Μικρά ήταν τα λεωφορεία εκείνα τα χρόνια ανάλογα και με τον πληθυσμό
της πρωτεύουσας και φυσικά ιδιωτικά.
Άκουγες σε προξενιό "...πάρτην βρε να σωθείς έχει και μισό λεωφορείο προίκα..."
"...μα είναι άσχημη και λίγο μεγάλη..."..."...βρε άσε τις λεπτομέρειες που θα είσαι
αφεντικό και θα λιγδώσει το έντερό σου..."
Έτσι ήταν και δούλευαν οι συνιδιοκτήτες σαν οδηγοί ή έβαζαν οδηγό.
Στην αρχή οι επιβάτες έμπαιναν και από τις δύο πόρτες τύπου γιούργια με τον φουκαρά τον εισπράκτορα να γίνεται σάντουϊτς.
Για την στάση είχε ένα κορδόνι και πολλές φορές προσπαθούσαν να κρατηθούν από αυτό οπότε γινότανε το έλα να δεις.
Το μαρτύριο του εισπράκτορα σταμάτησε αργότερα όταν η επιβίβαση στα λεωφορεία γινότανε από την πίσω πόρτα και η αποβίβαση από την μπροστινή.
Ο εισπράκτορας απέκτησε και γραφείο δίπλα στην πόρτα και μικρόφωνο για να λέει τις στάσεις αλλά και τις γνωστές ατάκες..."...προχωρείστε παρακαλώ...."....
"...Κολιάτσου θα κατέβει κανείς;"....
Oι πινακίδες "...ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΠΝΙΖΕΙΝ..."
."...ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΠΤΥΕΙΝ..."
"...ΜΗΝ ΟΜΙΛΕΙΤΕ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟΝ..."
ήταν υποχρεωτικές.
Και τα ευτράπελα μέσα στα λεωφορεία....
Τσακωνόντουσαν γιατί κάποιος θα πάταγε κάποιον στον συνωστισμό...
"....έχε χάρη ρε που απαγορεύεται το φτύσιμο ..."
Και τα λάθος χαστούκια ήταν συχνά όταν οι επισήμως από την αστυνομία λεγόμενοι εφαψίες ...θώπευαν τα πλούσια οπίσθια κάποιας καλονής εντέχνως
και την πατούσε αυτός
που στεκότανε ακριβώς πίσω της και άντε να το αποδείξει.
Η ασφάλεια σε ώρες αιχμής μεσημέρια και βράδια έβαζε αστυνομικούς στις αφετηρίες αλλά και μέσα στα λεωφορεία.
Οι πορτοφολάδες γνωστοί και ως λαχανάδες έκαναν χρυσές δουλειές.
Οι παθόντες όταν κατέβαιναν στο Κέντρο φρόντιζαν να κρύβουν επάνω τους
καλά τα χρήματα μέσα σε μαντήλια και κατάσαρκα.
Οι οδηγοί και οι εισπράκτορες φορούσαν ειδικές στολές ....την λάτρα του λεωφορείου την έκαναν οι ίδιοι τον πρώτο καιρό.
Πάντως το να είχες λεωφορείο μισό ή ολόκληρο δικό σου τότε ήταν μεγάλη υπόθεση και ήταν δακτυλοδεικτούμενοι στην γειτονιά.
Θυμάμαι ένα γείτονα που όταν έμπαινε στο χασάπικο ο χασάπης ξεχνούσε τους υπόλοιπους πελάτες που περίμεναν για το κατεψυγμένο αρνί και τον κατεψυγμένο κυμά.
