ΜΙΝΙΟΝ : Η ΑΙΓΛΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΚΕΤΡOΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Κείμενο: Βαγγέλης Πασιάς / Φωτογραφίες: Στέφανος Καστρινάκης
http://www.protothema.gr

Από το μικρό περίπτερο του Ιωάννη Γεωργακά και του Άγγελου Σεραφειμίδη στα Χαυτεία, στο μεγάλο πολυκατάστημα της Πατησίων και τον καταστροφικό εμπρησμό του

Η λέξη «Μινιόν» τόσο για τους Αθηναίους όσο και για τους υπόλοιπους κατοίκους της χώρας είναι μια οικεία λέξη ακόμη και σήμερα, ειδικά για εκείνους που έζησαν μέρος της ζωής τους μέσα στον 20ό αιώνα. Το ψηλό κτίριο στη συμβολή των οδών 28ης Οκτωβρίου με Βερανζέρου, λίγα μόλις μέτρα από την πλατεία Ομονοίας, κρύβει μια πλούσια ιστορία επιχειρηματικότητας που εκτυλίχθηκε κατά το δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα.
Η επιχειρηματική δράση του Ιωάννη Γεργακά ξεκίνησε το 1934, όταν έγινε συνέταιρος του Άγγελου Σεραφειμίδη στο περίπτερο που διατηρούσε ο δεύτερος στα Χαυτεία. Η ζήτηση στις προσφορές που έκαναν στα προϊόντα που πωλούσαν τους παρείχε τη δυνατότητα να ανοίξουν άλλο ένα περίπτερο, αλλά και το πρώτο τους κατάστημα στην ίδια περιοχή. Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου -και συγκεκριμένα το 1944- ανοίγουν το Μινιόν στην Πατησίων, ενώ ο Άγγελος Σεραφειμίδης αποχωρεί και επιστρέφει στην Αμερική.

Το ανήσυχο επιχειρηματικό πνεύμα του Ιωάννη Γεωργακά τον οδηγεί στην αγορά του ιστορικού δεκαόροφου κτιρίου στη γωνία 28ης Οκτωβρίου με Βερανζέρου στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και, λίγο αργότερα, το διπλανό του.
Η κερδοφορία και οι καινοτομίες του το καθιστούν τη δεκαετία του '70 ένα τεράστιο σύγχρονο πολυκατάστημα και ένα από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Απασχολούσε 1.000 υπαλλήλους, διέθετε περίπου 120.000 διαφορετικά είδη και οι ετήσιες πωλήσεις άγγιζαν το ένα δισεκατομμύριο δραχμές. Οι κυλιόμενες σκάλες, η χρήση Η/Υ, οι λίστες γάμων και αγορών, η διαφήμιση στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση, καθώς και η καθιέρωση ετήσιων εκπτώσεων ήταν κάποιες από τις καινοτομίες που έκαναν πρωτοποριακό και μοναδικό το Μινιόν.
Επίσης, το Μινιόν πρωτοστάτησε στην προστασία των ανθρώπων που κυνηγήθηκαν από τη χούντα κατά τη διάρκεια των επεισοδίων του Πολυτεχνείου όταν, όπως σπίτια και άλλα καταστήματα, άνοιξαν τις πόρτες του και παρείχαν καταφύγιο, δίνοντας μάλιστα και στολές προσωπικού για να μη συλληφθούν.


Η αίγλη του κτιρίου του Μινιόν και του Κατράτζου θα χαθούν μέσα σε λίγες ώρες τα ξημερώματα της 19ης Δεκεμβρίου του 1980, όταν και τα δύο κτίρια θα καταστραφούν από πυρκαγιά μετά από εμπρησμούς τους οποίους ανέλαβε λίγες ημέρες αργότερα η οργάνωση «Επαναστατική Οργάνωση Οκτώβρης 80», παρά την έγκαιρη άφιξη περισσότερων από 40 πυροσβεστικών οχημάτων και 130 πυροσβεστών. Το ύψος των ζημιών ανερχόταν στα δύο δισεκατομμύρια δραχμές, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της πυροσβεστικής υπηρεσίας.
Ο Ιωάννης Γεωργακάς ξαναφτιάχνει το Μινιόν, αλλά το 1983 περνάει στα χέρια του κράτους ως «προβληματική επιχείρηση». Το 1991 ανακτά τον έλεγχο της επιχείρησης, αλλά έναν χρόνο αργότερα πουλάει το μερίδιό του. Το Μινιόν θα κλείσει οριστικά τον κύκλο του το 1998. Το 2000, το κτίριο του Μινιόν περιήλθε στην κατοχή της Elmec όταν ο συγκεκριμένος όμιλος αγόρασε το 50% της Ηπειρωτικής Εμπορικής Κτηματικής ΑΕ, στην οποία ανήκε μέρος του ακινήτου, ενώ απέκτησε το σύνολο του ακινήτου αργότερα, όταν αύξησε τη συμμετοχή της στην Ηπειρωτική Εμπορική Κτηματική ΑΕ σχεδόν στο 100%.


Προσφάτως, το πράσινο πανό που κάλυπτε την πρόσοψη του κτιρίου του Μινιόν αντικαταστάθηκε από ένα πανό-έργο τέχνης, διαστάσεων 140Χ28 μέτρων, καλύπτοντας μία επιφάνεια 4.000 τμ. Πρόκειται για ένα εικαστικό λίφτινγκ που τοποθετήθηκε από τον όμιλο FF Group. Το πανό, το οποίο προσθέτει χρώμα στο γκρίζο αστικό τοπίο, απεικονίζει έργο του γνωστού ζωγράφου Γιάννη Κόττη μέσω μίας ζωντανής αναπαράστασης καρπών της φύσης που χαρακτηρίζεται από έντονα χρώματα και μια παιδική αθωότητα, προσελκύοντας τα βλέμματα των περαστικών και δημιουργώντας έκπληξη και αισιοδοξία. Ο καλλιτέχνης δήλωσε συγκεκριμένα για το έργο ότι «δίνει μια δροσερή πνοή στον χώρο. Η αποτύπωση φρούτων και καρπών λειτουργεί ως αντίστιξη στον χώρο της Ομόνοιας. Είναι μια έκπληξη για τον περιπατητ». Την επίβλεψη για την εφαρμογή του έργου ανέλαβε το αρχιτεκτονικό γραφείο της Μαρίας Κοκκίνου και του Ανδρέα Κούρκουλα.
O Δήμαρχος Αθηναίων, κ. Γιώργος Καμίνης, τόνισε τη μεγάλη σημασία που έχουν τέτοιες πρωτοβουλίες για την αισθητική και λειτουργική αναβάθμιση της Αθήνας υπογραμμίζοντας ότι «η νέα όψη του εμβληματικού Μινιόν, που συνδέει πολλές γενιές με την πόλη, μεταδίδει στους πολίτες χαρά και αισιοδοξία για το μέλλον. Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στους συντελεστές της προσπάθειας για το αισθητικά άρτιο αποτέλεσμα και εύχομαι σύντομα το Μινιόν να αποκτήσει και πάλι ζωή, δίνοντας ζωντάνια και ώθηση ανάπτυξης σε μία περιοχή της Αθήνας που τόσο το χρειάζεται» σημείωσε ο Δήμαρχος Αθηναίων.


Τέλος, ο κ. Τζώρτζης Κουτσολιούτσος, διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου FF Group, μας δήλωσε σχετικά: «Η μέχρι σήμερα εικόνα του κτιρίου του ΜΙΝΙΟΝ αλλάζει, αντικατοπτρίζοντας τη σύγχρονη αισθητική του Ομίλου FF Group. Η νέα όψη του ιστορικού κτιρίου φιλοτεχνείται, συμβάλλοντας στην βελτίωση της εικόνας του πολύπαθου κέντρου της Αθήνας. Ανάμεσα στους μελλοντικούς μας στόχους συμπεριλαμβάνεται η εμπορική αξιοποίηση του κτιρίου. Όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν, θα προχωρήσουμε και στα επόμενα βήματα».
 Πίσω στα παλιά 

MINION TO MEΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ !!

Το Μινιόν δημιουργήθηκε από ένα φτωχό χωριατόπαιδο, τον Ιωάννη Γεωργακά,
 ο οποίος εξέλιξε το ΜΙΝΙΟΝ από περίπτερο, στο πρώτο μεγαλύτερο πολυκατάστημα της Ελλάδας. Τη δεκαετία του ’70, το Μινιόν έχει πια καθιερωθεί ως ένα τεράστιο σύγχρονο πολυκατάστημα, καταλαμβάνοντας την ενδέκατη θέση ανάμεσα στα μεγαλύτερα σε μέγεθος καταστήματα σε όλη την Ευρώπη. Εκεί μπορεί να βρει κανείς τα πάντα: από ξυραφάκια και τρόφιμα μέχρι ηλεκτρονικά και αυτοκίνητα, κάνοντας τους επαρχιώτες να συρρέουν στο επιβλητικό κτίριο της Ομόνοιας.
Ειδικά τα Χριστούγεννα το «μεγαλύτερο μεγάλο κατάστημα» όπως το αποκαλούσε ο ιδιοκτήτης του, φορούσε τα καλά του και άνοιγε τον τελευταίο όροφο αποκλειστικά και μόνο για τα μικρά παιδιά. Τραβούσαν από το χέρι τους γονείς τους για να φωτογραφηθούν με τον  Άγιο Βασίλη και να δουν από κοντά  τους ήρωες της φαντασίας τους. Το Μινιόν κατοχύρωσε τα δικά του επιτεύγματα  στην αγοραστική δύναμη της πόλης: για  πρώτη φορά συναντάμε κυλιόμενες σκάλες μέσα σε κατάστημα, χρησιμοποιεί υπολογιστές, εισάγει τη λίστα αγορών και τη λίστα γάμου και τις εκπτωτικές κάρτες μέλους, εγκαθιστά κλιματιστικό καθώς και στο εσωτερικό του λειτουργούν κομμωτήριο, καφετέρια, εστιατόριο, μπαρ, ακόμα και ταξιδιωτικό γραφείο. Η διαφήμιση  περνάει στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο και τα παζάρια απαγορεύονται.
Παραμονές Χριστουγέννων του 1980 το στολισμένο Μινιόν πέφτει θύμα  εμπρησμού, γεγονός το οποίο σηματοδοτεί την αρχή του τέλους του.





http://www.athensmagazine.gr

Πίσω στα παλιά

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΙΥ ΘΡΥΛΙΚΟΥ ΜΙΝΙΟΝ

Η ιστορία του θρυλικού ΜΙΝΙΟΝ

Οι εμπρησμοί και το τέλος μίας χρυσής εποχής

​Ήταν πριν λίγα χρόνια όταν άκουσα για πρώτη φορά για το πολυκατάστημα «ΜΙΝΙΟΝ» που ήταν επί της Πατησίων… Ήταν το στολίδι της τότε λαμπερής 
Αθήνας! Ένα μεγάλο κτίριο που έφερε τα πάνω κάτω στην αγορά και έδωσε αίγλη στο κέντρο της πόλης.

Λίγο πιο πέρα, στην Σταδίου δυο ακόμα θρυλικά κτίρια έδιναν έναν άλλον αέρα στην ελληνική πρωτεύουσα, ο «Κατράτζος» και το «ΑΤΕΝΕ». Και τα τρία είχαν τραγικό τέλος… ωστόσο ακόμα και σήμερα οι Αθηναίοι συγκινούνται όταν μιλούν για κάποιο από αυτά!

Το «ΜΙΝΙΟΝ» και το «ΑΤΕΝΕ» ξεκίνησαν να ανακατασκευάζονται, ενώ το «Κατράτζος» δεν υπάρχει πια! Το οικόπεδο που ήταν το κατάστημα είναι κλειστό με συρματοπλέγματα ενώ το γκράφιτι στο διπλανό κτίριο που γράφει «Βασανίζομαι» είναι αυτό που σου τραβάει την προσοχή.

Και όλα αυτά σε ένα κέντρο το οποίο δεν θυμίζει τίποτα από την τότε χρυσή εποχή… Εμβληματικά κτίρια τα οποία είναι εγκαταλελειμμένα με τον χρόνο να έχει αφήσει τα αποτυπώματα του, καμένα νεοκλασικά, γκρίζο, βρωμιά και αδιαφορία το χαρακτηρίζουν.

Η ανακατασκευή του «ΜΙΝΙΟΝ»
Οι εργασίες στο άλλοτε φωτεινό «ΜΙΝΙΟΝ» έχουν ξεκινήσει ενώ οι κάτοικοι ελπίζουν ότι το πολυκατάστημα θα ανοίξει. «Εμάς μας μεγάλωσε το «ΜΙΝΙΟΝ». Από αυτό ζούσαμε όλοι. Έκλεισε και όλα γύρω του σιγά σιγά ερήμωσαν. Τότε εδώ η περιοχή ήταν γεμάτη από κόσμο, από καλό κόσμο. Τώρα… τίποτα! Όλα τα καταστήματα γύρω από αυτό έκλεισαν. Δούλευα και εγώ εκεί για κάποια χρόνια. Δεν έχω ακόμα και σήμερα κανένα παράπονο» λέει στο star.gr, ο κύριος Κώστας Βάππας που μένει ακριβώς απέναντι από το πρώην «ΜΙΝΙΟΝ».


Γυρνώντας το βλέμμα μου γύρω από το κτίριο συνειδητοποίησα ότι είχε δίκιο. Το μόνο που έβλεπα ήταν μία έρημη περιοχή γεμάτη από κατεβασμένα ρολά… Μία πόλη φάντασμα που δεν θύμιζε σε τίποτα την αίγλη της παλιάς Αθήνας της δεκαετίας του ΄50.



«Έρχονται άνθρωποι και μας ρωτάνε συγκινημένοι αν ξανανοίγει το «ΜΙΝΙΟΝ» γιατί τους θυμίζει τα παιδικά τους χρόνια» μου λέει ένας εργάτης. Τον ρώτησα τι θα ανοίξει και η απάντηση του ήταν απογοητευτική… «Δεν ξέρουμε ακριβώς τι θέλουν να κάνουν, αλλά δεν θα ανοίξει κάτι. Μάλλον θέλουν απλώς να φτιάξουν την πρόσοψη του για να βάλουν κάτι».


Η ίδια συγκλονιστική εικόνα και στην Σταδίου… Τίποτα δεν θυμίζει την αίγλη των ασπρόμαυρων φωτογραφιών.


Και επειδή οι εικόνες δεν φτάνουν… Ας κάνουμε ένα ταξίδι στον χρόνο για να δούμε τι ήταν για την Αθήνα το «ΜΙΝΙΟΝ», ο «Κατράτζος» και το «ΑΤΕΝΕ».

Το 1934 ο Γιάννης Γεωργακάς ίδρυσε με έναν συνεταίρο το πρώτο περίπτερο με το όνομα «ΜΙΝΙΟΝ», από την δεκαετία του '50 εξελίσσεται σταδιακά σε μεγάλο πολυκατάστημα με 120.000 είδη και 1.000 άτομα προσωπικό.

Πρόκειται για το πολυκατάστημα που καθιέρωσε τις ετήσιες εκπτώσεις. Δημιούργησε τις λίστες γάμου. Κατάργησε τα παζάρια στις τιμές και λειτούργησε εστιατόριο μέσα στην επιχείρηση. Αγάπησε τους εργαζόμενους και τους έδωσε ξεχωριστές παροχές. Για παράδειγμα, από τη δεκαετία του ΄70 έδινε πριμ για το κόψιμο του τσιγάρου ή πριμ για όσους δεν αργούσαν στη δουλειά.

Το «ΜΙΝΙΟΝ» έγινε μια μικρή οικογένεια για όσους δούλευαν για τον Γεωργακά. Με το πέρασμα των χρόνων, έγινε γνωστό σε όλη την Ελλάδα και οι ουρές από τους επαρχιώτες που έρχονταν στην Αθήνα μόνο για το πολυκατάστημα, άφησαν ιστορία.

Ξεχωριστό κεφάλαιο στη χριστουγεννιάτικη αγορά ήταν ο έκτος όροφος του κτιρίου, που άνοιγε μόνο για την περίοδο των γιορτών και αποτελούσε χριστουγεννιάτικο παράδεισο για μικρούς και μεγάλους...

Ο Κατράτζος ήταν ουσιαστικά η πρώτη αλυσίδα καταστημάτων. Ο Νίκος Κατράντζος ίδρυσε το πρώτο πολυκατάστημα Κατράντζος σπορ το 1939 στη Θεσσαλονίκη, με είδη για σπορ ένδυση και εξοπλισμό. Σύντομα επεκτάθηκε στην Αθήνα με μεγάλη ανταπόκριση κοινού.

Το «ΑΤΕΝΕ» (αφοι Τσιτσόπουλοι) ήταν ένα πολυκατάστημα το οποίο απευθυνόταν κυρίως στις γυναίκες. Μέσα στο μεγάλο κτίριο μπορούσαν οι Ελληνίδες να βρουν τα πάντα… Μοδάτα ρούχα, αρώματα γνωστών οίκων και καλλυντικά!
Η φωτιά που σάρωσε τα πάντα στο πέρασμα της
Μετά από μια χρυσή εποχή, στις 19 Δεκεμβρίου του 1980 τα ξημερώματα το πολυκατάστημα «ΜΙΝΙΟΝ» και το κατάστημα αθλητικών ειδών «Κατράντζος», μπήκαν στο στόχαστρο εμπρηστών.

Ακούγονται εκρήξεις και τα πολυκαταστήματα τυλίγονται στις φλόγες, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Η πυρκαγιά ξεκινά από τους υψηλότερους ορόφους, όπου βρίσκονται τα πλέον εύφλεκτα υλικά, γεγονός που βεβαιώνει ότι πρόκειται για εμπρησμό. Η ηλεκτροδότηση στην περιοχή της Ομόνοιας διακόπτεται, καθώς κατέρρευσαν οι κολώνες της ΔΕΗ μπροστά στα δύο καταστήματα.

Σαράντα δύο οχήματα, 135 άνδρες της πυροσβεστικής και όλοι οι μαθητές της Πυροσβεστικής σχολής καταφθάνουν στο σημείο, όμως η καταστροφή είναι εκτεταμένη. Από το «ΜΙΝΙΟΝ» έχει απομείνει μόνο ο σκελετός του κτιρίου ενώ το «Κατράντζος» καταρρέει.
Παρόμοιο εφιαλτικό σκηνικό επαναλήφθηκε μετά από ένα εξάμηνο, πάλι τις πρώτες πρωινές ώρες στις 3 Ιουνίου του 1981 με την ταυτόχρονη πυρπόληση αυτή τη φορά του «ΚΛΑΟΥΔΑΤΟΥ» στην πλατεία Δημαρχείου και του «ΑΤΕΝΕ» στην οδό Σταδίου. Οι πυκνοί καπνοί κάλυψαν όλο το κέντρο της πρωτεύουσας, ενώ οι φλόγες έκαναν μέρα όλο το εμπορικό κέντρο της Αθήνας.

Στο «ΑΤΕΝΕ» η πυρκαγιά ξεκίνησε πιθανότατα μεταξύ 3ου και 4ου ορόφου και εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλο το οχταόροφο κτίριο. Οι πυροσβέστες έδωσαν σκληρή μάχη, ανάμεσα σε εκρήξεις φιαλιδίων υγραερίου, αποσμητικών και άλλων εύφλεκτων υλικών, ενώ είχαν αναπτυχθεί τέτοιες θερμοκρασίες, που σε ορισμένα σημεία παραμόρφωσαν τις μεταλλικές επιφάνειες.

Μέχρι σήμερα, οι υποθέσεις εμπρησμών στα πολυκαταστήματα παραμένουν ανεξιχνίαστες και έχουν παραγραφεί δικαστικά...
Της Αλέκας Νικόλα
http://www.star.gr/

 Πίσω στα παλιά

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΕΚΛΕΝΗΣ ΚΑΙ Η ΑΜΑΛΙΑ ΓΕΩΡΓΑΚΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ " ΜΙΝΙΟΝ "

Η Μίνι Μάους με αυθεντική στολή της The Walt Disney World.Πόσα παλιά συρτάρια δεν κρύβουν μια παρόμοια φωτογραφία με τον διάσημο Άι Βασίλη του Μινιόν;

Δύο άνθρωποι που συνέδεσαν άμεσα το όνομά τους με την ιστορία του θρυλικού πολυκαταστήματος Μινιόν μάς βοηθούν να ανακτήσουμε λίγη από τη μαγεία των γιορτών.
Γιώτα Ομήρου - 



















Το φωταγωγημένο Μινιόν, στη δεύτερη φάση της ζωής του (μετά την πυρκαγιά του 1980).
1 / 9
«Χριστούγεννα στο Μινιόν». Και μόνο στο άκουσμα αυτής της φράσης, γύρισαν πολλά κεφάλια στο γραφείο, με τη νοσταλγία ζωγραφισμένη σε βλέμματα και χαμόγελα. Άρωμα ρετρό γέμισε τον χώρο και ο καθένας άρχισε να διηγείται κάτι που έκανε για πρώτη φορά σε αυτό το μυθικό πλέον πολυκατάστημα. Η Έφη θυμήθηκε το πρώτο View Master που πήρε από εκεί, με την ιστορία της Ωραίας Κοιμωμένης. Η Στέλλα την εντύπωση που της έκαναν ως παιδί οι τεράστιες βιτρίνες με τις κινούμενες κούκλες, η Σόνια τις κυλιόμενες σκάλες, που πρώτο έφερε το Μινιόν. Εγώ, τέλος, το Κουκλόσπιτο και το πρώτο self service φαγητό που είχα δει στη ζωή μου. Φυσικά, τα αντανακλαστικά λειτούργησαν περισσότερο σε εμάς που γεννηθήκαμε πριν τη μεγάλη πυρκαγιά, τον Δεκέμβριο του 1980, χρονιά-ορόσημο για την καθοδική πορεία που ακολούθησε μέχρι την τελική του πτώση, το 1998.
Το εμβληματικό πολυκατάστημα, από τη δεκαετία κυρίως των 70s μέχρι τη δεκαετία των 80s, ήταν το πιο λαμπρό στολίδι της Χριστουγεννιάτικης Αθήνας, ένα χριστουγεννιάτικο παιδικό παραμύθι, σαν αυτά που συναντούσε κανείς μόνο στις παραδοσιακά χριστουγεννιάτικες μητροπόλεις του κόσμου, όπως το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη ή το Βερολίνο.
«Ήταν το πρώτο department store και ο εμπνευστής του, ο Γιάννης Γεωργακάς, ήταν ο πρώτος που συνέλαβε την ιδέα της ένταξης ενός σχεδιαστή μόδας σε ένα πολυκατάστημα. Ο Γεωργακάς ήταν ένας φωτισμένος άνθρωπος, ήταν αυτός που είδε το shopping ως happening και τις μεγάλες γιορτές, όπως τα Χριστούγεννα, ως μια τεράστια φιέστα αφιερωμένη στα παιδιά» θυμάται ο Γιάννης Τσεκλένης, που μοιράστηκε το όραμά του για την ελληνική μόδα με τον Γιάννη Γεωργακά, με τις περιβόητες πια συλλογές Tseklenis, από το 1979 ώς το 1987.
«Δεν ευτυχήσαμε να κάνουμε παιδιά, και έτσι όλα τα παιδιά που έρχονταν στο Μινιόν τα βλέπαμε σαν δικά μας παιδιά. “Τα παιδιά μας” έλεγε ο άντρας μου» θυμάται συγκινημένη η Αμαλία Γεωργακά, όταν της ζητάω να επιστρέψει σε εκείνη την εποχή. Αν και δεν χρειαζόταν να την παρακινήσω εγώ να το κάνει, αφού όταν της ευχήθηκα «Χρόνια Πολλά!» και την ρώτησα το τυπικό «Τι κάνετε;», η αυθόρμητη και αναπάντεχη απάντησή της ήταν: «Τι να κάνω τέτοιες μέρες; Ζω με τις αναμνήσεις». Η Αμαλία Γεωργακά, σύζυγος του αείμνηστου Γιάννη Γεωργακά, έζησε στην αρχή ως υπάλληλος και έπειτα ως Διευθύντρια Εμπορίας, την θεαματική άνοδο και την τραγική πτώση του πρωτόγνωρου για τα ελληνικά δεδομένα φαινομένου «Μινιόν».
Το Μινιόν ήταν το πρώτο που έφερε την ιδέα του Άι Βασίλη που μοιράζει δώρα στα παιδιά. «Είχε έρθει μέσω της αεροπορικής TWAκαι, από το αεροδρόμιο μέχρι την είσοδό του στο κατάστημα, είχε οργανωθεί ολόκληρη πομπή. Γινόταν χαλασμός... Είχαμε πάρει, θυμάμαι, ειδική άδεια γι' αυτό, το άρμα του Άι Βασίλη, την παρέλαση μπροστά από το άρμα και τα πούλμαν με τα παιδάκια που το ακολουθούσαν. Ο Άι Βασίλης μέσα από ένα convertibleμοίραζε σοκολάτες» θυμάται η Α. Γεωργακά και η φωνή της πάλλεται -πιθανώς όπως και τότε- από ενθουσιασμό. Και πώς να μην ενθουσιάζεται, αφού οι θεατρικές παραστάσεις και τα happenings του Μινιόν έχουν αφήσει εποχή. «Δεν υπήρχε κωμικός της εποχής που να μην είχε περάσει από τον 6ο όροφο, εκεί που είχε στηθεί κι ένα μικρό θέατρο» μου λέει ο Γ. Τσεκλένης και θυμάται με συγκίνηση -λόγω και του πρόσφατου χαμού του- τον φίλο του Ντάνο Λυγίζο, αλλά και την Μαριάννα Τόλη. Το Μινιόν ακόμη ήταν και το πρώτο -νομίζω και το τελευταίο- που έκλεισε αποκλειστική συνεργασία με την The Walt Disney World και έφερε από το Ορλάντο τις αυθεντικές στολές Disney, σε μια εποχή που οι δασμοί έκαναν απαγορευτικό το κόστος μεταφοράς. «Από τις ιστορίες της Disney, για παράδειγμα, δεν θα ξεχάσω την Χιονάτη και τους Επτά Νάνους, που ζωντάνευαν οι κινούμενες κούκλες, που φέρναμε κι αυτές από το εξωτερικό» μου λέει η Α. Γεωργακά. Της απαντώ πως είναι πολλοί αυτοί που δεν ξεχνούν μέχρι σήμερα. Πως είναι ένας τυχερός άνθρωπος αφού σήμερα μπορεί να λέει πως είναι σε ένα βαθμό συνυπεύθυνη για χιλιάδες χριστουγεννιάτικες παιδικές αναμνήσεις.
Εμείς, τα παιδιά που κάποτε τραβούσαμε τη μητέρα μας από το χέρι για να μας πάει στο Μινιόν, εμείς που ανοίξαμε διάπλατα στόμα και μάτια μπροστά στις βιτρίνες με τα ζωντανά παραμύθια, εμείς που στριμωχτήκαμε ανάμεσα σε δεκάδες συνομηλίκους μας για να δούμε το θεατρικό στον 6ο όροφο, εμείς που παίξαμε στις κυλιόμενες σκάλες του με την αίσθηση ότι παίζαμε σε ταινία επιστημονικής φαντασίας, εμείς όλοι δεν ξεχνάμε.
Και χρόνια μετά, μέσα στη δίνη της νέας ιντερνετικής εποχής, επιστρέφουμε ακόμη στο Μινιόν, για να κλέψουμε λίγη από τη χαμένη μαγεία, τη μαγεία των γιορτών.
Σ.Σ.: Ευχαριστούμε θερμά την κ. Αμαλία Γεωργακά, που μας έδωσε το σπάνιο φωτογραφικό υλικό. Οι περισσότερες από αυτές βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας.
Για ακόμη μεγαλύτερο ταξίδι στο χρόνο, διαβάστε το βιβλίο ΓΕΩΡΓΑΚΑΣ: Η Ιστορία µιας ζωής. ΜΙΝΙΟΝ, η ιστορία ενός καταστήµατος, εκδ. Εξάντας, 1994.
Το Μινιόν ήταν το πρώτο κατάστημα που καθιέρωσε την διαφημιστική προβολή του στο ραδιόφωνο αρχικά και μετά στην τηλεόραση. 
http://www.womantoc.gr

 Πίσω στα παλιά