' αλφαβητική σειρά, είναι:

· Αερία

· Ακαμαντίς

· Αμαθουσία

· Ασπελία

· Γιατνάνα ή Γιαντανάνα . Ασσυριακή ονομασία

· Θαρσίς

· Κεράστεια ή Κεραστία ή Κεραστιάς ή Κεραστίς

· Κίτιον

· Κολινία

· Κρύπτος

· Κύπρος

· Μακαρία

· Μηϊονίς

· Σφήκεια

· Χέθιμα

· Χεττιείμ

Στις πιο πάνω αρχαίες ονομασίες μπορεί να προστεθεί και η ονομασία Αλασιά, που είναι σήμερα αποδεκτό ότι ήταν ονομασία ολόκληρης της Κύπρου και όχι μονάχα της αρχαιότατης πόλης στην Έγκωμη Αμμοχώστου.

Οι δύο τελευταίες ονομασίες του παρατιθέμενου καταλόγου, Χέθιμα και Χεττιείμ είναι σημιτικές. Η ονομασία Αερία προήλθε πιθανότατα από το λατινικό όνομα του χαλκού και, κατά τον Τάκιτο, αποτελούσε και επίθετο της Αφροδίτης. Η ονομασία Ακαμαντίς, που διασώζεται μέχρι σήμερα στην ονομασία της χερσονήσου του Ακάμα αποδίδεται στο όνομα του Ακάμαντος, γιου του Αθηναίου ήρωα Θησέα που αναφέρεται ότι ίδρυσε πόλη στην Κύπρο μετά τα Τρωικά. Η ονομασία Αμαθουσία προέρχεται από την πόλη Αμαθούντα όπου λατρευόταν και η Αμαθουσία Αφροδίτη. Κατά τα Ρωμαϊκά χρόνια Αμαθουσία ήταν η ονομασία και της μιας από τις τέσσερις επαρχίες στις οποίες ήταν διαιρεμένο το νησί . Η ονομασία Ασπελία, που αναφέρεται από τον Πλίνιο, θεωρείται από πολλούς επιστήμονες ότι ήταν μάλλον Αμπελία, οπότε θα πρέπει να θεωρηθεί ως επίθετο του νησιού, που σημαίνει χώρος κατάφυτος από αμπέλια. Η ονομασία Θαρσίς της Παλαιάς Διαθήκης αποδίδεται από το Σύγκελλο, που αναφέρει ότι αντλεί από τον Αφρικανό, τόσο στην Κύπρο όσο και στη Ρόδο.

Η ονομασία Κεραστίς ερμηνεύεται από τους ίδιους τους αρχαίους συγγραφείς που την αναφέρουν, ότι προήλθε από το γεγονός ότι το νησί έχει πολλές προεξοχές που τις ονόμαζαν κέρατα. Η ονομασία Κίτιον προήλθε από την ομώνυμη κυπριακή πόλη. Η ονομασία Κολινία που αναφέρεται από τον Πλίνιο, που γράφει ότι άντλησε από τον Αστύνομο, και που επαναλαμβάνεται από τον Ευστάθιο, πιθανώς αποτελούσε επίθετο του νησιού, από τη λατινική λέξη collinus που σημαίνει λοφώδης, γεμάτη λόφους. Η ονομασία Κρύπτος ερμηνεύεται πάλι από αρχαίους συγγραφείς ότι προήλθε από το ότι η Κύπρος κρύβεται από τη θάλασσα. Η ονομασία Μακαρία μπορεί να θεωρηθεί ως επίθετο του νησιού. Αναφέρεται από τον Πλίνιο που γράφει ότι αντλεί από τον Ξεναγόρα, ενώ ο Κλαύδιος Πτολεμαίος αναφέρει αρχαία κυπριακή πόλη με την ονομασία αυτή, που σημαίνει ευδαιμονούσα, πλούσια σε αγαθά. Η ονομασία Μηϊονίς φαίνεται να συνδέει την Κύπρο με τη Λυδία, αφού ο Ηρόδοτος αποκαλεί Μηϊόνες τους Λυδούς, ενώ ο Ησύχιος αποκαλεί έτσι τόσο τους Λυδούς όσο και τους Κυπρίους. Η ονομασία Σφήκεια πιθανώς αποτελεί και πάλι επίθετο που μετατράπηκε σε κύριο όνομα, σημαίνει δε χώρος γεμάτος σφήκες. Παρόμοια, από αρχαίους συγγραφείς η Κύπρος χαρακτηριζόταν και ως οφιώδης ή και οφιούσα, δηλαδή γεμάτη φίδια.

Από παλαιότερους ερευνητές και μελετητές η αρχαία ονομασία Αλασία είχε θεωρηθεί ότι ανήκε σε μεγάλη μυκηναϊκή πόλη της Προϊστορικής Κύπρου, της οποίας τα ερείπια καλύπτουν μεγάλη έκταση όχι μακριά από τη θάλασσα κοντά στη σημερινή πόλη της Αμμοχώστου στην ανατολική Κύπρο. Προσεκτικότερη όμως έρευνα απέδειξε ότι με την ονομασία Αλασία ήταν γνωστή στους ανατολικούς λαούς ολόκληρη η Κύπρος και όχι μόνο μια πόλη της. Η άποψη ότι Αλασία λεγόταν ολόκληρη η Κύπρος είναι σήμερα σχεδόν καθολικά αποδεκτή.

Το Αλασία θεωρήθηκε επίθετο της Κύπρου, θηλυκού γένους, από το αρχαίο ελληνικό ουσιαστικό αλς-αλός = θάλασσα-γιαλός, δηλαδή θαλασσοφίλητη όπως και το γνωστό αρχαίο επίθετό της εναλία .

Η ονομασία Αλασία ή Αλάσια ή Άσυ ή ίσως, και Ελίσια, απαντά σε αρκετά αρχαιότατα κείμενα πολιτισμών της Ανατολής και απασχόλησε για περισσότερα από 100 χρόνια αρκετούς επιστήμονες, του προηγούμενου και του δικού μας αιώνα, το θέμα ταύτισής της προς κάποια σημερινή εποχή.

Όμως, απ' όλες τις αρχαίες ονομασίες του νησιού, επικράτησε τελικά η ονομασία Κύπρος. Με την ονομασία αυτή το νησί ήταν γνωστό στους αρχαίους Έλληνες ήδη από τα Ομηρικά χρόνια . Με την ίδια ονομασία το νησί έγινε γνωστό και σε άλλους δυτικούς λαούς. Αντίθετα, οι διάφορες ονομασίες με τις οποίες η Κύπρος ήταν γνωστή στους ανατολικούς λαούς εγκαταλείφθηκαν ήδη από την αρχαιότητα.

Διάφορες ερμηνείες δόθηκαν κατά καιρούς για την προέλευση της ονομασίας Κύπρος, μερικές ήδη από την αρχαιότητα, χωρίς ωστόσο να υπάρχει κάποια αποδεκτή ερμηνεία.

Αρχαίες μυθολογικές παραδόσεις φέρουν την ονομασία Κύπρος ως προερχόμενη από το όνομα μιας κόρης ή ενός γιου του μυθικού βασιλιά του νησιού Κινύρα, που λεγόταν Κύπρος. Ο Ευστάθιος, στα Σχόλιά του εις Διονύσιον Περιηγητήν, γράφει:... Τινές δε φάσι Κύπρον κληθήναι αυτήν από Κύπρου υιού Κινύρου...

Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος, επίσης στο έργο του Περί Θεμάτων, αντλώντας από τα βιβλία Περί Νήσων του Φιλοστέφανου και Αποικίαι Αιγυπτίων του Ίστρου του Παφίου, γράφει:... Κύπρος εκλήθη από Κύπρου της θυγατρός του Κινύρου, ή της Βύβλου και Αφροδίτης... Μια άλλη αρχαία ερμηνεία της ονομασίας Κύπρος δίνεται και πάλι από τον Ευστάθιο :... Τινές δε φάσι Κύπρον κληθήναι αυτήν...από άνθους εκεί πολλού φυομένου, κύπρου καλουμένου...

Επίσης ο Στέφανος Βυζάντιος, στη λέξη Κύπρος, δίνει και τις δύο αυτές αρχαίες ερμηνείες:... Κύπρος... εκλήθη...από Κύπρου της θυγατρός Κινύρου... ή από του φυομένου άνθους κύπρου...

Ο Βυζάντιος παραθέτει ακόμη μια ερμηνεία, ότι Κύπρος ονομάστηκε από την αρχική της ονομασία Κρύπτος, που κι αυτή προήλθε από το ότι κρύβεται από τη θάλασσα:... Αστύνομος δε φήσι Κρύπτον κεκλήσθαι δια το κρύπτεσθαι πολλάκις υπό της θαλάσσης. είτα Κύπρος... Αποδεκτή από αρκετούς νεότερους μελετητές ήταν η αρχαία ερμηνεία ότι το νησί πήρε την ονομασία Κύπρος από το φυτό κύπρος που, κατά τον Ευστάθιο, φυόταν άφθονο σ' αυτό .

Το φυτό κύπρος είναι αυτό που σήμερα λέγεται χεννά . Είναι δεντρώδης θάμνος, αυτοφυής στη Βόρειο Αφρική και την Ασία, από τα φύλλα του οποίου παράγεται βαφική ουσία, ενώ τα άνθη του είναι ευωδέστατα και από αυτά παραγόταν, κατά πάσα πιθανότητα, το κύπριον μύρον των αρχαίων.

Από άλλους μελετητές αμφισβητείται όμως η ερμηνεία αυτή, με το δικαιολογητικό ότι η χεννά δεν αυτοφυάται άφθονη στην Κύπρο κατά την αρχαιότητα, αλλά σε χώρες άλλες όπως η Περσία, η Νότια Αραβία και οι Ινδίες. Επομένως θεωρούν απίθανο ένα μεγάλο νησί όπως η Κύπρος να πήρε την ονομασία του από ένα φυτό που αυτοφυόταν σε άλλες μακρινές απ' αυτό χώρες. Στην άποψη αυτή δόθηκε η απάντηση ότι με την ονομασία Κύπρος το νησί ήταν αρχικά γνωστό στους λαούς της Δύσης, δηλαδή στους Έλληνες, ενώ στους ανατολικούς λαούς ήταν γνωστό με άλλες ονομασίες συνεπώς, ως κέντρο διαμετακομιστικού εμπορίου μεταξύ Ανατολής και Δύσης, το νησί ήταν εκείνο στο οποίο οι Έλληνες έμποροι έβρισκαν τη χεννά που ερχόταν από την Ανατολή και που τους ήταν γνωστή ως κύπρος.

"Πιθανότατα οι Αχαιοί έβρισκαν τη χεννά στο ωραίο νησί της Κύπρου", γράφει ο Dugand, που σημειώνει επίσης ότι η λέξη κύπρος έχει ως ρίζα της τη σημιτική kupr/Gupr.

Ο Βέλγος G. Dossin, πάλι, θεωρεί πως η ονομασία Κύπρος προέρχεται από τη σουμεριακή λέξη zubar, που σήμαινε χαλκός, ή τη λέξη kubar, που σήμαινε ορείχαλκος, αφού μάλιστα κατά την αρχαιότητα η Κύπρος ήταν γνωστή για την παραγωγή και εμπορία του χαλκού της, που ήταν άφθονος στο νησί.

Ο Κυριάκος Χατζηιωάννου συνδέει επίσης την ονομασία Κύπρος με το χαλκό του νησιού την θεωρεί όμως πιθανώς ετεοκυπριακή λέξη:... Η νήσος, γράφει, ήταν πολύ γνωστή στους φιλοπόλεμους Αχαιούς όχι για τη χεννά της παρά για τον χαλκό της και επομένως αυτοί σαν νήσο του χαλκού θα τη γνώριζαν κι όχι σαν νήσο της χεννάς. Μ' αυτό το μέταλλο ταυτίστηκε η νήσος, το οποίο πιθανότατα στη γλώσσα των Ετεοκυπρίων θα λεγόταν κύπρος ή κάτι τέτοιο και απ' αυτό ονομάστηκε Κύπρος κατά το σχήμα συνεκδοχής, στη νήσο υπάρχει κύπρος = χαλκός, άρα η νήσος είναι Κύπρος...

Μπορούμε, δηλαδή, να θεωρήσουμε ότι εξ' αιτίας του χαλκού, του σημαντικότατου αυτού προϊόντος των σπλάχνων της κυπριακής γης κατά την αρχαιότητα το νησί ονομάστηκε Κύπρος δηλαδή χάλκινη .

Διάφορες άλλες παλαιές ερμηνείες, ότι το νησί πήρε τη ονομασία Κύπρος από μια πόλη που λεγόταν Κύπρος ή απ' την επωνυμία Κύπρις της Αφροδίτης, δεν ευσταθούν, επειδή δεν έχουμε αποδείξεις για ύπαρξη αρχαίας πόλης Κύπρου κι επειδή η Αφροδίτη ονομάστηκε κύπρις από την Κύπρο και όχι αντίστροφα

ΛΙΓΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΡΑΦΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Σχετικά με ένα  λογόγραμμα

Το λογόγραμμα του ΕΣΔΔ 2010 είναι εμπνευσμένο από την αρχαία ιστορία της Κύπρου. Ο σχεδιασμός του λογογράμματος έγινε με τη συλλογική προσπάθεια του Παναγιώτη Νεοφύτου, Αρετής Παπαναστασίου και Πάνου Χρυσάνθη.Η φιγούρα του πτηνού είναι χαρακτηριστική διχρωματικών πήλινων βάζων που κατασκευάζονταν στην Κύπρο κατά την εποχή του σιδήρου (1200-1000 π.Χ.). Το αυθεντικό βάζο από το οποίο προέρχεται το πτηνό φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία:

Η πρώτη γραμμή συμβόλων που αναγράφεται στο λογόγραμμα προέρχεται από την αρχαία Κυπρο-Μινωική γραφή, η οποία χρησιμοποιόταν στην Κύπρο περίπου από το 1500 π.Χ. μέχρι το 300 π.Χ. Η γραφή αυτή είναι παρόμοια με την Γραμμική Α. Η δεύτερη γραμμή συμβόλων είναι αριθμοί στο ακροφωνικό σύστημα, οι οποίοι χρησιμοποιούνταν κατά την πρώτη χιλιετία π.Χ. σε διάφορα μέρη της Ελλάδας.

ΚΥΠΡΟΣ : ΕΚΤΑΦΕΣ ΓΙΑ ΑΝΕΥΡΕΣΗ ΙΣΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΩΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ

ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΕΤΑΓΩΓΙΚΟΥ NORATLAS

 

Χάρτες, μαρτυρίες και άλλα σημαντικά στοιχεία, που αφορούν στην πτώση του μοιραίου μεταγωγικού αεροσκάφους Noratlas της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στις 22 Ιουλίου 1974, ζήτησε η Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοουμένους (ΔΕΑ) από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς (ΓΕΕΦ).

Το Υπουργικό Συμβούλιο έχει αποφασίσει τη διεξαγωγή εκταφών στο στρατιωτικό κοιμητήριο στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας, προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο υπάρχουν οστά στρατιωτών από την Ελλάδα, που βρίσκονταν στο μεταγωγικό αεροσκάφος. Οι εκταφές αποφασίστηκαν, ύστερα από σχετικό αίτημα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Φιλελεύθερος» η ΔΕΑ ζήτησε κατά πόσο υπάρχει κάποιος χάρτης με το ακριβές σημείο, που είχε θαφτεί το αεροπλάνο. Πάντως, αυτόπτες μάρτυρες, οι οποίοι κατά καιρούς μίλησαν δημόσια για τα τραγικά γεγονότα του Ιουλίου του 1974, είχαν πει ότι το αεροπλάνο θάφτηκε στο σημείο, όπου σήμερα βρίσκεται ο μεγάλος σταυρός, στο ύψωμα του στρατιωτικού κοιμητηρίου.

Όπως αποφάσισε το Υπουργικό, τη γενική ευθύνη για την υλοποίηση του έργου θα αναλάβει το υπουργείο Εξωτερικών και επικεφαλής/ συντονιστής έχει οριστεί ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Ανθρωπιστικών Θεμάτων του υπουργείου Εξωτερικών. Για τις ανάγκες της εκσκαφής στον Τύμβο Μακεδονίτισσας το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε το ποσό των 90.000 ευρώ για κάλυψη των εξόδων του συγκεκριμένου έργου.

Η εκταφή στον Τύμβο Μακεδονίτισσας θα πραγματοποιηθεί από ομάδα επιστημονικού προσωπικού των Physicians Human Rights (PHR) σε συνεργασία με Κύπριους αρχαιολόγους. Η ομάδα του επιστημονικού προσωπικού από το εξωτερικό θα αποτελείται από οκτώ άτομα: Τον αρχηγό της αποστολής των PHR (από ΗΠΑ), τρεις ανθρωπολόγους (από Ευρώπη), τέσσερις ξένους ανθρωπολόγους μεταπτυχιακού επιπέδου επί εθελοντικής βάσεως (από Ευρώπη). Θα εργαστούν τέσσερις Κύπριοι αρχαιολόγοι, επί εθελοντικής βάσεως ή με απόσπαση από το μουσείο, για την περίοδο που θα διαρκέσουν οι εργασίες, η μέγιστη διάρκεια της οποίας (συμπεριλαμβανομένης της ολοκλήρωσης των ανθρωπολογικών εξετάσεων) θα είναι 3-4 εβδομάδες.

Παραβιάζοντας σημαντικές αρχές της αεροναυτιλίας προκειμένου να μη γίνουν αντιληπτά από τον εχθρό, 15 Noratlas της ΕΠΑ προσέγγισαν την Κύπρο, μεταφέροντας καταδρομείς για ενίσχυση του αγώνα κατά της τουρκικής εισβολής. Τα 15 αεροπλάνα της πολεμικής αεροπορίας ξεκίνησαν από τη Σούδα της Κρήτης. Κύρια χαρακτηριστικά της επιχείρησης με την επωνυμία «ΝΙΚΗ» (σ.σ. το κάθε αεροπλάνο έφερε την ονομασία ΝΙΚΗ 1, ΝΙΚΗ 2 κ.λπ.), ήταν πτήση στα 500 πόδια (152 μέτρα) πάνω από τη θάλασσα (πολύ χαμηλό ύψος για πτήση τέτοιου αεροπλάνου), με σιγή ασυρμάτου και φώτα πλεύσης σβηστά, προς αποφυγή εντοπισμού από τα ραντάρ του εχθρού. Σε κάθε αεροσκάφος επέβαιναν περίπου 30 καταδρομείς. Τα μόνα βοηθήματα που μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν οι κυβερνήτες ήταν η γυρομαγνητική πυξίδα, το ταχύμετρο, προς διατήρηση σταθερής ταχύτητας, το χρονόμετρο, ώστε να υπολογίζουν το κάθε σημείο στροφής, και το υψόμετρο. Η σιγή ασυρμάτου ήταν επιβεβλημένη, όπως και η πτήση ελάχιστα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Προφανώς, λόγω ασυνεννοησίας, οι Ελληνοκύπριοι πολυβολητές που χειρίζονταν τα αντιαεροπορικά δεν ενημερώθηκαν για την επικείμενη άφιξη της βοήθειας από την Ελλάδα, και όταν αντιλήφθηκαν τα αεροπλάνα ξεκίνησαν να βάλλουν εναντίον τους. Τα δύο πρώτα αεροπλάνα, αν και δέχθηκαν πυρά από τα αντιαεροπορικά της Εθνικής Φρουράς, που βρίσκονταν στην περιοχή του αεροδρομίου, κατάφεραν τελικά να προσγειωθούν. Σκοτώθηκαν, ωστόσο, δύο καταδρομείς και τραυματίστηκαν άλλοι 11. Το μεγαλύτερο πλήγμα το δέχθηκε το «ΝΙΚΗ 4», το οποίο κατέπεσε με αποτέλεσμα να σκοτωθούν οι 29 από τους 30 καταδρομείς που επέβαιναν, καθώς και τα τέσσερα μέλη του πληρώματος.

ΕΘΝΟΣ  .GR

ΛΕΥΚΟΣ ΟΙΚΟΣ : “ Η ΚΥΠΡΟΣ Ο ΝΕΟΤΕΡΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΣ ΕTΑΙΡΟΣ ΜΑΣ “

Ο αμερικανός αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν αναμένεται την Τετάρτη στη Λευκωσία

Ως τον νεότερο στρατηγικό ενεργειακό εταίρο των ΗΠΑ χαρακτήρισε την Κύπρο ο Λευκός Οίκος ενόψει της επίσκεψης του αμερικανού αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν.
Το αεροπλάνο του αμερικανού αντιπροέδρου αναμένεται να προσγειωθεί κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας την Τετάρτη το απόγευμα στην Λάρνακα και αμέσως μετά ο  Μπάιντεν θα χαιρετίσει τον κυπριακό λαό και στην ομιλία του θα εστιάσει στην ισχυρή διμερή εταιρική σχέση μεταξύ των ΗΠΑ και της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Υπενθυμίζεται ότι έχει να επισκεφθεί την Κύπρο αμερικανός αντιπρόεδρος από το 1962 όταν επισκέφθηκε τη Λευκωσία ο τότε αντιπρόεδρος Λίντον Τζόνσον και τότε η κυπριακή κυβέρνηση -κυβέρνηση Μακαρίου- κήρυξε ημιαργία και έβγαλε τους μαθητές να προϋπαντήσουν τον αμερικανό αντιπρόεδρο στους δρόμους.
Στόχος του αντιπροέδρου όπως ανέφερε αξιωματούχος του Λευκού Οίκου -που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του- είναι η επιβεβαίωση της ισχυρής στρατηγικής θέσης που αναπτύσσεται μεταξύ της Κύπρου και των ΗΠΑ ,θέμα που προτάσσεται από τους Αμερικανούς.
Δεύτερο θέμα που θα θέσει ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ είναι η ενέργεια και τρίτο η ουκρανική κρίση και οι κυρώσεις έναντι της Ρωσίας.
Σύμφωνα με τον αξιωματούχο του Λευκού Οίκου «η ανακάλυψη υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ μπορεί να αναδείξει την Κύπρο σε ενεργειακό και οικονομικό ηγέτη της περιοχής».
Η αμερικανική κυβέρνηση δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου που έχουν εντοπιστεί στην ΑΟΖ της Κύπρου και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι για τον εντοπισμό τους συμμετείχαν αμερικανοί κολοσσοί ενέργειας.
Το τέταρτο θέμα θα είναι  η Αμμόχωστος στο οποίο οι Αμερικανοί έχουν ετοιμάσει σύμφωνα με πληροφορίες ένα πρόγραμμα χρηματοδότησης για την ανάπλαση της.
Οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι η επίσκεψη  Μπάιντεν στη Λευκωσία «είναι μέρος της καλλιέργειας και ενίσχυσης της διμερούς εταιρικής σχέσης των δύο χωρών η οποία περιλαμβάνει επίσης συνεργασία για την απομάκρυνση των χημικών όπλων από την Συρία, αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και την μη διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής».
Η κυπριακή κυβέρνηση αντιμετωπίζει με πολύ σοβαρότητα και προσδοκίες την επίσκεψη του  Μπάιντεν στην Κύπρο και προώθησης του κυπριακού προβλήματος. Αν και δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα η επίσκεψη του  Μπάιντεν στα Κατεχόμενα, δεν αποκλείεται αυτή να πραγματοποιηθεί αν και πιστεύεται ότι η Τουρκία και το κατοχικό καθεστώς δεν θα τραβήξουν τον σχοινί απαιτώντας την τοποθέτηση συμβόλων του ψευδοκράτους.
Σύμφωνα με τους Αμερικανούς η αμερικανική κυβέρνηση θα βοηθήσει το ρόλο που διαδραματίζουν τα Ηνωμένα Έθνη ενορχηστρώνοντας την διαδικασία: «Δεν ερχόμαστε να επιβάλλουμε λύσεις ή να πιέσουμε τις δύο πλευρές. Το πως θα είναι η λύση είναι ζήτημα των Κυπρίων και ο αντιπρόεδρος θα προσφέρει συνεχή και άμεση βοήθεια αν οι δύο πλευρές το κρίνουν υποβοηθητικό» δήλωσε συγκεκριμένα ο αξιωματούχος του Λευκού Οίκου.
Τον Μπάιντεν θα υποδεχθεί στο αεροδρόμιο ο υπουργός Εσωτερικών  Γιαννάκης Κασουλίδης. Θα του παραθέσει γεύμα στο Προεδρικό Μέγαρο ο Νίκος Αναστασιάδης και θα έχει συνάντηση στην Αρχιεπισκοπή με τον αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο και ηγέτες άλλων θρησκευτικών δογμάτων.
Ειδική αναφορά κάνει ο Λευκός Οίκος για την συνάντησή του με τον Αρχιεπίσκοπο λέγοντας ότι ο αντιπρόεδρος θεωρεί τον διαθρησκευτικό διάλογο και την συνεργασία μεταξύ των θρησκευτικών ηγετών ως εκείνο το είδος του θετικού παραδείγματος αμοιβαίας εμπιστοσύνης, κατανόησης και σεβασμού που μπορούν να οικοδομηθούν.
Ο Τζο Μπάιντεν αναμένεται να μεταβεί στην αμερικανική πρεσβεία της Λευκωσίας για να τιμήσει το αμερικανό πρέσβη Ρότζερ Ντέιβις και την γραμματέα του Αντουανέτα Βαρνάβα που δολοφονήθηκαν από εξτρεμιστικά ακροδεξιά στοιχεία τον Αύγουστο του 1974 ανάμεσα στην πρώτη και δεύτερη εισβολή του Αττίλα
http://www.tanea.gr

“ ΝΑ ΛΕΙΠΕΙ ΤΟ ΦΟΒΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΠΈΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ “

Να λείπει το φοβικό σύνδρομο απέναντι στην Τουρκία

Posted by strategy on 7 Μαΐου 2014

Ενα από τα τουρκικά δημοσιεύματα για την έκρηξη που σημειώθηκε στις 3 Ιουλίου 1997 στο εργοστάσιο πυρομαχικών της ΜΚΕ στο Kirrikale και αποδόθηκε σε “ελληνικό δάχτυλο”…

Σμύρνη, είναι μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, απόγευμα… Στο τιμόνι είναι μια όμορφη ξανθιά γυναίκα, περί τα τριάντα, που πηγαίνει στο Τσεσμέ. Κάποια στιγμή αισθάνεται ότι το αυτοκίνητο τραβάει ελαφρά προς τα δεξιά. Σταματάει το αυτοκίνητο στα δεξιά του δρόμου και βλέπει ότι έχει λάστιχο. Ενώ σκέφτεται τι θα κάνει στην ερημιά, ένα αυτοκίνητο που πέρασε δίπλα της, σταματάει λίγο πιο μπροστά. Κάνει όπισθεν και κατεβαίνει από το αυτοκίνητο ένας νεαρός, ο οποίος ρωτάει την κοπέλα αν μπορεί να βοηθήσει. Η γυναίκα, με τα σπαστά τουρκικά της, λέει ότι ευχαρίστως θα δεχόταν τη βοήθειά του. Ο νεαρός βγάζει τον τροχό και τον αντικαθιστά με τον εφεδρικό. Όσο γίνεται αυτή η διαδικασία, ο νεαρός συζητά με την κοπέλα. Η ξανθιά είναι Ελληνίδα και εργάζεται στο Ελληνικό Προξενείο της Σμύρνης. Ο δε νεαρός, είναι υποσμηναγός της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας. Όταν τελειώνει η αλλαγή του τροχού, οι δυο νέοι σφίγγουν τα χέρια, ενώ η γυναίκα δίνει στον νεαρό τον αριθμό του τηλεφώνου της. «Αν σας φέρει ο δρόμος, ελάτε να πιούμε έναν καφέ, να σας ευχαριστήσω για τη βοήθειά σας». Είναι σίγουρη ότι στο δρόμο, εντελώς συμπτωματικά… έπιασε ένα μεγάλο ψάρι.
*
Μετά από λίγες μέρες συναντήθηκαν στο Αλσαντζάκ. Πίνοντας τον καφέ τους, περνάει από δίπλα τους ένας νεαρός, λέει «ααα γειά σας», κάνοντας ότι περνούσε από εκεί και εντελώς τυχαία συνάντησε την κοπέλα και τον νεαρό. Όμως αυτή τη φορά δεν ήταν τόσο τυχαία η σύμπτωση…
Ο Σάββας Καλεντερίδης παρουσιάστηκε ως Εμπορικός Ακόλουθος του Ελληνικού Προξενείου, μιλώντας τουρκικά σαν μητρική του γλώσσα. Όμως, το εμπόριο και τα τοιαύτα ήταν παραμύθι, αυτός ήταν ένας κατάσκοπος της Ελληνικής Μυστικής Υπηρεσίας, αξιωματικός με βαθμό αντισυνταγματάρχη. Ο πιλότος μας, που του γυάλισε η ξανθιά, είχε τσιμπήσει το δόλωμα.
*
Άρχισε από τα χαμηλά, πήγε στα πιο σοβαρά, μέχρι που έδειξε τα χρήματα και εγκλώβισε τον πιλότο. Αν έδινε τα επίσημα έγγραφα που ήθελε ο Καλεντερίδης ,θα μπορούσε να κάνει μια μεγάλη ζωή.  Το δέχτηκε. Όμως, υπήρχαν κάποιες αμφιβολίες. Ήταν πράγματι πιλότος; Ήταν αξιωματικός; Μήπως ήταν κάποιος Τούρκος κατάσκοπος που ήθελε να διεισδύσει στην Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών; Με τουριστικό κάλυμμα τον έβαλαν σε ένα κότερο, τον πήγαν σε ένα ελληνικό νησί που είχε αεροπορική βάση. Τον δοκίμασαν. Ναι, ήταν πιλότος, ήταν προδότης.
*
Άρχισε να εργάζεται… Ήλθε σε επαφή με τον σμηναγό, Διευθυντή του Γραφείου Πληροφοριών της Πτέρυγας Μάχης του Τσίγλι. Στη διάρκεια των συζητήσεων άρχισε ρωτάει διάφορα πράγματα τον σμηναγό, ο οποίος, ανυποψίαστος, κελαηδάει σαν αηδόνι. Δίνει τον αριθμό των αεροσκαφών, τις μετασταθμεύσεις αεροσκαφών, ακόμα και τα σχέδια επιχειρήσεων. Ο υποσμηναγός τις πληροφορίες αυτές τις μεταφέρει στον Καλεντερίδη, γεμίζοντας ταυτόχρονα την τσέπη του.
Σε κάποια φάση, ο υποσμηναγός στρατολογεί και έναν μόνιμο υπαξιωματικό του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, εξασφαλίζοντας τους κωδικούς των συχνοτήτων, που είναι ζωτικής σημασίας, τους οποίους τους πούλησε κι αυτούς.
Ο υποσμηναγός σκεφτόταν ότι έκανε μια υπέροχη κατασκοπία. Θεωρούσε ότι όλα πάνε καλά και ότι δεν τον έχει πάρει μυρουδιά κανένας. Στην πραγματικότητα, όμως, η ΜΙΤ τον παρακολουθούσε αδιόρατα.
*
Κι αυτό γιατί ο ίδιος το έπαιζε πλέι μπόι, νόμιζε ότι είναι αστέρας του κινηματογράφου, ενώ ήταν παντρεμένος. Παραμελούσε τη γυναίκα του. Άρχισε να ντύνεται με την τελευταία λέξη της μόδας. Στο σπίτι αργούσε να γυρίσει, ενώ μερικές φορές δεν ερχόταν καθόλου, λέγοντας ότι έχει υπηρεσία. Η γυναίκα του άρχισε να υποψιάζεται. Ενώ η ίδια τα έβγαζε πέρα με το ζόρι, πήρε το λογαριασμό της πιστωτικής κάρτας του άντρα της και είδε ότι εκείνος ξόδευε υπέρογκα ποσά. Τον παρακολούθησε. Διαπίστωσε ότι είχε νοικιάσει σπίτι στην ερωμένη του στο Καρσίγιακα (Κορδελιό). Η απατημένη σύζυγος, αντί να κάνει φασαρία και να ζητήσει διαζύγιο, έκανε κάτι πολύ ωφέλιμο για την πατρίδα. Πήγε στο διοικητή του άντρα της και τα είπε όλα με το νι και με το σίγμα. Μάλιστα ρώτησε τον διοικητή πού βρίσκει τόσα λεφτά ο άντρας της. Τότε μπήκε στη μέση η ΜΙΤ, για να βρει απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα.
*
Και αποδείχτηκε ότι ο προδότης υποσμηναγός, ήταν σε επαφή με τον Καλεντερίδη. Η ΜΙΤ χτύπησε με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Κι αυτό γιατί ο π@στης που λέγεται Σάββας Καλεντερίδης, ευτυχώς που υπάρχει εκεί πάνω ο Θεός, ήταν ένας κατάσκοπος που έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για το δικό του κράτος, ο οποίος, όμως, ήταν άπιαστος, αφού η ΜΙΤ, που τον είχε συνεχώς υπό παρακολούθηση, μέχρι τότε δεν είχε κατορθώσει να βρει κάτι εις βάρος του και να τον στριμώξει.
*
Γνώριζε και μιλούσε τουρκικά και κουρδικά σαν τη μητρική του γλώσσα. Υπήρχαν πολλοί μύθοι γύρω από το πρόσωπό του, όμως θεωρούσαν ότι είναι παιδί οικογένειας που είχε εγκατασταθεί στην Ελλάδα με την Ανταλλαγή των πληθυσμών. Ο Εύξεινος Πόντος ήταν το πεδίο του ιδιαίτερου ενδιαφέροντός του. Επισκεπτόταν συνεχώς την Τραπεζούντα, το Ρίζαιο, το Άρτβιν, την Κερασούντα, τη Σινώπη, παρουσίαζε τον εαυτό του ως Τούρκο με το όνομα Σαβάς Καλεντέρ και έκανε φιλίες με νεαρούς που δεν είχαν κατασταλαγμένη συνείδηση. Πήγε είκοσι νέους από την περιοχή του Πόντου στην Ελλάδα, να σπουδάσουν στα ελληνικά πανεπιστήμια. Γνωρίζουμε ότι εξασφάλισε μηνιαία χρηματοδότηση 500 ευρώ στον καθένα. Ακόμα και ορισμένοι από εκείνους που γράφουν σήμερα βιβλία για τον Πόντο στην Τουρκία, είναι φίλοι του, άτομα που έχουν στρατολογηθεί από τον Καλεντερίδη!
Στην περιοχή του Αιγαίου είχε πολύ μεγάλη δραστηριότητα. Το σπίρτο στις πυρκαγιές που έκαιγαν τα δάση μας, σίγουρα αυτός ήταν που φρόντιζε να ανάβει. Άλλοτε στρατολογούσε ξεναγούς, άλλοτε αρτοποιούς και άλλοτε οικοδόμους. Η ταρίφα ήταν μεταξύ 500 και 700 ευρώ. Χρησιμοποιούσε άτομα που δεν το έβαζε ο νους σου, για παρακολουθήσεις και συλλογή στρατιωτικών πληροφοριών. Το 1997 τινάχτηκε στον αέρια το εργοστάσιο πυρομαχικών στο Κιλίκκαλε.  Η περιοχή ήταν σαν να βομβαρδίστηκε σε πόλεμο, έχασαν τη ζωή τους τρία άτομα. Όλοι ήταν σίγουροι ότι πίσω από αυτήν την ενέργεια κρυβόταν ο Σάββας Καλεντερίδης, όμως δεν βρέθηκε κανέναν στοιχείο που να τον συνδέει με την ενέργεια αυτή, δεν πιάστηκε στα πράσα. Το είπα και πιο πριν, ήταν ένας ικανός π@στης και δεν κατορθώσαμε να τον συλλάβουμε ποτέ.
*
Όμως η υπόθεση του προδότη υποσμηναγού, ήταν η σταγόνα που ξεχύλισε το ποτήρι του Σάββα Καλεντερίδη, που μέχρι τώρα είχε δουλέψει χωρίς να κάνει το παραμικρό λάθος… Έγιναν βιντεοσκοπήσεις, ελήφθησαν καταθέσεις και με μιας συνελήφθησαν ο υποσμηναγός, ο σμηναγός και ο μόνιμος υπαξιωματικός (του ΠΝ).
Ο Καλεντερίδης που αντί για τέσσερα είχε μείνει επτά χρόνια στη Σμύρνη, λόγω των μεγάλων του επιτυχιών, αντιλήφθηκε την κατάσταση και κατάλαβε ότι πλέον είχε αποκαλυφθεί. Έτσι, ξαφνικά εξαφανίστηκε σαν πνεύμα και έφυγε για την Ελλάδα.
*
Πέρασαν οι μήνες και τα χρόνια… Ο Άπο που εκδιώχτηκε από τη Συρία, αφού γύρισε σε διάφορες χώρες, κατέληξε στην Ελλάδα και κρύφτηκε στην πρεσβεία της Ελλάδας στην Κένυα. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Μια ομάδα από εννιά άτομα, από τους οποίους τρεις πιλότοι και ένας στρατιωτικός γιατρός, πακετάρισαν τον Άπο και τον έφεραν στην Τουρκία. Ο διοικητής της ΜΙΤ συνεχάρη, αγκάλιασε τους άνδρες της ομάδας και τους πήγε στο Προεδρικό Μέγαρο. Ο Πρόεδρος Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ τους υποδέχτηκε στο ιστορικό του γραφείο, στο Ροζ Περίπτερο του Ατατούρκ. Τους δώρισε από ένα ρολόι, πίσω από το οποίο γράφει “TC Cumhurbaşkanı S. Demirel – 18.2.1999”. Τότε απευθυνόμενος στην ομάδα είπε: «Δεν βγάζω αναμνηστικές φωτογραφίες μαζί σας, γιατί εκτελέσατε μια άκρως απόρρητη επιχείρηση και πρέπει τα πρόσωπά σας να μείνουν στο σκοτάδι».
*
Όταν έλεγε αυτά ο Πρόεδρός μας, μια άλλη φωτογραφία έκανε το γύρο του κόσμου. Ήταν η φωτογραφία του συνταγματάρχη της Ελληνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών που συνόδευε τον Οτζαλάν και είχε μείνει μόνος στο αεροδρόμιο του Ναϊρόμπι.  Αυτός ήταν ο Καλεντερίδης!
*
Ήταν ο Καλεντερίδης που όσο υπηρετούσε στη Σμύρνη, πήγε αλλεπάλληλες φορές στη Συρία, συναντήθηκε με τον Άπο στην Κοιλάδα Μπεκάα, εξασφαλίζοντας την επαφή της Ελληνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών με το ΡΚΚ…
Ο Άπο τον επιστευόταν πολύ. Υπήρχε ένας ισχυρός δεσμός μεταξύ τους. Γι’ αυτό όταν πετούσε προς Κένυα και όσο κρυβόταν στην Ελληνική Πρεσβεία, ήταν πάντα δίπλα του ο Καλεντερίδης. Όταν ο Άπο πακεταρίστηκε, ο Καλεντερίδης έφαγε τη δεύτερη ήττα του από τη ΜΙΤ. Στη Σμύρνη τσακίστηκε, στην Κένυα έγινε μαντάρα.
*
Ο Άπο φυλακίστηκε στο Ιμραλί. Με βάση τις εκτιμήσεις της Άγκυρας, ήταν ένα κουρασμένο “υλικό”.  Δηλαδή ήταν σε μια κατάσταση που δεν επέτρεπε την εκμετάλλευσή του σε στρατηγικό επίπεδο. Άκουγε μόνο έναν σταθμό της TRT από το ραδιόφωνό του, ήταν αποκομμένος από τον κόσμο, προσπαθούσε να μεταφέρει ορισμένα μηνύματα μέσω των δικηγόρων του στην οργάνωση μια φορά το δίμηνο και αυτό είναι αμφίβολο αν γινόταν.
Ο Οτζαλάν είχε τελειώσει.
*
Ήλθε το ΑΚΡ, ο Άπο αναστήθηκε.
*
Αποκαλύφθηκε η αθλιότητα των συνομιλιών του Όσλο. Η ΜΙΤ, που αγωνίστηκε επί δεκαετίες εναντίον του ΡΚΚ, ΤΏΡΑ κάθισε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με το ΡΚΚ. Αποκαλύφθηκαν τα πρακτικά του Ιμραλί.
Ο Άπο, που αν έβλεπε παλιά τα στελέχη της ΜΙΤ, πνιγόταν σε ένα κουτάλι νερό, τώρα υπερασπιζόταν και ανέβαζε στα ουράνια τον διοικητή της Χακάν Φιντάν. Ο ίδιος ο Άπο έλεγε ότι αυτός απέτρεψε την σύλληψη του Φιντάν από τον εισαγγελέα (λόγω της συμμετοχής του στις συνομιλίες του Όσλο, σ.τ.μ.). Διατεινόταν ότι η οργάνωση του Γκιουλέν έβαλε στο στόχαστρο τη ΜΙΤ και ότι ο ίδιος την υπερασπίστηκε.
Μέχρι που ήλθαν στην επιφάνεια οι ομιλίες του Άπο, ο οποίος λέει ότι αν δεν γίνει σχετική νομοθετική ρύθμιση, όσοι συμμετέχουν στις συνομιλίες για την επίλυση του Κουρδικού, είναι δυνατόν να κατηγορηθούν για προδοσία κατά της πατρίδος.
Τελικά, η ρύθμιση ήλθε και ο ΜΙΤ είναι πλέον εξασφαλισμένη.
*
Τώρα εγώ σκέφτομαι…
Ο Καλεντερίδης τώρα βλέπει αυτά που γίνονται και πικρογελώντας θα λέει «εμείς τόσο προσπαθήσαμε, ενώ ήταν τόσο εύκολο»!

Σημείωση e-Amyna: Άρθρο του Yılmaz Özdil στην εφημερίδα Hürriyet στις 20 Απριλίου 2014 με αφορμή τροπολογία στο νομοσχέδιο της ισλαμικής κυβέρνησης για τις υπερεξουσίες της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών MİT που παρέχει δικαστική ασυλία στα στελέχη που συμμετείχαν στις μυστικές συνομιλίες με το ΡΚΚ στο Όσλο. Οι μυστικές συνομιλίες διέρρευσαν το 2011 από ηχητικό ντοκουμέντο στο διαδίκτυο, το οποίο εμφάνιζε το διοικητή της ΜΙΤ Hakan Fidan και την επιχειρησιακή διευθύντρια Afet Güneş να διεξάγουν διαπραγματεύσεις με τρία στελέχη του PKK (Mustafa Karasu, Sabit Ok και Zübeyr Aydar). Οι συνομιλίες της ηγεσίας της MİT με τα υψηλόβαθμα στελέχη του ΡΚΚ διεξήχθησαν στην πρωτεύουσα της Νορβηγίας μεταξύ Απριλίου και Μαίου 2010 και αφορούσαν τη διακοπή των “τρομοκρατικών” χτυπημάτων και προσπάθειες επίλυσης του Κουρδικού με τη διαμεσολάβηση προσώπου από τρίτη χώρα.  Από το ηχητικό ντοκουμέντο προέκυψε ότι είχαν πραγματοποιηθεί και στο παρελθόν άλλοι τέσσερις γύροι συνομιλιών με την κουρδική οργάνωση επί διοικήσεως Emre Taner.

Στις 3 Ιουλίου 1997 σημειώθηκε μεγάλη έκρηξη στο εργοστάσιο πυρομαχικών της τουρκικής εταιρίας ΜΚΕ στο Kirrikale με αποτέλεσμα το θάνατο τριών και το τραυματισμό δεκάδων. Αν και η έκρηξη καταχωρήθηκε αργότερα ως ατύχημα, τουρκικά δημοσιεύματα κατευθυνόμενα από τη ΜΙΤ ανέφεραν ότι ο Σ.Κ. “βρισκόταν πίσω από την έκρηξη στο εργοστάσιο πυρομαχικών”.

Στις 29 Ιουνίου 1998 έγινε γνωστή η σύλληψη επισμηναγού της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, ο οποίος υπηρετούσε στην Αεροπορική Βάση Çiğli της Σμύρνης και φέρεται να παρέδιδε σε ελληνικά χέρια απόρρητες πληροφορίες, μεταξύ των οποίων επιχειρησιακά σχέδια και κλείδες κρυπτογράφησης των τουρκικών επικοινωνιών. Για την ίδια υπόθεση συνελλήφθησαν άλλοι 5 στρατιωτικοί (δύο εκ των οποίων καταδικάστηκαν), με τη τουρκική πλευρά να κατηγορεί τον Σ.Κ.. Η Άγκυρα προσπάθησε ανεπιτυχώς να στήσει προβοκάτσια στις αρχές Αυγούστου του 1998, εμπλέκοντας το στρατιωτικό ακόλουθο Σ.Β. της Ελληνικής πρεσβείας στην Άγκυρα.

O συνταγματάρχης ε.α. Levent Göktaş ήταν ένας από τους δύο μασκοφόρους στη γνωστή φωτογραφία με τον απαχθέντα Κούρδο ηγέτη Abdullah Öcalan μέσα στο αεροσκάφος Falcon 900. 

Στις 15 Φεβρουαρίου 1999, ο καταζητούμενος Κούρδος ηγέτης Abdullah Öcalan παραδίδεται από τις ισραηλινές και κενυατικές υπηρεσίες σε τουρκικό κλιμάκιο που καταφτάνει στο Ναϊρόμπι της Κένυας με ιδιωτικό αεροσκάφος τύπου Falcon 900. Στο 9μελές πλήρωμα του αεροσκάφους βρισκόταν και ο (συνταγματάρχης ε.α. σήμερα) Levent Göktaş, αλεξιπτωτιστής ελευθέρας πτώσεως και βατραχάνθρωπος, που υπηρέτησε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα στην Μονάδα Έρευνας και Διάσωσης Μάχης (MAK) της Διεύθυνσης Ειδικών Επιχειρήσεων (ÖΚΚ/”Bordo Bereliler”) και μέχρι το 2003 συμμετείχε σε διάφορες επιχειρήσεις στο Αζερμπαϊτζάν, στη Γερμανία και στο Βέλγιο. Στις 7 Ιανουαρίου 2009 του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για συμμετοχή σε ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση (υπόθεση Ergenekon) και λίγες ημέρες αργότερα συνελήφθη και προφυλακίστηκε. Στις 5 Αυγούστου 2013 καταδικάστηκε σε 20 χρόνια και 9 μήνες φυλάκιση. Αφέθηκε ελεύθερος στις 10 Μαρτίου 2014 μαζί με άλλους συγκατηγορούμενούς του μετά την αλλαγή πλεύσης της ισλαμικής κυβέρνησης απέναντι στο κεμαλικό κατεστημένο.

Ακολουθεί το πρωτότυπο κείμενο στην τουρκική:

MİT yasası

İzmir, sıcak bir yaz günü, akşamüstü… 30’lu yaşlarda, sarışın güzel bir kadın, direksiyonda, eski yoldan Çeşme’ye gidiyordu.

Otomobilin hafif sağa çektiğini hissetti, kenara yanaştı, baktı, lastiği inmişti. Hay Allah, ne yapacağım şimdi diye düşünürken, yanından geçen otomobil az ilerde durdu, geri geri geldi, sürücüsü indi, genç bir delikanlıydı, yardım edebilir miyim diye sordu. Kadın, kırık dökük Türkçesiyle konuştu, çok mutlu olurum dedi. Delikanlı stepneyi çıkarıp, lastiği değiştirirken sohbet ettiler. Kadın, Yunan’dı, İzmir Başkonsolosluğu’nda çalışıyordu. Delikanlı ise, pilottu, Türk hava kuvvetlerinde üsteğmendi. İş bitti, el sıkışıp ayrılırlarken, kadın telefon numarasını verdi, uygun olduğunuzda bir teşekkür kahvesi ısmarlamak isterim dedi. Yoldaki tesadüfle… Büyük balık yakaladığının farkındaydı.
*
Bi kaç gün sonra Alsancak’ta buluştular, kahve yudumlarken, yanlarına biri geldi, aa-aaa merhaba dedi, sanki oradan geçiyormuş da tesadüfen görmüş gibi yaptı. Oysa, bu defa, tesadüf olmayan tesadüftü… Savvas Kalenderidis’ti, kendisini Yunan Başkonsolosluğu’nun ticaret ataşesi olarak tanıttı, anadili gibi Türkçe konuşuyordu. Çünkü, ticaret micaret hikâyeydi, Yunan gizli servisinin casusuydu, rütbesi yarbaydı. Sarışın kadına yılışan salak pilotumuz, oltaya takılmıştı.
*
Alttan girdi, üstten çıktı, parayı gösterdi, pilotu angaje etti. İstenen belgeleri Kalenderidis’e aktarırsa, tatlı bir hayat sürebilirdi. Kabul etti. Küçük bi pürüz vardı… Gerçekten pilot muydu? Subay mıydı? Ya Yunan istihbaratına sızmak isteyen Türk casusuysa? Turist ayağıyla, bindirdiler yata, adı lazım değil, hava üssü bulunan Yunan adasına götürdüler. Test ettiler. Pilottu, subaydı, haindi.
*
Başladı çalışmaya… Çiğli ana jet üssünde görevli istihbarat yüzbaşı’sıyla temasa geçti. Yüzbaşı’ya sohbet dümeniyle sorular soruyor, şüphelenmeyen yüzbaşı bülbül gibi ötüyor, uçak sayıları, intikaller, hatta harekât planlarını anlatıyor, üsteğmen de bu bilgileri Kalenderidis’e aktarıp, cebini dolduruyordu. Bilahare, bir deniz astsubayını bağladı, hayati önem taşıyan telsiz frekans kodlarına ulaştı, bunları da sattı. Şahane casusluk yaptığını, kimsenin ruhunun bile duymadığını düşünüyordu. Aslında… MİT tarafından ruh gibi takip ediliyordu.
*
Çünkü, kendini playboy zanneden, film yıldızı zanneden hain üsteğmen, evliydi. Eşini ihmal ediyordu. Giyimine kuşamına bir başka önem verir olmuştu. Eve sık sık geç geliyor, bazen nöbet filan diyerek, gelmiyordu. Eşi şüpheleniyordu. Kendileri geçim sıkıntısı çekerken, kocasının kredi kartında maaşlarından fazla harcamalar olduğunu görmüştü. Takip etti. Sevgilisi olduğunu, Karşıyaka’da sevgilisine ev tuttuğunu tespit etti. Aldatılan kadın, kavga çıkarıp boşanmak yerine, memleket adına çok faydalı bir davranışta bulundu, gitti kocasının komutanına, tek tek anlattı, bu adam bu parayı nerden buluyor diye sordu. MİT… Bu sorunun cevabını bulmak için devreye girdi.
*
Ve, görüldü ki, hain üsteğmen, Savvas Kalenderidis’le temas halindeydi. MİT, bir taşla iki kuş vurmuştu… Çünkü, bu Savvas Kalenderidis denilen puşt, yukarda Allah var, kendi devleti adına işini çok iyi yapan, ele avuca sığmayan, MİT’in devamlı takibi altında olan, bir türlü kıstırılamayan casustu.
*
Anadili gibi Türkçe ve Kürtçe biliyordu. Hakkında bazı efsaneler var ama, Anadolu’dan mübadeleyle Yunanistan’a göçmüş bir ailenin çocuğu olduğu tahmin ediliyordu. Karadeniz özel ilgi alanıydı. Trabzon, Rize, Artvin, Giresun, Sinop, devamlı oralara seyahat eder, kendisini Türk vatandaşıymış gibi, Savaş Kalender adıyla tanıtır, kafası karışık gençlerle arkadaşlık kurardı. Karadeniz’den 20 genci,Yunanistan’a üniversite okumaya götürdüğünü, her ay 500 Euro maaş almalarını sağladığını biliyoruz mesela… Bugün Türkiye’de Pontus’la alakalı kitap yazanların bazıları, bizzat bu Kalenderidis’in bağladığı arkadaşlardır! Ege’de de olağanüstü çalışıyordu. Orman yangınlarındaki kibriti, elbette o çaktırıyordu. Bazen tur rehberlerini, bazen fırıncıları, bazen inşaat işçilerini satın alıyordu. Tarifesi, 500 ila 700 Euro arasındaydı. Göze batmayan sıradan vatandaşları, askeri takiplerde kullanıyordu. 1997’de Kırıkkale’de mühimmat fabrikası havaya uçtu, ortalık savaş alanına döndü, üç kişi hayatını kaybetti, bu patlamanın arkasında Kalenderidis’in olduğundan herkes adı gibi emindi, ancak, somut veri bulunamadı, suçüstü yapılamadı, dedim ya, yetenekli puşttu, yakalanamamıştı.
*
Hain üsteğmen meselesi, hiç hata yapmadan çalışan Kalenderidis’in bardağı taşıran damlasıydı… Görüntülendi, belgelendi, itiraflar alındı, üsteğmen, yüzbaşı ve astsubay şak diye tutuklandı. Normalde 4 sene görev yapması gerekirken, büyük başarısı nedeniyle 7 senedir İzmir’de bulunan Kalenderidis, vaziyeti kavramış, deşifre olduğunu anlamıştı. Aniden buhar oldu, Yunanistan’a kaçtı.
*
Gel zaman git zaman… Suriye’den kovulan Apo, döndü dolaştı, Yunanistan’ın kucağında kaldı, Kenya’daki Yunan Elçiliği’ne saklandı. Sonrası malum, üçü pilot, biri askeri tabip, beşi MİT görevlisi, 9 kişilik ekibimiz Kenya’ya uçtu, Öcalan’ı paketledi, memlekete getirdi.
MİT Müsteşarı, ekibimizi kucakladı, kutladı, Çankaya Köşkü’ne götürdü. Cumhurbaşkanı Demirel, kahramanlarımızı, Atatürk’ün Köşk’teki tarihi makam odasında karşıladı. Arkalarına “TC Cumhurbaşkanı S. Demirel – 18.2.1999” yazısı kazınmış, som altından, kol saatleri hediye etti. Ve, o tarihi konuşmayı yaptı: “Sizlerle hatıra fotoğrafı çektiremiyorum, sizler çok gizli bir görevi başarıyla ifa ettiniz, şartlar, bundan sonra da gizliliğin korunmasını gerektiriyor, sizleri bir fotoğraf karesinde buluşturmanın sakıncalı olduğunu düşünüyorum…”
*
Cumhurbaşkanımız bunları söylerken… Bir başka fotoğraf karesi, dünya ajansları tarafından servis ediliyordu. Öcalan’a eşlik eden ve Nairobi Havalimanı’nda sap gibi ortada kalan Yunan Gizli Servisi albayının fotoğrafıydı. Kalenderidis’ti o!
*
İzmir’de görev yaparken, defalarca Suriye’ye giden, Bekaa Vadisi’nde Apo’yla görüşen, Yunan Gizli Servisi’yle PKK’nın kontağını sağlayan kişi, Kalenderidis’ti… Apo, ona çok güveniyordu. Aralarında sağlam bir bağ oluşmuştu. O nedenle, Yunanistan’dan Kenya’ya uçarken ve Kenya’da elçilikte saklanırken, yanında sürekli Kalenderidis vardı. Apo paketlendiğinde… Kalenderidis, MİT’e karşı ikinci yenilgisini almış oluyordu. İzmir’de enselenmiş, Kenya’da madara olmuştu.
*
Apo, İmralı’ya konuldu. Ankara’daki değerlendirmeye göre, yorgun malzeme’ydi. Yani, kendisinden artık stratejik olarak faydalanamaz haldeydi. Çünkü, tek kanallı radyodan sadece TRT dinliyordu, dünyadan haberi yoktu, iki ayda bir avukatlarıyla bazı haberler göndermek istiyor, adrese ulaşmıyor, ulaşsa da örgütten dinleyen olmuyordu. Öcalan bitmişti.
*
AKP geldi. Apo dirildi.
*
Oslo rezaleti ortaya çıktı. Ömrünü pkk’yla mücadeleye veren MİT, pkk’yla müzakereye oturtulmuştu. İmralı tutanakları ortaya çıktı.
Eskiden MİT’çileri görse bi kaşık suda boğacak olan Apo, MİT Müsteşarı Hakan Fidan’ı yere göğe sığdıramıyor, MİT Müsteşarı’nın tutuklanmasını bizzat kendisinin önlediğini söylüyordu. Cemaatin MİT’i hedef aldığını, kendisinin MİT’i savunduğunu anlatıyordu.
Bilahare… Apo’nun ses kayıtları çıktı. Yasal düzenlemenin şart olduğunu, aksi takdirde, açılım görüşmelerini yapanların vatana ihanetle yargılanacağını söylüyor, akıl öğretiyordu. Şırrak… Yasal düzenleme yapıldı, müzakerelere devam edebilmesi için MİT’i koruma altına alan yasa çıkarıldı.
*
E düşünüyorum da…
Kalenderidis bu olan bitenleri seyredip, acı acı gülüyordur mutlaka, ulan diyordur, kelle koltukta amma uğraşmıştık, halbuki ne kadar kolaymış!

http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/26258020.asp