TA ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΑ “ ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙΑ “ ( ΠΑΡΑΓΚΩΜΙΑ )

ΓΙΑ  ΝΑ  ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ  ΤΟ..ΧΩΡΙΟ  ΜΑΣ

   Όλοι , αγαπημένοι μου  φίλοι , γνωρίζουμε  και  καλά-καλά  μάλιστα  το  Λιδορικιώτικο  χούι , τη  σκωπτική  διάθεση , εξ΄ης και  το  όνομα  του  χωριού μας , που  προέρχεται απ’ το  σχετικό  ρήμα , το “ Λοιδορώ “ …

    Στα ..πλαίσια  λοιπόν  αυτής  της  “ Λοιδορικής “ διάθεσης και χωρίς  καμιά  απολύτως  διάκριση , οι  χωριανοί  μας ,” Από εξ..απανέκαθεν “ , που  λένε  και  οι  γραμματιζούμενοι , όταν  διαπίστωναν έστω  και  μια  μικροδιαφορά ή  κάποια  περίεργη  συνήθεια  σε  κάποιον  χωριανό μας , “ συγκέριαζαν “ και  το  ανάλογο παραγκώμι , το  παρατσούκλι  που  λέμε .

   Ακόμα πολλά παραγκώμια , κόλλησαν  σε  κάποιους , έτσι  από  κάποιο  περιστατικό είτε  απ’ το  σχολείο .είτε  απ’ την  καθημερινότητα , όπως  επίσης  πολλά  παραγκώμια , οφείλονται , σε  κάποιες  λέξεις  ή  φράσεις που  , επαναλάμβανε επίμονα ο…βαφτιζόμενος .

   Αυτά  όλα  τα  παραγκώμια , θα  προσπαθήσουμε  να  τα  συγκεντρώσουμε , όπως  επίσης  , θα  προσπαθήσουμε  να  μάθουμε  το  πως και το  γιατί , κόλλησαν  στο  χωριανό  μας  αυτό  το  παραγκώμι .

   Σήμερα , αναδημοσιεύουμε μ ένα  παλιότερο  σχόλιό  μας  που  αιτιολογεί το  παραγκώμι    “ Βζώνης “ ( Βζών’ς ) που  ακολουθούσε τη  οικογένεια  Κάγκαλου , ξεκινώντας  απ΄τον  πατέρα  του  αείμνηστου  μπάρμπα  Λια ( Βζωνολιά ) .

Απολαύστε  το…

Ο ΒΖΩΝΗΣ..

Μια όμορφη  οικογενειακή φωτογραφία της δεκαετίας του 1920 . Ο Κώστας  Καραχάλιος με τη γυναίκα του Παγώνα και τον κουνιάδο του ( όρθιος ) Ηλία Κάγκαλο - Βζωνολιά .

   Όλοι οι Λιδορικιώτες , και ειδικότερα οι παλιότεροι , γνωρίζαμε τον αείμνηστο μπάρμπα Λια Κάγκαλο ή  Βζωνολιά , όπως τον έλεγαν και τον ήξεραν όλοι ,  όσον αφορά στο παρατσούκλι Βζώνης , οι περισσότεροι πίστευαν και πιστεύουν πως προήλθε απ' το γεγονός ότι ο μπάρμπα Λιας , είχε υπηρετήσει στους  ευζώνους , κάπου στο Ζάππειο , στην Αθήνα .

   Λογική η άποψη αυτή , αλλά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα . Πρώτα - πρώτα , το παρατσούκλι αυτό , δεν είναι τωρινό , του μπάρμπα Λια , όοχι βέβαια , αλλά ξεκινάει απ' την εποχή του πατέρα του και του παππού του .

   Ο ίδιος ο μπάρμπα Λιας , διηγήθηκε το ιστορικό του..." βαφτίσματος " στον φίλο του χωριανό μας , Σπύρο Σφέτσο - Καλλέρη , που ασχολιόταν και κατέγραφε όλες τις παρόμοιες ιστορίες , και απ' αυτόν , το μάθαμε , αφού ο αείμνηστος μπάρμπα Σπύρος , μου άφησε ένα φάκελο , με 130 σελίδες , στις οποίες αναφέρονται όλες , σχεδόν , οι παλιές Λιδορικιώτικες ιστορίες .

  Για την σημερινή μας ιστορία αναφέρει τα εξής :

Ο παππούς του μπάρμπα Λια , είχε τη στάνη του ψηλά στη Γκιώνα , στον Πλατό . Κάποια μέρα λοιπόν ήταν στο μαντρί μόνος του ο πατέρας του , του  μπάρμπα  Λια ,  όταν εμφανίσθηκαν δύο στρατοχωροφύλακες , δυο ευζώνοι . Ο μικρός τότε  , τους είπε πως είναι μόνος του  και πως οι άλλοι , οι μεγάλοι , έχουν πάει στα γίδια , εκείνοι  όμως πεινούσαν και άρχισαν να ψάχνουν για να βρουν κάτι φαγώσιμο . Πράγματι βρήκαν αυτά που υπήρχαν , ψωμί και τυρί , έκατσαν έφαγαν με την ησυχία τους και αφού έβαλαν πίσω στη θέση τους ότι είχε απομείνει , έφυγαν .

   Αυτό βέβαια ήταν κάτι το συνηθισμένο τα χρόνια εκείνα , κι' όταν περνούσε κάποιος πεινασμένος απ' το μαντρί ο τσέλιγκας πάντα έδινε στον ξένο ότι είχε για φαγητό , κυρίως ψωμί και τυρί .

   'Οταν λοιπόν γύρισε ο πατέρας του ( ο παππούς του Ηλία  ) ο μικρός  του είπε " ήρθαν και  δύο βζώνοι και μας έφαγαν το ψωμί και το  τυρί ". Το είπε όμως τόσο όμορφα το ..Βζών( οι )που όλοι έσκασαν στα  γέλια ...

   Όταν λοιπόν αργότερα , για να γελάσουν , τον ρωτούσαν : Ποιοί φάγαν  το ψωμί και το τυρί ; Τους απαντούσε με το δικό του τρόπο : Οι...βζών(οι ) , και όλοι έσκαγαν στα γέλια . Έτσι λοιπόν έμεινε το Βζώνοι – Βζώνης  , στον πατέρα του μπάρμπα Λια , κι΄απ'αυτόν το κληρονόμησε ο μικρός Ηλίας , ο..Βζωνολιάς ...

         Καλό σας  βράδυ .......Κ.Κ.-

                     *                    *

   Ακόμα , στο  χωριό μας ,  όπως  σχεδόν  όλοι , είχε  το  παρατσούκλι  του και ο Δημήτριος Γεωργίου Ν. Πέτρου , απ’ το  Βαρούσι , που  του  είχαν  κολλήσει  το  παραγκώμι “ Θήτας “.

   Το  παραγκώμι  αυτό , ακολουθούσε  τον  αείμνηστο  Δημ.Πέτρου , απ’ το  σχολείο  ακόμα , και  μάλιστα  απ’ το Δημοτικό . Ο  μπάρμπα  Μήτσος  λοιπόν , όσες  τάξεις , λιγοστές  πρέπει  να  ήταν , πήγε  σχολείο , δεν  μπόρεσε  ο έρμος  να  μάθει  εκείνη  τη…ρουφιάνα  την  Αλφαβήτα , βουνό  του  φαινόταν ..

   Όταν  του  ζητούσε  ο  δάσκαλος  να  πει  την  Αλφαβήτα , έπαιρνε  φόρα  λοιπόν  ο μικρός  Μήτσος και  άρχιζε : ΑΛΦΑ , ΒΗΤΑ , ΓΑΜΑ….ΘΗΤΑ , εκεί  ..κόλλαγε και  δεν  πήγαινε  παρακάτω , βέβαια  δεν το  έκανε  μια  φορά  μόνο  , αλλά  συνέχεια , οπότε  του  κόλλησαν το  παραγκώμι “ Θήτας “ που  φυσικά  ακολούθησε  τον ίδιο σε  όλη  του  τη  ζωή και  απ’ όσο  γνωρίζουμε το κληρονόμησαν και  τα…” Θητόπουλα “.

     Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με  αγάπη  ….Κ.Κ.-

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ : Όποιοι  φίλοι χωριανοί  μας  γνωρίζουν  κάτι για  τα  τόσα  παραγκώμια  που  κυκλοφορούν  στο  χωριό  μας , ας  επικοινωνήσουν  μαζί μας να  τα  πούμε .

     Ευχαριστούμε  εκ των  προτέρων  Κ.Κ.-

ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙΑ ( ΠΑΡΑΓΚΩΜΙΑ ) ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΑ

 

΄

    Υπέροχη , προπολεμική  φωτογραφία  του  μπάρμπα Γιάννη  Καντζιού – Τσιουλόγιαννου ( Τσ’λογιαννου ) με  τους  δυο  γαμπρούς  του , Χαρ.Μαργέλλο – Αρπάλη ,   αριστερά και  Κώστα  Ζουμά .

   Ο  μπάρμπα Γιάννης  λοιπόν , αλλά  και οι  άλλοι Καντζαίοι , είχαν  το  γενικό παρατσούκλι  - τσιούλος  , Τσιούλος Γιάννης ..Τσουλόγιαννος ..Τσ’λόγιαννος , και θα  πρέπει  στο  σόι  τους  να  είχαν  μικρά  αυτιά , γιατί απ’ όσο  μάθαμε στην  Ευρυτανία  αλλά και  σε  άλλα μέρη  της  Ρούμελης  Τσιούλο  παραγκωμιάζουν αυτόν που  έχει  μικρά  αυτιά , σε  πολλά δε  μέρη το  παρατσούκλι ..υπερίσχυσε  του  επιθέτου και  έτσι  εκτός  από  παρατσούκλι , έχουμε  και  επώνυμο Τσιούλος , πάντα  όμως ο  φέρων το όνομά  ή  το  παρατσούκλι , είχε  μικρά  αυτιά .

   Στη  φωτογραφία  δεν  είναι  δυνατό  να  δούμε  με  σιγουριά  τα  αυτιά  του  μπάρμπα  Γιάννη , αν  είναι  μικρά , ξέρουμε  όμως  πως  είχε  μεγάλη..πονηριά …

              Καλό  σας  ξημέρωμα ….Κ.Κ.-

ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙΑ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΑ

   Ξεκινήσαμε   αγαπημένοι  μου  φίλοι , να ..”διερευνούμε “ τα  Λιδορικιώτικα  παραγκώμια ( παρατσούκλια ) , όσα  κυρίως  υπάρχουν  ακόμα  στο χωριό  μας . Όπως  είπαμε , τα “ παρατσούκλια “ τα  έβγαζαν  και  τα “ κολλούσαν “ σε  κάποιους  χωριανούς , για  πολλούς  και  διάφορους  λόγους .
    Χθες  αναφερθήκαμε στο  “ Βζώνη “ και  στο  “ Θήτα “ , σήμερα  όμως  θα  αναφερθούμε  σε  παρατσούκλια  που  δεν  δόθηκαν  από χωριανούς  μας , αλλά που  τα “ βαφτίσια “ έγιναν  εκτός  Λιδορικίου και  συγκεκριμένα  στο  στρατό , αναφερόμενοι  σε  μια  σχετική  οικογενειακή  περίπτωση .
   Στο  χωριό  μας , σύμφωνα  με  τους  εκλογικούς  καταλόγους του  1850 , απόσπασμα  των  οποίων  δημοσιεύουμε  αμέσως  μετά , αναφέρονται  τέσσερις  χωριανοί  μας  με  το επίθετο “ Μπετσήρος “  αλλού  δε αναφέρονται  “ Μπετζήρος “ , κάτι  που  ήταν  πολύ  συνηθισμένο την  εποχή  εκείνη , αφού  όλα  τα  ονόματα  και  τοπωνύμια που  σήμερα έχουν  κατάληξη  σε – τσα , τσος  κλπ , τότε  γράφονταν  με  ζ  δηλαδή  τζα , πχ . Η Βιτρινίτσα – Βιτρινίτζα , Κωστάρ’τσα – Κωστάρτζα , Βοστινίτσα – Βοστινότζα , Πίτσιος – Πίτζιος  κλπ .
   Τα τέσσερα  παρακάτω  λοιπόν  ονόματα ανήκουν στην  οικογένεια  του  προπροπάππου μου , Δημήτριου Μπετζήρου και  των  τριών  γιών του . Και  όμως  μετά  το  1860 περίπου το  επίθετο  αυτό  χάνεται  απ’ το  χωριό  μας και  δεν  ξανααναφέρεται  πουθενά , τι  ακριβώς  όμως  συνέβη ;
   Ο  πατέρας  μας  , μας  είχε  πει όταν  ήμασταν παιδιά  πως  το επίθετο  της  οικογενείας  μας δεν ήταν  πάντα  Καψάλης , αλλά Πιτσήρος , Μπετζήρος ή  κάπως  έτσι και  βέβαια  δεν  γνώριζε  πως  , πότε  και  γιατί  έγινε αυτή  η  αλλαγή .
    Ψάχνοντας  όμως  τους  εκλογικούς  καταλόγους , που έχουμε  δημοσιεύσει , ακαλύψαμε  τέσσερις  με  το  όνομα  “ Μπετσήρος “ κάτι  που..” κόλλαγε “ στην  περίπτωσή  μας .
   Υπάρχει  ακόμα  ένα  ντοκουμέντο  πως  το  1865 , πάνω  στο  Πελέσι  σκοτώθηκε  ο  προπάππος  μου  Κωνστ. Δημ.Καψάλης πια , όταν , όντας οδηγός  του  αποσπάσματος που  κυνηγούσε  τους  Ληστές  Κρικέλα και  Πατσαούρα , πέσανε  στην  ενέδρα  των  ληστών , υπάρχει  ακόμα  μάλιστα  κάποιο  σημείο  που  το  λένε “ στου  Καψάλη το μνήμα “ .

( κάντε  κλικ  για  μεγέθυνση )
Μελετώντας  λοιπόν  τους  καταλόγους  και  ό,τι  άλλο σχετικό  είχα  στη διάθεσή  μου , έφτασα  στο  ασφαλές  συμπέρασμα , πως η  αλλαγή  του  επιθέτου έγινε  πριν  το  1865 , όπου  αναφέρεται  , ο Κώστας  τουλάχιστον ως Καψάλης , αφού  τη  χρονιά  εκείνη  σκοτώθηκε .
   Δείτε  τους Μπετσήρους  της  εποχής  εκείνης , ο  αριθμός αριστερά  είναι  ο α.α στην κατάσταση .

21) Αναστ. Μπετσήρος, 26, γεωργός
122) Δημήτρ. Μπετσήρος, 50, χαλκεύς
123) Κωνστ. Μπετσήρος, 26, Στρατιώτης
124) Νικόλ. Δ. Μπετσήρος, 30, Στρατιώτης
   Απ’ την άλλη  όμως  μεριά , ο  πατέρας μας , μας  είχε  πει  κάτι  που  είχε  μικρός  ακούσει  , χωρίς  βέβαια να  είναι  σίγουρος , πως  δηλαδή τα  δύο  αδέρφια , ο  Κώστας και  ο Νίκος , όταν  πήγαν  στρατιώτες , τους  κόλλησαν παρατσούκλια , στον  μεν  Κώστα  το “ Καψάλης “ γιατί  παρότι  ήταν  νεαρός  είχε  καψαλί ..μουστάκι , στον  δε  Νίκο το “ Κολοβός “ , παρότι  ψηλός  , του  είχαν  δώσει  μια  κοντούλα “ κολοβή “ χλαίνη .
Τελικά  μετά  απ’ τις  έρευνές  μας , όλα  όσα  μας  έλεγε , χωρίς  βεβαιότητα , ο  πατέρας  μας , αποδείχτηκαν αληθινά . Έτσι  λοιπόν , ο  προπάππος  μου  Κώστας Δημ. Μπετσήρος ή  Μπετζήρος , έγινε ..” παρατσουκλιού “  ένεκεν  Κώστας Δημ. Καψάλης , ο δε  αδερφός  του  Νίκος Δ.Καψάλης , έγινε  Νικ. Δημ. Κολοβός .
   Ο Νικ.Κολοβός , πια , απόχτησε  οικογένεια και απ’ τη  δική  του  οικογένεια , ο  ένας  απ’ τα  εγγόνια  του , ο  Αποστόλης Κολοβός , που  έζησε  όλα  του  σχεδόν  τα  χρόνια  στην  Αμερική , ήρθε  στην  Ελλάδα , γύρω  στα  1930 , και  έχτισε  το  σπίτι  το Κολοβαίϊκο , που  είναι  κάτω ακριβώς  απ΄του  Κολοκύθα , και  σήμερα  ανήκει  στους  Τσιανταίους .  Ο Νικ. Δ. Κολοβός , όμως  ήταν  και  προπάππος της γνωστής  Δικηγόρου Αίντας Τζαβέλα – Κολοβού , που  είναι  πολύ γνωστή για  τις  ταχτικές , μέχρι  πριν  μερικά  χρόνια , εμφανίσει  της  σε  διάφορες  εκπομπές στην  τηλεόραση .
   Και  σεις , αν  ψάξετε  λίγο  τους  καταλόγους και  σε  συσχέτιση  με  του  γάμους  που  δημοσιεύουμε  σχεδόν  καθημερινά , ίσως  μπορέσετε  να  βρείτε κάτι  για  τα  δικά  σας  σόγια . Πάντως πολλά  επίθετα που υπάρχουν στους εκλογικούς  καταλόγους  που  επαναδημοσεύουμε για  διευκόλυνσή  σας , φαίνεται  ολοκάθαρα πως  προέρχονται  από παρατσούκλια , δηλαδή  είναι  επιθετοποιημένα ..παραγκώμια .

ΤΑ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΑ “ ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙΑ “ ( ΠΑΡΑΓΚΩΜΙΑ )

 

 

   ΓΙΑ  ΝΑ  ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ  ΤΟ..ΧΩΡΙΟ  ΜΑΣ

 

   Όλοι , αγαπημένοι μου  φίλοι , γνωρίζουμε  και  καλά-καλά  μάλιστα  το  Λιδορικιώτικο  χούι , τη  σκωπτική  διάθεση , εξ΄ης και  το  όνομα  του  χωριού μας , που  προέρχεται απ’ το  σχετικό  ρήμα , το “ Λοιδορώ “ …

    Στα ..πλαίσια  λοιπόν  αυτής  της  “ Λοιδορικής “ διάθεσης και χωρίς  καμιά  απολύτως  διάκριση , οι  χωριανοί  μας ,” Από εξ..απανέκαθεν “ , που  λένε  και  οι  γραμματιζούμενοι , όταν  διαπίστωναν έστω  και  μια  μικροδιαφορά ή  κάποια  περίεργη  συνήθεια  σε  κάποιον  χωριανό μας , “ συγκέριαζαν “ και  το  ανάλογο παραγκώμι , το  παρατσούκλι  που  λέμε .

   Ακόμα πολλά παραγκώμια , κόλλησαν  σε  κάποιους , έτσι  από  κάποιο  περιστατικό είτε  απ’ το  σχολείο .είτε  απ’ την  καθημερινότητα , όπως  επίσης  πολλά  παραγκώμια , οφείλονται , σε  κάποιες  λέξεις  ή  φράσεις που  , επαναλάμβανε επίμονα ο…βαφτιζόμενος .

   Αυτά  όλα  τα  παραγκώμια , θα  προσπαθήσουμε  να  τα  συγκεντρώσουμε , όπως  επίσης  , θα  προσπαθήσουμε  να  μάθουμε  το  πως και το  γιατί , κόλλησαν  στο  χωριανό  μας  αυτό  το  παραγκώμι .

   Σήμερα , αναδημοσιεύουμε μ ένα  παλιότερο  σχόλιό  μας  που  αιτιολογεί το  παραγκώμι    “ Βζώνης “ ( Βζών’ς ) που  ακολουθούσε τη  οικογένεια  Κάγκαλου , ξεκιν΄βντας  απ΄τον  πατέρα  του  αείμνηστου  μπάρμπα  Λια ( Βζωνολιά ) .

  Απολαύστε  το…

 

 

 

7.2.11

Ο ΒΖΩΝΗΣ..

Μια όμορφη  οικογενειακή φωτογραφία της δεκαετίας του 1920 . Ο Κώστας  Καραχάλιος με τη γυναίκα του Παγώνα και τον κουνιάδο του ( όρθιος ) Ηλία Κάγκαλο - Βζωνολιά .

   Όλοι οι Λιδορικιώτες , και ειδικότερα οι παλιότεροι , γνωρίζαμε τον αείμνηστο μπάρμπα Λια Κάγκαλο ή  Βζωνολιά , όπως τον λέλεγαν και τον ήξεραν όλοι ,  όσον αφορά στο παρατσούκλι Βζώνης , οι περισσότεροι πίστευαν και πιστεύουν πως προήλθε απ' το γεγονός ότι ο μπάρμπα Λιας , είχε υπηρετήσει στους  ευζώνους , κάπου στο Ζάππειο , στην Αθήνα .

   Λογική η άποψη αυτή , αλλά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα . Πρώτα - πρώτα , το παρατσούκλι αυτό , δεν είναι τωρινό , του μπάρμπα Λια , όοχι βέβαια , αλλά ξεκινάει απ' την εποχή του πατέρα του και του παππού του .

   Ο ίδιος ο μπάρμπα Λιας , διηγήθηκε το ιστορικό του..." βαφτίσματος " στον φίλο του χωριανό μας , Σπύρο Σφέτσο - Καλλέρη , που ασχολιόταν και κατέγραφε όλες τις παρόμοιες ιστορίες , και απ' αυτόν , το μάθαμε , αφού ο αείμνηστος μπάρμπα Σπύρος , μου άφησε ένα φάκελο , με 130 σελίδες , στις οποίες αναφέρονται όλες , σχεδόν , οι παλιές Λιδορικιώτικες ιστορίες .

  Για την σημερινή μας ιστορία αναφέρει τα εξής :

Ο παππούς του μπάρμπα Λια , είχε τη στάνη του ψηλά στη Γκιώνα , στον Πλατό . Κάποια μέρα λοιπόν ήταν στο μαντρί μόνος του ο πατέρας του , του  μπάρμπα  Λια ,  όταν εμφανίσθηκαν δύο στρατοχωροφύλακες , δυο ευζώνοι . Ο μικρός τότε  , τους είπε πως είναι μόνος του  και πως οι άλλοι , οι μεγάλοι , έχουν πάει στα γίδια , εκείνοι  όμως πεινούσαν και άρχισαν να ψάχνουν για να βρουν κάτι φαγώσιμο . Πράγματι βρήκαν αυτά που υπήρχαν , ψωμί και τυρί , έκατσαν έφαγαν με την ησυχία τους και αφού έβαλαν πίσω στη θέση τους ότι είχε απομείνει , έφυγαν .

   Αυτό βέβαια ήταν κάτι το συνηθισμένο τα χρόνια εκείνα , κι' όταν περνούσε κάποιος πεινασμένος απ' το μαντρί ο τσέλιγκας πάντα έδινε στον ξένο ότι είχε για φαγητό , κυρίως ψωμί και τυρί .

   'Οταν λοιπόν γύρισε ο πατέρας του ( ο παππούς του Ηλία  ) ο μικρός  του είπε " ήρθαν και  δύο βζώνοι και μας έφαγαν το ψωμί και το  τυρί ". Το είπε όμως τόσο όμορφα το ..Βζών( οι )που όλοι έσκασαν στα  γέλια ...

   Όταν λοιπόν αργότερα , για να γελάσουν , τον ρωτούσαν : Ποιοί φάγαν  το ψωμί και το τυρί ; Τους απαντούσε με το δικό του τρόπο : Οι...βζών(οι ) , και όλοι έσκαγαν στα γέλια . Έτσι λοιπόν έμεινε το Βζώνοι – Βζώνης  , στον πατέρα του μπάρμπα Λια , κι΄απ'αυτόν το κληρονόμησε ο μικρός Ηλίας , ο..Βζωνολιάς ...

         Καλό σας  βράδυ , καλό ξημέρωμα .......Κ.Κ.-

                     *                    *

   Ακόμα , στο  χωριό μας ,  όπως  σχεδόν  όλοι , είχε  το  παρατσούκλι  του και ο Δημήτριος Γεωργίου Ν. Πέτρου , απ’ το  Βαρούσι , που  του  είχαν  κολλήσει  το  παραγκώμι “ Θήτας “.

   Το  παραγκώμι  αυτό , ακολουθούσε  τον  αείμνηστο  Δημ.Πέτρου , απ’ το  σχολείο  ακόμα , και  μάλιστα  απ’ το Δημοτικό . Ο  μπάρμπα  Μήτσος  λοιπόν , όσες  τάξεις , λιγοστές  πρέπει  να  ήταν , πήγε  σχολείο , δεν  μπόρεσε  ο έρμος  να  μάθει  εκείνη  τη…ρουφιάνα  την  Αλφαβήτα , βουνό  του  φαινόταν ..

   Όταν  του  ζητούσε  ο  δάσκαλος  να  πει  την  Αλφαβήτα , έπαιρνε  φόρα  λοιπόν  ο μικρός  Μήτσος και  άρχιζε : ΑΛΦΑ , ΒΗΤΑ , ΓΑΜΑ….ΘΗΤΑ , εκεί  ..κόλλαγε και  δεν  πήγαινε  παρακάτω , βέβαια  δεν το  έκανε  μια  φορά  μόνο  , αλλά  συνέχεια , οπότε  του  κόλλησαν το  παραγκώμι “ Θήτας “ που  φυσικά  ακολούθησε  τον ίδιο σε  όλη  του  τη  ζωή και  απ’ όσο  γνωρίζουμε το κληρονόμησαν και  τα…” Θητόπουλα “.

      Καλό  σας  βράδυ , να  περνάτε  καλά

Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με  αγάπη  ….Κ.Κ.-

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ : Όποιοι  φίλοι χωριανοί  μας  γνωρίζουν  κάτι για  τα  τόσα  παραγκώμια  που  κυκλοφορούν  στο  χωριό  μας , ας  επικοινωνήσουν  μαζί μας να  τα  πούμε .

     Ευχαριστώ  εκ των  προτέρων  Κ.Κ.-