Showing posts with label ΠΑΛΙΟΙ ΦΙΛΟΙ. Show all posts
Showing posts with label ΠΑΛΙΟΙ ΦΙΛΟΙ. Show all posts

11.1.17

ΕΝ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩ...65 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ


Σωτήριον  έτος  1952 !!
Το  Λιδορίκι  στις  μεγάλες του  δόξες , με  τις  πολλές ταβέρνες , τα  πολλά  μαγαζιά , πολλά  ραφτάδινα , τσαγκαρικα  και πολλά  παιδιά απ'τα  γύρω  χωριά , που  μάθαιναν  τεχνες , ήταν  δηλαδή..¨καλφουδια ¨, ένα  απ' τα  παιδιά  αυτά και ο  Θανάσης  Στέφος , απ' το  Λούτσοβο ,που  μαθαινε  την " ραπτική " τέχνη  στο  ραφτάδικο του  μπάρμπα  Χαράλαμπου Κολοκύθα , του  Καπνοκότσιαλου όπως  τον  παραγκώμιαζαν  οι Λιδορικιώτες  ..
   Το  ραφειο στεγαζόταν  σε ένα μικρο δωματιάκι στο Κουλοπουλαίίκο , απένντι  ααπ' την  τοτε  Αστυνομία , στο  οίκημα  με  τα  κενά  μαγαζιά τωρα ...
   " Μαστοράκι " που  λέτε  ο  Θανασης ,πανεξυπνος  ασυνήθιστα καθαρός και  περιποιημένος για ένα  αμούστακο  παιδάκι ,, που  έμενε  μακριά απ' το  σπίτι  του..εδώ  λοιπόν ο  Θανάσης έχοντας  αγκαλιά τημ \ραπτονηχανή  του αγκαλιά έβγαλε την  ανααμνηστική  του  ψωτογραφία , η  οποία  μέσω ..διαδικτύου , και  συγκεκριμένα , μέσω του  " συλλεκτικού " πια , site του  φίλου  Κώστα  Μπερτσιά και  με  τη  συναίνεση  του φίλου Θαναση , ε]έφτασε  και  στο...www.lidoriki.com ...
   O Θανάσης  βέβαια , ήταν  σδελφός  του γνωστού Λουτσοβιώτη  ζωγράφου , Μπάμπη  Στεφου ,οπότε  είνε  τις ..." καταβολές  " του κι ΄΄εγινε  ενας  επώνυμος  ράπτης  στο  Βύρωνα  στην  Αθήνα  όπου  διατηρούσε  μεγαλοραφείο για  πολλά - πολλά χρόνια
    Με  το  Θανάση , μιλήσαμε  τηλεφωμικά  μετά  από   πάρα  πολλά  χρόνια και η  συγκίνηση  φυσικά  ήταν  μεγάη ...
      .Εχουμε  όμως  πολλά ακόμα  να  πουμε και  να θυμηθούμε ,,δεν  πειράζει ομως ...χειμώνα  εχουμε  μπροστά  μας..

                          Φίλε  Θανάση καλωσορισες  στην  ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ  " ΛΙΔΩΡΙΚΙΟΥ "
                 ΧΡΟΝΙΑ  ΠΟΛΛΆ ΚΑΙ  ΚΑΛΉ  ΧΡΟΝΙΆ
                                 ΚΑΛΟ  ΣΑΣ  ΒΡΑΔΥ
         Με  γάπη Κωνσταντίνος  Ευθ. Καψάλης
            www.lidoriki.com 

5.8.15

ΓΡΑΜΜΑΤΑ - ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΛΑΒΑΜΕ …

 
 ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗ  ΑΝΟΙΞΗ 
Με  το  φακό  του  Θάνου  Κολοκυθά 

DSCN3914

Το τσιμεντοστρωμένο .."σοκάκι  “ που  οδηγεί στο  Καππαίϊκο σπίτι , του  Καππόγιαννου  και  της  Ελένης ΄, πέρα  στον  Αντώνη και  μοιάζει  με  μονοπάτι..." ονείρου "
    *******
  Ένας , παλιός  αγαπημένος  χωριανός  και  φίλος , ο  Θανάσης  Μαργέλλος , μ’ αυτό  το  όμορφο  γράμμα  του , μας  γύρισε ,  φίλοι  μου , πολλά  χρόνια  πίσω , στα ονειρεμένα  εκείνα  χρόνια , που  γυρνάγαμε με  το  μπλε  σωβρακάκι  και  το  αθλητικό φανελάκι ,  ..βασιλιάδες , δίχως  στέμμα  , μα  με  καρδιά γεμάτη  αγάπη και  πάθος  για  τη  ζωή …
    ΄Εχω  δυστυχώς , πολλά  χρόνια  να  δω  το  φίλο  Θανάση , αλλά ..παρακολουθώ διακριτικά  τη  ζωή  του , όπως  και  όλων  των  παλιόφιλων , εκείνης  της..φουρνιάς , και  ξέρω  καλά  πως  έχει  προοδεύσει  πολύ και  είναι  ένας  εξαίρετος επιστήμονας που τιμά  το  χωριό  μας ..δεν  λέω  άλλα  γιατί  ήταν πάντα …σεμνός , πάντως  με  τα  λίγα  ζεστά  λόγια  του  μου  έστειλε  απλόχερα τη  αγνή  Λιδορικιώτικη  αγάπη του …ό,τι..πολυτιμότερο ..
   Φίλε  Θανάση
  Σ’ ευχαριστώ  θερμά για  την  αγάπη  σου και  άμποτε  να  μας  δοθεί η  ευκαιρία  να  ανταμώσουμε  κάποια  στιγμή  στο  αγαπημένο  και  πανέμορφο  χωριό  μας ..
    Με  αγάπη  Κώστας …


  Διαβάστε φίλοι  μου ,  το  γράμμα  του  φίλου Θανάση

Kαλησπέρα αγαπητέ Κώστα !

Πνοή κι αεράκι η σελίδα σου,την παρακολουθώ ανελλιπώς όσο μπορώ βέβαια
σ αυτούς τους
δύσκολους καιρούς που ζούμε...
Παράγεις γόνιμο έργο,σημαντικό για τους ανθρώπους και το χωριό μας !
Να θυμούνται οι παλιοί...και να μαθαίνομαι εμείς οι νέοι...:) p


Σου εύχομαι υγεία,και καλό υπόλοιπο καλοκαιριού !!

Με φιλικούς χαιρετισμούς
Θανάσης Μαργέλλος.








30.5.12

ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΟ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΠ’ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗ ΖΩΗ

 

ΘΥΜΑΜΑΙ…


Η ταπεινότης μου , η Ασπασία Λακαφώση κι ΄Αλέκος Λαλαγιάννης , με ένα ξάδερφό του , στη Συκιά .

Με τον Ηλία , τ' Αι Γιωργιού , πίσω απ' την εκκλησία , στο παλιό νεκροταφείο μας /

Ο αξέχαστος φίλος , ο Ντίνος Λεβέντης , ο γράφων , ο Στέλιος Κακολύρης κι ο Κώστας ο ..Πράγκας , δεν θυμάμαι το επίθετό του , ήταν ανiψιός της Καρυδάκη , της δασκάλας .

Ο αδερφός μου με την παρέα του .

Η αφεντιά μου , ο Ανδρέας Κάππος , ο Ι.Καραχάλιος κι' ο Ζήσιμος Κωνσαντόπουλος .

ο Εκεί στις δεκαετίες του 50 και 60 , που ήταν και οι καλύτερες μεταπολεμικά , κατά την ταπεινή μας γνώμη , στο χωριό μας , έρχονταν , καλοκαίρι και διακοπές των σχολείων , πολλά παιδιά , απ΄την Αθήνα κυρίως , αλλά και από άλλες πόλεις , που είχαν ρίζες Λιδορικιώτικες , έρχονταν κυρίως στους παππούδες , που έμεναν στο χωριό , ή σε μπαρμπάδες και άλλους συγγενείς , κάναμε παρέα μαζί τους και γινόμασταν φιλαράκια , περιμένοντας τις διακοπές για να 'ρθουν .

Οι...πρωτευουσιάνοι , λοιπόν , φίλοι μας , μας ενημέρωναν επί θεμάτων ..καλλιτεχνικών και ..μόδας , ενώ μας έδειχναν και τις καινούριες φιγούρες των..Ευρωπαϊκών χορών , που χορεύονταν στα..Αθήνας , βέβαια το κυριότερο απ'όλα ήταν η..μπάλα , ώρες ολόκληρες , με ήλιο με βροχή , με..χιόνι , εμείς εκεί στις Λάκκες , ξημεροβραδιαζόμασταν .

Απ' τα χρόνια εκείνα , τα ονειρεμένα , τα ..όμορφα , ξεκίνησαν πολλές δυνατές φιλίες που άντεξαν στο χρόνο , κι είναι ακόμα ακμαιότατες , πολλά παιδιά , πολλές παρέες και πολλές φιλίες . Βέβαια με το πέρασμα του χρόνου , τα πράγματα άλλαξαν , ήρθε..η μόδα της θάλασσας και τα περισσότερα παιδιά , δεν έρχονταν πια για διακοπές στο..Λιδορίκι , τα πήγαιναν οι γονείς για..μπάνια , Κυανή..Ακτή , Σαιν..Τροπέ κλπ , κι' έτσι άρχισε το..ξέφτισμα της όμορφης παρέας , πολλά απ' τα παιδιά εκείνα δεν ξαναφάνηκαν , χαθήκαμε ..

Κάποια όμως έμειναν πιστά στο Λιδορικιώτικο..έρωτα , συνέχισαν και συνεχίζουν να ‘ρχονται στο όμορφο χωριό μας , κι' όχι μόνο έρχονται , αλλά το αγαπάνε παθιασμένα , το νοσταλγούν , στην παρέα μας , τότε , ήταν η Ασπασία Λακαφώση , ο αδερφός της Νίκος , με τη μικρούλα , τότε , Αφροδίτη , που τώρα ζει στο χωριό , τα εγγόνια του μπάρμπα Σαψαρή , Λάκης , Κώστας και Ηλίας Γεωργακόπουλος , ο αξέχαστος φίλος , Ντίνος Λεβέντης , ανιψιός του Δ/ντού της ΑΤΕ , του Γκολφίνου , που ερχόταν κι' αυτός πάντα στις διακοπές , και δυστυχώς έμαθα πως έφυγε πριν μερικά χρόνια , και πολλά , άλλα παιδιά που τώρα δεν μου ‘ρχονται στο μυαλό , και βέβαια απ' τα ντόπια παιδιά , κυρίως τα Τεμπελάκια , Ανδρέας , Κώστας και Χρύσανθος .

Η φιλία μας με τον Ηλία , τον...Σαψαρεγγονό , κρατάει γερά ακόμα , έχουμε κουμπαρέψει κιόλας , τον στεφάνωσα , και βλεπόμαστε , πάντα , στο χωριό γιατί μένει στην Κέρκυρα , γι΄αυτόν είμαι απόλυτα βέβαιος , πως είναι..παθιασμένος Λιδορικιώτης , παρ' ότι έμενε στην Αθήνα , γιατί σε κάθε μας κουβέντα , το δείχνει , το..ζει , το παλιό Λιδορίκι , το ..νοσταλγεί...θα πρέπει όμως να τονίσω εδώ πως ήταν και μεγάλος...μπαλαδόρος και φυσικά ...μόνιμο στέλεχος της Εθνικής Λιδορικίου , πάντα στις διακοπές .

Το αποψινό Λιδορικιώτικο παλιο...φωτορεπορτάζ , λοιπόν , είναι αφιερωμένο εξαιρετικά σ' αυτά τα παιδιά που αγάπησαν και αγαπούν το χωριό μας και δεν ντρέπονταν , σαν μερικά ...άλλα , να δηλώνουν..ευθέως και..ευθαρσώς Λιδορικιώτες , να ‘ ναι όλοι τους καλά , και..άμποτε , να το φέρει το…” σειρίτι “ , ν’ ανταμώσουμε όλοι , έστω για μια βραδιά στο χωριό μας τ’ αγαπημένο , και να..λέμε , να..λέμε , πόσα δεν θα ‘χουμε να..πούμε …

          Καλό  σας  ξημέρωμα

      Απ’ το  “ Λιδωρίκι “ με  αγάπη και..νοσταλγία …Κ.Κ.-