ΕΧΘΡΟΣ ΕΞ ΑΝΑΤΟΛΩΝ , ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΟΚΟΙΜIΣΗ

01.12.2016
 
Ή άσχετοι είναι ή βαλτοί όσοι αποδίδουν τις τουρκικές διεκδικήσεις σε «εσωτερική» κατανάλωση και προσπάθεια «αποπροσανατολισμού» του λαού της γείτονος από τα καθημερινά προβλήματά του. Οι Τούρκοι δεν συνηθίζουν να μπλοφάρουν. Συχνότατα ξεπερνούν τα εσωτερικά προβλήματά τους με τη μέθοδο της φυγής προς τα εμπρός, ακόμα κι αν αυτή έχει ως προϋπόθεση την ένοπλη σύγκρουση.
Πέρα από εξοργιστικό, είναι και επικίνδυνο να αποπειράται κάποιος να επηρεάσει την κοινή γνώμη με αναλύσεις και σχόλια, όπου αποσιωπούνται και παραλείπονται τα μείζονα, τα απτά, τα προφανή και προβάλλονται ως θέσφατα αυθαίρετες απόψεις και ερμηνείες.
Η καλύτερη ανάλυση για την τουρκική πολιτική έχει ήδη γίνει και είναι προσβάσιμη σε όλους. Αρκεί να ανοίξουν και να διαβάσουν οποιοδήποτε ιστορικό βιβλίο αναφέρεται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους και όσα λένε είναι εκκωφαντικά. Οι Τούρκοι πάντοτε αποκτούν χώρο και πόρους, αποσπώντας τους από όσους νικούν στα πεδία των μαχών ή από τους αμάχους που κατασφάζουν για να αρπάξουν τις περιουσίες τους. Ετσι επιβιώνουν και «προοδεύουν»: διαμοιράζοντας τα ιμάτια των θυμάτων τους.
Δίπλα μας, σε απόσταση αναπνοής, ακούμε το σαρκοβόρο θηρίο του τουρκισμού να βρυχάται και ορισμένοι προσποιούνται ότι ο βρυχηθμός είναι κελάηδισμα. Ο πρόεδρος της Τουρκίας στις καθημερινές ομιλίες που πραγματοποιεί ενώπιον ακροατηρίου μιλά ανοιχτά για εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος της χώρας μας. Η αντιπολίτευση, που φαίνεται ότι έχει ήδη συμφωνήσει μαζί του στα... βασικά, όχι μόνο συμφωνεί με την επεκτατική ρητορική, αλλά υπερθεματίζει και προκαλεί τον κ. Ερντογάν να την ξεπεράσει σε... εθνικισμό!
Οι Γκρίζοι Λύκοι, η κεμαλική αντιπολίτευση και η παράταξη του Ερντογάν δείχνουν να έχουν συμπτυχθεί σ' ένα ενιαίο, αρραγές εθνικό μέτωπο, ενώνοντας τις λαϊκές μάζες με την ιδέα της επέκτασης και της αποκατάστασης των συνόρων της οθωμανικής αυτοκρατορίας, ενώ η ελληνική πολιτική, πνευματική και δημοσιογραφική «ελίτ» αγρόν ηγόρασε. Δείχνει να μην έχει καταλάβει το μέγεθος της απειλής και να μην κατανοεί την ανάγκη κατεπείγουσας προετοιμασίας για το χειρότερο ενδεχόμενο.
dimokratianews.gr

ANΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΥ.ΧΑΪΤΙΔΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ

 

25.07.2014

^-A ⁺A

Εντονες αντιδράσεις συνεχίζει να προκαλεί ο επικείμενος αλβανικός «Καλλικράτης» που συνενώνει περιοχές στη γειτονική χώρα, με στόχο, σύμφωνα με την ελληνική μειονότητα, να μην ξαναβγεί ποτέ σε «ευαίσθητες» περιοχές όπως η Χειμάρρα, ελληνικής καταγωγής δήμαρχος.
«Επιχειρείται συστηματικός αφελληνισμός της Βόρειας Ηπείρου. Θα ξυπνήσουμε μόνο όταν έρθει η σειρά μας και αναλάβουν αιματηρή δράση μέσα στην Ελλάδα οι χιλιάδες εκπαιδευμένοι του UCK που ήρθαν ως «φτωχοί πρόσφυγες» λαθρομετανάστες» λέει στη «δημοκρατία» ο πρώην βουλευτής Ν.Δ. και πρώην πρόεδρος της ειδικής επιτροπής της Βουλής για τον απόδημο Ελληνισμό Ευγένιος Χαϊτίδης (φωτό).

«Σε λίγες μέρες θα ψηφιστεί από την αλβανική Βουλή ειδικό νομοσχέδιο που θα συνενώνει κατ' επιλογή δήμους και χωριά με ελληνικής και αλβανομουσουλμανικής καταγωγής πληθυσμό, έτσι ώστε να μην ξαναβγεί ποτέ πια ελληνικής καταγωγής δήμαρχος, όπως π.χ. στη Χειμάρρα. Ετσι, εκτός από την υποβάθμιση, την πλήρη εγκατάλειψη και την άσκηση συστηματικής τρομοκρατίας, ώστε να απομακρυνθούν οι Βορειοηπειρώτες από τις πατρογονικές εστίες τους, εκτός από την αρπαγή περιουσιών Βορειοηπειρωτών από περιοχές όπως οι παραθαλάσσιες της Χειμάρρας, του Κεπερό και των Αγίων Σαράντα, ώστε να οδηγηθεί ο πληθυσμός σε οικονομική εξαθλίωση και σε εγκατάλειψη της πατρώας γης, και εκτός από τη συστηματική εγκατάσταση σε όλη τη Βόρεια Ηπειρο, και ειδικότερα στον άξονα Λιβάδια - Αγ. Σαράντα - Χειμάρρα - Αυλώνα χιλιάδων Κοσοβάρων τρομοκρατών του UCK και ανθελλήνων Τσάμηδων, τώρα έρχονται με «δημοκρατικά μέσα» να αποτρέψουν την εκλογή έστω και ενός δημάρχου ή έπαρχου ελληνικής καταγωγής στη Βόρεια Ηπειρο» τόνισε στη «δημοκρατία» ο κ. Χαϊτίδης.

Οπως προσθέτει, «προφανώς όταν ολοκληρωθεί η πλήρης υπέρ των Αλβανών ανθελλήνων αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης του (κατά συντριπτική πλειοψηφία) ελληνικής καταγωγής πληθυσμού της Βορείου Ηπείρου θα προχωρήσουν με “δημοκρατικό δημοψήφισμα” στην πλήρη εξαφάνισή της».
Ο ίδιος ασκεί έντονη κριτική στην ελληνική Πολιτεία αλλά και σε όλους τους αρμόδιους φορείς για τη στάση που κρατούν, καταλογίζοντάς τους αδράνεια, και σημειώνει ότι το χειρότερο είναι ότι «ανταμείβουν» τους Αλβανούς ανθέλληνες βοηθώντας τους να γίνουν μέλη της Ε.Ε., χωρίς να προστατεύσουν, έστω στοιχειωδώς, τους Ελληνες της Βορείου Ηπείρου».

http://www.dimokratianews.gr

Η ΣΑΜΠΙΧΑ , Ο ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ …

Όταν ανακοινώθηκε αρχικά η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να συμπεριλάβει στο ψηφοδέλτιό του για τις ευρωεκλογές τη μουσουλμάνα ρομά Σαμπιχά Σουλεϊμάν, αποφασίσαμε  να γράψουμε (μάλλον για πρώτη φορά) ένα επαινετικό σχόλιο για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ήταν πραγματικά μια επιλογή που συνδύαζε αρμονικά το συμβολισμό της προστασίας των μειονοτήτων με την εθνική πολιτική για τη Θράκη. Η Σαμπιχά Σουλεϊμάν, πρόεδρος του συλλόγου γυναικών Δροσερού Ξάνθης “Η Ελπίδα”, έχει πρωταγωνιστήσει στην ανάδειξη της διακριτής ταυτότητας των Ρομά μέσα στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, κόντρα στην τουρκική πολιτική που στοχεύει στην πλήρη “τουρκοποίηση” της μειονότητας, δια της αφομοίωσης των Πομάκων και των Ρομά σε αυτήν. Επομένως η επιλογή της ως υποψήφιας για το Ευρωκοινοβούλιο περιείχε έναν εξαιρετικό συμβολισμό.

Όμως σύντομα οι εξελίξεις επιβεβαίωσαν όσους πιστεύουν ότι οι κομματικές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ στη Θράκη είναι διαβρωμένες από το τουρκικό προξενείο και ότι η προστασία της μουσουλμανικής μειονότητας είναι συνήθως το προκάλυμμα για την προώθηση  της τουρκικής ατζέντας. Και αυτό φαίνεται όταν κάποια μειονοτικά δικαιώματα  (όπως στην περίπτωση των Ρομά και των Πομάκων) έρχονται σε αντίθεση με την τουρκική πολιτική – οπότε επικρατεί η τουρκική πολιτική. Σα να λέμε, κάποιες μειονότητες είναι καλύτερες από τις άλλες…

“Πριν αλέκτορα φωνήσαι”, τα ηγετικά μειονοτικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ  “έπεσαν να φάνε” την υποψηφιότητα της Σαμπιχά Σουλεϊμάν. “Εμείς οι Τούρκοι δε δεχόμαστε την υποψηφιότητα της Σαμπιχά”, δήλωσε ο βουλευτής Ροδόπης Αϊχάν Καραγιουσούφ στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος στις 13 Απριλίου, ενώ ο βουλευτής Ξάνθης Χουσεϊν Ζεϊμπέκ δήλωσε ότι η επιλογή της οφείλεται σε λάθος και προανήγγειλε (!!!) ότι τελικά θα κοπεί από το ευρωψηφοδέλτιο. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο συγκεκριμένος βουλευτής πρωτοστάτησε στην προσπάθεια καθιέρωσης των παράνομων δίγλωσσων νηπιαγωγείων στη Θράκη, συμμετέχει ανελλιπώς σε εκδηλώσεις προώθησης του τουρκισμού στη Θράκη και έχει χαρακτηριστεί από τον “Αντιφωνητή” ως “πατενταρισμένος πράκτορας”.

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Χουσεϊν Ζεϊμπέκ, με φόντο την τουρκική σημαία και το πορτρέτο του Κεμάλ Ατατούρκ.

Για την ακύρωση της υποψηφιότητας της Σαμπιχά Σουλεϊμάν τέθηκε σε εφαρμογή ένας μηχανισμός κατασυκοφάντησής της, με αιχμή του δόρατος την κατηγορία ότι “συνεργάζεται με το ελληνικό κράτος” και είναι “ακροδεξιά εθνικίστρια”. Ως τεκμηρίωση της πρώτης “κατηγορίας” αναφέρθηκε η χρηματοδότηση που είχε λάβει η Σ. Σουλεϊμάν από το Ίδρυμα Νιάρχου αλλά και από το κράτος για τη δημιουργία ελληνικών σχολείων σε τσιγγάνικους καταυλισμούς, μια προσπάθεια που “έσπαγε” τον σφιχτό εναγκαλισμό των Ρομά από το τουρκικό προξενείο. Ως τεκμήριο “ακροδεξιών” απόψεων καταλογίστηκαν στη Σαμπιχά Σουλεϊμάν κάποιες επαινετικές ΄δηλώσεις που έκανε για το έργο της ο βουλευτής των “Ανεξάρτητων Ελλήνων ” Τέρενς Κουίκ!

Φυσικά ο πραγματικός λόγος της λύσσας των “εκπροσώπων της μειονότητας” κατά της Σαμπιχά Σουλεϊμάν δεν ήταν οι ανύπαρκτες “ακροδεξιές” πεποιθήσεις της, αλλά η μη υποταγή της στη γραμμή της τουρκοποίησης της μειονότητας που προσπαθεί να επιβάλει το τουρκικό προξενείο. Αξίζει να παρατεθούν εδώ αποσπάσματα από τη θαρραλέα παρέμβασή της στο 5ο συνέδριο του ΟΗΕ για τις μειονότητες που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη στις 27 & 28 Νοεμβρίου 2012 (ολόκληρη η ομιλία της εδώ):

«Ονομάζομαι Σαμπιχά Σουλεϊμάν, είμαι μουσουλμάνα ρομά από την Ξάνθη στην Ελλάδα και πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Δροσερού «Η Ελπίδα» [...] Η μητρική μου γλώσσα είναι ρομάνι, η γλώσσα των Τσιγγάνων. Πάρα ταύτα επειδή είμαι μουσουλμάνα της Θράκης υποχρεώθηκα να πάω σε σχολείο όπου διδάχθηκα μια τρίτη γλώσσα, τα τούρκικα. [...] Οι μουσουλμάνοι τουρκικής καταγωγής προσπαθούν να μας επιβάλλουν εκτός από τη γλώσσα τους και την ταυτότητά τους. [...] Εδώ και χρόνια επιμένουν να φτιάξουν σωματεία και να τα ονομάσουν «τουρκικά». Στη συνέχεια προσπαθούν να μας γράψουν σε αυτά τα σωματεία για να μας υποχρεώσουν κι εμάς να πούμε ότι είμαστε Τούρκοι. [...] Η Διακήρυξη του ΟΗΕ για τις μειονότητες λέει ότι πρέπει να γίνεται σεβαστή η ιδιαίτερη ταυτότητα και ο πολιτισμός μας. Αυτό δεν ισχύει μόνον για το κράτος στο οποίο ζούμε αλλά και για τους μειονοτικούς συμπολίτες μας. Οι τελευταίοι προσπαθούν να μας επιβάλλουν την τουρκική ταυτότητα αντί της δικής μας ταυτότητας των Ρομά. Δεν θέλουμε να αλλάξουμε τη δική μας ταυτότητα με μία άλλη. Θέλουμε να μας αφήσουν ήσυχους και να μην παίζουν πολιτικά παιχνίδια εις βάρος μας».

Το αποτέλεσμα των αντιδράσεων ήταν η μετάβαση κλιμακίου στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ υπό τον γραμματέα της ΚΕ του κόμματος Δ. Βίτσα στην Ξάνθη για διαβούλευση με “στελέχη της μειονότητας”.  Και χθες ανακοινώθηκε επίσημα και εσπευσμένα από τον ΣΥΡΙΖΑ (πριν καν αλλάξει η σχετική απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του!) η απόσυρση της υποψηφιότητας της Σαμπιχά Σουλεϊμάν και η αντικατάστασή της με τον τουρκογενή Μεστάν Οσμάν Ουμίζ. Όπως είχε προαναγγείλει από την πρώτη μέρα ο Χουσεϊν Ζεϊμπέκ, προεξοφλώντας τις αποφάσεις των οργάνων του κόμματός του με εντυπωσιακή αυτοπεποίθηση…

Το ερώτημα που προκύπτει μετά από όλα αυτά δεν αφορά το ρόλο των τοπικών οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ στη Θράκη και του βουλευτή Χουσεϊν Ζεϊμπέκ. Ο ρόλος αυτός είναι ηλίου φαεινότερος. Το ερώτημα είναι, γιατί η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ χειρίστηκε το θέμα με τέτοιο άθλιο τρόπο, παραβιάζοντας (αλήθεια τι λέει το καταστατικό του γι’ αυτό;) ειλημμένη κομματική απόφαση που το μόνο της “ελάττωμα” ήταν ότι ερχόταν σε αντίθεση με την τουρκική πολιτική. Στο κάτω κάτω, η επιλογή δεν αφορούσε τοπικό υποψήφιο βουλευτή, δήμαρχο ή περιφερειάρχη: αφορούσε υποψήφια ευρωβουλευτή στο ενιαίο, πανελλαδικό Ευρωψηφοδέλτιο - δηλαδή η “έγκριση της τοπικής κοινωνίας” (έστω κι αν υποτεθεί ότι την εκφράζουν οι εγκάθετοι του προξενείου) ήταν αδιάφορη! Ο λόγος του αποκλεισμού της δεν ήταν ότι τάχα “δεν εκφράζει τη μειονότητα” – ήταν ότι δεν υποτάσσεται στην τουρκική πολιτική για τη Θράκη. Αλλά αυτό θα έπρεπε να είναι τίτλος τιμής, όχι λόγος αποκλεισμού από ελληνικό κόμμα – ή μήπως κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν άλλη άποψη;

Κύριε Τσίπρα, ζυγιστήκατε, μετρηθήκατε και βρεθήκατε ελλιπής.  Αν δεν το καταλάβατε, μόλις πήρατε μια γεύση του τραμπουκισμού που αποτελεί τη βασική μέθοδο της Άγκυρας για την επιβολή των σχεδίων της σε βάρος του Ελληνισμού. Και επιτρέψατε στον τουρκοκίνητο τραμπουκισμό να ακυρώσει μια σωστή πολιτική σας επιλογή, σε ένα πεδίο (Ευρωεκλογές) όπου δεν διέθετε καν σοβαρούς μοχλούς πίεσης. Η Σαμπιχά Σουλεϊμάν θα είχε πολλά να σας διδάξει για το σθένος και την αντοχή στις τουρκικές πιέσεις.

Ελπίζουμε να μη χειριστείτε ποτέ σας κρισιμότερα εθνικά θέματα…

http://e-amyna.com/2

OI 5 AΞΟΝΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ

 

Για ισχυρές ενδείξεις σχετικά με την ύπαρξη σημαντικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων σε Δυτική Ελλάδα, Ήπειρο και Ιόνιο έκανε λόγο ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, μετά το τέλος της σύσκεψης στο ΥΠΕΚΑ, με αφορμή της έναρξης λειτουργίας του «data room» όπου ενδιαφερόμενοι επενδυτές θα μπορούν να έχουν πρόσβαση στα αποτελέσματα των σεισμικών ερευνών της νορβηγικής PGS. Όπως αναφέρθηκε στη σύσκεψη, για την περιοχή του Ιονίου και της Δυτικής Ελλάδας τα δεδομένα είναι πιο προχωρημένα ενώ η επεξεργασία των στοιχείων για την περιοχή Νοτίου της Κρήτης συνεχίζεται. Ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε τη μέχρι στιγμής εικόνα που υπάρχει ως «αφετηρία καλών ειδήσεων για το μέλλον» και ανέφερε ότι υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι σε διάστημα 25-30 ετών το Δημόσιο μπορεί να αποκομίσει φορολογικά έσοδα ύψους 150 δισ. ευρώ. Ανήγγειλε επίσης τη διαμόρφωση νέας Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής με πέντε άξονες που περιλαμβάνουν:

• Έρευνα και αξιοποίηση υδρογονανθράκων με διαφάνεια, σεβασμό στο περιβάλλον και με τη μέγιστη δυνατή ελληνοποίηση του τεχνικού και επιστημονικού δυναμικού.
• Αξιοποίηση των γεωπολιτικών συνεπειών που προκύπτουν από τη θέση της χώρας και του ρόλου που μπορεί να παίξει στη διακίνηση ενεργειακών πόρων προς την Ευρώπη.
• Ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, καθώς τα έσοδα από τους υδρογονάνθρακες θα κατευθυνθούν στο ασφαλιστικό σύστημα, κατά το πρότυπο της Νορβηγίας, αλλά και στη δημιουργία υποδομών.
• Συνέργειες με τους υπόλοιπους τομείς της οικονομίας, με στόχο ο ορυκτός πλούτος να γίνει εφαλτήριο για συνολική αύξηση της ανταγωνιστικότητας της χώρας.
• Ανάδειξη της χώρας σε ενεργειακό κόμβο στους τομείς της έρευνας, παραγωγής και διακίνησης ενεργειακών προϊόντων.

Σημειώνεται ότι PGS έχει ολοκληρώσει την επεξεργασία των δεδομένων που προέκυψαν από τις έρευνες και ήδη έχει ξεκινήσει η παρουσίασή τους σε διεθνή πετρελαϊκά συνέδρια. Εκκρεμεί, ωστόσο, η ερμηνεία των δεδομένων, η οποία σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα θα πρέπει να ολοκληρωθεί έως τις αρχές Απριλίου. Στο δεύτερο εξάμηνο του έτους θα προκηρυχθεί ο διεθνής διαγωνισμός (γύρος παραχωρήσεων) για την παραχώρηση 10-15 θαλάσσιων «οικοπέδων» σε πετρελαϊκές εταιρείες, προκειμένου να ξεκινήσουν ερευνητικές γεωτρήσεις.

Σε εξέλιξη είναι επίσης η διαδικασία για την παραχώρηση των περιοχών Ιωαννίνων, Πατραϊκού κόλπου και Κατάκολου για έρευνες. Οι διαγωνισμοί έχουν ολοκληρωθεί και εκκρεμεί η υπογραφή των συμβάσεων με τους αναδόχους. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΥΠΕΚΑ, τα εκτιμώμενα απολήψιμα αποθέματα στον Πατραϊκό Κόλπο ανέρχονται σε 200 εκατομμύρια βαρέλια, στα Ιωάννινα, 50-80 εκατομμύρια βαρέλια και στο Κατάκολο, 3 εκατομμύρια βαρέλια, ενώ τα αναμενόμενα συνολικά έσοδα του Δημοσίου μόνο από τις δύο πρώτες περιοχές, σε βάθος 25ετίας, υπολογίζονται σε περίπου 11 δισ. ευρώ.

Mείωση τιμής φυσικού αερίου από τη Ρωσία

Αναφορικά με τη συμφωνία για αναδρομική μείωση της τάξης του 15% στην τιμή του φυσικού αερίου που επιτεύχθηκε μεταξύ ΔΕΠΑ και Gazprom, το υπουργείο επισημαίνει ότι η νέα τιμή θα έχει σαν αποτέλεσμα  εκπτώσεις στο σύνολο των καταναλωτών (βιομηχανικούς και οικιακούς καταναλωτές). Η συγκεκριμένη τιμή είναι από τις χαμηλότερες σε σχέση με γειτονικές χώρες, όσον αφορά σε μακροχρόνια συμβόλαια με την Gazprom και τοποθετεί την Ελλάδα στον μέσο όρο της ηπειρωτικής Ε.Ε.. Περαιτέρω, η νέα τιμή είναι σαφώς χαμηλότερη από τις επικρατούσες τιμές Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (spot LNG). Η ανανεωμένη σύμβαση προμήθειας έχει επιπλέον μία σειρά από ευνοϊκότερες παραμέτρους πέραν της συμβατικής τιμής εξίσου σημαντικές, όπως η μείωση του ορίου κάτω από το οποίο ενεργοποιείται η ρήτρα υποχρεωτικής παραλαβής (take or pay). Με τη μείωση των ορίων της ρήτρας αυτής δίνεται μεγαλύτερη ευελιξία στη ΔΕΠΑ και επομένως και στους μεγάλους πελάτες της  ώστε να ανταποκρίνονται καλύτερα στις ενεργειακές τους ανάγκες με άμεσο θετικό αντίκτυπο στον οικονομικό τους προγραμματισμό ενώ παράλληλα διευκολύνεται ο σχεδιασμός για την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας.

http://e-amyna.com/

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

 

 

Έγκλημα χωρίς τιμωρία

 

Με σήμα την σαίτα.. Προφητική αφίσα
της δεκαετίας του '80.

Με αφορμή την χθεσινή κινητοποίηση των εργαζομένων στα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, οι οποίοι διεκδικούν μισθούς τριών μηνών, θεωρήσαμε σκόπιμο να αναφερθούμε για ακόμα μια φορά στην όζουσα υπόθεση της αμυντικής βιομηχανίας στην χώρα μας.
Η πορεία της ανωτέρω εταιρείας είναι αντιπροσωπευτική της γενικότερης κατάστασης στον χώρο και αποτελεί ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα της στρατηγικής..αφασίας στην οποία έχουν περιέλθει οι πολιτικοί προιστάμενοι του ΥΠΕΘΑ και οι εντολείς τους. Δυστυχώς η επιλογή ακατάλληλων προσώπων για τόσο κρίσιμα πόστα, αποτελεί πλεόν πολιτική παράδοση στην μεταπολιτευτική Ελλάδα. Θα πρέπει να καταστεί σαφές πως οι εκάστοτε πολιτικοί προιστάμενοι του ΥΠΕΘΑ είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι για την τραγική κατάσταση των κρατικών αμυντικών βιομηχανιών, και την κατασπατάλιση δισεκατομυρίων ευρώ από το υστέρημα των Ελλήνων φορολογουμένων: Κρατικές ενισχύσεις για κάλυψη των συνεχών ζημιών, μισθοί για προσωπικό που δεν εργάζεται, επενδύσεις σε εξοπλισμό που δεν χρησιμοποιείται, και (γιατί όχι) διαφυγόντα κέρδη από πιθανές πωλήσεις.
Ας δούμε το παράδειγμα της ΕΑΣ (Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα) ΑΒΕΕ, η οποία προήλθε από συγχώρευση ΕΒΟ/ΠΥΡΚΑΛ το 2004, και διαθέτει πέντε εργοστασιακά συγκροτήματα με προσωπικό περίπου 1000 ατόμων. Η οικονομική κατάσταση της εταιρείας περιγράφεται ως τραγική καθώς το λειτουργικό κόστος των περίπου 40εκ ευρώ ετησίως δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί από τις μηδενικές πωλήσεις,  η εταιρεία έχει απλήρωτο το προσωπικό, έχει σταματήσει να καταβάλει ΦΠΑ και ασφαλιστικές εισφορές, και κατά συνέπεια δεν έχει ασφαλιστική και φορολογική ενημερότητα. Αλλεπάληλες κρούσεις για οικονομική ενίσχυση στο Υπουργείο Οικονομικών δεν βρήκαν φυσικά ανταπόκριση, και ορθώς, καθώς υπο τις παρούσες συνθήκες ουσιαστικά πρόκεται για ένα βαρέλι δίχως πάτο.
Η παραγωγή στα εργοστάσια  Λαυρίου και Ελευσίνας είναι μηδενική, στο εργοστάσιο Υμηττού παράγονται φυσίγγια των 5,56 χλστ. και απάρτια του βλήματος IRIS-T, στο Αίγιο παράγονται οι τελευταίοι όλμοι και τα τελευταία Minimi του ΕΣ, ενώ στο εργοστάσιο της Μάνδρας, ολοκληρώθηκαν οι τελευταίες εργασίες αναβαθμισης του "Βέλος" της Π.Α. Eίναι δε, εξοργιστικό το γεγονός πως μία εκ των μεγαλυτέρων αμυντικών βιομηχανιών της χώρας (στην οποία έχουμε επενδύσει γιγαντιαία ποσά) δεν έχει να επιδείξει σχεδόν τίποτα στον τομέα της ανάπτυξης οπλικών συστημάτων. Και προβάλει ως καινοτόμο προιόν έναν έστορα πυροβόλου για ε/π ΑΒ-212ΑSW, τον οποίο μπορεί να κατασκευάσει οποιοδήποτε τοπικό μηχανουργείο..
Η παντελώς ανίκανη πολιτική ηγεσία, η οποία αδυνατεί να χαράξει πολιτική στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, παρακολουθεί το πρόβλημα εξ'αποστάσεως, επιλέγοντας τον εύκολο δρόμο της εκποίησης ( ή "αναζήτησης στρατηγικού επενδυτή" ελέω πολιτικής ορθότητας) μέσω ΤΑΙΠΕΔ, με τις σχετικές διαδικασίες να προχωράνε εντός του επόμενου τετραμήνου.
Η σχεδίαση σοβαρής πολιτικής για την προσέλκυση ξένων παραγγελιών ακούγεται περίπου σαν ανέκδοτο, καθώς η στήριξη του ΥΠΕΘΑ στην τελευταία έκθεση IDEX 2013 περιορίστηκε στην φευγαλέα παρουσία του υπουργού Πάνου Παναγιωτόπουλου. Η δε τουρκική αντιπροσωπία, έφυγε από τα ΗΑΕ με παραγγελίες εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων.
Γιατί;
Μήπως γιατί θέσεις όπως αυτή του Διευθύνοντα συμβούλου στις τουρκικές αμυντικές βιομηχανίες δεν αντιμετωπίζονται ως πάρκινγκ κομματικών ημετέρων; Πχ πρακτικές όπως η τοποθέτηση οδοντιάτρων,ψυχολόγων,φαρμακοποιών, πρώην στελεχών της λαχαναγοράς (ναι!) στο τιμόνι μεγάλων αμυντικών βιομηχανιών δεν ευδοκιμούν στην άλλη πλευρά του Αιγαίου. Εκεί λχ, η ΤΑΙ προκηρύσσει διεθνή διαγωνισμό για την  τοποθέτηση έμπειρου τεχνοκράτη στην θέση του διευθύνοντος συμβούλου και οι ζημιογόνες αμυντικές εταιρίες είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας. Η τουρκική αμυντική βιομηχανία επιδεικνύει σημαντική εξωστρέφεια καταγράφοντας εξαγωγές ύψους ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων, με διακηρυγμένο στόχο τα 2 δις $ το 2016.
Μήπως να τα βλέπουν αυτά όσοι ευαγγελίζονται την ανάπτυξη;
Επιστρέφοντας στα καθ'ημάς, θα πρέπει να γίνει ξεχωριστή αναφορά στους διοικούντες των χρεωκοπημένων ΕΑΣ, οι οποίοι τον περασμένο Σεπτέμβριο μόλις μία ημέρα μετά την άρνηση του υπουργείου Οικονομικών στο αίτημα νέα χρηματοδότηση, εισηγήθηκαν νέα διοικητική δομή για την εταιρία, βάσει της οποίας δημιουργούνται 3 νέες θέσεις γενικών διευθυντών! Έτσι, στις 24 Σεπτεμβρίου με απόφαση του Δ.Σ. οριστικοποιήθηκε η αναδιοργάνωση με την αύξηση των θέσεων ευθύνης σε 170, αυξάνοντας ακόμα περισσότερο το μισθολογικό κόστος, την ίδια ώρα που οι μισθοί μειώνονται σε όλες τις ΔΕΚΟ.
Να σημειωθεί την ίδια στιγμή που λαμβάνουν χώρα όλα τα παραπάνω, η ανικανότητα κάποιων εθνοπατέρων μπλοκάρει την αποπληρωμή ιρακινού χρέους 126 εκ δολαρίων (!) προς τα ΕΑΣ, από παλαιότερες πωλήσεις όπλων, οπλικών συστημάτων και πυρομαχικών στην μεσανατολική χώρα. ( Και μετά απορούμε γιατί η αμυντική βιομηχανία αργοπεθαίνει)
Όπως γράφαμε και προχθές (Eν Τάχει), ενδεικτική της Ελληνικής αφροσύνης είναι η απαγόρευση διάθεσης πυρομαχικών 9mm της ΕΑΣ για την εγχώρια αγορά, με αποτέλεσμα πχ οι πιστοποιημένοι σκοπευτές της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος, να εξωθούνται στην προμήθεια πυρομαχικών ξένων εταιριών (καθότι απαγορεύεται και η αναγόμωση). Aν παρ'ελπίδα κάποιος...ανώμαλος Έλληνας αθλητής σκοποβολής θέλει να χρησιμοποιήσει ελληνικά πυρομαχικά για την προπόνηση του, πρέπει να τα...επανεισάγει από το εξωτερικό!!! Σήμερα, τα αγωνίσματα σκοποβολής καλλιεργούνται σε 48 νομούς της χώρας μας από 242 αθλητικά Σωματεία - μέλη της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος, με 9.000 περίπου εν ενεργεία σκοπευτές και σκοπεύτριες. Οι οποίοι κάθε σαββατοκύριακο αντί να ενισχύουν την εγχώρια βιομηχανία, κάνουν  πλουσιότερες εταιρίες του εξωτερικού και τους τοπικούς αντιπροσώπους τους.. .
Μήπως θα πρέπει να μας απαντήσει κάποιος, αν θα καταλογιστούν ευθύνες για την κατασπατάλιση δημοσίου χρήματος και για την συστηματική απαξίωση της περιουσίας των Ελλήνων φορολογουμένων,  επ'ωφελεία εταιριών του εξωτερικού;

http://www.enkripto.com

ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ “ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ “

 

Ενημερώθηκε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος για την κίνηση του μουσουλμάνου βουλευτή Ροδόπης Αχμέτ Χατζηοσμάν να φωτογραφηθεί με φόντο τη σημαία της «Ανεξάρτητης Θράκης»...
Ο κ.Χατζηοσμάν επισκέφτηκε το παράρτημα Προύσας του «Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης» και φωτογραφήθηκε δίπλα στη σημαία της «ανεξάρτητης Θράκης» και στον σχετικό χάρτη.
Η εν λόγω φωτογραφία έγινε αφορμή να διαδραματιστούν σκηνές έντασης στη χθεσινή ολομέλεια της Βουλής, με πρωταγωνιστές βουλευτές της Χρυσής Αυγής και τον μουσουλμάνο βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Αχμέτ Χατζηοσμάν.
Ιμάμηδες δημόσιοι υπάλληλοι
Αφορμή έδωσε τροπολογία στο βουλευτών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ βάσει της οποίας παρέχεται η δυνατότητα πρόσληψης ιεροδιδασκάλων («ιμάμηδες») για τη διδασκαλία του Κορανίου στα τεμένη της Θράκης. Η εν λόγω τροπολογία σύμφωνα με εκτιμήσεις, θα αποδυναμώσει τον ρόλο του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής. Ο κ. Χατζηοσμάν τάχθηκε κατά τη τροπολογίας αυτής, όπως άλλωστε και άλλοι μουσουλμάνοι βουλευτές, (Αϊχάν Καραγιουσούφ και Χουσεϊν Ζεϊμπέκ του ΣΥΡΙΖΑ και ο πολιτευτής της ΔΗΜΑΡ στην Θράκη Αχμέτ Ιλχάν) με αποτέλεσμα η τροπολογία να αποσυρθεί.

Kafeneio

ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ

 

Το πρωτοσέλιδο της Nova Makedonija με τις απαράδεκτες δηλώσεις της Ιωάννας Γαϊτάνη.

Yποστήριξη στην ανθελληνική προπαγάνδα της ΠΓΔΜ συνεχίζουν να παρέχουν βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αποκαλώντας δημόσια το γειτονικό κράτος με το όνομα «Μακεδονία». Στις 20 Νοεμβρίου 2012, λίγο πριν το Συμβούλιο Κορυφής της Ε.Ε εξετάσει το αίτημα της ΠΓΔΜ να αρχίσουν ενταξιακές διαπραγματεύσεις χωρίς λύση στην εκκρεμότητα της ονομασίας τους, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ιωάννα Γαϊτάνη, σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Nova Makedonija των Σκοπίων, που δημοσιεύτηκε στο πρωτοσέλιδο με τίτλο «Το ζήτημα της ονομασίας είναι προκάλυμμα για τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου στη Μακεδονία», ανάμεσα στα άλλα, δήλωνε: ““Επιτρέψτε μου να πω ότι άτομα από τη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ συμμετείχαν σε διαδηλώσεις στη χώρα σας το 2010 και υπήρξε προσκεκλημένος από το κόμμα στην κρατική τηλεόραση ο οποίος χρησιμοποίησε το όνομα που χρησιμοποιείτε εσείς: Μακεδονία. Εγώ νομίζω ότι το πρόβλημα δεν έγκειται μόνον στο όνομα. Εάν τα πράγματα είχαν έτσι και εάν όλα ήταν τόσο απλά, τότε δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Πίσω από το ζήτημα της ονομασίας υπάρχει η επέκταση της οικονομίας της Ελλάδας. Η Ελλάδα επιχειρεί να καταστεί υπερδύναμη στα Βαλκάνια και επιχειρεί να επεκταθεί σε όλη την περιοχή της βαλκανικής χερσονήσου. Αιτία για αυτό που συμβαίνει με το όνομα είναι τα συμφέροντα των Ελλήνων καπιταλιστών στη Μακεδονία. Το όνομα συνιστά απλώς άλλοθι και χρησιμοποιείται ως προκάλυμμα, προκειμένου να καλυφθούν τα άλλα πράγματα που συμβαίνουν“.

Επιπλέον, την Κυριακή 2.12.2012, η εφημερίδα Αυγή, δημοσίευσε άρθρο στο οποίο ο αρθρογράφος της, Θόδωρος Παρασκευόπουλος, χαρακτηρίζει το πρόβλημα της Ελλάδος με τα Σκόπια «εθνικιστικό και παράλογο καβγά για την ονομασία της Δημοκρατίας της Μακεδονίας» και σημειώνει πως «η προσπάθεια τους (σ.σ. της Ελλάδας! )έπεσε στο κενό”, αναφέρει το non paper, καθώς το πρόσφατο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα και ρητά ότι η επίλυση της διαφοράς μας με τα Σκόπια για την ονομασία τους με αμοιβαίο αποδεκτό τρόπο, είναι προϋπόθεση για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων».
http://autogram-gr.blogspot.gr/

Τ Ε Τ Ε Λ Ε Σ Τ Α Ι…..

 

   Μεγαλοβδόμαδο …διαρκείας  , περνάει  η  Ελλάδα  μας , αγαπημένοι μου  φίλοι , τα  2,5 τελευταία  χρόνια , και όπως  φαίνεται , σήμερα  είναι  η  κορύφωση του δράματός  της .

   Πέρυσι , είχαμε  αναρτήσει  το  παρακάτω  κείμενο , που  αναδημοσιεύουμε , ελπίζοντας  ίσως  στο..” θαύμα “ , που  όμως  δεν  ήρθε ποτέ , και  τώρα , δυστυχώς , ήρθε  η  στιγμή του…” τετέλεσται “….

   Δεν  ξέρουμε τι  μας  περιμένει , και  αν  θα  μπορέσει  να ..” κατέβει “ απ’ το  σταυρός  της η  Πατρίδα  μας , αυτό  όμως  που  είναι  ολοφάνερο , είναι  το  ό,τι κινδυνεύουμε να  “ αφανιστούμε “ απ’ τα  λάθη των ανθρώπων  που  εμπιστευτήκαμε  για  να “ μας…σώσουν “ !!!!

    Ο Θεός , να  βάλει  το..χέρι  του ….

24.5.11

ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΗ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ...

    Μαύρη , θλιβερή  συγκυρία προβλέπεται , αγαπημένοι μου φίλοι , να' χουμε  φέτος , μαζί με την Άλωση της Πόλης ,  και την άλωση της πατρίδας μας . Σταυρωμένη , ένα χρόνο τώρα η έρμη η Ελλάδα , δεν απομένει παρά  το..τραγικό .." ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ ..." και  η .." ταφόπετρα "..

   Ο Ιούδας , μετανόησε και είχε το  φιλότιμο , να δώσει μόνος του την πρέπουσα  λύση , κάποιοι άλλοι όμως ;...Κ.Κ.-

ΗΧΗΡΟ “ ΠΑΡΩΝ “ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ ΦΡΑΓΚΟ

 

Του Σάββα Δ. Βλάσση*
Ηχηρό «παρών» έδωσε για άλλη μία φορά ο Επίτιμος Α/ΓΕΣ και πρώην ΥΕΘΑ Αντιστράτηγος ε.α. Φραγκούλης Φράγκος, με την ευκαιρία παρουσιάσεως του βιβλίου του «Ποια Τουρκία; Ποιοι Τούρκοι;» στην παλαιά Βουλή, όπου κυριολεκτικώς δημιουργήθηκε αδιαχώρητο εντός κι εκτός του κτιρίου. Οι ομιλητές στάθηκαν ιδιαιτέρως στην προσωπικότητα του συγγραφέα και το έργο του, με κοινό παρονομαστή την απόρριψη των κατάπτυστων σεναρίων περί «πραξικοπήματος» που καλλιεργήθηκαν την περίοδο της μαζικής αποστρατείας της στρατιωτικής ηγεσίας τον Νοέμβριο του 2011. Άπαντες ανέδειξαν την χαρισματική προσωπικότητα του στρατηγού Φράγκου, η οποία ξεφεύγει από το τυπικό στερεότυπο προφίλ του μέσου στρατιωτικού.
Ο στρατηγός μίλησε για τους προσωπικούς λόγους που τον ώθησαν να γράψει το συγκεκριμένο βιβλίο, λόγοι οι οποίοι συνδέονται με την οικογένεια και την υπηρεσιακή του σταδιοδρομία, από όπου έλαβε ισχυρά ερεθίσματα. Έχοντας υπηρετήσει ως Στρατιωτικός Ακόλουθος και ως ΑΚΑΜ στην Άγκυρα, ο στρατηγός Φράγκος έχει μελετήσει καλά την Τουρκία, τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και τον τουρκικό λαό. Το βιβλίο του ασχολείται με τον τελευταίο, αποβλέποντας σε μία ενδοσκόπηση του κυρίου αντιπάλου, με βάση το αξίωμα «γνώριζε καλά τον εχθρό σου». Ο συγγραφέας υποστηρίζει με στοιχεία ότι δεν υπάρχει τουρκικό ομοιογενές έθνος και ότι η σύγχρονη Τουρκία βασίζεται σε εξισλαμισθέντες χριστιανούς στην εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το δε «μωσαϊκό» χριστιανών και οι άλλες εθνοτήτων που υπάρχουν ακόμη και σήμερα στην Τουρκία, αποδεικνύεται από την χριστιανική – ελληνική καταγωγή μεγάλων ηγετών της, από τον Μωάμεθ Β΄ τον Πορθητή, μέχρι τον Μουσταφά Κεμάλ και τον σημερινό πρωθυπουργό, Ποντιακής καταγωγής, Ερντογάν. Αναφέρθηκε χαρακτηριστικώς ότι σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της ίδιας της τουρκικής στατιστικής υπηρεσίας, οι Κούρδοι ανέρχονται σε 23.700.000! Λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι σύμφωνα με την τελευταία απογραφή ο πληθυσμός της Τουρκίας ανέρχεται σε 82 εκατομμύρια, το ποσοστό των Κούρδων ανέρχεται στο 29%.

Ο συγγραφέας ανέφερε ότι μέσα στο βιβλίο δεν καλύπτεται η Ποντιακή γενοκτονία αλλά η γενοκτονία του Ελληνισμού στο σύνολό του, εντός των κόλπων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Βασιζόμενος δε στα απτά δείγματα διατηρήσεως της ταυτότητος των κατοίκων του Πόντου, έθεσε το ζήτημα του καθορισμού στόχου για ίδρυση Ελληνικού προξενείου στην Τραπεζούντα.
Ο στρατηγός Φράγκος τόνισε πόσο μεγάλη σημασία έχει να γνωρίζει κανείς πραγματικά τους Τούρκους ώστε να τους αντιμετωπίζει σωστά όσο και το πόσο δύσκολο είναι να καταλάβει ο μέσος Έλληνας ή Ευρωπαίος τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται. Σημείωσε ότι «στην Τουρκία δεν υπάρχουν βαθιά και ρηχά πιάτα. Όλα είναι τα ίδια. Όλοι οι Τούρκοι αποβλέπουν στην ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας» και με αυτή την νοοτροπία «βλέπουν» όλο τον περίγυρό τους. Αυτό που πρέπει όμως να καταστήσει αντιληπτό στον γείτονα η ελληνική πλευρά, είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε συζήτηση ή διαπραγμάτευση χωρίς κάποιους κανόνες, όπως ο σεβασμός στο Διεθνές Δίκαιο. Εν κατακλείδι, η Τουρκία δεν είναι μόνο οι ένοπλες δυνάμεις της αλλά μία χώρα με πολύ μεγάλα προβλήματα που προσφάτως έχουν αναδειχθεί παγκοσμίως, εξαιτίας της κρίσεως με την Συρία. Στην τελευταία, όχι μόνο έχει αμφισβητείται η πολιτική Νταβούτογλου αλλά ήδη έχει αρχίσει και διακρίνεται η σύσταση ενός δευτέρου αυτόνομου κουρδικού κράτους, στο έδαφος της Συρίας.
Παρεμβαίνοντας στην κρίση που βιώνει η πατρίδα, ο στρατηγός Φράγκος ανέφερε ότι μπορούν να γίνουν πολλά όσον αφορά τον χειρισμό της εθνικής οικονομίας αλλά δεν μπορεί κανείς να παραμελεί την Εθνική Άμυνα. Όπως είπε, εάν χαθεί έδαφος, πολύ δύσκολα επανακτάται, ενώ η ανόρθωση της οικονομίας είναι μία κρίση η οποία παρέρχεται. Απευθυνόμενος στον παρευρισκόμενο πρώην πρωθυπουργό κ. Πικραμένο, τον ευχαρίστησε για την εμπιστοσύνη που του έδειξε κατά την άσκηση των καθηκόντων του ως υπηρεσιακού ΥΕΘΑ και στάθηκε στην υπογραφή της προμήθειας πυρομαχικών 120 mm αρμάτων μάχης, στο τελευταίο ΚΥΣΕΑ της 15ης Ιουνίου 2012. Κίνηση με την οποία έκλεισε μία σοβαρή δεκαετής εκκρεμότητα. Θέλοντας δε να δώσει το μέτρο της επιπολαιότητος με την οποία αντιμετωπίζεται η Εθνική Άμυνα, ανέφερε ότι το κόστος ήταν μόλις 13,5 εκατ. ευρώ και ότι επί μία δεκαετία οι κυβερνώντες διακινδύνευαν για ένα τόσο μικρό ποσό το αξιόμαχο και την επιχειρησιακή διαθεσιμότητα των σύγχρονων αρμάτων Leopard 2. Κατέληξε δε ότι αν το συνολικό χρέος της χώρας είναι 400 δισ. ευρώ, «τότε ας γίνει 401 δισ. αλλά ας εξασφαλισθεί η Εθνική Άμυνα».

http://www.enkripto.com

ΑΓΡΙΟΣ ΚΑΥΓΑΣ ΤΟΥ ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ ΜΕ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

 

Φραστικό επεισόδιο με αφορμή την δράση του Τουρκικού Προξενείου στην Θράκη δημιουργήθηκε στους διαδρόμους της Βουλής μεταξύ του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Ζεϊμπέκ Ζουσεΐν και του βουλευτή των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Τέρενς Κουίκ.

Οι δύο βουλευτές συναντήθηκαν στους διαδρόμους του Κοινοβουλίου και ο κ. Ζεϊμπέκ ζήτησε από τον κ. Κουίκ εξηγήσεις για την ερώτηση που κατέθεσε αναφορικά με τον πίνακα στον οποίο απεικονίζεται το ρολόι της Ξάνθης με τουρκικές σημαίες τον οποίο δώρισε ο πρόεδρος της «Τουρκικής» Ένωσης Ξάνθης στον αντιπρόεδρο της Τουρκικής κυβέρνησης κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Θράκη, παρουσία του βουλευτή Ξάνθης του ΣΥΡΙΖΑ.

Όπως μεταδίδει το thrakitoday.gr, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ είπε πως θίχτηκε ο ίδιος προσωπικά από την ερώτηση καθώς το μόνο που έγινε ήταν η «»Τουρκική» Ένωση Θράκης» να προσφέρει στον αντιπρόεδρο της τουρκικής κυβέρνησης έναν πίνακα του 1952, μία εκδήλωση στην οποία ήταν παρών.

Από την πλευρά του ο Τέρερνς Κουίκ απάντησε πως θα συνεχίσει την προσπάθεια μέσω της Βουλής να δημιουργεί εμπόδια στην δράση του Τουρκικού Προξενείου στην Θράκη. Ο κ. Ζεϊμπέκ απάντησε πως θα προσφύγει στην δικαιοσύνη εάν διαπιστώσει πως προσβάλλεται προσωπικά.

Ο βουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων σύμφωνα με τις πληροφορίες φαίνεται να είπε πως «εμείς τη Θράκη δεν την παραδίδουμε».

tsantiri.gr

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΛΗΜΜΑ

 

άρθρο του Γιώργου Κασιμάτη

Πιστεύουμε ότι το ολοκληρωτικό ξεπούλημα της χώρας μας αποτελεί τον βασικό στόχο της κρίσης των Μνημονίων. Όταν ο Γιώργος Παπανδρέου μας παρέδωσε στο ΔΝΤ και στην Τρόικα, το δημόσιο χρέος μας ήταν 360 δισ. Ευρώ δηλαδή το 130% του ΑΕΠ.
Τα χρήματα αυτά σε σχέση με τα οικονομικά μεγέθη της Ευρώπης αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό. Ολόκληρη η ελληνική οικονομία ανέρχεται στο 2% της ευρωπαϊκής. Τα δημόσια χρέη των μεγάλων χωρών (ΗΠΑ, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία κλπ.) υπολογίζονται σε τρισεκατομμύρια Ευρώ. Με την Τρόικα το δημόσιο χρέος φτάνει σήμερα γύρω στα 500 δισ. Ευρώ, ενώ υποτίθεται ότι η παρέμβασή της έγινε για να ξελασπώσουμε.
Τελικά αποδεικνύεται ότι ο στόχος τους είναι να μας ρίξουν ακόμα πιο βαθειά στη λάσπη της οικονομικής εξάρτησης, γιατί όπως προανέφερα, επιδιώκουν κατά βάση να μας καταντήσουν όσο γίνεται περισσότερο εξαθλιωμένους και ανίκανους να αντισταθούμε.

Για το πόσο μεγάλος είναι ο άγνωστος πλούτος της χώρας, κανείς δεν μας είπε ακόμα τα επίσημα στοιχεία. Μόλις προχθές ένας ειδικός για την ΑΟΖ μου αποκάλυψε ότι νοτίως της Κρήτης τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων υπολογίζονται σε 3 τρισεκατομμύρια Ευρώ. Όταν τον ρώτησα για την αξία των μεταλλευμάτων, μου είπε ότι υπολογίζει ότι είναι πολύ μεγαλύτερη. Στην δεκαετία του ’70 ασχολήθηκα με το θέμα των κοιτασμάτων του Αιγαίου. Τότε έμαθα από πηγή του Υπουργείου Εξωτερικών ότι κάτω από το Αιγαίο υπάρχει μια «θάλασσα πετρελαίου», που όμως οι Αμερικανοί την έχουν κατατάξει στα στρατηγικά τους αποθέματα και γι’ αυτό είναι απαγορευμένο ακόμα και να μιλάμε για το θέμα αυτό.
Αναφέρθηκα σε δύο μόνο ενδεικτικές πηγές του δημόσιου πλούτου. Εύκολα θα μπορούσε κανείς να υπολογίσει «δια γυμνού οφθαλμού» τις.. υπόλοιπες πηγές πλούτου: τη γη μας, την πράσινη ενέργεια, το φυσικό κάλλος, την αρχαία κληρονομιά, τις τουριστικές δυνατότητες και φυσικά την εργατική δύναμη του λαού μας σε όλους τους τομείς.
Αυτός ο τεράστιος ανεκμετάλλευτος πλούτος πρέπει να γίνει η έπαλξη για το ξεκίνημα μιας οργανωμένης συλλογικής προσπάθειας με στόχο την πλήρη αξιοποίησή του σε συνεργασία με όσους έχουν την οικονομική και τεχνολογική δυνατότητα γι’ αυτό. Η βάση αυτής της συνεργασίας θα πρέπει να είναι το σύστημα της κοινοπραξίας, δηλαδή της δίκαιης και ισοδύναμης προσφοράς της κάθε πλευράς και με βασικό όρο ότι δεν παραχωρείται ούτε ένα χιλιοστό από τα εθνικά μας δικαιώματα.
Όποιοι θελήσουν να συνεργαστούν μαζί μας, θα το κάνουν με βάση τα νόμιμα και δίκαια οφέλη που θα αποκομίσουν από τη συμμετοχή τους στην κοινή προσπάθεια.
Μακάρι οι εταίροι μας σ’ αυτές τις κοινοπραξίες να είναι Ευρωπαίοι ή Αμερικανοί. Θα συνεργαστούν όμως μαζί μας ισότιμα και τίμια χωρίς αυτά τα πονηρά και επαίσχυντα μέτρα και μεθόδους που χρησιμοποιούν σήμερα, λες και είμαστε ένας κατώτερος λαός, βασικά ηλίθιος, που δεν καταλαβαίνει τις αληθινές τους προθέσεις. Που είναι οι ίδιες και χειρότερες απ’ αυτές που εφαρμόσανε την εποχή της αποικιοκρατίας και το γεγονός αυτό αποτελεί ντροπή για κράτη που θέλουν να θεωρούνται πολιτισμένα.
Το κείμενο Κασιμάτη πρέπει να φτάσει σε κάθε Έλληνα. Αποκαλύπτει το κατάμαυρο μέλλον που μας περιμένει, αν δεν βγούμε από τον ασφυκτικό κλοιό που μας έχει τυλίξει και μας πνίγει. Πρέπει να σπάσουμε τον σιδερένιο κλοιό. Να κάνουμε ρήγμα. Και το Κ.Α.Π. δείχνει τον δρόμο.
Η διέξοδος είναι η συσπείρωση γύρω από το θετικό όραμα της εθνικής ανάπλασης βασισμένης επάνω στην ελληνική πραγματικότητα. Την αξιοποίηση του πλούτου της χώρας από μας τους ίδιους. Δεν κυνηγάμε χίμαιρες αλλά κάτι που μας ανήκει και δεν το γνωρίζουμε. Το γνωρίζουν όμως οι άλλοι και θέλουν να μας το κλέψουν. Επομένως πρέπει να κάνουμε δύο κινήσεις:
Η πρώτη είναι να κόψουμε τα χέρια των ληστών με τη γραβάτα.
Η δεύτερη να πάρουμε με τα δικά μας χέρια και να κρατήσουμε αυτό που μας ανήκει. Να το αξιοποιήσουμε και πάνω του να χτίσουμε την Πατρίδα που μας αξίζει.
Αθήνα, 24.7.2012
Μίκης Θεοδωράκης

————————————————————-

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΟΙ ΑΜΕΣΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΛΗΜΜΑ – του Γιώργου Κασιμάτη
Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στη εφημερίδα Το Παρόν της Κυριακής, 22.7.12
Μόλις ένας μήνας πέρασε από τις εκλογές και ο ελληνικός λαός βλέπει ήδη με θλίψη να συνεχίζονται ‘λες και δεν έγιναν εκλογές- δύο πραγματικότητες που δείχνουν πόσο χαμηλό είναι το επίπεδο διακυβέρνησης της χώρας: η μια είναι η πλήρης απουσία κάθε προγράμματος αντιμετώπισης της κρίσης και η πλήρης εγκατάλειψη των προεκλογικών εξαγγελιών, η άλλη ειναι η σταθερή συνέχιση της ποδηγέτησης του ελληνικού λαού από το Μεγάλο Δουκάτο με τους έλληνες τσάτσους του προς τον πιο βαθύ γκρεμό που υπάρχει: προς μια έξοδο από το ευρώ με ελεγχόμενη από τους δανειστές πτώχευση.
Οι προγραμματικές δηλώσεις των τριών κομμάτων που κυβερνούν τη χώρα δείχνουν καθαρά και ξάστερα: (α) καμιά πρόθεση αναδιαπραγμάτευσης των επονείδιστων δανειακών συμβάσεων (των «Μνημονίων»), (β) κανένα πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης (δεν μιλάμε για ποιοτική κοινωνική ανάπτυξη, γιατί ο όρος είναι άγνωστος από πολλά χρόνια) και (γ) καμιά πρόθεση, καμιά γνώση και κανένα σχέδιο για την περίφημη αναδιάρθρωση και αναδιοργάνωση του διαλυμένου κρατικού μηχανισμού. Ένα πρόγραμμα μονάχα υπάρχει σίγουρο -αυτό που υπήρχε εξαρχής: η εκποίηση των δεκάδων χιλιάδων μονάδων της δημόσιας περιουσίας και των πηγών του δημόσιου πλούτου. Το πιο απλό και το πιο εύκολο για μια ανίκανη κυβέρνηση, το πιο κερδοφόρο για τη βουλιμία του δανειστή και το πιο επιζήμιο για το φτωχό οφειλέτη. Το πρόγραμμα αυτό, που ήδη εκτελείται, δεν είναι, βέβαια, πρόγραμμα ανάπτυξης ή ανάκαμψης, αλλά καταστροφής της χώρας.
Εν όψει αυτής της κατάστασης, θα ήθελα να επισημάνω δύο τεράστιους κινδύνους που έχουν ήδη δρομολογηθεί και απειλούν για πολλές γενιές την υπόσταση της Ελλάδας:
1ος κίνδυνος: Η απώλεια της δημόσιας περιουσίας και των πηγών του εθνικού πλούτου. Όπως επανειλημμένα έχομε καταγγείλει, με τη δανειακή σύμβαση της 10ης Μαΐου 2010 έχει δεσμευτεί το σύνολο της δημόσιας περιουσίας υπέρ των δανειστών, η δε ελληνική κυβέρνηση έχει παραιτηθεί από κάθε δικαίωμα να αρνηθεί τη μεταβίβαση κρατικού περιουσιακού στοιχείου που έχει ζωτική σημασία για την κυριαρχία και την επιβίωση της χώρας μας (άρθρα 4 και 17 §5 της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης), καθώς και από την προστασία που μας παρέχουν το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της ΕΕ (με την υπαγωγή μας στο αγγλικό δίκαιο, άρθρο 14).Οι ίδιες δεσμεύσεις έγιναν δεκτές και με το Μνημόνιο Β΄ [άρθρα 5 (1) (2), 15 (1) (2) (3) (4)]. Το Μνημόνιο Β΄ περιλαμβάνει, μάλιστα, και ρητό όρο (με το Μνημόνιο Α΄ απαγορευόταν έμμεσα) που απαγορεύει στην Ελλάδα, από τώρα και στο μέλλον, να δεσμευτεί η ίδια και να δεσμεύσει τα περιουσιακά της στοιχεία απέναντι σε τρίτα πρόσωπα και κράτη! (Πλήρης κατάλυση της κυριαρχίας κράτους).
Η υλοποίηση αυτής της πρωτοφανούς δέσμευσης και ο τρόπος εκποίησης της δημόσιας περιουσίας έχει θεσμοθετηθεί από τη Βουλή των Ελλήνων με τον επίσης πρωτοφανή στη σύγχρονη ιστορία των κρατών νόμο υποτέλειας (τον «Εφαρμοστικό» ν. 3986/1.7.2011). Υπενθυμίζω σε σκίτσο τις ρυθμίσεις του νόμου αυτού που ίδρυσε τη διαβόητη Εταιρεία-Ταμείο για την εκποίηση:
Κάθε εταιρεία της υπόδειξης ή της εμπιστοσύνης των δανειστών θα επιλέγει το περιουσιακό στοιχείο που θέλει να πάρει για εκμετάλλευση – το περιουσιακό στοιχείο θα μεταβιβάζεται αμέσως στο «Ταμείο», χωρίς δικαίωμα επιστροφής – το «Ταμείο» με ειδικό συμβούλιο θα εκτιμά (χωρίς διαφάνεια) της αξία του περιουσιακού στοιχείου – σ’ αυτή την τιμή, χωρίς διεθνή διαγωνισμό, θα μεταβιβάζεται αφορολόγητα και ατελώς στην εταιρεία επιλογής των δανειστών – η μεταβίβαση θα είναι οριστική (πώληση) ή μακροχρόνια (συνήθως 70-99 έτη) για εκμετάλλευση – όλα τα (τεράστια) έξοδα λειτουργίας του Ταμείου και διαχείρισης του περιουσιακού στοιχείου που μεταβιβάζεται κάθε φορά βαρύνουν το ελληνικό κράτος – τα ποσά των εσόδων θα κατατίθενται στο «Ταμείο» από την εταιρεία εκμετάλλευσης ή αγοράς, τα οποία σε προθεσμία ολίγων ημερών (10 ημερών!) θα τα μεταβιβάζει υποχρεωτικά στους δανειστές, χωρίς να επιτρέπεται να εισέλθει ούτε ένα ευρώ στο ταμείο του ελληνικού κράτους. Η εικόνα είναι σαφής … Η «ιδιώτικοποίηση» των 80.000 περιουσιακών στοιχείων του κράτους (που ανέφερε κυριακάτικη εφημερίδα) και πολλών άλλων που δεν αποκαλύπτονται, καθώς και οι πραγματικοί στόχοι των δραστηριοτήτων της Ομάδας Ράιχενμπαχ εντάσσονται σ’ αυτό το σύστημα «αξιοποίησης» της ελληνικής δημόσιας περιουσίας.
2ος Κίνδυνος: Η επιβολή ελεγχόμενης (από τους δανειστές) χρεοκοπίας. Έχομε ξαναγράψει ότι η ελεγχόμενη από τους δανειστές χρεοκοπία είναι πολύ χειρότερη από την ανεξέλεγκτη πλήρη χρεοκοπία και η χείριστη από όλες τις λύσεις. Γιατί; Για τους εξής λόγους: Διότι στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, μπαίνοντας η χώρα σε κατάσταση ανάγκης, η παρούσα γενιά υφίσταται, αναμφίβολα, μεγάλες οικονομικές θυσίες (όπως, για παράδειγμα στη δεκαετία του 1950), αλλά: η χώρα δε χάνει την κυριαρχία της, δε χάνει τη δημόσια περιουσία της και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της, απελευθερώνεται νόμιμα από τα δεσμά των δανειακών της υποχρεώσεων, αποδεσμεύεται από την απαγόρευση να ασκεί πολιτική προστασίας της οικονομίας της και δεν υποθηκεύονται οι επόμενες γενιές. Μπορεί μόνη της η Ελλάδα, με τα πλεονεκτήματα μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, να ανακάμψει.
Αντίθετα, στην ελεγχόμενη από τους δανειστές χρεοκοπία, στην οποία μας οδηγούν η ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική της ΕΕ με ηγέτη τη Κα Μέρκελ και η συγκυβέρνηση των τριών κομμάτων, σημαίνει τα έξης:

• Έξοδο από το ευρώ. Επειδή δεν μπορούν να το κάμουν θεσμικά, ούτε είναι εύκολη η άσκηση πολιτικής και οικονομικής βίας, θα εξασφαλίσουν τη συναίνεση της κυβέρνησης, ώστε να βγει η Ελλάδα… «με τη θέλησή της».
• Ελεγχόμενη ισοτιμία δραχμής, ώστε : ο ελληνικός λαός να χάσει μεγάλο μέρος των χρημάτων του, οι δανειστές να διασφαλίσουν τα δάνεια και τη δημόσια περιουσία της Ελλάδας και να συνεχιστεί η ύφεση στο διηνεκές σκληρότερη, για να μας ελέγχουν.
• Εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, με τις ρυθμίσεις που περιγράψαμε πιο πάνω, για πολλές γενιές.
• Τον πλήρη αφελληνισμό της ελληνικής οικονομίας με τη μεταβίβασή του ελέγχου της στο πολυεθνικό επίπεδο
• Τη φυγή ή την υποδούλωση του ανθρώπινου δυναμικού των επόμενων γενιών.

Για να αποφευχθούν και οι δύο παραπάνω καταστροφικοί για την Ελλάδα κίνδυνοι, καθώς και η πλήρης και ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, μια μόνο σωστή και σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο λύση υπάρχει: η κήρυξη της χώρας σε κατάσταση οικονομικής ανάγκης, η οποία θα συνοδεύεται: (α) με στάση πληρωμών (με την έννοια της αναστολής), (β) με εφαρμογή από την κυβέρνηση της χώρας των νόμιμων μέτρων που επιβάλλει η κατάσταση οικονομικής ανάγκης (π.χ. προστασία ελληνικής παραγωγής και καταναλωτή) και (γ) με επαναδιαπραγμάτευση των δανειακών συμβάσεων και επαναφορά τους στη διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα τόσο ως προς το ύψος του ποσού των δανείων (στο ύψος του μη «επαχθούς χρέους), όσο και ως προς τη νομιμότητα των όρων δανεισμού.
Εάν οι δανειστές αρνούνται αυτή τη διαπραγμάτευση, τότε μένει ως λύση: η επίσης σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο μονομερής καταγγελία των ούτως ή άλλως παράνομων και ανίσχυρων- δανειακών συμβάσεων (των λεγόμενων «Μνημονίων»). Η λύση αυτή απαιτεί, ασφαλώς, πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα άσκησης πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής και, προ παντός, ικανή και ισχυρή πολιτική ηγεσία.
Προτείνονται διάφορες λύσεις μείωσης του χρέους και οικονομικής πολιτικής. Πολλές από αυτές είναι σωστές. Για την Ελλάδα, όμως, με το διαλυμένο κράτος, την κατεστραμμένη οικονομία και την κατάσταση της πολιτικής της υποτέλειας, αποτελούν ημίμετρα. Αυτό που δεν ακούγεται καθόλου με το όνομά του είναι η διαπραγμάτευση με κατάργηση των τριών όρων που καταλύουν τη κυριαρχία του κράτους: (α) της ολοκληρωτικής δέσμευσης της δημόσιας περιουσίας και της εξωτερικής οικονομικής πολιτικής, (β) της παραίτησης από τα δικαιώματα της εθνικής κυριαρχίας και (γ) της υπαγωγής μας στο αγγλικό δίκαιο που σημαίνει: αντίστοιχη παραίτηση από την προστασία του διεθνούς δικαίου. Οι όροι αυτοί, αν και ανίσχυροι, εφαρμόζονται καθημερινά από τους δανειστές μας και κυρίως από την κυβέρνηση μας. Αν δε καταργηθούν και στις συμβάσεις και στην πράξη, κάθε υπόσχεση για αναδιαπραγμάτευση είναι απάτη.
Πρέπει να συνειδητοποιήσομε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα σημείο όπου δεν έχει να διαλέξει μεταξύ άμεσης οικονομικής ανάκαμψης και πτώχευσης. Έχει να διαλέξει μεταξύ δύο δρόμων που της δείχνει η Ιστορία: το δρόμο μεγάλων θυσιών της παρούσας γενιάς, αλλά με διάσωση των επόμενων γενιών και της κυριαρχίας της και το δρόμο της καταστροφής και της υποτέλειας με θυσία και της παρούσας και των επόμενων γενιών. Η Ιστορία επιβάλλει τον πρώτο δρόμο. Οι Έλληνες πρέπει να διαλέξουν.
Όλοι βλέπομε πως το Μεγάλο Τσελιγκάτο, με τη σκληρή γκλίτσα του βοσκού του και με τις κραυγές τρόμου των άγριων τσοπανόσκυλών του, μας ποδηγετεί. Τον εξευτελισμό του κοπαδιού τον ζούμε καθημερινά. Την ασφυξία του μαντριού τη νιώθουμε όλοι οι Έλληνες. Η ασφυξία γίνεται αποπνιχτική, γιατί, δυστυχώς για τη δημοκρατία, τα ΜΜΕ στρατεύθηκαν ως τσοπανόσκυλα στις γραμμές του Τσελιγκάτου. Θα πρέπει, όμως, να πάψομε να ακούμε τις κραυγές τους και να πιστέψομε ότι μπορούμε να πηδήξομε την μάντρα. Και, όπως όλοι οι λαοί πάντοτε, σίγουρα μπορούμε!

* Ο Γιώργος Κασιμάτης είναι ομ. Καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

ΕΣΠΑΣΕ Ο ΠΑΓΟΣ ΜΕ ΤΗ ΜΕΡΚΕΛ

 

Σειρά έχει ο Ολάντ

 

Στο Παρίσι ο Αντώνης Σαμαράς μετά το τετ-α-τετ με την Ανγκελα Μέρκελ προκειμένου να συναντηθεί με τον Γάλλο πρόεδρο, Φρανσουά Ολάντ

news247.gr

Συνάντηση με τον Γάλλο πρόεδρο, Φρανσουά Ολάντ, έχει σήμερα στο Παρίσι ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Ο κ. Ολάντ θα δεχθεί τον Ελληνα πρωθυπουργό στο Μέγαρο των Ηλυσίων, στις 11:30 ώρα Ελλάδος. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της γαλλικής Προεδρίας, θα ακολουθήσει κοινή δήλωση των δύο ηγετών.

Χθες, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Γάλλο πρόεδρο. Από το ΠΑΣΟΚ ανακοινώθηκε ότι ο κ. Βενιζέλος παρουσίασε την εθνική στρατηγική, σε συνέχεια και προηγούμενων συζητήσεων που είχε με τον πρόεδρο Ολάντ.

Εν τω μεταξύ, ικανοποιημένη εμφανίζεται η κυβέρνηση από το αποτέλεσμα της συνάντησης Μέρκελ - Σαμαρά στο Βερολίνο . Ενδεικτικό του καλού κλίματος που επικράτησε είναι ότι μετά το πέρας της επίσημης συνάντησης και του γεύματος εργασίας, η κ. Μέρκελ είχε κατ' ιδίαν συνάντηση με τον πρωθυπουργό που διήρκεσε άλλα 40 λεπτά.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟΥ ΣΤΟ ΦΛΕΓΟΝ ΖΗΤΗΜΑ

Ο ρόλος της Ρόδου και του Καστελλόριζου στο φλέγον ζήτημα

Γράφει ο Σαράντος Μπακρυσιώρης,
υποψ. Βουλευτής ΔΗΜ. ΑΡ.

Μέσα στη δίνη των ημερών και τις τόσες προεκλογικές υποχρεώσεις φαίνεται πως πέρασε απαρατήρητο στις 2 Μαίου 2012 ένα άρθρο της εφημ. Δημοκρατική της Ρόδου με τίτλο: «Θέλει να «καταπιεί» το Καστελλόριζο η Τουρκία», όπου αναγράφεται ότι «με ωμό τρόπο η τουρκική κυβέρνηση χορηγεί στην κρατική πετρελαϊκή της εταιρεία άδειες (!) για εκτέλεση πετρελαϊκών εργασιών σε τρεις περιοχές της ελληνικής κυριαρχίας νοτίως της Ρόδου και στο Καστελλόριζο!»

Από την άλλη, η Αλίκη Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου σε άρθρο της με τίτλο: «Διεκδικήστε επιτέλους τον εθνικό μας πλούτο», που δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία στις 25ης Σεπτεμβρίου 2011, αποκάλυψε ότι «Η Τουρκία άρχισε εξορύξεις κοντά στο Καστελλόριζο, προσπαθώντας να κόψει τη σειρά κοιτασμάτων Καστελλόριζου-Κύπρου-Αιγύπτου». Στο ίδιο άρθρο η πρόεδρος του Ιδρύματος για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, προέτρεψε να μην είμαστε θεατές και δήλωσε με παρρησία πως «κανονικά έπρεπε να είχαμε αρχίσει ή να αρχίζαμε τώρα τις εξορύξεις κι εμείς. Αλλά απορρίψαμε την πρόσκληση της Κύπρου προ τετραετίας να συμπράξουμε προβαίνοντας κι εμείς στη μονομερή πράξη της Κήρυξης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) που μας παρέχει η Διεθνής Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας του 1982. Η Κύπρος προχώρησε μόνη τότε, με την επιδοκιμασία της Ευρώπης» .
Θα έπρεπε λοιπόν να είχαμε ως Ελλάδα προχωρήσει σε έναρξη ερευνητικής - εξορυκτικής δράσης στην ΑΟΖ μας. Κανονικά έπρεπε να είχαμε αρχίσει πρώτοι στο Καστελλόριζο, για να αποφύγουμε και να προλάβουμε την ανάλογη κίνηση της Τουρκίας, αφού ρητά είχε απειλήσει η Τουρκία ότι θα το έκανε εκείνη πρώτη. Θα μπορούσαμε μάλιστα να δράσουμε από άλλη πλευρά του νησιού. Και να προχωρήσουμε και σε άλλα νησιά του Αιγαίου.
Επίσημα και δικαιοπρακτικά το μπορούσαμε. Οι διατάξεις της Σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας το όριζαν με σαφήνεια. Το άρθρο 121, παρ. 2 και 3 ορίζει ότι και τα νησιά έχουν ΑΟΖ. Η ίδια η Τουρκία, άλλωστε, που αρνιέται την ΑΟΖ των νησιών μας, έχει κάνει χρήση των σχετικών διατάξεων και τακτοποιήσει προ πολλού τα δικά της νησιά του Ευξείνου Πόντου με τις γειτονικές της χώρες Ρωσία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
Ωστόσο, δεν κάναμε τίποτα. Ενάντια όχι μόνο στα εθνικά μας συμφέροντα αλλά και στα οικονομικά, σε μια τόσο δύσκολη περίοδο για τη χώρα. Και βεβαίως μπορεί να μην έχουν άμεσα και γρήγορα αποτελέσματα τέτοιες κινήσεις, αλλά δείχνουν τάσεις και εξασφαλίζουν προσδοκίες. Πόσο πιο εύκολο δηλαδή, είναι για τον οιονδήποτε να δανείσει μια χώρα που στο έμμεσο μέλλον πρόκειται να βγάλει φυσικό αέριο ή πετρέλαιο, από μια χώρα που δεν παράγει τίποτα και δεν προβλέπεται η οικονομία της να ανακάμψει ούτε αμέσως ούτε αργότερα…;
Εκτός του ότι βέβαια «υποθηκευμένο» το οικόπεδο Ελλάδα (που κάποιοι όψιμα ανακάλυψαν ότι είναι και πολύ πλούσιο) βολεύει πολλούς…
Έτσι φτάσαμε στις 16 Μαρτίου 2012, οπότε το τουρκικό Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε να χορηγήσει άδειες για πετρελαϊκές έρευνες παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο, αποφασίζοντας μονομερώς ότι η ελληνική υφαλοκρηπίδα φτάνει μέχρι τη Ρόδο και άρα αυτοί μπορούν να καρπωθούν το φυσικό πλούτο πέραν της Ρόδου και έως την Κύπρο…!
Η ημερομηνία 16 Μαρτίου 2012 δεν ήταν τυχαία. Δυο μέρες πριν το Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας εξέδωσε απόφαση που ίσως αποβεί μοιραία για τη χώρα μας. Συγκεκριμένα, στις 14 Mαρτίου 2012 το Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας με έδρα το Αμβούργο (ITLOS) στην υπόθεση Μπανγκλαντές- Μιανμάρ , δεν αναγνωρίζει ΑΟΖ στο κατοικημένο νησί Σεν Μάρτιν που ναι μεν ανήκει στο Μπαγκλαντές, αλλά βρίσκεται απέναντι από τις ακτές της Μιανμάρ . Η υπόθεση παρουσιάζει πλείστα κοινά χαρακτηριστικά με εκείνα που έχει η περίπτωση Ελλάδας- Τουρκίας σε σχέση με το Καστελλόριζο (: κατοικημένο νησί που ανήκει στην Ελλάδα, αλλά βρίσκεται απέναντι από την Τουρκία). Βεβαίως παρά τα κοινά στοιχεία με την υπόθεση Μπανγκλαντές-Μιανμαρ η περίπτωση του Καστελλορίζου δεν είναι ίδια. Η υπόθεση είναι μαχητή αλλά χρειάζεται εγρήγορση.
Διότι, το Καστελλόριζο ανήκει σε ένα σύμπλεγμα νησιών των Δωδεκανήσων και δεν είναι μόνο του και απομονωμένο νησί σαν το Σεν Μαρτίν. Επιπλέον, έχει νομική, ιστορική, οικονομική και πολιτιστική συνέχεια και σχέση με την Ελλάδα.Αλλά πρέπει να δράσουμε. Όχι και τώρα να κάνουμε πως δεν καταλάβαμε τίποτε και να αφήσουμε τα πράγματα να κυλούν με φυσική ροή…
Οφείλουμε να κατανοήσουμε όλοι πως οι αμφιβολίες και οι φοβίες του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας να λάβει κάποια πρωτοβουλία για την ΑΟΖ (παρά τις περί του αντιθέτου απόψεις που δημοσίευσε ο κ. Βαληνάκης στη Ροδιακή, [ 9/5/2012], για το έτος 2009) οδήγησαν στην πρόσφατη εναντίον μας (πολύ πιθανό με τη λογική του δεδικασμένου) απόφαση. Στη διπλωματία η καθυστέρηση δεν οδηγεί μακρόχρονα σε λύση, αλλά μάλλον παγίωση σε μια κατάσταση που τελικά λυτρώνει εκείνον που αδικεί και όχι εκείνον που αδικείται. Οι κυβερνήτες μας πρέπει επιτέλους να καταλάβουν ότι με την δειλή πολιτική των συνεχών υποχωρήσεων η χώρα θίγεται και υποχωρεί ολοένα και περισσότερο ως προς τα δικαιώματά της. Οι πολίτες της αισθάνονται εγκαταλειμμένοι και αβοήθητοι.
Βεβαίως δεν το μπορούμε μόνοι μας. Χρειαζόμαστε τη συμπαράσταση της διεθνούς κοινότητας.
Γι’ αυτό το λόγο η ΔΗΜ.ΑΡ. σε ερώτημα για το τι στάση πρέπει να κρατήσει η χώρα μας απέναντι στην Κύπρο και την Τουρκία στο θέμα της ΑΟΖ προέταξε δήλωσε: «Η Διεθνής Κοινότητα οφείλει να στείλει σαφές μήνυμα στην Τουρκία να συμμορφωθεί με το Διεθνές Δίκαιο και να σεβασθεί τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, όπως ήδη έχει πράξει η Ευρωπαϊκή Ένωση, πρόσφατα, στα Συμπεράσματα του Συμβουλίου της 9ης Δεκεμβρίου 2011. Ο συντονισμός και η συνεργασία Ελλάδας και Κύπρου, αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα των εξελίξεων στο Κυπριακό και στην ευρύτερη περιοχή».
Χρειάζεται αποφασιστικότητα και σταθερά βήματα. Χωρίς αυτά ίσως και να αιτιολογείται (όχι μόνο από αυτό βέβαια, αλλά είναι και αυτή μια αιτία) και στο γεγονός ότι το υψηλότερο ποσοστό στα Δωδ/σα της Χρυσής Αυγής βρέθηκε στα ψηφοδέλτια του Καστελλόριζου!
Ελλείψει κράτους δώσαμε χώρο στο παρακράτος!

http://infognomonpolitics.blogspot.gr

Πηγή : Ροδιακή

ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

 

Toυ Μάνου Ηλιάδη
Η κρίση που κατατρώγει την Ελλάδα τα τελευταία δυόμισι περίπου χρόνια και η εξαθλίωση στην οποία οδηγείται βαθμιαίως ολοένα και μεγαλύτερο τμήμα του ελληνικού λαού, κατά τρόπο που… θυμίζει καταστάσεις που προσομοιάζουν με αυτές έπειτα από ατυχή και καταστροφικό πόλεμο, επισκιάζει μια ολόκληρη σειρά άλλων ζωτικής σημασίας προβλημάτων, μεταξύ των οποίων κυρίαρχη θέση έχει το πρόβλημα της εθνικής ασφάλειας της χώρας. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι τα προβλήματα άμυνας και εθνικής ασφάλειας κατέχουν παραδοσιακά -σε ολόκληρο τον κόσμο- χαμηλότερη προτεραιότητα των ενδιαφερόντων και προτιμήσεων ενός λαού έναντι θεμάτων που αφορούν στη βελτίωση των συνθηκών διαβιώσεώς του. Είναι, δε, φυσικό σε περιόδους κρίσεων οι απαιτήσεις για την άμυνα να περιορίζονται υπό την πίεση της κοινωνίας και της απροθυμίας της να δεχθεί περαιτέρω υποβάθμιση του βιοτικού της επιπέδου, πιέσεις που γίνονται ιδιαίτερα έντονες σε χώρες χωρίς υπαρκτές απειλές ή ηγεμονικές φιλοδοξίες. Τα πράγματα είναι διαφορετικά σε περίπτωση που μια χώρα ευρίσκεται αντιμέτωπη με οξεία οικονομική κρίση, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζει υπαρκτές απειλές. Η διεθνής εμπειρία εν προκειμένω δείχνει ότι χώρες με απειλές δεν υποβαθμίζουν τον αμυντικό τους μηχανισμό υπό το βάρος της κρίσεως, των λαϊκών πιέσεων για βελτίωση του βιοτικού επιπέδου κ.λπ. Ο γενικός κανόνας, δηλαδή, είναι ότι οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών, εν γνώσει του γεγονότος ότι η οικονομική τους αδυναμία -που επηρεάζει δυσμενώς κάθε τομέα της λειτουργίας ενός κράτους- τις καθιστά ευάλωτες και ενθαρρύνει κάθε εξωτερική επιβουλή, προσπαθούν πάση θυσία να διατηρήσουν την επάρκεια του αμυντικού τους μηχανισμού και του εν γένει συστήματος ασφαλείας.
Στην Ελλάδα, όχι μόνο ο παραπάνω κανόνας δεν ισχύει, γιατί τα τελευταία τρία χρόνια ο αμυντικός της μηχανισμός και το σύστημα ασφαλείας υποβαθμίστηκε κάθετα μέσω των αλόγιστων περικοπών του αμυντικού προϋπολογισμού, αλλά δεν γίνεται καν συζήτηση για το θέμα της ασφάλειας της χώρας. Τούτο δε ακόμη και σε περιόδους πριν από τις εκλογές, όπως στις πρόσφατες αλλά και τις επόμενες. Αν θεωρήσουμε ότι οι θέσεις των δύο μέχρι πρόσφατα κυρίαρχων κομμάτων είναι γνωστές, μέσω κάποιων γενικόλογων αναφορών ή κυρίως μέσω της θέσεως που ακολούθησαν μέχρι πρόσφατα, η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι δύσκολο να περιγραφεί.
Το προεκλογικό πρόγραμμα
Αυτό που προβάλλεται ως αμυντική πολιτική περιλαμβάνεται σε ελάχιστες γραμμές στο εκ 18 σελίδων προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, διάσπαρτες σε διάφορα σημεία του. Αν σε αυτό συμπεριλάβουμε τις διάφορες κατά καιρούς δηλώσεις του προέδρου του κόμματος και άλλων στελεχών του, η αμυντική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, αν τα παραπάνω μπορούν να χαρακτηρισθούν έτσι, συνοψίζεται στα εξής:
α) Η κλασική θέση της Αριστεράς για δραστικό περιορισμό των αμυντικών δαπανών, που, κατά την άποψή μας, επαναλαμβάνεται εκ κεκτημένης ταχύτητας ή πάγιας ιδεολογικής τοποθετήσεως. Και τούτο διότι είναι προφανές ότι το συνολικό τους ύψος, ό,τι απέμεινε, δηλαδή, έπειτα από τρεις αλλεπάλληλες και δραστικές περικοπές τους, αγνοείται από τους συντάκτες του «προγράμματος». Τις υπενθυμίζουμε με δύο λόγια: 25% το 2010 -σε σχέση με τον αντίστοιχο του 2009, ο οποίος ήταν ήδη μειωμένος-, 20% το 2011 και 16,22% το 2012. Όσο για τις περίφημες «υπέρογκες εξοπλιστικές δαπάνες», αυτές έχουν ήδη περικοπεί ή, μάλλον, κουτσουρευτεί κατά 70% (!) για την προσεχή 15ετία, ανερχόμενες σε μόλις 0,3% του ΑΕΠ ετησίως, από περίπου 1,5% του ΑΕΠ που ήταν πριν από εφτά περίπου χρόνια. Τούτο δε όταν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, τα τελευταία αυτά χρόνια δεν αγοράστηκε σχεδόν τίποτε και απολύτως τίποτε τα τελευταία τρία με τέσσερα χρόνια, κι όταν στα κονδύλια αυτά περιλαμβάνεται και η προμήθεια ανταλλακτικών, τα οποία μεταφέρθηκαν στον εξοπλιστικό προϋπολογισμό λόγω της πέραν πάσης λογικής περικοπής του λειτουργικού προϋπολογισμού.
β) Στο μείζον θέμα της θητείας, κύρια αιτία υποβαθμίσεως του αμυντικού μηχανισμού της χώρας εκ της γνωστής τοις πάσι λειψανδρίας, η θέση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ -βλ. συνέντευξή του στο περιοδικό Schooligans, Απρίλιος 2008- ήταν ότι πρέπει να καταργηθεί, όπως και… οι στρατοί. Μέχρι τότε, πάντως, όπως είχε δηλώσει, θα πρέπει να υποκατασταθεί από την ισόχρονη κοινωνική θητεία, δηλαδή «αντί να πηγαίνεις στρατό, να μπορείς να προσφέρεις κοινωνικές υπηρεσίες». Στο θέμα της φυγοστρατίας, μια γνωστή παθογένεια που στερεί το στράτευμα από χιλιάδες άτομα κάθε χρόνο, η θέση του κόμματος, όπως εκφράζεται στο πρόγραμμα, δεν είναι σαφής. Υπάρχει, όμως, μία συγκεκριμένη θέση (σελίδα 11) για τους αντιρρησίες συνειδήσεως, η οποία είναι ότι «η άρνηση στράτευσης πρέπει να προστατεύεται. Να καταργηθεί η επιτροπή ελέγχου συνείδησης με δημιουργία επαρκών δυνατοτήτων για κοινωνική θητεία». Μια άλλη άποψη που εξέφρασε προ ολίγων ετών η νεολαία του κόμματος ήταν ο περιορισμός της θητείας στο χρόνο της βασικής εκπαιδεύσεως, που τότε ήταν περί τις τριάντα ημέρες! Η στήλη δηλώνει αδυναμία σχολιασμού των παραπάνω θέσεων.
γ) Αποχώρηση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ. Όπως αναφέρεται στο πρόσφατο πρόγραμμα του κόμματος (σελίδα 18), «δεν θέλουμε την Ελλάδα στο ΝΑΤΟ ούτε το ΝΑΤΟ στην Ελλάδα και αγωνιζόμαστε για τη διάλυσή του». Ομοίως, «το κλείσιμο όλων των ξένων βάσεων στην Ελλάδα. Άμεση κατάργηση των βάσεων της Σούδας και του Ακτίου». [Σ.Σ.: Στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου τέτοιες θέσεις θα εξασφάλιζαν την αμέριστη πολιτική και κυρίως «υλική» υποστήριξη της τότε ΕΣΣΔ. Στην εποχή μας, τι σχέση έχουν όλ' αυτά με την πραγματικότητα; Για να μην πούμε και ποιος δίνει δεκάρα ή, μάλλον, ρούβλι για τέτοιες θέσεις ή ότι τα μυαλά ορισμένων κόλλησαν στη δεκαετία του '80;]
δ) «Απεμπλοκή από διεθνείς ή διμερείς συμφωνίες και δραστηριότητες που συνδέονται με το λεγόμενο “πόλεμο κατά της τρομοκρατίας”, οι οποίες υπηρετούν μόνο λογικές περιστολής δημοκρατικών δικαιωμάτων, καταστολής κινημάτων και αντιστάσεων στα ηγεμονικά σχέδια των ΗΠΑ και των κυρίαρχων δυνάμεων της ΕΕ». Αν δεχθούμε ως ορθή τη θέση αυτή, τρομοκρατία δεν υπάρχει.
ε) «Αποχώρηση των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων από αποστολές που συνιστούν επεμβάσεις του ιμπεριαλισμού σε ξένα εδάφη, ιδίως στο Αφγανιστάν αλλά και στα Βαλκάνια». Ορθή η θέση για το Αφγανιστάν, αλλά για τα Βαλκάνια δεν δέχεται ούτε καν μια συμβολική μας παρουσία -γιατί τέτοια είναι στα Βαλκάνια-, λίγο έξω από την αυλή, δηλαδή, του σπιτιού μας, όπου οργιάζει η Τουρκία με την έντονη στρατιωτική και πολιτική της παρουσία. «Κανένας στρατιώτης έξω από τα σύνορα της Ελλάδας». [Σ.Σ.: Η θέση αυτή θεωρείται εφικτή. Διότι με την προστασία τους δικαιώματος αρνήσεως της στρατεύσεως δεν θα έχουμε στρατιώτες όχι μόνο έξω από τα σύνορα, αλλά ούτε και εντός Ελλάδας.]
στ) «Καταγγελία της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ και απεμπλοκή από κάθε σχεδιασμό στρατιωτικής επίθεσης στο Ιράν και στη Συρία και στήριξη του αγώνα για τη δημιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967». Αν αφαιρέσουμε την τελευταία θέση, με την οποία ουδείς μπορεί να διαφωνήσει, η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι η αντίθεση σε κάθε μορφής ενισχύσεως της ελληνικής άμυνας, ακόμη κι αν αυτή είναι στην ουσία… ανέξοδη.
ζ) Στη σελίδα 18 υπάρχει ακόμη η μάλλον… μπαγιάτικη επιδίωξη για απομάκρυνση, μη αποθήκευση ή διέλευση πυρηνικών και άλλων όπλων μαζικής καταστροφής στην Ελλάδα και την Ανατολική Μεσόγειο, που, από απόψεως σοβαρότητας, θυμίζει στους παλαιότερους εκείνη την περίφημη ταμπέλα «Δήμος Δάφνης: Αποπυρηνικοποιμένη Περιοχή».
η) Στις σελίδες 18 και 19 υπάρχει η αναφορά στην «εξωτερική πολιτική στη βάση της υπεράσπισης της ειρήνης και στον αποκλεισμό του πολέμου…». Ο πόλεμος, δηλαδή, εξοβελίζεται, στα πρότυπα της γνωστής απαγορεύσεως του πολέμου των τάξεων που «επέβαλε» ένας γραφικός υπουργός των τότε «αποστατών» στη δεκαετία του ’60. Στο τέλος υπάρχει και η έμμεση αναφορά στην αφελή θέση της αμοιβαίας μειώσεως των εξοπλισμών με την Τουρκία. Σύντομο σχόλιο: Η πολεμική βιομηχανία της Τουρκίας, η οποία καλύπτει το 52% των αναγκών της, απασχολεί πάνω από 70.000 εργάτες, έχει ετήσιο κύκλο εργασιών 8 δις δολάρια και εξαγωγές περί το 1,1 δις δολάρια το 2011. Ο ΣΥΡΙΖΑ προφανώς εκτιμά ότι όλα αυτά η Τουρκία μπορεί να τα θυσιάσει προκειμένου να έχει καλές σχέσεις με την Ελλάδα.
Αντί των προφανών συμπερασμάτων, λίγες μόνο λέξεις: Άλλο πράγμα ο ακτιβισμός κι άλλο η πολιτική. Αυτό που κρίνεται στις επόμενες εκλογές είναι η πολιτική. Και πολιτική χωρίς μια ρεαλιστική σοβαρή θέση για την άμυνα και την ασφάλεια της χώρας -και δη υπό τις παρούσες συνθήκες- είναι επικίνδυνη. Στην επικαιροποίηση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη, διότι η διεκδίκηση της εξουσίας με σοβαρές πιθανότητες οδηγεί αναπόφευκτα σε αναθεώρηση θέσεων και απόψεων, είναι πιθανό κάποια από αυτά τα σημεία να επανεξεταστούν. Η ίδια η πραγματικότητα σε αυτή την περιοχή και η ευθύνη για την ασφάλεια ενός λαού δεν αφήνουν περιθώρια.
Επίκαιρα (24-05-2012)

http://www.enkripto.com

Γ.ΜΠΑΛΑΦΑΣ–ΣΥΡΙΖΑ: “ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΙΝΔΥΝΟ ..ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΡΙΣΚΑΡΟΥΜΕ “ .

 

Σε δηλώσεις του νωρίτερα σήμερα στον τηλεοπτικό σταθμό kontra  αλλά πριν από λίγο (19:30 25/05/2012) και  στην τηλεόραση του  ΣΚΑΙ το Στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης  Μπαλάφας δήλωσε ότι «η Τουρκία σήμερα δεν αποτελεί κίνδυνο και μπορούμε να προχωρήσουμε σε “ισχυρότατες” περικοπές στις εξοπλιστικές δαπάνες, παίρνοντας  ακόμη και το ρίσκο με την Άγκυρα».

Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τις δικές του πληροφορίες για το ύψος των εξοπλιστικών δαπανών (μιλάμε με τους δικούς μας ανθρώπους, όπως είπε χαρακτηριστικά) και ότι οι περικοπές που έχουν γίνει είναι μηδαμινές.

Ο κος Μπαλάφας προσέθεσε ότι θα πρέπει να διακοπούν όλες οι πληρωμές προς γαλλικές και γερμανικές εταιρίες ανεξάρτητα με το ποιες θα είναι οι συνέπειες για το αξιόμαχο των ενόπλων δυνάμεων.

Δήλωσε επίσης ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι «ο πραγματικός κίνδυνος της εθνικής μας κυριαρχίας προέρχεται σήμερα από τους τοκογλύφους και όχι από την Τουρκία».

Προφανώς οι κόκκινες γραμμές για την εθνική κυριαρχία ξαναχαράζονται  αλλά μάλλον και η ίδια η εθνική κυριαρχία… αναθεωρείται .

http://ptisidiastima.wordpress.com

ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΚΑΙ ΠΛΟΙΑ ΑΕΡΑΜΥΝΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΝ

 

Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος

Δημοσιογράφος-Αμυντικός Αναλυτής

Παρακολουθώντας την πορεία υλοποίησης των τουρκικών ναυτικών εξοπλισμών σε συνδυασμό με την ανάγκη διαμόρφωσης ενός αξιόπιστου δόγματος ναυτικής ισχύος – το οποίο σήμερα δεν υφίσταται – για το Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) σε συνάρτηση με την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων στην Ανατολική Μεσόγειο, προκύπτει αβίαστα ένα τεχνοκρατικό ερώτημα: Tι είδους-τύπους πλοία πρέπει να διαθέτει το ΠΝ ώστε να είναι επιχειρησιακά ικανό κατά την κρίσιμη περίοδο 2012-2022 να αντιμετωπίσει την αναδυόμενη τουρκική ναυτική απειλή;

Είναι γεγονός ότι οι ελληνο-τουρκικές σχέσεις έχουν εισέλθει σε τροχιά σύγκρουσης, η οποία θα λάβει χώρα κάποια χρονική στιγμή στο προσεχές μέλλον και θα έχει ως σημείο αναφοράς το εύρος της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και
ειδικότερα την άρνηση εκμετάλλευσης των υποθαλάσσιων ενεργειακών κοιτασμάτων (φυσικό αέριο, πετρέλαιο) από την Αθήνα. Συνεπώς δεν αποτελεί παράδοξο η τάση που χαρακτηρίζει την τουρκική στρατηγική να επενδύει με διαρκώς αυξανόμενο ρυθμό στους ναυτικούς εξοπλισμούς και στην υλοποίηση ενός πρωτοφανούς προγράμματος ναυπηγήσεων, παράλληλα με την αναβάθμιση της αεροπορικής ισχύος των Τουρκικών Αεροπορικών Δυνάμεων.

Ωστόσο η Τουρκία με προσεκτικούς σχεδιασμούς δεν αναπτύσσει μόνο το Ναυτικό της αλλά και την Ακτοφυλακή, την οποία μετατρέπει σε μια αξιόλογη δύναμη επιφανείας (πλοία έρευνας και διάσωσης), η οποία θα δράσει συμπληρωματικά με τους εθνικούς της σχεδιασμούς. Εκείνο που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι το κέντρο βάρος της μελλοντικής τουρκικής επιχειρησιακής σχεδίασης εντοπίζεται:

α) στην απόκτηση σειράς σκαφών διαφόρων κλάσεων μεσαίου και μεγάλου εκτοπίσματος με σκοπό την μεταφορά ισχυρής αποβατικής δύναμης μεγέθους ενισχυμένου τάγματος πεζοναυτών, συν μιας τουλάχιστον επιλαρχίας αρμάτων, καθώς και στην κατασκευή πλοίων υποστήριξης αυτής (πλοίο αμφιβίων επιχειρήσεων, αρματαγωγά ανοικτού και κλειστού τύπου),

β) στη ναυπήγηση ενός αεροπλανοφόρου εκτοπίσματος 25.000 τόνων από το οποίο θα επιχειρούν αεροσκάφη τύπουSTOVL και ελικόπτερα,

γ) στην εγχώρια ναυπήγηση έξι υποβρυχίων Type 214,

δ) στην εγχώρια σχεδίαση και ανάπτυξη τεσσάρων έως έξι πλοίων με δυνατότητες αεράμυνας περιοχής,

ε) στην σταθερή υλοποίηση του υφιστάμενου προγράμματος ναυπήγησης Milgem το οποίο θα αποδώσει συνολικά 12 σκάφη.

Αποτυπώνοντας το σύνολο των τουρκικών ναυτικών εξοπλιστικών προγραμμάτων διαπιστώνουμε ότι το επίκεντρο της «φρενίτιδος» ναυπηγήσεων και αναβαθμίσεων (αισθητήρες, οπλικά συστήματα) των ήδη υπαρχόντων μονάδων επιφανείας και υποβρυχίων της Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων, αποκαλύπτει ξεκάθαρα τις προθέσεις των Τούρκων επιτελών και συγκεκριμένα:

α) επίτευξη ναυτικής υπεροπλίας σε σκάφη και συστήματα, η οποία απαιτείται για να ελεγχθεί ο χώρος της Ανατολικής Μεσογείου μεταξύ Κύπρου και Κρήτης-Ρόδου-Καστελορίζου (συν ο εναέριος χώρος υπεράνω αυτού) και παράλληλα να αποτραπεί το ΠΝ από το να επιχειρήσει στην συγκεκριμένη περιοχή,

β) συγκρότηση μιας ισχυρής δύναμης-ομάδας μάχης (taskforce) από σκάφη επιφανείας και υποβρύχια για την προστασία του πλοίου αμφιβίων επιχειρήσεων, της εν γένει αποβατικής δύναμης και του αεροπλανοφόρου που ενδεχομένως θα αποκτηθεί,

γ) αποτελεσματική και εναρμονισμένη διακλαδική συνεργασία Ναυτικού και Αεροπορίας για την υποστήριξη αποβατικών και γενικά αμφίβιων επιχειρήσεων με στόχο ελληνικά νησιά υψηλής γεωστρατηγικής αξίας, η κατοχή των οποίων μεταβάλλει δραστικά επ΄ωφελεία των τουρκικών συμφερόντων τα όρια της ΑΟΖ (βλ. Καστελόριζο, Κάσος, Κάρπαθος και μεσομακροπρόθεσμα Ρόδος, Ανατολική Κρήτη).

Αφού διαπιστώσαμε και καταγράψαμε το τι συμβαίνει στην «άλλη πλευρά του λόφου» ερχόμαστε να προτείνουμε τρόπους αντιμετώπισης της νέο-οθωμανικής ναυτικής απειλής. Σήμερα το ΠΝ και υπό την πίεση της οικονομικής κρίσης δεν μπορεί παρά μόνο περιστασιακά και οριακά να ανταποκριθεί σε αποστολές ανατολικά της γραμμής Κρήτης-Καστελορίζου. Τα μέσα που πρέπει να διαθέτει – πέραν των καυσίμων και της επαρκούς υποστήριξης σε ανταλλακτικά, αναλώσιμα των πλοίων και των οπλικών συστημάτων/αισθητήρων που φέρουν – διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: α) υποβρύχια και β) πλοία με δυνατότητες αεράμυνας περιοχής. Η πρώτη απαίτηση ύπαρξης υποβρυχίων με κατάλληλες δυνατότητες καλύπτεται μερικώς καθώς υφίστανται μόλις ένα σκάφος Type 214 με δυνατότητες AIP και αυτό χωρίς σύγχρονες τορπίλες (!) και επτά άλλα παλαιότερα σκάφη (Type 209/1100 και Type209/1200 εκ των οποίων ένα – το «Ωκεανός» S118 – έχει εκσυγχρονισθεί/αναβαθμιστεί αλλά δεν έχει παραληφθεί). Η δεύτερη απαίτηση δεν καλύπτεται από τον υπάρχοντα στόλο επιφανείας καθώς το ΠΝ δεν διαθέτει πλοία με ικανότητες αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής, στοιχείο απαραίτητο για την επιβίωση μιας ναυτικής δύναμης που θα επιχειρεί στην καρδιά της Ανατολικής Μεσογείου, υπό την δαμόκλεια σπάθη της Τουρκικής Αεροπορίας. Άρα πως πρέπει να δράσουμε προκειμένου να είμαστε σε θέση να υπερασπίσουμε στην πράξη και όχι στα λόγια τα εθνικά συμφέροντα στην προσφιλή μας από την αρχαιότητα υδάτινη περιοχή της Μεσογείου;

Τα υποβρύχια που φέρουν σύστημα AIP – όπως τα Type214 –  αποτελούν το μοναδικό όπλο που επιτρέπουν στο ΠΝ και στην ελληνική πολιτικο-στρατιωτική διπλωματία να προασπίσουν τα εθνικά συμφέροντα καθώς και να πλήξουν πρώτα τον εχθρό. Αθόρυβα και απροειδοποίητα «περιβεβλημένα» με την κατάλληλη πολιτική εντολή που θα έχει δοθεί εγκαίρως (σ.σ. όχι όπως συνέβη με καθυστέρηση εις διπλούν το 1974…) τα Type 214 ουσιαστικά έχουν την επιχειρησιακή δυνατότητα να προσβάλλουν την όποια αμφίβια δύναμη κινηθεί κατά νήσου ή νήσων και να λειτουργήσουν αποτρεπτικά σε κάθε άλλη «ειρηνική» αντιπαράθεση στο πλαίσιο προβολής διεκδικήσεων κατά της ΑΟΖ, ή δυναμικά αν απαιτηθεί. Αναγνωρίζοντας τα προφανή πλεονεκτήματα της κλάσης Type 214 οι Τούρκοι επέλεξαν να προμηθευτούν έξι μονάδες ώστε να αποκτήσουν αριθμητική υπεροχή έναντι του ΠΝ. Το δυστύχημα είναι ότι η ελληνική πλευρά έχει εμπλακεί σε μια πολιτικο-οικονομική αντιπαράθεση και αντί να έχει προχωρήσει στην παραλαβή και των υπολοίπων τριών υποβρυχίωνType 214, χάνει πολύτιμο χρόνο, τον οποίο κερδίζει η αντίπαλη πλευρά.

Το ΠΝ δεν μπορεί να προχωρήσει στην απόκτηση νεότευκτων πλοίων ικανότητας αεράμυνας περιοχής καθώς δεν είναι μόνο θέμα χρημάτων, αλλά και επιχειρησιακών δυνατοτήτων. Το ΓΕΝ αναγνωρίζει ότι στην Ανατολική Μεσόγειο μπορούν να «σταθούν» αποτελεσματικά και να επιβιώσουν μόνον σκάφη που φέρουν ολοκληρωμένο σύστημα αντίστοιχων δυνατοτήτων με αυτές που παρέχει το Aegis του Αμερικανικού Ναυτικού. Συνεπώς το πλοίο που μπορεί να εκτελέσει άκρως επικίνδυνες αποστολές δεν μπορεί παρά να είναι μια κλάση όσο το δυνατόν εγγύτερα στις επιχειρησιακές ανάγκες του ΠΝ. Ένα τέτοιο πλοίο είναι η κλάση ArleighBurke και όχι τα καταδρομικά τύπου Ticonderoga. Ο μοναδικός τρόπος απόκτησης είναι μέσω παραχώρησης από τις ΗΠΑ με πολιτική απόφαση, η οποία θα χρησιμοποιήσει όλη την ισχύ των lobbies προκειμένου να καμφθούν οι όποιες αντιδράσεις μπορούν να εγερθούν, καθώς θα αποτελεί ιδιαίτερη συμβολική ενέργεια ύψιστης πολιτικής σημασίας. Τα αντιτορπιλικά κλάσης Arleigh Burke θα παρέχουν μέσω του συστήματος Aegis και των βλημάτωνSM-2 την κατάλληλη κάλυψη για υλοποίηση επιχειρήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Υπό ιδανικές συνθήκες θα πρέπει να αποκτηθούν τέσσερα σκάφη με έδρα τον Ναύσταθμο Κρήτης, ο οποίος πρέπει να εξελιχθεί και να αναβαθμιστεί σε κύρια έδρα του Στόλου και της δύναμης που θα κληθεί να προασπίσει και να επιβάλλει τον σεβασμό των εθνικών συμφερόντων στις θαλάσσιες εκτάσεις μεταξύ Κρήτης, Ρόδου, Καστελορίζου και Κύπρου.

Ολοκληρώνοντας την σύντομη ανάλυση συνοψίζουμε ότι για την καλύτερη και ταχύτερη δυνατή ενίσχυση των εθνικών αμυντικών δυνατοτήτων στον επίπεδο της ναυτικής ισχύος, η Αθήνα οφείλει να πραγματοποιήσει δύο βήματα. Το πρώτο είναι να παραλάβει τα εναπομείναντα τρία υποβρύχια Type 214, να τα εξοπλίσει με τορπίλες βαρέως τύπου και να εκμεταλλευτεί την παρούσα γεωπολιτική συγκυρία-ευκαιρία στις ΗΠΑ, για να εξασφαλίσει την αποδέσμευση 2-4 αντιτορπιλικών ArleighBurke με το ανάλογο απόθεμα βλημάτων SM-2. Η επιτυχής ολοκλήρωση των δύο αυτών στόχων θα συμβάλει κάθετα και με αποφασιστικό τρόπο στην εμπέδωση κλίματος ασφάλειας, σταθερότητας και θα λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής δύναμης υπέρ των εθνικών γεωστρατηγικών συμφερόντων στην περιοχή, με την οποία έχουμε χιλιάδες χρόνια στενούς ιστορικούς δεσμούς, από την εποχή του Τρωϊκού Πολέμου και της πανάρχαιας «Γεωπολιτικής των Αχαιών». Μιας γεωπολιτικής στρατηγικής που παρότι μας χωρίζουν από την απαρχή της εξύφανσης αυτής προ 3.500 χρόνια, οι βασικοί μοχλοί σχεδίασης και υλοποίησης συνεχίζουν να παραμένουν ζωντανοί και ενεργοί μέχρι και σήμερα. Διαχρονικά οι Έλληνες (από την θαλασσοκρατορία του Μίνωα) χρησιμοποίησαν τη ναυτική ισχύ για να μεγαλουργήσουν και να επιβάλλουν τα εθνικά τους συμφέροντα. Ας μην το ξεχνούμε, γεγονός που μας το επιβεβαιώνει και επισημαίνει ο Θουκυδίδης μέσα από τα κείμενά του, καθότι η Ιστορία με την Γεωγραφία αποτελούν τις δύο αναγκαίες και ικανές συνθήκες για την σχεδίαση των πεπρωμένων του έθνους μας. Να ενεργήσουμε όπως μας προτρέπει η ιστορία και να εκμεταλλευτούμε τα οφέλη που τόσο ζηλότυπα διαφύλαξε για εμάς και τους απογόνους μας η γεωγραφία. Στόλος θαλάσση κρατείν.

http://perialos.blogspot.com/2012/04/blog-post_20.html

http://infognomonpolitics.blogspot.com

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΗΛΩΣΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗ “ ΒΑΡΙΟΠΟΥΛΑ “

Το σχέδιο των Στρατηγών προέβλεπε εισβολή στη χώρα μας, πρόκληση θερμών επεισοδίων και απόβαση σε νησιά μας

Παράσταση πολιτικής αγωγής για το σχέδιο «Βαριοπούλα», που προέβλεπε επίθεση κατά της χώρας μας, θα πρέπει να δηλώσει η Ελλάδα στη δικαστική διαδικασία που έχει ήδη αρχίσει στην Άγκυρα, τονίζουν έγκυροι νομικοί κύκλοι που έχουν ασχοληθεί με τη διερεύνηση της σκοτεινής αυτής υπόθεσης που αποκάλυψε στις 20 Ιανουαρίου 2010 η τουρκική εφημερίδα «Ταράφ».

Η Ελλάδα πρέπει, υποστηρίζουν οι ίδιοι κύκλοι, να κινητοποιήσει όλα τα νομικά και πολιτικά ερείσματα του διεθνούς δικαίου, ώστε να προλάβει αρνητικές εξελίξεις με τη γείτονα χώρα. Τα τουρκικά σχέδια εισβολής στην Ελλάδα θα πρέπει να γνωστοποιηθούν σε όλα τα διεθνή όργανα με παράλληλη νομική και επικοινωνιακή αξιοποίηση της υπόθεσης, ώστε να καταστεί γνωστό ότι η τουρκική απειλή εναντίον της Ελλάδος είναι υπαρκτή, συνεχής και συνιστά κατάφωρη παραβίαση της διεθνούς δικαιοτοξίας.
Ως γνωστόν το σχέδιο «Βαριοπούλα» των κοσμικών και των στρατιωτικών της Τουρκίας είχε σχεδιαστεί το 2003, με ιθύνοντα νου τον στρατηγό εν αποστρατεία και τότε διοικητή της Πρώτης Στρατιάς Τσετίν Νογά. Προέβλεπε τη δημιουργία έντονης πολιτικής αναταραχής στην Ελλάδα που θα προσέδιδε σημαντικά διπλωματικά ερείσματα στην Τουρκία στη μελλοντική πολιτική διαπραγμάτευση. Όπως υποστηρίζουν νομικοί και πανεπιστημιακοί εξειδικευμένοι σε διεθνή θέματα: «Η Ελλάδα, ως ζημιωθείσα από τις αξιόποινες πράξεις που αποδίδονται στους κατηγορούμενους, νομιμοποιείται ενεργητικά να παραστεί ως πολιτικώς ενάγουσα για την άμεση ζημία που δέχθηκε η τιμή και υπόληψή της, αλλά και για την απόπειρα επεμβατικής επίθεσης εναντίον της, επιφυλασσόμενη κάθε νομίμου δικαιώματός της». Και προσθέτουν: «Στην περίπτωση που η τουρκική δικαιοσύνη αρνηθεί στην Ελλάδα την πρόσβασή της στις ήδη ανοιχθείσες δίκες, τότε παραβιάζει καταφανώς την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και ειδικότερα το άρθρο 6.1 ΕΣΔΑ ως προς το δικαίωμα πρόσβασης σε δικαστήριο. Κάθε κράτος μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης οφείλει να μην παρεμποδίζει την πρόσβαση σε δικαστήριο οιουδήποτε έχει ανάγκη δικαστικής προστασίας». «Η απόπειρα αποβατικής επιχείρησης και η διακινδύνευση της ασφάλειας και της ελευθερίας της Ελλάδος συνιστούν παραβιάσεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και θεμελιώνουν δικαίωμα προσφυγής ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Το σχεδιαζόμενο πραξικόπημα και η συνεχής επιθετική πολιτική κατά της Ελλάδας παραβιάζουν καταφανώς το διεθνές κεκτημένο. Οι στρατιωτικές αυτές ενέργειες θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή και την ασφάλεια χιλιάδων πολιτών και υποσκάπτουν τους δημοκρατικούς θεσμούς».

Τέλος στα φοβικά σύνδρομα

«Η Ελλάδα, ως υψηλό συμβαλλόμενο μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, θα πρέπει να κινητοποιήσει όλους τους νομικούς μηχανισμούς ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ώστε να διασφαλίσει τη νομική και ουσιαστική της θέση. Η Τουρκία με τη συμπεριφορά της παραβιάζει τη Σύμβαση θεμελιώνοντας λόγο προσφυγής της Ελλάδας κατά της Τουρκίας. Δικαιούται επίσης να παραστεί ως πολιτικώς ενάγουσα στα ποινικά δικαστήρια της Τουρκίας ενδυναμώνοντας τη θέση της και ζητώντας την καταδίκη των υπαιτίων. Η πολιτική ηγεσία της Ελλάδας, απαγκιστρωμένη από φοβικά σύνδρομα, θα πρέπει να αναζητήσει τα δίκαια αιτήματά της έναντι παντός δικαστηρίου και αρχής έχοντας σύμμαχο το Διεθνές Δίκαιο και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που αποτελούν το θεμέλιο ελευθερίας και δικαιοσύνης κάθε λαού. Με το σχέδιο ''Βαριοπούλα'' επαληθεύεται η αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας και η μη συμμόρφωση της στρατιωτικής ηγεσίας με τις διεθνείς συνθήκες. Στις σχεδιαζόμενες κινήσεις του Στρατεύματος κατά της Ελλάδος φαίνεται η απαξίωση έναντι μιας χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης την οποία μπορεί να χρησιμοποιεί κατά το δοκούν για την επίλυση των εσωτερικών διαφορών», καταλήγουν στην πρόταση-έκθεσή τους νομικοί κύκλοι.

Τι προέβλεπε η «Βαριοπούλα»

Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις της τουρκικής εφημερίδας «Ταράφ», το σχέδιο είχε στόχο:
• Ένταση στη Θράκη με παρενόχληση των μεθοριακών περιπόλων (μέχρι και ενδεχόμενη εισβολή από τον Έβρο)
• Εμπλοκή του ονόματος του Πατριάρχη στο γενικότερο σχέδιο αποσταθεροποίησης
• Ανθελληνική προπαγάνδα μέσω ίντερνετ
Το αεροπορικό σκέλος του σχεδίου, με την ονομασία «Καταιγίδα» περιελάμβανε τις εξής κινήσεις:
• Επιθετικές εναέριες πρωτοβουλίες
• Παρενόχληση ελληνικών πτήσεων
• Πρόκληση θερμού επεισοδίου με σκοπό να σημειωθεί σύγκρουση ελληνικού και τουρκικού αεροσκάφους και συντριβή του δεύτερου στο Αιγαίο
• Πολεμική ετοιμότητα των στρατιωτικών αεροδρομίων
Το ναυτικό σκέλος, με την ονομασία «Suga», το οποίο αξιολογείται ως το σημαντικότερο, αφορούσε:
• Απόβαση στα τουρκικά νησιά Κογιούν, δίπλα από τη Χίο, τα οποία με βάση τη Συνθήκη της Λωζάνης είναι αποστρατικοποιημένα
• Απόβαση στις Οινούσες, που ελέγχουν από τον βορρά τον δίαυλο του Τσεσμέ, και από ανατολικά τη Χίο, τους Φούρνους και τη Λέρο.
Χαρακτηριστικά η εφημερίδα «Ταράφ», στο αποκαλυπτικό της δημοσίευμα, αναφέρει ότι:
«Κατά τις πτήσεις στο Αιγαίο θα παρενοχλούνται τα αεροσκάφη της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και θα διαμορφωθεί κλίμα σύγκρουσης.
Εάν είναι δυνατόν, θα προκληθεί πτώση ενός αεροσκάφους μας από την ελληνική Πολεμική Αεροπορία και εάν δεν πραγματοποιηθεί αυτό, θα προκληθεί πτώση δικού μας αεροσκάφους με πυρά, σε κατάλληλο χώρο και χρόνο από πιλότο του Ειδικού Σμήνους το οποίο έχει αναδιαρθρωθεί. Θα διοχετευτούν στα ΜΜΕ ειδήσεις περί της πτώσης του αεροσκάφους μας από την ελληνική Πολεμική Αεροπορία και θα παρουσιαστεί η αδυναμία της κυβέρνησης του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στο θέμα αυτό». «Η ένταση θα αυξηθεί και στα σύνορα στη Θράκη, θα πραγματοποιηθούν περιπολίες σε περιοχές πλησίον των συνόρων στη Θράκη, ενώ θα διεξαχθούν κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με το Πολεμικό Ναυτικό στο Αιγαίο. Στα αεροδρόμια Μπαλίκεσιρ, Τσίγλι, Τσόρλου και Νταλάμαν θα περιμένουν αεροσκάφη με βάση την αρχή 24 ωρών και ακόμη στο παραμικρό επεισόδιο θα απογειωθούν αεροσκάφη scrable». «Θα αυξηθεί με τρόπο ελεγχόμενο η εχθρότητα και η ένταση εναντίον της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και θα διασφαλιστεί ώστε οι πιλότοι να είναι πιο επιθετικοί κατά τις πτήσεις. Θα ανακοινωθεί ανεπισήμως στους πιλότους ότι σε παρόμοια περιστατικά θα μπορούν να ανοίγουν ακόμη και πυρ, στο πλαίσιο της νόμιμης άμυνας».
Μεταξύ των βασικών στόχων του σχεδίου ήταν τα διπλωματικά και γεωστρατηγικά οφέλη στις σχέσεις με την Ελλάδα.
Αξίζει να σημειωθεί η δήλωση του τέως αρχηγού του Γενικού Επιτελείου, Στρατηγού Κοσανέρ, ο οποίος είπε ότι δεν πιστεύει πως η προετοιμασία των σχεδίων πραξικοπήματος «Βαριοπούλα» είναι κάτι άνανδρο, αλλά θεωρεί άνανδρο το ότι το δημοσίευσαν οι εφημερίδες! Οι εφημερίδες τού φταίνε και όχι οι συνάδελφοί του συνωμότες!
Οι βασικοί κατηγορούμενοι για τη δράση της οργάνωσης Εργκενεκόν, που σχέδιο της ήταν η «Βαριοπούλα», είναι οι: Στρατηγός Τσετίν Ντογάν, πρώην επικεφαλής της Α' Στρατιάς, Στρατηγός Εργκίν Σαϊγκούν, πρώην υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Στρατηγός Μπιλγκίν Μπαλανλί, διοικητής των Στρατιωτικών Ακαδημιών, Πτέραρχος Ιμπραχίμ Φιρτίνα, πρώην αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας, Ναύαρχος Οζντέν Ορνέκ, πρώην διοικητής του Τουρκικού Στόλου, Υποπτέραρχος Ισμαήλ Τας, διοικητής της Ακαδημίας της Πολεμικής Αεροπορίας, Αρχιπλοίαρχος Ντενίζ Τζόρα και πολλοί άλλοι αξιωματικοί (περισσότεροι από διακόσιοι), αρκετοί εκ των οποίων είναι ακόμη εν ενεργεία.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Τουρκία: Ενδιαφέρον της Ελλάδας για το ζήτημα της ‘Βαριοπούλας’

Στο δημοσίευμα  της  ελληνικής εφημερίδας  ‘Το Παρόν’  αναφέρονται  τα τουρκικά ΜΜΕ, όπου έγκυροι νομικοί κύκλοι προτρέπουν την Ελλάδα να συμπεριληφθεί  στους ισχυρισμούς του κατηγορητηρίου,  για την υπόθεση της ‘Βαριοπούλας’.

Το τουρκικό δημοσίευμα αναφέρεται στη αναφορά της εφημερίδας Παρόν,  που  σύμφωνα με νομικούς κύκλους  θα πρέπει  να ληφθεί, το στρατιωτικό σχέδιο της 'Βαριοπούλας΄ ως επέμβαση κατά της Ελλάδας.

Οι αναλυτές  λένε στην εφημερίδα ότι το σχέδιο της Βαριοπούλας απέβλεπε στην προσβολή και την αξιοπρέπεια  της γειτονικής χώρας που εγκληματικές ενέργειες  των Τούρκων απέβλεπαν να προξενήσουν  ζημία και ότι αυτό το ζήτημα πρέπει να γίνει γνωστό στα διεθνή μέσα ενημέρωσης, για τον κίνδυνο που διέτρεχε  μια χώρα- μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

http://infognomonpolitics.blogspot.com

ΣΤΟΝ “ ΠΑΓΟ “ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

 

 

Μιχάλης  Ιγνατίου

Η παρουσία του πρωθυπουργού της Ελλάδας στη Λευκωσία, εν μέσω εκβιασμών και απειλών της Αγκυρας, ακόμα και για πολεμική επιχείρηση εναντίον των ενεργειακών εγκαταστάσεων, δεν μπορεί παρά να καταγραφεί στα θετικά του κ. Λουκά Παπαδήμου.

Μίλησε με τη γλώσσα της αλήθειας για την Τουρ­κία, αλλά και με έμμεσο τρόπο για τις μεθοδεύσεις του γενι­κού γραμματέα του ΟΗΕ και των περίεργων συνερ­γατών του. Η απόρριψη του λεγόμενου «Σχεδίου Β» που προω­θεί η Αγκυρα μέσω του άβουλου Μπαν κι Μουν, είναι θέση αρχής και την εξέφρασε με τον ορθό τρόπο ο Ελλη­νας πρωθυπουργός. Βέβαια, πολλά από τα εύσημα ανή­κουν στον YΠΕΞ, Σταύρο Δήμα, ο οποίος έχει καθαρές απόψεις για το Κυπριακό και τις απαράδεκτες διεκδική­σεις της Τουρκίας στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσό­γειο. Είναι παρουσία-σιγουριά στο πολύπαθο υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο δεινοπάθησε με τεράστια ευθύνη του πρώην πρωθυπουργού και πολύ λιγότερο των «αντ' αυτού» που επέλεξε. Σ' αυτή την κρίσιμη στιγμή για την Ελλάδα και με την οικονομία της να δεινοπαθεί εν μέσω της, ως κινού­με­νης άμμου, παγκόσμιας οικονομίας, το τελευταίο πράγ­μα που πρέπει να απασχολεί την ελληνική κυβέρνηση είναι η «διευθέτηση» των εθνικών θεμάτων, τα οποία πρέπει να «παγώσουν». Δεν υπάρχει η παρα­μι­κρή περίπτωση ελληνικής επικράτησης, ούτε καν έναντι των αδύναμων εθνικιστικών ταραξιών των Σκοπίων.

Ολες οι ελληνικές προσπάθειες, συμπεριλαμβα­νομέ­νων και των διπλωματικών, πρέπει να γίνονται για το μοναδικό θέμα που απασχολεί την Ελλάδα: την οικο­νομία. Ο κ. Δήμας, που χαίρει μεγάλης εκτίμησης στην Ουάσιγκτον, είναι καιρός να επιχειρήσει επίσκεψη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Να έχει συναντήσεις με τους αξιωματούχους της αμερικανικής κυβέρνησης και να συντονίσει την Ελληνική Ομογένεια, που αποσυντόνισε και παραλίγο να απαξιώσει η προηγούμενη κυβέρνηση. Οι φιλότιμες προσπάθειες του Δημήτρη Δόλλη χάνονταν μέσα στην ανικανότητα των εξωθεσμικών «φίλων», οι οποίοι κατέστρεψαν την καλύτερη πρωτοβουλία που ξεκίνησε ποτέ, για μαζικές επενδύσεις από Ελληνοαμερικανούς και Αμερικανούς επιχειρηματίες.

ethnos.gr

ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ … ΑΤΟΠΗΜΑΤΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

 

 

Του Μιχάλη Ιγνατίου
Οι λεπτομέρειες έχουν τη σημασία τους, έστω και αν προσπαθούν οι συνεργάτες των πολιτικών μας να αμβλύνουν τις εντυπώσεις από τις λανθασμένες αποφάσεις των αφεντικών τους και να παρουσιάσουν το λάθος ως μία έξυπνη πολιτική και διπλωματική κίνηση. Σε άλλες εποχές, η είδηση θα ήταν πρωτοσέλιδη...
Ο πρώην πρωθυπουργός Γιώρ­γος Παπανδρέου επέλεξε να κάνει το πρώτο του ταξίδι -μετά την «αποδέσμευσή» του και από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ- στην Τουρκία. Το ίδιο είχε πράξει και μετά την εκλογή του, τον Οκτώβριο του 2009, όταν μαζί με τους «κηπουρούς» του επισκέφθη­καν την Αγκυρα αφήνοντας σύξυλο στη Λευκωσία τον Πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος δικαιολογη­μέ­να δυσαρεστήθηκε. Ετσι και αλλιώς, ο κ. Παπανδρέου δεν είναι τόσο δημοφιλής στην Κύπρο όσο είναι στην Τουρκία.
Ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, μίας απαξιωμένης οργάνωσης που χωρά δικτάτορες, φιλοαμερικανούς σοσιαλιστές και μερικούς ρομαντι­κούς που ακόμα πιστεύουν στο δίκαιο κοινωνικά σύστημα που καθιέρωσε ο Πάλμε, ο κ. Παπανδρέου όρισε την Κωνσταντινούπολη ως τόπο συνεδρίασης της Επιτροπής για τον Αραβικό Κόσμο, διότι προφανώς πιστεύει πως μέσω αυτής και άλλων που θα ακολου­θή­σουν, θα επανέλθει στο διεθνές προσκήνιο και θα είναι υποψή­φιος για κάποια εκ των θέσεων που θα «ανοί­ξουν» σε διεθνείς οργανισμούς, σοβαρούς και αμελητέους.
Οι συνεργάτες του διέδωσαν ότι η επίσκεψη στην Πόλη και η ενασχόληση με το θέμα της «Αραβικής Ανοιξης» αποδεικνύουν και το ενδιαφέρον του για τη Μέση Ανατολή. Το γεγονός ότι ουδείς νοιάζεται για τις απόψεις του, ουδόλως απασχολεί τον ίδιο και τους συνεργάτες του, οι οποίοι δεν είναι άμοιροι ευθυνών για πολλές εκ των αποφάσεων και των πολιτικών του.
Επειδή ο «διάολος κρύβεται στις λεπτομέρειες», αξίζει να υπογραμμίσω ότι:
• Η επίσκεψη γίνεται παραμονές της επετείου της 25ης Μαρτίου και
• Το ταξίδι στην Τουρκία είναι μία ακόμα ευκαιρία για να βρίσκεται μακριά από τα προβλήματα της οικονομίας, που ολίγον τον απασχολούν...
www.ethnos.gr

ΠΙΣΩ ΑΠ’ ΤΑ ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ

 

Σε συνέχεια των πολλών, όσων έχουμε πει σχετικά  με τα παπαγαλάκια, εγχώρια και ξένα οι βουλευτές Φώτης Κουβέλης, Θανάσης Λεβέντης, Νίκος Τσούκαλης και  Γρηγόρης Ψαριανός είχαν καταθέσει την παρακάτω επερώτηση 4341/11-1-2012:

[Σύμφωνα με δημοσίευμα της έγκυρης γερμανικής εφημερίδας Die Zeit, η χώρα μας μέσω της δανειακής σύμβασης ύψους 130 δις ευρώ από το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωσης, «θα μπορούσε να δαπανήσει εκ νέου 4 δις ευρώ για την αγορά μαχητικών αεροσκαφών. Για την αγορά φρεγατών, ελικοπτέρων και υποβρυχίων θα μπορούσαν να επενδυθούν πολλά ακόμη δισεκατομμύρια ευρώ».

Στο μακροσκελές ρεπορτάζ της, η εφημερίδα επικαλείται ελληνικούς κύκλους του Υπουργείου Άμυνας, ως πηγές, οι οποίες, μάλιστα, φέρονται να «ομιλούν ιδιαιτέρως ανοιχτά για τα εν λόγω εσωτερικά ζητήματα».

Συγκεκριμένα, γίνεται λόγος για την αγορά μέχρι και 60 μαχητικών αεροσκαφών τύπου Eurofighter με εκτιμώμενο κόστος περί τα 3,9 δις ευρώ, γαλλικών φρεγατών με κόστος άνω των 4 δις ευρώ, γερμανικών υποβρυχίων κόστους 2 δις ευρώ, καθώς και περιπολικών του λιμενικού για 400 εκατομμύρια ευρώ.

Άλλα 400 εκατ. ευρώ, αναφέρεται στο δημοσίευμα, θα κοστίσει ο αναγκαίος εκσυγχρονισμός του ελληνικού στόλου. Επίσης υπάρχουν ελλείψεις σε πυρομαχικά για τα άρματα μάχης τύπου Leopard, ενώ δύο αμερικανικά ελικόπτερα Apache πρέπει να αντικατασταθούν.

Η εφημερίδα καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι «με την εκταμίευση της νέας δόσης ύψους 80 περίπου εκατομμυρίων ευρώ τον Μάρτιο, είναι αντικειμενικά υπαρκτή η πιθανότητα νέων συμφωνιών για την αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού».

Με δεδομένο ότι στην τρέχουσα πολιτικοοικονομική και κοινωνική κατάσταση της χώρας, είναι αδιανόητο, από τη μία να περικόπτονται συντάξεις, να κόβονται μισθοί, να καταργούνται δικαιώματα και να καταλύεται το κοινωνικό κράτος και από την άλλη, να υπάρχουν, στο βαθμό που ευσταθούν οι πληροφορίες της γερμανικής εφημερίδας, σκέψεις για την αγορά εξοπλισμών και στρατιωτικού υλικού στο άμεσο διάστημα ύψους δεκάδων δισεκατομμυρίων.

Με βάση τα προαναφερόμενα,

ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

Επιβεβαιώνει ή διαψεύδει τα ως άνω αναφερόμενα, τα οποία δημοσιεύει η εφημερίδα Die Zeit και αναπαράγονται από το σύνολο του γερμανικού τύπου;

Σε πόσες και ποιες αγορές αμυντικού εξοπλισμού προσανατολίζεται η κυβέρνηση στο άμεσο διάστημα και με ποιο κόστος;]

Η απάντηση του ΥΠΕΘΑ στην παραπάνω επερώτηση ακολουθεί (οι υπογραμμίσεις δικές μας)

Φ.900α/8990/12438/8 Φεβρουαρίου 2012

Σε απάντηση της σχετικής ερώτησης που κατέθεσαν οι Βουλευτές της κοινοποίησης με θέμα «Δημοσιεύματα του γερμανικού τύπου για αγορές στρατιωτικού εξοπλισμού από την Ελλάδα ύψους πολλών δις», σας γνωρίζω τα ακόλουθα σύμφωνα με τα στοιχεία που τέθηκαν υπ’ όψιν μου:

ΥΠΕΘΑ

Βασική επιδίωξη του ΥΠΕΘΑ είναι η αύξηση της αποτελεσματικότητας και η διατήρηση του αξιόμαχου των Ενόπλων Δυνάμεων, η βελτίωση της αποτρεπτικής ικανότητας της χώρας, καθώς και η επίτευξη όλων των στόχων της πολιτικής στον τομέα της εθνικής άμυνας.

Σε ό,τι αφορά στην διαχείριση των πόρων και ειδικότερα στην εκδήλωση/εφαρμογή δράσεων στο πλαίσιο υλοποίησης των εξοπλιστικών προγραμμάτων, αυτή διέπεται από αυστηρότατους κανόνες και ελέγχους που επιβάλλει η εφαρμογή του ΜΠΔΣ και αποτελεί την πυξίδα για την έξοδο της ελληνικής οικονομίας από την δυσμενή δημοσιονομική κατάσταση που έχει περιέλθει.

Με δεδομένα τα παραπάνω, τα επικαλούμενα δημοσιεύματα του γερμανικού τύπου με επιεική αξιολόγηση μπορούν να χαρακτηριστούν αναξιόπιστα.

Λόγω της διαμορφωθείσας δημοσιοοικονομικής συγκυρίας, από πλευράς ΥΠΕΘΑ, για την επίτευξη των στόχων του και ειδικά όσον αφορά στις προμήθειες του αμυντικού υλικού των ΕΔ, τηρούνται ειδικοί κανόνες εντός ενός ρεαλιστικού πλαισίου, με σκοπό την πλήρη επιχειρησιακή αξιοποίηση των ήδη διατιθεμένων οπλικών συστημάτων, την επαύξηση της διαθεσιμότητας των κύριων οπλικών συστημάτων στο μέγιστο δυνατό ποσοστό και τη συμπλήρωση των απολύτως κρίσιμων ελλείψεων σε υλικά μέσα και πυρομαχικά χωρίς να θίγεται το αξιόμαχο των ΕΔ και η αμυντική ικανότητα της χώρας.

Είναι γεγονός ότι επιδιώκονται και γίνονται οικονομίες, ενώ το 15ετές μακροπρόθεσμο πρόγραμμα Αμυντικών Εξοπλισμών θα περιλαμβάνει τα απολύτως αναγκαία για τη διατήρηση του αξιόμαχου των ΕΔ.

Πράγματι, στο θέμα των εξοπλιστικών προγραμμάτων και των αμυντικών προμηθειών εν γένει, οι οποίες ήδη βαίνουν συνεχώς μειούμενες, επέρχονται δραστικές αλλαγές που στηρίζονται πρωτίστως σε σειρά μελετών που εκπονήθηκαν από τα Γενικά Επιτελεία, υπό τον συντονισμό του ΓΕΕΘΑ.

Οι αλλαγές αυτές βασίζονται σε μία δέσμη κριτηρίων που υπηρετούν πρωτίστως τις αμυντικές ανάγκες και το αξιόμαχο των ΕΔ, λαμβάνοντας υπόψη το δημοσιονομικό και γενικό οικονομικό  πλαίσιο στο οποίο κινείται η χώρα.

Συγκεκριμένα, αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι για το έτος 2009 η εγγραφείσα στον αντίστοιχο Π/Υ πίστωση για εξοπλιστικά προγράμματα ήταν 2,2 δις Ευρώ, ενώ για το 2012 η αντίστοιχη πίστωση είναι 1,00 δις Ευρώ, που σημαίνει περιστολή σε ποσοστό 55% για την παραπάνω 3ετία.

Πιο συγκεκριμένα, σημειώνονται τα ακόλουθα ανά Γενικό Επιτελείο:

ΓΕΣ

Τα εξοπλιστικά προγράμματα αρμοδιότητας ΓΕΣ που έχουν ήδη εγκριθεί από το ΚΥΣΕΑ ή έχουν προγραμματισθεί να εισαχθούν στο ΚΥΣΕΑ για έγκριση, αναμένεται να ανέλθουν στο ποσό των 374.531.080€, χωρίς ωστόσο να προδικάζεται η σίγουρη υλοποίησή τους.

Σχετικά με τον προγραμματισμό αμυντικών εξοπλισμών για την προσεχή πενταετία, αναφέρονται τα εξής:

(1) Βρίσκεται σε εξέλιξη η αναθεώρηση της Μελλοντικής Δομής Δυνάμεων (ΜΔΔ), παράρτημα της οποίας αποτελεί η Σειρά Προτεραιότητας των Αναγκαίων Μέσων (ΣΠΑΜ).

Συνεπώς, στην παρούσα φάση και μέχρι να εγκριθεί η νέα Δομή Δυνάμεων, δεν μπορεί να υπάρξει ακριβής και λεπτομερής προγραμματισμός αμυντικών εξοπλισμών.

(2) H προτεραιότητα του ΓΕΣ για τα επόμενα χρόνια, λόγω της παρούσας δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας, είναι η συντήρηση των υπαρχόντων οπλικών συστημάτων και όχι η προμήθεια νέων.

ΓΕΝ

Στο πλαίσιο διατήρησης σύγχρονου και αξιόμαχου Στόλου είναι επιβεβλημένη η ανανέωση των μονάδων του, με πρόσκτηση νέων και εκσυγχρονισμού των παλαιοτέρων.

Για το σκοπό αυτό έχουν ξεκινήσει από το έτος 2000 προγράμματα πρόσκτησης:

(1) Έξι (6) νέων υποβρυχίων τ. 214 και εκσυγχρονισμού ενός (1) υποβρυχίου τ.209 συνολικού κόστους  3.354.100.000€ .

(2) Επτά (7) νέων Ταχέων Περιπολικών Κατευθυνομένων Βλημάτων (ΤΠΚ) συνολικού κόστους 1.019.027.395 €.

Τα ανωτέρω προγράμματα είναι ανεξάρτητα από τη δανειακή σύμβαση ύψους 130 δις ΕΥΡΩ  από το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πέρα των παραπάνω, θα απαιτηθεί ο εκσυγχρονισμός μέσης ζωής (ΕΜΖ) των κατεχομένων φρεγατών τ. ΜΕΚΟ και η πρόσκτηση νέων φρεγατών σε αντικατάσταση των παλαιών, στο πλαίσιο της Διακρατικής Συμφωνίας μεταξύ των Κυβερνήσεων της Ελληνικής και της Γαλλικής Δημοκρατίας.

ΓΕΑ

Το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Πολεμικής Αεροπορίας καταρτίζεται σύμφωνα με τις διαδικασίες της Εθνικής Αμυντικής Σχεδίασης και αποβλέπει στη συστηματική πρόβλεψη ανάπτυξής της, μέσω του καθορισμού των αναγκαίων μέσων, καθώς και την καλύτερη δυνατή διαχείριση των πόρων.

Στο πλαίσιο αυτό, με σκοπό την κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών με το προσφορότερο τρόπο, έχουν ακολουθηθεί όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες του ΕΑΣ, κατόπιν ενδελεχούς ανάλυσης μέσω των προβλεπόμενων μελετών για προσδιορισμό των αναγκαίων μέσων.

Η βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η ΠΑ για να καταρτίσει το εξοπλιστικό της πρόγραμμα και ακολούθως να το υλοποιήσει, είναι η ισχύουσα κάθε φορά Δομή Δυνάμεων των ΕΔ.

Για τον προσδιορισμό δε των αναγκαίων μέσων κατά την εκπόνηση των μελετών ανωτέρω επιδιώκεται η επιλογή των εξοπλιστικών προγραμμάτων που πολλαπλασιάζουν την αποτελεσματικότητα των δυνάμεων, ενώ έχουν περιορισμένες ανάγκες συντήρησης, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η μείωση του συνολικού λειτουργικού κόστους.

Στο ανωτέρω πλαίσιο η ΠΑ το έτος 2010, λαμβάνοντας υπόψη την τρέχουσα δημοσιονομική κατάσταση σε συνδυασμό με την κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών, ιεράρχησε τις απαιτήσεις της αποβλέποντας στα ακόλουθα:

(1) Επιχειρησιακή αξιοποίηση των ήδη διατεθειμένων Οπλικών Συστημάτων (Ο/Σ), κυρίως με περαιτέρω βελτίωση της επιχειρησιακής εκπαίδευσης, καθώς και με επανεξέταση της επιχειρησιακής σχεδίασης.

(2) Επαύξηση διαθεσιμότητας των κυρίων Ο/Σ στο μέγιστο δυνατό ποσοστό.

(3) Συμπλήρωση των απολύτως κρίσιμων ελλείψεων σε υλικά, μέσα και πυρομαχικά.

(4) Η απόκτηση των απολύτως αναγκαίων νέων Ο/Σ και μέσων που προορίζονται να αντικαταστήσουν τα ήδη υπάρχοντα, των οποίων η διατήρηση κρίνεται ασύμφορη οικονομικά και επιχειρησιακά.

Το ΣΑΜ, τον Απρίλιο του 2011, ενέκρινε τη νέα Δομή Δυνάμεων των ΕΔ 2011-2025 με τα Παραρτήματα αυτής, όπου συμπεριλαμβάνεται και ο Πίνακας με σειρά προτεραιοποίησης των αναγκαίων μέσων για υλοποίηση αυτής.

Σημειώνεται ότι ο εν λόγω πίνακας με την έγκρισή του από το ΚΥΣΕΑ θα αποτελέσει το Μακροπρόθεσμο Πρόγραμμα Προμηθειών Αμυντικού Υλικού (ΜΠΠΑΥ) διάρκειας 15 ετών και τη βάση για την κατάρτιση του Τριετούς Κυλιόμενου Προγράμματος Πληρωμών και Παραλαβών των Προμηθειών Αμυντικού Υλικού των Ε.Δ. (ΤΚΠΠΠΠΑΥ).

Η νέα Δομή Δυνάμεων των Ε.Δ. 2011-2025 την παρούσα χρονική περίοδο επανεξετάζεται σε επίπεδο Γενικών Επιτελείων.

Τέλος επισημαίνεται ότι το εκτιμώμενο κόστος όλων των επιμέρους προγραμμάτων αναγκών προμήθειας αμυντικού υλικού για το τρέχον έτος, ανέρχεται στο ποσό των  216.000.000 € περίπου.

Επιφυλασσόμενα να σχολιάσουμε τα επιμέρους θέματα που ανακύπτουν (με πρώτα τα προγράμματα του Πολεμικού Ναυτικού) τις επόμενες ημέρες. Με την ευκαιρία όμως να σημειώσουμε κάτι, εάν δεν το έχετε ήδη ακούσει και έχει σχέση με την αρχική… βρωμιά της Die Zeit (τώρα το πόσο έγκυρη είναι δεν θα το κρίνουμε εδώ, αν και μάλλον αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων).  Το δημοσίευμα λοιπόν φέρεται ότι βασίστηκε σε «συνέντευξη» που πάρθηκε από τηλεφώνου από έλληνα (το έψιλον συνειδητά με μικρό). Ο συγκεκριμένος, γνωστός και μη εξαιρετέος αντιπρόσωπος  και εκπρόσωπος  γερμανικών συμφερόντων του χώρου των εξοπλισμένων περίμενε την ευκαιρία να κινηθεί και την βρήκε με την   αποχώρηση του επίσημου γραφείου της Eurofighter από την Ελλάδα. Έσπευσε λοιπόν να… γεμίσει  το κενό και έβαλε λυτούς και δεμένους να βρει επαφή με γερμανικά μέσα ενημέρωσης. Κάποιο καλόπαιδο (με το αζημίωτο) λοιπόν κανόνισε την επαφή και ο μεγαλοπαράγοντας  (που ήταν γνωστός για τις σχέσεις του με τον πολιτικό κόσμο, ειδικά την περίοδο της κυβέρνησης της ΝΔ) ανακοίνωσε ότι… προωθεί την αγορά των 60 Eurofighter. Η γερμανική εφημερίδα άλλο που δεν ήθελε αφού το θέμα «Ελλάδα» πουλάει σαν τρελό στην Γερμανία, στόλισε την ιστορία και με τα δικά της σχόλια, ανέλαβαν έργο και τα παπαγαλάκια και τα υπόλοιπα είναι απλώς… Ιστορία. 

http://ptisidiastima.wordpress.com