ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΗ.." ΒΡΑΖΙΛΙΑ " ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ !!!

Η χάρη  μας , έχει  φτάσει  αγαπημένοι  μου  φίλοι μέχρι τη  χώρα της …” Σάμπας “ , τη  Βραζιλία …και όχι  μόνον ..

   Βρήκαμε λοιπόν τους  παρακάτω  χωριανούς  μας , που  έχουν  μεταναστεύσει  στη  Βραζιλία , δείτε…

   Μελετίου Μαρία  ( μαλλον  σύζυγος ) Γεωργίου , Προφανώςώ  το  επόθετο  είναι  του  συζύγου  της , που φυσικά  δεν  είναι  Λιδορικιώτης , ούτε  καν ..Δωριέας . Επίθετο φυσικά  δεν  έχουμε , έχουμε  μόνο  τα  ονόματα  των  γονιών  της που  είναι  Ιωάννης  και  Βιολέτα , επίσης και  τα ονόματα  των τριών  παιδιών  της : Χαρίλαος , Ιωάννης  και Ευτύχιος , συμπερασματικά , το  Χαρίλαος και  Ευτύχιος , θα  πρέπει  να  είναι ονόματα  των  γονιών  του  συζύγου  της , και  το  Ιωάννης  του  πατέρα  της . Η Μαρία  , όπως  δείχνει  το  πιστοποιητικό , γεννήθηκε  στο Λιδορίκι  το  1928 , αν  κανένας γεννημένος εκείνα  τα  χρόνια , ή λίγο  πριν – λίγο  μετά , γνωρίζει τη Μαρία , ας  επικοινωνήσει  μαζί  μας . Θα  πρέπει  όμως να  τονίσουμε  , πως δεν  είναι  απαραίτητο  να  είναι  Λιδορικιώτισσα , μπορεί  να  είναι  και  από  χωριό  της  Δωρίδας , και  να δηλώνει , όπως  συνηθιζόταν , Λιδορικιώτισσα .


   Οι  δυο  εικονιζόμενοι στις  παραπάνω  φωτογραφίες , είναι Λιδορικιώτες και  είναι αδέρφια , λέγονται ο  άνω , Αθανάσιος  Κοτροζίνης – Φλώρος  και  ο  κάτω , Χαράλαμπος   Κοτροζίνης – Φλώρος του  Ιωάννου  και  της  Ιουλίας  . Τα δύο  αυτά  παιδιά , πρέπει  να  είναι αδέρφια  του  αείμνηστου  Κλάκη ( Θεμοστοκλή ) Κοτροζίνη , που  είχε  δίπλα  στο  Γυμνάσιο το  καλυβάκι – κυλικειο..καπνιστήριο . Το σπίτι  τους ήταν , και  δεν  ξέρω  αν  είναι  ακόμα , ΄δίπλα  και  πίσω  απ’ το  Γυμνάσιο , εκεί  γειτονιά  με  τα  Δελενικαίϊκα . Ο πατέρας  τους , ήταν  ένας  κοντός  με  μυωπικά γυαλιά , με  πολύ  χοντρούς  φακούς , δεν ξέρω  ακριβώς  γιατί  υπάρχει  το  διπλό  επίθετο , αν  και  νομίζω , πως τα  δύο  παιδιά θα  πρέπει να  είχαν  ετειθαλή  αδελφό  τους  τον  Κλάκη  ή  κάτι  τέτοιο . Θυμήθηκα  επίσης , πως κάποιο καλοκαίρι , τα τελευταία  χρόνια , είχαν έρθει  ένα ή  δύο  νεαροί  απ’ τη  Βραζιλία , που  όμως  δεν μιλούσαν  καθόλου  Ελληνικά , και  έψαχναν να  μάθουν που  ήταν  το  σπίτι  του  παππού  τους , ίσως  να ήταν  παιδιά των  παραπάνω .

   Παρασκευή Σακαρέλλου , του  Ιωάννου  και  της  Ζωίτσας , γεννηθείσα  το 1905 , στο  Λιδορίκι . Δεν  ξέρω  αν  “ ταιριάζει “ με  τα ονόματα  των  χωριανών  μας  Σακαρελλαίων , πάντως γνωρίζω πολύ  καλά , πως πολλοί Σακαρελλαίοι απ’ το  Κροκύλειο  όμως  , είχαν  πάει μετανάστες στη  Νότιο  Αμερική , Αργεντινή , Βραζιλία , Χιλή , και  υπάρχουν  ακόμα  πολλοί εκεί . Στη  Χιλή  επίσης  είχε  πάει  για  αρκετά  χρόνια , πριν  διοριστεί στο  Δημόσιο  ο  Κροκυλειώτης  Φιλόλογος , Παναγιώτης  Σακαρέλλος , που  ήταν  οικογενειακός  μας  φίλος και  έμεινε  σπίτι  μας , όταν  υπηρετούσε  στο  Γυμνάσιο  Λιδορικίου  τη δεκαετία  του  50 .

Κωνσταντίνος  Σακαρέλλος , του  Παναγιώτη και  της  Μαρίας γεννημένος  το  1898 στο  Λιδορίκι . Σίγουρα  δεν  είναι  Λιδορικιώτης και  πιστεύω πως  είναι  ο  πατέρας  του  αείμνηστου  Κροκυλειώτη Καθηγητή Παναγιώτη  Σακαρέλλου , του  οποίου  ο ένας  γιος λεγόταν  Κώστας . Πάντως αν  θυμάμαι  καλά , τα  χειμωνιάτικα  βράδια , καθόμαστε  στο  τζάκι  και  τον παρακαλούσα  να  μου  λέει  ιστορίες  για τη  ζωή  του  στη  Χιλή , βέβαια δεν  ταιριάζει  η  χώρα ..ίσως  μάθουμε  κάτι , πάντως  πιστεύουμε  πως  όλοι  οι  Σακαρελλαίοι  της  Βραζιλίας , σίγουρα  δεν  είναι  απ’ το  Λιδορίκι .


   Οι  δύο  παραπάνω νεαροί , είναι  γνήσιοι..Λιδορικιώτες , είναι  τα  Μαστρογιαννάκια , ο Ευθύμιος και  ο  Κωνσταντίνος  Ματστρογιάννης  του  Θεοδώρου  και  της  Ευφροσύνης , γεννηθέντες  το  1930  και  1933 αντιστοίχως στο  Λιδορίκι .
   Το  σπίτι  τους  ήταν  αυτό  που  σήμερα είναι  του  Σπύρου  Γ. Καψάλη , ακριβώς  απέναντι  απ’ την  Αρχαιολογική  Συλλογή , το  παλιό  Δημοτικό  σχολείο .
   Απ’ όσο  γνωρίζω , πρόσφατα είχαν  έρθει  κάποιο  καλοκαίρι  στο  χωριό  μας .

   Εδώ  έχουμε άλλο ένα Κοτροζίνη , τον  Δημήτριο του  Ιωάννου  και  της  Ιουλίας , που λογικά  πρέπει να  είναι  αδελφός  του  Θανάση  και  Χαράλαμπου , που  βρήκαμε  πιο  πάνω , μόνο  που στη  κάρτα  του  Δημήτριου  δεν  αναφέρεται  και  το  επίθετο  Φλώρος .
    Θα  θέλαμε  να  σα  θυμίσουμε πως  παλιότερα , είχαμε  γράψει  για έναν “ Λευκαδιτιώτη στη..Βενεζουέλα , τον  αείμνηστο  Κώστα  Κρικέλα – Τσαούση , που  έζησε  μια  ζωή  στη Βενεζουέλα , όπως  επίσης  και  για  τη  Ζεκοκούλα με  τη  μάνα της  που  πήγαν  στις  αρχές  της  δεκαετίας  του ‘50 , στην  Αργεντινή..
   Τελειώνοντας, σας  ενημερώνουμε  πως απ’ τα στατιστικά  στοιχεία  που  κρατάει  το  σύστημα  για τις  επισκέψεις  στη  σελίδα  μας , εμφανίζονται  αρκετές  επισκέψεις στη  σελίδα  μας  από  πόλεις  της  Νότιας  Αμερικής .
     Για  ό,τι  καινούργιο  ανακαλύψουμε , θα  σας  ενημερώσουμε ….

     Καλό  σας  μεσημέρι 
     www.lidoriki.com 

OI ΜΠΑΞΕΣ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ..ΟΝΕΙΡΟΥ ...

 

   Δεν ξέρω αδέρφια , το γιατί , αλλά χρόνια τώρα , κάθε που κοντο..ζυγώνουν οι γιορτάδες , όλο στριφο..γυρνάνε στο νου μου , διάφορες παλιές ιστορίες , για την ξενιτειά τους ..ξενιτεμένους , έρχονται στο νου , παλιοί αγαπημένοι φίλοι και συγγενείς , που απ’ το χρόνο , λες , και ..ξεθώριασε η εικόνα τους και πάει να σβήσει..έχουν μισο..ξεχαστεί..
   Πόσα και πόσα παιδιά , μιλάμε για..τότε , έφυγαν ..αμούστακα σχεδόν , παλληκαράκια , γεμάτα φλόγα για δουλειά , για..προκοπή , με “ προίκα “ τους μοναδική , την ευχή , μιας έρμης μάνας , που δεν είχε , πια , ούτε δάκρυ για να..βγάλει , είχε ..βλέπεις “ στερέψει “…
   Δεν ξέρω , αν ήταν τύχη η..ατυχία , που η μοίρα με ‘φερε πολλές φορές ..μάρτυρα , σε τέτοιες στιγμές , στιγμές αποχωρισμού , αλλά , καλώς η κακώς , λες και , παιδί ακόμα τότε , μπορούσα να διαβάσω τα..παραμέσα , της μάνας , του πατέρα , των αδερφιών , των φίλων , των συγγενών , ποτέ δεν με ..ξεγέλασε εκείνη η..ψυχρή εικόνα που έβλεπα , όχι , το νοιωθα , το ..καταλάβαινα , πως μέσα τους..γινόταν ..σεισμός , και με το ζόρι στέκονταν ορθοί , σαν..αγάλματα ..
   Πως φεύγαν , απ’ το χωριό , σφιγμένα-σφιγμένα , τα παιδιά μας , λες και φορούσαν ..μάσκα , που τα κανε αλλιώτικα , και πήγαιναν ..που ; Ανάθεμα κι’ αν ..ήξεραν…Άκουγαν για…” Μπάξες “ με όλα τα καλά του κόσμου , για..ντόλαρς , που τα..μάζευαν ( !!) με το..φαράσι , κι’ ένα σωρό άλλα.., ας μη τα χαρακτηρίσουμε …
   Θα μου πείτε , καλά τι σε ‘πιασε Δευτεριάτικα , με τα της..κακούργας  ξενιτειάς ; Έλα μου ντε ..αλλά ας πούμε την..πάσα..αλήθεια ..
  Έχοντας , ζαβάδας..ένεκα , στο νου , όλα τα παραπάνω , ίσως και λόγω κάποιας σχετικής συζήτησης , που είχαμε με ένα φίλο , και γυρνώντας πίσω , στα παλιότερα χρόνια , που έρχονταν οι “ Αμερικάνοι “ , έτσι λέγαμε τους ομογενείς μας , και μας λέγανε πολλά και διάφορα , για τις ..μπάξες με τα καλούδια και τους..θησαυρούς , του..Αμερικάνικους , φυσικά , με παίρνει στο τηλέφωνο ο ανιψιός μου ο Θύμιος λέγοντάς μ ου , πως εδώ πιο κάτω , στη γειτονιά μας , πλάϊ σ’ένα σκουπιδοτενεκέ , είναι αφημένη , μια…” ΜΠΑΞΑ “ , μάλιστα , μια πραγματική Αμερικάνικη …μπάξα ..που μάλιστα απευθυνόταν σε κοντοχωριανή μας  , εξ..Αβόρου ..την  κυρία ΣΠΕΙΡΔΟΥΛΑΝ  ΚΙΝΤΩΝΗΝ  ΑΒΟΡΟΝ  ΔΩΡΙΔΟΣ ..
  Πολύ βέβαια , δεν ήθελα , πήγα , ώρα 9,30 ‘ το βράδυ , και την φωτογράφισα τη μπάξα , ενώ οι περαστικοί βλέποντάς με να φωτογραφίζω τα ..σκουπίδια , ποιός ξέρει τι θα..σκέφτονταν..δείτε όμως…




   Ποιός ξέρει αδέρφια , πόσα όνειρα , πόσες ..ελπίδες και..βάσανα , βέβαια , δεν κουβάλησε μέσα της αυτή η ..” μπάξα “ , του Αμερικάνικου ονείρου , και πόσες φορές δεν..ξεχείλισε απ’ τα δάκρυα της κυρά ..Σπειρδούλας , που μαράζωνε , έχοντας , γιο..άντρα , ποιός ξέρει , στην ξενιτειά…
    Αχ !  Θειά..Σπειρδούλα , να ‘ξερες πόσα  μου ‘φερε  στο νου αυτή σου η…μπάξα…

             ΣΑΝ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ......

Πέρασαν , λες , σαν το νερό , σχεδόν πενήντα χρόνια ,
τότε που ξεκινάγαμε , αμούστακα.. παιδιά…
στα τέσσερα , του ορίζοντα , σημεία , σαν χελιδόνια
σκορπίζοντας , με όνειρα , κι’ ελπίδες στην καρδιά .
               *              *            *
Σαν τις σταγόνες της βροχής , που τις σκορπάει ο αγέρας
σκορπίσαμε ολόγυρα , σε τόπους μακρινούς ,
στον κόρφο ένα φυλαχτό , κι’η ευχούλα μιας ..μητέρας ,
π’ άναβε λαδοκάντηλα , σ’άγιους εσπερινούς .
              *               *             *
Χρόνια σκληρά , ολόπικρα , μα και πολυαγιασμένα ,
ζήσανε μικροφαμελιές , ανάστησαν.. παιδιά ,
παντρέψαν ορφαναδερφές , πρόσωπα αγαπημένα ,
μα μείναν πάντα ζωντανές οι πίκρες στην καρδιά …
             *                *              *
Τώρα , με γκρίζα τα μαλλιά , την ξενητειά στα μάτια ,
μα την ελπίδα , πάντοτε , φλογάτη στην καρδιά ,
Πατρίδα εδώ , Πατρίδα εκεί , γίναμε δυό… κομμάτια ,
πουλάκια του καλοκαιριού , γυρνάμε στα παλιά… Κ.-
Αθήνα 11.2.08

Αφιερωμένο εξαιρετικά στα ξενιτεμένα μας αδέρφια .
           Καλό  σας  βράδυ ….Κ.-
Αυτό  το  κείμενο φίλοι  μου με  τη  “ ΜΠΑΞΑ  “ της κυρά  Σπειρδούλας  το  δημοσιεύσαμε  για  πρώτη  φορά  τον  Νοέμβριο  του  2009 με την  παρακάτω φωτογραφία , από  κάποια  στιγμή  αποχωρισμού…


   Αυτό  όμως  που  κυριολεκτικά μας..” τάραξε “ ..ευχάριστα  βέβαια ήταν  το  ακόλουθο σχόλιο της  ΤΑΤΑΝΑΣ .

.SXOLIO
TATANA
τι συγκινητικό άρθρο!!!
Υποθέτω πως θα έχετε «κουραστεί» από τα πολλά εύσημα που σας απονένουν αλλά ένας άνθρωπος σαν εσάς αξίζει πραγματικά πολλά συγχαρητήρια. Τόσο παραστατική η γραφή σας, τόσο συγκινητικά αυτά που γράφετε….

Μας μεταφέρετε σε άλλες εποχές και σας ευχαριστούμε πολύ για αυτό.

   Καλό  σας  βράδυ ….Κ.Κ.-

ΙΔΡΥΣΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΩΝ ΣΤΗ Ν.ΥΟΡΚΗ ΤΟ 1917

Οι ξενιτεμένοι χωριανοί μας , ειδικά της Νέας Υόρκης , προχώρησαν το 1917 στην ίδρυση " ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΛΙΔΩΡΙΚΙΩΤΩΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ", έχοντας πάντα κατά νου τα προβλήματα του χωριού μας , και με ένα όνειρο , να " μετατρέψωμεν την κωμόπολίν μας εις μίαν αξιοζήλευτον μικρόπολιν " όπως γράφουν στη σχετική διακήρυξή τους , διαβάστε τη :

Αξιοσημείωτο είναι φίλοι μου , το γεγονός ότι όλες οι σκέψεις τω ξενιτεμένων μας αδερφών και όλη τους η έγνοια είναι το χωριό μας , το χωριό τους , το Λιδορίκι , να το βοηθήσουν θέλουν , να φκιάξουν έργα , δρόμους , την Εκκλησιά μας , και φυσικά δεν είναι..Μπρούκληδες , εργάτες είναι , κι' απ' ότι είδαμε στις φωτογραφίες , σκληρά εργαζόμενοι στις ερημιές , κι' όμως η καρδιά τους χτυπάει για τον τόπο τους , και όχι με ..λόγια , τόδειξαν με έργα όλα αυτά τα χρόνια , και εξεκολουθούν να το δείχνουν όταν χρειαστεί , πολλά χρωστάμε στους ξενιτεμένους Λιδορικιώτες , και , δυστυχώς , δεν κάναμε ποτέ και τίποτα γι' αυτούς , Τ Ι Π Ο Τ Α , και δικαιολογημένα τους έχουμε δώσει την εντύπωση , πως νοιαζόμαστε περισσότερο για τα..δολάριά τους , παρά γι' αυτούς , άδικο έχουν ;

ΕΓΓΡΑΦΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΓΕΩΡΓ.Ν.ΠΕΤΡΟΥ - ΤΑΛΤΑ

Τα  έγγραφα  μετανάστευσης  και  απονομής της  Αμερικανικής  υπηκοότητας , της  οικογένειας Γεωργ. Πέτρου – Τάλτα , με  όλα  τα  στοιχεία  απ’ τα  αρχεία του  Αμερικανικού  Κράτους , αφιερωμένα  εξαιρετικά  στην  αγαπητή  εξαδέλφη  Μαρία  Πέτρου – Νταλάκα , απ’ τον  ανιψιό  μου  Ευθύμιο Γ. Καψάλη ..

EΓΓΡΑΦΑ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΙΣ Η.Π.Α ΑΡΧΕΣ 20ου ΑΙΩΝΑ

Τα  έγγραφα  απογραφής στο  νησί   Ellis , όπου  αποβιβάζονταν οι  μετανάστες , το Καστιγκάρι , όπως  το ‘λεγαν οι  πατριώτες  μας  , των  τριών  αδελφών  της  μητέρας  μου Αγγελικής  Κάρλου – Καψάλη , του  Ανδρέα , 1907 , Παναγιώτη  1910 και Χρήστου  1916. Τα  παιδιά ήταν  ηλικίας : Ανδρέας   11 , Παναγιώτης   11 και  Χρήστος  15,5  και  στο  ταξίδι συνοδεύονταν απ’ τον  πατέρα  τους  και  παππού μου , Κώστα  Κάρλο – Καραϊσκο , ενώ  η  μητέρα , γιαγιά  μου  , Παράσχω  Κ. Κάρλου είχε μείνει  στην  Ελλάδα με  τα  υπόλοιπα  παιδιά .   

   Τελικά  τα  αδέρφια  της  μάνας  μου  έζησαν και  πέθαναν  στην  Αμερική , χωρίς  να  γνωρίσουν  τα  μικρότερα  αδέρφια τους που έμειναν  στην  Ελλάδα . Τα  αποψινά στοιχεία  αλλά  και  όλα  τα άλλα , τα  σχετικά τα  ..” ανακαλύπτει “ ο  ανιψιός  μου  Θύμιος  Γ. Καψάλης , τον  οποίο  και  ευχαριστώ για άλλη μια  φορά .

Καλό σας  βράδυ …..Κ.Κ.-

ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΗ ..” ΒΡΑΖΙΛΙΑ “ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ !!!

Η χάρη  μας , έχει  φτάσει  αγαπημένοι  μου  φίλοι μέχρι τη  χώρα της …” Σάμπας “ , τη  Βραζιλία …και όχι  μόνον ..

   Βρήκαμε λοιπόν τους  παρακάτω  χωριανούς  μας , που  έχουν  μεταναστεύσει  στη  Βραζιλία , δείτε…

   Μελετίου Μαρία  ( μαλλον  σύζυγος ) Γεωργίου , Προφανώςώ  το  επόθετο  είναι  του  συζύγου  της , που φυσικά  δεν  είναι  Λιδορικιώτης , ούτε  καν ..Δωριέας . Επίθετο φυσικά  δεν  έχουμε , έχουμε  μόνο  τα  ονόματα  των  γονιών  της που  είναι  Ιωάννης  και  Βιολέτα , επίσης και  τα ονόματα  των τριών  παιδιών  της : Χαρίλαος , Ιωάννης  και Ευτύχιος , συμπερασματικά , το  Χαρίλαος και  Ευτύχιος , θα  πρέπει  να  είναι ονόματα  των  γονιών  του  συζύγου  της , και  το  Ιωάννης  του  πατέρα  της . Η Μαρία  , όπως  δείχνει  το  πιστοποιητικό , γεννήθηκε  στο Λιδορίκι  το  1928 , αν  κανένας γεννημένος εκείνα  τα  χρόνια , ή λίγο  πριν – λίγο  μετά , γνωρίζει τη Μαρία , ας  επικοινωνήσει  μαζί  μας . Θα  πρέπει  όμως να  τονίσουμε  , πως δεν  είναι  απαραίτητο  να  είναι  Λιδορικιώτισσα , μπορεί  να  είναι  και  από  χωριό  της  Δωρίδας , και  να δηλώνει , όπως  συνηθιζόταν , Λιδορικιώτισσα .

   Οι  δυο  εικονιζόμενοι στις  παραπάνω  φωτογραφίες , είναι Λιδορικιώτες και  είναι αδέρφια , λέγονται ο  άνω , Αθανάσιος  Κοτροζίνης – Φλώρος  και  ο  κάτω , Χαράλαμπος   Κοτροζίνης – Φλώρος του  Ιωάννου  και  της  Ιουλίας  . Τα δύο  αυτά  παιδιά , πρέπει  να  είναι αδέρφια  του  αείμνηστου  Κλάκη ( Θεμοστοκλή ) Κοτροζίνη , που  είχε  δίπλα  στο  Γυμνάσιο το  καλυβάκι – κυλικειο..καπνιστήριο . Το σπίτι  τους ήταν , και  δεν  ξέρω  αν  είναι  ακόμα , ΄δίπλα  και  πίσω  απ’ το  Γυμνάσιο , εκεί  γειτονιά  με  τα  Δελενικαίϊκα . Ο πατέρας  τους , ήταν  ένας  κοντός  με  μυωπικά γυαλιά , με  πολύ  χοντρούς  φακούς , δεν ξέρω  ακριβώς  γιατί  υπάρχει  το  διπλό  επίθετο , αν  και  νομίζω , πως τα  δύο  παιδιά θα  πρέπει να  είχαν  ετειθαλή  αδελφό  τους  τον  Κλάκη  ή  κάτι  τέτοιο . Θυμήθηκα  επίσης , πως κάποιο καλοκαίρι , τα τελευταία  χρόνια , είχαν έρθει  ένα ή  δύο  νεαροί  απ’ τη  Βραζιλία , που  όμως  δεν μιλούσαν  καθόλου  Ελληνικά , και  έψαχναν να  μάθουν που  ήταν  το  σπίτι  του  παππού  τους , ίσως  να ήταν  παιδιά των  παραπάνω .

   Παρασκευή Σακαρέλλου , του  Ιωάννου  και  της  Ζωίτσας , γεννηθείσα  το 1905 , στο  Λιδορίκι . Δεν  ξέρω  αν  “ ταιριάζει “ με  τα ονόματα  των  χωριανών  μας  Σακαρελλαίων , πάντως γνωρίζω πολύ  καλά , πως πολλοί Σακαρελλαίοι απ’ το  Κροκύλειο  όμως  , είχαν  πάει μετανάστες στη  Νότιο  Αμερική , Αργεντινή , Βραζιλία , Χιλή , και  υπάρχουν  ακόμα  πολλοί εκεί . Στη  Χιλή  επίσης  είχε  πάει  για  αρκετά  χρόνια , πριν  διοριστεί στο  Δημόσιο  ο  Κροκυλειώτης  Φιλόλογος , Παναγιώτης  Σακαρέλλος , που  ήταν  οικογενειακός  μας  φίλος και  έμεινε  σπίτι  μας , όταν  υπηρετούσε  στο  Γυμνάσιο  Λιδορικίου  τη δεκαετία  του  50 .

Κωνσταντίνος  Σακαρέλλος , του  Παναγιώτη και  της  Μαρίας γεννημένος  το  1898 στο  Λιδορίκι . Σίγουρα  δεν  είναι  Λιδορικιώτης και  πιστεύω πως  είναι  ο  πατέρας  του  αείμνηστου  Κροκυλειώτη Καθηγητή Παναγιώτη  Σακαρέλλου , του  οποίου  ο ένας  γιος λεγόταν  Κώστας . Πάντως αν  θυμάμαι  καλά , τα  χειμωνιάτικα  βράδια , καθόμαστε  στο  τζάκι  και  τον παρακαλούσα  να  μου  λέει  ιστορίες  για τη  ζωή  του  στη  Χιλή , βέβαια δεν  ταιριάζει  η  χώρα ..ίσως  μάθουμε  κάτι , πάντως  πιστεύουμε  πως  όλοι  οι  Σακαρελλαίοι  της  Βραζιλίας , σίγουρα  δεν  είναι  απ’ το  Λιδορίκι .

   Οι  δύο  παραπάνω νεαροί , είναι  γνήσιοι..Λιδορικιώτες , είναι  τα  Μαστρογιαννάκια , ο Ευθύμιος και  ο  Κωνσταντίνος  Ματστρογιάννης  του  Θεοδώρου  και  της  Ευφροσύνης , γεννηθέντες  το  1930  και  1933 αντιστοίχως στο  Λιδορίκι .

   Το  σπίτι  τους  ήταν  αυτό  που  σήμερα είναι  του  Σπύρου  Γ. Καψάλη , ακριβώς  απέναντι  απ’ την  Αρχαιολογική  Συλλογή , το  παλιό  Δημοτικό  σχολείο .

   Απ’ όσο  γνωρίζω , πρόσφατα είχαν  έρθει  κάποιο  καλοκαίρι  στο  χωριό  μας .

   Εδώ  έχουμε άλλο ένα Κοτροζίνη , τον  Δημήτριο του  Ιωάννου  και  της  Ιουλίας , που λογικά  πρέπει να  είναι  αδελφός  του  Θανάση  και  Χαράλαμπου , που  βρήκαμε  πιο  πάνω , μόνο  που στη  κάρτα  του  Δημήτριου  δεν  αναφέρεται  και  το  επίθετο  Φλώρος .

    Θα  θέλαμε  να  σα  θυμίσουμε πως  παλιότερα , είχαμε  γράψει  για έναν “ Λευκαδιτιώτη στη..Βενεζουέλα , τον  αείμνηστο  Κώστα  Κρικέλα – Τσαούση , που  έζησε  μια  ζωή  στη Βενεζουέλα , όπως  επίσης  και  για  τη  Ζεκοκούλα με  τη  μάνα της  που  πήγαν  στις  αρχές  της  δεκαετίας  του ‘50 , στην  Αργεντινή..

   Τελειώνοντας, σας  ενημερώνουμε  πως απ’ τα στατιστικά  στοιχεία  που  κρατάει  το  σύστημα  για τις  επισκέψεις  στη  σελίδα  μας , εμφανίζονται  αρκετές  επισκέψεις στη  σελίδα  μας  από  πόλεις  της  Νότιας  Αμερικής .

     Για  ό,τι  καινούργιο  ανακαλύψουμε , θα  σας  ενημερώσουμε ….

     Καλό  σας  απόγευμα  Κ.Κ.-

IΔΡΥΣΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΩΝ ΣΤΗ Ν.ΥΟΡΚΗ ΤΟ 1917

 

Οι ξενητεμένοι χωριανοί μας , ειδικά της Νέας Υόρκης , προχώρησαν το 1917 στην ίδρυση " ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΛΙΔΩΡΙΚΙΩΤΩΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ", έχοντας πάντα κατά νου τα προβλήματα του χωριού μας , και με ένα όνειρο , να " μετατρέψωμεν την κωμόπολίν μας εις μίαν αξιοζήλευτον μικρόπολιν " όπως γράφουν στη σχετική ξιακήρυξή τους , διαβάστε τη :

Αξιοσημείωτο είναι φίλοι μου , το γεγονός ότι όλες οι σκέψεις των ξενιτεμένων μας αδερφών και όλη τους η έγνοια είναι το χωριό μας , το χωριό τους , το Λιδορίκι , να το βοηθήσουν θέλουν , να φκιάξουν έργα , δρόμους , την Εκκλησιά μας , και φυσικά δεν είναι..Μπρούκληδες , εργάτες είναι , κι' απ' ότι είδαμε στις φωτογραφίες , σκληρά εργαζόμενοι στις ερημιές , κι' όμως η καρδιά τους χτυπάει για τον τόπο τους , και όχι με ..λόγια , το ‘δειξαν με έργα όλα αυτά τα χρόνια , και εξακολουθούν να το δείχνουν όταν χρειαστεί , πολλά χρωστάμε στους ξενιτεμένους Λιδορικιώτες , και , δυστυχώς , δεν κάναμε ποτέ και τίποτα γι' αυτούς , Τ Ι Π Ο Τ Α , και δικαιολογημένα τους έχουμε δώσει την εντύπωση , πως νοιαζόμαστε περισσότερο για τα..δολάριά τους , παρά γι' αυτούς , άδικο έχουν ;

ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΗ..” ΒΡΑΖΙΛΙΑ “… !!!

 

  Η χάρη  μας , έχει  φτάσει  αγαπημένοι  μου  φίλοι μέχρι τη  χώρα της …” Σάμπας “ , τη  Βραζιλία …

   Βρήκαμε λοιπόν τους  παρακάτω  χωριανούς  μας , που  έχουν  μεταναστεύσει  στη  Βραζιλία , δείτε…

   Μελετίου Μαρία  ( μαλλον  σύζυγος ) Γεωργίου , Προφανώςώ  το  επόθετο  είναι  του  συζύγου  της , που φυσικά  δεν  είναι  Λιδορικιώτης , ούτε  καν ..Δωριέας . Επίθετο φυσικά  δεν  έχουμε , έχουμε  μόνο  τα  ονόματα  των  γονιών  της που  είναι  Ιωάννης  και  Βιολέτα , επίσης και  τα ονόματα  των τριών  παιδιών  της : Χαρίλαος , Ιωάννης  και Ευτύχιος , συμπερασματικά , το  Χαρίλαος και  Ευτύχιος , θα  πρέπει  να  είναι ονόματα  των  γονιών  του  συζύγου  της , και  το  Ιωάννης  του  πατέρα  της . Η Μαρία  , όπως  δείχνει  το  πιστοποιητικό , γεννήθηκε  στο Λιδορίκι  το  1928 , αν  κανένας γεννημένος εκείνα  τα  χρόνια , ή λίγο  πριν – λίγο  μετά , γνωρίζει τη Μαρία , ας  επικοινωνήσει  μαζί  μας . Θα  πρέπει  όμως να  τονίσουμε  , πως δεν  είναι  απαραίτητο  να  είναι  Λιδορικιώτισσα , μπορεί  να  είναι  και  από  χωριό  της  Δωρίδας , και  να δηλώνει , όπως  συνηθιζόταν , Λιδορικιώτισσα .

   Οι  δυο  εικονιζόμενοι στις  παραπάνω  φωτογραφίες , είναι Λιδορικιώτες και  είναι αδέρφια , λέγονται ο  άνω , Αθανάσιος  Κοτροζίνης – Φλώρος  και  ο  κάτω , Χαράλαμπος   Κοτροζίνης – Φλώρος του  Ιωάννου  και  της  Ιουλίας  . Τα δύο  αυτά  παιδιά , πρέπει  να  είναι αδέρφια  του  αείμνηστου  Κλάκη ( Θεμοστοκλή ) Κοτροζίνη , που  είχε  δίπλα  στο  Γυμνάσιο το  καλυβάκι – κυλικειο..καπνιστήριο . Το σπίτι  τους ήταν , και  δεν  ξέρω  αν  είναι  ακόμα , ΄δίπλα  και  πίσω  απ’ το  Γυμνάσιο , εκεί  γειτονιά  με  τα  Δελενικαίϊκα . Ο πατέρας  τους , ήταν  ένας  κοντός  με  μυωπικά γυαλιά , με  πολύ  χοντρούς  φακούς , δεν ξέρω  ακριβώς  γιατί  υπάρχει  το  διπλό  επίθετο , αν  και  νομίζω , πως τα  δύο  παιδιά θα  πρέπει να  είχαν  ετειθαλή  αδελφό  τους  τον  Κλάκη  ή  κάτι  τέτοιο . Θυμήθηκα  επίσης , πως κάποιο καλοκαίρι , τα τελευταία  χρόνια , είχαν έρθει  ένα ή  δύο  νεαροί  απ’ τη  Βραζιλία , που  όμως  δεν μιλούσαν  καθόλου  Ελληνικά , και  έψαχναν να  μάθουν που  ήταν  το  σπίτι  του  παππού  τους , ίσως  να ήταν  παιδιά των  παραπάνω .

 

   Παρασκευή Σακαρέλλου , του  Ιωάννου  και  της  Ζωίτσας , γεννηθείσα  το 1905 , στο  Λιδορίκι . Δεν  ξέρω  αν  “ ταιριάζει “ με  τα ονόματα  των  χωριανών  μας  Σακαρελλαίων , πάντως γνωρίζω πολύ  καλά , πως πολλοί Σακαρελλαίοι απ’ το  Κροκύλειο  όμως  , είχαν  πάει μετανάστες στη  Νότιο  Αμερική , Αργεντινή , Βραζιλία , Χιλή , και  υπάρχουν  ακόμα  πολλοί εκεί . Στη  Χιλή  επίσης  είχε  πάει  για  αρκετά  χρόνια , πριν  διοριστεί στο  Δημόσιο  ο  Κροκυλειώτης  Φιλόλογος , Παναγιώτης  Σακαρέλλος , που  ήταν  οικογενειακός  μας  φίλος και  έμεινε  σπίτι  μας , όταν  υπηρετούσε  στο  Γυμνάσιο  Λιδορικίου  τη δεκαετία  του  50 .

 

Κωνσταντίνος  Σακαρέλλος , του  Παναγιώτη και  της  Μαρίας γεννημένος  το  1898 στο  Λιδορίκι . Σίγουρα  δεν  είναι  Λιδορικιώτης και  πιστεύω πως  είναι  ο  πατέρας  του  αείμνηστου  Κροκυλειώτη Καθηγητή Παναγιώτη  Σακαρέλλου , του  οποίου  ο ένας  γιος λεγόταν  Κώστας . Πάντως αν  θυμάμαι  καλά , τα  χειμωνιάτικα  βράδια , καθόμαστε  στο  τζάκι  και  τον παρακαλούσα  να  μου  λέει  ιστορίες  για τη  ζωή  του  στη  Χιλή , βέβαια δεν  ταιριάζει  η  χώρα ..ίσως  μάθουμε  κάτι , πάντως  πιστεύουμε  πως  όλοι  οι  Σακαρελλαίοι  της  Βραζιλίας , σίγουρα  δεν  είναι  απ’ το  Λιδορίκι .

   Οι  δύο  παραπάνω νεαροί , είναι  γνήσιοι..Λιδορικιώτες , είναι  τα  Μαστρογιαννάκια , ο Ευθύμιος και  ο  Κωνσταντίνος  Ματστρογιάννης  του  Θεοδώρου  και  της  Ευφροσύνης , γεννηθέντες  το  1930  και  1933 αντιστοίχως στο  Λιδορίκι .

   Το  σπίτι  τους  ήταν  αυτό  που  σήμερα είναι  του  Σπύρου  Γ. Καψάλη , ακριβώς  απέναντι  απ’ την  Αρχαιολογική  Συλλογή , το  παλιό  Δημοτικό  σχολείο .

   Απ’ όσο  γνωρίζω , πρόσφατα είχαν  έρθει  κάποιο  καλοκαίρι  στο  χωριό  μας .

 

   Εδώ  έχουμε άλλο ένα Κοτροζίνη , τον  Δημήτριο του  Ιωάννου  και  της  Ιουλίας , που λογικά  πρέπει να  είναι  αδελφός  του  Θανάση  και  Χαράλαμπου , που  βρήκαμε  πιο  πάνω , μόνο  που στη  κάρτα  του  Δημήτριου  δεν  αναφέρεται  και  το  επίθετο  Φλώρος .

    Θα  θέλαμε  να  σα  θυμίσουμε πως  παλιότερα , είχαμε  γράψει  για έναν “ Λευκαδιτιώτη στη..Βενεζουέλα , τον  αείμνηστο  Κώστα  Κρικέλα – Τσαούση , που  έζησε  μια  ζωή  στη Βενεζουέλα , όπως  επίσης  και  για  τη  Ζεκοκούλα με  τη  μάνα της  που  πήγαν  στις  αρχές  της  δεκαετίας  του ‘50 , στην  Αργεντινή..

   Τελειώνοντας, σας  ενημερώνουμε  πως απ’ τα στατιστικά  στοιχεία  που  κρατάει  το  σύστημα  για τις  επισκέψεις  στη  σελίδα  μας , εμφανίζονται  αρκετές  επισκέψεις στη  σελίδα  μας  από  πόλεις  της  Νότιας  Αμερικής .

     Για  ό,τι  καινούργιο  ανακαλύψουμε , θα  σας  ενημερώσουμε ….

     Καλό  σας  βράδυ….Κ.Κ.-