ΝΕΟΣ ΕΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ “ ΠΟΛΕΜΟΣ “

 

 

Για τα «μάτια» του ΔΝΤ ξέσπασε η νέα κόντρα του Μαξίμου με το Βερολίνο. Διαβάστε στο ρεπορτάζ του NEWS 247 τι κρύβεται πίσω από τη σύγκρουση της κυβέρνησης με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε

Αντώνης Αντζολέτος

Δεκέμβριος 09 2015 08:48

Μετά το δημοσίευμα της Die Welt το κλίμα μεταξύ Αθήνας και Βερολίνου δεν ήταν καλό και στο Μέγαρο Μαξίμου είχε ήδη προκληθεί αναστάτωση περιμένοντας το επόμενο «χτύπημα» από τη Γερμανική πλευρά.

Μπορεί η ανακοίνωση της Γερμανικής Πρεσβείας να έβγαλε αρχικά την ελληνική πλευρά από τη δύσκολη θέση, όμως η πρώτη απάντηση που έδωσε το Μέγαρο Μαξίμου «φωτογράφιζε» τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών κάνοντας λόγο για «αμετανόητους και εμμονικούς εχθρούς της Ελλάδας»

Κατά πολλά κυβερνητικά στελέχη οι «μάσκες» έπεσαν μετά τη νέα επίθεση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο περιθώριο του Ecofin με τη νέα κόντρα να θυμίζει το πρώτο επτάμηνο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και να έχει «άρωμα» καλοκαιριού.

Οι χθεσινές αναφορές του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών σήμαναν συναγερμό στην Ηρώδου Αττικού και μετά από μια μίνι σύσκεψη αποφασίστηκε η κυβέρνηση να βγει μπροστά με την επιθετική δήλωση της κυβερνητικής εκπροσώπου Όλγας Γεροβασίλη.

Αυτό που τονίζουν κορυφαίες κυβερνητικές πηγές στο NEWS 247 είναι πως η ελληνική πλευρά ουδέποτε ζήτησε επίσημα να φύγει το ΔΝΤ από το πρόγραμμα. «Το ίδιο ας αποφασίσει τι θέλει να κάνει», επεσήμαναν χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας πως «μπορούμε να τα βρούμε κάπου στη μέση από τη στιγμή που δεν έχει βάλει λεφτά».

Το ΔΝΤ έχει ρόλο τεχνικού συμβούλου σε αυτή τη φάση δήλωναν με νόημα άλλες πηγές.

Κυβερνητικά στελέχη δεν απέκλειαν το ενδεχόμενο ο «πόλεμος» που έχει ξεσπάσει να είναι αποτέλεσμα κάποια εσωτερικής κόντρας, με το Σόιμπλε να επιθυμεί να στείλει τα δικά του μηνύματα.

Σε κάθε περίπτωση αυτό που τονίζει η ελληνική πλευρά είναι πως η συνεννόηση είναι θεμιτή, απλώς «δεν μπορεί να ζητούν πράγματα που δεν μπορούμε να κάνουμε».

Στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν εκφράσει επανειλημμένα τη δυσαρέσκεια τους για τις σκληρές μεταρρυθμίσεις που ζητά το ΔΝΤ και έχουν ξεκινήσει ήδη μια βολιδοσκόπηση για την επόμενη ημέρα. Κανείς δεν αρνείται πως το «καλό σενάριο» θα ήταν να απαλλαγεί από την παρουσία του από τη στιγμή που είναι ο θεσμός, που σύμφωνα με πληροφορίες και αυτή την ώρα, βάζει τα μεγαλύτερα εμπόδια στην επίλυση μεγάλων θεμάτων όπως το ασφαλιστικό.

Σε αυτό το πλαίσιο δεν είναι καθόλου τυχαία η χθεσινή αναφορά της Όλγας Γεροβασίλη πως «η Ευρώπη οφείλει και μπορεί να λύσει τα προβλήματα που την αφορούν μόνη της».

Οι αναφορές του Βόλφαγκανγκ Σόιμπλε ήρθαν για άλλη μια φορά να ρίξουν «λάδι στη φωτιά» και να προκαλέσουν νέους τριγμούς στις σχέσεις με το Βερολίνο την ώρα που το ζητούμενο είναι να κλείσει το δεύτερο πακέτο των προαπαιτουμένων με δύσκολα μέτρα.

Αυτός είναι και ο λόγος που πολλά κυβερνητικά στελέχη εμφανίζονται καχύποπτα υπενθυμίζοντας πως και άλλες φορές στο «παρά πέντε» μιας κρίσιμης διαπραγμάτευσης ο Γερμανός αξιωματούχος επέλεγε με μια δήλωσή του να δυναμιτίζει το κλίμα και να βάζει στο τραπέζι ακόμα και το grexit. Αυτή την συζήτηση, περί εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη, προσπαθεί να επαναφέρει, σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο Βόλφαγκανγκ Σόιμπλε βάζοντας νέα εμπόδια στην διαπραγμάτευση.

http://news247.gr/

ΑΠΟΚΤΗΣΑΜΕ ΓΕΡΜΑΝΙΔΑ ΥΠΕΡΥΠΟΥΡΓΟ ;

 

«Πόσο συνηθισμένο είναι μια υφυπουργός Εξωτερικών να συναντά πρωθυπουργό και αρχηγό κόμματος και υψηλόβαθμες αντιπροσωπίες κομμάτων; Ελάχιστα, θα απαντούσε κάποιος με αφέλεια. Ο… υποψιασμένος όμως στου Μνημονίου τους καιρούς πολίτης θα ρωτούσε από ποια χώρα θα προερχόταν η υφυπουργός. Στην Ελλάδα του Μνημονίου, λοιπόν, η Γερμανίδα υφυπουργός Εξωτερικών Εμιλι Χάμπερ, ως συντονίστρια της Ελληνογερμανικης Εταιρικής Σχέσης, όπως βαπτίστηκε «κομψά», είδε τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο και αντιπροσωπία της ΔΗΜ.ΑΡ., για να τους εξηγήσει πώς θα «καπελώσει» και θα παρακάμψει σχεδόν ολόκληρο το υπουργικό συμβούλιο.

Με την υφυπουργό Εξωτερικών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Εμιλι Χάμπερ συναντήθηκε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, στα κεντρικά γραφεία του Κινήματος, στην Ιπποκράτους. Παρών στη συνάντηση, η οποία είχε ολοκληρωθεί χωρίς να ακολουθήσουν δηλώσεις, ήταν και ο Φίλιππος Σαχινίδης. Από τη ΔΗΜ.ΑΡ. η Γερμανίδα υφυπουργός είχε δει τον υπεύθυνο Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής Γεράσιμο Γεωργάτο, τον υπεύθυνο Πολιτικού Σχεδιασμού Σάκη Παπαθανασίου και τον Οργανωτικό υπεύθυνο Χρήστο Μαυροκεφαλίδη.

Μάλιστα, για να έχει πλήρη εικόνα της επικυριαρχίας της, συναντήθηκε και με τον σύμβουλο του κ. Σαμαρά Σταύρο Παπασταύρου, ο οποίος, ως …ισότιμός της, ανέλαβε να της δώσει τον «φάκελο» με τις εκκρεμότητες που πρέπει να προχωρήσουν. Οπως διαπιστώθηκε, το γερμανικό ενδιαφέρον εστιάζεται σε τουλάχιστον 10 τομείς της παραγωγής και της εκπαίδευσης . Οι Γερμανοί μπάστακες θα «εποπτεύουν», όπως συμφωνήθηκε μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων και της εντεταλμένης της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ, με πρόσχημα την επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων και την προώθηση αναπτυξιακών προγραμμάτων για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.

Μετά την αρχική συμφωνία, η κυρία Χάρπερ είχε συνάντηση με τον σύμβουλο του πρωθυπουργού, τον επικεφαλής της ελληνικής ομάδας Σταύρο Παπασταύρου, και ερήμην ή με τη ανοχή των αρμόδιων υπουργών αποφασίστηκε ότι η ελληνογερμανική συνεργασία θα καλύψει τους εξής τομείς:

- Αναμόρφωση του συστήματος υγείας,

- δημιουργία της Τράπεζας Ανάπτυξης,

- συνέργειες σε ζητήματα μετανάστευσης, ασύλου και ασφάλειας συνόρων,

- ανταλλαγή τεχνογνωσίας σε θέματα τουρισμού,

- προγράμματα έρευνας και τεχνολογίας,

- συνεργασία στην αναμόρφωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης,

- ανταλλαγή τεχνογνωσίας σε εργασιακά θέματα,

- προώθηση διμερών προγραμμάτων επισκέψεων,

- συνεργασία στον τομέα της παιδείας, κατάρτισης και πιστοποίησης επαγγελματικών προσόντων,

- προώθηση προγραμμάτων σχετικών με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.»

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Δημοκρατία»

Πηγή: epikaira.gr

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΡΑΤΟΥΝ ΧΑΜΗΛΟΥΣ ΤΟΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΣΜΟΥΣ

 

 

Η εικόνα του προπηλακισμού του Γερμανού προξένου στη Θεσσαλονίκη, είναι από τα πρώτα θέματα στον ξένο Τύπο, και ασφαλώς δεν είναι κάτι τιμητικό για την εικόνα της χώρας. Η εμπλοκή στα απαράδεκτα επεισόδια προήλθε όμως από την δήλωση, τουλάχιστον άστοχη για πεπειραμένο πολιτικό -όπως ο Γερμανός υφυπουργός κ. Χανς Φούτελ-, ότι την δουλειά 1.000 Γερμανών την κάνουν 3.000 Έλληνες.
Αυτό θεωρήθηκε ως έμμεση σύσταση ή υπόδειξη, ότι τα 2/3 των Ελλήνων υπαλλήλων του ευρύτερου δημοσίου τομέα, δεν χρειάζονται. Αυτό είναι εν συνόψει το ιστορικό, προκύπτουν όμως θέματα άξια προσοχής.
Κατ’ αρχήν -όπως έγραψε η Voria.gr- «χαμηλούς τόνους κράτησε ο γερμανικός Τύπος», αλλά και η γερμανική κυβέρνηση. Αυτό τι σημαίνει άραγε; Ότι ο προπηλακισμός του εκπροσώπου του γερμανικού κράτους είναι γεγονός αμελητέο για την γερμανική κοινωνία; Αν προπηλακιζόταν ο Έλληνας πρόξενος στη Σμύρνη, η στάση η δική μας ποια θα ήταν; Όμοια μ’ αυτήν των Γερμανών ή θα χαρακτηρίζαμε τους δράστες ως πρωτόγονους Ασιάτες;
Τι είναι αυτό επομένως, που έκανε τους Γερμανούς να κρατήσουν χαμηλούς τόνους; Θεωρώ ότι είναι δύο οι επικρατέστερες εκδοχές. Πρώτον, ότι αντιλαμβάνονται πως το αντιγερμανικό κλίμα δεν εμφανίζεται μόνον στην Ελλάδα, αλλά γενικεύεται σε όλες τις χώρες που αντιμετωπίζουν άμεσα την οικονομική κρίση. Άλλωστε, η κ. Μέρκελ έχει ιδία γνώση αυτού του κλίματος, και με την τελευταία επίσκεψή της στην ιβηρική χερσόνησο. Αν έριχνε λάδι στη φωτιά, το κλίμα θα χειροτέρευε με άγνωστες συνέπειες.
Η δεύτερη εκδοχή είναι, ότι αν αντιδρούσε η Γερμανία ως προσβεβλημένη χώρα -που είναι στην πραγματικότητα- θα έπρεπε να αντιδράσει και ανάλογα. Να απαιτήσει δηλαδή κυρώσεις, με αποτέλεσμα οι σχέσεις των δύο χωρών να οξυνθούν, προς ζημία και της ιδίας. Προτίμησε ίσως να θεωρήσει ότι ψιχαλίζει ενώ την «έφτυσαν». Γι’ αυτό και ενδεχομένως ο ίδιος ο Γερμανός πρόξενος υποβάθμισε το επεισόδιο, αποκρύπτοντας την πραγματικότητα, που όμως δεν απέκρυψαν οι εικόνες της κάμερας.
Θα ήταν ασύγγνωστη επιπολαιότητα, αν θεωρούσε κάποιος ότι ο προπηλακισμός θα λησμονηθεί από τον γερμανικό λαό. Δεν είναι λαός που συγχωρεί τις προσβολές.
Θετικό είναι πάντως, ότι για να διασκεδασθούν οι δυσμενείς εντυπώσεις ο γερμανικός Τύπος αναγνωρίζει πως υπήρξε λανθασμένος χειρισμός από κ. Φούχτελ, ο οποίος έδωσε το ερέθισμα:
«Οι Έλληνες έριξαν καφέ στον Γερμανό πρόξενο», αναφέρει η Berliner Zeitung. Σύμφωνα με την εφημερίδα «πολλοί Έλληνες είναι θυμωμένοι με τη γερμανική κυβέρνηση και έπειτα από μια υποτιμητική δήλωση του Χανς Γιοάχιμ Φούχτελ, συγκεντρωμένοι στη Θεσσαλονίκη έριξαν καφέ στον πρόξενο της Γερμανίας και φώναζαν ναζιστικά συνθήματα»
Και ο ίδιος ο κ. Φούχτελ δήλωσε ότι παρερμηνεύθηκαν οι δηλώσεις του. Ότι δεν εννοούσε απολύσεις πλεοναζόντων υπαλλήλων, αλλά καλύτερη οργάνωση. Σ’ αυτό φυσικά, ούτε εμείς διαφωνούμε.
Πέραν όμως αυτών, υπάρχει το γεγονός ότι η συγκέντρωση ήταν προγραμματισμένη, πριν από τις δηλώσεις του κ. Φούχτελ. Μάλιστα είχαν προσκληθεί από κομματικό φορέα να συμμετάσχουν οι εργαζόμενοι για να εμποδίσουν την πραγματοποίηση ενός αυτοδιοικητικού συνεδρίου, που μόνον όφελος μπορεί να προσφέρει στους δήμους και τις περιφέρειες.
Οι δε εργαζόμενοι και οι συμπαραστάτες, που πάντα εμφανίζονται -μήπως και οι εργαζόμενοι είναι λίγοι- συμπεριφέρθηκαν με ανοίκειο όπως πάντα τρόπο, αφού έχουν την προστασία κομμάτων, για οποιαδήποτε έκνομη ενέργεια.
Δεν κατηγορώ αυτούς που δεν συμπεριφέρονται ως πολίτες, αλλά αυτούς που τους υποκινούν για να υπηρετηθούν μικροκομματικοί σκοποί, οδηγώντας τη χώρα σε τριτοκοσμική πορεία. Και αυτό δεν έχει να κάνει ούτε με μνημόνια ούτε με δάνεια. Έχει να κάνει με έλλειψη ήθους και σεβασμού στη δημοκρατία.


http://eleftheriskepsii.blogspot.gr

THN EΠΕΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ

 

Οι διαδηλωτές έχουν συγκεντρωθεί από το πρωί στο σημείο, ενώ εισέβαλαν στο περίπτερο 8, όπου διεξάγεται η τρίτη ελληνογερμανική συνέλευση των δημάρχων, με σκοπό τη διακοπή της.
Επίσης, άλλοι εργαζόμενοι προσπαθούν να ανοίξουν και δεύτερη είσοδο, χτυπώντας τα.........
κατεβασμένα ρολά.
Νωρίτερα, εξοργισμένοι διαδηλωτές προπηλάκισαν τον Γερμανό πρόξενο, ενώ τον φυγάδευσαν τα ΜΑΤ και τελικά μπήκε στο περίπτερο του συνεδρίου, από άλλη είσοδο. Παράλληλα, επιτέθηκαν με μπουκάλια κατά της γερμανικής αντιπροσωπείας.
Στη συνέλευση συμμετέχει και ο Γερμανός υφυπουργός Εργασίας, Χανς Γιόακιμ Φούχτελ, ο οποίος προκάλεσε χθες λέγοντας ότι: «Κάθε Γερμανός δουλεύει όσο τρεις Έλληνες στην τοπική αυτοδιοίκηση».
Οι εργαζόμενοι στην τοπική αυτοδιοίκηση αντιδρούν για τη διαθεσιμότητα. «Οι κινητοποιήσεις θα συνεχιστούν, ώστε να μην περάσουν τα μέτρα», δήλωσε ο πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ Θέμης Μπαλασόπουλος, ο οποίος είναι παρών στη συγκέντρωση.

kafeneio

EΛΛΑΔΑ–ΓΕΡΜΑΝΙΑ : ΠΟΙΟΣ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ( 1 ) Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΤΟ 1953

 

του Ερίκ Τουσέν*

Από το 2010, στις ισχυρότερες χώρες της ζώνης του ευρώ, οι περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες, με την υποστήριξη και των μεγάλων μέσων μαζικής ενημέρωσης, εκθειάζουν με πρωτοσέλιδα των εφημερίδων (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία) την δήθεν γενναιοδωρία τους προς τον ελληνικό λαό και τις άλλες ευάλωτες χώρες στη ζώνη του ευρώ.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, αποκαλούν  «σχέδιο διάσωσης» μια σειρά μέτρων που βουλιάζουν ακόμη περισσότερο τις οικονομίες των χωρών που τα δέχονται και τις οδηγούν σε  μια άνευ προηγουμένου κοινωνική οπισθοδρόμηση, επιστρέφοντας 65 χρόνια πριν.

Το σχέδιο μείωσης του χρέους της Ελλάδος  που υιοθετήθηκε το............

Μάρτιο 2012 και που προβλέπει τη μείωση των οφειλών της Ελλάδας στις ιδιωτικές τράπεζες κατά 50%, ήταν μια απάτη (1) αφού αυτές οι απαιτήσεις είχαν ήδη χάσει το 65 με 75% της αξίας τους στη δευτερογενή αγορά. Η μείωση των χρεών των ιδιωτικών τραπεζών αντισταθμίστηκε με την αύξηση του δημόσιου χρέους στα χέρια της Τρόικας και οδηγεί σε νέα μέτρα πρωτοφανούς βαρβαρότητας και αδικίας.

Αυτή η συμφωνία μείωσης του χρέους, που στόχο έχει να αλυσοδέσει τον ελληνικό λαό σε μόνιμη λιτότητα, αποτελεί προσβολή και απειλή για όλους τους λαούς της Ευρώπης και αλλού.

Σύμφωνα με τις υπηρεσίες μελετών του ΔΝΤ, το 2013, το ελληνικό δημόσιο χρέος θα αντιπροσωπεύσει το 164% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, που σημαίνει ότι η μείωση που ανακοινώθηκε το Μάρτιο του 2012 δεν θα οδηγήσει σε πραγματική ανακούφιση του βάρους που ταλανίζει τον ελληνικό λαό.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, ο Αλέξης Τσίπρας σε επίσκεψη του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 27 Σεπτεμβρίου 2012 τόνισε την ανάγκη για μια πραγματική πρωτοβουλία για τη μείωση του ελληνικού χρέους και αναφέρθηκε στην ακύρωση ενός μεγάλου μέρους του γερμανικού χρέους στο πλαίσιο της συμφωνίας του Λονδίνου του Φεβρουαρίου 1953.

Ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτή τη συμφωνία.

Η συμφωνία του Λονδίνου του 1953 για το γερμανικό χρέος

Η ριζική μείωση του χρέους της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΟΔΓ) και η ταχεία ανοικοδόμηση της μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έγιναν δυνατόν, χάρη στην πολιτική βούληση των πιστωτών της, ήτοι των Ηνωμένων Πολιτειών και των βασικών δυτικών συμμάχων τους (Βρετανία, Γαλλία).

Τον Οκτώβριο του 1950, οι τρεις σύμμαχοι διατύπωσαν ένα σχέδιο στο οποίο η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση αναγνωρίζει την ύπαρξη των χρεών στις περιόδους πριν και μετά τον πόλεμο.

Οι σύμμαχοι σε κοινή δήλωση που επισύναψαν, ανέφεραν ότι «οι τρεις χώρες συμφώνησαν σε  έναν κατάλληλο διακανονισμό των απαιτήσεων προς τη Γερμανία, ούτως ώστε να μην αποσταθεροποιηθεί η χρηματοοικονομική κατάσταση της οικονομίας της μέσω ανεπιθύμητων συνεπειών ούτε να επηρεαστούν υπερβολικά τα πιθανά αποθέματα συναλλάγματος. 

Οι τρεις χώρες ήταν πεπεισμένες ότι η γερμανική Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση συμμερίζεται τη θέση τους και η αποκατάσταση της γερμανικής πίστωσης υπόκειται σε κατάλληλη διευθέτηση του γερμανικού χρέους που εξασφάλιζε σε όλους τους συμμετέχοντες μια δίκαιη διαπραγμάτευση, λαμβάνοντας υπόψη τα οικονομικά προβλήματα της Γερμανίας» (2).

Το διεκδικούμενο χρέος της Γερμανίας πριν από τον πόλεμο ανερχόταν σε 22,6 δισεκατομμύρια μάρκα με εκτοκισμό. Το χρέος μετά τον πόλεμο εκτιμήθηκε σε 16,2 δισ. μάρκα.

Στη διάρκεια της συμφωνίας του Λονδίνου στις 27 Φεβρουαρίου 1953 (3) τα ποσά μειώθηκαν σε 7,500 δισ. μάρκα για την πρώτη περίοδο και σε 7 δισ. μάρκα για τη δεύτερη (4). Σε ποσοστό, αυτό αντιπροσωπεύει μείωση κατά 62,6%.

Επιπλέον, η συμφωνία προέβλεπε τη δυνατότητα αναστολής των πληρωμών για να επαναδιαπραγματευθούν οι όροι, αν συνέβαινε μια ουσιαστική αλλαγή που περιόριζε τη διαθεσιμότητα των πόρων (5).

Για να διασφαλιστεί ότι η οικονομία της Δυτικής Γερμανίας έμπαινε πραγματικά σε επανεκκίνηση ώστε να αποτελεί ένα κεντρικό και σταθερό στοιχείο στο ατλαντικό μπλοκ ενώπιο του ανατολικού μπλοκ, οι Σύμμαχοι πιστωτές έκαναν πολύ σημαντικές παραχωρήσεις προς τις χρεωκοπημένες γερμανικές αρχές και εταιρείες που υπερβαίνουν κατά πολύ μια απλή μείωση του χρέους.

Ξεκίνησαν με την αρχή ότι η Γερμανία θα έπρεπε να ήταν σε θέση να αποπληρώσει, διατηρώντας παράλληλα ένα υψηλό επίπεδο ανάπτυξης και βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης του πληθυσμού. Αποπληρωμή χωρίς να φτωχαίνει.

Για το σκοπό αυτό, οι πιστωτές δέχτηκαν:

1. ότι η Γερμανία θα πλήρωνε είτε στο εθνικό της νόμισμα, το μάρκο, είτε σε σκληρό νόμισμα (δολάρια, ελβετικά φράγκα, λίρες...). 

2. ενώ στις αρχές του 1950, η χώρα εξακολουθούσε να έχει αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο (η αξία των εισαγωγών ξεπερνούσε εκείνη των εξαγωγών), οι πιστώτριες δυνάμεις  δέχτηκαν ότι η Γερμανία θα μπορούσε να μειώσει τις εισαγωγές της και να παράγει δικά της προϊόντα, αντί να τα εισάγει. Συνεπώς,  επιτρέποντας στη Γερμανία να αντικαταστήσει τις εισαγωγές αγαθών με δική της παραγωγή, οι πιστωτές συμφωνούσαν να μειώσουν τις εξαγωγές τους προς αυτή. Με το 41% των γερμανικών εισαγωγών από τη Βρετανία, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες για την περίοδο 1950-51 και με το μερίδιο των άλλων πιστωτριών χωρών που συμμετείχαν στη διάσκεψη (Βέλγιο, Ολλανδία, Σουηδία και Ελβετία), το σύνολο ανήλθε στο  66%.

3. Τρίτον, οι πιστωτές επέτρεψαν στη Γερμανία να πωλεί τα προϊόντα της στο εξωτερικό, για να επιτύχει ένα θετικό εμπορικό ισοζύγιο.

Αυτά τα στοιχεία συγκεντρώνονται στην δήλωση που αναφέρθηκε παραπάνω:

«Η ικανότητα της Γερμανίας να πληρώσει τις δημόσιες και ιδιωτικές οφειλές της, δεν σημαίνει μόνο την ικανότητα να πραγματοποιεί τακτικές πληρωμές σε γερμανικά μάρκα χωρίς πληθωριστικές συνέπειες, αλλά επίσης ότι η οικονομία της χώρας μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, με βάση το παρόν ισοζυγίου πληρωμών της.

Ο υπολογισμός της ικανότητας αποπληρωμής της Γερμανίας απαιτεί να αντιμετωπιστούν μερικά προβλήματα όπως:

1. η μελλοντική παραγωγική ικανότητα της Γερμανίας, ιδίως όσον αφορά την παραγωγική ικανότητα των εξαγωγών της, καθώς και η ικανότητα υποκατάστασης των εισαγωγών,

2. η δυνατότητα της πώλησης των γερμανικών προϊόντων στο εξωτερικό,

3. οι μελλοντικές πιθανές εμπορικές συνθήκες,

4. τα δημοσιονομικά και εσωτερικά οικονομικά μέτρα που θα απαιτηθούν για την διασφάλιση πλεονάσματος (superavit) από τις εξαγωγές».(6)

Περαιτέρω, σε περίπτωση διαφορών με τους πιστωτές, σε γενικές γραμμές, αρμόδια θα είναι τα γερμανικά δικαστήρια. Ρητά αναφέρεται ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, «τα γερμανικά δικαστήρια μπορούν να αρνηθούν την εκτέλεση [...] απόφασης ενός αλλοδαπού δικαστηρίου ή Αρχής διαιτησίας». Τέτοια περίπτωση είναι όταν «η εκτέλεση της απόφασης αντιτίθεται προς τη δημόσια τάξη» (σελ. 12 της Συμφωνίας του Λονδίνου).

Άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο, η εξυπηρέτηση του χρέους προσδιορίζεται σε συνάρτηση με την ικανότητα της γερμανικής οικονομίας, λαμβάνοντας υπόψη την πρόοδο της ανοικοδόμησης της χώρας και τα έσοδα από τις εξαγωγές.

Η σχέση μεταξύ της εξυπηρέτησης του χρέους και των εσόδων από τις εξαγωγές δεν πρέπει να υπερβαίνει το 5%. Αυτό σημαίνει ότι η Δυτική Γερμανία δεν θα έπρεπε να ξοδεύει περισσότερο από το ένα εικοστό των εσόδων από τις εξαγωγές της για να εξυπηρετεί  το χρέος της. Στην πράξη, μόλις το 4.2% των εσόδων της από τις εξαγωγές θα πάνε στην εξυπηρέτηση του χρέους της (αυτό το ποσοστό ανήλθε το 1959). Έτσι και αλλιώς, δεδομένου ότι ένα μεγάλο μέρος του γερμανικού χρέους εξοφλήθηκε σε γερμανικά μάρκα, πράγμα που σημαίνει ότι η γερμανική κεντρική τράπεζα μπορούσε και εκδώσει νέο χρήμα, με άλλα λόγια, μπορούσε και έβαζε σε λειτουργία το τυπογραφείο νομίσματος (ή ρευστοποιούσε το χρέος).

Επιπροσθέτως, εφαρμόστηκε ένα εξαιρετικό μέτρο: έγινε μια δραστική μείωση των επιτοκίων, τα οποία κυμάνθηκαν μεταξύ 0 και 5%.

Τέλος, πρέπει να λάβουμε υπόψη τις δωρεές σε δολάρια των ΗΠΑ προς τη Δυτική Γερμανία: 1,17 δισ. δολάρια με το σχέδιο Μάρσαλ μεταξύ 3 Απρ. 1948 και 30 Ιουνίου 1952 (ήτοι περίπου 10 δισ. σημερινά δολάρια) συν τουλάχιστον 200 εκατομμύρια δολάρια (περίπου 2 δις σημερινά) μεταξύ 1954 και 1961, κυρίως μέσω του Διεθνούς Οργανισμού Ανάπτυξης των Ηνωμένων Πολιτειών (USAID).

Λόγω αυτών των εξαιρετικών συνθηκών, η Δυτική Γερμανία ανάκαμψε οικονομικά πολύ γρήγορα και τελικά απορρόφησε την Ανατολική Γερμανία στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Σήμερα είναι μακράν η ισχυρότερη οικονομία στην Ευρώπη.

Γερμανία 1953 / Ελλάδα 2010-2012

Αν επιχειρήσουμε μια σύγκριση μεταξύ της θεραπείας στην οποία υπόκειται η Ελλάδα και αυτής που επιφυλάχτηκε στη Γερμανία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι διαφορές και η αδικία είναι εντυπωσιακές.

Εδώ είναι ένας κατάλογος με 11 σημεία, που δεν εξαντλούν το ζήτημα:

1. - Αναλογικά, η μείωση του χρέους που δόθηκε στην Ελλάδα τον Μάρτιο του 2012 είναι πολύ μικρότερη από εκείνη που χορηγήθηκε στη Γερμανία.
2. - Οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που συνοδεύουν αυτό το σχέδιο (και εκείνες που  προηγήθηκαν) δεν προωθούν σε τίποτα την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας ενώ συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στην ανάκαμψη της γερμανικής οικονομίας.
3. - Επιβάλλονται στην Ελλάδα ιδιωτικοποιήσεις υπέρ των ξένων επενδυτών κυρίως, ενώ η Γερμανία ενθαρρυνόταν να ενισχύσει τον έλεγχό της πάνω στους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας, με το δημόσιο τομέα υπό πλήρη ανάπτυξη.
4. - Τα διμερή χρέη της Ελλάδας (αφορά τις χώρες που συμμετείχαν στο πρόγραμμα της Τρόικας) δεν μειώθηκαν (μόνο τα χρέη προς τις ιδιωτικές τράπεζες μειώθηκαν) ενώ τα διμερή χρέη της Γερμανίας (αρχής γενομένης με εκείνα που προκύπτουν στις χώρες που το Τρίτο Ράιχ είχε επιτεθεί, εισβάλει ή ακόμη ενσωματώσει) μειώθηκαν κατά 60% ή και περισσότερο.
5. - Η Ελλάδα πρέπει να αποπληρώσει σε ευρώ, ενώ έχει έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου (και ως εκ τούτου σε έλλειψη των ευρώ) με τους Ευρωπαίους εταίρους της (κυρίως Γερμανία και Γαλλία), ενώ η Γερμανία αποπλήρωνε τα περισσότερα από τα χρέη της σε γερμανικά μάρκα σημαντικά υποτιμημένα.
6. - Η ελληνική κεντρική τράπεζα δεν μπορεί να δανείζει χρήματα στην ελληνική κυβέρνηση, ενώ η Deutsche Bank δάνεισε στις γερμανικές αρχές και τύπωνε χρήμα (έστω και με μέτριο ποσοστό).

7. – Επιτρεπόταν στη Γερμανία να μη υπερβαίνει το 5% των εσόδων από τις εξαγωγές της για να πληρώσει το χρέος ενώ δεν τέθηκε κανένα όριο στην προκειμένη περίπτωση της Ελλάδας.
8. - Τα νέα χρεόγραφα του ελληνικού χρέους που αντικαθιστούν τα προηγούμενα οφειλόμενα στις τράπεζες δεν επιπίπτουν πλέον στη δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων, αλλά στα δικαστήρια του Λουξεμβούργου και του Ηνωμένου Βασιλείου, που είναι αρμόδια (και ξέρουμε πόσο είναι ευνοϊκά για τους ιδιώτες πιστωτές ), ενώ τα γερμανικά δικαστήρια (ναι, αυτή η πρώην επιθετική και επεμβατική δύναμη…) ήταν αρμόδια.
9. - Όσον αφορά την αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους, τα γερμανικά δικαστήρια μπορούσαν να αρνηθούν να εκτελέσουν αποφάσεις των αλλοδαπών δικαστηρίων ή διαιτητικών δικαστηρίων σε περίπτωση που η εφαρμογή τους απειλούσε τη δημόσια τάξη. Στην Ελλάδα, η Τρόικα αρνείται φυσικά ότι τα δικαστήρια μπορούν να επικαλούνται τη δημόσια τάξη για να ανασταλεί η αποπληρωμή του χρέους. Ωστόσο, οι τεράστιες κοινωνικές διαμαρτυρίες και η άνοδος των νεο-ναζιστικών δυνάμεων, είναι τα άμεσα αποτελέσματα των μέτρων που υπαγορεύονται από την Τρόικα και την αποπληρωμή του χρέους. (7) Παρά τις διαμαρτυρίες των Βρυξελλών, του ΔΝΤ και των «χρηματοπιστωτικών αγορών» που θα προκαλούσε, οι ελληνικές αρχές θα μπορούσαν να επικαλεσθούν εύκολα την κατάσταση έκτακτης ανάγκης και  δημόσιας τάξης, να αναστείλουν την πληρωμή του χρέους και να καταργήσουν τα αντικοινωνικά μέτρα που επιβλήθηκαν από την Τρόικα.
10. - Στην περίπτωση της Γερμανίας, η συμφωνία προβλέπει τη δυνατότητα να ανασταλούν οι πληρωμές για να επαναδιαπραγματευτούν οι όροι, αν υπάρχει μια ουσιαστική αλλαγή που εμποδίζει τη διαθεσιμότητα των πόρων. Τίποτα τέτοιο δεν προβλέπεται για την Ελλάδα.
11. - Στη συμφωνία για το γερμανικό χρέος, προβλέπεται ρητώς ότι η χώρα μπορεί να παράγει τοπικά προϊόντα που εισήγαγε προηγουμένως για να επιτευχθεί ένα εμπορικό πλεόνασμα και για την ενίσχυση των τοπικών παραγωγών της. 
Αλλά η φιλοσοφία των συμφωνιών που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα και οι κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης απαγορεύουν στις ελληνικές αρχές να βοηθήσουν, να επιδοτήσουν και να προστατεύσουν τους τοπικούς παραγωγούς τους, είτε στη γεωργία, τη βιομχανία και τις υπηρεσίες, ενώπιον των ανταγωνιστών τους των άλλων χωρών της ΕΕ (που είναι οι κύριοι εμπορικοί εταίροι της Ελλάδας).

Θα μπορούσε κανείς να προσθέσει ότι η Γερμανία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έλαβε δωρεές σε πολύ σημαντικό ποσοστό, μεταξύ άλλων, όπως προαναφέρθηκε, στο πλαίσιο του Σχεδίου Μάρσαλ.

Μπορεί κανείς να καταλάβει γιατί ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, αναφέρεται στη συμφωνία του Λονδίνου του 1953 όταν απευθύνεται στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Η αδικία με την οποία αντιμετωπίζονται οι Έλληνες (καθώς άλλοι λαοί των οποίων οι αρχές ακολουθούν τις συστάσεις της Τρόικας) πρέπει να ευαισθητοποιήσει την συνείδηση ενός μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης.

Αλλά ας μην έχουμε αυταπάτες, η λόγοι που ώθησαν τις δυτικές δυνάμεις να μεταχειριστούν την Δυτική Γερμανία όπως το έκαναν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο δεν ισχύουν στην περίπτωση της Ελλάδας.

Για να δούμε μια πραγματική λύση στο δράμα του χρέους και της λιτότητας, θα χρειαστούν ακόμη ισχυρές κοινωνικές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση όπως και η ανάληψη της εξουσίας από μια κυβέρνηση του λαού στην Αθήνα.

Θα χρειαστεί μια μονομερής πράξη ανυπακοής από τις αρχές της Αθήνας (με υποστήριξη του  λαού), όπως την αναστολή της αποπληρωμής και την κατάργιση των αντι-κοινωνικών μέτρων για να αναγκαστούν οι πιστωτές σε σημαντικές παραχωρήσεις και να επιβληθεί επιτέλους η ακύρωση του παράνομου χρέους. Η επίτευξη σε λαϊκή κλίμακα ενός λογιστικού ελέγχου του ελληνικού χρέους από  τους πολίτες πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να προετοιμαστεί το έδαφος.

kafeneio.gr

TA ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΟΜΟΓΕΝΩΝ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ !

 

Αφήνουν χωρίς μαθήματα τα ελληνόπουλα της Γερμανίας.

Το ελληνικό κράτος, λόγω κρίσης, δεν έχει φροντίσει να πάνε καθηγητές, με αποτέλεσμα τα κενά να είναι πολλά! Έτσι είναι αναγκασμένα να φοιτήσουν σε γερμανικά σχολεία!

Χαρακτηριστική είναι η φωνή αγωνίας και διαμαρτυρίας από δύο ελληνάκια, που ζουν στη Γερμανία. Ο Χρήστος Μώκος και η Νατάσα Παππά, αναφέρουν στην «Κάτοψη»: «Μας λένε ότι είμαστε το μέλλον της πατρίδας μας, αλλά δεν κάνουν τίποτε για μας. Θέλουμε να κάνουμε μαθήματα σε ελληνικά σχολεία και να μην αναγκαστούμε να πάμε σε γερμανικά».

tsantiri.gr

ΕΛΛΑΔΑ–ΓΕΡΜΑΝΙΑ : ΠΟΙΟΣ ΧΡΤΩΣΤΑΕΙ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ;

Η διαγραφή του γερμανικού χρέους στο Λονδίνο το 1953

του Ερίκ Τουσέν*

Υπογραφή της συμφωνίας του Λονδίνου
στις 27 Φεβρουαρίου 1953

Από το 2010, στις ισχυρότερες χώρες της ζώνης του ευρώ, οι περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες, με την υποστήριξη και των μεγάλων μέσων μαζικής ενημέρωσης, εκθειάζουν με πρωτοσέλιδα των εφημερίδων (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία)  την δήθεν γενναιοδωρία τους προς τον ελληνικό λαό και τις άλλες ευάλωτες χώρες στη ζώνη του ευρώ.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, αποκαλούν «σχέδιο διάσωσης» μια σειρά μέτρων που βουλιάζουν ακόμη περισσότερο τις οικονομίες των χωρών που τα δέχονται και τις οδηγούν σε μια άνευ προηγουμένου κοινωνική οπισθοδρόμηση, επιστρέφοντας 65 χρόνια πριν.

Το σχέδιο μείωσης του χρέους της Ελλάδος που υιοθετήθηκε το Μάρτιο 2012 και που προβλέπει τη μείωση των οφειλών της Ελλάδας στις ιδιωτικές τράπεζες κατά 50%, ήταν μια απάτη (1) αφού αυτές οι απαιτήσεις είχαν ήδη χάσει το 65 με 75% της αξίας τους στη δευτερογενή αγορά. Η μείωση των χρεών των ιδιωτικών τραπεζών αντισταθμίστηκε με την αύξηση του δημόσιου χρέους στα χέρια της Τρόικας και οδηγεί σε νέα μέτρα πρωτοφανούς βαρβαρότητας και αδικίας.

Αυτή η συμφωνία μείωσης του χρέους, που στόχο έχει να αλυσοδέσει τον ελληνικό λαό σε μόνιμη λιτότητα, αποτελεί προσβολή και απειλή για όλους τους λαούς της Ευρώπης και αλλού.

Σύμφωνα με τις υπηρεσίες μελετών του ΔΝΤ, το 2013, το ελληνικό δημόσιο χρέος θα αντιπροσωπεύσει το 164% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, που σημαίνει ότι η μείωση που ανακοινώθηκε το Μάρτιο του 2012 δεν θα οδηγήσει σε πραγματική ανακούφιση του βάρους που ταλανίζει τον ελληνικό λαό.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, ο Αλέξης Τσίπρας σε επίσκεψη του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 27 Σεπτεμβρίου 2012 τόνισε την ανάγκη για μια πραγματική πρωτοβουλία για τη μείωση του ελληνικού χρέους και αναφέρθηκε στην ακύρωση ενός μεγάλου μέρους του γερμανικού χρέους στο πλαίσιο της συμφωνίας του Λονδίνου του Φεβρουαρίου 1953.

Ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτή τη συμφωνία.

Η συμφωνία του Λονδίνου του 1953 για το γερμανικό χρέος

Η ριζική μείωση του χρέους της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΟΔΓ) και η ταχεία ανοικοδόμηση της μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έγιναν δυνατόν, χάρη στην πολιτική βούληση των πιστωτών της, ήτοι των Ηνωμένων Πολιτειών και των βασικών δυτικών συμμάχων τους (Βρετανία, Γαλλία).

Τον Οκτώβριο του 1950, οι τρεις σύμμαχοι διατύπωσαν ένα σχέδιο στο οποίο η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση αναγνωρίζει την ύπαρξη των χρεών στις περιόδους πριν και μετά τον πόλεμο.

Οι σύμμαχοι σε κοινή δήλωση που επισύναψαν, ανέφεραν ότι «οι τρεις χώρες συμφώνησαν σε έναν κατάλληλο διακανονισμό των απαιτήσεων προς τη Γερμανία, ούτως ώστε να μην αποσταθεροποιηθεί η χρηματοοικονομική κατάσταση της οικονομίας της μέσω ανεπιθύμητων συνεπειών ούτε να επηρεαστούν υπερβολικά τα πιθανά αποθέματα συναλλάγματος. 

Οι τρεις χώρες ήταν πεπεισμένες ότι η γερμανική Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση συμμερίζεται τη θέση τους και η αποκατάσταση της γερμανικής πίστωσης υπόκειται σε κατάλληλη διευθέτηση του γερμανικού χρέους που εξασφάλιζε σε όλους τους συμμετέχοντες μια δίκαιη διαπραγμάτευση, λαμβάνοντας υπόψη τα οικονομικά προβλήματα της Γερμανίας» (2).

Το διεκδικούμενο χρέος της Γερμανίας πριν από τον πόλεμο ανερχόταν σε 22,6 δισεκατομμύρια μάρκα με εκτοκισμό. Το χρέος μετά τον πόλεμο εκτιμήθηκε σε 16,2 δισ. μάρκα.

Στη διάρκεια της συμφωνίας του Λονδίνου στις 27 Φεβρουαρίου 1953 (3) τα ποσά μειώθηκαν σε 7,500 δισ. μάρκα για την πρώτη περίοδο και σε 7 δισ. μάρκα για τη δεύτερη (4). Σε ποσοστό, αυτό αντιπροσωπεύει μείωση κατά 62,6%.

Επιπλέον, η συμφωνία προέβλεπε τη δυνατότητα αναστολής των πληρωμών για να επαναδιαπραγματευθούν οι όροι, αν συνέβαινε μια ουσιαστική αλλαγή που περιόριζε τη διαθεσιμότητα των πόρων (5).

Για να διασφαλιστεί ότι η οικονομία της Δυτικής Γερμανίας έμπαινε πραγματικά σε επανεκκίνηση ώστε να αποτελεί ένα κεντρικό και σταθερό στοιχείο στο ατλαντικό μπλοκ ενώπιο του ανατολικού μπλοκ, οι Σύμμαχοι πιστωτές έκαναν πολύ σημαντικές παραχωρήσεις προς τις χρεωκοπημένες γερμανικές αρχές και εταιρείες που υπερβαίνουν κατά πολύ μια απλή μείωση του χρέους.

Ξεκίνησαν με την αρχή ότι η Γερμανία θα έπρεπε να ήταν σε θέση να αποπληρώσει, διατηρώντας παράλληλα ένα υψηλό επίπεδο ανάπτυξης και βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης του πληθυσμού. Αποπληρωμή χωρίς να φτωχαίνει.

Για το σκοπό αυτό, οι πιστωτές δέχτηκαν:

1. ότι η Γερμανία θα πλήρωνε είτε στο εθνικό της νόμισμα, το μάρκο, είτε σε σκληρό νόμισμα (δολάρια, ελβετικά φράγκα, λίρες...). 

2. ενώ στις αρχές του 1950, η χώρα εξακολουθούσε να έχει αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο (η αξία των εισαγωγών ξεπερνούσε εκείνη των εξαγωγών), οι πιστώτριες δυνάμεις δέχτηκαν ότι η Γερμανία θα μπορούσε να μειώσει τις εισαγωγές της και να παράγει δικά της προϊόντα, αντί να τα εισάγει. Συνεπώς, επιτρέποντας στη Γερμανία να αντικαταστήσει τις εισαγωγές αγαθών με δική της παραγωγή, οι πιστωτές συμφωνούσαν να μειώσουν τις εξαγωγές τους προς αυτή. Με το 41% των γερμανικών εισαγωγών από τη Βρετανία, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες για την περίοδο 1950-51 και με το μερίδιο των άλλων πιστωτριών χωρών που συμμετείχαν στη διάσκεψη (Βέλγιο, Ολλανδία, Σουηδία και Ελβετία), το σύνολο ανήλθε στο 66%.

3. Τρίτον, οι πιστωτές επέτρεψαν στη Γερμανία να πωλεί τα προϊόντα της στο εξωτερικό, για να επιτύχει ένα θετικό εμπορικό ισοζύγιο.

Αυτά τα στοιχεία συγκεντρώνονται στην δήλωση που αναφέρθηκε παραπάνω:

«Η ικανότητα της Γερμανίας να πληρώσει τις δημόσιες και ιδιωτικές οφειλές της, δεν σημαίνει μόνο την ικανότητα να πραγματοποιεί τακτικές πληρωμές σε γερμανικά μάρκα χωρίς πληθωριστικές συνέπειες, αλλά επίσης ότι η οικονομία της χώρας μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, με βάση το παρόν ισοζυγίου πληρωμών της.

Ο υπολογισμός της ικανότητας αποπληρωμής της Γερμανίας απαιτεί να αντιμετωπιστούν μερικά προβλήματα όπως:

1. η μελλοντική παραγωγική ικανότητα της Γερμανίας, ιδίως όσον αφορά την παραγωγική ικανότητα των εξαγωγών της, καθώς και η ικανότητα υποκατάστασης των εισαγωγών,

2. η δυνατότητα της πώλησης των γερμανικών προϊόντων στο εξωτερικό,

3. οι μελλοντικές πιθανές εμπορικές συνθήκες,

4. τα δημοσιονομικά και εσωτερικά οικονομικά μέτρα που θα απαιτηθούν για την διασφάλιση πλεονάσματος (superavit) από τις εξαγωγές».(6)

Περαιτέρω, σε περίπτωση διαφορών με τους πιστωτές, σε γενικές γραμμές, αρμόδια θα είναι τα γερμανικά δικαστήρια. Ρητά αναφέρεται ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, «τα γερμανικά δικαστήρια μπορούν να αρνηθούν την εκτέλεση [...] απόφασης ενός αλλοδαπού δικαστηρίου ή Αρχής διαιτησίας». Τέτοια περίπτωση είναι όταν «η εκτέλεση της απόφασης αντιτίθεται προς τη δημόσια τάξη» (σελ. 12 της Συμφωνίας του Λονδίνου).

Άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο, η εξυπηρέτηση του χρέους προσδιορίζεται σε συνάρτηση με την ικανότητα της γερμανικής οικονομίας, λαμβάνοντας υπόψη την πρόοδο της ανοικοδόμησης της χώρας και τα έσοδα από τις εξαγωγές.

Η σχέση μεταξύ της εξυπηρέτησης του χρέους και των εσόδων από τις εξαγωγές δεν πρέπει να υπερβαίνει το 5%. Αυτό σημαίνει ότι η Δυτική Γερμανία δεν θα έπρεπε να ξοδεύει περισσότερο από το ένα εικοστό των εσόδων από τις εξαγωγές της για να εξυπηρετεί το χρέος της. Στην πράξη, μόλις το 4.2% των εσόδων της από τις εξαγωγές θα πάνε στην εξυπηρέτηση του χρέους της (αυτό το ποσοστό ανήλθε το 1959). Έτσι και αλλιώς, δεδομένου ότι ένα μεγάλο μέρος του γερμανικού χρέους εξοφλήθηκε σε γερμανικά μάρκα, πράγμα που σημαίνει ότι η γερμανική κεντρική τράπεζα μπορούσε και εκδώσει νέο χρήμα, με άλλα λόγια, μπορούσε και έβαζε σε λειτουργία το τυπογραφείο νομίσματος (ή ρευστοποιούσε το χρέος).

Επιπροσθέτως, εφαρμόστηκε ένα εξαιρετικό μέτρο: έγινε μια δραστική μείωση των επιτοκίων, τα οποία κυμάνθηκαν μεταξύ 0 και 5%.

Τέλος, πρέπει να λάβουμε υπόψη τις δωρεές σε δολάρια των ΗΠΑ προς τη Δυτική Γερμανία: 1,17 δισ. δολάρια με το σχέδιο Μάρσαλ μεταξύ 3 Απρ. 1948 και 30 Ιουνίου 1952 (ήτοι περίπου 10 δισ. σημερινά δολάρια) συν τουλάχιστον 200 εκατομμύρια δολάρια (περίπου 2 δις σημερινά) μεταξύ 1954 και 1961, κυρίως μέσω του Διεθνούς Οργανισμού Ανάπτυξης των Ηνωμένων Πολιτειών (USAID).

Λόγω αυτών των εξαιρετικών συνθηκών, η Δυτική Γερμανία ανάκαμψε οικονομικά πολύ γρήγορα και τελικά απορρόφησε την Ανατολική Γερμανία στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Σήμερα είναι μακράν η ισχυρότερη οικονομία στην Ευρώπη.

Γερμανία 1953 / Ελλάδα 2010-2012

Αν επιχειρήσουμε μια σύγκριση μεταξύ της θεραπείας στην οποία υπόκειται η Ελλάδα και αυτής που επιφυλάχτηκε στη Γερμανία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι διαφορές και η αδικία είναι εντυπωσιακές.

Εδώ είναι ένας κατάλογος με 11 σημεία, που δεν εξαντλούν το ζήτημα:

1. - Αναλογικά, η μείωση του χρέους που δόθηκε στην Ελλάδα τον Μάρτιο του 2012 είναι πολύ μικρότερη από εκείνη που χορηγήθηκε στη Γερμανία.
2. - Οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που συνοδεύουν αυτό το σχέδιο (και εκείνες που προηγήθηκαν) δεν προωθούν σε τίποτα την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας ενώ συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στην ανάκαμψη της γερμανικής οικονομίας.
3. - Επιβάλλονται στην Ελλάδα ιδιωτικοποιήσεις υπέρ των ξένων επενδυτών κυρίως, ενώ η Γερμανία ενθαρρυνόταν να ενισχύσει τον έλεγχό της πάνω στους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας, με το δημόσιο τομέα υπό πλήρη ανάπτυξη.
4. - Τα διμερή χρέη της Ελλάδας (αφορά τις χώρες που συμμετείχαν στο πρόγραμμα της Τρόικας) δεν μειώθηκαν (μόνο τα χρέη προς τις ιδιωτικές τράπεζες μειώθηκαν) ενώ τα διμερή χρέη της Γερμανίας (αρχής γενομένης με εκείνα που προκύπτουν στις χώρες που το Τρίτο Ράιχ είχε επιτεθεί, εισβάλει ή ακόμη ενσωματώσει) μειώθηκαν κατά 60% ή και περισσότερο.
5. - Η Ελλάδα πρέπει να αποπληρώσει σε ευρώ, ενώ έχει έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου (και ως εκ τούτου σε έλλειψη των ευρώ) με τους Ευρωπαίους εταίρους της (κυρίως Γερμανία και Γαλλία), ενώ η Γερμανία αποπλήρωνε τα περισσότερα από τα χρέη της σε γερμανικά μάρκα σημαντικά υποτιμημένα.
6. - Η ελληνική κεντρική τράπεζα δεν μπορεί να δανείζει χρήματα στην ελληνική κυβέρνηση, ενώ η Deutsche Bank δάνεισε στις γερμανικές αρχές και τύπωνε χρήμα (έστω και με μέτριο ποσοστό).

7. – Επιτρεπόταν στη Γερμανία να μη υπερβαίνει το 5% των εσόδων από τις εξαγωγές της για να πληρώσει το χρέος ενώ δεν τέθηκε κανένα όριο στην προκειμένη περίπτωση της Ελλάδας.
8. - Τα νέα χρεόγραφα του ελληνικού χρέους που αντικαθιστούν τα προηγούμενα οφειλόμενα στις τράπεζες δεν επιπίπτουν πλέον στη δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων, αλλά στα δικαστήρια του Λουξεμβούργου και του Ηνωμένου Βασιλείου, που είναι αρμόδια (και ξέρουμε πόσο είναι ευνοϊκά για τους ιδιώτες πιστωτές ), ενώ τα γερμανικά δικαστήρια (ναι, αυτή η πρώην επιθετική και επεμβατική δύναμη…) ήταν αρμόδια.
9. - Όσον αφορά την αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους, τα γερμανικά δικαστήρια μπορούσαν να αρνηθούν να εκτελέσουν αποφάσεις των αλλοδαπών δικαστηρίων ή διαιτητικών δικαστηρίων σε περίπτωση που η εφαρμογή τους απειλούσε τη δημόσια τάξη. Στην Ελλάδα, η Τρόικα αρνείται φυσικά ότι τα δικαστήρια μπορούν να επικαλούνται τη δημόσια τάξη για να ανασταλεί η αποπληρωμή του χρέους. Ωστόσο, οι τεράστιες κοινωνικές διαμαρτυρίες και η άνοδος των νεο-ναζιστικών δυνάμεων, είναι τα άμεσα αποτελέσματα των μέτρων που υπαγορεύονται από την Τρόικα και την αποπληρωμή του χρέους. (7) Παρά τις διαμαρτυρίες των Βρυξελλών, του ΔΝΤ και των «χρηματοπιστωτικών αγορών» που θα προκαλούσε, οι ελληνικές αρχές θα μπορούσαν να επικαλεσθούν εύκολα την κατάσταση έκτακτης ανάγκης και δημόσιας τάξης, να αναστείλουν την πληρωμή του χρέους και να καταργήσουν τα αντικοινωνικά μέτρα που επιβλήθηκαν από την Τρόικα. 
10. - Στην περίπτωση της Γερμανίας, η συμφωνία προβλέπει τη δυνατότητα να ανασταλούν οι πληρωμές για να επαναδιαπραγματευτούν οι όροι, αν υπάρχει μια ουσιαστική αλλαγή που εμποδίζει τη διαθεσιμότητα των πόρων. Τίποτα τέτοιο δεν προβλέπεται για την Ελλάδα.
11. - Στη συμφωνία για το γερμανικό χρέος, προβλέπεται ρητώς ότι η χώρα μπορεί να παράγει τοπικά προϊόντα που εισήγαγε προηγουμένως για να επιτευχθεί ένα εμπορικό πλεόνασμα και για την ενίσχυση των τοπικών παραγωγών της.

Αλλά η φιλοσοφία των συμφωνιών που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα και οι κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης απαγορεύουν στις ελληνικές αρχές να βοηθήσουν, να επιδοτήσουν και να προστατεύσουν τους τοπικούς παραγωγούς τους, είτε στη γεωργία, τη βιομχανία και τις υπηρεσίες, ενώπιον των ανταγωνιστών τους των άλλων χωρών της ΕΕ (που είναι οι κύριοι εμπορικοί εταίροι της Ελλάδας).

Θα μπορούσε κανείς να προσθέσει ότι η Γερμανία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έλαβε δωρεές σε πολύ σημαντικό ποσοστό, μεταξύ άλλων, όπως προαναφέρθηκε, στο πλαίσιο του Σχεδίου Μάρσαλ.

Μπορεί κανείς να καταλάβει γιατί ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, αναφέρεται στη συμφωνία του Λονδίνου του 1953 όταν απευθύνεται στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Η αδικία με την οποία αντιμετωπίζονται οι Έλληνες (καθώς άλλοι λαοί των οποίων οι αρχές ακολουθούν τις συστάσεις της Τρόικας) πρέπει να ευαισθητοποιήσει την συνείδηση ενός μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης.

Αλλά ας μην έχουμε αυταπάτες, η λόγοι που ώθησαν τις δυτικές δυνάμεις να μεταχειριστούν την Δυτική Γερμανία όπως το έκαναν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο δεν ισχύουν στην περίπτωση της Ελλάδας.

Για να δούμε μια πραγματική λύση στο δράμα του χρέους και της λιτότητας, θα χρειαστούν ακόμη ισχυρές κοινωνικές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση όπως και η ανάληψη της εξουσίας από μια κυβέρνηση του λαού στην Αθήνα.

Θα χρειαστεί μια μονομερής πράξη ανυπακοής από τις αρχές της Αθήνας (με υποστήριξη του λαού), όπως την αναστολή της αποπληρωμής και την κατάργιση των αντι-κοινωνικών μέτρων για να αναγκαστούν οι πιστωτές σε σημαντικές παραχωρήσεις και να επιβληθεί επιτέλους η ακύρωση του παράνομου χρέους. Η επίτευξη σε λαϊκή κλίμακα ενός λογιστικού ελέγχου του ελληνικού χρέους από τους πολίτες πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να προετοιμαστεί το έδαφος.

http://infognomonpolitics.blogspot.gr

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ “ ΣΩΖΟΥΝ “ ΤΗ ΓEΡΜΑΝΙΚΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑ

 

Μπορεί τα χρέη της Ελλάδας να την έχουν την υποχρεώσει να εξαρτάται από την ευρωπαϊκή και κυρίως από τη γερμανική βοήθεια, τα πράγματα όμως είναι εντελώς διαφορετικά στον τομέα της ναυτιλίας, με τους Ελληνες εφοπλιστές να δίνουν σωσίβιο στους Γερμανούς...

Όπως αναφέρουν τα Νέα οι Έλληνες εφοπλιστές δαπάνησαν πάνω από 2 δισεκατομμύρια δολάρια για την απόκτηση μεταχειρισμένων πλοίων κατά τη διάρκεια των πρώτων επτά μηνών του 2012, αγοράζοντας από τη δευτερογενή αγορά 111 ποντοπόρα πλοία, σημειώνοντας έτσι παγκόσμιο ρεκόρ στην αγορά αυτού του είδους.
Την ίδια ώρα, μαύρα είναι τα μαντάτα για την Γερμανία, αφού περισσότερα από 100 γερμανικά funds που επενδύουν στην ποντοπόρο ναυτιλία έχουν πτωχεύσει, ενώ άλλα 800 γερμανικά αντίστοιχα funds απειλούνται με λουκέτο λόγω της βαθιάς κρίσης που πλήττει ειδικά την κατηγορία των πλοίων κοντέινερ.
Υπενθυμίζεται πως οι Γερμανοί εφοπλιστές που μέχρι τώρα κατέχουν την πρώτη θέση της παγκοσμίως αγοράς. ελέγχοντας το 40% στην ποντοπόρο ναυτιλία έχουν πτωχεύσει, επειδή μπήκε τέλος στη χρηματοδότηση, κινδυνεύουν να χάσουν την πρωτιά από τους Έλληνες, οι οποίοι όχι μόνο διαθέτουν επαρκή ρευστότητα αλλά και άριστη πιστοληπτική ικανότητα σε σημείο που να μπορούν να παίρνουν δάνεια από τράπεζες μέχρι και το 100% της αξίας του πλοίου.
Μέχρι στιγμής έχουν γίνει αρκετές ελληνογερμανικές συμφωνία, ενώ πολλά παζάρια είναι ακόμα σε εξέλιξη. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ναυλομεσιτικού οίκου Allied Shipbroking Inc, οι Έλληνες εφοπλιστές προηγούνται μακράν των υπολοίπων τόσο σε ποσά που κατέβαλαν, όσο και σε αριθμό πλοίων. Δεύτεροι στη λίστα είναι οι Κινέζοι με 565 εκατομμύρια δολάρια και 62 πλοία, ενώ ακολουθούν οι Νορβηγοί και πολύ πίσω βρίσκονται οι Γερμανοί.
Υπογραμμίζεται ότι στα μεγέθη αυτά δεν περιλαμβάνονται τα ποσά που θα δοθούν μέχρι το τέλος του 2012 σε παραγγελίες νεότευκτων πλοίων, η συνολική αξία των οποίων για τους Ελληνες υπερβαίνει τα 6 δισ. δολάρια.
Kafeneio

ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΠΙΛΟΤΟΣ : “ ΚΑΛΩΣΗΛΘΑΤΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ , ΤΗ ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ ΠΟΥ ΠΕΤΑΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ “

 

Άφωνοι έμειναν οι λιγοστοί Κρητικοί επιβάτες, οι οποίοι ταξίδευαν με Γερμανούς από μεγάλη πόλη της Γερμανίας στο Ηράκλειο, με γνωστή αεροπορική εταιρεία, όταν ο πιλότος αποκάλεσε από μικροφώνου την Ελλάδα «Μαύρη Τρύπα στην οποία ρίχνουν τα ευρώ τους»...

Σύμφωνα με το kriti-nea.blogspot.gr, ο Γερμανός πιλότος φέρεται να είπε στο επιβατικό κοινό, το οποίο αποτελείτο κυρίως από Γερμανούς τουρίστες: «Καλως ήρθατε στην Ελλάδα, τη χώρα “Μαύρη Τρύπα” στην οποία δίνουμε τα χρήματά μας».
Η πτήση, ερχόταν απευθείας από τη Γερμανία με προορισμό το Ηράκλειο. Ο πιλότος όμως χωρίς να γνωρίζει ότι ανάμεσα στους επιβάτες ήταν και Κρητικοί, είπε να… πρωτοτυπήσει. Έτσι, αντί να ακολουθήσει το πρωτόκολλο και να αναφερθεί στον καιρό, τα μίλια, τη θερμοκρασία και όλα τα σχετικά, είπε να κάνει καλαμπούρια…

Kafeneio

OI ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Άσχετος δεν είναι κατά κανέναν τρόπο ο Γερμανός τραπεζίτης Γιέργκ Ασμουσεν. Κάθε άλλο. Είναι μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Φαίνεται όμως ότι είναι αδίστακτος ψεύτης, αφού για να υποστηρίξει τη θέση ότι η Ελλάδα πρέπει να εφαρμόσει απαρέγκλιτα τις προβλέψεις του μνημονίου, ισχυρίστηκε ότι ο μέσος μισθός των Ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων είναι…

3.000 ευρώ!

Στην πραγματικότητα -και μιλάμε για τα μεικτά- ο μέσος μισθός των δημοσίων υπαλλήλων ανέρχεται στο μισό του ποσού που ανέφερε ο Ασμουσεν: στα 1.600 ευρώ.

Δεν είναι όμως ο Άσμουσεν ο μόνος Γερμανός αξιωματούχος που δείχνει προκατάληψη κατά της Ελλάδας. Ο Χορστ Ράιχενμπαχ, ο άλλος Γερμανός που έχει διοριστεί ……«αποικιακός κυβερνήτης» της χώρας μας εκ μέρους της Ε.Ε. επισκέφθηκε προχτές τον υπουργό Ναυτιλίας Κώστα Μουσουρούλη και το πρώτο πράγμα που τον ρώτησε και μάλιστα με ιδιαίτερη επιμονή ήταν….γιατί ανασυστήθηκε το Υπουργείο Ναυτιλίας!

Στη χώρα που είναι πρώτη ναυτική δύναμη στον κόσμο, ο Γερμανός υπονοούσε ότι θεωρεί περίπου…..σκάνδαλο το ότι έχει η Ελλάδα υπουργείο Ναυτιλίας! Λες και φτιάξαμε….υπουργείο Αντιμετώπισης Χιονοστιβάδων ή υπουργείο Προστασίας από τις Αμμοθύελλες!

Δεν σταματάει εδώ ο κατάλογος. Μας είχαν φάει τα αυτιά προεκλογικά η Γερμα­νίδα καγκελάριοςΑνγκελα Μέρκελ, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και πλειάδα Γερμανών υπουργών και αξιωματούχων πάσης φύσεως ότι αν οι Έλληνες εκλέξουν πρωθυπουργό τον Αλέ­ξη Τσίπρα, θα μας διώξουν ουσιαστικά από το ευρώ και θα χρεοκοπήσουμε.

Μάλιστα. Τελικά οι Έλληνες ψη­φοφόροι, πειθόμενοι εν μέρει και τοίδ Γερμανών ρήμασι, εξέ­λεξαν πρωθυπουργό τον ομοϊδεάτη των Μέρκελ, Σόιμπλε και λοιπών δεξιών Γερ­μανών, Αντώνη Σαμαρά.

Τι κέρδος είχαμε; Ας απολαύσουμε τι γράφει το δεξιό γερμανικό περιοδικό «Φόκους», διαβόητο πλέον για την εχθρότητα του απέναντι στη χώρα μας και στον λαό μας: «Αν παραμείνουμε σκληροί, η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει στα μέσα Αυγούστου»! Αυ­τό αναφέρει σε τίτλο του τεύχους του που κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα και υποτί­θεται ότι αυτή είναι δήλωση «υψηλόβαθμου αξιωματούχου» του γερμανικού κράτους.

Το περιοδικό επικαλείται και «αυτήκοο μάρτυρα» για το τι είπε την Παρασκευή ο Σόιμπλε στους δεξιούς βουλευτές: «Χωρίς εξωτερική υποτίμηση, οι Έλληνες δεν θα τα καταφέρουν»! Το «Φόκους» εξηγεί στους αναγνώστες του: «Τι εννοούσε με αυτό ο Σόιμπλε, οι βουλευτές το κατάλαβαν πολύ καλά: τηνπιθανή έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη ήδη φέτος»!

Έξοχα. Οι Έλληνες έβγαλαν πρωθυπουρ­γό τον δεξιό Σαμαρά και οι δεξιοί Γερμανοί μας λένε ότι θα χρεοκοπήσουμε τον Αύγου­στο και θα βρεθούμε εκτός ευρώ πριν τελειώσει η χρονιά! Έκτακτα! Αυτό σημαίνει γερμανική, ευρωπαϊκή και δεξιά αλληλεγγύη!

Εμείς δεν ισχυριζόμαστε ότι θα γίνουν αυτά που αναφέρει το «Φόκους». Τα αναπαράγουμε όμως για να δείξουμε ότι, παρά την εκλογική νίκη της ΝΔ και τον σχηματι­σμό μνημονιακής κυβέρνησης υπό την πρωθυπουργία του Αντώνη Σαμαρά, η γερ­μανική προπαγανδιστική υπονόμευση της Ελλάδας συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, χωρίς κανέναν φραγμό. Οι Γερμανοί δεν υπονομεύουν τον αριστερό Τσίπρα, υπο­νομεύουν ανενδοίαστα τον δεξιό Σαμα­ρά.

Αυτό σημαίνει ότι η γερμανική πο­λιτική είναι εχθρική απέναντι στην Ελλάδα όχι από ιδεολογική προ­κατάληψη αναλόγως του αν στην Αθήνα υπάρχει αριστερή ή δεξιά κυβέρνηση. Είναι εχθρική επειδή πηγάζει από στρατηγικές επιλογές του Βερολίνου, άρα το θέμα είναι πολύ σοβαρότερο και πολύ πιο δυσεπίλυτο.

Και κάτι τελευταίο, θυμάστε βέβαια εκεί­νο το 1 δισεκατομμύριο ευρώ που ήταν να μας δώσει η ΕΕ τον Μάιο για την ελληνική οικονομία και δεν μας το έδωσε. Προχτές καταλάβαμε γιατί οι Ευρωπαίοι απατεώνες δεν το εκταμίευσαν τον Μάιο: μας «έφαγαν» τα 450 εκατομμύρια ως… συνεισφορά της Ελλάδας στον μόνιμο ευρωπαϊκό μηχανι­σμό στήριξης! Μας τα χρέωσαν και τα κρά­τησαν οι ίδιοι! Για να μη νομίζουμε ότι «λαμόγια» έχει μόνο η Ελλάδα…

ΝΕΟΝΑΖΙ
Ιδού με ποιους έχουμε να κάνουμε

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ αίσθηση έχει προκαλέσει η παραίτηση του επικεφαλής της υπηρεσίας εσωτερικής ασφάλειας της Γερμανίας Χάιντς Φρομ εξαιτίας της βαρύτατης υποψίας ότι αξιωματούχοι της υπηρεσίας αυτής συγκάλυπταν τη δράση νεοναζιστικής συμμορίας Γερμανών δολοφόνων που είχε σκοτώσει οκτώ Τούρκους μετανάστες στη Γερμανία, έναν Έλληνα και μία αστυνομικό.

Σοκ προκάλεσε η αποκάλυψη ότι μία ημέρα αφότου ο ομοσπονδιακός εισαγγελέας παρήγγειλε να του παραδοθούν όλα τα έγγραφα για τη δράση αυτής της νεοναζιστικής ομάδας, ο επικεφαλής τμήματος της υπηρεσίας εσωτερικής ασφάλειας κατέστρεψε επτά φακέλους της υπηρεσίας αυτής!

Όποιος νομίζει ότι ο ναζισμός ανήκει αμετάκλητα στο παρελθόν της Γερμανίας, κάνει λάθος.

kafeneio

EΦΑΓΕ ΞΥΛΟ ΕΠΕΙΔΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΕ ΤΟ ΓΚΟΛ ΤΗ

Έφαγε ξύλο επειδή πανηγύρισε το γκολ της Ελλάδας

 

 

Γρονθοκοπήθηκε εξαιτίας του γκολ της Ελλάδας

Απίστευτο περιστατικό στο Βερολίνο. Ελληνογερμανίδα έφαγε ξύλο επειδή τόλμησε να πανηγυρίσει το γκολ της Ελλάδας στον αγώνα του Euro στις 22 Ιουνίου. Τι δηλώνει σήμερα η ίδια

Μίκα Κοντορούση

Σοκαρισμένη και με πολλά γιατί να παραμένουν αναπάντητα, η 19χρονη μητέρα με την διπλή καταγωγή - τόσο την ελληνική, όσο και τη γερμανική - μετράει τις πληγές της από τις 22 Ιουνίου. Την ημέρα του κρίσιμου ποδοσφαιρικού αγώνα Ελλάδας - Γερμανίας.

Η νεαρή μητέρα πήγε να παρακολουθήσει τον αγώνα μαζί με φίλους της σε Fanmeile του Βερολίνου (σημείο όπου είχαν στηθεί γιγαντοοθόνες) και το αποτέλεσμα της βραδιάς, ήταν ένα μαυρισμένο μάτι και σπασμένα κόκκαλα.

Η ίδια εξομολογείται στην εφημερίδα Bild ότι επιθυμία της ήταν να στηρίξει και τις δύο ομάδες, οπότε και ξεκίνησε από το σπίτι της, φορώντας σημαίες και των δύο χωρών.

"Ήδη στο μετρό ξεκίνησαν τα περιπαιχτικά σχόλια", σχολίασε στη γερμανική εφημερίδα.

Μετά το πρώτο γκολ της Ελλάδας, άρχισε να πανηγυρίζει. Μετά το 4-2 στο τέλος του παιχνιδιού οι φίλοι της πήγαν να πάρουν μπίρα και η ίδια έμεινε μόνη της στο πλήθος με μια φίλη της.

"Συζητούσαμε και ξαφνικά είδα αγνώστους να με γρονθοκοπούν".

Ο δράστης εξαφανίστηκε αμέσως και η γυναίκα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, ενώ σήμερα καλείται να ακολουθεί συγκεκριμένη θεραπεία, αλλά και να φοράει ειδικά γυαλιά, μέχρι ωσότου επουλωθούν οι πληγές της.

news247.gr

…ME ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΤΗΝ…” ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ “..!!!

 

 

Μετάφραση και σχόλια του "ΝΤΑΝΤΟΝ"

Εισαγωγικό σημείωμα του συντάκτη - μεταφραστή

Το “G.F.P” (german-foreign-policy , Informationen zur Deutschen Außenpolitik ) είναι μια ειδησεογραφική ιστοσελίδα η οποία με την συνεργασία Γερμανών προοδευτικών δημοσιογράφων και Ακαδημαϊκών αποτελεί ένα ¨Παρατηρητήριο – Συστηματικής Παρακολούθησης των διαχρονικών αποικιοκρατικών – ιμπεριαλιστικών στόχων της Εξωτερικής Πολιτικής της.........
Γερμανίας από το 1870 ( 2ο Ράιχ ) μέχρι σήμερα¨. Ιδιαίτερα επικεντρώνεται στην διαχρονική Γερμανική Πολιτική για τις Μειονότητες στην Ευρώπη ( DeutscheVolkstumspolitik ) , αποκαλύπτοντας την ιμπεριαλιστική πολιτική του ¨διαίρει και βασίλευε¨ με στόχο την εξυπηρέτηση των οικονομικών – κατακτητικών στόχων της άρχουσας οικονομικής τάξης της Γερμανίας ( πρώην φεουδάρχες – Γιούνγκερ , χρηματιστές – τραπεζίτες και βιομήχανοι ). Από την πρώτη στιγμή το “G.F.P.” κατήγγειλε την αποικιοκρατική πολιτική της Γερμανίας απέναντι στην Ελλάδα με αφορμή την δρομολογούμενη οικονομική κρίση που ¨ξέσπασε ξαφνικά¨ το 2009. Πέρα από το ιδεολογικό τους πλαίσιο ( θα μπορούσε να τους κατατάξουμε στην ¨Γερμανική Αντιιμπεριαλιστική Αριστερά ¨) , οι τοποθετήσεις τους έχουν επιστημονικό χαρακτήρα και είναι – πέρα από τις συνήθεις συνθηματολογίες που συναντάμε αλλού – πάντα επαρκώς τεκμηριωμένες. Το δε ¨Αρχείο¨ τους αποτελεί μια ¨Κιβωτό¨ γνώσεων που συνθλίβει τις ονειρώξεις των ψεύτο-¨Ευρωπαϊστών ¨ και των φίλων του ιδιόμορφου ¨Κρατικού Καπιταλισμού της Γερμανίας¨, ο οποίος -εκτός – Γερμανίας προωθεί τον νεοφιλελεύθερο ¨φονταμελιστικό καπιταλισμό¨ και την διάλυση των μικρών – περιφερειακών της Γερμανίας – κρατών υπέρ μιας Αυτοκρατορίας που την ονομάζει ¨Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση¨ και ¨Ομοσπονδιακή Εμβάθυνση¨ σε Υπερκράτος , όπως πρόσφατα ζήτησε , πέρα των γνωστών κ.κ. Φίσερ, Σρέντερ και χθες ο πρόεδρος της Ε.Κ. Τράπεζας Jörg Asmussen , και ο κ. Σόϊμπλε, κατά την παραλαβή του βραβείου που φέρει το όνομα του μεγάλου Ευρωπαίου Οραματιστή και Σφαγέα ¨Καρλομάγνου¨ στο Άαχεν. Σε αντίθεση μάλιστα με κάτι Έλληνες προοδευτικούς ¨Φιλέλληνες¨ , το ¨G.F.P¨ έχει τονίσει στην αρθρογραφία-αναλύσεις του στο παρελθόν πως ο Γερμανικός ρατσισμός απέναντι στην Ελλάδα εγκαινιάσθηκε με το θεώρημα του ¨Φάλμεράϋερ¨ , το οποίο εξυπηρετούσε τους ιμπεριαλιστικούς στόχους της Γερμανίας στα Βαλκάνια. ...
Διευκρίνιση: Λόγω του ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την Ελλάδα και της ¨ειδικής επικαιρότητας¨ θέσαμε το ¨2ο μέρος του άρθρου που μιλά για τα μαύρα – Γερμανικά – σενάρια¨ σαν εισαγωγή στην παρούσα δημοσίευση και το 1ο¨ μέρος της αρχικής δημοσίευσης , η οποία μιλά για τις ¨γενικές πολιτικές εξελίξεις σε σχέση με την οικονομική κρίση, το ευρώ, τον ρόλο της Γερμανίας και την Ελλάδα, σαν ¨2ο¨ μέρος.

¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨

Vom Stellenwert der Demokratie (Deutsche Diskussion über Gewaltszenarien in Griechenland) –

Η Αξία της Δημοκρατίας , Η Γερμανία συζητά για σενάρια βίας στην Ελλάδα

ΑΘΗΝΑ – ΒΕΡΟΛΙΝΟ (Αποκλειστικό ρεπορτάζ του “G.F.P.”) . Μπροστά στην διεξαγωγή των νέων εκλογών στην Ελλάδα η άρχουσα τάξη της Γερμανίας (deutscheEliten) εξετάζει διάφορα σενάρια βίαιων παρεμβάσεων, ώστε να εξασφαλιστεί ο παραπέρα έλεγχος της Αθήνας.
Μεταξύ άλλων συζητιούνται η εγκαθίδρυση – δημιουργία ενός Προτεκτοράτου (Αποικιακό καθεστώς προστασίας), όπως επίσης την πιθανότητα ενός Στρατιωτικού Πραξικόπημα (Putsch) και την αποστολή Στρατιωτικών "Ειρηνευτικών" Δυνάμεων (Schutztruppen) σε αυτή την χώρα της Νότιο-Ανατολικής Ευρώπης.

Προτεκτοράτο/ Αποικία

Η άρχουσα τάξη της Γερμανίας, εκείνες οι ηγετικές της Ελίτ οι οποίες δεν θέλουν να λάβουν υπόψη τους τις προτεινόμενες αλλαγές από τον P. Krugman και πολλούς άλλους (εκτός Γερμανίας) ειδικούς επί των οικονομικών ζητημάτων, προχωρά ακάθεκτη στην συζήτηση και εξέταση ¨εναλλακτικών σεναρίων βίας¨ για τη λύση του ελληνικού προβλήματος. (7, βλέπε σχετικό άρθρο στο αρχείο δημοσιευμάτων του “G.F.P.”: ¨Η Γερμανική Ένωση Μεταφοράς Πόρων¨, δηλαδή η ¨Ε.Ε” , DiedeutscheTransferunion, BerlinseuropäischeRezession, VerelendungmadeinGermanyundTar

nenundtäuschen).
Στις αρχές του μήνα ο διευθυντής του γνωστού ¨Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας¨ του Αμβούργου, ThomasStraubhaar, δημοσίευσε άρθρο σε μια εφημερίδα με το οποίο ζητούσε να τεθεί η Ελλάδα υπό καθεστώς Κηδεμονίας (Προτεκτοράτου) και μάλιστα αυτό να γίνει ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ (8, ¨Χρειαζόμαστε την δημιουργία ενός Προτεκτοράτου¨, ThomasStraubhaar: “WirbraucheneinProtektorat” www.tagesspiegel.de 06.05.2012.
Σύμφωνα με αυτές τις δυνάμεις η Ελλάδα σαν χώρα είναι ένα ¨αποτυχημένο-ανίκανο κράτος¨ (σημείωση συντάκτη μεταφραστή: “failedstate”, το οποίο ¨δεν είναι σε θέση να κάνει από μόνο του μια νέα αρχή¨. Η Αθήνα χρειάζεται υποστήριξη για την δημιουργία αποτελεσματικών κρατικών δομών¨ (8 , Athenbenötige “Unterstützungbeider Schaffungfunktionsfähigerstaatlicher Strukturen”, στο ίδιο, οπερ, χρειαζόμαστε την δημιουργία ενός Προτεκτοράτου¨, ThomasStraubhaar: “WirbraucheneinProtektorat” www.tagesspiegel.de 06.05.2012¨).
Γι ΄αυτούς τους λόγους θα πρέπει να μετατραπεί το Ελληνικό “failedstate” σε ένα ¨Ευρωπαϊκό Προτεκτοράτο¨. ¨Απέναντι σε αυτό το καθήκον καλείται ν΄ανταποκριθεί η Ε.Ε.¨, δηλώνει ο κ.Straubhaar.

Απόσπασμα:

¨Η Ε.Ε. θα έπρεπε να υποστηρίξει την Ελλάδα στον εκσυγχρονισμό των κρατικών της δομών σε όλα τα επίπεδα, κυρίως να την ενισχύσει με υπαλλήλους στην δημόσια διοίκηση, εφοριακούς και διαχειριστές ταμειακών υπηρεσιών¨ .

Όμως , συνεχίζει, οι… ¨οι ενέργειες αυτές θα πρέπει να γίνουν με περισσή ευαισθησία¨, ώστε να αποτραπεί η αίσθηση προσβολής της εθνικής υπερηφάνειας, αξιοπρέπειας και η αντίσταση συντεχνιακών ομάδων¨.
Και αυτές οι δηλώσεις αφορούν ένα ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος που είναι υποτίθεται σύμμαχο με την Γερμανία, την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ στην υπεράσπιση της δημοκρατίας.

Παρένθεση, σημείωση συντάκτη-μεταφραστή:

Προφανώς υπάρχει η εμπειρία από το ¨Καθεστώς Κηδεμονίας¨ που είχε εγκαινιάσει μετά τον 1ο Π.Π. η ¨Κοινωνία των Εθνών¨ για πρώην Αποικίες των Ευρωπαϊκών Κρατών, που βρισκόντουσαν στο μεταβατικό στάδιο της ¨απελευθέρωσης¨ τους σε καθεστώς ¨ημι–αυτονομίας¨, δηλαδή Κηδεμονίας , αλλά και από τα πρόσφατα Προτεκτοράτα που ίδρυσε η ¨Ευρωπαϊκή Ένωση¨, για πρώτη φορά μετά από την λήξη του 2ου Π.Π. , στην Βοσνία και το Κόσσοβο).
Επίσης , προσοχή , η καθιέρωση – εισαγωγή του όρου “failedstate” (αποτυχημένου ή ανίκανου κράτους) από τους Γερμανούς ¨νέο-ιμπεριαλιστές με την γραβάτα¨ (Ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους) , η οποία ¨δικαιολογεί¨ την εγκαθίδρυση – δημιουργία Νέο- Αποικιών (Προτεκτοράτων) ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ “rogstate” (¨κράτος ταραχοποιός¨) που αποτέλεσε την ¨νομιμοποιητική¨ βάση του ¨δημοκρατικού ιμπεριαλισμού¨ για τις –μέχρι τώρα- ¨ανθρωπιστικές¨ στρατιωτικές επεμβάσεις του στην Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν και Ιράκ).

¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨

Το Πραξικόπημα

Ήδη γίνονται συζητήσεις και για την πιθανότητα ενός πραξικοπήματος στην Αθήνα. ¨Η Ελλάδα απειλείται από μια ολική κατάρρευση¨ (χάος) , δηλώνει ο παλαιός σύντροφος του Γιόζεφ Φίσερ (πρώην υπουργού εξωτερικών της Γερμανίας) και βουλευτής στο Ευρωκοινοβούλιο του ¨LesVerts¨ (το Γαλλικό αντίστοιχο του Κόμματος των Πρασίνων της Γερμανίας) , ο Ντανιέλ Κόν-Μπεντίτ.
Ο Κον Μπεντίτ θεωρεί πως είναι αναπόφευκτη μια εκτεταμένη ανάμειξη στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα.

Απόσπασμα:

¨Όσο αφήνουμε τους Έλληνες να προσπαθούν να βρουν λύσεις από μόνοι τους (durchwursteln , να ανακατεύονται ) , διακινδυνεύουμε την έκρηξη ενός στρατιωτικού πραξικοπήματος¨ ( 9 , DanielCohn-Bendit: “Sionlaisseles Grecsse débrouillerseuls, onrisqueuncoupd’ Etatmilitaire” www.lemonde.fr 10.05.2012 )

Παρένθεση, σημείωση συντάκτη – μεταφραστή:

Είναι γνωστό πως ο κ. Κον-Μπεντίτ είναι οπαδός της ιμπεριαλιστικής η ¨ένοπλης δημοκρατίας¨ και ήταν θερμός υποστηρικτής του Νατοϊκού πολέμου/βομβαρδισμών στην Γιουγκοσλαβία. Είναι οπαδός της θεωρίας ότι η ¨δημοκρατία¨ θα πρέπει να επεμβαίνει σε ξένες χώρες, να ¨βοηθά¨ τους λαούς με εκατόμβες θυμάτων για την επιβολή της ¨δημοκρατίας¨ όπως την φαντασιώνεται ο ίδιος.
Θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε επίσης ότι ο κ. Κον –Μπεντίτ σε πρόσφατη παρέμβαση του, παρουσία του κ. Κ. Σημίτη, σε Διημερίδα στο Βερολίνο (23-24/ 1/2012) του Ινστιτούτου Χάινριχ Μπελ (Heinrich-Böll-Stiftung) του κόμματος των ¨Πρασίνων¨ στο Βερολίνο, είχε δηλώσει πως ¨για την τρέχουσα κρίση στην Ελλάδα φταίνε και… οι Έλληνες, οι οποίοι υποστήριζαν τους Σέρβους στον πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας και διαδήλωναν υπέρ των ταυτοτήτων με την αναγραφή του θρησκεύματος…, τονίζοντας παράλληλα πως και οι Γερμανοί στον πόλεμο ήταν ένας συντηρητικός ¨φασιστικοποιημένος λαός¨ που χρειάστηκαν μεταπολεμικά ¨αναμόρφωση¨ από τις ¨δημοκρατικές δυνάμεις¨!
Σύμφωνα με αυτό το θεώρημα οι ¨συντηρητικοί και μικροαστοί λαοί¨ (με τις ¨εθνικιστικές και ρατσιστικές τους προκαταλήψεις¨) παράγουν τον φασισμό και τις δικτατορίες και όχι τα κεφαλαιοκρατικά – ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Ένα ¨προοδευτικό¨ θεώρημα που το δέχεται ευχάριστα ο κάθε Σύνδεσμος Βιομηχάνων και Διεθνής Ένωση Τραπεζιτών…
Λογικό είναι το συμπέρασμα πως ¨οι λαοί θα πρέπει να τιμωρούνται – και να δέχονται τις συνέπειες (και τις οικονομικές όπως σήμερα) του ¨συντηρητισμού τους¨ ΚΑΙ πως ¨καμιά φορά¨ είναι αναγκαία η στρατιωτική επέμβαση των πεφωτισμένων ¨δημοκρατικών δυνάμεων¨ για τον ¨εκδημοκρατισμό¨ τους, αλά ¨Κον-Μπεντίτ¨.
Και βέβαια η ταύτιση της –υποτιθέμενης- σημερινής ¨εθνικιστικής – συντηρητικής πλειοψηφίας των Ελλήνων¨ με την ¨φασιστική – ναζιστική συνείδηση της πλειοψηφίας των Γερμανών¨ κατά την διάρκεια του Χιτλερικού καθεστώτος, είναι ¨όλα τα λεφτά¨ (!) και προμηνύει, κατά κάποιο τρόπο, ¨το τι μας περιμένει¨ από τις ¨δημοκρατικές¨ δυνάμεις του παγκόσμιου καπιταλισμού (κυρίως ¨Ευρωπαϊκού¨) , που θέλουν τον ¨εκσυγχρονισμό¨ μας και ο ¨φασίστας – συντηρητικός και φαιοκόκκινος λαός¨ το αρνείται …
Μπορούμε να φανταστούμε ποιες ¨δημοκρατικές¨ δυνάμεις θα υποδέχονται με χειροκροτήματα στο Σύνταγμα , όταν -και εάν- ωριμάσουν οι συνθήκες μετά από σωρεία προκλήσεων και ¨απρόοπτων- τυχαίων¨ γεγονότων, Αμερικάνους , Νατοϊκούς στρατιώτες και την ¨Ευρωχωροφυλακή¨…

Συνέχεια του άρθρου

Γερμανοί πολιτικοί σχολιαστές συμπεραίνουν, βλέπουν ομοιότητες στην κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Ελλάδα, με αυτή που ίσχυε στην ¨Δημοκρατία της Βαϊμάρης¨ (WeimarerRepublik, η Γερμανία μετά τον 1ο Π.Π. , από 1919 μέχρι 1933 – όπου ανέβηκε ο Χίτλερ στην εξουσία).

Απόσπασμα:

¨Η χειρότερη περίπτωση (WorstCase) θα ήταν για την Ελλάδα η επιστροφή (Rückfall, παλινόρθωση η οπισθοδρόμιση) σε μια Δικτατορία, προειδοποιεί ένας εγνωσμένου κύρους σχολιαστής.

¨Η πιθανότητα του σεναρίου εκδήλωσης ενός δικτατορικού πραξικοπήματος αυξάνεται όσο παρατείνεται η πολιτική αστάθεια στην Ελλάδα¨.

Στο ίδιο σχόλιο λέγονται και τα παρακάτω, σχετικά με τον συσχετισμό μιας πιθανής δικτατορίας με το υπαγορευμένο στην Ελλάδα από το Βερολίνο σχέδιο λιτότητας:

Απόσπασμα:

¨Όπως φαίνονται τα πράγματα, δεν υπάρχει άλλη λύση για την επιβολή των μέτρων λιτότητας της Μέρκελ στους δρόμους της Αθήνας, εκτός από αυτή της ένοπλης καταστολής¨(mitWaffengewaltdurchsetzen) , (10, ¨Καλώς ήλθατε στην Βαϊμάρη¨, άρθρο του WolfgangMünchau στο Σπίγκελ , WillkommeninWeimar www.spiegel.de 09.05.2012)

ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΕΝΟΠΛΗΣ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ

(Schutztruppen – ¨Δυνάμεις Προστασίας¨ κατά την ιμπεριαλιστική ορολογία)
Πρόσφατα η “Γενική Εφημερίδα της Φρανκφούρτης” (F.A.Z., η εφημερίδα δηλαδή που ήδη είχε γράψει από τον Σεπτέμβρη του 2011 για ¨ένα πιθανό Χασάπη που θα χρειαστεί να κυβερνήσει την Ελλάδα, βλέπε πιο πάνω) ΕΠΑΝΗΛΘΕ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 6ηΜΑΙΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΕΘΕΣΕ ΣΑΝ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Εάν η Ελλάδα, γράφουν, περάσει σε πτώχευση, τότε θα της ήταν ακόμα πιο αδύνατο σαν “failingstate¨ (αποτυχημένο κράτος) να προστατέψει τα εξωτερικά της σύνορα από την είσοδο αλλοδαπών προσφύγων.

Παρένθεση, σημείωση συντάκτη - μεταφραστή:

Εδώ βλέπουμε για άλλη μια φορά το ¨μεταναστευτικό- προσφυγικό ζήτημα¨ σαν μια από τις πιθανότητες για την πρόκληση ξένης στρατιωτικής επέμβασης. Η διεθνής εμπειρία μας λέει ότι τα ιμπεριαλιστικά κέντρα χρησιμοποιούν τον παράγοντα αυτό ¨κατά το δοκούν¨. Μία για να αποτρέψουμε την είσοδο προσφύγων, μια για την ¨προστασία των προσφύγων¨, για ¨ανθρωπιστικούς λόγους¨ βέβαια…).

Μπορούμε να πούμε πως τα τελευταία , μετά το 1990 χρόνια που ¨έπεσαν¨ τα τείχη, ο ¨χειρισμός¨ του μεταναστευτικού – προσφυγικού προβλήματος και τα ¨ανθρώπινα δικαιώματα¨, αποτελεί ένα από τα ¨πυρηνικά όπλα¨ του δημοκρατικού καπιταλισμού/ ιμπεριαλισμού για την εξυπηρέτηση των ταξικών του συμφερόντων, όπως παλαιότερα τα ¨ατομικά – δημοκρατικά δικαιώματα¨ στον πόλεμο κατά των κρατών του ¨κρατικού καπιταλισμού¨("υπαρκτού" Σοσιαλισμού) .

Συνέχεια του άρθρου…

Τελευταία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (της Ε.Ε.) ανακοίνωσε πως είναι υποχρεωμένη να διασφαλίσει την –μόνιμη παραμονή– των δυνάμεων της “FRONTEX” στα Ελληνοτουρκικά Σύνορα. Διότι, εάν η Αθήνα δεν θα μπορεί στο μέλλον να πληρώνει τις συνοριακούς της φρουρούς ή θα πρέπει να τους μισθοδοτεί με ¨δραχμές¨, τότε αναμένεται να προκύψουν ¨χαοτικές συνθήκες¨ (11 , ¨Το Δ.Ν.Τ. παγώνει τις σχέσεις του με την Ελλάδα, IWF friert Beziehungenzu Athenein – Wahlkampfbeginnt Frankfurter Allgemeine Zeitung 18.05.2012).

Και είναι πολύ πιθανό ¨να προκληθούν αναταραχές στη χώρα¨. Σε αυτή την περίπτωση η βοήθεια προς την Ελλάδα δεν θα αποτελείται πια από δάνεια, αλλά ένα είδος Ανθρωπιστικής Βοήθειας, συμπεραίνει το κύριο σχόλιο της εφημερίδας στην κεντρική της σελίδα.

Απόσπασμα:

¨Ας ευχηθούμε, κλείνει το σχόλιο του M. Martens στην “Frankfurter Allgemeine Zeitung”, πως… ¨ δεν θα πρέπει να σκεφτούμε την εγκατάσταση – Διεθνών Στρατιωτικών Δυνάμεων Προστασίας- , όπως συμβαίνει λίγο βορειότερα της Ελλάδας, με σκοπό την σταθεροποίηση κρατών που βρίσκονται σε αναταραχή…¨ (12, Griechenland Eine Schicksalswahl, ”Ελλάδα – Οι καθοριστικές – εκλογές που θα κρίνουν την τύχη της”).

¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨

Παρένθεση, σημείωση συντάκτη – μεταφραστή:

Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε ΠΩΣ Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΡΘΡΟΥ/”PANZER”, υποτίθεται ¨άρθρου γνώμης¨ (στα πλαίσια της ¨δημοσιογραφικής ελευθερίας¨ και της ¨ελευθερίας του λόγου¨ θα πουν ορισμένοι αφελείς) ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΠΟΥ ΣΤΙΣ 27.09.2011 ΕΓΡΑΨΕ ΣΤΗΝ, ¨όπως λέγεται¨, ΝΑΥΡΧΙΔΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΟΥ –ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ – ΤΗΝ “FRANKFURTER ALLGEMEINE ZEITUNG”.
Τότε ο κ. Michael Martens των ¨Γερμανικών Σεναρίων¨ είχε γράψει ΟΤΙ …
ΑΙΜΟΒΟΡΑ ΣΚΥΛΙΑ – ΧΑΣΑΠΗΔΕΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ¨ΝΟΣΚΕ¨ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΝ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ – ΣΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ ΤΟ 1919 ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ (Καρλ Λήμπκνεχτ, Ρόζα Λούξεμπουρκ, στο: “Griechenland – Bluthundqualitäten für die Bruchlandung”).
Βλέπε επίσης και Αναδημοσίευση στον ¨Οίστρο¨ μιας αρκετά αποκαλυπτικής προκήρυξης : ¨ΤΕΡΜΑ ΣΤΟΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟ – ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟ – ΕΠΕΚΤΑΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟΘΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ¨, όπου εκτός των άλλων γίνεται ¨μνεία¨ στο πρώτο άρθρο του κ. Μάρτενς, ο οποίος βέβαια δεν είναι σκύλος που θέλει να γλύψει αίμα, αλλά ¨οσφραίνεται αίμα¨ στην Ελλάδα, εδώ και μήνες. Ο καθένας μπορεί να κρίνει τελικά τι είναι, αυτός και οι μέντορες του στην Φρανκφούρτη, στην πόλη-έδρα του Γερμανικού Χρηματιστηρίου, της DeutscheBankκαι της ¨Ευρωπαϊκής¨-Τράπεζας , όπου εκδίδεται και η ¨Γενική Εφημερίδα της Φρανκφούρτης¨(“F.A.Z.”).

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ (1ο μέρος) ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ

Το υπαγορευμένο από την Γερμανία σχέδιο λιτότητας (deutscheSpardiktat) που οδηγεί την Ελλάδα στην εξαθλίωση συναντά στον λαό μια ολοένα και μεγαλύτερη αντίσταση, η οποία όπως φαίνεται δεν μπορεί ν΄ ανασταλθεί η να κατασταλεί (niederzuhalten) σε κανονικές δημοκρατικές συνθήκες (aufdemokratischeWege).
Οι προσπάθειες του Βερολίνου να πετύχει την υποταγή της Αθήνας, με την απειλή πως θα της στερηθεί το Ευρώ, απέτυχαν, όπως επίσης και η απαίτηση της Γερμανικής κυβέρνησης (Bundesregierung) να συνδεθούν οι επόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές με την παράλληλη διεξαγωγή ενός Δημοψηφίσματος για την παραμονή ή όχι στην Ευρωζώνη.
Το Βερολίνο απορρίπτει με κατηγορηματικό τρόπο να αποσύρει το υπαγορευμένο σχέδιο λιτότητας, όπως ζητούν σε παγκόσμιο επίπεδο γνωστοί οικονομολόγοι και σε αντικατάσταση του να δεχτεί την εισαγωγή νέων προγραμμάτων για την επίτευξη οικονομικής ανάπτυξης, παρά το γεγονός ότι ένας πιθανός αποκλεισμός της Ελλάδας από την Ευρωζώνη θα καταβαράθρωνε όλο το νομισματικό σύστημα του Ευρώ.

Η τελευταία ευκαιρία

Στις νέες εκλογές που προκηρύχθηκαν, μετά την αποτυχία όλων των προσπαθειών για την συγκρότηση κυβέρνησης, για τις 17 Ιουνίου, διαφαίνεται πως θα πλειοψηφήσουν εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που απορρίπτουν αποφασιστικά (dezidiert) το υπαγορευμένο σχέδιο λιτότητας. Και είναι γεγονός ότι δεν κατάφεραν να συγκροτήσουν κυβέρνηση, παρά την ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία τους, τα τρία κόμματα (σ.σ. μεταφραστή: εννοεί προφανώς την Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και την ΔΗΜΑΡ) που τάσσονται υπέρ της εφαρμογής (Umsetzung) των προγραμμάτων λιτότητας (Austeritätsprogramme).
Και οι νέες δημοσκοπήσεις προαναγγέλλουν ήδη την ήττα τους. Το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες βλέπουν την τελευταία ευκαιρία τους να πετύχουν μια στροφή στην υπάρχουσα βούληση της κοινής γνώμης (Meinungsumschwung) στην εκμετάλλευση του γεγονότος ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων επιθυμεί την διατήρηση του Ευρώ. Ήδη πριν την προκήρυξη των νέων εκλογών ο υπουργός των οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είχε δηλώσει πως η Ευρωζώνη θα μπορούσε να αντέξει χωρίς προβλήματα την αποχώρηση της Ελλάδας. Πρόσφατα ο Επίτροπος Εμπορίου της Ε.Ε. , KarelDeGucht , επιβεβαίωσε το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προετοιμάζονται ήδη (παίρνουν μέτρα, bereitetensich) για την ενδεχόμενη αποχώρηση της Ελλάδας.

Απόσπασμα:

"Εάν διεξήγαμε τώρα ένα μυστικό δημοψήφισμα για την παραμονή η όχι στην Ευρωπαϊκή Ζώνη, τότε η συντριπτική πλειοψηφία θα τασσόταν ενάντια στην αποχώρηση η για την διατήρηση του Ευρώ. Οι νέες εκλογές αποτελούν την τελευταία ευκαιρία της Αθήνας. Εάν δεν επιτρέψουν, δεν έχουν αποτέλεσμα τον σχηματισμό μιας πλειοψηφίας υπέρ των υπαγορευμένων προγραμμάτων λιτότητας, τότε όλα έχουν τελειώσει… ( σ.σ.μ: για την Αθήνα) (1 ,Euro-Zonedroht Griechenmit Rausschmiss www.spiegel.de 19.05.2012 , Η Ευρωζώνη απειλεί την Ελλάδα με έξωση, Σπήγκελ, 19.05.2012 )

Δεν έχουν δικαίωμα για σεβασμό

Το Βερολίνο άσκησε συμπληρωματική πίεση στη Αθήνα, για να διεξάγει-συνδέσει τις εκλογές ταυτόχρονα μ’ ένα δημοψήφισμα για την παραμονή στο Ευρώ, με σκοπό να μειώσει τις προοπτικές εκλογικής επιτυχίας των αντιπάλων της λιτότητας. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες ο κ. Σόιμπλε είχε θέσει την πιθανότητα αυτή (σ.σ.μ.: του Δημοψηφίσματος) στους Έλληνες συναδέλφους του, την Δευτέρα που μας πέρασε κατά την διάρκεια της σύσκεψης των υπουργών οικονομικών της Ευρωζώνης (2, το ίδιο, οπερ παραπομπή 1, Σπήγκελ, 19.05.2012)
Σύμφωνα με πληροφορίες αυτή η προτροπή (σ.σ.μ.: του κ. Σόιμπλε για Δημοψήφισμα) υποστηρίζεται και από τον πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Χριστιανό-Δημοκρατικού/Χριστιανό- Κοινωνικού Κόμματος (CDU/CSU). Ο κύριος αυτός έχει γίνει γνωστός με τη δήλωση του ¨Τώρα η Ευρώπη μιλά Γερμανικά¨ ( Jetztwird Deutschgesprochen δες σχετικό άρθρο του G.F.P. (3) .
Όπως επιβεβαίωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στην Αθήνα, η Καγκελάριος Angela Merkel άσκησε πίεση στον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια, ώστε να προχωρήσει στην υλοποίηση του γερμανικού σχεδίου δημοψηφίσματος.
Τον Νοέμβρη του 2011 το Βερολίνο απέρριψε με βάναυσο τρόπο τον τότε πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, όταν εμφανίστηκε με την ίδια πρόταση στην κοινή γνώμη. Γεγονός που οδήγησε και στην αποπομπή (πτώση του).

Η ανοικτή ανάμειξη – επέμβαση της Γερμανικής κυβέρνησης στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις προκάλεσε στην Αθήνα οργισμένες διαμαρτυρίες. Όπως δήλωσε ο πρόεδρος του συντηρητικού κόμματος της Ν.Δ. , Αντώνης Σαμαράς, ¨ Οι Έλληνες δικαιούνται να τους σέβονται¨. ¨Το Βερολίνο συμπεριφέρεται απέναντι στην Ελλάδα σαν να είναι Προτεκτοράτο¨, είπε ο Αλέξης Τσίπρας, πρόεδρος του Σύριζα. (4 , Griechische Empörung über Merkels angeblichen Referendums-Vorschlag www.faz.net 19.05.2012)

Η Δύση του Ευρώ

Το Βερολίνο αποκλείει κάθετα κάθε απόκλιση από το βάναυσο πρόγραμμα λιτότητας (δες και το προηγούμενο άρθρο του G.F.P. (5) , παρά το γεγονός ότι με αυτή την στάση προσεγγίζεται όλο και περισσότερο η Κατάρρευση όλης της Ευρωζώνης. Τον κίνδυνο αυτής της εξέλιξης επεσήμανε πριν λίγες μέρες και ο οικονομολόγος PaulKrugman (βραβείο Νόμπελ) και δεν ήταν ο πρώτος.
Σύντομα, ¨πολύ πιθανά τον επόμενο μήνα¨, η Ελλάδα θα ολοκληρώσει την έξοδο της από το Ευρώ, σύμφωνα με την κρίση του κ. Krugman. Αμέσως μετά αναμένεται να ακολουθήσει μια μεγάλη φυγή κεφαλαίων, τουλάχιστον από την Ισπανία και την Ιταλία λόγω επίσης του φόβου της οικονομικής κατάρρευσης, προς την Γερμανία.

Λόγω αυτής της εξέλιξης θα έπρεπε να παρθούν δραστικά μέτρα, όπως περιορισμοί στην εξαγωγή συναλλάγματος ή νέα μέτρα οικονομικής στήριξης των ισπανικών και ιταλικών τραπεζών. Προοπτικά δεν θα μπορέσει να αποφευχθεί η ενίσχυση με αναπτυξιακά – προγράμματα – οικονομικά πακέτα, κυρίως της ισπανικής οικονομίας.
Τελικά αυτό θα οδηγήσει υποχρεωτικά στην αλλαγή της υπάρχουσας στρατηγικής καταπολέμησης της κρίσης, την οποία η Γερμανία προσπαθεί μέχρι τώρα να αποτρέψει με κάθε δύναμη.

Απόσπασμα:

¨Η Γερμανία έχει την επιλογή¨, δήλωσε ο PaulKrugman: ¨ή θα αναγνωρίσει η κυβέρνηση της Γερμανίας την αλλαγή πορείας/στρατηγικής της ή έφτασε το τέλος του Ευρώ¨. Σε ότι αφορά τα χρονικά περιθώρια για την ¨δύση του Ευρώ¨ ο κ. Krugman δήλωσε: ¨Μιλάμε για τους επόμενους μήνες, όχι χρόνια¨ (6 , Η Δύση του Ευρώ, Eurodämmerung krugman.blogs.nytimes.com 13.05.2012 )

¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨

Επίλογος συντάκτη – μεταφραστή:
¨SIEG – HEIL” – ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΩΣ 70 ΧΡΟΝΙΑ ΣΧΕΤΙΚΗΣ ¨ΕΙΡΗΝΗΣ¨ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΙ ¨ΚΑΠΟΙΟ¨ ΡΑΪΧ ¨ΑΣΦΥΚΤΙΑ…¨ ΓΙΑ ΡΕΒΑΝΣ ΚΑΙ ¨ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ¨ – ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΡΕΒΙΖΙΟΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ…

«Εάν δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα μάτια σας για να βλέπετε, τότε θα τα χρειαστείτε για να κλάψετε» Ζ.Π. Σαρτρ .

Bild: ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΜΑΣ ΖΗΤΑΕΙ 70 ΔΙΣ ΕΥΡΩ

Η Βίκυ Βουλβουκέλη σε ρεπορτάζ της Bild

Διαβάστε τι αναφέρει κεντρικό δημοσίευμα της Bild για την Ελληνίδα μέλος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, η οποία αξιώνει 70 δισ. ευρώ από τη Γερμανία

Χρήστος Δεμέτης

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της γερμανικής εφημερίδας, η 29χρονη Βίκυ Βουλβουκέλη, μέλος του κόμματος "Ανεξάρτητοι Έλληνες", ζητάει 70 δισ. από τη γερμανική κυβέρνηση σαν αποζημίωση για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το δημοσίευμα με τίτλο "Αυτή η Ελληνίδα μας ζητάει 70 δισ. ευρώ" αναφέρει ότι η Βίκυ Βουλβουκέλη που "μιλάει άπταιστα γερμανικά", ζητά από τη Γερμανία "70 δισ. ευρώ για πολεμικές αποζημιώσεις.

Η Β. Βουλβουκέλη, που μεγάλωσε στη Γερμανία, δηλώνει: "Οι αξιώσεις των αποζημιώσεων από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν έχουν ξεχαστεί, η Γερμανία μας χρωστά χρήματα". Η Β. Βουλβουκέλη θέλει, στην περίπτωση συμμετοχής (του κόμματός της) σε κυβερνητικό σχήμα, να καταγραφεί το θέμα των αποζημιώσεων και στη συμφωνία κυβερνητικού συνασπισμού".

Στη συνέχεια η ίδια αναφέρει: "Ήμασταν αναγκασμένοι σαν χώρα να ζητήσουμε από τη Γερμανία οικονομική βοήθεια και υπαγορεύσεις που έχουν οδηγήσει σε εξασθένηση της κοινωνίας. Η κατάσταση στην Ελλάδα έχει επιδεινωθεί. Θέλουνε η Ελλάδα να αντιμετωπίζεται σαν ισότιμος εταίρος στην Ευρώπη".

Μάλιστα το ρεπορτάζ παρουσιάζει το προφίλ της κας Βουλβουκέλη, η οποία σημειώνεται ότι ήρθε στην Αθήνα μόλις πριν από τέσσερα χρόνια και είναι στενή συνεργάτιδα του κ. Καμμένου.

"Στο μεταξύ, η Bundesbank ζήτησε να μην δοθούν μετά τις εκλογές άλλα χρήματα στην Αθήνα, εάν οι Έλληνες δεν τηρήσουν τους στόχους της λιτότητας. Από τις Βρυξέλλες ακούγεται ότι η ομάδα εργασίας των χωρών της ευρωζώνης ζήτησε από τις κυβερνήσεις των κρατών να επεξεργαστούν εθνικά σχέδια έκτακτης ανάγκης για το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη", συμπληρώνει ο δημοσιογράφος της Bild.

Τέλος, ιδιαίτερη μνεία γίνεται στη ραγδαία αύξηση της ανεργίας στη χώρα τα τελευταία χρόνια αλλά και την άνοδο της ακροδεξιάς.

news247.gr

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΗΡΥΞΗΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΗΣ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ( 6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 )

 

Κατά την πρωίαν της 6ης Απριλίου επανελήφθη η σκηνή του όρθρου της 28ης Οκτωβρίου του 1940, με μικράς διαφοράς. Κατά την 5.15' π.μ. ήχησε το εντός του κοιτώνος του προέδρου της κυβερνήσεως τηλέφωνον.

Ο καλών ανήγγειλε γαλλιστί εις την λαβούσαν το ακουστικόν κυρίαν Κορυζή ότι ο πρέσβυς της Γερμανίας επιθυμεί να επισκεφθή επειγόντως τον πρωθυπουργόν και εζήτησε να ορισθή προς τούτο ώρα. Του απήντησαν ότι ο πρόεδρος θα εδέχετο τον πρέσβυν μετά ημίσειαν ώραν.
Ο Κορυζής μαντεύων τον λόγον της επισκέψεως έσπευσε να ειδοποιήση αμέσως τον βασιλέα και τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου. Ο πρίγκηψ Έρμπαχ έφθασεν εις την οικίαν Κορυζή κατά την ορισθείσαν ώραν ακριβώς και αφού εχαιρέτησε με τυπικήν ευγένειαν τον πρωθυπουργόν προέβη εις την λακωνικήν δήλωσιν: «Επιτρέψατέ μου να σας αναγγείλω ότι η κυβέρνησίς μου επέδωσε την στιγμήν αυτήν εις τον εν Βερολίνω Έλληνα πρεσβευτήν διακοίνωσιν αντίγραφον της οποίας θα σας αναγνώσω αμέσως».

Και ανέγνωσε το ακόλουθον κείμενον:

«Από της ενάρξεως του πολέμου, του επιβληθέντος εις την Γερμανίαν δια της κηρύξεως του πολέμου εκ μέρους της Αγγλίας και της Γαλλίας, η κυβέρνησις του Ράιχ εξέφρασε πάντοτε σαφώς και απεριφράστως την θέλησίν της όπως η στρατιωτική σύρραξις περιορισθή μεταξύ των εμπολέμων κρατών, και ιδίως όπως παραμείνη εκτός πολέμου η περιοχή της Βαλκανικής χερσονήσου. Μετά της αυτής σαφηνείας διεκήρυξε κατ' επανάληψιν ότι θα αντετάσσετο αμέσως με όλα τα εις την διάθεσιν αυτής ευρισκόμενα πολεμικά μέσα εις πάσαν αγγλικήν απόπειραν όπως μεταφέρη τον πόλεμον και εις άλλας χώρας.
Με την καταστροφήν των αγγλικών εκστρατευτικών δυνάμεων και την εκδίωξιν των υπολειμμάτων αυτών εκ της Νορβηγίας και της Γαλλίας, η ήπειρός μας είχεν απαλλαγή τελείως των βρεταννικών στρατευμάτων. Εκ τούτου ανέκυπτε δι' όλα τα ευρωπαϊκά κράτη το κοινόν συμφέρον όπως διατηρηθή πλήρως η επιτευχθείσα απομάκρυνσις της Αγγλίας εκ της ηπειρωτικής Ευρώπης, ως το πλέον ασφαλές εχέγγυον της ευρωπαϊκής ειρήνης, και μη αφεθή ουδείς Άγγλος στρατιώτης όπως θέση πλέον πόδα επί ευρωπαϊκού εδάφους.
Το πρόβλημα τούτο ετίθετο και δια τον ελληνικόν λαόν κατά τον αυτόν τρόπον, όπως και δια τους άλλους λαούς της ηπείρου, και ήτο προφανές ότι η ελληνική κυβέρνησις θα προσηρμόζετο κάλλιστα προς την κατάστασιν εάν ετήρει ειλικρινή και αυστηράν ουδετερότητα. Η στάσις αυτή θα ήτο απολύτως φυσική δια την Ελλάδα και θα ανταπεκρίνετο εις τα ζωτικά αυτής συμφέροντα, και τούτο μάλιστα εκ του λόγου ότι ουδείς των εμπολέμων ηδύνατο πράγματι να έχη ζωτικόν συμφέρον όπως εμπλέξη εις τας πολεμικάς επιχειρήσεις του μίαν χώραν η οποία ευρίσκετο μακράν του πραγματικού θεάτρου του πολέμου. Ούτως η Γερμανία και η Ιταλία ουδέποτε ηξίωσαν άλλο τι από την Ελλάδα ειμή την τήρησιν μιας γνήσιας ουδετερότητος.

Εντεύθεν λοιπόν είναι έτι μάλλον ακατανόητον ότι παρά ταύτα η ελληνική κυβέρνησις εγκατέλειψε την στάσιν ταύτην, η οποία διεγράφετο εις αυτήν σαφώς, και τοιουτοτρόπως εισήλθεν εις τον δρόμον όστις θάττον ή βράδιον ήτο φυσικόν να φέρη τον λαόν της εις φυσικούς κινδύνους. Γνωρίζομεν σήμερον ότι η Ελλάς εγκατέλειψε πράγματι την στάσιν τής ουδετερότητος από της κατά τον Σεπτέμβριον του 1939 εκρήξεως του πολέμου και έλαβε θέσιν κατ' αρχάς μυστικώς και είτα ολονέν εμφανέστερον υπέρ των εχθρών της Γερμανίας και προ παντός υπέρ της Αγγλίας. Μέχρι ποίου σημείου η ελληνική πολιτική και προ της εκρήξεως του πολέμου ήτο επηρεασμένη από τας εις τους κύκλους της ελληνικής κυβερνήσεως επικρατούσας συμπαθείας προς την Αγγλίαν, αποδεικνύει το γεγονός και μόνον ότι κατ' Απρίλιον του 1939 η Ελλάς απεδέχθη πολιτικήν εγγύησιν των Δυτικών Δυνάμεων. Κατόπιν της λίαν γνωστής πείρας της κτηθείσης εκ των αγγλικών εγγυήσεων, έδει να έχη πλήρη επίγνωσιν ότι, ενεργούσα ούτως, έθετεν αναγκαίως την χώραν της υπό την εξάρτησιν της Αγγλίας και ότι μοιραίως θα ευρίσκετο περιπεπλεγμένη εις τα ήδη υφιστάμενα τότε αγγλικά σχέδια κυκλώσεως της Γερμανίας.Η τάσις αύτη εξεδηλώθη το πρώτον εμφανώς μετά την έκρηξιν του πολέμου κατ' Οκτώβριον του 1939, όταν η ελληνική κυβέρνησις ηρνήθη και να συζητήση καν το ενδεχόμενον παρατάσεως του συμφώνου φιλίας μετά της Ιταλίας, του οποίου η ισχύς εξέπνεε κατά το έτος τούτο. Κατά την ιδίαν εποχήν περιήλθον εις την κατοχήν της κυβερνήσεως του Ράιχ στοιχεία συμφώνως προς τα οποία η δια της βρεταννικής βοηθείας εγκατασταθείσα τότε εις την αρχήν ελληνική κυβέρνησις από της εγκαθιδρύσεώς της εις την εξουσίαν είχεν αναλάβει ευρείας υποχρεώσεις έναντι της αγγλικής πολιτικής. Εάν επί του σημείου τούτου υπελείπετο και η ελαχίστη ακόμη αμφιβολία, τα επίσημα έγγραφα άτινα ευρέθησαν εις την Λα Σαριτέ της Γαλλίας και τα οποία ήδη εδόθησαν εις την δημοσιότητα αποδεικνύουν κατά τον πλέον αναμφισβήτητον τρόπον την θέσιν ην έλαβε σαφώς η Ελλάς εναντίον του Άξονος από της εκρήξεως του πολέμου. Από τα επίσημα ταύτα στοιχεία του γαλλικού γενικού επιτελείου και της γαλλικής κυβερνήσεως προκύπτει η ακόλουθος εικών περί της αληθούς πολιτικής, την οποίαν ηκολούθησε μυστικώς η ελληνική κυβέρνησις:

1. Από του Σεπτεμβρίου ήδη του 1939 το ελληνικόν γενικόν επιτελείον απέστειλεν εις Άγκυραν τον συνταγματάρχην Δόβαν ίνα έλθη εις επαφήν με τον στρατηγόν Βεϋγκάν, αρχιστράτηγον του γαλλικού εκστρατευτικού σώματος εν τη Εγγύς Ανατολή.
2. Την 18ην Σεπτεμβρίου 1939 ο Έλλην πρεσβευτής εν Παρισίοις Πολίτης έδωσε την διαβεβαίωσιν ότι η Ελλάς δεν επεθύμει την ανανέωσιν της μετά της Ιταλίας συνθήκης, ήτις εξέπνεε τον Οκτώβριον, ειμή μόνον “εφ' όσον μία τοιαύτη συμφωνία δεν θα ημπόδιζε τον σχηματισμόν ενός ανατολικού μετώπου”.
3. Κατά τας αρχάς του Οκτωβρίου 1939 ο υφυπουργός των Εξωτερικών Μαυρουδής εδήλωσεν εις τον Γάλλον πρεσβευτήν εν Αθήναις ότι η Ελλάς όχι μόνον δεν θα ημπόδιζε μίαν αποβίβασιν των συμμάχων εις Θεσσαλονίκην, αλλά τουναντίον θα υπεστήριζεν ενεργώς αυτήν, υπό την προϋπόθεσιν μόνον ότι η επιτυχία των επιχειρήσεων θα ήτο εξησφαλισμένη.
4. Η επαφή η λαβούσα χώραν κατά τα τέλη Οκτωβρίου 1939 μεταξύ του εν Αθήναις Γάλλου στρατιωτικού ακολούθου και του Έλληνος αρχηγού του γενικού επιτελείου ωδήγησε την 4ην Δεκεμβρίου 1939 εις την ρητήν επιθυμίαν του ελληνικού γενικού επιτελείου, όπως γίνη έναρξις στρατιωτικών διαπραγματεύσεων, καθώς και εις την αποστολήν εις Ελλάδα του συνταγματάρχου του γαλλικού γενικού επιτελείου Μαριό.
5. Εις σημείωμα του στρατηγού Γκαμελαίν υπό χρονολογίαν 4 Ιανουαριου 1940 λέγεται ότι ο αρχηγός του ελληνικού γενικού επιτελείου κατέστησε γνωστόν ότι ήτο εις θέσιν να εγγυηθή την αποβίβασιν ενός διασυμμαχικού εκστρατευτικού σώματος εις Θεσσαλονίκην, υπό την επιφύλαξιν επαρκούς υποστηρίξεως δι’ αεροπορικών δυνάμεων και δια δυνάμεων αντιαεροπορικής αμύνης.

Η κυβέρνησις του Ράιχ, ήτις προ πολλού ετέλει εν γνώσει των στοιχείων τούτων, άτινα επεβάρυνον σοβαρώς την ελληνικήν κυβέρνησιν, ανέμενεν εν τούτοις με υπέρμετρον υπομονήν και μακροθυμίαν την περαιτέρω εξέλιξιν της ελληνικής πολιτικής. Ακόμη και όταν η Ελλάς έθεσεν εις την διάθεσιν του βρεταννικού ναυτικού βάσεις επί των νήσων της και η Ιταλία, η σύμμαχος του γερμανικού Ράιχ; εν όψει της στάσεως αυτής, ήτις δεν ήτο πλέον στάσις ουδετέρου κράτους, εξηναγκάσθη εις στρατιωτικήν δράσιν εναντίον της Ελλάδος, η Γερμανία διετήρησε την στάσιν της αναμονής. Ταύτην καθώριζεν η ειλικρινής ελπίς του γερμανικού λαού, όστις μέχρι τότε διεπνέετο αποκλειστικώς υπό αισθημάτων φιλίας δια τον ελληνικόν λαόν, ότι η Ελλάς θ' ανεμιμνήσκετο εν τέλει των αληθών συμφερόντων της και ότι ούτω η ελληνική κυβέρνησις, παρ' όλα όσα συνέβησαν, θα εύρισκε την ευκαιρίαν να επανέλθη εις την αληθή ουδετερότητα. Υπό το πνεύμα τούτο ο φον Ρίμπεντροπ, υπουργός των Εξωτερικών του Ράιχ, εις συνομιλίαν ην έσχε εν Φουσλ μετά του Έλληνος πρεσβευτού την 26ην Αυγούστου 1940 έδωσεν εις την ελληνικήν κυβέρνησιν υπό σοβαρόν τύπον την συμβουλήν όπως εγκαταλείψη την μεροληπτικώς ευμενή προς την Αγγλίαν στάσιν της. Πέραν όμως τούτου δι' επανειλημμένων δημοσίων δηλώσεων αυτού του Φύρερ η ελληνική κυβέρνησις κατέστη ενήμερος ότι εν ουδεμία περιπτώσει θα ηνείχετο όπως βρεταννικαί στρατιωτικοί δυνάμεις εγκατασταθούν επί ελληνικού εδάφους. Υπενθυμίζομεν μεταξύ άλλων επί του σημείου τούτου τον λόγον τον εκφωνηθέντα υπό του Φύρερ την 30ην Ιανουαρίου 1941, εν τω οποίω αναφέρεται: “ Ίσως στηρίζουν ελπίδας επί των Βαλκανίων, αλλ' ούτε εκεί βλέπω τύχην δι' αυτούς, διότι εν πράγμα είναι βέβαιον: εκεί όπου η Αγγλία θα εμφανισθή θα της επιτεθώμεν και είμεθα αρκετά ισχυροί δια να το πράξωμεν”.

Η ελληνική κυβέρνησις περιεφρόνησε όλας αυτάς τας προειδοποιήσεις, επί πλέον δε — πρέπει ρητώς τούτο να βεβαιωθή εδώ — ουδέποτε απετάθη προς την κυβέρνησιν του Ράιχ και δια να συζητήση μόνον μετ' αυτής την δυνατότητα επανόδου της Ελλάδος εις την ουδετερότητα. Η αιτία ήτο προφανής. Η Ελλάς είχεν ήδη αφεθή να παρασυρθή πολύ μακράν εις την αγγλικήν πολιτικήν της επεκτάσεως του πολέμου και δεν ήτο πλέον κυρία των αποφάσεών της. Αύται υπηγορεύοντο μάλλον εις αυτήν τότε υπό της αγγλικής κυβερνήσεως. Τα πράγματα έφθασαν εις σημείον, ώστε η ελληνική κυβέρνησις, ήτις αρχικώς, μετά την έναρξιν του κατά της Ιταλίας πολέμου, είχε περιορισθή εις την συνδρομήν βρεταννικών τεχνικών σχηματισμών αεροπορίας, υπεχρεώθη μετ' ολίγον εκ της ανάγκης των πραγμάτων να προχωρήση περαιτέρω εις την οδόν αυτήν. Ολίγον μετά την κατάληψιν της Κρήτης τα πράγματα έλαβον τοιαύτην εξέλιξιν, ώστε συγκεκροτημένοι σχηματισμοί βρεταννικών στρατευμάτων απεβιβάσθησαν εις την Ελλάδα και κατέλαβον όλα τα σπουδαία στρατηγικά σημεία. Αι δηλώσεις αι γενόμεναι από καιρού εις καιρόν υπό της ελληνικής κυβερνήσεως και δια των οποίων επεχείρει ν' αρνηθή τα γεγονότα ταύτα δεν δύνανται να κριθούν ειμή ως νέα απόδειξις της ανειλικρίνειάς της και της εξαρτήσεώς της από της Αγγλίας.

Από τίνων εβδομάδων ουδεμία πλέον δύναται να ύπαρξη αμφιβολία ότι η Αγγλία καταγίνεται να δημιουργήση εν Ελλάδι νέον μέτωπον κατά της Γερμανίας — του είδους της κατά τον παγκόσμιον πόλεμον εκστρατείας της εις Θεσσαλονίκην — δια να προβή εκείθεν εις μίαν τελευταίαν απόπειραν όπως φέρη τον πόλεμον εις την Ευρώπην. Από της απόψεως αυτής αι ειδήσεις, κατά τας οποίας το γενικόν επιτελείον των εν Ελλάδι δρωσών αγγλικών στρατιωτικών δυνάμεων αποκατέστησε σύνδεσμον μετά του εν Βελιγραδίω γενικού επιτελείου, προσλαμβάνουν ιδιαιτέραν σημασίαν. Κατά τας τελευταίας όμως ημέρας η Ελλάς κατέστη πλέον φανερόν πεδίον δράσεως των αγγλικών στρατιωτικών δυνάμεων. Επί του παρόντος οι Άγγλοι ενεργούν εκεί σοβαράς σημασίας στρατηγικάς κινήσεις και μεταφοράς στρατευμάτων, ειδήσεις δε εξ Αμερικής επιβεβαιούν ότι αγγλικός στρατός εκ 200.000 ανδρών ευρίσκεται ήδη έτοιμος προς δράσιν εν Ελλάδι.

Δια του τρόπου τούτου η Ελλάς, ήτις υπήρξε το μόνον ευρωπαϊκόν κράτος το οποίον επέτρεψεν εις τα αγγλικά στρατεύματα να θέσουν πόδα επί του ευρωπαϊκού εδάφους, ανέλαβεν έναντι της ευρωπαϊκής κοινότητος βαρείαν ευθύνην. Αναμφιβόλως ο ελληνικός λαός δεν είναι υπεύθυνος δια την εξέλιξιν ταύτην. Ως εκ τούτου όμως είναι ακόμη μεγαλυτέρα η ευθύνη η οποία βαρύνει την παρούσαν ελληνικήν κυβέρνησιν δια την ανεύθυνον αυτήν πολιτικήν της. Η ελληνική κυβέρνησις εδημιούργησε τοιουτοτρόπως μίαν κατάστασιν, έναντι της οποίας η Γερμανία δεν δύναται πλέον να παραμείνη αδρανής επί μακρόν. Δια τον λόγον αυτόν η κυβέρνησις του Ράιχ έδωσεν ήδη διαταγάς εις τα στρατεύματά της όπως εκδιώξουν τας βρεταννικάς δυνάμεις εκ του ελληνικού εδάφους. Πάσα αντίστασις προβαλλόμενη εις τον γερμανικόν στρατόν θα συντριβή αμειλίκτως.
Η κυβέρνησις του Ράιχ, καθιστώσα τούτο γνωστόν εις την ελληνικήν κυβέρνησιν, τονίζει ότι τα γερμανικά στρατεύματα δεν έρχονται ως εχθροί του ελληνικού λαού και ότι είναι μακράν του γερμανικού λαού η πρόθεσις όπως πολεμήση και καταστρέψη τον ελληνικόν λαόν ως τοιούτον. Το κτύπημα όπερ η Γερμανία είναι ηναγκασμένη να καταφέρη επί του ελληνικού εδάφους προορίζεται δια την Αγγλίαν. Η κυβέρνησις του Ράιχ είναι πεπεισμένη ότι, εκδιώκουσα ταχέως τους παρεισάκτους Άγγλους εξ Ελλάδος, προσφέρει αποφασιστικήν υπηρεσίαν πρωτίστως εις τον ελληνικόν λαόν δια την ευρωπαϊκήν κοινότητα».

Η απάντησις της Ελλάδος

Εις την ανακοίνωσιν ήτο συνημμένον υπόμνημα περιλαμβάνον λεπτομερεστέραν ανάλυσιν των περιεχομένων εις αυτήν αιτιάσεων περί παραβιάσεων της ελληνικής ουδετερότητος και περί του αριθμού των ευρισκομένων επί του ελληνικού εδάφους βρεταννικών δυνάμεων, αποκαλυπτόμενης της δράσεώς της εις την Ελλάδα γερμανικής κατασκοπείας.

Αλλά και η διακοίνωσις και το υπόμνημα ήσαν απλώς χαρτιά και λόγια δια να στηριχθή η δικαιολογία του πολέμου. Ο Χίτλερ επροσπαθούσε να εφεύρη στοιχεία εμφανίζοντα ανειλικρινή την ελληνικήν ουδετερότητα και δεν εδίσταζε να δικαιολογή και την επίθεσιν της Ιταλίας κατά της Ελλάδος, ενώ εγνώριζεν ότι όλα τα εις την Αλβανίαν επεισόδια και οι ισχυρισμοί των ανθρώπων της Ρώμης ωφείλοντο εις ιταλικήν σκηνοθεσίαν. Όσον αφορά την αποβίβασιν βρεταννικών στρατευμάτων εις την Ελλάδα εγνώριζεν επίσης ότι τούτο έγινεν αφού προηγουμένως αι ιδικαί του μεραρχίαι είχαν περάσει εις την Βουλγαρίαν, ήτο δε προειδοποιημένος, ως είπομεν, ότι Βρεταννοί δεν θ' απεβιβάζοντο αν δεν διέβαινεν ο γερμανικός στρατός τον Δούναβιν φανερώνων τας επιθετικάς κατά της Ελλάδος προθέσεις. Ήτο επομένως ψεύδος ότι δεν ήθελε την επέκτασιν του πολέμου εις τα Βαλκάνια και ότι δεν τον ενδιέφερεν η Ελλάς.

Εκ της αλληλογραφίας του Χίτλερ και του Μουσσολίνι εξάγεται ότι η Γερμανία προ του ελληνοϊταλικού πολέμου ακόμη απέβλεπεν εις την χρησιμοποίησιν της Κρήτης, καταλαμβανομένης υπό ισχυρών δυνάμεων αλεξιπτωτιστών, ως γερμανικής βάσεως εξορμήσεως προς νότον και προς ανατολάς. Εις δε την από 20ής Νοεμβρίου επιστολήν του προς τον Μουσσολίνι ο Χίτλερ έγραφε κατηγορηματικώς, εξάγων συμπεράσματα από τας έως τότε απέναντι των Ιταλών ελληνικάς νίκας: «Ψυχολογικαί συνέπειαι: Είναι δυσάρεστοι, καθ' όσον η ελληνική κατάστασις βαρύνει πολύ καν δυσμενώς επί διπλωματικών προπαρασκευών, αι οποίαι ευρίσκονται εν πλήρει εξελίξει». Υποδεικνύων δε τα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν έγραφε καθαρά: «Πρέπει να προσπαθήσωμεν να επιτύχωμεν κάποιο είδος συνεννοήσεως με την Τουρκίαν δια να εξαλείψωμεν την τουρκικήν πίεσιν επί της Βουλγαρίας... Η Γιουγκοσλαυΐα πρέπει να πεισθή όπως παύση ενδιαφερομένη δια τας παρούσας κατευθύνσεις της και όταν τούτο θα είναι δυνατόν να ενδιαφερθή εις θετικήν συνεργασίαν μεθ' ημών προς εκκαθάρισιν της ελληνικής υποθέσεως». Γράφων δε περί των σχεδιαζομένων γερμανικών επιχειρήσεων προς εκκαθάρισιν της Μεσογείου προσέθετε:
«Τούτο θα είναι το αποφασιστικόν προοίμιον της στρατιωτικής επιχειρήσεως, ήτις αισθάνομαι ότι δεν είναι δυνατόν ν' αναληφθή προ των πρώτων ημερών του Μαρτίου και εναντίον αυτής ακόμη της Ελλάδος. Θεωρώ αναγκαίον το χρονικόν διάστημα δια τον απλούν λόγον ότι θα είναι αδύνατον να συγκεντρωθούν προ της εποχής ταύτης εν Ρουμανία τοιαύται δυνάμεις, ώστε να εξασφαλισθή εν οιαδήποτε περιπτώσει η επιτυχία. Μόνον κατ’ εκείνην την εποχήν δυνάμεθα ν' αναμένωμεν επιτυχίαν εν βραχυτάτω χρόνω». Ωμολογήθη επομένως υπό του ιδίου το Χίτλερ ότι η κατά της Ελλάδος γερμανική επιχείρησις ήτο αποφασισμένη από του Νοεμβρίου του 1940, οπότε δεν είχον αποβιβασθή Βρεταννοί εις την Ελλάδα. Η γερμανική διακοίνωσις, στηριζομένη επί ψευδών, δεν διέφερεν από το ιταλικόν τελεσίγραφον παρά μόνον εις το ότι δεν ώριζε προθεσμίαν προς απάντησιν και αποδοχήν όρων, αλλά ανήγγελλεν απλώς την εισβολήν. Απορρέουσα από την γερμανικήν ιδιοσυγκρασίαν ήτο ιταμωτέρα του ιταλικού τελεσιγράφου.
Αλλ' η στάσις της ελληνικής κυβερνήσεως απέναντι του δευτέρου εχθρού, στηριζομένη όπως η τηρηθείσα απέναντι των Ιταλών επί των υπαγορεύσεων των εθνικών συμφερόντων και της εθνικής τιμής, είχεν ήδη προκαθορισθή. Ο πρόεδρος της κυβερνήσεως απήντησεν εις τον Γερμανόν πρεσβευτήν ότι η Ελλάς υπεραμυνόμενη του εθνικού εδάφους θ' αντιτάξη αντίστασιν εις την προσβολήν των γερμανικών στρατευμάτων.

Αλέξανδρος Κορυζής

Ο Κορυζής επεκοινώνησεν αμέσως με τον βασιλέα, υπό την προεδρίαν του οποίου συνεκροτήθη σύσκεψις, εις την οποίαν συμμετέσχον πλην του πρωθυπουργού οι υπουργοί των πολεμικών υπουργείων και ο αρχιστράτηγος. Επηκολούθησεν υπουργικόν συμβούλιον. Ο πρωθυπουργός ανεκοίνωσε τα γεγονότα και οι υπουργοί επεδοκίμασαν την δοθείσαν εις την γερμανικήν διακοίνωσιν απάντησιν και έλαβαν γνώσιν του ακολούθου διαγγέλματος του βασιλέως Γεωργίου προς τον ελληνικόν λαόν:

«Έλληνες. Νέος εχθρός προσέβαλε σήμερον την πρωίαν την τιμήν της πατρίδος μας. Χωρίς καμμίαν προειδοποίησιν, την ιδίαν στιγμήν κατά την οποίαν επεδίδετο από την γερμανικήν κυβέρνησιν εις την ελληνικήν εν έγγραφον αναγγέλλον απλώς την ενέργειάν της, τα γερμανικά στρατεύματα εκτύπησαν τα σύνορά μας. Ο ηρωικός μας στρατός, φρουρός ακοίμητος του ιερού μας εδάφους, το προασπίζει ήδη δια του αίματός του.
Έλληνες, ο ελληνικός λαός, ο οποίος απέδειξεν ήδη εις τον κόσμον ότι θέτει υπέρ παν άλλο την τιμήν, θα την υπερασπισθή και έναντι του νέου εχθρού μέχρις εσχάτων. Η Ελλάς, η τόσον μικρά, την οποίαν προσβάλλει σήμερον μία ακόμη αυτοκρατορία, είναι ταυτοχρόνως τόσον μεγάλη, ώστε να μη δύναται να επιτρέψη εις κανένα να την θίξη.
Ο αγών μας θα είναι σκληρός, τραχύς, αμείλικτος. Δεν θα ορρωδήσωμεν προ ουδενός πόνου, δεν θα σταματήσωμεν προ ουδεμίας θυσίας. Αλλ' η νίκη μας αναμένει εις το τέρμα του δρόμου μας δια να στεφανώση μίαν ακόμη και οριστικήν φοράν την Ελλάδα. Εις το πλευρόν μας ίστανται πανίσχυροι σύμμαχοι, η Βρεταννική αυτοκρατορία με την ακατάβλητον θέλησίν της και αι Ηνωμέναι Πολιτείαι της Αμερικής με τους ανεξάντλητους πόρους των. Εις το πεδίον της μάχης αγωνιζόμεθα αγκώνα προς αγκώνα με τους αδελφούς μας Νοτιοσλαύους, οι οποίοι χύνουν και αυτοί μαζί μας το αίμα των δια την σωτηρίαν ολοκλήρου της Βαλκανικής και της ανθρωπότητος.
Θα νικήσωμεν! Με την βοήθειαν του Θεού και την ευλογίαν της Παναγίας θα νικήσωμεν. Η ιστορία των εθνών θα γράψη ακόμη μίαν φοράν ότι η χώρα την οποίαν λαμπρύνει ο Μαραθών και η Σαλαμίς δεν υποκύπτει, δεν κάμπτεται, δεν παραδίδεται.
Όλοι μαζί, Έλληνες, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, υψώσατε το ανάστημά σας, σφίξατε τους γρόνθους σας και σταθήτε εις το πλευρόν μου, προασπισταί της Ελληνικής Πατρίδος, της χθεσινής, της σημερινής και της αυριανής, αντάξιοι των προγόνων σας, παραδείγματα εις τους επιγόνους σας, πρόμαχοι της ελευθερίας, της βγαλμένης από τα κόκκαλα των Ελλήνων τα ιερά. Εμπρός τέκνα της Ελλάδος εις τον υπέρ πάντων αγώνα».

Η κυβέρνησις απηύθυνεν επίσης το εξής διάγγελμα προς τον λαόν:

«Ο πρεσβευτής της Γερμανίας επεσκέφθη σήμερον την 5.30' πρωινήν ώραν τον κ. Πρωθυπουργόν και ανεκοίνωσεν αυτώ εκ μέρους της κυβερνήσεώς του ότι ο γερμανικός στρατός θα επιτεθή κατά της Ελλάδος. Ταυτόχρονοι εκ των συνόρων πληροφορίαι έφερον πραγματοποιουμένην την γερμανικήν απειλήν. Ούτω κατά τα εξημερώματα της 6ης Απριλίου του 1941 επανελαμβάνοντο ακριβώς παρά του ετέρου μέλους του Άξονος τα γεγονότα της νυκτός της 28ης Οκτωβρίου 1940. Απέναντι της νέας ταύτης επιβουλής κατά της τιμής, της ελευθερίας και της ακεραιότητος της χώρας μας, ο ελληνικός στρατός και ο ελληνικός λαός καλούνται και πάλιν να πράξουν με δύναμιν και ευψυχίαν και σταθερότητα το απέναντι της λατρευτής πατρίδος καθήκον των με πλήρη συναίσθησιν του δικαίου των, με την ευλογίαν του Θεού και με την βοήθειαν των γενναίων και μεγάλων συμμάχων μας».

Ο αρχιστράτηγος Παπάγος εξέδωσε ταυτοχρόνως την ακόλουθον ημερησίαν διαταγήν προς τον στρατόν:

«Αξιωματικοί, υπαξιωματικοί, στρατιώται! Δια μίαν ακόμη φοράν τα ελληνικά όπλα καλούνται να υπερασπίσουν το πάτριον έδαφος. Ένας επί πλέον εισβολεύς, ένας επί πλέον αντίπαλος, ανήκων ατυχώς εις την ομάδα των αυτοκαλουμένων πεπολιτισμένων κρατών, επιχειρεί να καταπατήση τα ιερά του έθνους. Θα αντιστώμεν και θα νικήσωμεν, όπως ενικήσαμεν και τον άλλον πολυάριθμον εχθρόν, όπως αντεστάθημεν και εις εκείνου τας ορδάς και τας περιφρονητικάς προς την προσφιλή πατρίδα μας αξιώσεις.
Θα νικήσωμεν, διότι θα πολεμήσωμεν πάλιν υπό την σημαίαν της υπερτάτης δικαιοσύνης και διότι παρά το πλευρόν μας ίσταται συμπολεμιστής και αποφασιστικός σύμμαχος ο στρατός της πανίσχυρου Βρεταννικής αυτοκρατορίας. Θα πολεμήσωμεν αντιτάσσοντες εις την βίαν του επιδρομέως τα όπλα μας και τα στήθη μας, διδάσκοντες και τον νέον αντίπαλον ότι η Ελλάς, από την οποίαν ήντλησε τόσα πολύτιμα διδάγματα, δεν ατιμάζεται.
Μαχηταί του ιταλικού μετώπου. Εξακολουθήσατε την ένδοξον και απαράμιλλον προσπάθειαν κρατούντες πάντοτε υπό το πέλμα σας και υπό την θέλησίν σας τον αντίπαλόν σας. Προσθέσατε νέας δάφνας εις τας σημαίας σας. Μαχηταί του γερμανικού μετώπου. Αποδείξατε ότι είσθε ισάξιοι των συναδέλφων σας του ιταλικού μετώπου. Φιλοδοξήσατε να προσθέσετε νέας ενδόξους σελίδας εις την ιστορίαν του έθνους μας.

Αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και στρατιώται. Ο Θεός της Ελλάδος είναι μαζί μας. Η Θεομήτωρ Μαρία θα μας παρακολουθήση με στοργήν εις τους νέους αγώνας μας. Η αθάνατος μοίρα του έθνους, αυτή που το συνετήρησε, που το διεφύλαξε πρόμαχον των ελευθεριών και των υψηλών εκδηλώσεων του ανθρωπίνου πνεύματος, της ηθικής και του καλού δια μέσου των αιώνων, μας παραστέκει σήμερον. Με τους Βρεταννούς αδελφούς μας εν όπλοις και εν ψυχαίς — διότι είναι αδελφοί μας πλέον και αι δύο χώραι ακολουθούν ηνωμέναι την ιδίαν φωτεινήν λεωφόρον που οδηγεί εις τον δύσκολον θρίαμβον — θα διαφυλάξωμεν την τιμήν της πατρίδος μας.
Ατενίζοντες υψηλά, αντλούντες υπεράνθρωπον θάρρος από τας ψυχάς μας, αι οποίαι διαισθάνονται πλήρως ότι μαχόμεθα πάντοτε υπέρ βωμών και εστιών, με το όπλον ανά χείρας και υπό την σκέπην του Θεού θα προχωρήσωμεν προς την νίκην. Την τελικήν πλέον, την λαμπροτέραν, την ιερωτέραν ελληνικήν νίκην, η οποία και την φοράν αυτήν — ουδείς Έλλην αμφιβάλλει — θα είναι ιδική μας».

http://infognomonpolitics.blogspot.com

ΠΗΓΗ

Διονυσίου Α. Κόκκινου, της Ακαδημίας Αθηνών: «Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος», Εκδόσεις Μέλισσα.

http://monoistoria.blogspot.com/