ΤΙ ΨΗΦΙΣΑΝ ΟΙ ΧΩΡΙΑΝΟΙ ΜΑΣ

    Λόγω κακοκαιρίας αλλά  και…οικονομίας , πολλοί  χωριανοί  μας  δεν  ανέβηκαν  να  ψηφίσουν , κάτι  άλλωστε  που  συνέβη σε  όλη  την  Ελλάδα . Κόψανε  βλέπεις  και τα  κόμματα  την  ενοικίαση  λεωφορείων  για τη  μεταφορά  των  ψηφοφόρων τους , όπως  γινόταν  μέχρι πριν  μερικά  χρόνια .
  Τα  κόμματα , έλαβαν  τις  παρακάτω  ψήφους στο  Λιδορίκι
  Ν.Δ           151
ΣΥΡΙΖΑ      157
ΠΑΣΟΚ        35
Χ.ΑΥΓΗ        21
ΚΚΕ               39
ΤΕΛΕΙΑ          4
Και  αναλυτικά  οι υποψήφιοι  έλαβαν 
Μανδρέκα  Ασπασία       Ν.Δ                     110
Παπαθανασίου  Κ.            Ν.Δ                        8
Χαλιορής                               Ν.Δ                   11

Κωστοπαναγιώτου  Ηλίας     ΣΥΡΙΖΑ         138
Αγγελέτος                                          “                6
Κασούτσα  Γιώτα                            “                 4

   Είναι  ολοφένερο  αγαπημένοι  μου  φίλοι πως η  συντριπτική  πλειονότητα  των  ψήφων του  Ηλία  Κωστοπαναγιώτου , είναι προϊόν  της  “ υπερβατικής  συμπεριφοράς  των  Λιδορικιωτών  αλλά και  των  Δωριέων  και Φωκιδέων γενικά , που  ..”ξεπερνώντας “ τις  κομματικές  τους  δεσμεύσεις  ΄ψήφισαν , όχι  ΣΥΡΙΖΑ , αλλά  Κωστοπαναγιώτου , και αυτό  δεν  συνέβη  μόνο  στο  Λιδορίκι αλλά  σε  όλα  σχεδό  τα  χωριά της  Δωρίδας , ορεινής  τε  και..πεδινής και  της  Φωκίδας  , το γιατί  είναι  βέβαια  γνωστό  σε  όλους  σας .
   Σημαντικό  δε  είναι  να  αναφέρουμε εδώ , κάτι  που  δείχνει  την  ποιότητα  του  ανδρός , ότι  δηλαδή  ο  υποψήφιος  , απ' ότι  μας  είπαν , δεν  έκανε  ούτε  ένα  τηλέφωνημα  σε  ψηφοφόρους του , όπως  συνηθίζεται σ’ αυτές  τις  περιπτώσεις ..
   Χαλάλι  του λοιπόν  του  Ηλία , δίδαξε  “ ΠΟΛΙΤΙΚΟ   ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ “, γι’αυτό  και  όλοι  έκαναν ΤΗΝ  ΥΠΕΡΒΑΣΗ , αγνοώντας  τα…κομματικά  τους …
   Καλό  σας  βράδυ , να  περνάτε  καλά ….Κ.Κ.-

EN AΘΗΝΑΙΣ …ΕΛΑΒΟΝ ..

Μια παλιά Κυριακή εκλογών όταν δεν υπήρχαν τηλεοράσεις και τόσοι παπαγάλοι της ενημέρωσης να μας κάνουν πλύση εγκεφάλου.
Από το πρωϊ στο πόδι οι νοικοκυρές να πάνε νωρίς να ψηφίσουν για να γυρίσουν να φιάξουν το φαϊ.
Οι ηλικιωμένοι έτοιμοι χαράματα να περιμένουν τα παιδιά τους να τους πάνε αλαμπρατσέτα στο εκλογικό τμήμα και να μπούν μαζί τους πίσω από το παραβάν μήπως και δεν ρίξουν το έτοιμο σταυρωμένο  ψηφοδέλτιο που τους είχαν βάλει στην τσέπη.
Είχαν δώσει τα διαπιστευτήριά τους στον υποψήφιο Καλοχαιρέτα ότι στην οικογένεια έχει τόσους ψήφους οπότε περίμενε και το αντάλλαγμα αν φυσικά έβγαινε ο επαγγελματίας σωτήρας.
Τα εκλογικά μπαλκόνια στο φόρτε τους για τους δεκάρικους....

ΕΡΕ του Κ.Καραμανλή που πήρε τις εκλογές με δεύτερο κόμμα την ΕΔΑ Ενιαία
Δημοκρατική Αριστερά παρακαλώ ως αξιωματική αντιπολίτευση...
Τρίτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ της εποχής ...Φιλελεύθεροι με τον Γεώργιο Παπανδρέου τον παππού δηλαδή και συνεταίρο τον Σοφοκλή Βενιζέλο....
Αναστατωθήκανε τότε οι ξένοι με την άνοδο της αριστεράς και κάποιοι θα έλεγαν σήμερα ότι η φάρσα επαναλαμβάνεται αλλά στο αποκορύφωμά της.
Είχε πάρει 24 % η αριστερά...αστρονομικό νούμερο για την εποχή....

Είχε και άλλα κόμματα αλλά θα σταθώ στην εκλογική ημέρα...στην γειτονιά....
Οι Καραμανλικοί ...οι Παπανδρεϊκοί ανταγωνιζόντουσαν ...ήξεραν ότι η αριστερά δεν θα έκανε τίποτα οπότε οι καυγάδες ήταν μεταξύ τους.
Οι αριστεροί ολιγόλογοι απέφευγαν τους διαπληκτισμούς και σιγομιλούσαν μεταξύ τους κόβοντας την κουβέντα όταν ερχότανε κάποιος αντίθετος.
Τους πειράζανε αυτοί και φυσικά πιανόντουσαν στα χέρια για να ακολουθήσουν οι χαρακτηρισμοί....."δοσίλογοι...κομούνια..." και έμπαιναν στην μέση οι ψύχραιμοι και τους χώριζαν..."...δεν ντρεπόσαστε τόσα χρόνια γειτόνοι..."
Ευτυχώς τελείωνε εκεί το επεισόδιο και έδιναν ραντεβού το βράδυ σε ένα σπίτι για να ακούσουν τα εκλογικά αποτελέσματα....
Τι στατιστικά και πράσινα άλογα...
Έκλειναν οι κάλπες και μετρούσαν οι εκλογικοί αντιπρόσωποι τα ψηφοδέλτια βρέχοντας τα δάχτυλα στο βρεμένο σφουγγαράκι .
Στο σπίτι συνωστισμός ..."...καθείστε όπου βρείτε..."
Ο περισσότερο γραμματιζούμενος έπαιρνε ένα χαρτί και ένα μολύβι και έγραφε σε στήλες τα κόμματα....
Ο εκφωνητής μετά το σήμα άρχιζε μετά τον πρόλογο να μεταδίδει τα αποτελέσματα... "...Αθήναι....250 εκλογικόν τμήμα ανδρών Αγίου Κων/νου Ομονοίας ...έλαβον...."
Χαρά και λύπη στην ομήγυρη με την οικοδέσποινα να κερνάει το ουζάκι με τον μεζέ και να λέει.... "...δεν βαριέστε...όποιος και να βγεί..."

Επίλογος με το σήμερα.....

Καλό βόλι λοιπόν ...εμείς αποφασίζουμε... εμείς θα φταίμε για ποιόν θα βάλουμε στην Βουλή για να μην  τον λέμε κλόουν μετά και άλλα χαριτωμένα επαναστατικά!

πίσω στα παλιά

ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ

 

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν νίκη του ΣΥΡΙΖΑ έναντι της ΝΔ στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, χωρίς ωστόσο το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα να εξασφαλίζει την αυτοδυναμία.

Αντιθέτως η μάχη γίνεται στην ουρά για το πόσα, αλλά και ποια κόμματα θα καταφέρουν να πιάσουν το πολυπόθητο 3% και να μπουν στη Βουλή. Από αυτά θα εξαρτηθεί και το ποσοστό που θα πρέπει να λάβει ο πρώτος ώστε να εξασφαλίσει αυτοδυναμία.

Πάντως είναι πολύ δύσκολο να υπολογίσει κανείς με βεβαιότητα την κοινοβουλευτική δύναμη του πρώτου κόμματος και κυρίως εάν θα εξασφαλίσει την αυτοδυναμία.

Σύμφωνα με τον εκλογικό νόμο οι 250 έδρες (οι 50 δίνονται ως μπόνους στο πρώτο κόμμα) θα μοιραστούν αναλογικά σε όλα τα κόμματα που θα ξεπεράσουν το 3%.

Ξεκινώντας από μηδενική βάση, από το απίθανο σενάριο τα εκτός βουλής κόμματα να έχουν 0%, το πρώτο κόμμα εξασφαλίζει την αυτοδυναμία εάν λάβει τουλάχιστον 40,4%. Από εκεί και πέρα για κάθε μονάδα που προστίθεται στα εκτός βουλής κόμματα το ποσοστό της αυτοδυναμίας μειώνεται κατά 0,4%.

Ποια είναι τα ποσοστά που δίνουν αυτοδυναμία

• 5% στα εκτός Βουλής κόμματα απαιτείται 38,5% για την αυτοδυναμία 
• 7% στα εκτός Βουλής κόμματα απαιτείται 38% για την αυτοδυναμία 
• 8% στα εκτός Βουλής κόμματα απαιτείται 37,2% για την αυτοδυναμία 
• 8,5% ως 9,5% στα εκτός Βουλής κόμματα απαιτείται 37% για την αυτοδυναμία 
• 10% έως 10,5% στα εκτός Βουλής κόμματα απαιτείται 36,5% για την αυτοδυναμία 
• 11% στα εκτός Βουλής κόμματα απαιτείται 36% για την αυτοδυναμία 
• 12% στα εκτός Βουλής κόμματα απαιτείται 35,6% για την αυτοδυναμία 
• 13% στα εκτός Βουλής κόμματα απαιτείται 35,2% για την αυτοδυναμία 
• 14% στα εκτός Βουλής κόμματα απαιτείται 34,8% για την αυτοδυναμία 
• με ποσοστό 15% στα εκτός Βουλής το πρώτο κόμμα θα χρειαστεί 34,4%

Όπως έχουν δείξει οι προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις τα κόμματα που μένουν εκτός Βουλής συγκεντρώνουν ποσοστό που συνήθως κυμαίνεται από 5% έως 6%

http://dorida.blogspot.gr/

ΠΩΣ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ 1974 ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ

10:46 - 24 Ιαν 2015 - ΕΛΛΑΔΑ

«Πώς ψηφίζει τελικά ο Έλληνας; Ποιο είναι το κριτήριό του; Μπορεί να βγει ένα διαχρονικό συμπέρασμα για τις συμπεριφορές του εκλογικού σώματος; Δεν ισχυρίζομαι ότι υπάρχει απάντηση, αλλά οι μέρες που διάγουμε με βάζουν στον πειρασμό να το επιχειρήσω», γράφει ο Court Central.

Ξεπέρασα, άλλωστε, πια τα 40 χρόνια εκλογικών αναμετρήσεων – έστω και αν σε εκείνες του ’74 δεν είχα ακόμη κλείσει τα οκτώ μου χρόνια – ενώ ως ψηφοφόρος κλείνω μια 30ετία. Δεν με λες και «παλιά καραβάνα», δεν με λες όμως και «άβγαλτο»…

Το 1974, με νωπή την κατάρρευση της Δικτατορίας, αλλά και διάχυτη την ανησυχία τόσο για το ενδεχόμενο αναβίωσής της από νοσταλγούς στο στράτευμα όσο και με φόντο τις δραματικές εξελίξεις στην μαρτυρική μας αδελφή Κύπρο, η ψήφος ήταν σαφώς μία ψήφος λογικής. Οι πραξικοπηματίες θα τιμωρούνταν από τη Δικαιοσύνη και όχι από τις κάλπες, τους γείτονες Τούρκους είχε αναλάβει να τους τιμωρήσει η Διεθνής Κοινότητα, οπότε οι Έλληνες είχαν απλώς να σκεφτούν λογικά: ο ηγέτης που θα μπορούσε τουλάχιστον να επαναφέρει και να διασφαλίσει την Δημοκρατία, να σταθεί με αξιόπιστο τρόπο απέναντι σε κάθε διεθνή συνομιλητή και, από εκεί και πέρα, ό,τι περισσότερο κατάφερνε για το μέλλον της χώρας (λέγε με οικονομική ανάπτυξη, ένταξη στην τότε ΕΟΚ) θα προσμετράτο στα θετικά. Η απάντηση ήταν προφανής: Κωνσταντίνος Καραμανλής και Νέα Δημοκρατία, ένα κόμμα που ουσιαστικά αποτελούσε τη διάδοχο της προδικτατορικής ΕΡΕ.

Το 1977, η Δημοκρατία πια δεν κινδύνευε. Στην επιλογή είχαν αρχίσει να μετρούν άλλα πράγματα, από τη στιγμή που και η οικονομία πήγαινε καλά. Yπήρχε η πολυτέλεια για να έρθουν στο προσκήνιο ιδεολογίες, συμπάθειες, αλλά και για να εκφραστεί και η, δεδομένη πάντα, φθορά μιας κυβέρνησης έπειτα από τρία χρόνια παραμονής στην εξουσία. Πληγωμένη ήταν, πάντως, η χώρα από το Κυπριακό και αυτό πιστεύω ότι βάραινε και στην κάλπη. Σίγουρα όμως, σε πολιτικό επίπεδο, μετρούσε και η δρομολόγηση της ένταξης της χώρας μας στην τότε ΕΟΚ και, νυν, Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα επίτευγμα που ακριβώς το επίπεδο της ασφάλειας στο οποίο ζούσε τότε η ελληνική κοινωνία έδινε στην τελευταία και το δικαίωμα της αμφισβήτησής του. Θα έλεγα ότι ήταν μία ψήφος λογικής τιμωρίας που και πάλι έλεγε Κωνσταντίνος Καραμανλής αλλά και που έδειχνε ότι μάλλον θα ήταν η τελευταία φορά.

Το 1981, η χώρα είναι πλέον μέλος της ΕΟΚ (των 10 χωρών, τότε) αλλά αυτό που μετρά περισσότερο στον Έλληνα ψηφοφόρο είναι η διάθεση της αλλαγής. Επτά χρόνια διακυβέρνησης για έναν λαό όπως ο ελληνικός σίγουρα περιλαμβάνουν περισσότερες γκρίνιες παρά αναγνωρίσεις και καθώς μία νέα ηγετική μορφή είχε αναδειχθεί, η έκβαση ήταν πιο σίγουρη παρά ποτέ: Ανδρέας Παπανδρέου με το ανατρεπτικό σύνθημα «αλλαγή εδώ και τώρα» συνοδευμένο από μια αριστερή φρασεολογία που ξεκινούσε από το «Έξω οι βάσεις του θανάτου» και έφτανε ως το «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο». Ψήφος τιμωρίας λογικής, αφού κανείς λογικός άνθρωπος δεν πίστευε ότι η χώρα θα έφευγε τότε από τους διεθνείς οργανισμούς, αλλά και σε ένα βαθμό ψήφος λογικής, καθώς η διάθεση για αλλαγή είχε προφανή διέξοδο στην κάλπη.  Ήταν οι πρώτες εκλογές που έφερναν τον δικομματισμό πάνω από το 80%, καθώς η προδικτατορικά κυρίαρχη Ένωση Κέντρου εμβολιζόταν από το ΠΑΣΟΚ.

Το 1985, είχαμε την πλέον φανατισμένη αναμέτρηση στην Ιστορία της μεταπολίτευσης, στο ταβάνι του δικομματισμού, με τα δύο παραδοσιακά μεγάλα κόμματα να φτάνουν μαζί το 86,67%. Ψήφος λογικής αυτή, καθώς το παρελθόν των μονομάχων (Α. Παπανδρέου – Κ. Μητσοτάκης) προδιέθετε για σύγκρουση μέχρις εσχάτων. Έμοιαζε με σύγκρουση δύο κόσμων, ειδικά μετά την απομάκρυνση του Καραμανλή από την Προεδρία της Δημοκρατίας, ήταν οι εκλογές των μεγαλύτερων πολιτικών συγκεντρώσεων που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα. Ταυτόχρονα, και ψήφος λογικής τιμωρίας, καθώς το ΠΑΣΟΚ υφίστατο πλέον και κυβερνητική φθορά αλλά και διαρροές προς τα αριστερά, μιας και ένα κοινό ένιωθε εξαπατημένο από το συνδυασμό «βγάζω φλας αριστερά και τελικά στρίβω δεξιά». Ανδρέας Παπανδρέου, λοιπόν, αλλά και επιτυχές ζέσταμα της μηχανής για τον Κώστα Μητσοτάκη, σε ένα κόμμα που δεν αποτελούσε τον παραδοσιακό πολιτικό χώρο δραστηριοποίησής του.

Την περίοδο 1989-1990, έχουμε τρεις αναμετρήσεις μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο. Η ψήφος είναι καθαρά τιμωρίας, καθώς η κυβέρνηση Παπανδρέου και πλήττεται από οικονομικά σκάνδαλα αλλά και από τις εσωτερικές της αντιφάσεις («Τσοβόλα δώστα όλα» vs. «Οικονομικό συμμάζεμα από τον Σημίτη» σε μια οικονομία που μοιράζει λεφτά χωρίς άνοδο παραγωγικότητας). Ο εκλογικός νόμος αναγκάζει τους Έλληνες πολίτες σε διαδοχικές ψήφους, ο δικομματισμός φτάνει στο ποσοστό – ρεκόρ του 86,86%, αλλά και παράλληλα υπάρχει ένα μεγάλο κέρδος: μια οριστική συμφιλίωση, αφού την ολιγόμηνης διάρκειας κυβέρνηση Τζαννετάκη στηρίζουν οι πάλαι ποτέ αντίπαλοι του Εμφυλίου, ενώ την οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα στηρίζει και το ΠΑΣΟΚ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με το πρωτοφανές, με εξαίρεση την ειδικών συνθηκών αναμέτρηση του ΄74, ποσοστό για την Κεντροδεξιά, 47% σχεδόν.

Το 1993 υπάρχει η μεγάλη επιστροφή. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ουσιαστικά ανατρέπεται από τον Αντώνη Σαμαρά με επίκεντρο την ονομασία της FYROM και, προφανώς, μιλάμε και για μια προσωπική ρεβάνς του Ανδρέα Παπανδρέου. Είναι μια ψήφος τιμωρίας, υπό την έννοια ότι εφαρμόστηκαν ή επιχειρήθηκαν μεγάλες αλλαγές σε τομείς όπως το ασφαλιστικό και οι αποκρατικοποιήσεις, οι οποίες προφανώς έφεραν και αντιδράσεις, ενώ ξέφυγε από κάθε έλεγχο και ο πληθωρισμός, κυρίως λόγω της βίαιης απελευθέρωσης της αγοράς καυσίμων με το περίφημο 50άρικο στην τιμή της βενζίνης. Είναι όμως και μία ψήφος τιμωρίας λογικής, καθώς ο Παπανδρέου είναι πραγματική σκιά του εαυτού του, λόγω της περιπέτειας της υγείας του και δείχνει, κυριολεκτικά, υπό προθεσμία. Όπερ και εγένετο αφού οι εκλογείς αποφαίνονται Ανδρέας Παπανδρέου – και, μάλιστα, με το 2ο μεγαλύτερο ποσοστό στην ιστορία του ΠΑΣΟΚ, σχεδόν 47%, έπειτα από το 48% και κάτι του ΄81. Όμως, έναν χρόνο και κάτι αργότερα, πρωθυπουργός αναλαμβάνει ο Κώστας Σημίτης, στη δική του προσωπική ρεβάνς, έπειτα από την αποπομπή του ΄87, λόγω της οικονομικής πολιτικής που ακολουθούσε.

Το 1996 δεν υπάρχει ντέρμπι και αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι τα ποσοστά των δύο μονομάχων πέφτουν πάλι στο 80%. Η κοινωνία δεν πολυπιστεύει ότι ο Έβερτ μπορεί να φέρει ξανά τη ΝΔ στην εξουσία και είναι μία ψήφος λογικής, καθώς ο Σημίτης είχε κλείσει μόνο έναν χρόνο στην πρωθυπουργία. Είναι και μια περίοδος καλής οικονομικής πορείας, χωρίς ιδιαίτερους κλυδωνισμούς, αν εξαιρέσει βεβαίως κανείς την τραγωδία των Ιμίων που είχε ενσκήψει τις μέρες κατά τις οποίες η κυβέρνηση Σημίτη ζητούσε ψήφο εμπιστοσύνης στην Βουλή. Κώστας Σημίτης, λοιπόν.

Το 2000 έχουμε το απόλυτο ντέρμπι στην μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας! Και, βέβαια, νέα πόλωση, αφού απέναντι σε έναν πρωθυπουργό που έχει να επιδείξει την επιτυχία της ένταξης της χώρας στην Ευρωζώνη και το ευρώ και μία γενικότερη διάθεση εκσυγχρονισμού του Κράτους, η Κεντροδεξιά κατεβάζει το πιο βαρύ όνομα στην πολιτική ιστορία της χώρας, μαζί φυσικά με εκείνο του Ελευθέριου Βενιζέλου. «Ήρθε η ώρα του Καραμανλή» είναι το σύνθημα και η αναμέτρηση της 9ης Απριλίου μένει στην ιστορία γιατί τα exit polls βγάζουν στους δρόμους για πανηγυρισμούς τους Νεοδημοκράτες, αλλά τελικά η κυβέρνηση είναι και πάλι ΠΑΣΟΚ, αφού  η αναμέτρηση κρίνεται για 72.000 ψήφους καθώς και για 1% μόλις! Ψήφος λογικής πάντως, καθώς η Ελλάδα σε γενικές γραμμές πορεύεται με ασφάλεια, εκμεταλλευόμενη και τις πολύ χαμηλές τιμές καυσίμων που κρατούν χαμηλά όλα τα κόστη, ενώ έχει μπροστά της την προσδοκία της χρήσης του ευρώ από το ξεκίνημα της νέας χρονιάς αλλά και την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων και την πραγματοποίηση μεγάλων έργων. Κώστας Σημίτης και το ΠΑΣΟΚ μοιάζει πιο κεντρώο παρά ποτέ, ενώ γίνεται το πρώτο κόμμα στην ιστορία που κερδίζει τρεις διαδοχικές εκλογές – με εξαίρεση τη ΝΔ στις επαναλαμβανόμενες του 1989-1990.

Το 2004 είχε όντως έρθει η ώρα του Καραμανλή. Η κυβέρνηση Σημίτη έχει πληγεί από σημαντικά πολιτικοοικονομικά σκάνδαλα, ενώ είναι διάχυτη στην κοινωνία η δυσαρέσκεια για την αποτυχία σημαντικών μεταρρυθμίσεων αλλά και για την κυριαρχία των μεγαλοεργολάβων του Δημοσίου που συνδέονται με τηλεοπτικά μέσα. Το ευρώ αντιμετωπίζεται από τους επιτήδειους ως μία ακόμη ευκαιρία αισχροκέρδειας και η μετατροπή φέρνει κύματα ακρίβειας που πλήττουν τα εισοδήματα. Ψήφος τιμωρίας και ψήφος λογικής μαζί, καθώς πέραν των προβλημάτων στην κυβέρνηση Σημίτη, έπειτα από 11 χρόνια Κεντροαριστεράς – το μεγαλύτερο διάστημα διακυβέρνησης από ένα κόμμα στην ιστορία της χώρας μας – η διάθεση στην κοινωνία για αλλαγή πλεύσης είναι έντονη. Κώστας Καραμανλής με το ποσοστό του διακομματισμού για τελευταία φορά στην Ιστορία τόσο ψηλά, στα επίπεδα του 86% και πάλι.

Το 2007 έχουμε να κάνουμε με μία κλασική ψήφο λογικής τιμωρίας. Η κυβέρνηση Καραμανλή έχει αρχίσει να φθείρεται, κυρίως γιατί διαψεύδει τις προσδοκίες για μεγάλες αλλαγές στο Κράτος, για τις οποίες είχε λάβει ουσιαστικά λευκή εντολή με το 45,4% των προηγούμενων εκλογών. Είναι, όμως, η κλασική «δεύτερη ευκαιρία» που δίνει το εκλογικό σώμα σε έναν πρωθυπουργό. Οι πολύνεκρες πυρκαγιές του μαύρου εκείνου καλοκαιριού γίνονται και αντικείμενο προεκλογικής αντιπαράθεσης και ο Κώστας Καραμανλής επανεκλέγεται, με σαφώς πιο αδύναμη κυβερνητική πλειοψηφία. Η σκανδαλολογία που έχει ξεκινήσει δείχνει ότι τα πράγματα έχουν πάρει τον δρόμο τους.

Το 2009, μόλις δύο χρόνια μετά την επανεκλογή του, ο Καραμανλής πάει σε εκλογές προειδοποιώντας ότι χρειάζονται δραματικά μέτρα για την οικονομία, καθώς αποκαλύπτεται ότι το έλλειμμα έχει ξεφύγει. Εν μέσω της δυσαρέσκειας των εταίρων αλλά και με σύνθημα «Λεφτά υπάρχουν», ο Γιώργος Παπανδρέου κερδίζει τη μάχη, σε μια προσωπική του δικαίωση, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι εσωτερικές φωνές αμφισβήτησης για το πρόσωπό του ήταν έντονες τα προηγούμενα χρόνια. Είναι μία ψήφος τόσο τιμωρίας της κυβέρνησης όσο και τιμωρίας λογικής, καθώς ο ελληνικός λαός αγνοεί τα μηνύματα εντός και εκτός Ελλάδος. Αντί για λεφτά, όμως, προκύπτει Μνημόνιο και Τρόικα, με σκληρά μέτρα που διασφαλίζουν τους δανειστές μας, καθώς η χώρα ουσιαστικά έχει χρεοκοπήσει και δεν μπορεί να βγει στις αγορές. Δύο χρόνια μετά την επανεκλογή του και αφού η χώρα κλυδωνίζεται με σύγκρουση με την Ευρώπη και με κίνδυνο εξόδου από το ευρώ, ο Παπανδρέου παραιτείται και το τιμόνι παίρνει ο Λουκάς Παπαδήμος, έχοντας και τη στήριξη της ΝΔ, όπου πλέον πρόεδρος είναι ο Αντώνης Σαμαράς, αλλά και του ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη.

Το 2012 πάμε σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις τον Μάιο και τον Ιούνιο. Η οικονομική κρίση συνεχίζεται, οι αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν είναι δύσκολες και η κάλπη μοιάζει μονόδρομος. Τον Μάιο ουσιαστικά τελειώνει ο κύκλος που είχε ξεκινήσει του 1981 (αυτός των πολύ ισχυρών δύο μεγάλων κομμάτων) και ο κατακερματισμός των πολιτικών δυνάμεων είναι πρωτοφανής. Η ΝΔ πρώτο κόμμα αλλά με 19% «σκάρτο», ενώ στο προσκήνιο αναδεικνύεται ο ΣΥΡΙΖΑ που από το 5% του 2009, εκτοξεύεται στο 17%. Το ΠΑΣΟΚ πέφτει στο 13%, οι νεοσύστατοι Ανεξάρτητοι Έλληνες με αντιμνημονιακή λογική παίρνουν διψήφιο ποσοστό, ενώ ια πρώτη φορά εμφανίζεται στη Βουλή κόμμα με ναζιστικές τάσεις. Οι προσπάθειες για σχηματισμό κυβέρνησης αποτυγχάνουν. Δεύτερη αναμέτρηση στο «καπάκι», ο Αντώνης Σαμαράς πρωθυπουργός με εμπιστοσύνη από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ αλλά και τη Δημοκρατική Αριστερά, σε μία ψήφο λογικής, αφού το εκλογικό σώμα, παρά τα 1,3 εκατ. ανέργων και τη μεγάλη μείωση εισοδημάτων εντός Μνημονίου, εκτιμά ότι είναι η μόνη λύση για να παραμείνει η χώρα στην Ευρωζώνη και να μην χρεοκοπήσει άτακτα.

Και φτάνουμε στο 2015… Υποψιαζόμαστε ότι μιλάμε κυρίως για μία ψήφο τιμωρίας για τα δεινά της μνημονιακής πολιτικής, αλλά ίσως και να φοβόμαστε, λιγότερο ή περισσότερο, ότι μπορεί να αποδειχθεί ψήφος τιμωρίας λογικής. Αυτό που δείχνουν τα γκάλοπ, πάντως, είναι εντυπωσιακό: ο λαός δεν ήθελε πρόωρες εκλογές, ο λαός θεωρεί καταλληλότερο πρωθυπουργό τον Σαμαρά, ο λαός δεν πιστεύει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα εφαρμόσει αυτά που λέει, ο λαός θέλει κυβέρνηση συνεργασίας, ο λαός ψηφίζει τον Αλέξη Τσίπρα που το φωνάζει ότι θέλει να είναι αυτοδύναμος!

Κοντός ψαλμός αλληλούια, λοιπόν, και… καλή ψήφο!

Πηγή: http://red-philosopher.blogspot.gr

Πηγή: iefimerida.gr

 

http://www.tsantiri.gr/

OI EΛΛΗΝΙΔΕΣ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ

 

 

Χρειάστηκαν δεκαετίες έντονων γυναικείων αγώνων για να μπορέσουν οι Ελληνίδες να αποκτήσουν δικαίωμα ψήφου.

Για πρώτη φορά ψήφισαν στις δημοτικές εκλογές της 11ης Φεβρουαρίου 1934. Εκλογικό δικαίωμα δεν δόθηκε σε όλες, αλλά μόνο σε όσες είχαν κλείσει τα 30 χρόνια και διέθεταν τουλάχιστον απολυτήριο Δημοτικού. Στους εκλογικούς καταλόγους της Αθήνας γράφτηκαν μόλις 2.655 κυρίες, από τις οποίες ψήφισαν τελικά μόνο 439. Χαρακτηριστική για το κλίμα της εποχής ήταν η άρνηση της ηθοποιού Μαρίκας Κοτοπούλη να ψηφίσει, λέγοντας μάλιστα πως ψήφο θέλουν μόνο όσες είναι άσχημες και όσες αποφεύγουν να κάνουν παιδιά!

Δήμαρχος Αθηναίων σε αυτές τις εκλογές αναδείχθηκε ο Κώστας Κοτζιάς, γιος του αθηναίου εμπόρου Γεώργιου Κοτζιά, ενός εκ των ιδρυτών του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών. Επί των ημερών του διαμορφώθηκε το Πεδίον του Άρεως.

Σε βουλευτικές εκλογές, οι Ελληνίδες ψήφισαν για πρώτη φορά στις 19 Φεβρουαρίου του 1956. Ήταν η απαρχή της εφαρμογής στην πράξη της καθολικής ψηφοφορίας, που είχε κατοχυρωθεί ήδη στο Σύνταγμα του 1864, με την αναγνώριση της ιδιότητας του πολίτη στις γυναίκες.

Πέρασε σχεδόν ένας αιώνας μέχρις ότου καταφέρουν οι Ελληνίδες να φτάσουν στην κάλπη, έχοντας κατακτήσει πλήρως το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις βουλευτικές εκλογές του 1956, με τη Λίνα Τσαλδάρη της ΕΡΕ και τη Βάσω Θανασέκου της «Δημοκρατικής Ένωσης» να εισέρχονται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Η Λίνα Τσαλδάρη έγινε και η πρώτη γυναίκα - υπουργός, καθώς ανέλαβε το Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας στην κυβέρνηση Καραμανλή. Την ίδια χρονιά εκλέχθηκε και η πρώτη γυναίκα Δήμαρχος, η Μαρία Δεσύλλα, στην Κέρκυρα.

Πρωτεργάτης στον αγώνα για τη συμμετοχή των γυναικών στα πολιτικά πράγματα της χώρας στάθηκε το φεμινιστικό κίνημα. Η Καλλιρρόη Παρρέν, εκδότρια του περιοδικού Εφημερίς των Κυριών, ήταν η πιο σημαντική φωνή έκφρασης αυτών των διεκδικήσεων. Η ισότητα των δυο φύλων και η απαίτηση για τη χορήγηση πολιτικών δικαιωμάτων στις γυναίκες, οδήγησε στη σύσταση πολλών γυναικείων οργανώσεων, με αποτέλεσμα κατόπιν πιέσεων τους να φτάσουμε στο προεδρικό διάταγμα της 5ης Φεβρουαρίου του 1930 που αναγνώριζε το δικαίωμα του εκλέγειν για τις Ελληνίδες, αλλά μόνο για τις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές και μόνο για τις εγγράμματες άνω των 30 ετών.

Η πλήρης κατοχύρωση των πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών ψηφίστηκε στις 28 Μαΐου του 1952, χωρίς όμως τελικά να συμμετάσχουν στις εκλογές του Νοεμβρίου, γιατί δεν είχαν ενημερωθεί οι εκλογικοί κατάλογοι. Το 1953, σε επαναληπτική εκλογή στη Θεσσαλονίκη, εξελέγη η πρώτη γυναίκα βουλευτής. Ήταν η Ελένη Σκούρα («Ελληνικός Συναγερμός»), που μαζί με τη Βιργινία Ζάννα («Κόμμα Φιλελευθέρων»), υπήρξαν οι δυο πρώτες γυναίκες υποψήφιες για το βουλευτικό αξίωμα.

Το γυναικείο κίνημα πέτυχε τη μεγαλύτερη νίκη του, όταν στο Σύνταγμα του 1975 καθιερώθηκε η αρχή της ισότητας των δυο φύλων. Ο αριθμός των γυναικών βουλευτών αυξήθηκε σημαντικά με την πάροδο των χρόνων κι έτσι στη Βουλή του 2004 συμμετέχουν συνολικά 40 γυναίκες. Είναι ο μεγαλύτερος αριθμός μέχρι σήμερα, αλλά αντιστοιχεί μόλις στο 13% του συνόλου των μελών της Βουλής.

Στην Κύπρο, οι γυναίκες ψήφισαν από τις πρώτες εκλογές στη Μεγαλόνησο το 1960. Πρώτη βουλευτής εξελέγη η τουρκοκύπρια Αϊλά Κιαζίμ, ενώ πρώτη Ελληνοκύπρια η Ρήνα Κατσελή, μέλος του «Δημοκρατικού Κόμματος», που εξελέγη το 1981. Η κυρία Κατσελή εμφανίστηκε στην πρώτη συνεδρίαση της Βουλής για να δώσει το νενομισμένο όρκο με τσεμπέρι και κυπριακή ενδυμασία. Σήμερα, στη Βουλή των Αντιπροσώπων υπάρχουν 8 γυναίκες σε σύνολο 56 ελληνοκυπρίων βουλευτών, ποσοστό 14,3%.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/8#ixzz3PW1xOQ8q

ΚΑΛΠΗ– ΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Το θρίλερ του 2000, όταν τα exit poll έβγαλαν για μερικές ώρες λάθος κυβέρνηση

Από τις πιο πρόσφατες εκλογές της Μεταπολίτευσης, ως το μεγαλύτερο θρίλερ μπορεί να χαρακτηριστεί η βραδιά της 9ης Απριλίου του 2000 όταν τα exit poll έβγαλαν λάθος κυβέρνηση για μερικές ώρες...
Ήταν η πρώτη αναμέτρηση του Κώστα Καραμανλή, που τρία χρόνια νωρίτερα είχε εκλεγεί στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας και του Κώστα Σημίτη, ήδη τέσσερα χρόνια πρωθυπουργού. 

Οι εταιρείες δημοσκοπήσεων (πλην της Metron Analysis, που έδινε νίκη του ΠΑΣΟΚ με οριακό προβάδισμα) την “πάτησαν” λόγω της πολύ μικρής διαφοράς και μαζί τους όλος ο πολιτικός κόσμος της χώρας.
Στο συλλογικό υποσυνείδητο των νεοδημοκρατών εκείνη η νύχτα αποτελεί τον απόλυτο ορισμό της χαρμολύπης. Την ώρα που έβγαιναν τα exit poll ο κ.Καραμανλής μαζί με τον τότε στενό του συνεργάτη και εκπρόσωπο τύπου Άρη Σπηλιωτόπουλο έφθανε στα κεντρικά γραφεία του κόμματος (στο νεοκλασικό της Ρηγίλλης τω καιρώ εκείνω) όπου είχαν συγκεντρωθεί στελέχη και ψηφοφόροι, καθώς άπαντες ήταν βέβαιοι πως η Ν.Δ είχε κερδίσει τις εκλογές και ήθελαν να υποδεχθούν το νέο πρωθυπουργό. Πρώτοι πρώτοι δε είχαν φθάσει επιχειρηματίες, που ήταν και οι πρώτοι που έφυγαν όταν η εικόνα άρχισε να αλλάζει.
Ο κ.Καραμανλής και ο κ.Σπηλιωτόπουλος ανέβηκαν στο γραφείο του τότε προέδρου της Ν.Δ. Έφτιαξαν τη δήλωση νίκης και ένα περίγραμμα του πρώτου στίγματος που θα έδινε την επομένη ο κ.Καραμανλής όσον αφορά στην κυβέρνηση του. Έξω οι πανηγυρισμοί των νεοδημοκρατών συνεχίζονταν και φίλοι έφερναν σαμπάνιες στα κομματικά στελέχη.
Την ίδια ώρα στη Χαριλάου Τρικούπη επικρατούσε κατήφεια και αμηχανία. Τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ έφθαναν σκυθρωπά και αμίλητα στα γραφεία του κόμματος, χωρίς δηλώσεις. Εξαίρεση ο Κώστας Λαλιώτης, ο μόνος που εμφανίστηκε ψύχραιμος, κάλεσε όλους να περιμένουν τα τελικά αποτελέσματα και προέβλεψε πως θα ήταν μία μακρά νύχτα. Όταν τελικά ήλθε η ανατροπή των exit poll και όταν οι γαλάζιοι τις επόμενες ημέρες κατήγγειλαν τις περίφημες ελληνοποιήσεις, η δήλωση αυτή του Λαλιώτη συνέτεινε στο μύθο του και μεταξύ των νεοδημοκρατών, ως ο παίκτης του πολιτικού προσκηνίου και παρασκηνίου, που οδηγούσε το ΠΑΣΟΚ στη νίκη και στερούσε από τη Ν.Δ την εξουσία.
Αγκαλιές και παρολίγον υπουργοί
Αυτά όμως δεν είχαν ακόμη συμβεί, η μακρά νύχτα δεν είχε φτάσει στο ανατρεπτικό της φινάλε και πίσω στη Ρηγίλλης βουλευτές της Ν.Δ κατέφθαναν σε κατάσταση ευφορίας. Βουλευτής λοιπόν της Β' Αθηνών, γνωστός για τις ακραίες δεξιές του θέσεις (ο οποίος αργότερα όταν τελικά κατέκτησε ο Καραμανλής την πρωθυπουργία έγινε και μέλος της κυβέρνησης) συναντά τον κ.Σπηλιωτόπουλο, την ώρα που κατεβαίνει από το δεύτερο όροφο γιατί τον είχε καλέσει ο κ.Καραμανλής στο γραφείο του. Το συγκεκριμένο στέλεχος, που ήταν κοινό μυστικό ότι δεν διατηρούσε και τις καλύτερες σχέσεις με τον “Αρη του μεσαίου χώρου”, τον αγκαλιάζει και λέει στον κ.Καραμανλή: “Πρόεδρε, χωρίς αυτό το παιδί δε θα είχαμε κερδίσει ποτέ!”
Σκηνικά αντίστοιχης μέθης της θεωρούμενης νίκης εξελίσσονται έξω από τη Ρηγίλλης, καθώς και σε διάφορες άλλες περιοχές. Στον Πειραιά ο Πέτρος Μαντούβαλος έχει “επιτάξει” τη μηχανή ενός “ζητά” και παρελαύνει στους κεντρικούς δρόμους, δηλώνοντας ότι είναι ο επόμενος υπουργός Δημόσιας Τάξης.
Σάουντρακ της βραδιάς, όπως και της προεκλογικής εκστρατείας που είχε προηγηθεί, η μουσική του Σταμάτη Σπανουδάκη. Ο μουσικοσυνθέτης μάλιστα είχε συμμετάσχει ενεργά στην εκστρατεία, παίζοντας με την ορχήστρα του πριν από κάθε ομιλία Καραμανλή, καθώς είχε κολακευθεί από το γεγονός ότι ο κ.Σπηλιωτόπουλος ως εκπρόσωπος τύπου είχε ζητήσει την άδεια να χρησιμοποιεί το κόμμα της Ν.Δ τη μουσική του. Δεν είχε έρθει όμως ακόμη η ώρα “να ρθει σαν αστραπή” ο Καραμανλής, που θα έπρεπε να περιμένει άλλα τέσσερα χρόνια.
Ανατροπή και δάκρυα
Όσο άρχιζαν να φθάνουν τα πρώτα πραγματικά αποτελέσματα, διαφαινόταν πως τα exit poll είχαν παραπλανήσει πολιτικούς, δημοσιογράφους και ψηφοφόρους, ενώ κανείς δεν είχε λάβει υπόψη τη μικρή διαφορά που έδιναν ακόμη και όσοι παρουσίαζαν νίκη της Ν.Δ και την έννοια του “στατιστικού σφάλματος”, την οποία έκτοτε όλοι έμαθαν να προσέχουν. Πράγματι περιφέρεια- περιφέρεια και ψήφο- ψήφο αποδείχθηκε μία μακρά νύχτα και πριν το τέλος της φάνηκε πως η Ν.Δ θα έχανε στο νήμα και ότι πρωθυπουργός θα παρέμενε ο Κώστας Σημίτης.
Όταν πια η εικόνα ξεκαθάρισε, η δήλωση νίκης έπρεπε να πεταχθεί στα σκουπίδια και να γραφτεί μία δήλωση αποδοχής της ήττας. Παρά το οριακόν ο κ.Καραμανλής δε θέλησε να αμφισβητήσει το αποτέλεσμα εκλογών, ενώ αν και τις επόμενες ημέρες οι γαλάζιοι κατήγγειλαν ελληνοποιήσεις, ακόμη και εάν αυτές ήσαν παράτυπες, η ψηφοφορία ήταν ξεκάθαρη.
Τη δήλωση της ήττας εκλήθη να ετοιμάσει ο κ.Σπηλιωτόπουλος, ο ίδιος άνθρωπος δηλαδή που είχε νωρίτερα γράψει τη δήλωση της νίκης. Την έγραψε με δάκρυα στα μάτια και εκείνη την ώρα είδε σε κάποιο τηλεοπτικό πάνελ, τον ίδιο αυτό βουλευτή της Β' Αθηνών που νωρίτερα τον αγκάλιαζε και τον επαινούσε μπροστά στον Καραμανλή, να αποδίδει το εκλογικό αποτέλεσμα στην επικοινωνιακή πολιτική και τον “άβγαλτο” εκπρόσωπο τύπου του κόμματος. Θέση από την οποία θα οδηγούνταν σε παραίτηση τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Καραμανλής θα έπαιρνε τη ρεβάνς στις 7 Μαρτίου, απέναντι όμως όχι στον Κώστα Σημίτη που είχε αποχωρήσει διαβλέποντας την ήττα, αλλά στο Γιώργο Παπανδρέου.

http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr/

ΣΕ ΕΚΛΟΓΙΚΟ “ ΙΛΙΓΓΟ¨” !

 

16.09.2014

^-A ⁺A

Η αίσθηση της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες αιωρείται πάνω από το Μέγαρο Μαξίμου. Οσο κι αν η κυβέρνηση επιχειρεί να «ξορκίσει» αυτή την εξέλιξη, το μείγμα που δημιουργείται γύρω της (και εντός των δύο κοινοβουλευτικών ομάδων που τη στηρίζουν) είναι πλέον εκρηκτικό. Ο εκλογικός ίλιγγος κυριάρχησε στη χθεσινή δίωρη σύσκεψη του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο, αφού τα «αγκάθια» που έχουν φυτρώσει «ματώνουν» την όποια προσπάθεια γίνεται για να αλλάξει η «ατζέντα». Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο στη χθεσινή συνάντηση εκλήθη και ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης, που διαπίστωσε ιδίοις όμμασι τη μονοδιάστατη λογική της τρόικας τόσο στο Παρίσι όσο και στο άτυπο Eurogroup. Η εντολή που δόθηκε στο οικονομικό επιτελείο ήταν μία: να βρει τρόπο ώστε να ανακοινωθούν άμεσα και συγκεκριμένα μέτρα στο πλαίσιο των εξαγγελιών του κ. Σαμαρά στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, γιατί σε διαφορετική περίπτωση αυτή η κυβέρνηση δεν πάει... πουθενά. Ο απελπισμένος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, μετά τη συνάντηση που είχε με τον πρωθυπουργό, μίλησε για «κούραση του ελληνικού λαού έπειτα από πέντε συνεχή χρόνια προσπαθειών και θυσιών», ζητώντας παράλληλα καλύτερο κυβερνητικό συντονισμό για «άμεσα, χειροπιαστά, θετικά αποτελέσματα, ώστε να αλλάξει το κλίμα».

Μπορεί το θέμα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας να είναι αυτό που εμφανίζεται ως το μεγαλύτερο εμπόδιο, αλλά η ουσία είναι ότι το βασικό πρόβλημα της κυβέρνησης ήταν και είναι η «άλλη» πολιτική, κάτι που το Βερολίνο όχι μόνο δεν συζητά, αλλά πιέζει διαρκώς για την υλοποίηση μέχρι και της τελευταίας παραγράφου του Μνημονίου. Αντί λοιπόν να δεχθεί χαλάρωση της λιτότητας, παριστάνει ότι δεν ακούει και όχι μόνο δεν ξεσφίγγει το σκοινί γύρω από τον λαιμό της κυβέρνησης (φυσικά και της κοινωνίας), αλλά το... παρατραβάει, ζητώντας από ομαδικές απολύσεις μέχρι την παράταση της έκτακτης εισφοράς. Την ίδια ώρα, κοινωνικές ομάδες οι οποίες έχουν δικαιωθεί δικαστικά, όπως στρατιωτικοί και δικαστικοί, αλλά και η «χιονοστιβάδα» των ληξιπρόθεσμων πιέζουν για άμεσες λύσεις.

Το ερώτημα, λοιπόν, που εγείρεται τόσο εντός της Ν.Δ. όσο και στο ΠΑΣΟΚ είναι πώς θα περάσουν και άλλα δύσκολα μνημονιακά μέτρα από τη Βουλή, την ώρα που οι βουλευτές, μετά το φιάσκο του ΕΝΦΙΑ, δεν τολμούν να κυκλοφορήσουν στον δρόμο. «Δεν πρόκειται να αυτοκτονήσουμε» είναι το μήνυμα που στέλνουν στις ηγεσίες τους, προσθέτοντας ότι «ο λαός έχει εξαντληθεί, και μία σταγόνα ακόμα αρκεί για να κάνει την οργή του να ξεχειλίσει». Σύμφωνα με πληροφορίες, ο «συναγερμός» έχει ήδη ενεργοποιηθεί στη Συγγρού και στελέχη τα οποία γνωρίζουν την ανθρωπογεωγραφία έχουν επιστρατευτεί (με χαρακτηριστικότερη περίπτωση αυτήν του Μενέλαου Δασκαλάκη), ώστε να είναι έτοιμα για εκλογές. Εξάλλου, ο ίδιος ο πρωθυπουργός σκοπεύει να αναλάβει πρωτοβουλίες και να κάνει «μασάζ» στη «γαλάζια» κοινοβουλευτική ομάδα.Στη Ν.Δ. ήδη σχεδιάζουν τα 40ά «γενέθλια» του κόμματος τον Οκτώβριο, που θα σηματοδοτήσουν την αρχή των σχεδιασμών στον δρόμο προς τις κάλπες.

Ακόμη και οι σκέψεις για αλλαγή του εκλογικού νόμου δείχνουν το κλίμα που υπάρχει αυτή την ώρα σε Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, καθώς γνωρίζουν ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει πρώτος (αρκετά πιθανό) και πάρει το μπόνους των 50 εδρών, οι δύο κοινοβουλευτικές ομάδες της συγκυβέρνησης θα εξαϋλωθούν αριθμητικά.

Τέλος, ο κ. Βενιζέλος στις δηλώσεις του έξω από το Μαξίμου επιτέθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζοντας ότι «δυστυχώς, υπάρχει ένας εθνικός διχασμός, επειδή οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης, και ιδίως της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έχουν επιλέξει μια οδό που θυμίζει τις χειρότερες εποχές της Μεταπολίτευσης: Είναι ο δρόμος της δημαγωγίας» και δηλώνοντας ταυτόχρονα αισιόδοξος εν όψει και της τελικής αξιολόγησης της τρόικας στα τέλη Σεπτεμβρίου.

Νίκος Ελευθερόγλου

ΣΕΝΑΡΙΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΜΠΟΜΟΥΣ ΤΩΝ 50 ΕΔΡΩΝ

 

 

Σενάρια για την κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών για το πρώτο κόμμα φέρνουν στο προσκήνιο οι επίμονες αναφορές του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στην προγραμματική συμφωνία της δικομματικής κυβέρνησης

news247 Σεπτέμβριος 15 2014 11:07

Στο προσκήνιο επανέρχονται και πάλι τα σενάρια αλλαγής του εκλογικού νόμου με κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών για το πρώτο κόμμα. Τα σενάρια πυροδοτήθηκαν από τις επίμονες αναφορές του Ευάγγελου Βενιζέλου τόσο στη σύσκεψη στελεχών του ΠΑΣΟΚ την περασμένη Παρασκευή όσο και στη χθεσινή Πανελλαδική Συνάντηση του ΠΑΣΟΚ.

"Δεν αρκεί να θέλεις να δημιουργήσεις τις θεσμικές προϋποθέσεις πολυκομματικών κυβερνήσεων, πρέπει να υπάρχουν και προγραμματικές λύσεις" είπε χθες ο Ευάγγελος Βενιζέλος ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας "Εθνος" θα προτείνει στον Αντώνη Σαμαρά άμεσα, ίσως και σήμερα στην προγραμματισμένη συνάντηση με τον πρωθυπουργό στη 1.45 το μεσημέρι, συγκεκριμένη πρόταση για αλλαγή του εκλογικού νόμου που επί της ουσίας θα αφαιρέσει το προνόμιο του ΣΥΡΙΖΑ να υπολογίζει στο μπόνους των 50 εδρών.

Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ με τις αναφορές του έθιξε το σενάριο των δύο απανωτών εκλογών όπως συνέβη και το 2012. "Ποιος είπε ότι θα κερδίσει τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή ότι θα είναι πρώτος στο επίπεδο του 25% ή 26%; Ποιος είπε ότι ο κόσμος δεν θέλει σταθερότητα και ποιος είπε ότι έχει λήξει το θέμα αλλαγής του εκλογικού νόμου;", ήταν η χαρακτηριστική αναφορά χθες του Ευάγγελου Βενιζέλου. 

Υπενθυμίζεται ότι η συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε σε ηλεκτρισμένο κλίμα, με τον Μ.Χρυσοχοΐδη να επαναλαμβάνει την κριτική του προς την ηγεσία του κόμματος.

Συγκεκριμένα, ο Ευ.Βενιζέλος τόνισε ότι το συνέδριο αφορά στο μέλλον της παράταξης αλλά και του τόπου και σημείωσε ότι είναι πολιτικό προγραμματικό συνέδριο που θα διαμορφώσει τη φυσιογνωμία της παράταξης, συνέδριο με πλήρη συμμετοχή της βάσης, χωρίς μηχανισμούς, χωρίς οργανωτικές ευτέλειες και αταβισμούς.

Σημείωσε ότι στην Εθνική Οργανωτική Επιτροπή και στη Γραμματεία της ΕΟΕ θα μετέχουν ισότιμα όλοι και πως η Επιτροπή είναι εκείνη που θα απευθύνει την πρόσκληση συμμετοχής στο συνέδριο.

Ειδικότερα, ο κ. Βενιζέλος σημείωσε ότι «η δική μας στρατηγική είναι η μόνη ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική» και πως «τώρα έχουμε την υποχρέωση να εφαρμόσουμε την απόφαση της ΚΠΕ».

«Η Δημοκρατική Παράταξη δεν θα είναι δέσμια οποιουδήποτε παραγοντισμού, είναι υπόθεση της βάσης», σημείωσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Ο κ. Βενιζέλος απηύθυνε τρεις παράλληλες προσκλήσεις. Πρώτον, στα κόμματα και τις κινήσεις που αυτοτοποθετούνται στο χώρο της δημοκρατικής παράταξης, χωρίς εξαιρέσεις και αποκλεισμούς, με όλες τις εγγυήσεις συλλογικότητας και ισοτιμίας.

Ευχαρίστησε τους εταίρους της Ελιάς «που σηκώσαμε το μεγάλο βάρος των ευρωεκλογών», για να τονίσει ότι η Ελιά είναι κεκτημένο της παράταξης και πως αυτό που γίνεται τώρα είναι η «Ελιά συν» και όχι η «Ελιά μείον».

Η δεύτερη πρόσκληση είναι προς τους ενεργούς πολίτες, είναι πρόσκληση αυτοοργάνωσης και ανάληψης των αναγκαίων πρωτοβουλιών σε περιφερειακό, επαγγελματικό, κοινωνικό και διαδικτυακό επίπεδο.

Την τρίτη πρόσκληση απηύθυνε σε όλα τα στελέχη και τα μέλη του ΠΑΣΟΚ «να αγκαλιάσουν την προσπάθεια». Το ΠΑΣΟΚ, είπε, ήταν και είναι κόμμα-παράταξη, το ΠΑΣΟΚ ούτε διαλύεται ούτε κρύβεται ούτε υποστέλλει τα εμβλήματά του, προωθεί όμως την ανανέωση.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, στο πλαίσιο των προσυνεδριακών διαδικασιών, κάλεσε τα στελέχη να συμμετάσχουν σε 3 κύκλους: Ο ένας θα έχει ως αποστολή την αυτοοργάνωση της παράταξης, διευκρινίζοντας ότι δεν θα θίγεται οργανωτική αυτοτέλεια του ΠΑΣΟΚ. Ο δεύτερος κύκλος αφορά στην προγραμματική επεξεργασία του σχεδίου ανασυγκρότησης και ο τρίτος κύκλος αφορά στον διάλογο με τα κοινωνικά κινήματα, το διαδίκτυο.

Ο κ. Βενιζέλος παρέπεμψε στην ομιλία του στο Ζάππειο για το πώς, ποιον λόγο και τι υπηρετεί η «αναγκαστική για εθνικούς λόγους συνεργασία με τη ΝΔ», ανέφερε ότι εκεί ανέδειξε τον κεντρικό ρόλο της Δημοκρατικής Παράταξης, για να σημειώσει ότι ισχύουν οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ των εκλογών του Μαΐου και Ιουνίου για σύμπραξη των προοδευτικών φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων.

«Θέλουμε προοδευτικό πρόσημο στις λύσεις, αλλά αν αυτό δεν αρκεί ή δεν προκύπτει, πρέπει αν υπάρχει ένα πρόσημο εθνικής σοβαρότητας και συναίνεσης ώστε με όλες τις δυνάμεις του συνταγματικού τόξου να περάσουμε με ασφάλεια στην εποχή της ουσιαστικής αυτοδυναμίας στην Ευρώπη και τον κόσμο».

Ο κ. Βενιζέλος ανέφερε, συμφωνώντας όπως είπε σε αυτό με σχετική αναφορά του Κώστα Σημίτη στην εκδήλωση της 3ης Σεπτέμβρη, ότι δεν πρέπει να χάνουμε τη μεγάλη εικόνα για επιμέρους θέματα.

(Με πήροφορίες από: "Έθνος", ΑΜΠΕ)

http://news247.gr/e

ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ …ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ

 

Σήμερα ψηφίζουμε και να θυμηθούμε μια παλιά αντίστοιχη ημέρα....

Δημοψήφισμα της 29ης Σεπτεμβρίου 1968 με τους Απριλιανούς στην Εξουσία

και τα ερωτήματα ...

ΝΑΙ ή ΟΥ συγγνώμη ΟΧΙ στην 21η Απριλίου (γελούσες και ξεμέθυστος)

ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ

ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην επιστροφή του Βασιλιά

(αν θα έμενε η Βασιλευομένη Δημοκρατία)

Δικαίωμα ψήφου δεν είχαν οι πολιτικοί κρατούμενοι οι οποίοι είχαν συλληφθεί και εκτοπιστεί από τον Απρίλιο του 1967. Κυρίαρχη στη διαφημιστική εκστρατεία του Απριλιανού καθεστώτος ήταν η λέξη «ΝΑΙ», η οποία προωθήθηκε από όλα τα μέσα της εποχής, όπως αφίσες, έντυπο υλικό, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές και εφημερίδες.

Εκλογικόν αποτέλεσμα σύμφωνα με τους Κυβερνώντες....

ΝΑΙ 4.638.466 ψήφοι  ποσοστόν 92,21%
ΟΧΙ    391.923 ψήφοι ποσοστόν 7,79%
Είχαμε και άλλο «δημοψήφισμα» κατά την Επταετία. 
Αυτή τη φορά το δημοψήφισμα ήταν για την επικύρωση ή μη ψηφίσματος που καταργούσε το βασιλιά και διόριζε τον Παπαδόπουλο πρόεδρο της δημοκρατίας. Η αποχή έφτασε στο 25,35% αυτή τη φορά με το 72,2 των ψηφοφόρων να 
ψηφίζουν υπέρ.
Η αποχή ήταν το απαραίτητο πασπάλισμα ...

Σε ένα εκλογικό τμήμα στο Μεταξουργείο ...

Από το Σάββατο ο έλεγχος στον στρατό με φαντάρους να μένουν μέσα σε αυτό

και να φυλάνε ...τις κάλπες.

Τζιπάκια με ΕΣΑΤΖΗΔΕΣ έκαναν εφόδους για να μην χαλαρώνει η φύλαξη.

Όταν άρχισε η ψηφοφορία επικρατούσε απόλυτη τάξη και είχε κόσμο που είχε

τσακιστεί να ψηφίσει και να του σφραγίσουν το εκλογικό βιβλιάριο για να μην βρεί μπελά.

Δίπλα στις κάλπες μπροστά από την εφορευτική επιτροπή (ειδικών προσόντων)

τα ψηφοδέλτια ΝΑΙ  ΟΧΙ.

Περνούσε από μπροστά ο ψηφοφόρος και του έδιναν στο χέρι το ΝΑΙ και τον

άφηναν στην κρίση του αν ήθελε να πάρει μόνος του από την ντάνα  το ΟΧΙ.

Και πώς να το πάρει με τόσα μάτια να τον κοιτούν.....

Το μεσημέρι έφεραν ένα ταψί με κρέας στο φούρνο ευτυχισμένοι γείτονες

για να φάνε τα φαντάρια και η επιτροπή και ζούλα ένα μπουκάλι ρετσίνα.

Και η μεγάλη ώρα ήρθε με την δύση του ηλίου που έκλεισαν οι κάλπες

και ήρθε η ώρα της καταμέτρησης....

Βγήκε το αποτέλεσμα αλλά ήταν ...τρομακτικό μόνο με ΝΑΙ οπότε έπεσαν

και ολίγα ΟΧΙ  ελάχιστα άκυρα για να πετύχει η συνταγή και να αποχωρήσουν όλοι χωρίς άγχος.

πίσω στα παλιά

ΔΙΑΛΕΧΤΕ ….

 

Χατζηαβάτης "-Βρε μπαγαπόντη, πάλι με τα ψέματα και τις κοροϊδίες, θα ζητήσεις ψήφους;"

Καραγκιόζης "-Άσε με ρε Χατζατζάρη να κάνω την δουλειά μου όπως την ξέρω!!!!"

 πίσω στα παλιά

ΠΟΙΟΣ ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΛΑΟΣ ;

 

   Πολλοί  απ’ τους  επιτήδειους  αγαπημένοι  μου  φίλοι , μας..σερβίρουν κατά  καιρούς εκείνο  το..” Κυρίαρχος  Λαός “ που  βέβαια  δεν  είναι  τίποτα άλλο  παρά  ένα ..παραμύθι .

   Κυρίαρχος  Λαός δεν  υπήρξε  και  δεν  υπάρχει , μάλιστα  , γιατί  η.. “ κυριαρχία ¨του  είναι  πολύ…περιορισμένη , όσον  δε  αφορά  στα  εκλογικά , επιλογή  υποψηφίων και  εκλογή , εκεί  είναι  που  γίνεται  το  έλα  να  δεις .

   Γνωρίζοντας από ..” μέσα “ που  λένε τα  πράγματα μερικοί  Δημοτικοί  σύμβουλοι προχώρησαν  σε  μια  κίνηση κάνοντας  την  παρακάτω κοινή  δήλωση : “  ΑΦΗΣΤΕ  ΤΙΣ  ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ  ΝΑ  ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ ΜΟΝΕΣ  ΤΟΥΣ  ΓΙΑ  ΤΟΥΣ  ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ “ , οι  σύμβουλοι  αυτοί  είναι : Χάρης Αηδονόπουλος , αντιπρόεδρος  Δημ.Συμβουλίου , που  στις  προηγούμενες  εκλογές κατέβηκε υποψήφιος  με  τον  συνδυασμό του  Κ.Γκιουλέκα στη Θεσσαλονίκη που  στηρίχτηκε  απ’ τη  Ν.Δ , ο  ανεξάρτητος δημ.σύμβουλος Στάθης Αβραμίδης , που  εκλέχτηκε με τον  συνδυασμό “ Πρωτοβουλία “ του  Γιάννη  Μπουτάρη , που  στηρίχτηκε  απ’ το  ΠΑΣΟΚ , και  αποχώρησε  απ’ την  παράταξη , το  δημ. σύμβουλο της  “ Πρωτοβουλίας “ Αναστάσιο  Τελίδη καθώς  και  τον  επικεφαλής  των “ Ενεργών  Πολιτών “, Χρήστο  Μάτη , τον  συνδυασμό  στήριξαν οι  Οικολόγοι  πράσινοι .

   Όπως  δήλωσαν οι  “ 4 “ , τιμούν  τα  κόμματα και  το  ρόλο  τους . “ Όμως  πιστεύουμε ότι σ’ αυτές  τις  εκλογές οι  πολίτες πρέπει  να  κρίνουν όσα έγιναν ή  δεν  έγιναν στη  γειτονιά  τους και  στο  Δήμο  τους με  αποκλειστικό κριτήριο το  πόσο  βελτιώθηκε η  ζωή  τους και  η  καθημερινότητα , μακριά από  οποιαδήποτε  προσπάθεια κομματικής  καθοδήγησή  τους .

   Η κοινή  αυτή  δήλωσή  τους δημοσιεύτηκε στη  σημερινή  “Δημοκρατία “ ( 5 /9 ) , το timing της  δήλωσης δεν  είναι τυχαίο , καθώς γίνεται  σε  μια ώρα που  οι  συζητήσεις για  τις  υποψηφιότητες εν όψει των  προσεχών  εκλογών έχουν  ανάψει για  τα  καλά . Όπως επίσης δεν  είναι  τυχαίο και  το  ότι αυτές  τις  μέρες συζητιέται σε  ανώτατο επίπεδο το ενδεχόμενο της  αλλαγής του  εκλογικού  νόμου .

   Κοινό μυστικό είναι φίλοι  μου είναι , το  πως επιλέγονται , προωθούνται  και  εκλέγονται κάποιοι  δημοτικοί  σύμβουλοι , αλλά  και  Δήμαρχοι  ακόμα , που  είναι συνδεδεμένοι στενά  με  κόμματα και στηρίζονται  από  αυτά , έστω  κι αν  δηλώνουν , για τα  μάτια  του  κόσμου ανεξάρτητοι , κι’ αυτό  βέβαια είναι ολοφάνερο , όταν τα  ψηφοδέλτια  είναι  ΚΑΘΑΡΩΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ , κάτι  , που  ειδικά  στις  μικρές  κοινωνίες , που είμαστε λίγοι  και  γνωριζόμαστε , είναι γνωστό  τοις ..πάσι .

   Το αστείο δε  είναι  πως οι  περισσότεροι απ’ τους  υποψήφιους , για  να  μη  πούμε  όλοι , κατά  κανόνα  είναι άνθρωποι με  μηδενική  συμμετοχή  στα  κοινά και  στις  κοινωνικές  εκδηλώσεις  του  τόπου , για  πολλές  δεκαετίες  και  ξάφνου , λόγω  κομματικής  ταυτότητας , επιλέγονται , προωθούνται  και  εκλέγονται . Βέβαια  υπάρχει , εκτός  απ’ το  κομματικό στοιχείο και  κάτι  άλλο , που  είναι ν εξ ίσου  ισχυρό , αλλά σε  περιορισμένη  κλίμακα , κάποιοι  υποψήφιοι , εκπροσωπούν και  στηρίζονται  από  μεγάλα , σε..αριθμό , σόγια , ή κάποια  μερίδα  δημοτών ,κτηνοτρόφοι  κλπ , και  έτσι  δεν  υπάρχουν  περιθώρια να ..” ξεπεταχτούν “ νέοι  άνθρωποι με  κοινωνική  συμμετοχή και  προσφορά , με  γνώσεις και θέληση  να  προσφέρουν , και  έτσι  η  κατάσταση  διαιωνίζεται , με  τα  γνωστά  αποτελέσματα .

   Είναι  πραγματικά ..οδυνηρό να  μάθεις  κάποια  στιγμή  το  πως  καταρτίζονται  τα  ψηφοδέλτια , με  ποιά  κριτήρια  επιλέγονται οι  υποψήφιοι και  με  ποιούς τρόπους , οι  εκλεκτοί , ψηφίζονται  με κατευθυνόμενες  ψήφους και  φυσικά  εκλέγονται .

   Προσωπικά απέχω  απ’ τις Δημοτικές εκλογές  , εδώ  και πολλά  χρόνια και ξέρετε  γιατί ; Ακούστε  λοιπόν ένα  πραγματικό περιστατικό  που  μου  συνέβη πριν  αρκετά  χρόνια . Ήταν παραμονές Κοινοτικών  εκλογών , και  όπως  πάντα  ήμουνα  στο  χωριό  2-3 μέρες  νωρίτερα . Σ’ εκείνες  τις  εκλογές ήταν  αντίπαλοι απ’ τη  μια  πλευρά της  Ν.Δ , ο  πρωτοξάδερφός  μου Γ.Ζέκιος  κι’ απ’ την  άλλη το ΠΑΣΟΚ .

    Εν τω  μεταξύ  έδιναν  και  έπαιρναν  οι  φήμες  για  διάφορους  υποψήφιους , και  μάλιστα προσωπικά  μου  έκανε  μεγάλη  εντύπωση το  γεγονός  ότι στο  ΠΑΣΟΚ είχε  συμπεριληφθεί ένας χωριανός  μας , που  δεν  είχε καμιά  προσφορά  στο  χωριό  και  στην  κοινωνική  ζωή , για  να  είμαι  ειλικρινής δεν μπορούσα  να  πιστέψω  πως  αυτό  ήταν  αλήθεια , περνώντας λοιπόν  κάποια  στιγμή  ο  ξάδερφός  μου , ο  υποψήφιος  πρόεδρος , φορτωμένος με πακέτο  εκλογικών  καταλόγων , για  ..επεξεργασία , στο     σπίτι , του  μίλησα  πως  τον  θέλω κάτι  αλλά  αυτός μου  φώναξε  πως  βιάζεται και  πως δεν  μπορεί  γιατί..πνίγεται , επέμεινα και  τελικά  τον  έπεισα  , σταμάτησε  για  λίγο , αλλά  ήταν φουριόζος και αγχωμένος , οπότε  τον  ρώτησα αν  αληθεύει  η  πληροφορία  πως οι  αντίπαλοί  του  έχουν συμπεριλάβει αυτό  το  πρόσωπο , εκεί  λοιπόν , βρίζοντας , μου  είπε επί λέξη , Γι’αυτό  σου  είπα  πως  πνίγομαι , γιατί πρέπει  κι΄εμείς  να  βρούμε ένα  άλλο ..” βόιδι “ απ’ το  ίδιο  σόι για  να  κόψουμε  τις  ψήφους , μάλιστα και  όταν  τον  ρώτησα αν  έτσι  γίνονταν  και  γίνονται  οι  εκλογές , μου  απάντησε , καλά   ….κας είσαι ; Δεν  τα  ξέρεις  αυτά;

    Αυτό  λοιπόν  ήταν   τέλος της  καριέρας  μου  σαν…ψηφοφόρος , απέχω , και  έχω  τη  συνείδησή μου αναπαυμένη , δεν  ξέρω  βέβαια αν είναι  σωστή η  στάση  μου  πάντως δεν  το  δέχομαι  να  ψηφίσω  αυτούς  που  μου  επιβάλλουν .

   Όσο  λοιπόν  οι  εκλογές  είναι  κομματικές  και  γίνονται  όπως  είπαμε  πριν , δεν  βλέπω  το  λόγο να  τρέξω  να  ψηφίσω .

   Πιστεύω , πως  το  ψηφοδέλτιο  πρέπει να   είναι  ενιαίο , και  οι  υποψήφιοι να  επιλέγονται  απ’ τους  Δημότες , όπως  επίσης  θα ήθελα  να  υπάρχουν χωριανοί  μας , ΑΧΡΩΜΑΤΙΣΤΟΙ , ει  δυνατόν , με  γνώσεις , πείρα και  θέληση  να  προσφέρουν  στον  τόπο , και  φυσικά  να  παροπλιστούν οι  παλιοί  που  το  έχουν  κάνει  πια  ..επάγγελμα , προϋπόθεση  βέβαια  για  όλα  αυτά είναι Η  ΑΠΟΛΥΤΗ  ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ  ΤΩΝ  ΚΟΜΜΑΤΩΝ , γιατί  η  μεγάλη πληγή  είναι  αυτά .

   Όταν λοιπόν  πάψουν  να  υπάρχουν  όλοι  αυτοί οι …καλοστημένοι μηχανισμοί , κόμματα , σόγια , συντεχνίες κλπ , τότε  ίσως  δούμε  Θεού  πρόσωπο , αλλιώς….

    Βέβαια η  σημερινή  κατάσταση υπήρχε  και  στις  παλιότερες  εποχές , ακόμα  και  στην  αρχαιότητα , για διαβάστε το παρακάτω  κείμενο που  είχαμε δημοσιεύσει  παλιότερα  και  θα  καταλάβετε γιατί  δεν πάει  τίποτα  μπροστά  στον  τόπο  μας .

       Ο  ΝΟΩΝ …ΝΟΕΙΤΩ..

23.6.09

ΥΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΤΑΝΟΝ : Ο…ΠΕΙΣΙΣΤΡΑΤΟΣ..κλπ

ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ..ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΟΝΤΑΣ  Η..

ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΟΥΜΕ ..ΜΑΘΑΙΝΟΝΤΑΣ…

   Η σημερινή , πρώτη.. έκτακτη , θερινή συνεδρίαση της μικρής...πλατανικής Βουλής της ...Βαθειάς , αγαπητοί μας φίλοι , ήταν άκρως , μα πολύ..άκρως , ενδιαφέρουσα , και όπως σας το υποσχεθήκαμε , την παρακολουθήσαμε για..χάρη σας , και σας μεταφέρουμε τα...πεπραγμένα της....
ΘΕΜΑ ΤΗΣ : Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ...ΜΗΔΕΝΙΚΩΝ....
   Ξεπερνώντας τα..διαδικαστικά , για οικονομία χρόνου , θα περάσουμε κατ' ευθείαν στην εισήγηση του μπάρμπα Μήτσου Κ... πάνω σε ερώτημα ενός συνέδρου .
   ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ : Γιατί δεν αναδεικνύονται πια ικανά άτομα , στην πατρίδα μας ; στη Δημόσια Διοίκηση , στην Πολιτική , στους Δήμους , στις Κοινότητες και σ' όλα τα επίπεδα , γενικά ;
   Ο μπάρμπα Μήτσος , αντί ευθείας απαντήσεως μας διηγήθηκε μια παλιά , παμπάλαια , ιστοριούλα δίνοντάς μας και μια παμπάλαια , μα πάντα επίκαιρη και αποτελεσματική , συνταγή , σαν άλλος...Μαμαλάκης.....
<< Τον 6ο π.χ. αιώνα , ο Πεισίστρατος , γιός του Ιπποκράτη , με μπαμπεσιά κατέλαβε την εξουσία στην Αθήνα και ανακηρύχθηκε τύραννός της . 'Οταν λοιπόν ανέβηκε στην εξουσία και θέλοντας να έχει τη γνώμη και κάποιου σοφού , για το τι πρέπει να κάνει για να σταθεί στην τυραννία , αποφάσισε να στείλει δικό του , έμπιστο , άνθρωπο σε ένα απ' τους υπάρχοντες , τότε , Έλληνες σοφούς .          

   Έχοντας , λοιπόν , και μια ..ψιλογνωριμία με τον Πιττακό τον Μυτιληναίο ( είχαν πάει κάνα δυο φορές ...γήπεδο παρέα.. ) , κάλεσε έναν έμπιστό του αγγελιοφόρο και του εξήγησε ποιός είναι ο σκοπός του ταξιδιού .
   Θα πας , του είπε , θα βρεις το σοφό και θα ρωτήσεις τι πρέπει να κάνω για να μπορέσω να σταθώ σαν τύραννος στην Αθήνα , και σε δυο μέρες θα σαι εδώ , να δούμε τι θα κάνουμε γιατί τα πράγματα είναι δύσκολα .
   Έφυγε ο απεσταλμένος , έφτασε στη Μυτιλήνη , έψαξε και βρήκε το σοφό , ο οποίος τον καλοδέχτηκε , του εξήγησε το λόγο της επίσκεψης και ο Πιττακός τον φιλοξένησε στο σπίτι του , τι σπίτι δηλαδή ένα..καλύβι ήταν , παραγγείλανε από απέναντι καμιά δεκαριά σουβλάκια με ..απόλα , δυο χωρίς κρεμμύδι για το σοφό , τραβήξανε και τις μπύρες τους και αφού.. ντερλικώσανε γερά , είπε ο αγγελιοφόρος , Σοφέ μου καλά φάγαμε... καλά ήπιαμε...δε μου λες τώρα τι θα κάνουμε κει πέρα στην Αθήνα με το φίλο σου ;
   Τώρα θα πέσουμε για ύπνο , είπε ο Πιττακός , κι' αύριο μέρα του Θεού είναι , έχουμε καιρό ...χωρίς βέβαια να διευκρινίσει ποιανού....Θεού , το οποίον δεν άρεσε καθόλου στον Αθηναίο , αλλά σκέφτηκε σοφός είναι ότι θέλει...λέει , ότι θέλει..κάνει , και πέσανε για ύπνο...
   Πρωί-πρωί , χαράματα , τον ξύπνησε ο σοφός : ξύπνα , υπναρά..έχουμε δουλειές να κάνουμε , και περνάει η ώρα...
   Ξεκινήσανε λοιπόν , χτυπήσανε από μια κασερόπιτα , πήραν και το φραπεδάκι τους , για μαζί τους , και βγήκαν έξω στα χωράφια , προχωρήσανε μέσα στα σπαρμένα , σ' έπαιρνε η χαρά , κάτσανε λίγο , κάνανε τσιγαράκι , στριφτό , Ολντ Χόμπορν , κίτρινο , και αφού..στανιάρανε
κινήσανε περπατώντας μέσα τα σπαρτά .
   Του αγγελιοφόρου όμως του κανε εντύπωση που ο σοφός είχε κρεμασμένο στη ζώνη του ( δέρμα... κροκοδείλου παρακαλώ ΥΒ ΣΑΙΝ ΛΩΡΑΝ ) ένα μικρούλι δρεπανάκι , τόσο δα , και ρώτησε , λοιπόν τι θα κάνουμε με το φίλο σου ; θα τα...πούμε , θα τα..πούμε , τον καθησύχασε ο σοφός , κι' άρχισαν το σεργιάνι μέσα τα σπαρτά , για την ..ταμπακέρα όμως ..τίποτα , λέγανε διάφορες........κίες , αλλά περί διά το..θέμα , κουβέντα , μόνο που και που ο Πιττακός , όπως περνάγανε στα σπαρτά , όταν έβλεπε κάποιο στάχυ να ναι ψηλότερο απ' τα άλλα , έβγαζε το δρεπανάκι και τσακ...το κοβε ...και άρχιζαν πάλι τα παλαβά τους , κάνα δυο φορές ο αγγελιοφόρος προσπάθησε να θυμίσει το λόγο της επίσκεψής του , αλλά πάντα η ίδια απάντηση , έχουμε...καιρό , μη βιάζεσαι ....
   Αφού ξεποδαριαστήκαν στον ποδαρόδρομο , ξεθεωμένοι , αργά το μεσημέρι , μπήκανε σ' ένα χαμπουργκεράδικο , φάγανε γερά , ήπιαν κι' από μια κόκα λάιτ και κατ' ευθείαν για..ύπνο....
   Τον αγγελιοφόρο όμως τον είχανε ζώσει τα φίδια , πρωί-πρωί θα φευγε κι' ακόμα δεν του χε πάρει κουβέντα του Πιττακού , πως θα γύρναγε πίσω ; θα τον πετσόκοβε ο Πεισίστρατος , που να του κολλήσει ύπνος , κάπνιζε το να πάνω στ' άλλο , ντουμάνιασε το καλύβι , ξύπνησε ο σοφός , του βαλε μια πόστα , δεν άνοιγες κανένα παράθυρο ; πνιγήκαμε στον καπνό , άντε σήκω δεν έχουμε καιρό για χάσιμο....
   Ηρέμησε ο ταλαίπωρος ο αγγελιοφόρος , τώρα , σκέφτηκε , θα μου πει το μυστικό , έβγαλε απ' τη θήκη το Λαπ-τόπ του, και κάθισε περιμένοντας , ΄τι στρογγυλοκάθησες ; του λέει ο σοφός , σήκω θα πάμε απ' την άλλη μεριά του χωριού , να δεις κιόλας.... έχουμε πολύ  δρόμο ..
   Κι' άρχισαν πάλι το σεργιάνι μέσα τα χωράφια , απ' την άλλη μεριά όμως , έλεγαν πάλι τις ίδιες.......κίες , αλλά για το ...ψητό κουβέντα..μούγγα ο σοφός , αλλά το δρεπανάκι..δρεπανάκι , όπου έβλεπε ψηλό στάχυ το...πετσόκοβε , βρε που μπλέξαμε , σκεφτόταν ο έρμος ο αγγελιοφόρος , κι' οχι τίποτ' άλλο αλλά ..σουρούπωνε ....
   Αφού πιαστήκαν τα ποδάρια τους , απ' το περπάτημα , άντε λέει ο Πιττακός , πάμε για ύπνο τώρα , εσύ έχεις και ταξίδι το πρωί , πρέπει να ξεκουραστείς...
   Γυρίσανε στο σπίτι , πήραν...το μπάνιο τους κι' οσοφός χώθηκε στο κρεβάτι , έσβησε το φως και είπε : αντε...καληνύχτα και καλό ταξίδι , μη με ξυπνήσεις το πρωί...
   Καλά..του λέει ο φουκαράς ο αγγελιοφόρος , δεν θα μου πεις τίποτα ; τόσο δρόμο έκανα...
   Τι άλλο να σου πω ; ότι ήταν να πω το πα , ότι είδες , ότι άκουσες  κι’ ό,τι  κατάλαβες ...άντε..καληνύχτα , και γύρισε πλευρό...
   Ο άλλος ο τρυγόνης που να κοιμηθεί , του κόλλαγε ύπνος ; σκεφτόταν τον Πεισίστρατο και τον έπιανε κρύος ίδρώτας...ε..ρε...μπλέξιμο...όλη τη νύχτα είχε εφιάλτες , τι τα αυτιά του κόβανε , τι τη μύτη , μαύρο βράδυ πέρασε...
   Αχάραγα , σηκώθηκε , κατέβηκε στο λιμάνι και πήρε το πρώτο Δελφίνι για Πειραιά , ενώ στο μυαλό του σκεφτόταν το τι τον περιμένει , έφτασε καμιά φορά , πήρε τον ηλεκτρικό και τσουπ πρωινός στον Πεισίστρατοοοο...
   Βρε καλώς τον , του λέει ο Πεισίστρατος , είχες καλό ταξίδι ; όλα καλά ;
   Ξέρεις...να... δεν..ο μπάρμπας ..ο σοφός δηλαδή...δεν πρέπει να ναι και πολύ-πολύ καλά...τι να..σου..πω ....
   Καλά τι σου είπε ; τον ρώτησε ο Πεισίστρατος , δεν μπορεί κάτι θα σου είπε...
   Ξέρεις..για το...θέμα μας ...δεν μου πε...τίποτα
   Τίποτα ; είσαι καλά η να βάλω τις φωνές , γιατί σέστειλα ;
   Έχεις δίκιο , αλλά όσες φορές κι' αν τού κανα κουβέντα μου λεγε έχουμε καιρό , και έχουμε καιρό και με σεργιάναγε μέσα τα χωράφια , ξεποδαριάστηκα στον ποδαρόδρομο....
   Καλά δεν σου πε τίποτα , τι κάνατε ΄δυο μέρες ; ο σοφός τι έλεγε , τι έκανε ;
   Τίποτα , χαζολογάγαμε κι' όταν  χθες το βράδυ τον ρώτησα , τι να πω στο φίλο σου ; μου απάντησε , ότι είδες κι΄'οτι άκουσες ...α..να  μη  το  ξεχάσω , ο φίλος σου είχε ένα μικρό δρεπανάκι κι'όποιο στάχυ ήταν ψηλότερο απ' τ' άλλα το κοβε , αυτή τη δουλειά έκανε δυο μέρες...
   Τι είπες ; ρώτησε ο Πεισίστρατος ; τι έκανε ακριβώς να μου πεις ...
   Να …έκοβε τα στάχυα που ταν ψηλότερα απ' τ' άλλα , μόνο αυτό , τίποτ' άλλο...τι να σου πω ,  ο άνθρωπος είναι...μυαλοφυγόδικος...σαλεμένος...
   Το μυαλό σου και μια λίρα , είπε ο Πεισίστρατος , στα είπε όλα , και καλά-καλά μάλιστα , ωραία τα κατάφερες μια χαρά ,μπράβο σου...
Παμπάλαια λοιπόν η συνταγή , διαχρονική και λίαν...αποτελεσματική ...έχει κανείς...αντίρρηση ; απ' την ίδια ...τρώμε και...σήμερα , 2500 χρόνια...μετά.....η Ελλάδα..ποτέ δεν πεθαίνει.....
                     Μήνυμα...ελήφθη...,όβερ !!!

             Να περνάτε καλά ……..Κ.-

NA AΠΟΚΛΕΙΣΘΟΥΝ ΟΙ ΝΕΕΣ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΕΣ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 30 !!

 

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

 

   Στις 9 Ιουλίου 1929 η Βουλή των Ελλήνων συζητούσε, για μία ακόμη φορά, το ζήτημα της παροχής ψήφου στις γυναίκες. Οι γυναικείες οργανώσεις είχαν ξεσηκωθεί, με συγκεντρώσεις, πύρινους λόγους και ψηφίσματα. Αυτό εξάλλου συνέβαινε από το 1919, όταν είχε πρωτοεμφανιστεί οργανωμένα το αίτημα. Πρωθυπουργός ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος από δεκαετίας είχε ταχθεί αναφανδόν υπέρ της γυναικείας ψήφου, μόνον στις δημοτικές εκλογές.

    Στην αντιπολίτευση ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου υπερθεμάτιζε επισημαίνοντας ότι από το 1925 είχε εκδοθεί νόμος που προέβλεπε να ψηφίζουν οι γυναίκες στις δημοτικές εκλογές αλλά με περιορισμό ηλικίας και εφόσον γνώριζαν ανάγνωση και γραφή.
   Μία από τις αλήθειες και ένας από τους πραγματικούς λόγους που δεν εγκρινόταν η παροχή ψήφου στις γυναίκες ακούσθηκε σ’ εκείνη τη συνεδρίαση από τον βουλευτή Ιωαννίνων Παναγιώτη Φλώρο. Δεν μας φτάνουν, είπε, οι πλούσιοι απόγονοι που μεταφυτεύονται στις εκλογικές περιφέρειες και εκλέγονται βουλευτές με τα χρήματά τους, αλλά μας έρχεται και άλλη πληγή, τα νιάτα και η ομορφιά της γυναίκας! «Να μη ανοιχθούν οι πόρτες της Βουλής και εις τας γυναίκας, ιδίως να αποκλεισθούν οι όμορφες και οι κάτω των 30 ετών», κατέληξε ο βουλευτής Φλώρος, φέρνοντας σε δύσκολη θέση τον Ελευθέριο Βενιζέλο.
   Πάντως, με επιμονή του τελευταίου εκδόθηκε τον Φεβρουάριο 1930 το Διάταγμα «Περί παροχής εις τας γυναίκας δικαιώματος ψήφου κατά τας δημοτικάς και κοινοτικάς εκλογάς», με το οποίο προβλεπόταν να ψηφίζουν όσες είχαν συμπληρώσει το τριακοστό έτος της ηλικίας τους και γνώριζαν ανάγνωση και γραφή. Για τις όμορφες δεν έγινε καμία πρόβλεψη, ενώ η πρώτη εφαρμογή του νόμου (1930) υπήρξε απογοητευτική ως προς τον αριθμό προσέλευσης. Χρειάστηκαν δε είκοσι ολόκληρα χρόνια, για να αρχίσει το 1951 η πραγματική συμμετοχή των γυναικών στις εκλογές.

http://mikros-romios.gr/