ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΟΥ ΣΤΑΡ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΝΦΙΣΣΑΣ

Τελευταία Ενημέρωση στις 04 Δεκεμβρίου 2016

Ρεπορτάζ του STAR για το νοσοκομείο Άμφισσας, σύμφωνα με την καταγγελία της ΠΟΕΔΗΝ.
Το ρεπορτάζ προβλήθηκε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων, την περασμένη Παρασκευή 2/12/2016.
ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΠΟ ΤΟ STAR.GR
Σουρεαλισμός, τραγελαφικές καταστάσεις, και παράνοια: Με αυτά έρχονται αντιμέτωποι ασθενείς και γιατροί στα Περιφερειακά Νοσοκομεία της χώρας, τα οποία υποφέρουν από τραγικές ελλείψεις, επικίνδυνες για την ζωή των ασθενών, καθώς πολλοί χάνουν την ζωή τους... τζάμπα!
Και μπορεί ο Υπουργός Υγείας, Παύλος Πολάκης, να υποστηρίζει πως άντε να λείπει κάνα σεντόνι το πολύ πολύ από τα νοσοκομεία , όμως ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος...άλλα καταγγέλλει.
Μιλώντας στο star.gr, μας περιέγραψε το πιο πρόσφατα περιστατικό νοσοκομειακής τρέλας, με αφορμή τον «ΓΥΡΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ» που έγινε προ ημερών σε έναν 45χρονο κάτοικο Διστόμου, ο οποίος έπαθε έμφραγμα:
«Ασθενής με έμφραγμα, έφτασε με διακομιδή στο νοσοκομείο της Άμφισσας. Εκείνη τη μέρα λοιπόν 24/11 δεν υπήρχε καρδιολόγος γιατρός να εφημερεύει στο νοσοκομείο, καθότι το νοσοκομείο διαθέτει μόνο έναν καρδιολόγο και δεν είναι δυνατόν να είναι όλες τις ημέρες και τις ώρες του μήνα. Πρέπει να κοιμηθεί κιόλας ο άνθρωπος. Το νοσοκομείο εκείνη την ώρα δεν διέθετε καν αντιδραστήρια για να κάνει τροπονίνη ώστε να φανεί αν ο άνθρωπος έχει πάθει έμφραγμα ή όχι. Στη συνέχεια διεκομίσθη με καθυστέρηση στο νοσοκομείο της Λαμίας, όπου διαπιστώθηκε πως έχει έμφραγμα, έπαθε ανακοπή, ευτυχώς επανήλθε και είναι τυχερός επειδή την έπαθε μέσα στο νοσοκομείο της Λαμίας. Ωστόσο επειδή δεν υπήρχε αιμοδυναμικό εργαστήριο στο νοσοκομείο της Λαμίας, διεκομίσθη στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας. Εκεί διεκομίσθη προκειμένου να αντιμετωπιστεί αιμοδυναμικά και για να βρει κρεβάτι Μονάδας Εντατικής Θεραπείας. Από εκεί, ο ασθενής βρέθηκε να νοσηλεύεται σήμερα στο νοσοκομείο ΝΙΜΙΤΣ. Ο ασθενής έγινε ένα πραγματικό τσουβάλι. Είναι τυχερός που ζει! Θα μπορούσε να έχει πεθάνει. Υπάρχουν πολλοί ασθενείς όμως που έχουν καταλήξει εξαιτίας αυτών των ελλείψεων και σε ιατρικοτεχνολογικό εξοπλισμό, αλλά και σε έλλειψη ειδικευμένων γιατρών».
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑΝ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΙΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΕΡΕΣ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΥΟ ΩΡΕΣ:
«Ένας εμφραγματίας, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί μέσα σε δυο ώρες. Ο συγκεκριμένος εμφραγματίας –και δεν είναι ο μόνος- αντιμετωπίστηκε μετά από ημέρες, καθώς γινόταν διακομιδή από νοσοκομείο σε νοσοκομείο λες και ήταν τσουβάλι» τονίζει ο κος Γιαννάκος.
ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΣΥΝΕΒΗ ΑΥΤO; Επειδή όπως μας εξήγησε ο Πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, «από το νοσοκομείο της Άμφισσας, έχουν μετακινηθεί αναισθησιολόγοι στο νοσοκομείο της Λαμίας το οποίο με απόφαση του διοικητή λόγω έλλειψης αναισθησιολόγων, σταμάτησε τα χειρουργεία προκειμένου να λειτουργούν τα χειρουργεία του νοσοκομείου Λαμίας για λίγες ημέρες το μήνα, με αποτέλεσμα να κλείσει στην Άμφισσα ο χειρουργικός τομέας. Έτσι μιλάμε για ένα δευτεροβάθμιο νοσοκομείο το οποίο δεν διαθέτει παθολογικό και χειρουργικό τομέα».
«ΧΑΝΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ»
Κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου, ο Πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ λέει πως:
«Αυτό το πράγμα που εμείς ονομάζουμε γύρο του θανάτου, το βιώνουν πάρα πολλοί ασθενείς καθημερινά σε όλη την Ελλάδα, εξαιτίας της έλλειψης κονδυλίων των νοσοκομείων να συντηρήσουν τον εξοπλισμό τους και λόγω της έλλειψης της μεγάλης που έχουμε σε ειδικευμένους γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό.Καθημερινά χάνουν την ζωή τους οι άνθρωποι χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος εξαιτίας της διάλυσης των δημόσιων νοσοκομείων».
«ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΤΖΑΜΠΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ»
«Καταγγέλλουμε ότι πεθαίνουν τζάμπα οι άνθρωποι. Αν τα νοσοκομεία ήταν στελεχωμένα, και ταυτόχρονα διέθεταν τα ιατρικά μηχανήματα, τον εξοπλισμό και τις υποδομές, δεν θα θρηνούσαμε πολλά θύματα. Η κυβέρνηση τα ρίχνει όλα στη στατιστική και στο ποσοστό θνησιμότητας. Αλλά το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Το πρόβλημα είναι ότι σήμερα, και κάθε μέρα όλο και περισσότερο, πεθαίνουν άνθρωποι εξαιτίας των ελλείψεων του συστήματος» δήλωσε στο star.gr ο κος Γιαννάκος, εξηγώντας πως:
«Πολλοί ασθενείς, πολυτραυματίες πηγαίνουν σε νοσοκομεία και δεν υπάρχει θωρακοχειρουργοί. Αναγκάζονται και διακομίζονται σε άλλα νοσοκομεία. Δεν υπάρχουν αγγειοχειρουργοί. Σε πολλά νοσοκομεία δεν υπάρχει αξονικός τομογράφος. Πηγαίνει ένας ασθενής με εσωτερική αιμορραγία και αναγκάζονται οι γιατροί είτε να τον χειρουργήσουν στα τυφλά –που αυτό είναι πάρα πολύ επικίνδυνο- ή να τον στείλουν για αξονική σε άλλο νοσοκομείο ή στον ιδιωτικό τομέα, με αποτέλεσμα να χάνεται πολύτιμος χρόνος που καθίσταται μοιραίος για την ζωή του».
Ρεπορτάζ: Χριστίνα Βεργιώτη

http://www.amfissapress.gr/

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Το χιόνι βούλιαξε τις σκηνές των προσφύγων στην Πέτρα Ολύμπου

 
Ανάμεσα στους 240 τελευταίους πρόσφυγες και μετανάστες της Πέτρας υπάρχουν περίπου 80 παιδιά, ακόμη και μωρά (Pics)
Χρήστος Δεμέτης
Νοεμβρίου 30 2016 19:28

Το χιόνι σκέπασε τις σκηνές των προσφύγων στον καταυλισμό της Πέτρας Ολύμπου στον νομό Πιερίας.
Στο διαδίκτυο και τα social media έχουν αναρτηθεί φωτογραφίες που δείχνουν τις σκηνές των προσφύγων θαμμένες στο χιόνι με πολλούς να καυτηριάζουν την επιλογή του συγκεκριμένου σημείου για να στηθεί ο καταυλισμός.
Η κάθετη πτώση του υδραργύρου τις τελευταίες ημέρες έχει δημιουργήσει ένα παγωμένο σκηνικό σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα με το χιόνι να κάνει ακόμη πιο άσχημα τα πράγματα για πρόσφυγες και ευπαθείς κοινωνικές ομάδες.
"Βοηθήστε τους πρόσφυγες στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει ζωή σε σκηνές, σε θερμοκρασίες υπό το μηδέν" γράφει άνθρωπος της οργάνωσης Collective Calling.

Follow
Paul Carr @collective_call
Petra Refugee Site, now! #RefugeesWelcome
11:33 AM - 30 Nov 2016

Follow
Paul Carr @collective_call
Refugees feet are cold and wet! Pray for the refugees at Petra site #RefugeesWelcome
11:39 AM - 30 Nov 2016

View image on Twitter

Follow
Paul Carr @collective_call
Pray for the refugees here in Greece. We have woken up to a blanket of snow and it's still coming down! Petra Refugee Site #RefugeesWelcome
9:03 AM - 30 Nov 2016

Ο εντεταλμένος δημοτικός σύμβουλος του δήμου Κατερίνης για το προσφυγικό, Νίκος Παπαζιώγας, μιλώντας στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο, ανέφερε πως βρίσκεται σε εξέλιξη διαδικασία αποχώρησης όλων των προσφύγων και μεταναστών, που βρίσκονται στο χώρο φιλοξενίας της Πέτρας Ολύμπου.
Ο ίδιος τόνισε ότι σύμφωνα με επικοινωνία που είχε με εκπροσώπους της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, οι περισσότεροι από τους 240 πρόσφυγες και μετανάστες, που έχουν απομείνει στην Πέτρα Ολύμπου Πιερίας (σε σύνολο 1.200 που ήταν αρχικά), θα μεταφερθούν στο κέντρο φιλοξενίας στην περιοχή της Βόλβης. Όσοι δεν καταστεί εφικτό να μεταφερθούν μέχρι το βράδυ θα φιλοξενηθούν στην περιοχή της Κατερίνης μέχρι και εκείνοι να μεταφερθούν τελικά στη Βόλβη.
Παράλληλα, σημείωσε ότι ο δήμος είχε ενημερώσει αρχικά για την ακαταλληλότητα του συγκεκριμένου σημείου, σε ό,τι αφορά τη δημιουργία χώρου φιλοξενίας προσφύγων και ανέφερε ότι ανάμεσα στους 240 τελευταίους πρόσφυγες και μετανάστες της Πέτρας υπάρχουν περίπου 80 παιδιά, ακόμη και μωρά.
Το θέμα των δύσκολων συνθηκών διαβίωσης των προσφύγων και των μεταναστών έθεσαν και δήμαρχοι του νομού Θεσσαλονίκης. Ο δήμαρχος Δέλτα, Μίμης Φωτόπουλος, σημειώνοντας στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ότι "η κατάσταση εξακολουθεί να είναι άσχημη στα δύο κέντρα που βρίσκονται στο Καλοχώρι, το ένα στη Σίνδο και το άλλο στα Διαβατά". "Οι συνθήκες χειροτερεύουν, οι εγκαταστάσεις είναι άθλιες" είπε και ζήτησε να γίνει πράξη η δέσμευση των αρμόδιων υπουργείων να κλείσουν τα τρία από τα τέσσερα κέντρα φιλοξενίας στο δήμο Δέλτα.
Σημειώνεται ότι χθες ο δήμος Θέρμης πραγματοποίησε κινητοποίηση στο υφυπουργείο Μακεδονίας - Θράκης, ζητώντας να ληφθεί μέριμνα για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των προσφύγων και των μεταναστών, εν μέσω του χειμώνα, στο χώρο φιλοξενίας προσφύγων που λειτουργεί στις αποθήκες Κορδογιάννη.
Στο ζήτημα αναφέρθηκε και ο δήμαρχος Λαγκαδά, Γιάννης Καραγιάννης, κατά τη χθεσινή συνέντευξη Τύπου στην Περιφερειακή Ένωση Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας, ενόψει του συνεδρίου της ΚΕΔΕ. "Μη βλέπετε τον καιρό στη Θεσσαλονίκη. Στις περιοχές του δήμου Λαγκαδά αυτές οι θερμοκρασίες είναι κάτω από το μηδέν" είπε και πρόσθεσε ότι στους προσφυγικούς καταυλισμούς της περιοχής επικρατεί χιονοθύελλα και οι συνθήκες είναι πολύ δύσκολες.

news247.gr

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΤΩΝ ΑΚΡΙΤΩΝ

Πρώτη καταχώρηση: Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016, 20:50

13
Αποστολή: Σωτήρης Σκουλούδης - Νίκος Χριστοφάκης
Οι καλύβες στο Δέλτα του Έβρου. Η τελευταία γραμμή ελληνικής παρουσίας και δραστηριοποίησης πριν από τα σύνορα με την Τουρκία, με τεράστια ουσιαστική όσο και συμβολική σημασία, για την αξιοποίηση του φυσικού μας πλούτου, αλλά και για τη διατήρηση της κυριαρχίας στην ευαίσθητη περιοχή. Εδώ και αρκετές δεκαετίες, οι ψαράδες, οι κυνηγοί και οι κτηνοτρόφοι της περιοχής έφτιαξαν τα δικά τους «σπίτια» στις όχθες του ποταμού, πρόχειρα παραπήγματα μικρού εμβαδού, ώστε να εξυπηρετούν εκεί τις βασικές τους ανάγκες και να συνεχίσουν τη σημαίνουσα ασχολία τους.

Περίπου 200 καλύβες βρίσκονται στις όχθες του ποταμού Έβρου

Οι καλύβες αξιοποιούνται από ψαράδες, κυνηγούς και κτηνοτρόφους της περιοχής

Πρόκειται για το τελευταίο όριο ελληνικής δραστηριοποίησης, πριν από τα σύνορα με την Τουρκία
​Από το 2013 και δεδομένου ότι η περιοχή είναι προστατευόμενη με βάση διεθνείς συνθήκες για τους υγροβιότοπους, έχουν εκδοθεί αλλεπάλληλες αποφάσεις σύμφωνα με τις οποίες οι καλύβες πρέπει να κατεδαφιστούν
 Από το 2013 όμως, και δεδομένου ότι η περιοχή είναι προστατευόμενη με βάση διεθνείς συνθήκες για τους υγροβιότοπους, έχουν εκδοθεί αλλεπάλληλες αποφάσεις σύμφωνα με τις οποίες οι καλύβες πρέπει να κατεδαφιστούν και οι «ιδιοκτήτες» τους υποχρεώνονται σε τσουχτερά πρόστιμα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις υπόκεινται ακόμα και σε ποινικές διώξεις, με την κατηγορία των αυθαίρετων κατασκευών και την κατάληψη δημοσίας έκτασης.
Η ψυχική ταλαιπωρία των ελάχιστων «Ακριτών» που συνεχίζουν αυτή τη δραστηριότητα είναι τεράστια, με τα συνεχόμενα δικαστήρια και την επιβολή προστίμων να αποτελούν ουσιαστικά, αν δεν αλλάξει κάτι, την καθοριστική και τελευταία πράξη εγκατάλειψης της ευαίσθητης περιοχής.
Οι ψαράδες της περιοχής που έχουν απομείνει σχεδιάζουν μια διαφορετική ζωή, και συστήνουν και στους απογόνους τους να κάνουν το ίδιο. Όχι επειδή η δραστηριότητά τους τους αποφέρει ελάχιστα κέρδη - «αρκούμαστε και με τα λίγα» επισημαίνουν- αλλά επειδή η Πολιτεία τους διώχνει.
To zougla.gr επιβιβάστηκε στη βάρκα του Χριστόφορου Ασλανίδη, που δραστηριοποιείται τα τελευταία 50 χρόνια στην περιοχή, και πραγματοποίησε οδοιπορικό στο Δέλτα Έβρου, καταλήγοντας στη φιλόξενη καλύβα του. Ο ίδιος κάποτε συνεργαζόταν με τον στρατό μεταφέροντας τους στρατιώτες στα παρατηρητήρια.
Δείτε το ρεπορτάζ του zougla.gr στις Καλύβες του Έβρου:

Πάνος Καμμένος: «Οι Ακρίτες δεν έχουν να φοβούνται τίποτα»

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας σε πρόσφατη επίσκεψή τους στο Δέλτα του Έβρου, διαβεβαιώνει τους τοπικούς φορείς ότι ο στρατός θεωρεί απαραίτητες τις καλύβες
Το ζήτημα έχει απασχολήσει τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Πάνο Καμμένο, ο οποίος αναγνωρίζει ότι οι καλύβες αποτελούν απαραίτητα φυλάκια και παρατηρητήρια της Εθνοφυλακής. Σε δηλώσεις του στο zougla.gr, παρουσιάζεται δηκτικός αλλά και καθησυχαστικός για την κατάσταση:
«Πολλοί επιδιώκουν να μην παραμείνουν στην Εθνοφυλακή αυτές οι καλύβες. Το υπουργείο είναι ξεκάθαρο, πρόκειται για φυλάκια που εξυπηρετούν για εθνικούς σκοπούς και δεν συζητάμε οποιαδήποτε άλλη μεταβολή. Ο στρατός τα χρειάζεται για την εθνική ασφάλεια, και οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν να φοβούνται τίποτα. Όποιος τα βάζει μαζί τους, τα βάζει με το υπουργείο Εθνικής Άμυνας».
Ακούστε τις δηλώσεις:
Το οδοιπορικό του zougla.gr: Αγωνιώδεις εκκλήσεις από ψαράδες και τοπικούς φορείς
​«Αντί να μας ενισχύουν ώστε να μείνουμε εδώ, μας διώχνουν. Το ίδιο το ελληνικό κράτος. Δεν έχουμε πια καμία εμπιστοσύνη»«Αντί να μας ενισχύουν ώστε να μείνουμε εδώ, μας διώχνουν. Το ίδιο το ελληνικό κράτος. Δεν έχουμε πια καμία εμπιστοσύνη. Δεν καταλαβαίνω που ενοχλούν οι τόσο απαραίτητες για εμάς, για το μεροκάματο της πείνας που βγάζουμε, καλύβες», τονίζει ο Χρήστος Ασλανίδης με παράπονο, ξεναγώντας μας με τη βάρκα του στα νερά του Έβρου. «Εδώ που ήρθατε μοσχοβολάει Ελλάδα. Φυσικά και θέλουμε να υπάρχει αστυνόμευση και να τηρούνται προδιαγραφές, πρόκειται άλλωστε για δημόσιες εκτάσεις όπου έχουν ίσα δικαιώματα όλοι οι Έλληνες», συμπληρώνει.

'Θέλουμε αστυνόμευση και τήρηση συγκεκριμένων προδιαγραφών για τις καλύβες', αναφέρουν οι ψαράδες

Η ζωή στο Δέλτα του Έβρου δεν είναι καθόλου εύκολη

Το Δέλτα του Έβρου προστατεύεται με διεθνείς περιβαλλοντικές Συνθήκες

Ο Χρήστος Ασλανίδης δραστηριοποιείται στην περιοχή τα τελευταία 50 χρόνια. Η ταλαιπωρία που υφίσταται από το ελληνικό κράτος, τον ωθεί στην... παραίτηση
«Οι σχέσεις μας με τους Τούρκους, μετά το 1999 και την αλληλεγγύη που επιδείξαμε στο σεισμό τότε, είναι πλέον καλές, παλαιότερα όμως όχι. Δεν μας ενοχλούν. Με τους Έλληνες έχουμε το πρόβλημα που μας διώχνουν.Ούτε να μας ταΐσουν ούτε να μας ποτίσουν θέλουμε. Να μας αφήσουν να ζήσουμε εδώ θέλουμε. Οι νέοι μας φυσικά και δεν μένουν εδώ. Για την κατάντια μας δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί. Οι άνθρωποι των γραμμάτων τι κάνουν», αναρωτιέται.   

Αποβίβαση στην καλύβα, μετά από μια εξαιρετική διαδρομή με βάρκα στο Δέλτα του Έβρου

'Δεν θέλουμε να γίνουμε πλούσιοι. Μας αρκούν και τα λίγα. Να μας αφήσουν να μείνουμε εδώ θέλουμε'

Οι ψαράδες εξηγούν την κατάσταση στον φακό του zougla.gr

'Με τους Τούρκους, μετά το 1999 τα πάμε πολύ καλά. Με τους Έλληνες που μας κυβερνάνε έχουμε το πρόβλημα'
«​Επιβάλλουν πρόστιμα πολλών χιλιάδων ευρώ, ποιος θα μείνει εδώ υπό τέτοιες συνθήκες; Δεν με βλέπω ούτε εμένα να μένω. Έχω αγανακτήσει από την ταλαιπωρία»Ο Χρήστος Δημητρακάκης, ψαράς της περιοχής κι αυτός, έχει κληθεί στο δικαστήριο περισσότερες από 40 φορές. «Τις προάλλες εγώ αθωώθηκα, άλλοι όμως όχι. Επιβάλλουν πρόστιμα πολλών χιλιάδων ευρώ, ποιος θα μείνει εδώ υπό τέτοιες συνθήκες; Δεν με βλέπω ούτε εμένα να μένω. Έχω αγανακτήσει από την ταλαιπωρία. Γιατί δεν μας αφήνουν να βγάλουμε ένα μεροκάματο στον τόπο; Δεν μπορούν να το λύσουν; Ας βγάλουν μια απόφαση αντί να τραβάνε τον κόσμο κάθε μήνα στα έδρανα», αναφέρει, εκτιμώντας ότι δεν αποκλείεται «κάποιοι να θέλουν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση, να βγουν οι καλύβες παράνομες ώστε να χτίσουν μετά οι ίδιοι ότι θέλουν. Αν όμως δουν τις κόκκινες σημαίες να γεμίζουν την περιοχή, τότε θα μας παρακαλάνε να μείνουμε», καταλήγει... 

'Κάποιοι μπορεί να θέλουν να εκμεταλλευθούν την κατάσταση, και για αυτό να μας εξωθούν στον διωγμό', αναφέρει ο Χρήστος Δημητρακάκης
​«Πρέπει το θέμα να λυθεί νομοθετικά ώστε να διατηρούν εκεί τις καλύβες τους μόνο όσοι το δικαιούνται, δηλαδή μόνο όσοι δραστηριοποιούνται έμπρακτα εκεί»Ο Αθανάσιος Γαλάνης, Αντιστρατηγός ε.α., μίλησε στο zougla.gr για τη σπάνια φυσική ομορφιά του Δέλτα και την εθνική σημασία που έχουν οι καλύβες για την προάσπιση των συνόρων μας. «Είναι απαραίτητη η φυσική παρουσία των ανθρώπων εκεί, καθώς η πλησιέστερη κατοικημένη κωμόπολη της περιοχής είναι η Αίνος στην ανατολική Θράκη, ενώ αντίθετα η ελληνική παρουσία βρίσκεται πολλά χιλιόμετρα πιο μακριά. Η ανθρώπινη δραστηριότητα είναι απαραίτητη σε μια περιοχή ώστε να την ελέγχεις, καθώς η κατοχή από μόνη της πολλές φορές δεν αρκεί. Πρέπει το θέμα να λυθεί νομοθετικά ώστε να διατηρούν εκεί τις καλύβες τους μόνο όσοι το δικαιούνται, δηλαδή μόνο όσοι δραστηριοποιούνται έμπρακτα εκεί», σημειώνει. 

'Η ανθρώπινη δραστηριότητα είναι απαραίτητη σε μια περιοχή ώστε να την ελέγχεις, καθώς η κατοχή από μόνη της πολλές φορές δεν αρκεί, σημειώνει ο Στρατηγός ε.α. Αθανάσιος Γαληνός
Ο Νικόλαος Γκότσης, Αντιδήμαρχος Φερών, αναλύει από την πλευρά του το ιστορικό της υπόθεσης. «Πρόκειται για χρήσιμες κατασκευές σε στρατηγική έκταση, όπου υπάρχουν μεν περιβαλλοντικοί περιορισμοί εκεί που είναι χτισμένες οι καλύβες, αλλά η πρώτη συνθήκη υπερβαίνει τη δεύτερη. Η παρουσία των κυνηγών, των ψαράδων και των κτηνοτρόφων εξασφαλίζει την κυριαρχία μας σε αυτόν τον ευαίσθητο χώρο. Ως δημοτική αρχή κάνουμε ότι μπορούμε για να λυθεί το πρόβλημα», σημειώνει.

Ο Νικόλαος Γκότσης, Αντιδήμαρχος Φερών, τονίζει ότι η τοπική κοινωνία επιθυμεί τη διατήρηση των καλυβών
«​Η παραβατικότητα που ενδεχομένως υπάρχει μπορεί να χαλιναγωγηθεί από τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας»«Οι άνθρωποι αυτοί είναι οι Ακρίτες των συνόρων μας και συμφωνεί κι ο στρατός με αυτή τη θέση. Δεν θα κρύψουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί - η παραβατικότητα που ενδεχομένως υπάρχει μπορεί να χαλιναγωγηθεί από τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας. Εμμένουμε και λέμε ότι οι καλύβες θα πρέπει να παραμείνουν εκεί, ως προχωρημένα παρατηρητήρια του στρατού, αφού πρόκειται για τα μάτια και τα αυτιά μας σε αυτή την εσχατιά της πατρίδας μας. Με μια απλή άδεια του στρατού, θεωρώ, θα μπορούν να εξασφαλίσουν τη νόμιμη χρήση της καλύβας για όσο καιρό δραστηριοποιούνται εκεί», καταλήγει ο Αντιδήμαρχος Φερών.
Δείτε φωτογραφίες από το οδοιπορικό του zougla.gr στον Έβρο:










Διάσπαρτα, πολλά ενεργά και ανενεργά φυλάκια του στρατού






Το μήνυμα που έγραψε στο σπίτι του, σε γαλανόλευκα χρώματα, ένας 'Ακρίτας'
ΠΗΓΗ   ΖΟΥΓΚΛΑ
www.lidoriki.com

ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΩΝ ΑΣΤΕΓΩΝ

 Το γεύμα θέλει τρόφιμα κι η αλληλεγγύη, πράξεις

 
H στέγαση των αστέγων έχει εξαιρετικά χαμηλό κόστος για την πολιτεία διότι μπορούν να αξιοποιηθούν άμεσα τα δεκάδες αδιάθετα κτίρια που υπάρχουν στα μεγάλα αστικά κέντρα. Γιατί όμως αυτό δεν γίνεται συστηματικά; Και εν τέλει, ποιοι είναι οι αφανείς καθημερινοί ήρωες που βρίσκονται δίπλα στον συνάνθρωπο την ώρα που οι περισσότεροι παρακολουθούμε το πρόβλημα από τις οθόνες μας. Κάνοντας πως δεν το βλέπουμε καν (Pics)
Χρήστος Δεμέτης
Φεβρουάριος 01 2016 09:59
 
Λένε, πως όταν γράφεις ένα κείμενο, καλό είναι να μην ξεκινάς ποτέ μιλώντας για τον καιρό εκτός αν είσαι Σκανδιναβός και γράφεις αστυνομικά μυθιστορήματα. Όταν όμως ο καιρός είναι εν μέρει, το θέμα σου, τότε δεν μπορείς να μη μιλήσεις για αυτόν.

Τα τελευταία χρόνια οι καιρικές συνθήκες στην Αθήνα έχουν αλλάξει. Πέραν του κρύου, έχει αυξηθεί πολύ η υγρασία. Το αισθάνομαι στο κορμί μου αυτό, κάτι που λογικά καταλαβαίνουν όσοι πάσχουν από αυχενικό (σαν εμένα). Πριν λίγες ημέρες, τις πρώτες της μεγάλης πτώσης της θερμοκρασίας, κατηφόρισα στο Πανεπιστήμιο για να δω μια παρέα που είχαμε μήνες να βρεθούμε. Περπατώντας στην ευρύτερη περιοχή του ιστορικού κέντρου, ανταμώσαμε αστέγους σε κάθε γωνιά, λίγα τετράγωνα μακριά από τα μπαρ και τις καφετέριες.
Οι άστεγοι δεν είναι νέο φαινόμενο στην πόλη.

Η αλληλεγγύη είναι οριζόντια και δεν τρέφεται με τύψεις

Παλαιότερα δεν τους έβλεπες συχνά, τώρα όμως δεν μπορείς να μην τους δεις. Μπορείς μονάχα να κάνεις πως δεν τους βλέπεις. "Αν δεν μπορώ να αντέξω το κρύο εγώ, πώς μπορούν αυτοί οι άνθρωποι;". Εύλογη η απορία, διατυπωμένη σχεδόν εν είδει μονολόγου και εν μέσω βόλτας στα πέριξ της Κοραή και της Κλαυθμώνος. "Γιατί δεν ανοίγουν τα άδεια κτίρια του κέντρου για να μείνουν;", μια ακόμη απορία, διατυπωμένη από κάποιον άλλο, δεν έχει σημασία από ποιον. Σημασία έχει πως εκείνοι, ζουν στον δρόμο. Κοντά, ή μακριά από τη γειτονιά σου, από τη γειτονιά μου, αλλά στον δρόμο.
Και ειλικρινά, δεν είναι λίγοι. Συνεχίζουμε την κουβέντα όσο περπατούμε στα στενά του κέντρου. Ακολουθεί καταγραφή σκέψεων.
Σε κάθε μεγάλο κοινωνικοπολιτικό γεγονός, μετά από κάθε μακελειό ή διαπόμπευση, τα ανακλαστικά αθρογράφων και κοινού ενεργοποιούνται προς άδραξη διαδικτυακής καταξίωσης και οικουμενικής αναγνώρισης ως άτομα με ευαισθησίες και ανοιχτά μυαλά. Οι ενυπόγραφες γνώμες με τους εντυπωσιακούς τίτλους, οι κοινοποιήσεις φωτογραφιών ή banner αλληλεγγύης και συμπαράστασης στα θύματα, οι μεγαλοστομίες και οι πομπώδεις ατάκες, οι πορείες αλληλεγγύης με φαναράκια και κεριά στα χέρια, μονοπωλούν το ενδιαφέρον μετά το πρώτο "σοκ". Δείχνουμε την ανθρωπιά μας με ψηφιακούς τρόπους ή με συγκεντρώσεις, με εκφράσεις αλληλέγγυας σκέψης προς τους παθόντες. Και πολλές φορές πίσω από όλα αυτά υποβόσκει μια προσπάθεια προσωπικής προβολής μέσα από τη διαχείρηση ενός γεγονότος, πόσω μάλλον, όταν έχουμε να κάνουμε με μια νέα τραγωδία ή την κορύφωση μιας δραματικής κατάστασης.
Εδώ μιλάμε για μια καθημερινή τραγωδία και κυρίως, μιλάμε για ένα θέμα που μένει στα "ψιλά", περνώντας μέσα από τις σκληρές γραμμές της ελληνικής γραφειοκρατίας.
Κλείνει το υποκεφάλαιο, περί ευθυνών.
Το κέντρο της σκέψης όμως δεν γίνεται να κλείσει. Για το ζήτημα της αστεγίας, για το ζήτημα των απόκληρων του συστήματος, δεν με παίρνει να χαριστώ σε κανέναν. Ούτε στον εαυτό μου. Επιστρέφω το βράδυ στο σπίτι.

Για να είμαστε "εντάξει"

Χαστούκι στο πρόσωπο. Η ώρα της συνειδητοποίησης. Η στιγμή που ο προπονητής ξυπνάει τον πυγμάχο για να συνεχίσει τη μάχη του. Ή η ηθική τιμωρία, η αποδοκιμασία του αμοραλισμού ή της απιστίας. Το κοίταγμα στον καθρέφτη ισοδυναμεί με ένα πρόσκαιρο ξύπνημα απ' τον εφιάλτη. Το κοίταγμα της σκοτεινής πλευράς όμως της κοινωνίας που ζεις, είναι το πραγματικό χαστούκι που σου λέει το προφανές που οι περισσότεροι αγνοούμε: Αυτός είναι ο κόσμος σου. Αυτός εκεί, κι εσύ εδώ.
Εσύ στο σπίτι σου, στο δωμάτιο σου, στο γραφείο σου, στο σαλόνι σου, κι εκείνος στον δρόμο. Ανησυχείς για όσους ζουν στον δρόμο. Λυπάσαι, σιχτιρίζεις και αποδοκιμάζεις τους πολιτικούς, γράφεις ένα τσιτάτο στα social media σου, κοινοποιείς μια φωτογραφία, ένα βίντεο, κάποια ατάκα μετά το χτύπημα στο Charlie Hebdo, κλείνεις τον υπολογιστή και κοιμάσαι. Σχεδόν ήσυχος και εντάξει με τον εαυτό σου. Κάνεις πως είσαι εντάξει. Γιατί στην ουσία, δεν έχεις κάνει τίποτα για τη σκοτεινή πλευρά της κοινωνίας σου. Της κοινωνίας σου και μας.
Ο εαυτός μου εντάσσεται σε όσα περιγράφω παραπάνω. Μέσα στην κοινωνική επιτάχυνση μιας πραγματικότητας που αντιλαμβάνεσαι σχεδόν μηχανικά από μια αντανάκλαση στην οθόνη σου, από τα δελτία ειδήσεων, από το YouTube, από ένα Εγώ που σχηματίζεις βήμα-βήμα για να αισθανθείς καλύτερα. Για να είσαι "εντάξει". Το ξέρεις όμως και το ξέρω. Το μόνο που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, είναι η δράση, η ενεργοποίηση, η αλληλεγγύη που έρχεται οριζόντια, από τον πολίτη στον πολίτη, όχι από το κράτος στον πολίτη. Η αλλαγή που θα έρθει από τα κάτω.
Γράφω τις παραπάνω γραμμές για έναν απλό λόγο. Για να μιλήσω για κάποιους που συνεχίζουν τις δράσεις τους καθημερινά, τις μέρες που ο "καπνός αλληλεγγύης" των ΜΜΕ έχει κοπάσει. Δεν θα σου πω ποιοι είναι αυτοί οι κάποιοι, γιατί δεν θέλουν οι ίδιοι την προβολή. Θα σου πω μόνο πως είναι αρκετοί και αυτό τουλάχιστον, με γεμίζει με ελπίδα. Ατόφια ελπίδα, όχι σαν εκείνη που βγαίνει κάθε τόσο από το Μαξίμου.
Ενημερώθηκα λοιπόν για ένα "κοινωνικό μαγείρεμα" κατόπιν πρόσκλησης της GloVo που είχε λάβει και εκείνη πρόσκληση  - από τον φορέα που διατηρεί την ανωνυμία του  - για συμμετοχή στην προετοιμασία των γευμάτων και στη διανομή τους στην Αθήνα.

Ήξερα πως γίνονται κοινωνικά μαγειρέματα από πολλαπλούς φορείς, δεν γνώριζα όμως το πού και το πότε. Επίσης δεν γνώριζα το δίκτυο εθελοντών της Glovo.

Ο εθελοντισμός που σημαίνει "Θέλω να βοηθήσω"

Η Δανάη, υπεύθυνη για το project της GloVo.4all, εξηγεί τη λειτουργία του δικτύου:
"Η GloVo είναι ένας αστικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ξεκίνησε το 2012 από τρεις φοιτητές σαν start up πρωτοβουλία. Σκοπός της είναι η σύνδεση των εθελοντών με εκδηλώσεις βάσει των ενδιαφερόντων και της διαθεσιμότητας τους. Στην πορεία συνειδητοποιήσαμε ότι υπήρχε ανάγκη να εμπλουτίσουμε την ομάδα μας και με κοινωνικές δράσεις οι οποίες λόγω της εποχής που διανύουμε είναι επιβεβλημένες και μας ικανοποιούν και εμάς τους ίδιους. Έτσι, ξεκίνησε και η λειτουργία της GloVo.4all που είναι μια υπο-ομάδα που ασχολείται με την ένταξη των ατόμων με αναπηρία στον εθελοντισμό. Άτομα με περιορισμούς που θέλουν να συνεισφέρουν ενεργά".

Περί εθελοντισμού στην Ελλάδα της κρίσης

"Έχουμε καταλάβει πως το ενδιαφέρον ενός πολύ μεγάλου τμήματος των εθελοντών έχει στραφεί στην κοινωνική δράση εξαιτίας των αναγκών. Η βάση είναι ο εθελοντισμός. Αυτή τη στιγμή έχουμε 7.000 εγγεγραμμένους εθελοντές στην πλατφόρμα μας, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι 18-25.
Προσωπικά πιστεύω πως κάτι έχει αρχίζει να αλλάζει και να μεταστρέφεται. Η GloVo δίνει την ευκαιρία σε κόσμο να γνωριστεί και να κάνει ενδεχομένως ένα πρώτο βήμα για την επαγγελματική αποκατάσταση. Και βέβαια, όσο δυσκολεύουν τα πράγματα εκεί έξω, οι εθελοντές πολλαπλασιάζονται. Προσπαθούν οι νέοι να γεμίσουν τον ελεύθερο τους χρόνο και να είναι ταυτόχρονα και παραγωγικοί. Ο εθελοντισμός έχει να κάνει με το τί αισθάνεσαι και με την ψυχική σου διάθεση. Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου δηλαδή, μετά από μία δράση. Είναι κάτι που βοηθάει στο να κάνεις νέους φίλους, να αποκτήσεις επαγγελματικές επαφές, να μάθεις πράγματα, να γνωρίσεις πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους και μυαλά και εν τέλει, είναι μια διέξοδος".
"To κακό είναι πως στην Ελλάδα δεν υπάρχει θεσμικό πλαίσιο. Αυτό δείχνει πως είμαστε πίσω ακόμα. Παρόλα αυτά, δύο χρόνια πριν δεν περίμενα πως σήμερα θα έχουν ενεργοποιηθεί τόσες χιλιάδες άτομα. Ακόμα και άτομα μεγαλύτερων ηλικιών. Αυτό είναι πολύ ελπιδοφόρο".

Για το κοινωνικό μαγείρεμα

"Είναι κάτι απόλυτα επιβεβλημένο. Έχουμε διοργανώσει και μόνοι μας και άλλες φορές συμμετέχουμε σε μαγειρέματα σαν το σημερινό στο οποίο μας καλεί κάποιος φορέας. Είναι κάτι που χρειάζεται και θα το κάνουμε τακτικά".

Από τη δική της μεριά η Αλεξάνδρα, καταγράφει τη δική της εμπειρία:
"Είμαι τρία χρόνια στη GloVo. Ξεκίνησα τελειώνοντας τη σχολή μου, όταν είχα πολύ χρόνο. Αρχικά ήθελα να δικτυωθώ σε events και σε συνέδρια κάτι που βρήκα ενδιαφέρον στο πλαίσιο της ανταλλαγής ιδεών, ωστόσο στην πορεία συνειδητοποίησα πως ήμουν πιο κοντά σε κοινωνικές δράσεις που έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο μέσα μου, και έχουν και ένα αποτέλεσμα και στην κοινωνία. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να πράξουμε, κάτι λίγο περισσότερο από το να μην κάνουμε τίποτα. Και η πιο απλή κίνηση φέρνει ένα χαμόγελο. Και μόνο που σου λένε ευχαριστώ και σου χαμογελάνε, σε κάνει να αισθάνεσαι πως κάνεις κάτι καλό. Έτσι σταδιακά καταλαβαίνεις πως μπορείς να προσφέρεις περισσότερο χωρίς να έχει καμία σημασία το τί θα πάρεις πίσω. Για μένα είναι σημαντικότερο το να δίνεις παρά να παίρνεις, ειδικά σήμερα που ζούμε στην εποχή του υλισμού και του φαίνεσθαι. Ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι φορείς που προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν και να δράσουν πρακτικά στη ρίζα του προβλήματος".
Όσο μιλούσα με τα παιδιά, τα πράγματα όδευαν προς την τελική τους φάση.

Στον δρόμο

Μετά τη χαρά, έρχεται εκείνο το αληθινό χαστούκι, όχι σαν το "χαστούκι του καθρέφτη" που περιγράψαμε παραπάνω. Η παρασκευή των τροφίμων ακολουθείται από τη διανομή. Οι μερίδες συσκευάζονται, πακετάρονται, μπαίνουν σε βανάκι και σε αυτοκίνητα ιδιωτών, και καταλήγουν στους άστεγους που ζουν σε κάθε απόμερη, ή μη, γωνιά της πόλης.
Στην Κουμουνδούρου δίπλα από τα γραφεία της κυβέρνησης, στην "πλάτη" της αστυνομίας, πίσω από την Κλούβα που φυλάει την είσοδο. Στη Νομική, μέσα στο παρκάκι, πλάι στο νέο κτίριο, εκεί που μοιράζονται τον ίδιο χώρο, τα ίδια παγκάκια, άστεγοι, πρόσφυγες και τοξικοεξαρτημένοι. Το ίδιο και στον Κολωνό, κάτω από τη γέφυρα της εθνικής, το ίδιο και στο Πεδίο του Άρεως, το ίδιο και σε διάφορα πάρκα της πόλης. Ακόμα και στην Κοραή.
Φωτογραφία ωμής πραγματικότητας:

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι εδώ.
Άστεγος είναι και εκείνος που χρεωκόπησε οικονομικά, άστεγος είναι και ο πρόσφυγας, άστεγος είναι και ο ναρκομανής που έφυγε από το σπίτι του, άστεγος είναι και ο ψυχικά διαταραγμένος άνθρωπος που βρέθηκε χωρίς οικογένεια. Άστεγος είναι και ο άπορος που ζει χωρίς θέρμανση σε μια οικοδομή.
Άστεγος είναι αυτός που εκθέτει την εθνική ντροπή μας.
Η κρίση δεν είναι δικαιολογία. Όπως μου είπε ένας από τους ανθρώπους που συμμετέχουν καθημερινά σε αυτές τις διανομές, "εμείς δεν θα έπρεπε να υπάρχουμε. Όλο αυτό θα έπρεπε να είχε λυθεί από πάνω. Δεν λύνεται όμως. Και έτσι, οφείλουμε να υπάρχουμε".
Δεν μπορώ να περιγράψω με γραπτό λόγο τις αντιδράσεις εκείνων που παίρνουν λίγο ζεστό φαγητό στα χέρια, μια ζεστή σοκολάτα και ένα κομμάτι ψωμί. Δεν μπορώ και δεν θα το κάνω.
"Αυτές οι στιγμές σε ταπεινώνουν, σε κάνουν να σκεφτείς πως δεν έχεις ουσιαστικά προβλήματα άπαξ και έχεις τη δουλειά σου, υγεία και μια στέγη. Σε κάνουν να θες να είσαι κοντά σε όσους τα στερούνται όλα αυτά", μου λέει μια κοπέλα από την ομάδα της διανομής.
Το κρύο. Το κρύο παραμένει όλο τον χειμώνα. "Λιγότερο σήμερα, είναι καλά", λέει ένας άστεγος. Να, αυτοί μιλούν για τον καιρό. Γιατί ο καιρός, επηρεάζει την ίδια τους τη ζωή, περισσότερο απ' όσο επηρεάζει τη δική μου. Κάποιες μέρες θα τεθεί σε ισχύ ένα "μέτρο έκτακτης ανάγκης" με άνοιγμα χώρων φιλοξενίας για λίγες ώρες. Θα γίνει και ένα Πρωτοχρονιάτικο τραπέζι από τον κύριο Δήμαρχο. Θα παραχωρηθεί και ένα κτίριο κατόπιν ιδιωτικής πρωτοβουλίας.
Μεσοβέζικες "ενέσεις". Καμία συνολική, ολιστική κίνηση. Οι ΜΚΟ είναι εκείνες που κατά βάση μοιράζουν κουβέρτες, τρόφιμα, φάρμακα, καθαρές σύριγγες. Το Κράτος πριν λίγα χρόνια έκλεινε τον "Οδυσσέα", τον μοναδικό σταθμό ελεγχόμενης χρήσης που υπήρξε στη χώρα μας και τώρα αναλώνεται σε διαπραγματευτικές εξαγγελίες με τους θεσμούς, την ώρα που το πρόβλημα είναι πάνω στην πλατεία που φιλοξενεί την κυβέρνηση.

Σε αριθμούς:

Τα στατιστικά στοιχεία, εκθέτουν την αλήθεια. Ο αριθμός των κυριολεκτικά αστέγων που κοιμούνται στον δρόμο σχεδόν τετραπλασιάστηκε σε δύο χρόνια: από 630 που υπολογίζονταν με την απογραφή του 2011, δύο χρόνια μετά, το 2013, έφτασαν τους 2.360. Αν θέλει κανείς να συμπληρώσει μερικές ψηφίδες που συνθέτουν την εικόνα, οφείλει να συνυπολογίσει τους εκατοντάδες χιλιάδες που ξέβρασε το κύμα του πολέμου στις ακτές μας και έφτασαν στην Αθήνα: ενδεικτικά αναφέρονται τα 400 άτομα στο Πεδίον του Άρεως το περασμένο καλοκαίρι, τα περίπου 200 στην πλατεία Βικτωρίας στη συνέχεια, αλλά και οι 4.656 πρόσφυγες που πέρασαν από τις 15 Αυγούστου ως τις 10 Σεπτεμβρίου από το ανοιχτό κέντρο φιλοξενίας προσφύγων με μέση διαμονή τις τρεις μέρες πριν φύγουν για τα βόρεια σύνορα της χώρας.
- Όμως ευάλωτοι δεν είναι μόνον οι παραπάνω. Ακόμη μία βασική κατηγορία είναι τα άτομα που στερούνται κατοικίας και διαβιούν σε ξενώνες, προνοιακά-σωφρονιστικά ιδρύματα ή άλλα προσωρινά καταλύματα και το 2013 ανέρχονταν σε 15.436, ενώ εδώ διατυπώνονται ερωτήματα για τους "φιλοξενούμενους" στα ψυχιατρεία και την τύχη τους, αφότου αυτά κλείσουν, καθώς δεν έχει εξασφαλιστεί η μετεγκατάστασή τους. Κάθε χρόνο όμως, η κατάσταση γίνεται χειρότερη.
Από τα στοιχεία της EUROSTAT για το 2015 διαπιστώθηκε ότι το κόστος κατοικίας ξεπερνά τις αντοχές στα φτωχότερα νοικοκυριά, στα οποία οι συνθήκες διαβίωσης έχουν επιδεινωθεί δραματικά: το ποσοστό του πληθυσμού σε ακραία στέρηση σχεδόν διπλασιάστηκε σε μία τετραετία από 11,6% το 2009 σε 21,5% το 2013, ενώ το ίδιο διάστημα το ποσοστό επιβάρυνσης κόστους κατοικίας στο φτωχότερο 20% των νοικοκυριών από 67,7% έφτασε στο 95%.
Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό στην Ε.Ε. και υπερδιπλάσιο του μέσου όρου. Δεδομένα που πρακτικά σημαίνουν ότι σχεδόν όλοι οι φτωχοί εμπίπτουν στην κατηγορία που στις ΗΠΑ ονομάζεται "χείριστη στεγαστική ανάγκη". Προσαρμόζοντας τον όρο στην ελληνική πραγματικότητα, οι ερευνητές του Παρατηρητήριου Οικονομικών και Κοινωνικών Εξελίξεων του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ κατέληξαν σε έναν σύνθετο δείκτη φτώχειας και αποκλεισμού (χαμηλό εισόδημα, άνεργα μέλη ή υποαπασχολούμενα), υπολογίζοντας ότι αφορά 514.000 άτομα στη μητροπολιτική περιοχή της Αθήνας, το 13%-14% του πληθυσμού, ή 305.000 Ελληνες και 209.000 αλλοδαπούς.
Αναφέρουν ότι 10.000 άτομα είναι αντιμέτωπα με εντολή κατάσχεσης ιδιόκτητης κατοικίας για χρέη ή πλειστηριασμούς και επιπλέον 5.000 είχαν σε βάρος τους δικαστική εντολή αναγκαστικής έξωσης από ενοικιαζόμενη κατοικία. Για την ακριβέστερη αποτύπωση του προβλήματος, υπολόγισαν ακόμη έναν δείκτη που αφορά άνεργους ενοικιαστές σε συνθήκες συνωστισμού, εκτιμώντας ότι αφορά 93.920 άτομα στη μητροπολιτική περιοχή της Αθήνας ή το 2,3% του πληθυσμού ανεργίας. Με βάση αυτούς τους παράγοντες, εκτιμούν ότι το μέγεθος του πληθυσμού που αντιμετωπίζει υψηλή στεγαστική επισφάλεια κυμαίνεται από 94.000 -514.000 άτομα.

Την ώρα που εθνικό σχέδιο αντιμετώπισης της αστεγίας ακόμη δεν υπάρχει, στο "είμαστε όλοι πρόσφυγες" ας προσθέσουμε το "είμαστε όλοι άστεγοι".
Τελειώνω το κείμενο με μια ευχή. Ο κάθε ένας από εμάς, να αναζητήσει τη συλλογικότητα της γειτονιάς του. Να κλείσουμε την οθόνη για λίγα λεπτά και να βγούμε έξω, στο πλευρό όσων δεν έχουν οθόνες. Ένα πιάτο φαγητό δεν αρκεί για να λυθεί το πρόβλημα. Ένα πιάτο φαγητό από το δικό σου σπίτι όμως, είναι μια αρχή.

news247.gr