Showing posts with label ΔΡΑΧΜΗ. Show all posts
Showing posts with label ΔΡΑΧΜΗ. Show all posts

8.8.15

26-5-2012 Η ΚΟΛΑΣΗ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ

 

Οδεύοντας στις επόμενες εκλογές και μια και το επίκαιρο δίλημμα δείχνει να είναι Ευρώ ή Δραχμή, καλό είναι να σκεφτούμε πως η έξοδος από το Ευρώ οδηγεί σε άμεση χρεοκοπία και σε στάση πληρωμών στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα πληρώνονται μισθοί και συντάξεις στο δημόσιο τομέα - και μερικώς στον ιδιωτικό τομέα-, δεν θα λειτουργούν ή θα υπολειτουργούν οι δημόσιες υπηρεσίες (όπως Υγεία, Παιδεία) ενώ η ανεργία θα εκτοξευθεί σε δυσθεώρητα ύψη (άνω του 45%). Αρχικά, θα ανακοινωθεί η ισοτιμία του Ευρώ/Δραχμής ως 1 προς 1, αλλά μέσα στις επόμενες ημέρες ή εβδομάδες θα εκτοξευθεί στο 1 προς 1000 και δεν αποκλείω πολύ σύντομα και στο 1 προς 1500.

Αυτό απλά σημαίνει ότι για οποιαδήποτε αγορά προϊόντων και ειδικότερα εισαγόμενων θα πρέπει να πληρώνουμε 3 έως 5 φορές περισσότερες Δραχμές από ό,τι αντιστοιχεί σήμερα. Ο πληθωρισμός θα εκτοξευθεί σε επίπεδα διψήφια και τριψήφια. Ό,τι αγοράζουμε τη μια μέρα, την επόμενη θα χρειαζόμαστε διπλάσιες δραχμές για να το αποκτήσουμε.

Στη συνέχεια οι Τράπεζες θα καταρρεύσουν, τα επιτόκια θα εκτοξευθούν σε τριψήφια νούμερα και όλες οι καταθέσεις θα μετατραπούν σε δραχμές με ισοτιμία 1 προς 1 - άρα, ενώ τα έξοδά μας θα είναι υπερπολλαπλάσια, τα εισοδήματά μας θα είναι υποπολλαπλάσια.

Τι πραγματικά σημαίνει λοιπόν η επιστροφή στη Δραχμή;

Μια επιστροφή στη Δραχμή θα επηρεάσει αρνητικά κατά βάση όλο το φάσμα του Ελληνικού πληθυσμού, με εξαίρεση:

• τους πλούσιους με χρήματα στο εξωτερικό, που θα έχουν αυξημένη αγοραστική αξία στην ελληνική αγορά, πληρώνοντας για να αγοράσουν ό,τι θέλουν στην Ελλάδα στο ένα τρίτο ή ακόμα και στο ένα πέμπτο σε σχέση με σήμερα

• τους εξαγωγείς προϊόντων, που θα αποκτήσουν ανταγωνιστικότητα - αλλά, δυστυχώς, η χώρα μας είναι κατεξοχήν εισαγωγική

• τις ελληνικές ναυτιλιακές εταιρίες που παράγουν συνάλλαγμα μέσα από τις υπηρεσίες τους και θα έχουν συναλλαγματικά οφέλη.

Η μέση αστική τάξη θα εξαφανιστεί και θα δημιουργηθεί ένα νέο κύμα νεόπτωχων. Οι δε ήδη φτωχοί, οι άνεργοι και οι συνταξιούχοι θα βρεθούν σε ακόμα πιο δεινή θέση, μια και το κράτος θα κηρύξει στάση πληρωμών και δεν θα μπορούν να εισπράξουν τίποτα από τον δημόσιο τομέα ενώ, επειδή όλες οι τιμές των προϊόντων θα εκτοξευθούν, τα προϊόντα θα είναι απλησίαστα. Επειδή το κράτος δεν θα μπορεί να πληρώσει για εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου, η παροχή τους καθώς και το ρεύμα θα περικόπτονται για μεγάλες περιόδους από την αγορά. Το όλο περιβάλλον θα δημιουργήσει κατάθλιψη και θα οδηγήσει σε μετανάστευση ή αυτοχειρία μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Οι μόνες συναλλαγές που θα είναι δυνατές θα είναι όσες γίνονται με ανταλλαγή προϊόντων.

Η χώρα θα είναι ακυβέρνητη για μεγάλα διαστήματα μια και οι κυβερνήσεις θα αλλάζουν με μεγάλη συχνότητα λόγω των πιέσεων και των αναταραχών από τις διαμαρτυρίες του πληθυσμού. Γεωπολιτικά η χώρα θα βρεθεί σε δυσχερή θέση έναντι κάποιων γειτόνων της και μπορεί να οδηγηθεί σε επώδυνους συμβιβασμούς.

Αν κάποιοι λοιπόν νομίζουν ότι σήμερα έχουν φτάσει στο χαμηλότερο επίπεδο και δε διακινδυνεύουν να χάσουν τίποτα, κάνουν τραγικό λάθος, γιατί ένα κυριολεκτικά πτωχευμένο κράτος με ένα νόμισμα που δεν το αναγνωρίζει κανένας παγκοσμίως, χάνει οποιαδήποτε υποστήριξη και το πρόβλημα αφορά πια το σύνολο τού πληθυσμού.

Όλα τα παραπάνω θα μπορούσαν να κρατήσουν από 3 έως 5 χρόνια πριν αρχίσει δειλά ξανά η οικονομία να βγαίνει από την ύφεση και πάντα υπό την προϋπόθεση ότι θα έχει αρχίσει να υπάρχει ένα σταθερό πολιτικό περιβάλλον και μια ευρεία κοινωνική συναίνεση για την κατεύθυνση της χώρας.

Το σίγουρο είναι ότι η Ελλάδα αυτή την περίοδο διανύει μια ύφεση που η ένταση της και η διάρκεια της μόνο με αυτήν της Μεγάλης Παγκόσμιας Ύφεσης του 1929 μπορεί να συγκριθεί. Παρ' ολ' αυτά, αν προσθέσουμε και την περίπτωση της εξόδου μας από το ευρώ και τη βέβαιη χρεοκοπία που θα ακολουθήσει, θα περάσουν τουλάχιστον 3-5 χρόνια βαθύτερης ύφεσης από τη τωρινή στην χώρα για να καταφέρει μόνο να επανέλθει στα επίπεδα του 2012!

Μέσα από όλη αυτή την διαδικασία θα βρεθούμε να έχουμε μια εκτιμώμενη πτώση του ΑΕΠ στο 50%, ανεργία άνω του 40% - ενώ στους νέους θα φτάσει σε πολύ υψηλότερα επίπεδα-, το βιοτικό επίπεδο θα κατακρημνιστεί και πάνω από 50% με 60% του πληθυσμού θα καταρρεύσει κάτω από τα επίπεδα φτώχιας.

Πρέπει να είναι ολοφάνερο ότι μια ενδεχόμενη χρεοκοπία δεν χτυπάει τόσο τους δανειστές μας όσο όλον τον ελληνικό πληθυσμό και ιδιαίτερα τους πιο φτωχούς και ευάλωτους. Απλά οι δανειστές μας θα το σκεφτούν πολύ καλά για να μας δανείσουν στο μέλλον και βέβαια με απαγορευτικούς-τοκογλυφικούς όρους.

Δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε επίσης, ότι κατά τη διάρκεια τέτοιων χρεοκοπιών αυτό που επίσης δοκιμάζεται είναι η Δημοκρατία και η λειτουργία των θεσμών.

Αξίζει ο λαός μας να περάσει μέσα από μια τέτοια εγκληματική διαδικασία, που η διάρκειά της αλλά ακόμα και το ακριβές καταστροφικό αποτέλεσμα της είναι τελείως ακαθόριστα;

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Δημοκρατία ενέχει τη συνέχεια τής διακυβέρνησης τού κράτους. Δεδομένου ότι δεν είναι δυνατόν να καταγγείλουμε μονομερώς συμβάσεις, και η αξιοπιστία ενός κράτους είναι αυτή που εντέλει αποτιμάται από τη διεθνή κοινότητα, μια κατά πολύ ελαφρύτερη διέξοδος θα μπορούσε να είναι:

• η κατάρτιση με τη σύμφωνη γνώμη των ευρωπαίων εταίρων μας ενός πιο λειτουργικού κοινωνικά μνημονίου που θα μπορεί να δημιουργήσει αναπτυξιακή τροχιά και θέσεις εργασίας.

• Κατάργηση - ή, σε μια πιο ρεαλιστική βάση, έστω ευρύς περιορισμός - του πελατειακού κράτους, καθότι αυτό είναι η γενεσιουργός αιτία των πρωτογενών ελλειμμάτων

• Αίτημα για ακόμα μεγαλύτερη επιμήκυνση του υπάρχοντος χρέους προς τους κύριους δανειστές μας (Ευρωπαϊκά Κράτη, Κεντρικές Τράπεζες, ΔΝΤ) προκειμένου να γίνει βιώσιμο. Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε ότι στην τρέχουσα συγκυρία το ύψος του χρέους μας δεν είναι βιώσιμο, και αν σε κάτι πρέπει να εστιάσουμε οποιαδήποτε επαναδιαπραγμάτευση είναι στην ελάφρυνση των κοινωνικών αδικιών και μείωση του χρέους σε επίπεδα κοντά στο 100% του ΣΕΠ

• Ταυτόχρονα, άμεση δρομολόγηση διαρθρωτικών αλλαγών, μια και είναι μοναδική ευκαιρία να χτίσουμε μια οικονομία σε πιο σταθερές και ανταγωνιστικές βάσεις.

Το σίγουρο είναι ότι θα πρέπει να αντιληφθούν όλες οι πολιτικές δυνάμεις ότι πρέπει να συγκυβερνήσουν και να οριοθετήσουν ένα πλάνο δεκαετίας για την χώρα που απαρέγκλιτα θα ακολουθήσουν όλες, προκειμένου να εξασφαλίσουν το μέλλον της χώρας και των παιδιών μας. Οποιαδήποτε προσπάθεια για αποσπασματικές πολιτικές περιορισμένων πολιτικών δυνάμεων είναι βέβαιο ότι θα μας οδηγήσει όχι πολύ μακριά σε επώδυνες αποφάσεις στο μέλλον.

Η κρίση στην Ελλάδα ήταν και παραμένει καθαρά πολιτική. Μπορεί λεφτά να μην υπάρχουν, αλλά οικονομικές λύσεις υπάρχουν.

Γ.Κοφινάκος

ΤΟ ΒΗΜΑ

Ο κ. Γιώργος Κοφινάκος είναι εκπρόσωπος της StormHarbour Αγγλίας και Διευθύνων Σύμβουλος Enolia Premium Λουξεμβούργου

http://www.tovima.gr

πίσω στα παλιά

27.6.15

ΜΕ ΤΗ ΔΡΑΧΜΗ ΣΤΟΝ…ΟΡΙΖΟΝΤΑ !!


Με την δραχμή...στον ορίζοντα !


Ιστορικά Στοιχεία
1. Γενικά
Το Ίδρυμα Εκτύπωσης Τραπεζογραμματίων και Αξιών (ΙΕΤΑ) στο Χολαργό συστήθηκε με την από 7.6.38 απόφαση του Γενικού Συμβουλίου της Τράπεζας της Ελλάδος και με αρχική ονομασία «Τυπογραφείον Τραπεζογραμματίων της Τραπέζης». Σκοπός του τυπογραφείου ήταν η εκτύπωση τραπεζογραμματίων (χαρτονομισμάτων) της Τράπεζας καθώς και τίτλων και αξιών του Δημοσίου.
Το κτήριο αποπερατώθηκε το 1941. Τον ίδιο χρόνο αγοράστηκαν και εγκαταστάθηκαν σε αυτό τα πρώτα μηχανήματα του τυπογραφείου.
Η λειτουργία του τυπογραφείου άρχισε μετά την απελευθέρωση από τη Γερμανική κατοχή, με την εκτύπωση του πρώτου χαρτονομίσματος που ήταν το καφέ χιλιόδραχμο Δ έκδοσης έτους 1947. Παράλληλα άρχισε και η εκτύπωση επιταγών και άλλων αξιών της Τράπεζας και του Ελληνικού Δημοσίου.

Το έτος 1971 εγκαταστάθηκε στο κτήριο του ΙΕΤΑ και το Νομισματοκοπείο μετά την ανάθεση από το Υπουργείο Οικονομικών στην Τράπεζα της Ελλάδος της παραγωγής κερμάτων κυκλοφορίας και αναμνηστικών. Το Νομισματοκοπείο εξοπλίστηκε με σύγχρονα μηχανήματα της εποχής εκείνης, σύμφωνα με τα πρότυπα Νομισματοκοπεία των προηγμένων χωρών της Δυτικής Ευρώπης για την κατασκευή μητρών, για την τύπωση κερμάτων κυκλοφορίας, αναμνηστικών, μεταλλίων κλπ.
Η τύπωση κερμάτων ξεκίνησε το 1972.
Με την από 12.1.72 απόφαση του Γενικού Συμβουλίου της Τράπεζας της Ελλάδος, το Ίδρυμα Εκτύπωσης Τραπεζογραμματίων και Αξιών εντάχθηκε ως ανεξάρτητη Διεύθυνση, (Διεύθυνση ΙΕΤΑ), στο οργανόγραμμα της Τράπεζας της Ελλάδος και με αυτή τη μορφή υφίσταται μέχρι σήμερα.
Το ΙΕΤΑ σήμερα
  • Είναι ένα πρωτοποριακό Εκτυπωτικό Εργοστάσιο το οποίο παράγει προϊόντα που διακρίνονται για το υψηλό εικαστικό τους αποτέλεσμα και για τη μεγάλη ασφάλεια που παρέχουν έναντι των κινδύνων παραχάραξης, παραποίησης και πλαστογραφίας.
  • Διαθέτει τον πλέον εξελιγμένο μηχανολογικό εξοπλισμό και χρησιμοποιεί προηγμένες τεχνολογικά μεθόδους παραγωγής ανάλογες εκείνων των υπολοίπων Εκτυπωτικών Εργοστασίων και Νομισματοκοπείων της Ευρώπης.
  • Είναι στελεχωμένο με προσωπικό (μηχανικούς, τεχνικούς, καλλιτέχνες) που διαθέτουν υψηλό επίπεδο κατάρτισης, τεχνογνωσίας και εμπειρίας.
  • Διεξάγει αυστηρούς ποιοτικούς ελέγχους κατά τη διάρκεια των διαφόρων φάσεων παραγωγής από την παραλαβή της πρώτης ύλης έως και την παράδοση των συσκευασμένων προϊόντων στα πλαίσια της εφαρμογής σχετικών διεθνών προτύπων.
Δραστηριότητες
Το ΙΕΤΑ έχει τις παρακάτω κύριες δραστηριότητες:
1. Την εκτύπωση Τραπεζογραμματίων
Κύριο προϊόν της δραστηριότητας αυτής αποτελεί η εκτύπωση τραπεζογραμματίων ευρώ, σύμφωνα με τα εγκεκριμένα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ.) σχέδια, προδιαγραφές καθώς και χαρακτηριστικά ασφαλείας. Οι ποσότητες που κάθε χρόνο ανατίθενται από την Ε.Κ.Τ. στην Τράπεζα της Ελλάδος και κατ’ επέκταση στο ΙΕΤΑ για εκτύπωση, αποτελούν μέρος του συνολικού αριθμού τραπεζογραμματίων ευρώ που τυπώνονται για την κάλυψη των αναγκών του Ευρωσυστήματος. Στα πλαίσια των αρχών που έχει θέσει η Ε.Κ.Τ. κάθε εκτυπωτικό εργοστάσιο μπορεί να παράγει από μια μέχρι και τρεις το πολύ διαφορετικές αξίες τραπεζογραμματίων ευρώ.
2. Την τύπωση Κερμάτων
Κύριο προϊόν της δραστηριότητας αυτής αποτελεί η τύπωση κερμάτων ευρώ σύμφωνα με τις προδιαγραφές και τα χαρακτηριστικά ασφαλείας που έχει ορίσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Το σχέδιο της Ευρωπαϊκής όψης των κερμάτων ευρώ, είναι εγκεκριμένο από τα αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Commission και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) και είναι κοινό στα κέρματα της ίδιας αξίας που παράγονται από όλες τις χώρες που μετέχουν στο Ευρωσύστημα. Το σχέδιο της Εθνικής όψης κερμάτων ευρώ έχει επιλεγεί από το Υπουργείο Οικονομικών σε συνεργασία με την Τράπεζα της Ελλάδος. Το Υπουργείο Οικονομικών είναι ο εκδότης των κερμάτων στη χώρα μας, όπως άλλωστε αυτό ισχύει για τα αντίστοιχα Υπουργεία όλων των χωρών της Ευρωζώνης.
Άλλα προϊόντα αυτής της κατηγορίας αποτελούν τα αναμνηστικά νομίσματα και μετάλλια που τυπώνονται στο ΙΕΤΑ σύμφωνα με το ετήσιο Νομισματικό πρόγραμμα του Υπουργείου Οικονομικών.
3. Την εκτύπωση Αξιογράφων του Ελληνικού Δημοσίου και λοιπών εντύπων ασφαλείας, όπως τίτλοι πιστοποίησης κ.λ.π. Τέλος στο ΙΕΤΑ εκτυπώνονται όλα τα έντυπα που χρησιμοποιούνται από τις Υπηρεσίες της Τράπεζας καθώς και όλα τα φυλλάδια και βιβλία που εκδίδει η Τράπεζα.
Πίσω στα παλιά

6.4.15

ΔΡΑΧΜΗ


Η δραχμή υπήρξε το εθνικό νόμισμα της χώρας μας από το 1833. Η Τράπεζα της Ελλάδος ανέλαβε με την ίδρυσή της το εκδοτικό προνόμιο από την Εθνική Τράπεζα και, μέχρι την εισαγωγή των τραπεζογραμματίων και των κερμάτων ευρώ, εξέδιδε τα τραπεζογραμμάτια και τα κέρματα δραχμών που κυκλοφορούσαν ως νόμιμο χρήμα στην Ελλάδα.

Η δραχμή έπαψε να είναι το εθνικό νόμισμα της χώρας μετά την εισαγωγή του ευρώ την 1η Ιανουαρίου 2002. Στις 28 Φεβρουαρίου 2002, τα τραπεζογραμμάτια και τα κέρματα δραχμών έπαψαν να αποτελούν νόμιμο χρήμα και αντικαταστάθηκαν από τα τραπεζογραμμάτια ευρώ και τα κέρματα ευρώ.

Τραπεζογραμμάτια Δραχμών

Στις 14 Μαΐου 1928, η Τράπεζα της Ελλάδος ξεκίνησε τις εργασίες της. Προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι τεχνικές δυσκολίες για την αντικατάσταση των τραπεζογραμματίων της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος που ήδη κυκλοφορούσαν και δεδομένου ότι υπήρχαν αρκετά αποθέματα σε τραπεζογραμμάτια εκδόσεων 1923-1927 που δεν είχαν κυκλοφορήσει, αποφασίστηκε να τεθούν σε κυκλοφορία με ημικυκλική κόκκινη επισήμανση "Τράπεζα της Ελλάδος". Πέντε χρόνια αργότερα από την έναρξη των εργασιών της, στις 3 Μαΐου 1933, τίθενται σε κυκλοφορία τα πρώτα τραπεζογραμμάτια των 500 και των 5.000 δραχμών που τυπώθηκαν από την American Bank Company στις ΗΠΑ.

Το 1935, τυπώνονται στη Γαλλία τραπεζογραμμάτια των 1.000, 50 και 100 δραχμών με πολύ διαφορετική αισθητική, πλούσια σε χρώματα χωρίς βαριά περιγράμματα και κοσμήματα. Οι παραστάσεις τους είναι: Κόρη από τις Σπέτσες με τοπική ενδυμασία στηριζόμενη σε υδρία (1.000 δραχμές), αγρότισσα με στάχυα (50 δραχμές) και Ερμής (100 δραχμές). Συγχρόνως με τη θέση σε κυκλοφορία των εκδοθέντων τραπεζογραμματίων, αποσύρονται από την κυκλοφορία οι επισημασμένες σειρές της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος.
Το 1938, με την απόφαση του Γενικού Συμβουλίου της 7ης Ιουνίου, ιδρύθηκε το "Ίδρυμα Εκτυπώσεως Τραπεζογραμματίων και Αξιών" (ΙΕΤΑ) στο οποίο ανατέθηκε η φροντίδα της σύνθεσης και έκδοσης των τραπεζογραμματίων. Οι εργασίες ανέγερσής του στον Χολαργό άρχισαν αμέσως και παραγγέλθηκαν και οι πρώτες εκτυπωτικές μηχανές. Όμως, μεσολάβησε ο πόλεμος και η λειτουργία του ξεκίνησε μετά την απελευθέρωση.

Το 1939, εκδόθηκαν τραπεζογραμμάτια των 50, 100, 500 και 1.000 δραχμών (Β΄ έκδοση) που τυπώθηκαν στην Αγγλία και στη Γαλλία. Η αισθητική αντίληψη που κυριαρχούσε προ του 1935 επιστρέφει με την αρχαία θεματολογία και τα βαριά διακοσμητικά πλαίσια. Τα τραπεζογραμμάτια των 100 δραχμών, προκειμένου να καλυφθούν άμεσες ανάγκες κυκλοφορίας, επισημάνθηκαν και μετατράπηκαν σε δραχμές 1.000 χωρίς όμως να υπολογιστεί ως νέα έκδοση. Το 1941, τυπώθηκε το τραπεζογραμμάτιο των 50 δραχμών τελευταίο της προκατοχικής περιόδου το οποίο κυκλοφόρησε στη Μέση Ανατολή.

Κατά την περίοδο της Κατοχής, εξακολούθησε η έκδοση τραπεζογραμματίων τόσο στην κατεχόμενη Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Τα τραπεζογραμμάτια του εξωτερικού δεν φέρουν ημερομηνία έκδοσης αλλά μόνο σειρά. Εκδόθηκαν τραπεζογραμμάτια των 100 δραχμών (Γ΄ έκδοση), των 500 δραχμών (Γ΄ έκδοση), των 100 δραχμών (Γ΄ έκδοση), των 5.000 δραχμών (Β΄ έκδοση), των 20.000 δραχμών (Α΄ έκδοση) και των 50.000 δραχμών (Α΄ έκδοση).

Τα τραπεζογραμμάτια των 5.000, 10.000 και 20.000 δραχμών που εκδόθηκαν στη Μέση Ανατολή παρουσιάζουν ενδιαφέρον διότι εμφανίζουν διαφορετικά μεγέθη και χρώματα για την ίδια αξία και χωρίς καμία αλλαγή σειράς έκδοσης.

Από το 1941 μέχρι και το 1944, τυπώθηκαν πολλά χαρτονομίσματα σε διάφορα λιθογραφεία της χώρας με τεράστιες ονομαστικές αξίες λόγω του καλπάζοντος πληθωρισμού με τελευταίο, στις 5.11.1944, αυτό του ποσού των 100 δισεκατομμυρίων δραχμών.

Με τον ΑΝ 18/11.11.1944 θεμελιώθηκε η πρώτη νομισματική μεταρρύθμιση που προέβλεπε τη σχέση της μιας μεταπολεμικής δραχμής ίσης με 50 δισεκατομμύρια κατοχικές δραχμές.

Τα πρώτα μεταπολεμικά τραπεζογραμμάτια που τέθηκαν σε κυκλοφορία στις 11.11.1944 είναι αξίας 50 και 100 δραχμών και απεικονίζουν τη Νίκη της Σαμοθράκης και προσωπογραφία του πυρπολητή Κωνσταντίνου Κανάρη.

Το 1947, στο ΙΕΤΑ, που εν τω μεταξύ είχε εξοπλιστεί με σύγχρονα μηχανήματα και στελεχωθεί με άριστους καλλιτέχνες ζωγράφους, χαράκτες και εξειδικευμένο προσωπικό, τυπώνονται οι 1.000 δραχμές με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, οι 5.000 δραχμές με τη Μητρότητα και τη Θέτιδα που μεταφέρει τα όπλα του Αχιλλέα, οι 10.000 δραχμές με τον Αριστοτέλη και τον Ηνίοχο και οι 20.000 δραχμές με το κεφάλι της Αθηνάς και της Μέδουσας.

Το 1950, το πρώτο τραπεζογραμμάτιο που καθ' ολοκληρία μελετήθηκε, προπαρασκευάστηκε και τυπώθηκε στο ΙΕΤΑ ήταν των 5.000 δραχμών (έκδοση Δ΄), στο οποίο απεικονίζεται ο εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός.

Το 1950 εκδίδονται, επίσης, οι 5.000 δραχμές (Α΄ έκδοση) με το κεφάλι κόρης από τη Θράκη και τον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο. Για πρώτη φορά στην εκτύπωση τραπεζογραμματίου χρησιμοποιείται η χαλκογραφική μέθοδος.

Με τον ν.2824/20.6.1954 (ΦΕΚ 79 τεύχος Α΄) ορίζεται η ισοτιμία της νέας δραχμής με 1.000 παλαιές και περικόπτονται τρία μηδενικά από την ονομαστική αξία των τραπεζογραμματίων. ΄Έτσι, το 1954 κυκλοφορούν τα τραπεζογραμμάτια των 10.000, 20.000 και 50.000 δραχμών ως 10, 20 και 50 δραχμές. Το 1955, κυκλοφορούν οι 10 δραχμές με την κεφαλή του Βασιλέα Γεωργίου Α' και τον ναό των Αγίων Αποστόλων της Θεσσαλονίκης, οι 20 δραχμές με τον Δημόκριτο και το Συμπόσιο του Πλάτωνα, οι 50 δραχμές με τον Περικλή και τον Περικλή στην Πνύκα και, τέλος, οι 500 δραχμές με τον Σωκράτη και τον Απόστολο Παύλο στον Άρειο Πάγο.

Το 1956, ακολουθούν οι 1.000 δραχμές με τον Μέγα Αλέξανδρο με λεοντή στη μια όψη και τον Μέγα Αλέξανδρο στη μάχη της Ισσού στην άλλη. Από την έναρξη της λειτουργίας του ΙΕΤΑ μέχρι και το 1956, τα τραπεζογραμμάτια φιλοτέχνησαν οι Α. Ματσούκης, Γ. Βελισσαρίδης, Σ. Γιάνναρης, Α. Κορογιαννάκης, Γ. Βελισσαρίδης και Φ. Μαστιχιάδης.

Το 1964, εκτυπώθηκαν οι 50 δραχμές με το κεφάλι της Αρέθουσας και σύνθεση παλιού και νέου ναυπηγείου, το 1966 οι 100 δραχμές με τον Δημόκριτο και το κτήριο της Ακαδημίας και το 1968 οι 500 δραχμές με τη θεά Δήμητρα, τον Τριπτόλεμο και την Περσεφόνη. Τις μακέτες των τραπεζογραμματίων φιλοτέχνησαν οι Γ. Βελισσαρίδης και Ι. Στίνης ενώ τις χαράξεις εκτέλεσαν οι Λ. Ορφανός και Γ. Αγγελόπουλος. Από το 1964, το ΙΕΤΑ έχει εγκαινιάσει νέα πρακτική για τα τραπεζογραμμάτια που εκδίδει ταξινομώντας τα κατά μέγεθος ανάλογα με την αξία τους και καθορίζοντας συγκεκριμένο θέμα και χρώμα για κάθε αξία. Έτσι, το τραπεζογραμμάτιο των 50 δραχμών, το μικρότερο σε μέγεθος, είναι γαλάζιο και εντάσσεται στη θεματική ενότητα "Ναυτιλία", των 100 δραχμών είναι κόκκινο και έχει θέμα "Παιδεία", των 500 δραχμών είναι πράσινο και έχει θέμα "Γεωργία", των 1.000 δραχμών είναι καφέ και έχει θέμα "Τουρισμός", των 5.000 δραχμών είναι μπλε και έχει θέμα "Επανάσταση του 1821", των 10.000 δραχμών έχει χρώμα ιώδες και θέμα "Επιστήμη-Υγεία" και, τέλος, των 200 δραχμών είναι πορτοκαλί και έχει θέμα "Διαφωτισμός".

Το 1970, εκτυπώθηκε τραπεζογραμμάτιο των 1.000 δραχμών με τον Δία και Υδραία με τοπική ενδυμασία και άποψη του νησιού. Το 1978, ακολούθησε το τραπεζογραμμάτιο των 50 δραχμών με κεφαλή του Ποσειδώνα και τη ναυπήγηση της Αργούς στη μια όψη και τη Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα στο Κάστρο του Ναυπλίου στην άλλη.Το ίδιο έτος, το τραπεζογραμμάτιο των 100 δραχμών με την κεφαλή της Προμάχου Αθηνάς και το κτήριο του Πανεπιστημίου και τον Αδαμάντιο Κοραή και τη Μονή Αρκαδίου.

Το 1983, εκδόθηκαν οι 500 δραχμές με τον Ιωάννη Καποδίστρια και το φρούριο της Κέρκυρας. Το πρώτο πεντοχίλιαρο, μετά το 1950, εκδόθηκε το 1984 με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τους Αγίους Αποστόλους Καλαμάτας. Τραπεζογραμμάτιο 1.000 δραχμών κυκλοφόρησε το 1987 με την κεφαλή του Απόλλωνα και τον Δισκοβόλο του Μύρωνα και τον ναό της Ήρας στην Ολυμπία. Σε αυτό αναγράφεται για πρώτη φορά το "Δραχμές" αντί "Δραχμαί" και "πληρωτέες με την εμφάνιση" αντί "πληρωτέαι επί τη εμφανίσει". Το τελευταίο χαλκογραφικό τραπεζογραμμάτιο ονομαστικής αξίας 10.000 δραχμών κυκλοφόρησε το 1995. Η προσωπογραφία του Γεωργίου Παπανικολάου κοσμεί την πρόσθια όψη του και την οπισθία άγαλμα του θεού της υγείας Ασκληπιού.

Το τελευταίο χαρτονόμισμα του κύκλου της δραχμής είναι ονομαστικής αξίας 200 δραχμών και εκδίδεται το 1996. Η εκτύπωση είναι λιθογραφική και παρουσιάζει τον Ρήγα Βελεστινλή-Φεραίο και το "Κρυφό Σχολειό" του Ν. Γύζη.

Από το 1970 μέχρι και το 1996, τα χαρτονομίσματα φιλοτεχνήθηκαν από τους καλλιτέχνες-ζωγράφους Ι. Στίνη, Β. Σαμπατάκο, Π. Σωτηρίου και Ν. Νικολάου και η χάραξη πραγματοποιήθηκε από τους καλλιτέχνες-χαράκτες Λ. Ορφανό, Γ. Αγγελόπουλο, Ι. Πιπίνη και Ε. Περράκη. Ως εξωτερικός συνεργάτης εργάστηκε και ο χαράκτης Π. Γράββαλος.

Τα τελευταία σε κυκλοφορία τραπεζογραμμάτια απεικονίζονται εδώ.

Η περίοδος ανταλλαγής τραπεζογραμματίων δραχμών με ευρώ από την Τράπεζα της Ελλάδος έληξε την 1η Μαρτίου 2012.

Αρχή σελίδας

Κέρματα Δραχμών

Αργυρά κέρματα των 10 και 20 δραχμών και νικέλινα των 5 δραχμών με ημερομηνία 1930 εκδόθηκαν με την υπογραφή του Διατάγματος της 7.12.1930.

Το κέρμα των 20 δραχμών είναι μια επιτυχημένη αντιγραφή μακεδονικού τετράδραχμου που είχε εκδώσει ο βασιλιάς Αντίγονος Δώσων (227 - 221 πΧ). Και το κέρμα των 10 δραχμών είναι επιτυχημένη αντιγραφή της κεφαλής της Δήμητρας από σπάνιο στατήρα της Δελφικής Αμφικτυονίας (336-334 πΧ) και το στάχυ από στατήρα του Μεταποντίου, ελληνικής αποικίας στην Κάτω Ιταλία (4ος πΧ αιώνας). Και τα δύο κόπηκαν στο νομισματοκοπείο του Λονδίνου. Το κέρμα των 5 δραχμών, ξεφεύγοντας από τη θεματολογία της σειράς, αποτελεί εξαίρεση και ανακαλεί στη μνήμη τα κέρματα του Καποδίστρια.
Οι καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν τα κέρματα αυτά ήταν οι Percy Metcalfe, Langford Jones, Kruger Gray και Μιχαήλ Αξελός.

Ο βασιλιάς Παύλος ενθρονίζεται το 1947. Η μεταπολεμική δραχμή που αναλογούσε σε 50 δισεκατομμύρια κατοχικές δραχμές φτάνει, το 1953, στην ισοτιμία των 30.000 δραχμών ανά δολάριο ΗΠΑ. Το 1954, καταργούνται τα τρία τελευταία μηδενικά και μια καινούρια δραχμή αναλογεί σε 1.000 δραχμές, ενώ το ένα δολάριο σε 30 νέες δραχμές. Από το 1954 και μέχρι το τέλος της βασιλείας του Παύλου το 1964, κόβονται διάφορα κέρματα και όλα φιλοτεχνούνται από τον Έλληνα χαράκτη Β. Φαληρέα.

Τα πρώτα που κόπηκαν το 1954 στο Παρίσι και είναι η πρώτη έκδοση κερμάτων μετά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο, ήταν τα κέρματα των 5 δραχμών, των 2 δραχμών, της μιας δραχμής και των 50 λεπτών. Όλα φέρουν το πορτραίτο του Παύλου και στην οπίσθια όψη τον βασιλικό θυρεό. Το ίδιο έτος, κόβονται στη Βέρνη κέρματα των 20 λεπτών, των 10 λεπτών και των 5 λεπτών. Το 1959 στη Βέρνη, γίνεται και η κοπή των 10 δραχμών. Το αργυρό κέρμα των 20 δραχμών που φέρει παράσταση της μυθολογικής θεότητας της Σελήνης κόβεται στο Λονδίνο το 1960.

Αργυρό αναμνηστικό κέρμα 30 δραχμών κανονικής κυκλοφορίας κόβεται το 1963 στο Παρίσι, για τον εορτασμό των 100 χρόνων της δυναστείας στον θρόνο της Ελλάδας. Φέρει κυκλικά τα πορτραίτα των πέντε βασιλέων από το 1863, παρουσιάζει δε ενδιαφέρον διότι για πρώτη φορά εμφανίζεται το πορτραίτο του Αλέξανδρου (1917-1920) σε κέρμα.

Με την ενθρόνιση του βασιλέα Κωνσταντίνου Β', το 1964, συνεχίζεται η κοπή κερμάτων του ίδιου τύπου με αυτά του Παύλου. Φιλοτεχνούνται από το Β. Φαληρέα και φέρουν το πορτραίτο του βασιλιά και στην οπίσθια όψη τον βασιλικό θυρεό μέχρι το 1971, οπότε ο βασιλικός θυρεός αντικαταστάθηκε από το σήμα της 21ης Απριλίου 1967. Το 1964, κόβεται αναμνηστικό αργυρό κέρμα 30 δραχμών κανονικής κυκλοφορίας, με την ευκαιρία των γάμων του Κωνσταντίνου με την πριγκίπισσα της Δανίας Άννα-Μαρία. Είναι η πρώτη φορά που εμφανίζεται πορτραίτο βασίλισσας σε κέρμα. Το 1970, κόβονται αναμνηστικά αργυρά κέρματα των 50 και 100 δραχμών και χρυσά των 20 και 100 δραχμών του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967.

Το 1971, αρχίζει να λειτουργεί ο Τομέας Τύπωσης Κερμάτων του ΙΕΤΑ. Η πρώτη σειρά κερμάτων που κόπηκε απεικόνιζε την κεφαλή του βασιλέα Κωνσταντίνου Β' και το έμβλημα της 21ης Απριλίου 1967. Το 1973, τίθεται σε κυκλοφορία νέα σειρά: των 10 και 20 λεπτών από αργίλιο και των 50 λεπτών 1, 2, 5, 10 και 20 δραχμών από χαλκονικέλιο. Οι 20 δραχμές φέρουν παράσταση της Σελήνης που αναδύεται από τη θάλασσα πάνω σε ίππο. Το 1973, με την κατάργηση της βασιλείας, κυκλοφορεί νέα σειρά των 10 και 20 λεπτών από αργίλιο των 50 λεπτών, 1 και 2 δραχμών από ορείχαλκο και των 5, 10 και 20 δραχμών από χαλκονικέλιο. Στην μια όψη φέρουν το σήμα της 21ης Απριλίου 1967 ενώ την άλλη κοσμούν διακοσμητικό ανθέμιο, γλαύκα, ο Πήγασος και η κεφαλή της Αθηνάς του Πειραιώς. Τα κέρματα αυτά φιλοτέχνησαν οι Β. Φαληρέας, Ι. Στίνης, Ν. Περαντινός, Ε. Κελαϊδής και Λ. Ορφανός.

Μετά τη μεταπολίτευση του 1974, νέα κέρματα εκδίδονται το 1976. Πρόκειται για τα κέρματα των 10 λεπτών με παράσταση μαινόμενου ταύρου που προέρχεται από κέρματα των Θουρίων (αρχαία ελληνική αποικία στη Ν. Ιταλία), των 20 λεπτών με κεφαλή ίππου, των 50 λεπτών με τον Μάρκο Μπότσαρη, της δραχμής με τον Κωνσταντίνο Κανάρη σε συνδυασμό με το πλοίο δρόμωνα-κορβέτα, των 2 δραχμών με τον Γεώργιο Καραϊσκάκη, των 5 δραχμών με τον Αριστοτέλη, των 10 δραχμών με τον Δημόκριτο και των 20 δραχμών με τον Περικλή. Όλα φέρουν το εθνόσημο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Το 1980, κόβεται κέρμα 50 δραχμών με την κεφαλή του Σόλωνος. Για πρώτη φορά εμφανίζεται και το διακριτικό σήμα του Ελληνικού Νομισματοκοπείου, το ανθέμιο, που στη συνέχεια καθιερώνεται για όλα τα εκδιδόμενα κέρματα.

Το 1986, εκδίδεται κέρμα των 50 δραχμών με την κεφαλή του Ομήρου στη μια όψη και αρχαίο σκάφος των ομηρικών χρόνων στην άλλη. Το κέρμα αυτό παίρνει το πρώτο βραβείο ως το καλλίτερο στον κόσμο σε παγκόσμιο διαγωνισμό που έλαβε χώρα στις ΗΠΑ το 1988.

Το 1986, εκδίδονται νέα χάλκινα κέρματα της 1 και 2 δραχμών με τις απεικονίσεις της Μπουμπουλίνας και της Μαντούς Μαυρογένους, αντιστοίχως. Το 1990, εκδίδεται για πρώτη φορά κέρμα 100 δραχμών με την κεφαλή του Μεγάλου Αλεξάνδρου σε συνδυασμό με το αστέρι της Βεργίνας ενώ, παράλληλα, αντικαθίσταται και το κέρμα των 20 δραχμών με την κεφαλή του Περικλέους με νέο μικρότερο, με την κεφαλή του Διονυσίου Σολωμού. Έτσι, η κερματική σειρά της μεταπολίτευσης, έτους κοπής 1976, όπως αυτή διαμορφώθηκε μέχρι το 1990, συνεχίζοντας να αλλάζει έτος κοπής κάθε δύο χρόνια, φτάνει στο 2000 που είναι και το τελευταίο έτος κοπής της. Τις εκδόσεις αυτές φιλοτέχνησαν οι καλλιτέχνες Θ. Παπαγιάννης, Ν. Περαντινός, Κ. Καζάκος, Β. Σαμπατάκος, Λ. Ορφανός, Ν. Νικολάου και Π. Σωτηρίου.

Επίσης, στο ΙΕΤΑ εκδόθηκαν και τα ακόλουθα αναμνηστικά κέρματα κυκλοφορίας: 1994, δύο κέρματα 50 δραχμών της Βουλής των Ελλήνων για τα 150 χρόνια Συνταγματικού Βίου, με τον Δημήτριο Καλλέργη και τον Ιωάννη Μακρυγιάννη. 1997, κέρμα 100 δραχμών για το 6ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου. 1998, κέρμα 100 δραχμών για το 13ο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης. 1998, δύο κέρματα των 50 δραχμών για το έτος Ρήγα Φεραίου και Διονυσίου Σολωμού. 1999, δύο των 100 δραχμών, ένα για το 45ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης και ένα για το 70ό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών Ανδρών και το 13ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών Γυναικών. Οι εκδόσεις αυτές φιλοτεχνήθηκαν από τους Β. Σαμπατάκο, Ν. Νικολάου, Μ. Αντωνάτου, Γ. Σταματόπουλο και Α. Μιχελιουδάκη.

Το 2000, εκδόθηκαν έξι κέρματα κυκλοφορίας των 500 δραχμών, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Ως θέματα έχουν: την είσοδο του σταδίου της αρχαίας Ολυμπίας, τον ολυμπιονίκη Διαγόρα, τους Δημήτριο Βικέλα και Pierre De Coubertin, τον ολυμπιονίκη Σπύρο Λούη, την αφή της ολυμπιακής φλόγας και το Μετάλλιο. Κοινή όψη έχουν τον λογότυπο του Οργανισμού "Αθήνα 2004". Τη φιλοτέχνηση των παραπάνω κερμάτων επιμελήθηκαν οι Π. Γράββαλος, Θ. Παπαγιάννης, Κ. Καζάκος και Γ. Σταματόπουλος.

Η περίοδος ανταλλαγής κερμάτων δραχμών με ευρώ από την Τράπεζα της Ελλάδος και τις Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες (ΔΟΥ) έληξε την 1η Μαρτίου 2004 και τα τελευταία σε κυκλοφορία κέρματα δραχμών απεικονίζονται εδώ.


http://www.bankofgreece.gr

 Πίσω στα παλιά !

29.12.12

ΔΡΑΧΜΕΣ ΝΕ ΤΟ ΚΙΛΟ !!

Δραχμές με το κιλό!

Αναθερμάνθηκε η αγορά για το «παλιό, καλό μας νόμισμα» πρόσφατα, όταν οι φήμες για έξοδο από το ευρώ εντάθηκαν

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  28/03/2010 ΤΟ ΒΗΜΑ

Δραχμές με το κιλό!

«Πυρετός» για τη δραχμή σε έναν πάγκο στην Ερμού από νοσταλγούς και συλλέκτες.

Κάτω, πληθωριστικό μετακατοχικό χαρτονόμισμα των 100 δισ. δραχμών

Εξοδος από το ευρώ. Καθίζηση της οικονομίας. Πληθωρισμός. Επιστροφή της δραχμής στις τσέπες των Ελλήνων. Ηταν μια απλή φήμη, ένα επιτυχημένο «ράδιο αρβύλα» που έκανε τον γύρο της Ελλάδας και σε άλλους ξύπνησε εφιάλτες και σε άλλους... προσδοκίες. Οι τελευταίοι, μάλιστα, έσπευσαν να αναζητήσουν παλαιές, καλές(;) δραχμές στο Μοναστηράκι και στην πλατεία Αβησσυνίας, έχοντας στο μυαλό τους μια παρελθούσα, πιο ευοίωνη, αποδοτική και «πλούσια» εποχή. Παρ΄ όλα αυτά, η... αγορά της δραχμής παρέμεινε στα ίδια επίπεδα με το προηγούμενο διάστημα. Ισως γιατί όλοι γνώριζαν ότι μια παλαιά δραχμή δεν θα είχε χρησιμότητα στην καινούργια εποχή, ακόμη και στην- απευκταία- περίπτωση που η χώρα έβγαινε από το ευρώ.
«Ο Ελληνας είναι συναισθηματικά δεμένος με τη δραχμή. Οχι απαραίτητα με το νόμισμα αυτό καθαυτό , αλλά με τη γενικότερη αίσθηση, που πια έχει εδραιωθεί στη συνείδησή του, ότι με το πεντοχίλιαρο ή το κατοστάρικο στην τσέπηήταν πιο πλούσιος». Ο ιδιωτικός υπάλληλος κ. Μιχάλης Χόνδρος είναι τακτικός επισκέπτης στην πλατεία Αβησσυνίας, αναζητώντας όχι μόνο δραχμές αλλά και ξένα νομίσματα. Από το 2001, όταν το ευρώ αντικατέστησε το εθνικό μας νόμισμα, συλλέγει και κρατά πολλές δραχμές, σε κέρματα και χαρτονομίσματα.
«Το αντιμετώπιζα σαν κειμήλιο. Ακόμη όμως θεωρώ ότι η ένταξη στο ευρώ ήταν πρόωρη και χωρίς ασφαλιστικές δικλίδες για το μέσο ελληνικό πορτοφόλι, για να αντιμετωπιστεί η κατακόρυφη αύξηση προϊόντων και υπηρεσιών. Εκεί που το σουβλάκι είχε 100-130 δραχμές, το πληρώνουμε 1,20-1,40 ευρώ. Δηλαδήτρεις φορές επάνω».
Την αναζωογόνηση του ενδιαφέροντος πολλών Ελλήνων για τη δραχμή το τελευταίο διάστημα πιστοποιεί και η κυρία Χαρίκλεια Πολυδώρη, η οποία διατηρεί κατάστημα και πάγκους με παλαιά αντικείμενα σε πάροδο της Ερμού. «Συνταξιούχοι,πολλοί εργαζόμενοι, χαμηλόμισθοι κυρίως, έρχονται και διαπραγματεύονται να αγοράσουν δραχμές.Πολλοίπράττουν το αντίθετο. Ζητούν προσφορές για πώληση, υποστηρίζοντας ότι έχουν σπάνια κέρματα, μεγάλης αξίας. Αλλοι έρχονται θεωρώντας δεδομένο ότι θα επιστρέψουμε στο νόμισμά μας, από την πίεση των ξένων και την οικονομική κρίση,και θέλουν να ξαναβάλουνστους κουμπαράδες τους δραχμές, για την ύστατη ώρα» τονίζει.
Δραχμές λοιπόν! Με το κιλό, με την έκδοση, με προϊστορία σε τσέπες και πορτοφόλια, ακυκλοφόρητες, σπάνιες ή κοινές. Παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει οκτώ χρόνια από την απόσυρσή του και την έλευση του ευρώ, οι Ελληνες δεν έχουν ξεχάσει το πάλαι ποτέ εθνικό νόμισμα. Πολλοί επιθυμούν την άμεση επιστροφή του στο... μέλλον. «Με τη δραχμή καλύτερα» υποστηρίζουν. Και για του λόγου το αληθές, σπεύδουν να προμηθευθούν παλαιές δραχμές, χρησιμοποιημένες ή μη, από τα παλαιοπωλεία και όσους έχουν διατηρήσει ή συλλέξει νομίσματα και χαρτονομίσματα με το κιλό. Στην πλατεία Αβησσυνίας και, περιστασιακά στην οδό Ερμού, θιασώτες και «οπαδοί» της «δραχμούλας» περνούν καθημερινά για να διαπραγματευθούν τιμές και να αγοράσουν δραχμές. Ενα ενδιαφέρον που μέχρι πρότινος είχε ατονήσει, έχει πλέον αναθερμανθεί. Ετσι τα κοινά νομίσματα και χαρτονομίσματα που κυκλοφόρησαν και πέρασαν από εκατοντάδες ή χιλιάδες χέρια, από τη Μεταπολίτευση και μετά, πωλούνται κυριολεκτικά με το κιλό. Οι τιμές ξεκινούν από τα 2 ευρώ και περιλαμβάνουν όσα νομίσματα βρίσκονται πρόχειρα και ανάκατα, μέσα σε ξύλινες ή μεταλλικές θήκες. ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΚΟΣΤΟΣ
* Οι τελευταίες δραχμές που κόπηκαν το 2000,νομίσματα αξίας 1, 2,5,10,20,50 και 100 δραχμών,κόστιζαν τότε ως αναμνηστική έκδοση 188 δρχ.,όσο ήταν δηλαδή και η ονομαστική αξία τους.Σήμερα τα ίδια κέρματα ακυκλοφόρητα στην αγορά κοστίζουν 5-8 ευρώ.
* Αγαπημένο για συλλέκτες είναι το πεντοχίλιαρο που απεικόνιζε στην μία όψη τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και στην άλλη το γεφύρι και το χωριό της Καρύταινας.
* Τα πλέον αντιπροσωπευτικά νομίσματα από τη Μεταπολίτευση και μετά είναι η δραχμή με την κεφαλή του Μάρκου Μπότσαρη,το 20δραχμο με τον Περικλή ή τον Σολωμό και το κατοστάρικο με τον Αλέξανδρο. Το κόστος απόκτησης όλων των νομισμάτων της Μεταπολίτευσης είναι 250-300 ευρώ το «πακέτο».
* Μεγάλης αξίας είναι και ορισμένα,περιορισμένης έκδοσης, αναμνηστικά νομίσματα,όπως:
Τα 700 χρυσά νομίσματα που κυκλοφόρησαν το 1994 με αφορμή τη διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Βόλεϊ στην Αθήνα,ονομαστικής αξίας 10.000 δρχ.Σήμερα ένα τέτοιο κέρμα τιμάται 1.000-1.300 ευρώ.
Τα 1.000 χρυσά νομίσματα που εκδόθηκαν το 1990,με αφορμή τη συμπλήρωση 50 ετών από την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου στα βουνά της Αλβανίας, ονομαστικής αξίας 20.000 δρχ.Απεικόνιζαν άνδρες του Ελληνικού Στρατού να πορεύονται στα χιόνια και σήμερα η αξία τους κυμαίνεται μεταξύ 2.000 και 2.300 ευρώ και βαίνει συνεχώς αυξανόμενη.
EΠΕΝΔΥΣΗ ΚΑΙ ΚΕΙΜΗΛΙΟ
Συστηματικοί συλλέκτες ή απλοί νοσταλγοί της δραχμής, ως νομίσματος με ιστορική και συναισθηματική αξία και διάσταση, φροντίζουν να συντηρούν και να αποκτούν νομίσματα όλων των περιόδων και να ξεκινούν ή να συμπληρώνουν τις συλλογές τους. Τα κίνητρα για τη δημιουργία συλλογής ποικίλλουν. Αλλοι βλέπουν στα κέρματα και στα χαρτονομίσματα ένα κειμήλιο και πειστήριο της σύγχρονης ιστορίας, άλλοι μια μακροπρόθεσμη επένδυση, πιθανολογώντας πρόσθετα κέρδη. Ενα τέτοιο εγχείρημα βέβαια έχει και το ανάλογο με την αντοχή του πορτοφολιού του καθενός κόστος, το οποίο καθορίζεται από τη σπανιότητα, την κατάσταση και το «ακυκλοφόρητο» του νομίσματος.
Η συλλεκτικά «ορθόδοξη» οδός περνά από τη συστηματική έρευνα, την αναζήτηση και την αγορά των επίσημων σειρών που εξέδωσε η Τράπεζα της Ελλάδος και έκοψαν οι μήτρες του Νομισματοκοπείου, των σπάνιων, αναμνηστικών νομισμάτων περιορισμένηςκαι αριθμημένης ενίοτεέκδοσης και των πρώτων, μετεπαναστατικών εκδοχών του «φοίνικα» και της δραχμής.
Η κυριότητα όμως παλαιών δραχμών δεν συνιστά αυτομάτως τον ιδιοκτήτη τους πλούσιο.«Η συλλεκτική και αγοραστική αξία τους εξαρτάται και καθορίζεται από την κατάσταση, τηνπιθανή κυκλοφορία και τη σπανιότητά τους» τονίζει

ο κ. Παναγιώτης Νιράκης, ο οποίος δραστηριοποιείται εδώ και πολλά χρόνια στον χώρο, διατηρώντας κατάστημα συλλεκτικών ειδών σε κεντρική στοά. Υπό αυτό το πρίσμα, ένα νόμισμα ή χαρτονόμισμα που έχει κυκλοφορήσει στην αγορά τιμάται 10 φορές πιο χαμηλά από το αντίστοιχο ακυκλοφόρητο, ενώ για τα σπάνια και περιορισμένης έκδοσης οι τιμές πώλησης ανεβαίνουν 10-15 φορές.
Τις βαθιές ρίζες της δραχμής στη συνείδηση του Ελληνα επικαλείται ως βασικό στοιχείο και βάση της υψηλής, συλλεκτικής της αναγνωρισιμότητας και η υπεύθυνη μάρκετινγκ στον Ελληνικό Συλλεκτικό Κύκλο κυρία Ντορίτ Μεγήρ.

«Ο Ελληνας αναπολεί στιγμέςπου του καθόρισαν τη ζωή του. Το πρώτο μεροκάματο, τις καθημερινές εκφράσεις της γλώσσας, όπως “τέρμα τα δίφραγκα” και “κορόνα ή γράμματα”. Εν τέλει ο κάθε νοσταλγός ή συλλέκτης επιλέγει κριτήρια, εποχές και αντιπροσωπευτικά νομίσματα, με γνώμονα πρώτα και κύρια το τι θυμάται, τι αναπολεί, τι εύκολα βρίσκει» τονίζει.

http://pisostapalia.blogspot.gr/